فواد سلامات، شهروند اهل سنت ساکن اهواز اواخر آذر ماه توسط نیروهای اداره اطلاعات این شهر بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، اواخر آذر ۱۴۰۰، یک شهروند اهل سنت توسط نیروهای اداره اطلاعات اهواز بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

هویت این شهروند، فواد سلامات ۲۹ ساله، فرزند مشکور، اهل شهرستان اهواز توسط هرانا احراز شده است.

تا لحظه تنظیم این گزارش، از محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دست نیست.

فواد سلامات، در سال ۹۲ نیز توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از مدتی با تودیع قرار وثیقه آزاد شد.

جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات هیراد پیربداقی، فعال کارگری، امروز چهارشنبه ۸ دی در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران برگزار شد. آقای پیربداقی در تاریخ ۱۵ آبان‌ماه همراه با ضرب و شتم بازداشت و روز جمعه ۳ دیماه از بازداشتگاه وزارت اطلاعات به بند عمومی زندان اوین منتقل شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۸ دی ۱۴۰۰، جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات هیراد پیربداقی، در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری برگزار شد.

آقای پیربداقی در تاریخ ۱۶ آبان‌ماه در خصوص اتهام اجتماع و تبانی مورد تفهیم اتهام قرار گرفته بود اما تا لحظه تنظیم این گزارش از مصادیق اتهام این شهروند اطلاعی در دست نیست.

هیراد پیربداقی به همراه عسل محمدی در تاریخ ۱۵ آبان‌ماه با ضرب و شتم بازداشت شده و منزل آنان مورد تفتیش نیروهای امنیتی قرار گرفت.

آقای پیربداقی از زمان بازداشت تا تاریخ ۳ دی ماه در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین در کنار زندانیان متهم به جرائم عمومی نگهداری و سپس به بند عمومی زندان اوین منتقل شد.

پیشتر آقای پیربداقی طی یک تماس تلفنی با خانواده خود از پایان روند بازجویی‌ها خبر داده و به نقل از نیروهای امنیتی گفته بود که به زودی با قرار وثیقه ۸۰۰ میلیون تومانی آزاد برای او صادر خواهد شد. با این وجود از آزادی این فعال کارگری ممانعت شد.

در تاریخ ۲۰ آبان‌ماه نیز عسل محمدی به یکی از سلول‌های عمومی بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل و نهایتا در تاریخ ۱ آذرماه با تودیع قرار کفالت از زندان اوین آزاد شد. آخرین جلسه بازپرسی عسل محمدی فعال کارگری، روز سه شنبه ۳۰ آذرماه، در شعبه دوم دادسرای اوین برگزار شد.

هیراد پیربداقی و عسل محمدی در تاریخ ۱۴ آبان‌ماه به همراه ۸ تن از فعالین مدنی دیگر با حضور در دفتر قضایی نسبت به نگهداری متهمان در سلول‌های انفرادی اعلام شکایت کردند.

هیراد پیربداقی پیشتر نیز به دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز خود و دفاع از حقوق کارگران سابقه بازداشت و محکومیت داشته‌ است.

با دستور امین وزیری دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی، به تازگی ساکنین بند سیاسی زندان تهران بزرگ از دسترسی به کتابخانه و سالن‌های ورزشی محروم شدند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، زندانیان سیاسی محبوس در زندان تهران بزرگ از دسترسی به کتابخانه و سالن‌های ورزشی محروم شدند.

گفته می شود این اقدام با دستور امین وزیری، دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی بدون ارائه دلیل و توضیحی صورت گرفته است.

پدر یکی از زندانیان محبوس در این زندان، به گزارشگر هرانا گفت: روز سه شنبه هنگامی که پسرم به کتابخانه زندان مراجعه کرد، با ممانعت مسولان زندان مواجه شد. پس از پیگیری علت این موضوع، هیچ یک از مسئولان پاسخ روشنی در ارتباط با این موضوع نداده و رئیس اندرزگاه گفته است که ممانعت از حضور آنان در کتابخانه و سالن های ورزشی با دستور مستقیم امین وزیری صورت میگیرد.

ایجاد این قبیل محرومیت ها بدون ارائه توضیح و دلیل مشخصی از سوی مسئولان زندان تهران بزرگ به ویژه امین وزیری در سمت دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی مسبوق به سابقه است. این محدودیت ها در اکثر موارد به صورت تنبیهی با اهداف نامشخص و شامل زندانیان سیاسی می شوند.

