روز سه‌شنبه ۳ اسفند، ایوب موسی و هاوری خوارزم، دو شهروند بازداشتی اهل شهرستان اشنویه، با تودیع قرار وثیقه از زندان این شهر آزاد شدند.

به نقل از کردپا، روز سه‌شنبه ۳ اسفندماه ۱۴۰۰، ایوب موسی و هاوری خوارزم شهروندان بازداشتی، با تودیع قرار وثیقه از زندان اشنویه آزاد شدند.

این شهروندان در تاریخ ۱۷ دی ماه امسال بدون ارائه حکم قضایی توسط نیروهای امنیتی بازداشت و اواسط بهمن‌ماه از یکی از بازداشتگاه های امنیتی در ارومیه به زندان اشنویه  منتقل شدند.

تا لحظه تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروندان اطلاعی در دسترس نیست.

امروز سه شنبه ۳ اسفند، در پی فراخوان شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران معلمان و فرهنگیان شاغل و بازنشسته کشور از جمله در کرج، ممسنی، تبریز، اصفهان، لاهیجان، اراک، شیراز، کرمانشاه، همدان، خرم آباد، گرگان، اردبیل، مریوان، بانه، سردشت، بوکان، سنقروکلیایی، اندیمشک، شهرضا، شوش دانیال، دیواندره، شیروان، بهبهان، ازنا، یزد، رشت، شهرکرد، زنجان، بندرانزلی، قزوین، رضوانشهر، مشکین شهر، خرمدشت، رزن، بیجار، فسا، دلفان، کازرون، ایذه، کوهدشت، قروه، تاکستان، کامیاران، میاندوآب، سقز، آران و بیدگل، الیگودرز، آباده، نیشابور، اهواز، مشهد، بروجرد، تربت حیدریه، یاسوج، قم، نهاوند، بندرماهشهر، زیویه، گچساران، هرسین، بوشهر، ابهر، بجنورد، بندرعباس، اسلام آباد غرب، بافق، سجاسرود، سنندج، ایوان، ایلام، بناب، جلفا، شاهرود و بشاگرد در مقابل ساختمان اداره آموزش و پرورش شهرهای خود و در تهران در مقابل ساختمان مجلس شورای اسلامی در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالباتشان دست به تجمعات اعتراضی زدند. در جریان تجمع فرهنگیان استان البرز و شهرستان یاسوج دستکم ۲ شهروند توسط ماموران انتظامی بازداشت شدند که یکی از آنان ساعاتی بعد آزاد شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز شنبه ۳۰ بهمن ۱۴۰۰، اعتراض سراسری معلمان شاغل و بازنشسته سراسر کشور در بسیاری از شهرهای ایران شکل گرفت.

این معلمان در پی فراخوان شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران در شهرهای مختلف کشور از جملهکرج، ممسنی، تبریز، اصفهان، لاهیجان، اراک، شیراز، کرمانشاه، همدان، خرم آباد، گرگان، اردبیل، مریوان، بانه، سردشت، بوکان، سنقروکلیایی، اندیمشک، شهرضا، شوش دانیال، دیواندره، شیروان، بهبهان، ازنا، یزد، رشت، شهرکرد، زنجان، بندرانزلی، قزوین، رضوانشهر، مشکین شهر، خرمدشت، رزن، بیجار، فسا، دلفان، کازرون، ایذه، کوهدشت، قروه، تاکستان، کامیاران، میاندوآب، سقز، آران و بیدگل، الیگودرز، آباده، نیشابور، اهواز، مشهد، بروجرد، تربت حیدریه، یاسوج، قم، نهاوند، بندرماهشهر، زیویه، گچساران، هرسین، بوشهر، ابهر، بجنورد، بندرعباس، اسلام آباد غرب، بافق، سجاسرود، سنندج، ایوان، ایلام، بناب، جلفا، شاهرود و بشاگرد در مقابل ساختمان اداره آموزش و پرورش شهرهای خود و معلمان ساکن تهران در مقابل ساختمان مجلس شورای اسلامی، دست به تجمع اعتراضی زدند.

