خسرو زرستان، شهروند محبوس، امروز پنج‌شنبه ۱۹ دی ماه پس از یک هفته بازجویی از بازداشتگاه اطلاعات سپاه ارومیه به زندان این شهر بازگردانده شد. آقای زرستان در تاریخ ۱۴ دی ماه از بند سیاسی زندان ارومیه به بازداشتگاه این نهاد امنیتی منتقل شده بود. خسرو زرستان آذرماه امسال توسط دادگاه انقلاب ارومیه به تحمل ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شده بود.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، خسرو زرستان، شهروند محبوس، امروز پنج‌شنبه ۱۹ دی ماه ۱۳۹۸ با پایان مراحل بازجویی از  بازداشتگاه اطلاعات سپاه ارومیه به زندان ارومیه بازگردانده شد.

گفته می‌شود او در این یک هفته توسط ماموران اطلاعات سپاه در رابطه با پرونده خود که در آن به ۱۵ سال حبس محکوم شده، مجدداً مورد بازجویی قرار گرفته است.

این زندانی روز شنبه ۱۴ دی ماه ۱۳۹۸، از بند سیاسی زندان ارومیه به بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهر منتقل شده بود.

خسرو زرستان، در تاریخ ۱۷ مردادماه ۱۳۹۸ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از مدتی با پایان مراحل بازجویی به زندان ارومیه منتقل شده بود.

جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات این شهروند آبان ماه امسال در شعبه ۲ دادگاه انقلاب ارومیه برگزار شد. او نهایتا آذرماه امسال توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب ارومیه به ۱۵سال حبس تعزیری محکوم شد. پرونده آقای زرستان با اعتراض به رای صادره به دادگاه تجدیدنظر ارسال شده بود.

اتهام آقای زرستان، “محاربه از طریق عضویت در گروه های سلفی” عنوان شده بود.

خسرو زرستان، فرزند محی الدین شهروند اهل نقده است. وی تا پیش از این در بند سیاسی زندان ارومیه بسر می‌برد.

حجت امامی، شهروند ساکن شاهین دژ روز سه‌شنبه ۱۷ دی ماه توسط نیروهای امنیتی در منزل خود بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه منتقل شده است. ماموران در زمان بازداشت تعدادی از وسایل شخصی ازجمله لپ تاپ، تلفن همراه و کتاب‌های ایشان را ضبط کرده و با خود بردند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز سه‌شنبه ۱۷ دی ماه ۱۳۹۸، حجت امامی، شهروند ساکن شاهین دژ توسط نیروهای امنیتی در منزل خود بازداشت شد.

ماموران در زمان بازداشت منزل این شهروند را مورد بازرسی قرار داده و تعدادی از وسایل شخصی او ازجمله لپ تاپ، تلفن همراه و کتاب‌های ایشان را ضبط کرده و با خود بردند.

آقای امامی روز چهارشنبه ۱۸ دی‌ماه طی تماس تلفنی کوتاهی با خانواده‌اش، از انتقال خود به بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه خبر داده است.

تا زمان تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دست نیست.

حجت امامی، معلم ادبیات و دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته تربیت بدنی است.

شهرستان شاهین دژ در استان آذربایجان غربی قرار دارد.

ماهرخ روستا، فراز روشن، کاوه مظفری، جلوه جواهری، فروغ سمیع نیا، احمد زاهدی لنگرودی و هومان تحریری ۷ تن از فعالین مدنی بازداشت شده در مراسم چهلمین روز جان‌باختگان اعتراضات آبان، روز چهارشنبه ۱۱ دی ماه با پایان مراحل بازجویی از بازداشتگاه اداره اطلاعات رشت به زندان‌های لاکان و ضیابر در استان گیلان منتقل شدند. این افراد طی روزهای اخیر چندین بار به بازداشتگاه اداره اطلاعات رشت منتقل و پس از بازجویی مجددا به زندان بازگردانده شدند. این شهروندان در تاریخ ۵ دی ماه همراه با چند تن دیگر در جریان مراسم چهلمین روز کشته شدن نوید بهبودی یکی از جان‌باختگان اعتراضات آبان توسط نیروهای انتظامی در روستای گوراب زرمیخ، در استان گیلان بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات رشت منتقل شده بودند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز پنج‌شنبه ۱۹ دی‌ماه ۱۳۹۸، با گذشت ۱۵ روز از زمان بازداشت ۷ فعال مدنی در جریان مراسم چهلمین روز کشته شدن نوید بهبودی یکی از جان‌باختگان اعتراضات آبان، آنها کماکان به صورت بلاتکلیف در زندان بسر می‌برند.

این افراد طی روزهای اخیر چندین بار از زندان‌های لاکان و ضیابر در استان گیلان به بازداشتگاه اداره اطلاعات رشت منتقل و پس از بازجویی مجددا به زندان بازگردانده شدند.

آنها روز چهارشنبه ۱۱ دی ماه با پایان مراحل بازجویی از بازداشتگاه اداره اطلاعات رشت به زندان‌های لاکان و ضیابر در استان گیلان منتقلشده بودند.

از میان این افراد فروغ سمیع نیا، جلوه جواهری و ماهرخ روستا به زندان لاکان رشت و کاوه مظفری، احمد زاهدی لنگرودی، هومان تحریری و فراز روشن به زندان ضیابر، واقع در غرب استان گیلان منتقل شده‌اند.

این افراد طی این مدت تماس‌های کوتاهی با خانواده‌های خود داشتند. با این حال فروغ سمیع نیا و جلوه جواهری از زمان بازداشت تاکنون موفق به هیچ گونه ملاقاتی با خانواده‌ی خود نشده‌اند.

تا زمان تنظیم این گزارش از اتهامات مطروحه علیه این شهروندان اطلاع دقیقی در دست نیست.

