محی الدین تازه وارد، زندانی سنی مذهب محکوم به اعدام، روز دوشنبه ۲۴ آبان ماه از بازداشتگاه اطلاعات سپاه به زندان ارومیه بازگردانده شد. آقای تازه وارد، اوایل آبان ماه از زندان ارومیه به بازداشتگاه این نهاد امنیتی منتقل شده بود.
ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز دوشنبه ۲۴ آبان ماه ۱۴۰۰، محی الدین تازه وارد، زندانی سنی مذهب، محکوم به اعدام به زندان ارومیه بازگردانده شد.
این زندانی سنی مذهب روز دوشنبه ۲۴ آبان ماه به قرنطینه زندان ارومیه بازگردانده شد و روز گذشته به بند سیاسی این زندان منتقل شد.
او به همراه دو زندانی دیگر به نامهای محی الدین ابراهیمی و داود جباری اوایل آبان ماه از زندان ارومیه به بازداشتگاه اطلاعات سپاه منتقل شدند.
محی الدین تازه وارد زندانی سنی مذهب در تاریخ ۷ آبانماه ۹۷، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از پایان مراحل بازجویی به زندان ارومیه منتقل شد.
وی نهایتا توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب ارومیه به اتهام “محاربه از طریق عضویت در گروههای سلفی” به اعدام محکوم شد. علیرغم درخواست اعاده دادرسی این شهروند، تاکنون پاسخی در خصوص این درخواست به وی داده نشده است.
محیالدین تازه وارد، ۲۵ ساله، فرزند یوسف و اهل شهرستان اشنویه است.
محمد نوری زاد فعال مدنی، امروز چهارشنبه ۲۶ آبانماه، با توقف اجرای حکم از زندان اوین آزاد شد. روز جاری پیش از آزادی محمد نوری زاد، فرزندش علی نوری زاد با پایان مرخصی به زندان تهران بزرگ بازگشت.
ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۲۶ آبان ۱۴۰۰، محمد نوری زاد، فعال مدنی، از زندان اوین آزاد شد.
آزادی این زندانی سیاسی ساعتی پیش با توقف اجرای حکم حبس صورت گرفته است. پیش از آزادی این زندانی سیاسی، فرزندش علی نوری زاد با پایان مرخصی به زندان تهران بزرگ بازگشت.
روز گذشته محمدحسین آقاسی وکیل دادگستری با انتشار یادداشتی در صفحه توییتر خود گفته بود “از دادیاری ناظر زندان اوین تماس گرفته شد و اعلام کردند دادستان با توقف اجرای حکم موکل تان موافقت نموده ، برای کفالت ایشان و آزادی اش فردا به دایره نظارت زندان اوین باید مراجعه کنید”.
لازم به ذکر است؛ محمد نوری زاد که از بیماریهای زمینهای همچون آسم، مشکلات قلبی و فشار خون رنج میبرد پیشتر در اعتراض به عدم رسیدگی پزشکی، در زمان ملاقات با خانوادهاش سر و صورت خود را زخمی کرده و گفته بود: «هر روز بر خود زخمی عمیق وارد خواهد کرد تا اگر هدف هلاکت اوست، زودتر محقق گردد.»
پیشتر کارشناسان سازمان ملل طی بیانیهای نگرانی خود را نسبت به وضعیت محمد نوریزاد، فعال مدنی محبوس در زندان اوین ابراز کرده و خواستار آزادی فوری او شدند. در این بیانیه جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر ایران، نیلز ملزر، گزارشگر ویژه در خصوص شکنجه و سایر رفتارها یا مجازاتهای بیرحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز و شماری دیگر از کارشناسان سازمان ملل بیان کردند که وضعیت سلامتی آقای نوریزاد آنچنان وخیم است که در صورت تداوم محرومیت از درمان و مراقبتهای پزشکی عوارض جدی و مرگ احتمالی سلامت او را تهدید میکند.
