کیوان صمیمی سردبیر نشریه ایران فردا، با توقف اجرای حکم، امروز سه شنبه ۱۲ بهمن‌ماه، آزاد شد. به گفته مصطفی نیلی، وکیل مدافع کیوان صمیمی، آزادی وی به صورت موقت و با توجه به گزارش پزشکی قانونی در مورد وضعیت جسمانی او و با دستور دادستان صورت گرفته است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز سه شنبه ۱۲ بهمن‌ماه ۱۴۰۰، کیوان صمیمی سردبیر نشریه ایران فردا، آزاد شد.

 به گفته مصطفی نیلی، وکیل مدافع کیوان صمیمی، توقف اجرای حکم حبس و آزادی وی به صورت موقت و با توجه به گزارش پزشکی قانونی در مورد وضعیت جسمانی او و با دستور دادستان با استناد به ماده ۵۲۲ قانون آیین دادرسی کیفری صورت گرفته است.

روز شنبه هفته جاری مصطفی نیلی، وکیل مدافع کیوان صمیمی طی یاداشتی در صفحه شخصی خود نوشت: “امروز صبح آقای کیوان صمیمی را از زندان رجایی‌شهر خارج کرده و اکنون در حال تبعید ایشان به زندان سمنان هستند”.

آقای صمیمی، روز پنجشنبه ۷ بهمن، به زندان رجایی شهر کرج منتقل شده بود. آقای نیلی پیش از این دلیل جابجایی های پی در پی این زندانی را مخالفت دادیار اجرای احکام کرج با نگهداری وی در ندامتگاه مرکزی کرج و از سوی دیگر استناد واحد اجرای احکام دادسرای مقدس به رای خلاف قانون شعبه ۵۴ مبنی بر تبعید ایشان به کرج عنوان کرده بود.

کیوان صمیمی که از تاریخ ۱۷ آذرماه ۹۹ دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری می‌کرد. اواخر دیماه از زندان اوین به بازداشتگاه یکی از کلانتری‌های شهر کرج منتقل شد. پیشتر مصطفی نیلی در خصوص نحوه انتقال آقای صمیمی گفته بود: «موکلم حتی موفق نشده که هیچ یک از وسائل خود از جمله داروهایش را با خود ببرد که این موضوع با توجه به سن و سال او و همچنین نظر به بحث بیماری‌هایی که به آن مبتلاست، بسیار خطرناک خواهد بود.» آقای صمیمی از بازداشتگاه به قرنطینه ندامتگاه مرکزی کرج منتقل شده و روز دوشنبه ۴ بهمن‌‌ماه، از آنجا مجددا به زندان اوین بازگردانده شده بود.

روز چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۸، همزمان با روز جهانی کارگر، ده‌ها تن از شرکت کنندگان در تجمع اعتراضی در مقابل ساختمان مجلس در پی ورود نیروهای امنیتی و به خشونت کشیده شدن این تجمع بازداشت شدند. نیروهای امنیتی به همراه کیوان صمیمی، در تاریخ ۲۲ اردیبهشت ۹۸ به محل نشریه ایران فردا رفته و ضمن تفتیش محل بسیاری از اسناد و مدارک موجود از جمله هاردهای کامپیوتر را با خود برده بودند. آقای صمیمی نهایتا روز دوشنبه ۲۷ خردادماه ۹۸، با تودیع قرار وثیقه، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.

آقای صمیمی در تاریخ ۱ اردیبهشت ۹۹ به صورت غیابی توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری از بابت اتهامات “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور” و “فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی” به ۶ سال حبس تعزیری محکوم شد. پس از صدور حکم و بعد از وارد شناخته شدن اعتراض آقای صمیمی به نحوه دادرسی، دادگاه مجددا وقت رسیدگی تعیین کرد.

کیوان صمیمی مجددا محاکمه و توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری از بابت اتهام “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور” به ۳ سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم در مرحله تجدیدنظر توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی احمد زرگر عینا تایید شد.