بسیاری از شهروندان کم‌درآمد در تهران به جای اجاره خانه شب‌ها داخل اتوبوس‌ها می‌خوابند. هزینه یک شب اتوبوس خوابی در تهران حدود ۱۲ الی ۲۵ هزار تومان است و در ماه ۳۶۰ الی ۷۵۰ هزار تومان برای آنها خرج دارد. این افراد حداقل تا صبح پنج بار اتوبوس‌ عوض می‌کنند و هر ۴۵ دقیقه یک بار ناچارند پیاده شوند تا به اتوبوس بعدی برسند. از میان مسیرها خط آزادی-تهرانپارس و خط راه‌آهن-تجریش به دلیل طولانی بودن مسیر بیشترین انتخاب را در بین افراد بی خانمان تهران دارند. ظرفیت گرمخانه‌های تهران ۲ هزار نفر است و با این اوضاع دستکم حدود ۱۳ هزار نفر دیگر باید دنبال جای دیگری غیر از گرمخانه‌ها برای خواب بگردند.

به نقل از تجارت نیوز، بسیاری از شهروندان کم درآمد در تهران به جای اجاره خانه شب‌ها داخل اتوبوس‌ها می‌خوابند.

بر اساس این گزارش، هزینه یک شب بی‌آرتی خوابی در تهران حدود ۱۲ الی ۲۵ هزار تومان است. بسیاری از شهروندان کم درآمد در تهران به جای اجاره خانه شب‌ها داخل اتوبوس‌ها می‌خوابند. این افراد حداقل تا صبح باید پنج بار اتوبوس‌ عوض کنند و هر ۴۵ دقیقه یک بار باید پیاده شوند تا به اتوبوس بعدی برسند و چندین دقیقه بین هر بار پیاده و سوار شدن سرما را تحمل کنند.

خوابیدن در اتوبوس تنها راه است که برای افراد کم درآمد در تهران باقی مانده است و همین خانه ارزان در ماه ۳۶۰ الی ۷۵۰ هزار تومان برای آنها خرج دارد. اتوبوس‌خواب‌ها شغل و درآمد دارند، اما نه آنقدر که بتوانند رهن و اجاره یک خانه در تهران را پرداخت کنند.

طولانی‌ترین مسیر، انتخابی هوشمندانه برای بی‌آرتی خوابی است و از میان این مسیرها خط آزادی-تهرانپارس و خط راه‌آهن-تجریش بیشترین انتخاب را در بین این افراد دارند. در میان افرادی که به دلیل فقر و تنگدستی و نداشتن مکان برای خواب در اتوبوس ها شب را به صبح می‌رسانند، پیر، جوان و حتی کودک هم دیده می‌شود. این افراد بسته به سردی هوا از ساعات مختلف شب وارد اتوبوس می‌شوند و در ساعاتی که هوا کمتر سرد است ترجیح می‌دهند در خیابان‌ها بمانند.

خط آزادی_تهرانپارس برای اتوبوس‌ خواب‌ها طولانی‌تر است و آنها می‌توانند ۴۵ دقیقه بخوابند. دفعات کمتری خط عوض می‌کنند و پول کمتری هم می‌پردازند، اما دمای هوای اتوبوس این خط فقط سه درجه بوده و مشابه هوای بیرون است. هم بیرون سرد است و هم اتوبوسی که دوباره سوارش می‌شوند.

خط تجریش_راه‌آهن حدود ۳۵ دقیقه و کوتاه‌تر است،زمان این افراد هم کوتاه‌تر است، و باید دفعات بیشتری پیاده و سوار شوند، اما بی‌آر‌تی‌های این خط گرم بوده و دمای هوای آن ۲۴ درجه است. همچنین صندلی‌های این مسیر هم سالم هستند.

یک راننده بی‌آرتی می‌گوید: “اینجا بهتر از خط آزادی-تهرانپارس است. اتوبوس‌های آنجا به درد نخور و سرد است. همه طور آدم اینجا می‌خوابند حتی کودک ۱۲ ساله”.

در خط آزادی-تهرانپارس فقط صندلی آخر گرم بوده و موتورِ انتهای اتوبوس حکم بخاری را برای این افراد دارد، به همین دلیل مسافران سعی می‌کنند زودتر خود را به صندلی آخر اتوبوس برسانند.

