اعتراض کارگران شهرداری، راه‌آهن و معلمان در استان‌های مختلف

بسیاری از کارگران شهرداری‌های کشور در اعتراض به عدم پراخت حقوق و بیمه خود در هفته گذشته دست به اعتصاب زدند. همزمان با این اعتراضات، گروهی از  معلمان آزاد شاغل در مدارس غیرانتفاعی و جمعی از آموزش‌دهندگان نهضت سوادآموزی نیز نسبت به بلاتکلیفی وضعیت شغلی و بی عدالتی در موضوع پرداخت حقوق خود، اقدام به برگزاری تجمع مقابل مجلس شورای اسلامی نمودند.

کارگران شهرداری منجیل ۲۱ تیرماه ۹۹، نسبت به عدم پرداخت چندین ماه دستمزدهای عقب افتاده خود، دست به اعتراض زدند. این کارگران که تحت مسئولیت پیمانکار فعالیت می‌کنند، درباره مطالبات وصول نشده خود می‌گویند: «مطالبات مزدی کارگران مربوط به ۳ ماه طلب مزدی دی، بهمن و اسفند سال گذشته (۹۸) و ۳ ماه طلب مزدی فروردین، اردیبهشت و خرداد ماه سال جاری می‌شود.»
به گفته آنها کارفرما عیدی و سنوات پایان سال ۹۸ را نیز پرداخت نکرده است: «هر کدام از ما میانگین ۶ تا ۱۰ سال سابقه کار داریم. وضعیت معیشت ما بهم ریخته است. با اینکه مسئولان شهرستانی و شهرداری منجیل بار‌ها وعده پیگیری مطالبات آنها را داده‌اند، اما هنوز مشکل آنها باقی است.»

جمعی از کارگران شهرداری‌ در استانهای غربی از شرایط دشوار زندگی خود خبر داده و گفته‌اند: «در این اوضاع اقتصادی و علیرغم وجود تهدید کرونا، حقوق کارگران شهرداری‌ها با ماه‌ها تاخیر پرداخت می‌شود و این کارگران علی‌رغم همه سختی‌ها مجبورند بدون دریافت حقوق کار کنند.»
به گفته آنها علاوه بر دیرکرد در پرداخت دستمزدها، حق بیمه‌ها نیز با تاخیر پرداخت می‌شود و معمولاً کارگران شهرداری‌ها برای استفاده از دفترچه‌های بیمه خود با مشکل مواجهاند. کارگران شاغل در شهرداری دلند در استان گلستان که به صورت قرارداد مستقیم مشغول به کار هستند، نسبت به تاخیر در پرداخت حقوق و مطالبات بیمه‌ای خود اعتراض دارند.

۴۰ کارگر به صورت قرارداد مستقیم در شهرداری دلند مشغول کار هستند، سه ماه مطالبات مزدی عقب افتاده دارند.
کارگران شهرداری لالی از شهرستان‌های استان خوزستان نیز در اعتراض به ۱۰ ماه حقوق پرداخت‌ نشده و ۵ ماه عدم پرداخت بیمه، تجمع اعتراضی برگزار کردند. آنها، با پهن کردن سفره خالی در میدان اصلی شهر، مشکل معیشتی خود را به نمایش گذاشتند. این کارگران بر روی پلاکاردی از امام جمعه، استاندار، فرماندار و دادستان پرسیده‌اند: «با ۱۱ ماه حقوق معوقه و بدون ۵ ماه بیمه، آیا می‌توانید زندگی کنید؟»

تعدادی از پاکبانان شهر تبریز در اعتراض به عدم پرداخت حق بیمه توسط پیمانکار در محوطه شهرداری این شهر تجمع کردند. در ویدیویی که از این تجمع درفضای مجازی منتشر شده، رئیس سازمان پسماند تبریز با خبرنگاری که در حال تهیه گزارش از تجمع کارگران بوده برخورد فیزیکی می‌کند.