نهایتا علیرغم قبول درخواست اعاده دادرسی در دیوان عالی کشور، شعبه هم عرض با رد نظر دیوان، محکومیت آقای صمیمی را از ۳ سال به ۲ سال حبس کاهش داده بود.

پیشتر انجمن دفاع از آزادی مطبوعات در بیانیه‌ای نسبت به حبس عالیه مطلب‌ زاده و کیوان صمیمی، نائب رئیس و رئیس این انجمن اعتراض کرد.

آقای صمیمی بهمن‌ماه سال گذشته به بهانه انتشار مطالبی در خصوص جنبش‌های اجتماعی در کانال تلگرامی از حق ملاقات و تماس تلفنی محروم شده و کارت تلفن او را مسدود کرده بودند. مسئولان زندان استدلال کرده‌ بودند که این روزنامه‌نگار در مطالب خود مردم را به شورش تحریک کرده بود.

کیوان صمیمی، سردبیر نشریه ایران فردا و یکی از اعضای کانون نویسندگان ایران است. او پیشتر نیز در سال ۸۸ بازداشت و پس از تحمل دوران محکومیت خود از زندان رجایی شهر آزاد شده بود. آقای صمیمی، در دوره بازداشت قبلی، یک روز پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ در منزل شخصی‌اش بازداشت شد و در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی به اتهام زیر سوال بردن انتخابات ریاست جمهوری ۸۸ و شرکت در تظاهرات اعتراضی و نوشتن مطالب انتقادی به شش سال حبس تعزیری محکوم شد. صمیمی آذرماه سال ۸۹ به همراه تعدادی دیگری از زندانیان سیاسی زندان اوین به زندان رجایی شهر کرج تبعید شد. وی نهایتا از بابت این بازداشت، صبح روز شنبه ٢۶ اردیبهشت ماه ۹۴، با پایان شش سال محکومیت، از زندان رجایى شهر کرج آزاد شد.

این فعال سیاسی، سابقه زندانی شدن در هر دو رژیم فعلی و سابق را دارد. یکی از برادران کیوان صمیمی در دوره پهلوی و دیگری نیز در دهه شصت و توسط جمهوری اسلامی اعدام شده‌اند.

روز یکشنبه ۱۰ بهمن‌ماه، ریبوار عبدالهی، شهروند اهل سنندج پس از خروج از منزل شخصی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

به نقل از کردپا، روز یکشنبه ۱۰ بهمن‌ماه ۱۴۰۰، یک شهروند اهل سنندج پس از خروج از منزل شخصی بازداشت شد.

بر اساس این گزارش، هویت این شهروند ریبوار عبدالهی عنوان شده است.

روز سه‌شنبه ۱۲ بهمن‌ماه پس از پیگیری‌های مداوم و مراجعه خانواده این شهروند به شعبه دوم بازپرسی دادگستری سنندج به آنان اعلام شده که ریبوار عبدالهی در بازداشت نیروهای امنیتی به سر می‌برد.

تا لحظه انتشار این گزارش، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه وی اطلاعی در دسترس نیست.

ریبوار عبدالهی، عضو سابق کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری بوده و سال ١٣٩٣ نیز توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از بیست روز آزاد شد.

وی مدتی بعد توسط شعبه اول دادگاه انقلاب سنندج به ریاست قاضی “سعیدی” به اتهام “عضویت در کمیته هماهنگی و همکاری با احزاب اپوزیسیون حکومت ایران” به یکسال حبس تعزیری محکوم شده بود.