در جریان این تجمعات سولماز فیض الله زاده ، عضو هیئت مدیره کانون صنفی معلمان این استان البرز بازداشت و ساعاتی بعد آزاد شد. همچنین حسن بهامین معلم و فعال صنفی ساکن یاسوج بازداشت شد و تا لحظه تنظیم این گزارش از سرنوشت وی اطلاعی در دست نیست.

همزمان جمعی از فرهنگیان فعال صنفی استان کهگیلویه و بویراحمد با انتشار بیانیه‌ای بازداشت حسن بهامین را محکوم کردند.

معلمان و فرهنگیان معترض در این تجمعات شعارهایی از قبیل “با این همه هیاهو، حاصل رای ما کو؟”، “فریاد فریاد، از این همه بیداد”، ” معلم زندانی، آزاد باید گردد”، “یه اختلاس کم بشه، مشکل ما حل میشه ”، “اجرای همسان سازی حق مسلم ماست”، “مرگ بر دروغگو”، “رییسی، قالیباف این آخرین پیام است، جنبش فرهنگیان آماده قیام است”، “ظلم و ستم کافیه، سفره ما خالیه”، “ننگ ما صدا و سیمای ما”، “کشور شده دزد خونه، تحریم همش بهونه”، “مشکل ما حل نشه مدرسه تعطیل میشه” و “معلم بپاخیز برای رفع تبعیض” را سر دادند.

در روزهای اخیر شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران با انتشار بیانیه ای از معلمان سراسر کشور خواست که مورخ ۳۰ بهمن و ۳ اسفندماه، برای دادخواهی حقوق از دست رفته‌ خود دست به تجمع بزنند.

معلمان معترض مطالبات خود را «اجرای کامل قانون رتبه بندی فرهنگیان شاغل و همچنین قانون همسان س ازی حقوق بازنشستگان»، «رسمی شدن نیروهای استخدام موقت، نیروهای خدمات آموزشی، آموزشیاران نهضت و مربیان پیش دبستانی»، «پرداخت پاداش پایان خدمت فرهنگیان سال ۱۴۰۰»، «بهبود معیشت نیروهای خدماتی»، «اجرای اصل ۳۰ قانون اساسی»، «آزادی معلمان زندانی»، «آموزش رایگان و با کیفیت برای دانش آموزان»، «پرداخت بیمه دانش آموزان» و همچنین «تشکیل کلاسهای درس با ظرفیت حداکثر ۱۶ دانش آموز» عنوان کردند.

خالد پیرزاده، زندانی سیاسی تبعیدی در زندان شیبان اهواز علیرغم شرایط نامناسب جسمی از رسیدگی پزشکی و اعزام به مرخصی درمانی محروم مانده است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، خالد پیرزاده، زندانی سیاسی تبعیدی در زندان شیبان اهواز علیرغم شرایط نامناسب جسمی از رسیدگی پزشکی و اعزام به مرخصی درمانی محروم مانده است.

یک منبع مطلع از وضعیت این زندانی سیاسی با اشاره به اینکه وضعیت دستگاه گوارش آقای پیرزاده مساعد نیست، به هرانا گفت: «معده خالد پیرزاده حتی آب را تحمل نمیکند و هر چه که بخورد استفراغ میکند. همچنین مدتی قبل از تخت به زمین افتاد و از آن زمان توانایی کنترل دفع را هم از دست داده و پوشک میشود و به دلیل تمامی این مسائل وزن زیادی از دست داده. باوجود این وضعیت به جای رسیدگی پزشکی تنها به بهداری زندان اعزام شده و سرم دریافت میکند.»

این زندانی سیاسی شهریورماه امسال در اعتراض به عدم موافقت با درخواست آزادی مشروط، رعایت نشدن اصل تفکیک جرائم و رفتار خشن ماموران نیروی انتظامی با خانواده او به هنگام تحویل حکم تخلیه اعتصاب غذا کرده و در دوران اعتصاب به دلیل حال نامناسب جسمی مجبور به دریافت سرم شده بود. وی در نهایت مورخ ۲۳ آبان‌ماه به اعتصاب غذای خود پایان داد. او همچنین دیماه امسال در اعتراض به عدم تحقق وعده‌های مسئولان مبنی بر موافقت با درخواست آزادی مشروط و اعطای مرخصی پلک چشم راست خود را دوخته بود، امری که منجر به عفونت چشم او شد.