شماری از کارگران شهرداری مهریز در استان یزد هم در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای معوقه خود مقابل شهرداری این شهر تجمع کردند. ۱۵۰ نفر از کارگران شهرداری مهریز با برپایی این تجمع خواستار پرداخت دو ماه دستمزد پرداخت نشده خود شدند. یکی از معترضان شرکت کننده در این تجمع، می گوید: «شمار زیادی از کارگران شهرداری به دلیل عدم پرداخت دستمزدها و افزایش سرسام‌آور کالاهای اساسی، توان تامین هزینه‌های زندگی خود و خانواده‌هایشان را ندارند. به همین دلیل تا قصد دارند تا رسیدن به کلیه مطالبات‌شان سرکار حاضر نشوند.»

کارگران سیروحرکت و ناوگان راه‌آهن کشورخواستار مستقیم شدن قراردادهای کار خود با حذف پیمانکاران تامین نیرو هستند. کارگران این مجموعه می‌گویند: دست‌کم ۱۰ تا ۱۲ هزار کارگر در واحد سیروحرکت و ناوگان راه‌آهن سراسر کشور به عنوان «لوکوموتیوران»، «سوزنبانان»، «پست بازدید»، «رئیس قطار»، «بازدید فنی قطار»، «علائم » و «مانورچی» زیر نظر یک پیمانکار واحد مشغول کارند و در تمامی این سال‌ها بخشی از مطالبات مزدی آنها توسط پیمانکاران برداشت می‌شود.

به گفته این کارگران، پیمانکار تامین نیرو در مقام کارفرما به هیچ‌یک از تعهدات مزدی خود در قبال کارگران سیر و حرکت و ناوگان عمل نکرده است: «تاکنون مسئولان هیچ تصمیم جدی برای حذف پیمانکار و نوع قرارداد کارگران نگرفته‌اند و این موضوع هر روز نگرانی کارگران را بیشتر می‌کند. شرکت واسطه‌ای که هیچ نقشی در راه‌آهن ندارد و در عمل در همه امور اجرایی و آموزشی با شرکت راه‌آهن دخالت دارد.» به گفته آنها، کارگرانی که توسط شرکت‌های واسطه نیروی انسانی در سیر و حرکت و ناوگان راه‌آهن مشغول به کار هستند، ثبات شغلی ندارند و هر لحظه امکان بیکاری آنها وجود دارد.

کارگران شرکت سیر و حرکت با بیان اینکه پیمانکار تامین نیرو هیچ نقشی در انجام کار اجرایی راه‌آهن ندارد، در ادامه تصریح کردند: «برخی پیمانکاران راه‌آهن برای انجام پروژه‌های اجرایی آورده‌ای مالی دارند و مرتبا از جیب هزینه می‌کنند اما پیمانکاران تامین نیرو بدون یک ریال آورده مالی به سودهای کلانی دست پیدا می‌کنند.»

به گفته آنها شرکت راه‌آهن می‌تواند با حذف پیمانکاران تامین نیرو با کارگران قرارداد مستقیم ببندند. ما کارگران انتظار داریم منابع مالی که هر ماه با وجود پیمانکاران از دریافتی ماهانه‌مان کسر می‌شد به کارگران بازگردد و با این اتفاق شاهد افزایش انگیزه در کارگران خواهد شد. در غیر اینصورت راه‌آهن میتواند همه این منابع مالی بدست آمده را صرف مشکلات ریلی کشور کند.

در حال حاضر در راه‌آهن پنج نوع قرارداد کاری «رسمی»، «پیمانکاری»، «روزمزدی»، «قرارداد کار معین» و «قرارداد کار مشخص» با کارگران بسته می‌شود که فاصله دریافتی هر یک از کارگران با یکدیگر بویژه با رسمی‌ها که در یک محل و کارگاه کار می‌کنند بسیار متفاوت است. این درحالی‌است که سایر کارگران پیمانی با عناوین شغلی مختلف در سیر و حرکت راه‌آهن با میانگین ۱۶ تا ۱۷ سال سابقه کاری کمترین دریافتی را در بین دیگر کارگران دارند.