سعید اقبالی، فعال مدنی محبوس در زندان رجایی شهر کرج طی نامه‌ای در سالروز بازداشت خود از دلایل فعالیت‌های منتهی به دستگیری خود نوشته است. آقای اقبالی ضمن اشاره به آسیب دائمی به گوشش در پی ضرب و شتم دوران بازجویی افزوده است «از آن موقع و قبل از آن نقش شرمسار خود را حتی در این تاریک خانه دارها ایفا میکنم، تا نه چشمی کور شود و نه زبانی بسته و نه گردنی خمیده. نقشی واقعی تا پای جان مثل قولهایم از ۵ سال پیش. نه نقشی کوتاه به اندازه زمستان که در غربت به انتها برسد.»

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز سه‌شنبه ۱۲ بهمن‌ماه ۱۴۰۰، سعید اقبالی، فعال مدنی محبوس در زندان رجایی شهر کرج طی نامه‌ای در سالروز بازداشت خود از دلایل فعالیت‌های منتهی به دستگیری خود نوشته است.

آقای اقبالی در بخشی از این یادداشت ضمن اشاره به آسیب دائمی به گوشش در پی ضرب و شتم دوران بازجویی افزوده است: «از آن موقع و قبل از آن نقش شرمسار خود را حتی در این تاریک خانه دارها ایفا میکنم، تا نه چشمی کور شود و نه زبانی بسته و نه گردنی خمیده. نقشی واقعی تا پای جان مثل قولهایم از ۵ سال پیش. نه نقشی کوتاه به اندازه زمستان که در غربت به انتها برسد. اینجا هم غربت خود را دارد اما معلمم آقا سعید خوش اخلاق به من یاد داده که ما هنوز هم به مردم طلبکاریم! تا لحظه‌ای که به آزادی دست پیدا کنیم! حتی اگر خاطرات بد تکرار مکرارت شود.»

متن این نامه، که جهت انتشار به دست رسیده است، در ادامه می آید:

«نزدیک به پنج سال گذشت از آن روزی که آن مرد عصبانی آمد و من رفتم. به جایی که گورستان زندگان بود، جایی که فهمیدم برای چه آنجا هستم. برای کودکی‌ام و لباسهای عید قرضی پسر عمویم، برای جای نانی خالی نوجوانی و حسرت ماشین زیبای محمد در جوانی. اما گفتن اینها که شرم ندارد. شرمم از خودم می‌بود که اگر همه را در این وضع می‌دیدم و هیچ نمی‌گفتم و هیچ نمی‌کردم.

یک جای کار می‌لنگید مثل گوشم که میان دست بازجویان لنگان لنگان فلج شد. مثل وقتی که بازجو گفت می‌دانم حرف نمی‌زنی، به خاطر همین آنها را آورده‌ام و من بهت زده انعکاس چادر گل گلی را با چشمان بسته را در راهروهای ۲۰۹ دیدم. هرچه داشتند به میدان آوردند، مرا، تو را، او را، اما من همیشه لجباز تا اتاق‌های کرولال انتهای راهرو پیش رفتم و به قول شاملو، سقف لانه سرد خودم ماندم.

می‌گفت نجات در راستگویی است! اما من همیشه راست می‌گفتم که پرنده کوچک من باش تا در بهار تو درختی پر شکوفه شوم!

نگهبان ۳۲۱ گفت: آقا بیا! زندانی ۹۵ شکوفه داده بهار شده. هنوز هم مطمئن نبودم ۹۵ بودم یا ۹۴، اما مطمئن بودم بیرون که بیاییم رشته اعداد برای آنهایی که هنوز آن لباس عید قرضی پسر عمو می‌پوشیدند و جای نان خالی و حسرت ماشین زیبای محمد به دل داشتند خوش رقصی میکرد.

از آن موقع و قبل از آن نقش شرمسار خود را حتی در این تاریک خانه دارها ایفا میکنم، تا نه چشمی کور شود و نه زبانی بسته و نه گردنی خمیده. نقشی واقعی تا پای جان مثل قولهایم از ۵ سال پیش. نه نقشی کوتاه به اندازه زمستان که در غربت به انتها برسید. اینجا هم غربت خود را دارد اما معلمم آقا سعید خوش اخلاق به من یاد داده که ما هنوز هم به مردم طلبکاریم! تا لحظه‌ای که به آزادی دست پیدا کنیم! حتی اگر خاطرات بد تکرار مکرارت شود.