این شهروندان پیشتر در تاریخ ۵ دی ماه، مصادف با چهلم شماری از جانباختگان اعتراضات آبان ماه، همراه با شمار دیگری از شرکت کنندگان ازجمله “امیر اسلامی، سارا ظاهر کردار، فهیمه کاملی و آذر جعفری” در مراسم نوید بهبودی، یکی از جان‌باختگان اعتراضات آبان، توسط نیروهای انتظامی در روستای گوراب زرمیخ، از توابع صومعه سرا واقع در استان گیلان بازداشت و به بازداشتگاه نیروی انتظامی صومعه سرا منتقل شدند. از میان این افراد فردای آن روز تعدادی آزاد شدند و ماهرخ روستا، فراز روشن، کاوه مظفری، جلوه جواهری، فروغ سمیع نیا، احمد زاهدی لنگرودی و هومان تحریری جهت ادامه بازجویی به بازداشتگاه اداره اطلاعات رشت منتقل شدند.

انتقال این شهروندان به بازداشتگاه اداره اطلاعات در حالی صورت گرفته بود که دادسرا پیشتر به خانواده تمام بازداشتیان اطلاع داده بود که این افراد با تودیع قرار کفالت آزاد خواهند شد. یک منبع مطلع در این خصوص به هرانا گفته است: “روز هفتم دی ماه و دو روز پس از دستگیری این افراد، دادسرا برای هر یک از آنان قرار وثیقه‌ی ۱۰۰ میلیون تومانی صادر کرد. با انتقال آنان از بازداشتگاه اداره اطلاعات رشت به زندان‌های لاکان و ضیابر، از جهت قانونی باید با تودیع وثیقه موافقت می‌شد اما با کارشکنی‌های اداره اطلاعات نه تنها بازپرس پرونده حاضر به پذیرفتن این وثیقه‌ها نشد؛ بلکه از ورود وکلا به پرونده‌ی آنان و ملاقات وکلا با بازپرس پرونده جلوگیری شده است”.

 از میان این شهروندان فروغ سمیع نیا، جلوه جواهری و کاوه مظفری از فعالین سرشناس حقوق زنان و احمد زاهدی لنگرودی نیز روزنامه نگار و از اعضای کانون نویسندگان ایران است.

نوید بهبودی، ۲۳ ساله. مجرد، اصالتاً اهل گیلان و ساکن قلعه حسن خان (شهر قدس تهران) بوده و به عنوان مدل مشغول به کار بوده است. نوید بهبودی روز یکشنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۸ در جریان اعتراضات سراسری در قلعه حسن خان تهران در اثر اصابت گلوله به قتل رسید. پیکر آقای بهبودی پس از تحویل به خانواده به روستای مَهویزان، در حوالی شهر گوراب زرمیخ از توابع شهرستان صومعه‌سرا منتقل شد و روز چهارشنبه ۲۹ آبان ماه ۹۸ در قبرستان این روستا به خاک سپرده شد.

مَهویزان روستایی در شمال غربی استان گیلان ایران است. این روستا در حوالی شهر گوراب زرمیخ از توابع شهرستان صومعه‌سرا گیلان قرار دارد.

امروز پنجشنبه ۱۹ دی ماه، کانون صنفی معلمان ایران (تهران)‌، با انتشار بیانیه ای در اعتراض به بازداشت جعفر ابراهیمی، از اعضای این کانون و بازرس شورای هماهنگی تشکلهای صنفی معلمان ایران، تداوم بازداشت و پرونده سازی برای همه بازداشت شدگان را محکوم و خواهان آزادی بدون قید و شرط وی و همه‌ی بازداشت شدگان حوادث اخیر شده است. در بخشی از این بیانیه با اشاره به اینکه علیرغم سپری شدن حدود ۱۴روز از بازداشت جعفر ابراهیمی تاکنون تصویر روشنی از وضعیت او در دست نیست، آمده است که تداوم بازداشت وی، سوگیری منفی نسبت به جعفر ابراهیمی به صرف این که او یک فعال صنفی است را بیشتر می‌کند و می تواند حاکی از نوعی غرض‌ورزی نسبت به این گروه از بازداشت شدگان باشد. به طوری که با جدا کردن‌شان از سایرین به دنبال پرونده‌سازی و وارد نمودن اتهامات سنگین‌تر به آنان باشند.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کانون صنفی معلمان ایران، امروز پنجشنبه ۱۹ دی‌ماه ۱۳۹۸، کانون صنفی معلمان ایران با انتشار بیانیه‌ای در اعتراض به بازداشت جعفر ابراهیمی، از اعضای این کانون و بازرس شورای هماهنگی تشکلهای صنفی معلمان ایران، تداوم بازداشت و پرونده سازی برای همه بازداشت شدگان را محکوم کرده  و خواهان آزادی بدون قید و شرط جعفر ابراهیمی و همه‌ی بازداشت شدگان حوادث اخیر شده است.

در بخشی از این بیانیه آمده است: “در روزهای اخیر خبرهایی مبنی بر آزادی برخی از بازداشت شدگان ۵ دی با تعیین قرار وثیقه شنیده شده است اما آن چه جای نگرانی و تاسف دارد، تمدید و طولانی‌تر نمودن قرار بازداشت چند تن از بازداشت شدگان از جمله جعفر ابراهیمی است، بدون آن که عمل خاصی انجام داده باشند. این اقدام شائبه‌ی برخورد شدیدتر و با سوگیری منفی نسبت به جعفر ابراهیمی به صرف این که او یک فعال صنفی است را بیشتر می‌کند و می تواند حاکی از نوعی غرض‌ورزی نسبت به این گروه از بازداشت شدگان باشد. به طوری که با جدا کردن‌شان از سایرین به دنبال پرونده‌سازی و وارد نمودن اتهامات سنگین‌تر به آنان باشند. این پروژه صرف نظر از ستمی که نسبت به متهمان احتمالی روا می دارد، نشان از رویه غلط و غیر قانونی است که در برخورد با نهادهای مدنی از گذشته تاکنون در پیش گرفته شده و از هر بهانه‌ای برای سرکوب و به حاشیه راندن فعالان و نهادهای مستقل مدنی،(سوء) استفاده می شود”.