آقای پیرزاده علیرغم دریافت سرم تزریقی با مشکلات متعدد جسمانی از جمله کاهش فشار و قند خون، درد در ناحیه کمر و پا، مشکل روده و کلیه مواجه شده بود.

خالد پیرزاده در تاریخ ۵ خردادماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی همراه با ضرب و شتم بازداشت و مدتی بعد با پایان مراحل بازجویی به زندان اوین منتقل شد. وی در بهمن‌ماه همان سال توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه از بابت اتهام “اجتماع و تبانی” به ۵ سال حبس و به اتهام “توهین به رهبری” به ۲ سال حبس و در مجموع به ۷ سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم نهایتا خردادماه ۹۹ توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی احمد زرگر عینا تایید شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری از بابت اتهام “اجتماع و تبانی” در خصوص آقای پیرزاده قابل اجرا است.

آقای پیرزاده در تاریخ ۱ مردادماه ۹۹ از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شد. گفته می‌شود وی در زمان انتقال توسط ماموران گارد ویژه زندان اوین مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود. وی مردادماه سال گذشته از ناحیه پا تحت عمل جراحی قرار گرفت. پا و مهره‌های کمر او در دوران بازداشت آسیب جدی دیده و نیازمند جراحی‌های بیشتر و فیزیوتراپی است.

خالد پیرزاده در تاریخ ۱۰ خردادماه امسال اقدام به اعتصاب غذا کرد و همزمان طی یادداشتی اعلام کرده بود که تا زمان محقق شدن خواسته قانونی خود به این اعتصاب ادامه خواهد داد. او در تاریخ ۲۴ خردادماه با وعده مرخصی وصل به آزادی مشروط از زندان تهران بزرگ به مرخصی استعلاجی اعزام شده و به اعتصاب غذای خود پایان داد. وی نهایتا در تاریخ ۱۶ تیرماه به زندان تهران بزرگ بازگشت. آقای پیرزاده در تاریخ ۲۳ تیرماه، از قرنطینه زندان تهران بزرگ خارج و نهایتا به زندان شیبان اهواز منتقل شده و از آن زمان بدون رعایت اصل تفکیک جرائم در بند ۵ این زندان و در کنار زندانیان جرائم خشن به سر می‌برد.

نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر امروز سه‌شنبه ۳ اسفندماه از زندان قرچک ورامین به مرخصی درمانی اعزام شد. خانم محمدی هفته گذشته در پی “مشکلات تنفسی” از زندان به بیمارستان اعزام و برای رفع گرفتگی یکی از عروق قلب تحت عمل جراحی قرار گرفت.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز سه‌شنبه ۳ اسفندماه ۱۴۰۰، نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر از زندان قرچک ورامین به مرخصی درمانی اعزام شد.

خانم محمدی هفته گذشته در پی “مشکلات تنفسی” از زندان به بیمارستان اعزام و برای رفع گرفتگی یکی از عروق قلب تحت عمل جراحی قرار گرفته و مجددا به زندان بازگردانده شد.

نرگس محمدی در تاریخ ۲۵ آبان‌ماه، در جریان برگزاری مراسم یادبود دومین سالگرد جانباختن ابراهیم کتابدار، از جانباختگان اعتراضات آبان ۹۸ توسط نیروهای امنیتی در کرج بازداشت شد. وی در تاریخ ۱ آذرماه جهت تفهیم اتهام به دادسرای اوین اعزام شده و مجدد به سلول انفرادی بازگردانده شده بود. همچنین مورخ ۸ دی‌ماه، منزل وی توسط نیروهای امنیتی مورد تفتیش قرار گرفت و برخی از لوازم شخصی او ضبط شد. پیشتر تقی رحمانی از تداوم بازداشت و بلاتکلیفی نرگس محمدی در یکی از سلول های انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین و از طرح اتهامات جدیدی علیه او خبر داده بود. وی نهایتا از این بازداشتگاه امنیتی به زندان قرچک ورامین منتقل شد.