سعید اقبالی / بهمن‌ماه ۱۴۰۰/ زندان رجایی شهر کرج.»

در رابطه با نویسنده این یادداشت گفتنی است؛ سعید اقبالی در تاریخ ۱۲ بهمن ۹۶ توسط ماموران اداره اطلاعات در منزل خود در کرمانشاه بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل و نهایتا در تاریخ ۲۲ فروردین ۹۷ با تودیع وثیقه از زندان آزاد شد. این فعال مدنی شهریورماه ۹۸ توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه از بابت اتهام “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور” به ۵ سال حبس تعزیری و از بابت اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام” به یک سال حبس تعزیری محکوم شد که این حکم در مرحله تجدیدنظر عینا تایید شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری از بابت اتهام “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور” برای وی قابل اجرا است. سعید اقبالی نهایتا روز یکشنبه ۱۱ خردادماه ۱۳۹۹ پس از حضور در واحد اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و جهت تحمل دوره محکومیت خود به زندان اوین منتقل شد. وی در تاریخ ۲ فروردین ماه، از زندان اوین به زندان رجایی شهر کرج تبعید و در تاریخ ۱۷ فروردین‌ماه، ۱۶ روز پس از تبعید و نگهداری در یک سلول انفرادی، به بند عمومی این زندان منتقل شد.

این فعال مدنی که با وجود پارگی هفتاد درصدی پرده گوش راست و عفونت و درد شدید ناشی از آن، بیش از ۸ ماه از دستور پزشک مبنی بر اعزام به بیمارستان، از رسیدگی مناسب پزشکی محروم بوده به دلیل مراجعه دیرهنگام با مشکلات جبران ناپذیری در زمینه شنوایی مواجه شده است.

پری کارگریان مروستی، دانیال بنی نژاد، شهروندان بهائی به همراه یک شهروند دیگر، توسط نیروهای امنیتی در منزل خانم کارگریان در مارلیک تهران بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند. نیروهای امنیتی ضمن تفتیش منزل پری کارگریان، برخی از لوازم شخصی از جمله موبایل، لوازم الکترونیک، تصاویر، کتب و آثار مربوط به آئین بهائی را ضبط کرده و با خود بردند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پری کارگریان مروستی، دانیال بنی نژاد، دو شهروند بهایی به همراه اسماعیل مولایی، توسط ماموران امنیتی در مارلیک تهران بازداشت شدند.

بازداشت این سه شهروند در منزل پری کارگریان در مارلیک تهران صورت گرفته است. نیروهای امنیتی همزمان با بازداشت این شهروندان، ضمن تفتیش منزل، برخی از لوازم شخصی از جمله موبایل، لوازم الکترونیک و تصاویر، کتب و آثار مربوط به آئین بهائی را ضبط کرده و با خود بردند.

تا لحظه تنظیم این خبر، از دلایل بازداشت و محل نگهداری این شهروندان اطلاعی در دست نیست.

منطقه مارلیک بخشی از تهران است که به دلیل همجواری با کرج به عنوان مارلیک کرج نیز شناخته می شود.

اسکایلر تامپسون، مسئول روابط خارجی مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در رابطه با این خبر گفت: «این سازمان به شدت اعمال تبعیض آمیز علیه اقلیت های مذهبی در ایران را محکوم می کند. ما از ایران می‌خواهیم که گام‌های مشخصی بردارد تا اطمینان حاصل شود که ایرانیان بخصوص شهروندان بهائی می‌توانند از آزادی‌های مذهبی، از جمله انجام آزادانه امور مذهبی مورد نظر خود برخوردار شوند.»

شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

Qبر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار نفر بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است

 روز یکشنبه ۱۰ بهمن‌، یک شهروند اهل شهرستان مریوان توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت و به یکی از بازداشتگاه های اطلاعات سپاه منتقل شد.

