یک فعال حقوق کودکان: کودکان زباله‌گرد چطور با کرونا کنار می‌آیند؟

یک فعال حقوق کودکان می‌گوید: «حالا که کار به بحران کشیده و جان این کودکان در خطر است. دیگر نمی‌توان به سادگی آن را حل نمود. در شرایط بحران فعلی باید به مرگ و زندگی این کودکان فکر کرد و با توقف فوری زباله‌گردی و مشارکت ارگان‌های مختلف، اقدام به اسکان کودکان زباله‌گرد در شرایط سالم و ارائه‌ بسته‌های حمایتی به این کودکان نمود.»

مینا جندقی، عضو هیئت مدیره انجمن حمایت از حقوق کودکان درباره اقدامات پیشگیری از ابتلا به کرونا برای کودکان کاری که در مترو و خیابان‌ها دستفروشی می‌کنند، اظهار داشت: «متاسفانه هنوز اقدام خاص و مشخصی برای کودکان فروشنده در خیابان‌ها و متروها صورت نگرفته است. در مورد کاهش یا عدم کاهش جمعیت این گروه بعد از شیوع کرونا در مترو و خیابان آمار مشخصی وجود ندارد. ولی اکثر این کودکان و خانواده‌هایشان به درآمد حاصل از دستفروشی، نیاز مبرم دارند بنابراین نمی‌توانند بدون دریافت هیچ‌گونه «بسته حمایتی» و یا «اقدامات مددکارانه» از کار کردن در خیابان خودداری کنند.»

او با اشاره به وضعیت کودکان زباله‌گرد بعد از شیوع کرونا بیان کرد: «به طور معمول در شرایط بحران‌های این‌چنینی، اقدامات از طرف دو گروه انجام می‌شود؛ یکی مسئولان کشور و دیگری سازمان‌های مردم نهاد و گروه‌های مردمی. در مورد بحران کرونا و کودکان زباله‌گرد، سازمان‌های مردم‌نهاد و گروه‌های مردمی اقداماتی در خیابان‌ها و گودهای تفکیک زباله، انجام داده‌اند. اکثر این اقدامات شامل «توزیع اقلام بهداشتی» و «آموزش زباله‌گردان» می‌شود اما متاسفانه هنوز هیچ گونه اقدام رسمی در مورد کودکان زباله‌گرد و وضعیت آنها در این شرایط خطرناک انجام نشده است.»

به گفته این فعال حقوق کودکان عدم دسترسی این کودکان به آموزش و به رسانه‌های جمعی، ارتباطات محدود و همچنین نیاز مبرم‌شان به درآمد حاصل از زباله‌گردی باعث شده است که این کودکان ناچاراً به زندگی و کار در این محیط پر خطر ادامه بدهند. کودکانی که در برابر بیماری آسیب‌پذیرند.

جندقی درباره شرایط زیست کودکان کار تصریح کرد: «در شرایطی که همه سازمان‌های مربوطه تاکید بر ماندن در خانه، شستن و ضدعفونی مکرر دست‌ها و همچنین تغذیه مناسب دارند؛ این کودکان بدون ماسک و دستکش در خیابان‌های شهر در تردد هستند، درون سطل‌های زباله که این روزها پر از زباله‌های آلوده است؛ جستجو می‌کنند، تغذیه نامناسبی دارند و محل اسکانشان نیز در جوار زباله‌ها است. محلی که عمدتاً در آن حتی امکانات اولیه زندگی از قبیل امکانات گرمایشی و آب سالم وجود ندارد، چه برسد به امکان استحمام و شست و شوی مداوم و ضدعفونی کردن سطوح.»

وی افزود: «از طرفی این کودکان با توجه به نوع تغذیه، استراحت ناکافی و مواجهه یا انواع استرس‌ها و فشارهای روانی در مقابل بیماری آسیب‌پذیرتر هستند. این کودکان در صورت ابتلا به بیماری نیز، به دلیل هزینه‌های سنگین درمانی و مشکلات پذیرش کودکان بدون اوراق هویتی امکان مراجعه به مراکز درمانی ندارند. این کودکان هر روزه در خیابان‌های شهر حضور دارند، ولی ارتباط آنها با جامعه بسیار کم است. انگار کسی آنها را نمی بیند. این روزها و با شیوع کرونا نیز این فاصله بیشتر شده است. عدم آموزش و آگاهی‌بخشی درباره ویروس کرونا نیز جان این کودکان را بیش از پیش در معرض خطر قرار داده است و اصلاً چقدر امکان رعایت اصول بهداشتی در محل اسکانی با تراکم بالا و در میان زباله ها و بدون دسترسی به آب سالم وجود دارد؟»