اواسط مردادماه ۹۸ نامه ای با امضای ۱۴ تن از کنشگران مدنی مبنی بر استعفای آیت الله خامنه ای منتشر شده بود. با انتشار این نامه شماری از امضاکنندگان بازداشت و برخی دیگر نیز تحت فشار قرار گرفتند. آقای نوری زاد در تاریخ ۲۰ مردادماه ۹۸، همراه با شماری از فعالین صنفی و مدنی در مقابل محل برگزاری دادگاه تجدید نظر کمال جعفری یزدی، استاد دانشگاه، محبوس در زندان مشهد، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و مدتی بعد به زندان وکیل آباد مشهد منتقل شد. او نهایتا سال گذشته از زندان وکیل آباد مشهد به زندان اوین منتقل شد.
آقای نوری زاد در بخش نخست پرونده خود توسط شعبه ۴ دادگاه انقلاب مشهد به ریاست قاضی منصوری از بابت اتهاماتی ازجمله “توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی، توهین به مقدسات، توهین به رهبری، تشویش اذهان عمومی، همکاری با رسانههای خارجی، شرکت در تجمعات غیرقانونی” به ۱۵ سال حبس، ۳ سال تبعید به ایذه و ۳ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شد. این حکم در مرحله تجدیدنظر توسط شعبه ۳۵ دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی به ۱۵ سال حبس، ۲ سال تبعید به ایذه و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور تغییر یافت.
وی مردادماه ۹۹ در بخش دوم پرونده خود توسط دادگاه کیفری دو مشهد به دلیل حضور در مقابل ساختمان محل برگزاری دادگاه تجدید نظر کمال جعفری یزدی، از بابت اتهام “اخلال در نظم عمومی” به ۸ ماه حبس تعزیری، ۷۴ ضربه شلاق و تبعید به طبس و از بابت اتهام “نشر اکاذیب” به ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد. این حکم نهایتا توسط دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی عینا تایید شد.
آقای نوری زاد اردیبهشت ۹۹ از صدور حکم یک سال زندان دیگر برای خود به دلیل دفاع از حقوق شهروندان بهایی ساکن شهر ایوانکی در استان سمنان توسط دادگاه شهرستان ایوانکی خبر داد.
آقای نوری زاد پیش از این نیز سابقه بازداشت و محکومیت به دلیل فعالیت های مدنی مسالمت آمیز را دارد. محمد نوریزاد کارگردان، فیلمنامهنویس و روزنامهنگار ۶۶ ساله ایرانی است. او از روزنامهنگاران تندرو و مذهبی محسوب میشد که در سالهای پایانی دهه هشتاد به صف منتقدان فعال جمهوری اسلامی پیوست و در سالهای اخیر به جهت فعالیتهای مدنی و ملاقات با خانوادههای زندانیان سیاسی بارها بازداشت و حبس شده است.
در خصوص فرزند وی علی نوری زاد نیز گفتنی است؛ وی روز یکشنبه ۲۲ دی ماه ۹۸، در جریان تجمعات اعتراضی نسبت به ساقط کردن هواپیمای اکراینی توسط پدافند نیروی هوا فضای سپاه و ابراز همدردی با خانواده قربانیان، توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و در تاریخ ۱۳ بهمن ماه ۹۸، با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان آزاد شد. آقای نوری زاد نهایتا توسط دادگاه انقلاب تهران به ۳ سال و نیم حبس تعزیری محکوم شد و این حکم به تایید دادگاه تجدیدنظر استان تهران رسید. وی در تاریخ ۱۲ مهر ۹۹، پس از حضور در واحد اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت خود به زندان تهران بزرگ منتقل شد.
شیوا خلیلی، شهروند بهائی ساکن بابل امروز چهارشنبه ۲۶ آبانماه با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شد. خانم خلیلی روز گذشته در پی حضور در شعبه ۱ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب این شهر بازداشت شد.
ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۲۶ آبانماه ۱۴۰۰، شیوا خلیلی، شهروند بهائی ساکن بابل آزاد شد.
آزادی خانم خلیلی با تودیع قرار وثیقه ۷۰۰ میلیون تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی صورت گرفته است.
خانم خلیلی روز سهشنبه ۲۵ آبانماه در پی احضار تلفنی به شعبه ۱ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب این شهر حاضر و بازداشت شد.
تا زمان تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه وی اطلاعی در دست نیست.
اسکایلر تامپسون، مسئول روابط خارجی مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز گذشته در رابطه با خبر بازداشت این شهروند گفته بود: «این سازمان به شدت اعمال تبعیض آمیز علیه اقلیت های مذهبی در ایران را محکوم می کند. ما از ایران میخواهیم که گامهای مشخصی بردارد تا اطمینان حاصل شود که ایرانیان بخصوص شهروندان بهایی میتوانند از آزادیهای مذهبی، از جمله انجام آزادانه امور مذهبی مورد نظر خود برخوردار شوند.»
شهروندان بهائی در ایران از آزادیهای مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.
بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار شهروند بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمیشناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.
در تصویر حکمی با مهر “محرمانه” که در فضای مجازی منتشر شده، دفتر محاکم انتظامی وکلا و کارشناسان قوهقضاییه، پروانه وکالت علیاکبر گرجی ازندریانی را به جهت ابراز عقیده سیاسی و اظهار نظر در خصوص مسایلی از جمله حجاب اجباری و حصر و همچنین “استوری و لایک” مطالب اعتراضی، لغو کرده است.
ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، دفتر محاکم انتظامی وکلا و کارشناسان قوه قضاییه، پروانه وکالت علی اکبر گرجی ازندریانی را لغو کرد.
در بخشی از این حکم با مهر “محرمانه” در شبکه های اجتماعی منتشر شده آمده است: “حسب بررسیهای به عمل آمده مشارالیه از طرفداران طیف سیاسی خاص که سابقه اعتراضات خاصی را در افکار عمومی متبادر میکنند میباشد که در فضای مجازی و شبکههای اجتماعی استوری، لایک و گفتگوهای تند نسبت به قوانین و مقررات جاری و همچنین مسائل شرعی مانند حجاب، سیاسی، حبس ( برخی رجال سیاسی زاویه دار بانظام ) و غیره مینماید”.
علیاکبر گرجی ازندریانی، معاون ارتباطات و پیگیری اجرای قانون اساسی معاونت حقوقی رئیس جمهور در دوره پیشین بوده است.
عسل محمدی و هیراد پیربداقی، فعالین کارگری به صورت بلاتکلیف در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین نگهداری میشوند. این شهروندان در تاریخ ۱۵ آبانماه همراه با خشونت بازداشت و منزل آنان نیز مورد تفتیش نیروهای امنیتی قرار گرفته بود.
ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۲۶ آبانماه ۱۴۰۰، عسل محمدی و هیراد پیربداقی، فعالین کارگری به صورت بلاتکلیف در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین نگهداری میشوند.
این شهروندان در تاریخ ۱۵ آبانماه همراه با خشونت بازداشت و منزل آنان نیز مورد تفتیش نیروهای امنیتی قرار گرفته بود. یک منبع مطلع در خصوص نحوه بازداشت این شهروندان به هرانا گفت: “نیروهای امنیتی در زمان بازداشت خود را یکی از همسایه ها معرفی کرده و به زور وارد خانه شدند. آقای پیربداقی را مورد ضرب و شتم قرار داده و در حالی که تنها حکم بازداشت وی را داشتند اقدام به دستگیری عسل محمدی نیز کردهاند.”
به گفته این منبع مطلع “آقای پیربداقی از زمان بازداشت تاکنون در سلول انفرادی بسر میبرد و با وجود سرد شدن هوا تنها یک دست لباس به او داده شده که باید همان را شسته و خیس به تن کند، همچنین اجازه خرید مایحتاج نیز به او داده نمیشود.”