به نقل از کردپا، روز یکشنبه ۱۰ بهمن‌‌ماه ۱۴۰۰، یک شهروند اهل شهرستان مریوان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

هویت وی خبات ویسی، ٢۴ ساله، فرزند عبدالله و اهل روستای “گلچهره” از توابع شهرستان مریوان عنوان شده است.

در این گزارش به نقل از یک منبع مطلع آمده است: بازداشت آقای ویسی توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی وی و بدون ارائه حکم قضایی صورت گرفته است. ماموران در حین بازداشت برخی از لوازم شخصی از جمله گوشی تلفن همراه خبات و پدرش را ضبط و با خود برده اند.

این منبع مطلع از وضعیت آقای ویسی ادامه داد: روز دوشنبه ۱۱ بهمن‌ماه، خبات ویسی طی یک تماس تلفنی کوتاه با خانواده‌اش اعلام کرده که در یکی از بازداشتگاه های اطلاعات سپاه به سر می‌برد.

تا لحظه تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دسترس نیست.

روز یکشنبه ۱۰ بهمن‌، مراد مرادی شهروند اهل شهرستان پیرانشهر، جهت تحمل حبس به زندان نقده منتقل شد.

به نقل از کردپا، روز یکشنبه ۱۰ بهمن‌‌ماه ۱۴۰۰، مراد مرادی شهروند اهل شهرستان پیرانشهر، جهت تحمل دوران محکومیت خود به زندان نقده منتقل شد.

وی در تاریخ ۲۴ تیرماه سال ۹۹ توسط نیروهای امنیتی در سه‌راه “جلدیان” از توابع شهرستان پیرانشهر بازداشت و پس از چند روز با تودیع قرار وثیقه از بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهرستان آزاد شد.

وی در طول دوران بازداشت از حق دسترسی به وکیل و ارتباط با خانواده محروم بوده است.

بنابر این گزارش، آقای مرادی در پاییز امسال توسط دادگاه انقلاب پیرانشهر از بابت اتهام عضویت در یکی از گروه‌های مخالف نظام به ۳ سال و ۶ ماه و یک روز حبس محکوم شد. حکم صادره پس از تسلیم به رأی به ۲ سال و ۲ ماه و ۱۵ روز حبس تعزیری تقلیل یافت.

مراد مرادی ۴۹ ساله فرزند خدر، متاهل و پدر سه فرزند است.

شامگاه روز دوشنبه ۱۱ بهمن ماه، جبار دوستی عضو انجمن صنفی معلمان کردستان-مریوان آزاد شد. وی روز گذشته در جریان تجمع سراسری معلمان کشور توسط نیروهای امنیتی در مریوان بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

به نقل از کانال شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، روز دوشنبه ۱۱ بهمن ماه ۱۴۰۰، جبار دوستی عضو انجمن صنفی معلمان کردستان- مریوان آزاد شد.

تا لحظه تنظیم این گزارش، از اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دست نیست.

جبار دوستی روز گذشته در جریان تجمع سراسری معلمان کشور توسط نیروهای امنیتی در مریوان بازداشت شد.

عصر روز گذشته، گروهی از فرهنگیان و شهروندان در مقابل ساختمان فرمانداری مریوان تجمع کردند و خواهان آزادی شعبان محمدی و جبار دوستی، دو عضو انجمن صنفی معلمان مریوان و از فعالان صنفی فرهنگیان شدند.

روز یکشنبه ۱۰ بهمن نیز شعبان محمدی، عضو انجمن صنفی معلمان کردستان-مریوان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

امین مرادی، شهروند اهل بهبهان روز دوشنبه ۱۱ بهمن‌ماه با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان شیبان اهواز آزاد شد. آقای مرادی در تاریخ ۲۳ آبان‌ماه امسال توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز دوشنبه ۱۱ بهمن‌ماه ۱۴۰۰، امین مرادی، شهروند اهل بهبهان از زندان شیبان اهواز آزاد شد.