متن کامل این بیانیه در ادامه می آید:

“به نام خداوند جان و خرد

بیانیه کانون صنفی معلمان ایران(تهران)‌، درخصوص بازداشت جعفر ابراهیمی، عضو کانون صنفی معلمان تهران و بازرس شورای هماهنگی تشکلهای صنفی معلمان ایران تداوم بازداشت و پرونده سازی برای همه بازداشت شدگان را بشدت محکوم می‌کند و خواهان آزادی بدون قید و شرط جعفر ابراهیمی و همه‌ی بازداشت شدگان حوادث اخیر است

جعفر ابراهیمی معلم و فعال صنفی در عرصه آموزش و جامعه، پژوهشگر در رشته جامعه‌شناسی و حرفه‌ی معلمی، پنجم دی ماه در بهشت سکینه‌ی کرج بدون انجام هیچ کنش خاصی، بازداشت می‌شود. ابراهیمی به عنوان یک کنشگر اجتماعی، بر این باور است که وظیفه اصلی یک فعال مدنیِ پویا، تحلیل کنش‌ها و رفتارهای اجتماعیِ جامعه‌ای است که در آن زندگی می‌کند. او بر اساس همین باور، بر تجربیات و مشاهدات عینی برای تحلیل اجتماعی تاکید دارد و خود با حضور در عرصه‌های مختلف از فعالیت‌های صنفی در بخش آموزش و پرورش، کمک رسانی به آسیب دیدگان سیل، یاری رسانی به کودکان کار و آموزش آنان و… مصداق بارز این نگرش است. با همین نگرش نیز در یک مکان عمومی حاضر شد و بدون رخ دادن اتفاق خاصی به‌ مانند بسیاری از مردمی که در آنجا صرفا حضور داشته‌اند، بازداشت و به زندانی در کرج منتقل می‌شود.

اکنون حدود ۱۴ روز از بازداشت او می‌گذرد در حالی که هنوز تصویر روشنی از وضعیت او و این که به چه اتهامی بازداشت شده، بدست نیامده است.

آن چه موجب نگرانی بیشتر خانواده و همکاران ابراهیمی می‌شود، شرایط جسمانی و سلامت اوست. او از بیماری مزمنی رنج می برد که نیاز به مصرف روزانه دارو و مراقبت و معاینه دائم توسط پزشک متخصص دارد. بی تردید شرایط زندان به‌شکلی است که روند درمان این فعال صنفی در بهترین حالت بسیار کند خواهد بود. طبق ماده ۹۹، ۱۰۸ و ۱۱۴ آیین نامه اجرایی زندان ها، تامین سلامت همه‌ی بازداشت‌شدگان از جمله جعفرابراهیمی، برعهده‌ی ضابطین قضایی و قوه قضاییه است و مسئولیت هر گونه کوتاهی و سهل‌انگاری در این مورد بر عهده دستگاه قضایی کشور و سازمان امور زندانها خواهد بود و باید در مقابل هرگونه اتفاقی پاسخگو و مسئول باشند.

در روزهای اخیر خبرهایی مبنی بر آزادی برخی از بازداشت شدگان ۵ دی با تعیین قرار وثیقه شنیده شده است اما آن چه جای نگرانی و تاسف دارد، تمدید و طولانی‌تر نمودن قرار بازداشت چند تن از بازداشت شدگان از جمله جعفر ابراهیمی است، بدون آن که عمل خاصی انجام داده باشند. این اقدام شائبه‌ی برخورد شدیدتر و با سوگیری منفی نسبت به جعفر ابراهیمی به صرف این که او یک فعال صنفی است را بیشتر می‌کند و می تواند حاکی از نوعی غرض‌ورزی نسبت به این گروه از بازداشت شدگان باشد. به طوری که با جدا کردن‌شان از سایرین به دنبال پرونده‌سازی و وارد نمودن اتهامات سنگین‌تر به آنان باشند. این پروژه صرف نظر از ستمی که نسبت به متهمان احتمالی روا می دارد، نشان از رویه غلط و غیر قانونی است که در برخورد با نهادهای مدنی از گذشته تاکنون در پیش گرفته شده و از هر بهانه‌ای برای سرکوب و به حاشیه راندن فعالان و نهادهای مستقل مدنی،(سوء) استفاده می شود.

آن چه این نگرانی را افزایش می‌دهد حضور چندین ساله چندتن از همکاران ما همچون محمود بهشتی، اسماعیل عبدی و محمد حبیبی و بسیاری از فعالان صنفی دیگر، در زندان به صرف فعالیت های صنفی است؛ و اکنون نیز سعی در پرونده‌سازی در سکوت و البته غرض‌ورزانه برای یک فعال صنفی دیگر را دارند.

بدون شک هرگونه بازداری فعالان مدنی از انجام فعالیت‌ها به شکل مطلوب، حمله به جامعه‌ی مدنی‌ است که شائبه‌ی لجاجت نیروهای امنیتی با فعالان صنفی و مدنی را به یقین نزدیکتر می‌کند.

کانون صنفی معلمان تهران از وزارت آموزش و پرورش می‌خواهد فارغ از مصاحبه و پیگیری های ظاهری و تبلیغاتی و ارائه گزارش‌های غیر واقعی به وظیفه حقوقی خود نسبت به آزادی معلمان دربند و دانش آموزان آسیب دیده حوادث اخیر، عمل کند و رفتاری کارآمد و موثر درپیش بگیرد.

کانون صنفی معلمان ایران (تهران) تداوم بازداشت و پرونده سازی برای همه بازداشت شدگان را بشدت محکوم می‌کند و خواهان آزادی بدون قید و شرط جعفر ابراهیمی و همه‌ی بازداشت شدگان حوادث اخیر است و از دستگاه قضا می‌خواهد در شرایط دشوار کنونی رویه سنجیده‌تری را نسبت به منتقدین در پیش گیرد.