به علاوه خانم محمدی که روز پنجشنبه ۲۰ آبانماه به یکی از سلولهای جمعی بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شده بود، با انتقال هم سلولی، مجددا در سلول خود تنهاست و از دنداندرد و سردرد شدید بدون رسیدگی پزشکی رنج میبرد.
پیشتر روز یکشنبه ۱۶ آبانماه، آقای پیربداقی در خصوص اتهام اجتماع و تبانی مورد تفهیم اتهام قرار گرفت. علیرغم پیگیریهای خانواده تاکنون از مصادیق اتهام این شهروند اطلاعی در دست نیست.
در تاریخ ۱۴ آبانماه این شهروندان به همراه ۷ تن از فعالین مدنی دیگر با حضور در دفتر قضایی نسبت به نگهداری متهمان در سلولهای انفرادی اعلام شکایت کردند.
تا زمان تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت این فعالین اطلاعی در دست نیست.
ضضعسل محمدی و هیراد پیربداغی پیشتر نیز به دلیل فعالیتهای مسالمتآمیز خود و دفاع از حقوق کارگران سابقه بازداشت و محکومیت داشتهاند.
کانون نویسندگان ایران طی بیانیه ای ضمن گرامیداشت دومین سالگرد جانباختگان اعتراضات آبان ۹۸، نسبت به ناکارآمدی حکومت و نقض حقوق شهروندان در موضوعات متعددی همچون اعمال فشار بر خانوادگان دادخواه، صدور احکام اعدام و زندان، شکنجه و تبعید معترضان و فعالان سیاسی و همچنین افزایش فقر و نرخ بیکاری در کشور، اعتراض کرد.
کانون نویسندگان ایران با انتشار بیانیهای در دومین سالگرد جانباختگان آبان ۹۸، نسبت به ناکارآمدی حکومت و نقض حقوق شهروندان در موضوعات متعددی همچون همچون اعمال فشار بر خانوادگان دادخواه، اعتراض کرد.
متن کامل این بیانیه در ادامه می آید:
“بیانیهی کانون نویسندگان ایران به مناسبت دومین سالگرد کشتهشدگان آبان ۱۳۹۸
امروز دیگر خوشبینترین و سادهانگارترین کسان نیز فهمیدهاند که هیچ امکانی برای تغییر و اصلاح وجود ندارد. از حکومتی که پی و پایهاش بر حبس و کشتار و حذف روشنفکران و دیگراندیشان و مردم معترض بنا شدهاست، جز این انتظاری نمیتوان داشت.
اکنون چهار سال از سرکوب خونین فرودستان و مالباختگان در دیماه ۹۶ و دو سال از کشتار مردم معترض به وضع معیشت و گرانی بنزین در آبان ۹۸ میگذرد.
پس از آن نیز حکومت نه تنها ذرهای از مواضع جائرانهاش پا پس نکشیدهاست بلکه با صدور احکام ظالمانهی اعدام و زندان، و شکنجه و تبعید معترضان و فعالان سیاسی و مدنی، و تحت فشار گذاشتن خانوادهی کشتهشدگان که به دادخواهی خون عزیزانشان برآمدهاند، به ستمکاریاش ادامه دادهاست.
رشد سرسامآور و روزافزون تورم و گرانی و رانده شدن بیش از هفتاد درصد مردم به زیر خط فقر، نرخ بالای بیکاری و حقوق معوقهی کارگران و بازنشستگان، همه نشانگر آن است که حاکمیت اینک آشکار، در کار به قهقرا بردن جامعه و نابودی کامل طبقات محروم و فرودست است.
پیش از این، همه از کوچکتر شدن سفرههای مردم میگفتند. حال اما دیگر سفرهای باقی نماندهاست.