آزادی آقای مرادی با تودیع قرار وثیقه ۳۰۰ میلیون تومانی به طور موقت و تا پایان مراحل دادرسی صورت گرفته است.

آقای مرادی در تاریخ ۲۳ آبان‌ماه امسال به همراه محسن قنواتی، برادر محمدحسین قنواتی یکی از کشته شدگان اعتراضات آبان ۹۸ در بهبهان و پیام جیحونی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود. وی پس از بازداشت نخست به یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در اهواز و نهایتا به زندان شیبان اهواز منتقل شد. به گفته یک منبع مطلع، این شهروند در روز نخست بازداشت تحت عنوان تبلیغ علیه نظام تفهیم اتهام شده‌ بود.

پیشتر یک منبع مطلع در خصوص بازداشت این افراد به هرانا گفته بود: «قرار بر این بود که دومین سالگرد کشته شدگان اعتراضات آبان‌ماه ۹۸ با حضور خانواده‌ها بر سر مزار جان‌باختگان برگزار شود اما پیش از آن شماری از شهروندان توسط نهادهای امنیتی به صورت تلفنی احضار شده و از آنها تعهد گرفته شده بود که در مراسم سالگرد شرکت نکرده و موضوع احضار را نیز رسانه‌ای نکنند.»

در جریان اعتراضات آبان ۹۸ در بهبهان تعدادی از شهروندان ساکن این شهر ازجمله مهرداد دشتی نیا، محمود دشتی نیا، فرزاد انصاری فر، محمدحسین قنواتی، احسان عبدالله نژاد و محمد حشم دار با شلیک گلوله نیروهای امنیتی جان خود را از دست داده بودند.

امروز دوشنبه ۱۱ بهمن‌ماه، شماری از کارگران شهرداری شوش در مقابل ساختمان شهرداری و همچنین فرمانداری این شهرستان و جمعی از کارگران فولاد بوتیای ایرانیان واقع در استان کرمان در محل کار خود، در تجمعاتی اعتراضی خواستار رسیدگی به مطالباتشان شدند. همزمان در پی فراخوان شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، معلمان و فرهنگیان شاغل و بازنشسته دستکم در ۹۴ شهر، در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالباتشان تجمع اعتراضی برگزار کردند. در خبری دیگر، کارگران شرکت تراکتورسازی تبریز که از روز شنبه دست به اعتصاب زده‌اند، کماکان در اعتصاب بسر می‌برند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۰، به دنبال فراخوان شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، معلمان و فرهنگیان شاغل و بازنشسته در شهرهای مختلف کشور از جمله میاندوآب، خلخال، قصر شیرین، مهدی شهر، لردگان، اندیمشک، ابرکوه، چالوس، لنگرود، دمق، سنقر و کلیایی، سجاسرود، باینگان، سردشت، مشهد، ثلاث باباجانی، مرند، بابل، نکا، کوهدشت، آمل، تاکستان، کرج، سنندج، هرسین، گچساران، گرگان، پلدختر، گیلان غرب، ملایر، شبانکاره، نجف آباد، دهدشت، اردبیل، قم، دشتستان، گراش، دیواندره، زرین شهر، قزوین، بانه بوشهر، چاروسا، قلعه رئیسی، شهرکرد، اصفهان، ساری، ایلام، دلفان، بیجار، لامرد، رشت، رومشکان، بجنورد، اشتهارد، بافق، سمیرم، اراک، الیگودرز، کازرون، ایذه، لنده، سی سخت، بروجرد، باغبهادران، یاسوج، زنجان، داراب، شوش دانیال، بهشهر، شهرضا، آبدانان، ارسنجان، شوشتر، چادگان، اهواز، خرم آباد، فسا، نوشهر، نورآباد، سقز، جوانرود، شیراز، کرمانشاه، ارومیه، شاهین شهر، خرمشهر، اقلید، مریوان، همدان، یزد و تبریز در مقابل ساختمان اداره آموزش و پرورش شهرهای خود و معلمان تهران در مقابل ساختمان مجلس شورای اسلامی، در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالباتشان دست به تجمعات اعتراضی زدند.