خانم محمدی در خصوص این پرونده توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۸ سال حبس تعزیری، ۷۴ ضربه شلاق، ۲ سال تبعید و سایر محرومیت‌های اجتماعی محکوم شده بود. این حکم به دنبال عدم ارائه درخواست تجدیدنظر توسط او از سوی دادگاه انقلاب تهران قطعی و در زندان به او ابلاغ شد.

هرانا اسفندماه ۹۹ در گزارشی از احضار این فعال حقوق بشر به دادسرای اوین خبر داده بود، خانم محمدی با انتشار نامه‌ای سرگشاده در این خصوص گفته بود که “به هیچ عنوان در هیچ مرحله‌ای از این رسیدگی شرکت نکرده و از رای صادره از سوی محاکم قوه قضائیه در این پرونده تبعیت نکرده و قطعاً سرپیچی خواهم نمود”. نرگس محمدی خردادماه امسال بابت این پرونده توسط شعبه ۱۱۷۷ دادگاه کیفری دو مجتمع قضایی قدس تهران به اتهامات “فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران از طریق انتشار بیانیه (بیانیه مبارزه با اعدام)، تحصن در دفتر زندان، تمرد از ریاست و مقامات زندان (برای پایان دادن به تحصن اعتراضی)، تخریب شیشه‌ها، افترا و ایراد ضرب و جرح” به ۳۰ ماه حبس تعزیری، ۸۰ ضربه شلاق و پرداخت دو فقره جزای نقدی محکوم شد. وی مهرماه امسال طی ابلاغیه‌ای جهت اجرای حکم به واحد اجرای احکام دادسرای اوین احضار شد.

خانم محمدی که از تاریخ ۱۵ اردیبهشت ١٣٩۴ در زندان بود، برای سه اتهام به ۱۶ سال زندان محکوم شده بود. بنا بر ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی و با در نظر داشت «مجازات اشد»، نرگس محمدی باید ١٠ سال زندان را تحمل می‌کرد. وی در تاریخ۳۰ آذرماه ۹۸ همراه با ۷ زندانی سیاسی دیگر در بند زنان زندان اوین طی نامه‌ای از تحصن چند روزه خود در زندان به مناسبت چهلمین روز و در همراهی با خانواده‌های داغدار اعتراضات سراسری آبان خبر داده بودند. در پی این تحصن مسئولان زندان اوین خانم محمدی و دیگر زندانیان تحصن کننده را به تبعید به زندان دیگر تهدید کرده بودند که در نهایت روز سه شنبه ۳ دی ماه ۹۸ وی را از زندان اوین به زندان زنجان منتقل کردند. وی دیماه سال گذشته نیز طی نامه ای به شرح وقایع و برخورد رییس زندان اوین و نیروهای امنیتی در جریان انتقال وی پرداخته بود.

نرگس محمدی نهایتا در تاریخ ۱۶ مهرماه ۹۹ با استفاده از قانون کاهش مجازات حبس از زندان زنجان آزاد شد. وی از زمان آزادی از حق داشتن گذرنامه و خروج از کشور محروم بود. ممنوعیت خانم محمدی از خروج از کشور جهت ملاقات با همسر و فرزندان خود در شرایطی بود که در محکومیت پیشین وی مجازات تکمیلی ممنوعیت خروج از کشور عنوان نشده بود.

دومین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات هیراد پیربداقی فعال کارگری، امروز سه شنبه ۳ اسفند، در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران برگزار شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز سه شنبه ۳ اسفند ۱۴۰۰، دومین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات هیراد پیربداقی فعال کارگری در دادگاه انقلاب تهران برگزار شد.

این جلسه با حضور نماینده دادستان در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران و از بابت رسیدگی به اتهامات فعالیت تبلیغی علیه نظام و اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی، برگزار شده است.

اولین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات هیراد پیربداقی در تاریخ  ۸ دی ماه امسال توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران برگزار شد. در این جلسه پرونده به دلیل وجود نواقص و با درخواست مستندات به بازپرسی ارجاع شد؛ با این حال کپی گزارش قبلی و بدون ارائه مستندات از سمت بازپرسی، پرونده جهت بررسی مجددا به دادگاه انقلاب ارسال شد.