همه افردی که شب‌ها به ناچار داخل اتوبوس‌ها می‌خوابند مشکل سوء مصرف مواد مخدر ندارند بسیاری از آنها کار می‌کنند اما توان پرداخت اجاره خانه را ندارند.

به گفته یکی از این مسافران، زن و فرزندانش در خانه پدرزنش هستند، اما خودش شب‌ها برای خوابیدن آواره اتوبوس‌هاست.

این مسافر دستمال کاغذی دستش را نشان می‌دهد و می‌گوید: “روزی ۱۰۰ هزار تا ۱۵۰ هزار تومان از اینها می‌فروشم. متادون هم مصرف می‌کنم. این پول خرج خودم می‌شود و دیگر چیزی از آن برای اجاره نمی‌ماند. برای یک جای‌خواب حداقل باید شبی ۵۰ هزار تومان بدهم، اما نمی‌صرفد. اگر خانه داشتم این وضع و روزگارم بود؟”.

راننده می‌گوید: “روزها هر کدام جایی مشغول هستند و شب اینجا پناه می‌گیرند. فکر نکنید همه معتاد هستند. هر کدام کاری دارند، اما انگار زورشان به اجاره‌خانه نمی‌رسد و حالا بی‌آرتی خوابی را انتخاب کرده‌اند”.

بر اساس گزارش‌ها ۶۰ تا ۷۰ درصد از درآمد خانوارهای شهری صرف هزینه مسکن می‌شود. گرانی مسکن در یک سال اخیر بسیاری را به حاشیه شهر رانده است، اما برخی حتی هزینه حاشیه‌نشینی را هم ندارند.

به گفته اسماعیل حسین‌زهی، نایب رئیس کمیسیون عمران مجلس “«تهران بر اساس آمار و ارقام گران‌ترین پایتخت جهان” در بحث مسکن است.

 آمار دقیق و رسمی از تعداد بی‌خانمان‌های شهر تهران در دست نیست. براساس آمارهای غیررسمی در سال ۹۸ تعداد بی‌خانمان‌ها این شهر بین ۱۴ تا ۱۵ هزار نفر بود است. این در حالی است که محمد امین توکلی زاده، معاون اجتماعی فرهنگی شهرداری تهران آبان ماه سال جاری گفته بود: “ظرفیت گرمخانه‌های تهران ۲ هزار نفر است”.

با این اوضاع حدود ۱۳ هزار نفر دیگر باید دنبال جای دیگری غیر از گرمخانه‌ها برای خواب بگردنند. برخی از این افراد کارتن‌خواب می‌شوند و برخی دیگر هم گورخواب. تعدادی هم راه دیگری را انتخاب کرده‌اند و آن بی‌آرتی خوابی است. خواب شبانه بی‌آرتی‌خواب‌ها حداقل ۵ تا ۶ بار قطع می‌شود. هر بار باید پیاده و سوار اتوبوس بعدی شوند.

پایانه تجریش_راه‌آهن ۴۰ ایستگاه دارد. مسیری که در روز بیش از یک ساعت طول می‌کشد، اما شب‌ها فاصله اول و آخر خط فقط ۳۵ دقیقه است. این ۳۵ دقیقه طلایی زمان مناسبی برای خوابیدن و رسیدن به انتهای خط و سوار شدن در اتوبوس بعدی است.

یکی از راننده‌ها می‌گوید: “زمانی که می‌توانند بخوابند متفاوت است. بستگی دارد چقدر توقف داشته باشیم. اما شب است و اتوبوس در بیشتر ایستگاه‌ها توقف ندارد. اگر در این بین مسافرانی بخواهند پیاده شوند یک امتیاز برای آنهاست چون یکی یا دو دقیقه بیشتر می‌خوابند”.

پایانه آزادی_تهرانپارس هم ۲۷ ایستگاه دارد و هر بار حدود ۴۵ دقیقه طول می‌کشد تا اتوبوس به انتهای خط برسد.

زمانی که مسافران به انتهای خط می‌رسند راننده صدایش را بلند می‌کند و می‌گوید: “بیدار شوید، رسیدیم.” گرمای اتوبوس خواب این مسافران را عمیق کرده و بیدار نمی‌شوند در این حالت راننده اتوبوس با سقلمه زدن به پهلوی مسافران آنها را بیدار می‌کند.