تجمع معلمان در اعتراض به تصویب ناقص لایحه رتبه‌بندی معلمان و عدم اجرای آن توسط دولت، بی توجهی به لایحه همسان‌سازی بازنشستگان و با درخواست آزادی معلمان در بند صورت گرفته است‌.

همسان‌سازی بازنشستگان مبتنی ‌بر قانون مدیریت خدمات کشوری، رتبه‌بندی معلمان شاغل ۸۰ درصد حقـوق‌ هیات علمی و مطالبه پاداش سنوات بازنشستگان ۹۹، از مهمترین مطالبات معلمان معترض است.

هرانا همزمان در گزارشی مجزا، به شرح جزئیات و ارائه تصاویر و ویدئوهایی از تجمعات سراسری فرهنگیان شاغل و بازنشسته طی روز جاری، پرداخته است.

تجمع کارگران شهرداری شوش

به گزارش ایلنا، امروز دوشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۰، شماری از کارگران شهرداری شوش در مقابل شهرداری و فرمانداری این شهرستان تجمع کردند.

بنابر این گزارش، کارگران شهرداری شوش به دنبال عدم دریافت مطالبات کاری و حقوق معوقه چهارماهه خود دست به اعتراض زدند.

یکی از این کارگران گفت: ۴ ماه می‌شود که حقوقی دریافت نکرده‌ایم و با شرایط فعلی زندگی ما به‌سختی می‌گذرد.

برخی از فعالان مدنی در پی اعتراض این کارگران نسبت به عدم دریافت مطالبات خود می‌گویند: نگران این هستیم که این‌گونه اعتراضات به اخراج و یا انفصال موقت این کارگران منجر گردد.

تجمع کارگران شرکت بوتیای ایرانیان

به گزارش کرمان نو، امروز دوشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۰، کارگران فولاد بوتیای ایرانیان در محل کار خود، دست به تجمع زدند.

بر اساس این گزارش، تجمع این کارگران در اعتراض به حقوق و دستمزد پایین آنها صورت گرفته است.

کارگران فولاد بوتیای ایرانیان از وعده‌های که طی پنج سال گذشته برای افزایش حقوقشان از طرف مسئولین این شرکت داده‌اند، سخن گفتند و افزودند: در ابتدا قول دادند که اگر خط تولید راه‌اندازی شود، حقوق‌ها نیز افزایش پیدا می‌کند که به این وعده‌شان عمل نکردند.

آنها به بی‌عدالتی در پرداخت حقوق و مزایا در زیرمجموعه‌های میدکو اشاره کردند و می‌گویند: حقوق ما نسبت به دیگر کارگران کمتر است.

کارگران گفتند: با توجه به تورم و گرانی کالاها و خدمات لذا با حقوقی که به ما می‌دهند نمی‌توانیم چرخ زندگیمان را بچرخانیم.

یکی دیگر از کارگران نیز گفت: با توجه به اعتصاب کارگران هم‌اکنون خط تولید این کارخانه خوابیده است.

این کارگر وعده‌های مدیرعامل شرکت را واهی خواند افزود: امروز دوباره حرف‌های تکراری همیشگی را بیان کردند.

تداوم اعتصاب کارگران تراکتورسازی تبریز

به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، کارگران شرکت تراکتورسازی تبریز امروز دوشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۰، کمان در اعتصاب بسر می‌برند.

بنابر این گزارش، کارگران علت اصلی اعتصاب خود را پایین بودن سطح دستمزد و حقوق خود عنوان کرده و گفتند به عدم تحقق وعده‌های مدیریت شرکت در این ارتباط معترض هستند.