هیراد پیربداقی به همراه عسل محمدی در تاریخ ۱۵ آبان‌ماه بازداشت شده و منزل آنان مورد تفتیش نیروهای امنیتی قرار گرفت.

آقای پیربداقی از زمان بازداشت تا تاریخ ۳ دی ماه در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین در کنار زندانیان متهم به جرائم عمومی نگهداری و نهایتا روز شنبه ۱۱ دی‌ ۱۴۰۰، با تودیع قرار وثیقه از بند عمومی زندان اوین آزادشد.

هیراد پیربداقی پیشتر نیز به دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز خود و دفاع از حقوق کارگران سابقه بازداشت و محکومیت داشته‌ است.

حکم حبس و ضبط تلفن همراه شیوا خلیلی، شهروند بهائی ساکن بابل، توسط دادگاه تجدید نظر استان مازندران تایید شد. وی پیشتر توسط دادگاه انقلاب بابل به یک سال حبس تعزیری و همچنین ضبط گوشی تلفن همراه تحت عنوان “آلت جرم” محکوم شده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، حکم صادره علیه شیوا خلیلی، شهروند بهائی توسط شعبه دوم دادگاه تجدید نظر استان مازندران عینا تایید شد.

این شهروند بهائی ساکن بابل پیشتر توسط شعبه اول دادگاه انقلاب این شهر از بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به استناد ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی، به یک سال حبس تعزیری و همچنین ضبط گوشی تلفن همراه به عنوان “آلت جرم” محکوم شده بود.

خانم خلیلی روز سه‌شنبه ۲۵ آبان‌ماه در پی احضار تلفنی به شعبه ۱ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب این شهر بازداشت و یک روز بعد با تودیع قرار وثیقه آزاد شد.

جلسه رسیدگی به اتهامات مطروحه علیه شیوا خلیلی در تاریخ ۲۲ آذرماه در شعبه اول دادگاه عمومی و انقلاب بابل برگزار شد.

اسکایلر تامپسون، مسئول روابط خارجی مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در رابطه با این خبر گفت: «این سازمان به شدت اعمال تبعیض آمیز علیه اقلیت های مذهبی در ایران را محکوم می کند. ما از ایران می‌خواهیم که گام‌های مشخصی بردارد تا اطمینان حاصل شود که ایرانیان بخصوص شهروندان بهایی می‌توانند از آزادی‌های مذهبی، از جمله انجام آزادانه امور مذهبی مورد نظر خود برخوردار شوند.»

شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار شهروند بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.

چیا آقابیگ‌پور، زندانی سیاسی اهل بوکان با پایان ایام مرخصی به زندان این شهر بازگشت.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، چیا آقابیگ‌پور زندانی سیاسی، با پایان ایام مرخصی به زندان بوکان بازگشت.

این زندانی روز دوشنبه ۲۵ بهمن ۱۴۰۰، از زندان بوکان به مرخصی اعزام شده بود.

چیا آقابیگ‌پور در تاریخ ۷ مرداد ۱۴۰۰، توسط نیروهای امنیتی در بوکان بازداشتو سپس جهت انجام مراحل بازجویی به یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در ارومیه منتقل شد. وی نهایتا در تاریخ ۱۵ شهریورماه امسال، با تودیع قرار وثیقه، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شد.

او طی مدت بازداشت از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده است.

این زندانی سیاسی در آبان ماه امسال توسط دادگاه انقلاب بوکان از بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال و ۲ ماه حبس تعزیری، ۷۰ ضربه شلاق و پرداخت ٣٠ میلیون تومان جریمه‌ی نقدی محکوم شد.

آقای آقابیگ‌پور نهایتا روز سه‌شنبه ۵ بهمن‌ ماه ۱۴۰۰ جهت اجرای حکم به زندان این شهرستان منتقل شد.

ضضضضضچیا آقابیگ‌پور، فرزند احمد و اهل روستای “رحیم خان” از توابع شهرستان بوکان است.