کانون نویسندگان ایران، ضمن گرامیداشت یاد کسانی که جانشان را در اعتراضات آبان ۹۸ از دست دادهاند، مراتب همدردی و همدلیاش را با خانواده و بازماندگان کشتهشدگان اعلام میدارد. و حمایت از هر تلاش حقجویانه و دادخواهانه از سوی مردم را وظیفهی خود میداند.
همچنین خواهان آزادی بیقید و شرط تمام زندانیان سیاسی، مدنی و عقیدتی است.
کانون نویسندگان ایران ۲۵ آبان ۱۴۰۰”
ضلازم به اشاره است اعتراضات آبان ماه، به مجموعه اعتراضات سراسری گفته می شود که از روز جمعه ۲۴ آبان ماه ۹۸ با اعلام افزایش بی سابقه قیمت بنزین در دهها شهر ایران با حضور بی سابقه معترضین در خیابانها آغاز شد و برای چند روز ادامه یافت. محمد جواد کولیوند، نماینده مردم کرج در مجلس گفت این اعتراضات در ۷۱۹ نقطه از کشور رخ داد. سید حسین نقوی حسینی سخنگوی وقت کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس نیز، آمار بازداشتی های اعتراضات این اعتراضات را حدود ۷ هزار نفر اعلام کرد. بر اساس گزارشات نهادهای مدافع حقوق بشر صدها تن نیز در پی این اعتراضات خونین جان باختند.
سهیلا حجاب، زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک ورامین به زندان سنندج تبعید شد.
ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سهیلا حجاب، زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک ورامین، به زندان سنندج تعبید شد.
گفته میشود که انتقال این زندانی سیاسی بصورت خشونت آمیز صورت گرفته است.
پیشتر در گزارشی از صدور دستور ممنوع الملاقاتی و ممنوع تماس بودن سهیلا حجاب توسط امین وزیری دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی و نماینده دادستان دادگاه های انقلاب، خبر داده بود.
خانم حجاب از تاریخ ۲۸ شهریورماه در اعتراض به افزایش فشارهای امنیتی بر زندانیان سیاسی و همچنین در اعتراض به اعمال نفوذ بازجو و ضابطین قضایی در پرونده زندانیان سیاسی در دادگاه دست به اعتصاب غذا زده و در تاریخ ۱۱ مهرماه در پی وعده مساعد مسئولین به اعتصاب غذای خود پایان داد. وی در تاریخ ۱۰ مهرماه امسال، در حالی که در اعتصاب غذا و تحصن بسر میبرد، با تحریک یکی از مسئولان زندان، توسط شماری از زندانیان متهم به جرائم خشن مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود.
سهیلا حجاب خردادماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و در تاریخ ۲۴ اسفندماه ۹۸ با تودیع قرار وثیقه ۳ میلیارد تومانی تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.
شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه او را از بابت اتهاماتی ازجمله “تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی، تشویش اذعان عمومی به قصد آشوب و تشکیل گروه غیرقانونی” مجموعا به ۱۸ سال حبس محکوم کرد. با اعمال ماده ۱۳۴، مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری برای وی قابل اجرا است. (خبرگزاری فارس از رسانههای نزدیک به نهادهای امنیتی در تاریخ ۱۷ تیرماه با انتشار گزارشی میزان محکومیت خانم حجاب را ۱۲ سال حبس عنوان کرد).
خانم حجاب، روز شنبه ۳ خردادماه ۱۳۹۹، پس از مراجعه به شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی احمد زرگر و اعلام اینکه حکم او عینا تایید شده، توسط ماموران اطلاعات سپاه بازداشت و جهت تحمل حبس به زندان قرچک ورامین منتقل شد.
آذرماه سال گذشته جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات سهیلا حجاب از بابت پرونده جدیدی که در ایام حبس علیه وی گشوده شده، در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری برگزار شد. اتهامات وی تبلیغ علیه نظام و تشویش اذهان عمومی عنوان شده است. صحبتهای وی در تماسهای تلفنی با خارج از زندان و انتشار آن در فضای مجازی از مصادیق این اتهامات عنوان شده بود.
