یک هزار کارگر اخراجی کارخانه برفاب در استان چهارمحال و بختیاری، از سال ۱۳۹۵ سرنوشت نامعلومی دارند. از زمان اخراج، اعتراضات آنها نسبت به مشکلاتی از جمله بلاتکلیفی شغلی و معیشتی، مطالبات پرداخت نشده و افشای بیتفاوتی مسئولان کماکان ادامه دارد.
چهارشنبه ۱۹ شهریور ماه ۹۹، داریوش کاویانی، نماینده کارگران اخراجی کارخانه برفاب، در جلسهای با حضور خبرنگاران که جهت پیگیری مطالبات کارگران اخراجی برگزار شده بود اعلام کرد: «اکثر کارگرانی که از این شرکت اخراج شدهایم، بالای ۱۰ سال سابقه کار داشتیم. الان با این سن کجا میتوانیم استخدام شویم؟ چه کسی جوابگوی زن و بچه ما است؟»
وی با اعلام اینکه مطالبه اصلی ما از اداره کار است که جوابگوی ما کارگران بیپناه باشد، افزود: «اگر قانونی وجود دارد، باید برای همه یکسان باشد؛ چرا این قانون برای یک عده خوب عمل میکند، اما برای یک عده فقط ضرر است.»
به گفته کاویانی اداره کار باید حق و حقوق کارگران را بر اساس حدودی که قانون تعیین کرده است از صاحبکاران بگیرد: «متاسفانه این عزم در اداره کار و مدیرانش دیده نمیشود.»
نماینده کارگران اخراجی ادامه میدهد: «هیچکدام از ما کارگرانی که اخراج شدهایم، پشتوانه مالی قوی نداریم که بخواهیم حتی وکیل بگیریم تا بتواند از حقوق ما دفاع کند. طرف ما یک شرکت بزرگ و مسئولین هستند. طبیعتا آنها وکیلهای خبره و کارکشتهای دارند و میتوانند رای را به نفع خود صادر کنند.»
وی با اعلام اینکه جلسات متعددی با مسئولین اداره کار و دیگر مسئولین گذاشتیم؛ برخی از آنها حق را به ما میدهند، افزود: «متاسفانه دستهایی پشت پرده است که با وجود ۳ سال پیگیری مداوم نمیگذارند به حق خودمان برسیم و صدای ما را کسی بشنود.»
به گفته نماینده کارگران اخراج شده برفاب برای هرکدام از این هزار نفر کارگر اخراجی کارخانه برفاب ، بعد از اخراجشان از کار، به گونهای مشکلی پیش آمد، خیلی از آنها با همسرشان اختلاف پیدا کردند و کار به طلاق کشیده شد. عدهای سکته کردند و برخی دچار افسردگی شدند؛ اما حتی یک نفر هم از احوالشان در این مدت جویا نشده است: «شرکت از بسیاری از کارگران اعتراف گرفت که اگر در ادامه اتفاقی افتاد، ربطی به کارخانه ندارد و کارگران از ترس این که اخراج نشوند، امضا کردند. اما نه تنها اخراج شدند، بلکه مزایای سختی کار را هم به آنها ندادند. در این کارخانه چندین نفر در حین کار فوت و چند کارگر هم قطع عضو شدند؛ اما سختی کار به هیچکدام تعلق نگرفت.»
کاویانی در این جلسه، به یکی از کارگران حاضر اشاره کرده و میگوید: «یکی از افرادی که در حین کار دست خودش را از دست داد. این جوان ساعت ۱۱ و نیم، دستش در دستگاه گیر میکند و قطع میشود و همان روز ساعت ۱۲، نیم ساعت پس از قطعشدن دستش در کارخانه، حکم اخراجش را به دست دیگرش میدهند. حالا دو درد قطعی دست و اخراجشدن از کار را با خود یدک میکشد.»
او به یکی دیگر از کارگران اشاره میکند و میگوید: «وی یکی دیگر از کارگرانی است که در حین کار پایش معیوب شد. از شرکت شکایت کرد. اما شرکت به جای رسیدگی، ۲۱ نفر از همشهریهای این کارگر را تهدید کرد که چنانچه کارگر معیوب به کارخانه رضایت ندهد، همه شما اخراج میشوید. این کارگر به دلیل نگرانی از سرنوشت بقیه کارگران، ۲۴ ساعت پس از دادن رضایت به شرکت، اخراج میشود.»
کاویانی افزود: «میگویند اکثر کارگران به علت اعتیاد اخراج شدهاند؛ مگر میشود هزار نفر همزمان اعتیاد داشته باشند؟ ضمن این که همه آزمایش عدم اعتیاد دادیم و برگه را ضمیمه پرونده کردیم، اما باز هم به همان استناد کردند؛ تهمت بزرگی که باعث شد چندین خانواده از هم بپاشد.»
وی مطالبات کارگران اخراجشده را در ۳ مورد بیان میکند: «از مسئولان مربوطه میخواهیم سختی کار، طرح طبقهبندی مشاغل و اعمال ماده ۲۰ قانون کار به ما کارگران اخراجی تعلق بگیرد؛ اما متاسفانه هیچکدام از این بندها برای ما اجرا نشده است.»
به گفته کاویانی، ۹۷۴ کارگر طی سه مرحله از شرکت برفاب اخراج شدهاند که تعداد انگشتشمار که زیر ۳۰ سال سن داشتند، در مکانهای دیگر مشغول به کار شدند. تعدادی هم که میتوانستند در بنایی و کشاورزی کار میکنند و ۸۰۰ کارگر بیکار هستند: «این سرنوشت کارگران اخراجی است که در شرایط کنونی استان چهارمحال و بختیاری، تبدیل به پله شدند تا دیگران به درجات بالا برسند، اما اکنون به آنها کار نمیدهند.»
Hoghoghebashar.iran 