کارگران شرکت تراکتور سازی تبریز از روز شنبه ۹ بهمن ماه، در اعتصاب بسر می‌برند.

Narges Mohammadi, the Defenders of Human Rights Center spokeswoman, who has recently been sentenced to eight years and two months imprisonment and other additional sentences in Qarchak prison in Varamin, wrote in a letter that “I do not recognize the court’s verdict.”

According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, Narges Mohammadi, a spokeswoman for the Defenders of Human Rights Center and a prisoner in Qarchak prison in Varamin, wrote in a letter: “I do not accept the verdicts against me and I do not recognize them.” 

The full text of this letter, a copy of which has been provided to the campaign, is as follows:

“During the 64 days that I was in cell 209, a case was opened against me. The case was hastily reviewed, tried and sentenced, which is completely illegal, inhuman and immoral act that is against the law and regulations.

Twelve hours after entering solitary confinement in ward 209, I was notified in writing of eighty lashes and 30 months imprisonment by the order of the head of the prosecutor, Mr. Nasirpour. On November 22, 2021, I was charged in a new case in Branch 2 of the Holy Court by investigator Mahmoud Haji Moradi.

On December 24th, 2021, without any explanation or information, I was taken to the same branch for the last defense, and of course, I did not make any defense and asked for a lawyer. Of course, from the moment of my arrest on November 16th, 2021, I wrote a letter in the presence of investigator Alireza Hosseini requesting to contact and meet with a lawyer, which they did not agree with.

Finally, without access to a lawyer and while I was banned from visiting and deprived of a telephone call for forty days, the case was designed and processed hastily. On January 12th, 2022, while I was left in my cell, according to the Ministry of Intelligence, I was not interrogated and was taken to Branch 26 of the Revolutionary Court for trial.

[In the courtroom] While surrounded by Ministry of Intelligence agents, I was tried within five minutes without studying the case and the presence of a lawyer. I declared that I have no defense in this court. The court’s verdict was announced two days later, on January 15th, 2022. I wrote that I would not appeal and submit to the verdict, and I would not recognize it.

According to the verdict in this case, I was sentenced to eight years and two months in prison, 74 lashes, a ban on staying in Tehran, a ban on membership in socio-political groups, banning any media on social networks and even telecommunications, and confiscating my mobile phone. The investigation of this case lacked legal legitimacy and was a dishonest and cruel project that was carried out in secret during my imprisonment in a security cell with the intention of cutting off my voice from society and completely depriving me of the right to defend and protest.

What makes clear the bias and baselessness of the allegations and the verdict in this case is that I was found guilty of being nominated for the Nobel Peace Prize by the Norwegian Amnesty International. This charge was not only announced by the representative of the Ministry of Intelligence in ward 209 and called it a foreign conspiracy against the Islamic Republic of Iran, but also emphasized in an explicit and unjustifiable action in the first line of the second page of the verdict issued by Branch 26 of the Revolutionary Court.

My question to the head of the judiciary and the executive is whether Amnesty International Norway’s announcement that I was nominated for the Nobel Peace Prize for its peaceful and human rights activities was an act against the security of the system and deserved 8 years in prison, 74 lashes, 64 of which I was imprisoned and left alone in cells of the security ward.

At the end, My note to the peace and human rights institutions of the world, including Amnesty International and the European Parliament, is that this vote reflects the clear position of the Islamic Republic of Iran in the suppression of peace activists not only in Iran but in the world and the world should not ignore this naked repression of peace activists.”

Narges Mohammadi / Monday, January 24th, 2022 / Qarchak Varamin Prison 

Ms. Mohammadi was recently sentenced by Branch 26 of the Revolutionary Court of Tehran to eight years in prison, 74 lashes, two years in exile, and other social deprivations. The human rights activist was arrested by security forces in Karaj in November 2021 and was transferred to Qarchak Varamin Prison last week after being held in solitary confinement in the Ministry of Intelligence’s Ward 209 ward.