کانون، در صورت عدم تغییر در وضعیت جعفر ابراهیمی و ادامه‌ی رویه فعلی در نادیده گرفتن قوانین توسط مسئولان و ضابطین قضایی، حق دادخواهی از مراجع ذیصلاح داخلی و بین‌المللی را برای خود محفوظ می‌داند.

کانون صنفی معلمان ایران، ۱۹ دی ماه ۱۳۹۸″

در خصوص جعفر ابراهیمی گفتنی است که این معلم و عضو کانون صنفی معلمان تهران، روز پنجشنبه ۵ دی ماه مصادف با چهلم کشته شدگان اعتراضات آبان در بهشت سکینه کرج توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و کماکان به صورت بلاتکلیف و بدون حق دسترسی به وکیل در یکی از سلول‌های انفرادی اندرزگاه ۸ زندان رجایی شهر کرج مربوط به اطلاعات سپاه بسر می‌برد.

گفتنی است دادسرای کرج تاکنون با قبول قرار وثیقه این فعال صنفی معلمان موافقت نکرده است.

مُطَلِب احمدیان زندانی محبوس در زندان رجایی‌شهر کرج در نامه‌ای از دوران زندان خود و محرومیت‌هایش گفته و اینکه از دسترسی به خدمات درمانی و اعزام به بیمارستان با وجود بیماری‌هایی که دارد، محروم است.

آقای احمدیان، زندانی امنیتی در زمان بازداشت در سال ۱۳۸۹ از سوی نیروهای اداره اطلاعات مورد ضرب و جرح قرار گرفت و بر اثر صدمات ناشی از آن در ناحیه بیضه دچار آسیب دیدگی شده و کماکان محروم از درمان است و دادستانی تهران از اعزام او به مراکز تخصصی درمانی خارج از زندان ممانعت می‌کند.

او در نامه‌ای از زندان رجایی‌شهر، آنچه بر وی گذشته را شرح می‌دهد. نسخه‌ای از این نامه که در اختیار کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی قرار گرفته را بخوانید:

من زندانی سیاسی مُطَلِب اَحمدیان هستم که از تاریخ ۸۹/۷/۱۳ در زندان بسر می‌برم. می‌خواهم در این نامه یک شرح حال یا بهتر بگویم یک دل نوشته از خودم بنویسم. بنده در طول دوران بازداشت دچار عارضه های مختلفی شدم که در طول این سالها به علت عدم توجه زندان به وضعیت جسمانی و درمانی من روز به روز حادتر شد.
حال می‌خواه‌م مختصری از دردها و رنج های خود را نوشته و به عرض عموم برسانم:

یکی از مهمترین آنها مشکلاتی است که در ناحیه کمر بر من حادث شده است و مشکل بعدی در ناحیه بیضه به وجود آمده است. در طول زمان زیادی که بدون درمان گذشته است به علت عفونت شدید مجاری ادراری و بیضه شرایطم روز به روز حادتر می‌شود. در ناحیه کمر دچار درد شدید و فلجی های موقت گاه و بی گاه از (کمر به پایین) گشته ام. در ناحیه زانوی سمت راست به علت ساییدگی مفاصل که رو به تشدید و همراه با درد می‌باشد مشکلاتی در راه رفتن، خوابیدن و…برایم ایجاد شده است.
در طول سالهای حضورم در زندان سنندج تنها یک بار در سال ۹۶ در زندان برای سونوگرافی اعزام شدم. این اعزام هم بعد از پیگیری های مداوم و نوشتن نامه های زیادی اتفاق افتاد. جواب سونوگرافی برای دکتر زندان که یک دکتر عمومی بود ارسال شد. به علت عدم تخصص، ایشان اعلام کرد که برای تشخیص درست بیماری باید به یک متخصص مراجعه و چندین آزمایش انجام دهم. با تمام تلاش‌های که در زندان سنندج برای ادامه درمان انجام دادم متاسفانه امکان ادامه درمان میسر نشد.
شرایط من روز به روز حادتر میشد، تا این که یک هیات از تهران به زندان سنندج آمدند. با اعتراض نسبت به عدم درمان و توضیح‌هاتی که برای آن هیات دادم مرا برای تشخیص و ادامه درمان به زندان اوین انتقال دادند. ولی در آن زندان هم تا مدتها با عدم هماهنگی یا کم کاری مسئولین مواجه شدم.با پیگیری های مداوم و نوشتن نامه های که برای مسئولین ارسال کردم موفق به گرفتن مجوز برای درمان شدم.بالاخره در اواخر سال ۹۶ – ۹۷ چند بار برای تشخیص بیماری و ادامه درمان به بیمارستان طالقانی تهران اعزام شدم.