این شهروند پیشتر نیز در دیماه ۹۷ در شیراز بازداشت و پس از تحمل ۵ ماه حبس در زندان عادل آباد شیراز با اعمال عفو آزاد شد.
چیا آقابیگ پور شهروند اهل بوکان، توسط دادگاه انقلاب این شهر به یکسال و دو ماه حبس، ۷۰ ضربه شلاق و جزای نقدی محکوم شد. وی در تاریخ ۷ مردادماه، توسط نیروهای امنیتی در بوکان بازداشت و نهایتا در تاریخ ۱۵ شهریورماه با تودیع قرار وثیقه، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از یکی از بازداشتگاه های امنیتی در ارومیه آزاد شده بود.
به نقل از کردپا، چیا آقابیگ پور شهروند اهل بوکان، توسط دادگاه انقلاب این شهر به حبس، شلاق و جزای نقدی محکوم شد.
بر اساس این حکم که طی روزهای اخیر به وی ابلاغ شده است، آقای آقابیگ پور از بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام به نفع یکی از احزاب اپوزیسیون” به یکسال و ۲ ماه حبس، ۷۰ضربه شلاق و پرداخت ٣٠ میلیون تومان جریمه نقدی محکوم شده است.
چیا آقابیگپور در تاریخ ۷ مرداد ۱۴۰۰، توسط نیروهای امنیتی در بوکان بازداشتو نهایتا جهت انجام مراحل بازجویی به یکی از بازداشتگاههای امنیتی در ارومیه منتقل شده بود. وی نهایتا در تاریخ ۱۵ شهریورماه، با تودیع قرار وثیقه، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شد.
وی طی مدت بازداشت از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده است.
چیا آقابیگپور، فرزند احمد و اهل روستای “رحیم خان” از توابع شهرستان بوکان است.
میلاد ارسنجانی، زندانی سیاسی سابق روز دوشنبه ۲۴ آبانماه به زندان تهران بزرگ منتقل شد. آقای ارسنجانی پیشتر در تاریخ ۱۲ آبانماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شده بود.
ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز دوشنبه ۲۴ آبانماه ۱۴۰۰، میلاد ارسنجانی، زندانی سیاسی سابق به زندان تهران بزرگ منتقل شد.
آقای ارسنجانی پیشتر در تاریخ ۱۲ آبانماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شده بود.
به گفته یک منبع مطلع، خانواده این شهروند در زمان بازداشت برای عدم اطلاعرسانی در خصوص دستگیری فرزندشان تحت فشار نهادهای امنیتی قرار گرفتهاند.
این شهروند به “تبلیغ علیه نظام و توهین به رهبری” متهم شده است.
میلاد ارسنجانی، متولد ۱۳۶۷ در شهرستان شهریار استان تهران پس از اعتراضات سراسری آبان ماه ۹۸ موسوم به “اعتراضات آبانماه” توسط نیروهای امنیتی در منزل خود در شهرستان شهریار بازداشت و پس از با پایان مراحل بازجویی به زندان تهران بزرگ منتقل شد. وی نهایتا توسط دادگاه انقلاب شهریار به ۷ سال حبس تعزیری محکوم شد. از این میزان با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری از بابت اتهام «اجتماع و تبانی» در خصوص وی قابل اجرا بود. یکی از مصادیق اتهامات مطرح شده علیه آقای ارسنجانی این است که ” وی در جریان اعتراضات آبان ماه ۹۸ به فردی که در جریان این اعتراضات با شلیک گلوله ماموران امنیتی زخمی شده بود، پناه داده و تا پایان مراحل درمان همراه او بوده است.” آقای ارسنجانی نهایتا در تاریخ ۱۶ مردادماه امسال به صورت زودهنگام از زندان تهران بزرگ آزاد شد.