روز دوشنبه ۲ اسفندماه، یک زوج ساکن سنندج در حین پخش تراکت و پوسترهای ویژه روز جهانی زبان مادری، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و ساعاتی بعد آزاد شدند.

به نقل از کردپا، امروز دوشنبه ۲ اسفند ۱۴۰۰، یک زوج جوان در سنندج توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.

در این گزارش هویت آنها پیام میری ٣۶ ساله و واران (اسرا) محمدنژاد ٣٠ ساله اهل روستای “تنگیسر” و ساکن سنندج عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، دو شهروند مذکور از اعضای فعال انجمن فرهنگی اجتماعی “نوژین” هستند و در حین پخش تراکت و پوسترهای ویژه روز جهانی زبان مادری در یکی از خیابان‌های سنندج بدون ارائه حکم قضایی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.

آنها پس از چهار ساعت بازجویی ساعت ٢٢ شامگاه روز دوشنبه دوم اسفندماه آزاد شده‌اند.

صلاح الدین شریف زاده زندانی سیاسی تبعیدی در زندان خلخال، روز دوشنبه ۲ اسفند به مرخصی اعزام شد.

به نقل از کردپا، روز دوشنبه ۲ اسفند ۱۴۰۰، صلاح الدین شریف زاده زندانی سیاسی اهل شهرستان بوکان، از زندان خلخال به مرخصی اعزام شد.

هرانا تابستان سال جاری در گزارشی از عدم رسیدگی پزشکی به وضعیت این زندانی علیرغم ابتلا به بیماری کرونا خبر داده بود.

صلاح الدین شریف زاده، شهروند اهل بوکان در تاریخ ۱۴ تیرماه ۹۷ در جریان یک درگیری در جاده ارومیه-میاندوآب که منجر به کشته شدن چند نفر شده بود به اتهام “همکاری با احزاب مخالف نظام” توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه منتقل شد.

وی ۴ ماه پس از بازداشت در آبان‌ماه همان سال، از بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه به بوکان و در تاریخ ۱۴ دی‌ماه به بند ۳-۴ عمومی زندان ارومیه منتقل شد.

این زندانی سیاسی توسط شعبه ۱ دادگاه انقلاب مهاباد به ۲ سال و ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شد و چندی بعد از زندان محل نگهداری خود به زندان خلخال انتقال یافت.

امروز دوشنبه ۲ اسفند ۱۴۰۰، منزل شهناز اکملی، زندانی سیاسی سابق و مادر مصطفی کریم بیگی از جان باختگان اعتراضات سال ۸۸ توسط نیروهای امنیتی تفتیش و تعدادی از لوازم شخصی وی و دخترش مریم کریم بیگی از جمله تلفن های همراه، لوازم الکترونیکی و تصاویر مربوط به جان باختگان سال ۸۸ ضبط شد. مامورین همچنین مریم کریم بیگی را به دادسرای اوین احضار کردند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، عصر امروز دوشنبه ۲ اسفندماه ۱۴۰۰، منزل شهناز اکملی، زندانی سیاسی سابق توسط نیروهای امنیتی تفتیش شد.

ماموران در زمان تفتیش منزل، ضمن ضبط تلفن های همراه و لوازم الکترونیکی، تمام تصاویر مربوط به جان باختگان اعتراضات سال ۸۸ را ضبط کرده و با خود بردند. ماموران همچنین از مریم کریم بیگی خواستند که طی مدت ۵ روز در دادسرای اوین حاضر شود.

شهناز اکملی مادر مصطفی کریم بیگی یکی از جان باختگان اعتراضات وقایع ششم دی ماه ۱۳۸۸ است. وی پیش از این نیز سابقه بازداشت و تحمل حبس از بابت فعالیت های مدنی و دادخواهی در پرونده خود دارد.

مصطفی کریم بیگی در حوالی خیابان نوفل لوشاتو مورد اصابت گلوله از ناحیه سر قرار گرفت. با وجود سکونت وی در تهران، ماموران امنیتی اجازه دفن او را در شهر تهران ندادند، ازاین‌رو خانواده کریم بیگی مجبور شدند او را هنگام غروب آقتاب در شهریار کرج دفن کنند.