این اعزام ها برای آسیب هایی بود که در ناحیه بیضه دیده بودم که دکتر بیمارستان اعلام کرد به علت عدم درمان در طول این سالها (ده سال) بیضه ام دچار عفونت شده و باید چند دوره داروهای آنتی‌بیوتیک قوی مصرف کنم و بعد از آن به احتمال ۹۰ در صد احتیاج به جراحی داشته دارم.بعد از دوره آنتی بیوتیک و انجام آزمایشات بعدی پزشک متخصص اعلام کرد که باید هر چه زودتر تحت عمل جراحی قرار بگیرم. ولی متاسفانه زندان از پرداخت هزینه عمل و خرید داروها قبل و پس از عمل سر باز زد.طبق آیین نامه سازمان زندانها هزینه درمان و داروهای زندانی به عهده زندان میباشد ولی من تماما هزینه های اعزام و داروهایم را خودم پرداخت کردم و چون توانایی هزینه بیشتری را نداشتم از پیگیری برای درمان منصرف شدم.
روند درمان برای آسیب‌های مهره های کمرم (شکستگی سه مهره کمر در زمان بازداشت در کردستان) هم شرایط مشابهی داشت. چندین بار شفاهی و کتبی به ریاست زندان اوین و بهداری اندرزگاه ۸ و بهداری مرکزی زندان نامه نوشتم. در نامه ها اشاره کردم که در زمان بازداشت در ناحیه کمر دچار آسیب شدیدی شده ام و به صورت مداوم درد شدیدی همیشه با من همراه است. متاسفانه تا مدتها تنها کاری که از طرف بهداری زندان اوین انجام می‌شد این بود که چون هم از ناحیه بیضه و هم از ناحیه کمر درد فراوانی داشتم (که واقعا از تحمل خارج بود) به دادن مسکن های قوی به من اکتفا می‌کردند.
این روال ادامه داشت تا اینکه که یک شب (تابستان ۹۷) از ناحیه کمر به پایین دچار بی حسی شدم وقتی به بهداری زندان مراجعه کردم در عین ناباوری پزشک تنها به زدن یک مسکن به من اکتفا کرد و دستور داد مرا به اتاقم برگردانند.فردای آن روز وقتی از خواب بیدار شدم فهمیدم که از کمر به پایین فلج شده ام و نمی‌توانم پاهایم را تکان بدهم. پیش از این چندین بار با این مشکل مواجه شده بودم.با کمک هم اتاقی هایم به بهداری منتقل شدم و در آنجا در کمال تعجب با عکس العمل غیر حرفه ای دکتر بهداری رو به رو شدم و ایشان مرا متهم به تمارض کردند. در کمال تعجب آقای دکتر باز هم دستور داد که همان مسکن همیشگی را به من بزنند و مجدد به داخل بند منتقل شدم.بعد از چند روز که به صورت مداوم با کمک دوستان و با همان وضعیت مراجعه کردم و‌ شهادت همبندیانم مبنی بر اینکه حتی من کنترل ادرارم را هم ندارم بالاخره دکتر دستور اعزام مرا به بیمارستان شهدای تجریش صادر کرد. در آنجا با مراجعه به متخصص مغز و اعصاب، پزشک دستور یک سری آزمایش و نوارهای عصبی را صادر کردند. بعد از آمدن آزمایشات و نوارهای عصبی دکتر اعلام کرد که سه مهره کمر آسیب شدید دیده و عدم درمان به موقع باعث ایجاد این حالت (فلج) شده است و ورم پاها و لگن بخاطر عفونت شدید داخل بدن است. پزشک اعلام کرد برای کمرت باید ژل تزریق کنیم و بعد از آن عمل جراحی روی مهره ها فورا باید انجام شود.
برای دکتر توضیح دادم که پدرم از کار افتاده است و وضعیت مالی خوبی نداریم.
بعد از صحبتهای من پزشک اعلام کرد با این شرایط فعلا به تزریق ژل در داخل کمر پسنده میکنیم ولی تزریق این ژل موقت است و در آینده نزدیک باید حتما جراحی شوید و گرنه دچار فلج کامل خواهید شد و چندین بار متذکر شدند که این وظیفه من است که برایتان بگویم شما در خطر فلج شدن دائمی هستید و باید حتما جراحی کنید ولی چون خودتان میگویید که از پس هزینه آن بر نمی آیید من فعلا به تزریق این ژل بسنده میکنم تا فعلا شرایطتتان بدتر از این نشود بعد هم رو به مامورین زندان کرد و گفت این شخص باید هر ماه باید برای ویزیت پیش من آورده شود تا هر بار چک کنم و ببینیم بیماریش در چه مرحله ای میباشد.
ولی این ویزیت آخرین باری بود که من به بیمارستان اعزام شدم.
با این که دکتر متخصص دستور داده بود که هر ماه باید برای چک کردن پیشرفت بیماری باید ویزیت و بستری شوم ولی این اتفاق تا این تاریخ با تمام پیگیری ها هنوز اتفاق نیفتاده است.و متاسفانه دادستانی از اعزام من خودداری می کند.
متاسفانه با این که زندان طبق قانون باید هزینه های درمان و اعزام و حتی جراحی مرا تقبل میکرد اما از این کار سر باز زد. من و خانواده ام هم از پس هزینه های درمان بر نیامدیم پس تصمیم گرفتم در طول این سالها با درد های طاقت فرسایم صحبت کردنم و بعد از مدتی با هم به توافق رسیدیم که مثل دو دوست در کنار هم زندگی کنیم هر چند خیلی از مواقع این دوست (درد) خیلی اذیتم میکند ولی چاره ای جز تحمل نیست. بعضی از شبها در سلولم روی تخت با خودم فکر میکنم که این وضع را تا کی باید تحمل کنم…

مُطلب احمدیان-دی ماه ۹۸-زندان گوهردشت (رجایی شهر) کرج

---

مطلب احمدیان، اهل بانه، در ۱۳ مهرماه ۱۳۸۹ بازداشت و در پرونده اول خود پس از حدود ۲۳۰ روز تحمل سلول انفرادی، به اتهام محاربه از طریق عضویت در کومله، به ۳۰ سال حبس در تبعید در زندان میناب محکوم شد.
آقای احمدیان در مردادماه ۹۷ توسط شعبه ۱ دادگاه کیفری یک استان کردستان به اتهامات «مشارکت در قتل» به ۸ سال حبس تعزیری و پرداخت نصف دیه کامل (دو دیه کامل برای ۴ متهم پرونده) و به اتهام «ضرب و جرح عمدی» از بابت همان پرونده به ۱ سال حبس و پرداخت ۲۰ میلیون تومان (۸۰ میلیون تومان برای ۴ متهم پرونده) بابت دیه فرد مجروح شده در درگیری محکوم شد.

مطلب احمدیان پس از ابلاغ این حکم در شهریورماه سال ۹۷ از زندان مرکزی سنندج به زندان اوین و در شهریور ۹۸ از زندان اوین به زندان رجایی‌شهر کرج منتقل شد و از آن زمان در حالی که به درمان تخصصی نیاز دارد، در آن زندان به‌سر می‌برد

حمزه درویش زندانی عقیدتی-سیاسی اهل سنت محبوس در زندان رجایی‌شهر کرج که روز شنبه ۳۰ آذرماه ۹۸، به سلول انفرادی منتقل شده‌بود، به بند خود بازگردانده‌‌شد.