راننده می‌گوید: “دوست ندارم آنها را پیاده کنم، اما رئیسم گفته اگر انتهای خط یک نفر از آنها در اتوبوس باشد اخراج می‌شوی”. اما اوضاع هم همیشه خوب پیش نمی‌رود و همین پیاده و سوار شدن آنقدر اتوبوس‌خواب‌ها را آشفته می‌کند که به گفته یکی از رانندگان کار به چاقوکشی هم رسیده که راننده آنها را پیاده نکند.

برخی تا ساعت پنج صبح حدود هفت یا هشت بار در رفت‌ و آمد هستند. برخی هم پنج بار رفت‌ و آمد دارند به این امید که بتوانند در روز بخشی از این بی‌خوابی را جبران بکنند.

بلیت اتوبوس و بی‌آرتی در روز ۱۴۰۰ تومان است و در شب سه هزار تومان. افرادی که در بی‌آرتی می‌خوابند برای مسیر تجریش-راه‌آهن دست کم باید ۱۵ هزار تومان و حداکثر ۲۴ هزار تومان پرداخت کنند.

مسیر آزادی-تهرانپارس که طولانی‌تر است و هزینه آن دست کم ۱۲ هزار تومان و حداکثر ۱۸ هزار تومان است، در شب‌های سرد زمستان سرپناهی نسبت گرم برای مسافران بی خانمان است.

جمعی از زنان فعال در حوزه های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی استان سیستان و بلوچستان با انتشار بیانیه‌ای قتل ۲ دختر نوجوان با انگیزه ناموسی در شهرستان دشتیاری را محکوم کردند و نوشتند “این ۲ دختر قربانی شرایط اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی نابسامان و تقریباً ضد زن در استان سیستان و بلوچستان شدند”. در بخشی از این بیانیه با اشاره به اینکه در سالهای اخیر تعداد قابل اعتنایی از زنان و دختران سیستان و بلوچستان، بدلایل متعدد قربانی خشونتهای خانوادگی و طایفگی شده و در گورهای بی نام و نشان دفن شده اند، آمده است “نگاه تحقیر آمیز و جنس دوم داشتن به زن، دیدن زن به مثابه دستگاه تولید مثل، محاط و محدود کردن زن به خانه و عدم باور به تحصیل و اشتغال زنان، چند همسری و مشکلات فراوان مرتبط با آن، ازدواجهای اجباری و طلاق، مسأله مهم کودک همسری، خشونت های خانوادگی و قتل های ناموسی از جمله مسائل مبتلا به جامعه زنان سیستان و بلوچستان هستند”.

به نقل از امتداد، جمعی از زنان فعال در حوزه های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی استان سیستان و بلوچستان با انتشار بیانیه‌ای قتل ۲ دختر نوجوان با انگیزه ناموسی در شهرستان دشتیاری را محکوم کردند.

متن کامل این بیانیه در ادامه می آید:

“۱- زنان و مسائل، نیازها، خواسته ها، آرمانها و رویاهای آنان همواره در ساختار و مسائل فرهنگی، اجتماعی و تفاسیر خاص، محدود و محاط کننده فقهی و مذهبی قرار گرفته و عملا” در بسیاری از موارد این زنان بوده اند که صدای برابری خواهی، تعالی و ترقی طلبی و آزادیهای مشروع و قانونی آنان بدلیل اعمال اقتدار جامعه مرد سالار استان به انزوا رفته و شنیده نشده است. به طوریکه در همین سالهای اخیر جدا از محدودیت ها در ارتقا و توسعه زنان، زنان بسیاری قربانی خشونتهای خانوادگی و فامیلی شده اند که آخرین مورد این خشونتها، جنایت دلخراش علیه دو دختر این سرزمین بود، که قربانی شرایط اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی نابسامان و تقریباً ضد زن در استان سیستان و بلوچستان شدند. بنابراین جمعی از بانوان این سرزمین تصمیم گرفته اند که با امضای این بیانیه ضمن محکومیت شدید این جنایت، توجه، همدلی و همراهی افکار عمومی، نخبگان و ارکان مختلف حاکمیت را در کاهش آلام، معضلات، آسیب ها و مسائل مرتبط با زنان جلب کنند:

۲- متاسفانه زنان استان سیستان و بلوچستان علی الخصوص زنان بلوچ، در فرهنگ جمعی و قبیله ای با ساختار طایفه ای مردسالار و تفاسیر افراط گرایانه از شریعت با مسایل و مشکلات فراوانی مواجه هستند، مسایلی مانند: نگاه تحقیر آمیز و جنس دوم داشتن به زن، دیدن زن به مثابه دستگاه تولید مثل، محاط و محدود کردن زن به خانه و عدم باور به تحصیل و اشتغال زنان، چند همسری و مشکلات فراوان مرتبط با آن، ازدواجهای اجباری و طلاق، مسأله مهم کودک همسری، خشونت های خانوادگی و قتل های ناموسی، محاکم رسمی و غیر رسمی در تسلط مردان، نرخ‌های بالای بیسوادی و کمبود توانمندی‌های مهارتی، نگاه‌های افراطی در سبک زندگی و انتخاب پوشش، نگاه‌های نابرابر و ناکارا در مسأله ارث و حقوق زنان، متزلزل بودن بنیان‌های سنتی در مواجهه با مدرنیسم و شرایط آنومیک دوران گذار و… از جمله مسائل مبتلابه جامعه زنان سیستان و بلوچستان هستند و برای کاستن این مسایل اراده جمعی و همراهی همه ارکان جامعه را می طلبد.

۳- متاسفانه در سالهای اخیر تعداد قابل اعتنایی از زنان و دختران سیستان و بلوچستان، بدلایل متعدد قربانی خشونتهای خانوادگی و طایفگی شده و در گورهای بی نام و نشان دفن شده اند. در آخرین مورد این قتلها، دو دختر جوان در شهرستان چابهار بودند که آماج گلوله های جهل قرار گرفتند.

۴- جامعه سنتی سیستان و بلوچستان نیز همانند دیگرجوامع در حال گذار، شاهد سست شدن بنیانها، مناسبات و بایدها و نبایدهای عرفی و سنتی از یک طرف و عدم اخذ وجوه دنیای مدرن نظیر: قانونمندی، عقلانیت، تعهد کاری و حرفه ای و…از طرف دیگر است. در دوران گذار شاهد بحران هویت، سرگشتگی و افرایش برخی از کج‌رفتاری‌ها علی الخصوص در برخی از مناسبات و روابط جوانان هستیم. دختران و پسرانی که به دلیل نداشتن مهارتهای اجتماعی و بنیادی مانند: «خود مراقبتی»، «ناآگاهی از شیوه ی تعامل و روابط صحیح در جامعه»، «استفاده مناسب از فضای مجازی و نداشتن و مهارت و سواد رسانه ای» ، «شیوه مواجهه با دام های پهن شده در فضای مجازی»، و همچنین نظارت ناکافی و صحیح خانواده ها بر رفتار فرزندان و برخی از خشونت های خانگی، مکان امن خانه و خانواده را برای یافتن دنیایی بهتر و زندگی رویایی شان ترک می کنند و متاسفانه درغالب موارد ضمن افتادن در دام سواستفاده گران و شکارچیان و ناکامی در تحقق رویاهایشان مجبور به بازگشت به خانه می شوند و خانواده هم متاثر از ارزشهای غلط قبیله ای، بجای اینکه با این فرزندان که از پوست و گوشت خانواده هستند با مهر و بخشش برخورد کند، در غالب موارد با شدیدترین شکل خشونت که همانا قتل است، با آنها برخورد می کند.

در پایان:

– جنایت اتفاق افتاده در شهرستان چابهار را به شدید تربن وجه محکوم می کنیم و از مسوولان قضایی و نظارتی می خواهیم که ضمن مجازات عاملان جنایت، قصوری که از در این رخداد تلخ متوجه دستگاههای متولی است را بررسی و عاملان آن را محاکمه کند .

– خانواده ها، ضمن توجه به تغییرات و پوست اندازی جامعه و سبک زندگی جوانان، نظارت و مراقبت کافی را داشته باشند.

– آموزش و پرورش و دانشگاهها، باید محتواهای لازم را برای آگاهی بخشی و توانمند سازی نوجوانان و جوانان فراهم کنند .

– دستگاههای متولی، رسانه ها و فعالان اجتماعی و مجازی استان سیستان و بلوچستان نیز با تولید محتواهای لازم، جوانان را در استفاده درست از شبکه های اجتماعی و مهارتهای استفاده از رسانه ها آموزش دهند.

– انتظار می رود، در چنین جرائمی که در خیلی از موارد بدون شاکی خصوصی هستند، مدعی العموم و دادستانی ورود پیدا کرده و تعقیب و اجرای حکم برای قاتلین را با جدیت داشته باشند.