گروهی از کارگران پالایشگاه کرمانشاه با ایجاد کمپینی در فضای مجازی از رئیس قوه مقننه درخواست کردند که معامله‌ای که طی آن پالایشگاه کرمانشاه به بخش خصوصی واگذار شده، ابطال شود و این پالایشگاه به دولت یا بخش تعاونی بازگردد.

کارگران پالایشگاه کرمانشاه درباره این کمپین می‌نویسند: «این پالایشگاه دارای حدود ۹۰ هکتار زمین در مرکزیت شهر کرمانشاه واقع شده و متعلقات آن عبارتند از: تأسیسات عظیم شامل دستگاه‌های پالایشی نفت خام و سایر مشتقات آن، مخازن ذخیره‌سازی مواد نفتی، انواع ماشین‌آلات، فضاهای اداری، خدماتی، رفاهی، مسکونی، ورزشی، نیروگاه برق و تجهیزات مربوطه، تجهیزات و اقلام سرمایه‌ای فراوان در انبارها و … که قیمت واقعی این مجموعه وسیع در زمان واگذاری بیش از ۲۰۰۰ میلیارد تومان بوده است. متاسفانه با بی‌تدبیری و ارتباطات فرا قانونی و شرعی و کارشناسی ناعادلانه و غیر منطقی بر مبنای کمترین قیمت کارشناسی یعنی ۱۲۰۰ میلیارد تومان بخش اعظمی از آن به قیمت حدود ۲۰۰ میلیارد تومان به صورت اقساط به شرکت واگذار شده است.»

جمعی از آموزش‌دهندگان نهضت سوادآموزی نسبت به برگزاری آزمون در بیستم تیرماه انتقاد کرده و گفتند: «این آزمون و نتایج آن باید لغو شود و طرح جذب آموزش‌دهندگان توسط نمایندگان مجلس شورا به تصویب برسد.» آموزش‌دهندگان با انتقاد از برگزاری آزمون در شرایط کرونایی گفتند: «چند هزار نفر در معرض خطر ابتلا قرار گرفتند؛ این درحالی‌است که همه ما سابقه کار و تخصص لازم را داریم و نیازی به برگزاری آزمون نیست.»

گروهی از معلمان آزاد شاغل در مدارس غیرانتفاعیکشور نیز هفته گذشته با تجمع مقابل مجلس شورای اسلامی، خواستار رسیدگی به مطالبات شغلی خود شدند. حاضران در این تجمع می‌گویند: «ما همان کار معلمان رسمی را انجام می‌دهیم. اما یک‌سوم آنها حقوق نمی‌گیریم. از همه مزایای شغلی محرومیم؛ حتی بیمه ما کامل پرداخت نمی‌شود. باید نمایندگان مجلس فکری به حال ساماندهی اشتغال ما بکنند.»

معلمان آزاد شاغل در مدارس غیرانتفاعی تحت پوشش قانون کار به صورت ساعتی کار می‌کنند و بیمه آنها به صورت ساعتی به حساب سازمان تامین اجتماعی واریز می‌شود: «دستمزد ما گاهاً از حداقل حقوق کارگری هم کمتر است. یعنی کارگر ساده هم به حساب نمی‌آییم. نمایندگان مجلس باید فکری به حال ساماندهی اشتغال چند هزار معلم آزاد کنند و وزارت آموزش و پرورش را مجبور نمایند که این نیروهای متخصص را در بدنه خود جذب و ساماندهی کند.»
اکثریت معلمان آزاد کشور دارای مدرک تحصیلی کارشناسی و حتی کارشناسی ارشد هستند و چندین سال سابقه کار باکیفیت دارند اما در بدترین شرایط شغلی به سر می‌برند.

Published by humanrightsiran_2019

فعال حقوق بشر ایران، فعال حقوق کارگری، مدنی،زنان و محیط زیست

Leave a comment

Design a site like this with WordPress.com
Get started