یک منبع مطلع به کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، گفت: «مسئولان زندان رجایی‌شهر کرج، آقای درویش را روز چهارشنبه ۱۸ دی‌ماه بعد از ۲۰ روز حبس در سلول انفرادی به سالن ۲۱ اندرزگاه ۷ بازگرداندند.»

بنا به گفته این منبع: «حمزه درویش قبل از اینکه به انفرادی برده شود توسط رئیس حفاظت زندان در مورد شکایتش از رئیس زندان الله کرم عزیزی و محمد گودرز رئیس اندرزگاه و بیانیه ای که در مورد نقض حقوق زندانیان توسط الله کرم عزیزی که به اسم وی در فضای مجازی منتشر شده بود مورد بازجویی قرار گرفت و وی را به ارتباط با رسانه های معاند نظام، نشر اکاذیب، تشویش اذهان عمومی و تبلیغ علیه نظام متهم کرده بودند.»

آقای درویش دو روز پس از این بازجویی با دستور رئیس زندان به سلول انفرادی منتقل شد.

این منبع افزود: «حمزه درویش طی مدت انفرادی بر اثر سرمای شدید و در اختیار نداشتن پتوی مناسب و لباس گرم در حالیکه سلول‌های انفرادی پنجره‌هایش باز و فاقد شیشه هستند از ناحیه کلیه دچار آسیب دیدگی شده و مطابق گفته پزشکان بهداری زندان باید فوری جهت مداوا و درمان به مراکز درمانی بیرون زندان اعزام‌ شود.»

مسئولان زندان رجایی‌شهر پیش‌تر در پاسخ به پیگیری‌های نزدیکان حمزه درویش گفته‌بودند: “وی به رئیس زندان‌ توهین کرده و باید سزای عمل خود را ببیند و حداقل ۴۰ روز در انفرادی بماند.”

او پیش از این از سوی مسئولان زندان تهدید شده‌بود که اگر از فعالیت‌های خود دست نکشد، برایش پرونده‌سازی خواهند کرد و دوباره به زندان محکوم خواهد شد.

چند تن از ماموران زندان رجایی‌شهر حمزه درویش، زندانی اهل سنت در زندان رجایی‌شهر کرج را “ساعت ۹:۳۰ صبح شنبه ۳۰ آذرماه ۹۸، به بهانه احضار به دفتر معاون زندان، حسن قبادی، از بند خارج کردند، اما بعد از حدود نیم ساعت، صدای فریاد او از سلول‌های انفرادی پشت اندرزگاه ۷ به گوش سایر زندانیان رسید که مورد ضرب و جرح قرار گرفته.” پس از آن با پیگیری‌های همبندی‌های او مشخص شد که وی به بند انفرادی منتقل شده‌است.

او پیش از این از سوی مسئولان زندان تهدید شده‌بود که اگر از فعالیت‌های خود دست نکشد، برایش پرونده‌سازی خواهند کرد و دوباره به زندان محکوم خواهد شد.

این زندانی سنی مذهب روز چهارشنبه ۲۲ آبان ۹۸ به صورت ناگهانی و با «تهدید و خشونت» به زندان مرکزی رشت (لاکان) منتقل شد و پس از یک هفته اعتراض و اعتصاب غذا، ۲۹ آبان دوباره به زندان رجایی شهر کرج بازگردانده‌شد.

او به دلیل این انتقال که آن‌را غیرقانونی می‌دانسته، شکایتی به نماینده قاضی ناظر بر زندان ارائه می‌دهد که به دلیل همین نامه مورد بازخواست و تهدید قرار می‌گیرد که از فعالیت‌های رسانه‌ای خود دست بردارد، در غیر این صورت برای او پرونده‌ای دیگر باز می‌کنند و مجددا با احکام زندان مواجه خواهد شد.

این اقدام زندان در پی اعتراض آقای درویش به جعل نامه و امضای وی توسط زندان جهت انتقال اجباری به زندان لاکان رشت صورت گرفت.

اواسط آذرماه ۹۸، آقای درویش طی نامه‌ای از محمد گودرز رئیس اندرزگاه هفت زندان، الله کرم عزیزی رئیس زندان، وزیری، قاضی ناظر بر محکومین‌ امنیتی و محمد برائه رئیس شعبه یک اجرای احکام اوین بعلت تقصیر و تعمد در انتقال اجباری وی به زندان لاکان رشت شکایت کرد.

حمزه درویش زندانی عقیدتی ـ سیاسی محبوس در بند هفت زندان رجایی شهر کرج، ۲۵ ساله اهل شهرستان تالش، طی حکمی از سوی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه به ۱۸ سال زندان محکوم‌شده است که براساس اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی (قانون تجمیع جرایم)  ۱۵ سال آن قابل اجراست.

او روز چهارشنبه ۲۲ آبان به صورت ناگهانی و با «تهدید و خشونت» به زندان مرکزی رشت (لاکان) منتقل و پس از یک هفته  اعتراض و اعتصاب غذا، دوباره به زندان رجایی شهر بازگردانده شد.

کمپین پیش‌تر خبر انتقال او به زندان لاکان رشت را منتشر کرده‌بود.

پیش از این یک منبع آگاه به کمپین گفته‌بود: «آقای درویش در همان ابتدای ورود به قرنطینه زندان لاکان رشت دست به اعتراض و اعتصاب اعتراضی زده بود که بعد از ملاقات با نماینده دادستان و قاضی کشیک دادگاه انقلاب رشت از جعل این درخواست به اسم او پرده برداشته و تصریح کرده بود، نگهداری وی در چنین مکانی مغایر با اصل تفکیک جرائم است و به هیچ شیوه‌ای امنیت جانی ندارد و در صورت بروز هرگونه اتفاق ناگواری آنها باید مسئول باشند.»

گفته شده؛ زندان لاکان رشت محل نگهداری زندانیان مواد مخدر و جرائم خشن بوده و تعداد زیادی زندانی مبتلا به بیماری ایدز در آنجا نگهداری می‌شود.