– دستگاه های اجرایی که به صورت مستقیم رسالت خدمات رسانی، حمایت و توانمندسازی جامعه زنان را بر عهده دارند، نسبت به چرخه تلخ و خشونت های مختلف نظیر زن کشی و قتل‌های ناموسی برنامه های اثر گذار و مداخله های موثر داشته باشند.

سارا خوشخوی/ سعیده خاشی / ثریا ریگی/ژیلا میرمرازدهی /الناز امیریان/حوا نارویی/یاسمین بارکزایی/نصرت علوی /زهرا رنگریز/فاطمه زینلی / سائمه آسکانی /یاسمین برنایون/مهرنور برنایون/ندا سرابندی/یاسمین ایرندگانی/امنه داودی/ سمیرا رودینی / آیلین میرمرادزهی / شمسه دامنی فرد /مریم باشنده/ مریم جعفری/عطیه نارویی/توران حمل زهی/ مینو اسعدی /سکینه نارویی/زهرا بلوچ زهی /خدیجه دهمیری/سلیمه گرگیج/لیلی زمانی/نرگس داوودی/آیدا شیرخانزهی”

چندی پیش ویدیویی از پیکر ۲ دختر نوجوان که با انگیزه ناموسی توسط نزدیکانشان در شهرستان دشتیاری به قتل رسیده‌اند، در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد. بنابر اعلام فرمانده انتظامی شهرستان چابهار، این حادثه مربوط به ۵۰ روز پیش است و متهمان شناسایی و دستگیر شده‌اند.

در قوانین ایران مواردی در نظر گرفته شده تا افرادی که مرتکب “قتل‌های ناموسی” می‌شوند را از مجازات‌های سنگین معاف کند.

کژال نصری شهروند بازداشتی اهل سنندج، علیرغم گذشت بیش از دو هفته از زمان دستگیری کماکان در بازداشت و بی‌خبری به سر می‌برد.

به نقل از کردپا، کژال نصری شهروند بازداشتی اهل سنندج، علیرغم گذشت بیش از دو هفته کماکان در بازداشت و بی خبری به سر می برد.

در این گزارش به نقل از یک منبع مطلع آمده است، این شهروند طی مدت بازداشت از تماس تلفنی، ملاقات با خانواده و دسترسی به وکیل محروم بوده‌ است و تاکنون مراجعه خانواده نصری به نهاد های امنیتی سنندج جهت اطلاع از سرنوشت و محل نگهداری فرزندشان بی نتیجه بوده است.

کژال نصری ٢۶ ساله، فرزند محمد و اهل روستای “تنگیسر” از توابع سنندج در تاریخ ۲۱ آذرماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

تا لحظه تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت، اتهامات مطروحه و محل نگهداری این شهروند اطلاعی در دسترس نیست.

عباس واحدیان شاهرودی، نویسنده، معلم و فعال مدنی، توسط شعبه ۳ دادگاه انقلاب مشهد به تحمل ۱۱ سال حبس محکوم شد. وی پیشتر در پرونده‌ای دیگر به ۱۰ سال حبس محکوم شده بود. آقای واحدیان روز چهارشنبه ۱۰ شهریورماه در شهرستان رضوانشهر بازداشت شد و هم اکنون در یکی از سلول‌های انفرادی بازداشتگاه اداره اطلاعات مشهد به سر می‌برد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، عباس واحدیان شاهرودی توسط دادگاه انقلاب مشهد به ۱۱ سال حبس نحکوم شد.

بر اساس این حکم صادره که روز دوشنبه ۶ دی‌ماه به عباس واحدیان شاهرودی ابلاغ شده است، وی توسط شعبه ۳ دادگاه انقلاب مشهد، بابت اتهاماتی از جمله تشکیل گروه به قصد اقدام علیه امنیت کشور و همکاری با گروه های مخالف نظام به تحمل ۱۱ سال حبس محکوم شد.

وی پیشتر در پرونده‌ای دیگر توسط شعبه ۴ دادگاه انقلاب مشهد به ۱۰ سال حبس محکوم شد.

در گزاشی از شرایط نامساعد جسمانی این فعال مدنی در یکی از سلول‌های انفرادی بازداشتگاه اداره اطلاعات مشهد خبر داده بود.