بر اساس این گزارش، یک‌هفته پس از نگهداری حمزه درویش در قرنطینه زندان لاکان رشت سرانجام در مورخه ۲۹ آبان با گرفتن مبلغ ۷۰۰ هزار تومان از او بابت هزینه انتقال، وی را به زندان رجایی شهر کرج بازگرداندند.

منابع نزدیک به این زندانی اعلام می گویند در همان بدو ورود حمزه به زندان رجایی شهر کرج توسط رئیس زندان الله کرم عزیزی و رئیس اندرزگاه هفت محمد گودرز تهدید شده بود که یک ماه فرصت دارد تا درخواست انتقالی خود به زندان دیگری را بنویسد و در صورت افشای جعل نامه به اسم او و شکایت نسبت به این امر، دست آنها باز بوده و به بهانه‌های مختلف برای وی پرونده‌سازی کرده و اعلام‌جرم می‌کنند.

حمزه درویش بارها نسبت به پرونده‌سازی و اخذ اعترافات اجباری از وی با توسل به شکنجه و ضرب و شتم از کارشناس پرونده‌اش در اداره اطلاعات رشت و تقهیم اتهامات «شعارنویسی و همکاری با گروه‌های معارض نظام از جمله داعش»، توسط دستگاه قضایی، اعتراض و شکایت کرده و با نامه‌نگاری مکرر به نهادهای ذی‌ربط داخلی و مجامع بین‌المللی حقوق بشر، خواستار اعاده حقوق مسلم قانونی خود شده است.

حمزه درویش در دوران بازداشت خود در بازداشتگاه اطلاعات رشت بارها مورد «شکنجه جسمی و روحی» قرارگرفته بود.

کارشناسان اطلاعات رشت بعد از اخذ اعترافات اجباری او را فریب داده بودند که در صورت قبول اتهامات وارده به‌زودی آزاد خواهد شد.

خانواده حمزه درویش بارها از طرف اطلاعات رشت تهدید شده بودند که در صورت پیگیری پرونده حمزه و گرفتن وکیل برای وی، با آنها به‌شدت برخورد خواهد شد.

در طی قریب به چهار سالی که حمزه در زندان به سر می‌برد، خانواده او دچار آسیب‌های جدی جسمی و روحی شده‌اند. طوری که مادر این زندانی به سبب استرس و فشار دچار مشکلات و نارسایی قلبی شده و از ناحیه قلب مورد عمل جراحی قرار گرفت.

حمزه درویش بارها به علت عدم قبول اعاده دادرسی و برخورداری از حق داشتن وکیل دست به اعتصابات طولانی‌مدت زده بود که هر بار با وعده‌های دروغین مواجه می‌شود.

محمد و حسن باوی دو برادر و از شهروندان ساکن اهواز که توسط نیروهای امنیتی در اوایل دی ماه بازداشت‌شده بودند، به زندان سپیدار اهواز منتقل شدند.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، روز چهارشنبه ۱۱ دی ماه ۱۳۹۸،  محمد و حسن باوی دو برادر و از شهروندان عرب ساکن کوی بهارستان اهواز که توسط مأموران اداره اطلاعات این شهر بازداشت‌شده بودند، پس از اتمام مراحل بازجویی به زندان سپیدار منتقل شدند.

بر اساس این گزارش مأموران اداره اطلاعات اهواز، روز دوشنبه دوم دی‌ماه، پس از ورود و بازرسی منزل، این دو برادر، آنها را بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات جهت بازجویی و اخذ اعترافات منتقل کردند.

کریم دحیمی، فعال حقوق بشر ضمن تأیید این خبر و به نقل از یکی از بستگان این شهروندان به کمپین گفت: نیروهای اداره اطلاعات روز دوشنبه دوم دی ماه، به‌قصد بازداشت حسن باوی وارد منزل این شهروند شدند، اما پس از بازرسی منزل و کشف دو قبضه سلاح شکاری که داری مجوز نیز بوده، برادر دیگر محمد را نیز بازداشت کردند.

بر اساس گفته نزدیکان این دو شهروند، مأموران امنیتی پس از گذشت ده روز و انجام بازجویی برای اخذ اعترافات این دو برادر را از بازداشتگاه اداره اطلاعات به زندان سپیدار اهواز منتقل کردند.

تا این لحظه از دلایل دقیق بازداشت و موارد اتهامی این دو شهروند اطلاعاتی در دست نیست و بازپرس پرونده نیز گزارش اداره اطلاعات اهواز را دقیق و کامل ندانسته و به دلیل انجام تحقیقات بیشتر در این پرونده، تاکنون قرار بازداشت موقت این دو برادر را به‌قرار وثیقه تبدیل نکرده است.

احمد کعبی، شهروند اهل شعیبیه که در جریان کمک‌رسانی مردمی در سیلاب‌های فروردین ۹۸ در خوزستان، توسط نیروهای امنیتی بازداشت‌شده بود، با تأمین قرار وثیقه به‌صورت موقت از زندان آزاد شد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، روز چهارشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۸، احمد کعبی از اهالی روستای گوریه شعیبیه که در جریان کمک‌رسانی و ایجاد ستاد مردمی در سیلاب‌های فروردین ۹۸ بازداشت‌شده بود، با تأمین وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی، به‌صورت موقت از زندان شوشتر آزاد شد.

روز شنبه ۱۷ فروردین ۱۳۹۸، مأموران اطلاعات سپاه، آقای کعبی ۳۵ ساله و دارای مدرک کارشناس ارشد در رشته حقوق را در قهوه‌خانه‌اش که محل جمع‌آوری کمک های مردمی بود، بازداشت کردند.

از آغاز وقوع سیل در استان خوزستان در فروردین ماه ۹۸، ده‌ها تن از شهروندان در این استان، در مناطق شعیبیه شوشتر، حمیدیه، ملاشیه و مناطق مختلف شهر اهواز با اتهاماتی نظیر: “مشارکت در برگزاری اعتراضات خیابانی”، “دریافت کمک‌های نقدی از خارج کشور برای کمک به سیل‌زدگان”و “نشر شایعات مربوط به سیل در فضای مجازی” از سوی نیروهای امنیتی بازداشت‌شدند.