ظهر روز چهارشنبه ۱۰ شهریورماه عباس واحدیان شاهرودی، توسط ماموران اداره اطلاعات در شهرستان رضوانشهر بازداشت شد. آقای واحدیان ۲ روز بعد در تماس تلفنی کوتاهی با خانواده خود، از گشایش پرونده جدیدی تحت عنوان اتهامی اقدام علیه امنیت ملی خبر داده بود.

همزمان منزل دختر آقای واحدیان در مشهد توسط نیروهای امنیتی مورد بازرسی قرار گرفته و برخی از وسایل شخصی آنها از جمله مدارک و لوازم الکترونیک ضبط شده است. به گفته یک منبع نزدیک به خانواده واحدیان، تلاش هنگامه واحدیان، جهت بازپس‌گیری لوازم ضبط شده تاکنون بی‌نتیجه مانده است.

آقای واحدیان پیش از این نیز به دلیل فعالیت های خود سابقه بازداشت و محکومیت داشته است. وی در تاریخ ۱۹ مهرماه ۹۷ توسط نیروهای امنیتی مشهد بازداشت شد. جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات آقای واحدیان در تاریخ ۳۰ آبان ۹۷ در شعبه ۹۰۳ دادگاه انقلاب مشهد برگزار و نهایتا در تاریخ ۹ دیماه ۹۷ با تودیع قرار وثیقه ۳۵۰ میلیون تومانی و تا پایان مراحل دادرسی از زندان وکیل آباد مشهد آزاد شد.

وی در تاریخ ۲۷ مرداد ۹۸ در خصوص نامه‌ای که با امضای ۱۴ تن از کنشگران مدنی مبنی بر استعفای آیت الله خامنه‌ای منتشر شده بود توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. او مدتی بعد نهایتا با پایان مراحل بازجویی به زندان وکیل آباد مشهد منتقل شد. آقای واحدیان نهایتا در تاریخ ۲۹ تیرماه ۹۹ با تودیع قرار وثیقه به صورت مشروط از زندان وکیل آباد مشهد آزاد شده بود.

کتاب “بازگشت چنگیز خان مغول” از جمله آثار منتشر شده عباس واحدیان شاهرودی است که توسط انتشارات خاتم در مشهد منتشر شده است.

آوات کرمی، زندانی اهل شهرستان سنندج، با پابند الکترونیکی از زندان این شهر آزاد شد. وی باقی مانده دوران محکومیت خود را در خارج زندان با محدودیت تردد سپری خواهد کرد.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، آوات کرمی با پابند الکترونیکی از زندان سنندج آزاد شد.

بر اساس این گزارش، وی باقیمانده‌ دوران محکومیت خود را  با محدودیت تردد سپری خواهد کرد.

آقای کرمی در تاریخ ۲۶ دی‌‌ماه ۹۷ بازداشت و به بازداشتگاه و روز ۳ خردادماه ۹۸ با تودیع وثیقه‌ی ۱۵۰ میلیون تومانی موقتا آزاد شد.

وی در اواخر سال ۹۸ به اتهام اقدام علیه امنیت ملی به تحمل ۴۰ ماه حبس تعزیری محکوم و نهایتا در دی‌ماه ۹۹ جهت اجرای حکم حبس بازداشت و به زندان سنندج منتقل شد.

آوات کرمی فرزند عبدالحمید اهل روستای نگل از توابع سنندج است.

حکم محکومیت ابوالفضل رحیمی‌شاد، معلم و فعال سیاسی در شعبه یک اجرای احکام دادسرای اوین اجرایی شد. وی پیشتر توسط دادگاه بدوی به ۱۵ ماه حبس تعلیقی به مدت ۵ سال، جزای نقدی و ممنوعیت از حضور در شبکه‌های اجتماعی محکوم شده بود.

به نقل از شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران، حکم محکومیت ابوالفضل رحیمی‌شاد، در شعبه یک اجرای احکام دادسرای اوین اجرا شد.

آقای رحیمی‌شاد پیشتر توسط دادگاه بدوی به ۱۵ ماه حبس، ۸ میلیون تومان جزای نقدی، ۵ سال ممنوعیت از حضور در شبکه‌های اجتماعی (فعالیت در فضای مجازی) و ۴ ساعت کلاس کنترل هیجان در یک موسسه زیر مجموعه موسسه خمینی قم، محکوم شده است. حکم ۱۵ ماه حبس آقای رحیمی‌شاد به دلیل نداشتن سابقه‌ی کیفری به مدت ۵ سال تعلیق شد.