روز جاری, پرونده عادل گرجی, فعال دانشجوئی و دانشجوی دانشکده هنر و معماری دانشگاه تهران از بابت فعالیتهای اعتراضی خود بازداشت و کورد بازجوئی قرار گرفته بود به شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران ارجاع شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران؛ امروز چهارشنبه ۱۸ دی ماه ۱۳۹۸, عادل گرجی, فعال دانشجوئی و دانشجوی دانشکده هنر و معماری دانشگاه تهران که پیش از این از بابت پرونده مفتوحه خود با اتهامات “اخلال در نظم”، “تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی” مورد تفهیم اتهام قرار گرفته بود پرونده وی جهت تشکیل جلسه دادرسی به شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشار ارجاع شد و این فعال دانشجوئی طی روزهای آتی ابلاغیه حضور در جلسه دادرسی را دریافت خواهد کرد. 

براساس این گزارش؛ با توجه به اعلام شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران بعنوان مرجع قضائی رسیدگی کننده به اتهامات عادل گرجی, این فعال دانشجوئی می بایست منتظر دریافت ابلاغیه ای جهت تعیین تاریخ دادرسی خود باشد. 

لازم به ذکر است؛ عادل گرجی, فعال دانشجوئی و دانشجوی دانشگاه هنر و معماری دانشگاه تهران در تاریخ ۹ مهر ماه ۱۳۹۸, پس از اتمام مراحل بازجوئی با تودیع قرار وثیقه ای به مبلغ ۲۵۰ میلیون تومان بطور موقت و تا اتمام مراحل دادرسی از بازداشت آزاد شده بود. 

این فعال دانشجوئی پیش از این در تاریخ ۳۰ شهریور ماه ۱۳۹۸, و در حالی که کمتر از ۱ ماه از آزادی وی با تودیع قرار کفالت نگذشته بود با احضار مجدد به شعبه ۷ بازپرسی دادسرای امنیت « دادسرای مقدس » مستقر در زندان اوین در پی تبدیل قرار کفالت به قرار وثیقه ای به مبلغ ۲۵۰ میلیون تومان و با توجه به عدم توانائی در تامین آن مبلغ بازداشت و به زندان اوین منتقل شده بود. 

 “عادل گرجی”, فعال دانشجوئی و دانشجوی دانشگاه تهران واحد مرکز, پیش از این و  در تاریخ ۷ شهریور ماه ۱۳۹۸ و در جریان تجمع اعتراضی که به دلیل مخالفت دانشجویان با انتقال دانشکده هنر و معماری از میدان فلسطین به سوهانک برگزار شده بود توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان اوین منتقل شده بود. 

این فعال دانشجوئی, در تاریخ ۱۷ شهریور ماه سالجاری پس از اتمام مراحل بازجوئی با تودیع قرار کفالت بطور موقت و تا اتمام مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شده بود. 

 “عادل گرجی”, فعال دانشجوئی پیش از این برای اولین بار در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸ و در جریان تجمع اعتراضی به مناسبت روز جهانی کارگر در مقابل ساختمان مجلس در تهران بازداشت شده بود و پس از اتمام مراحل بازجوئی در تاریخ ۱۵ اردیبهشت ماه با تودیع قرار کفالت بطور موقت و تا اتمام مراحل دادرسی آزاد شده بود. 

علیرضا فرشی، شهروند اهل مرند عصر امروز چهارشنبه ۱۸ دی ماه توسط نیروهای امنیتی در محل کار خود در تهران بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است. ماموران در زمان بازداشت تعدادی از وسایل شخصی ازجمله لپ تاپ و تلفن همراه ایشان را ضبط کرده و با خود بردند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۱۸ دی ماه ۱۳۹۸، علیرضا فرشی، فعال ترک (آذربایجانی) توسط نیروهای امنیتی در محل کار خود در تهران بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است.

ماموران در زمان بازداشت محل کار این شهروند را مورد بازرسی قرار داده و تعدادی از وسایل شخصی او ازجمله لپ تاپ و تلفن همراه ایشان را ضبط کرده و با خود بردند.

تا زمان تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت، محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دست نیست.

آقای فرشی پیش از این نیز سابقه بازداشت و محکومیت به دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز مدنی را دارد.

علیرضا فرشی، در سال ۱۳۹۵ توسط شعبه یک دادگاه انقلاب شهرستان بهارستان از بابت اتهام “مشارکت در تشکیل جمعیت به منظور برهم زدن امنیت کشور” به ۱۵ سال حبس تعزیری و دو سال تبعید به باغملک از توابع استان خوزستان محکوم شده بود. روز دوشنبه ۲ دی ماه جلسه دادگاه تجدیدنظر علیرضا فرشی به همراه سه هم پرونده‌ای خود به نام‌های بهنام شیخی، اکبر آزاد و حمید منافی در شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر استان تهران برگزار شده بود. از دلایل صدور حکم برای آقای فرشی مواردی از جمله: شرکت در مراسم‌ها خصوصی بزرگداشت روز جهانی زبان مادری در سالهای ۱۳۹۳ و ۱۳۹۴، ارتباط با فعالان شهرهای مختلف برای سازماندهی مراسم بزرگداشت روز جهانی زبان مادری و راه‌اندازی یک دادخواست آنلاین که از مقامات ‌می‌خواهد زمینه برگزاری مراسم بزرگداشت روز جهانی زبان مادری را فراهم کنند. همچنین ارسال نامه‌ای به دبیرکل یونسکو در تهران و درخواست کمک از این نهاد برای کسب مجوز برگزاری مراسم بزرگداشت روز جهانی زبانی مادری در تهران عنوان شده بود.

آقای فرشی، اهل شهرستان مرند واقع در استان آذربایجان شرقی و ساکن تهران است.