بر اساس این گزارش، به دلیل عدم درخواست تجدید نظر و عدم اعتراض به حکم صادره، مبلغ جزای نقدی از ۸۰ میلیون ریال به ۴۸ میلیون ریال و پرداخت بصورت نقدی تقلیل یافت.

آقای رحیمی‌شاد پیشتر گفته بود که اتهامی که در بازپرسی تفهیم شد فقط فعالیت تبلیغی علیه نظام بود اما در دادگاه انقلاب قاضی علاوه بر این اتهام در بین دفاعیات بخاطر باز نشر یک یادداشت که براساس نامه نیلوفر بیانی زندانی فعال محیط زیست به رهبر جمهوری اسلامی بود که در آن مدعی شکنجه‌ی غیراخلاقی در ویلایی در لواسان از سوی کارکنان نهاد نظامی_امنیتی که او را بازداشت کرده بود نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی هم به اتهام قبلی افزوده شد. این در حالیست که به‌گفته‌ی او، پس از بیان این موضوع از سوی وزارت اطلاعات در اردیبهشت ماه خبر از صفحه اینستاگرام پاک شده بود اما هیچ تاثیری در رای و نظر قاضی نداشت.

این معلم در تاریخ ۱۰ مهرماه از بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به شعبه ۶ دادسرای اوین به ریاست قاضی مقدس احضار و پس از تفهیم اتهام و ارجاع پرونده به دادگاه انقلاب با تودیع قرار کفالت ۱۰۰ میلیون تومانی آزاد شد.

از مصادیق اتهام مطروحه علیه این شهروند یادداشت‌ها و مقالات منتشر شده در رسانه‌های مجازی عنوان شده است.

جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات هیراد پیربداقی، فعال کارگری، فردا چهارشنبه ۸ دی در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران برگزار خواهد شد. آقای پیربداقی در تاریخ ۱۵ آبان‌ماه همراه با ضرب و شتم بازداشت و روز جمعه ۳ دیماه از بازداشتگاه وزارت اطلاعات به بند عمومی زندان اوین منتقل شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، زمان دادگاه رسیدگی به اتهامات هیراد پیربداقی، تعیین شد.

جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات هیراد پیربداقی روز چهارشنبه ۸ دی ۱۴۰۰، در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری برگزار خواهد شد.

آقای پیربداقی در تاریخ ۱۶ آبان‌ماه در خصوص اتهام اجتماع و تبانی مورد تفهیم اتهام قرار گرفت. علیرغم پیگیری‌های خانواده تاکنون از مصادیق اتهام این شهروند اطلاعی در دست نیست.

هیراد پیربداقی به همراه عسل محمدی در تاریخ ۱۵ آبان‌ماه با ضرب و شتم بازداشت شده و منزل آنان مورد تفتیش نیروهای امنیتی قرار گرفت.

آقای پیربداقی از زمان بازداشت تا تاریخ ۳ دی ماه در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین در کنار زندانیان متهم به جرائم عمومی نگهداری و سپس به بند عمومی زندان اوین منتقل شد.

پیشتر آقای پیربداقی طی یک تماس تلفنی با خانواده خود از پایان روند بازجویی‌ها خبر داده و به نقل از نیروهای امنیتی گفته بود که به زودی با قرار وثیقه۸۰۰ میلیون تومانی آزاد برای او صادر خواهد شد. با این وجود از آزادی این فعال کارگری ممانعت شد.

در تاریخ ۲۰ آبان‌ماه نیز عسل محمدی به یکی از سلول‌های عمومی بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل و نهایتا در تاریخ ۱ آذرماه با تودیع قرار کفالت از زندان اوین آزاد شد. آخرین جلسه بازپرسی عسل محمدی فعال کارگری، روز سه شنبه ۳۰ آذرماه، در شعبه دوم دادسرای اوین برگزار شد.

هیراد پیربداقی و عسل محمدی در تاریخ ۱۴ آبان‌ماه به همراه ۸ تن از فعالین مدنی دیگر با حضور در دفتر قضایی نسبت به نگهداری متهمان در سلول‌های انفرادی اعلام شکایت کردند.

هیراد پیربداقی پیشتر نیز به دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز خود و دفاع از حقوق کارگران سابقه بازداشت و محکومیت داشته‌ است.