بیش از ۸۰۰ تن از دانشجویان کشور با انتشار بیانیه ای از اعتصاب و اعتراضات کارگران نفت حمایت کردند. آنها در بخشی از بیانیه خود نوشتند، “نفوذ خصوصی سازی و به حراج گذاشتن منابع و نیروی کار مردمان این سرزمین ضربات جبران ناپذیری به بخش های گوناگون جامعه و به کارگران زده است و حیات جمعی را به خطر انداخته است. همچنان که دانشگاه و فضاهای آموزشی نیز از گزند این هجوم در امان نبوده اند و پولی سازی آموزش و محیط های وابسته به آن، حق آموزش همگانی و رایگان را به طور جدی خدشه دار کرده است.”

به نقل از شورای صنفی دانشجویان کشور، ۸۴۱ نفر از دانشجویان سراسر کشور با نگارش بیانیه ای مشترک، از اعتراض و اعتصاب کارگران نفت حمایت کردند.

متن کامل این بیانیه در پی می‌آید:

“امروز فریاد دادخواهی طبقه کارگر از هر طرف شنیده می شود. مناسبات ضد اجتماعی موجود و سازوکارهای نا عادلانه اعتراض بخش وسیعی از جامعه را به دنبال داشته است، تجمیع منافع در دست گروه های خاص منجر به بی‌بهره‌گی طبقه عام شده است. کارگران زحمت کش نفت و پتروشیمی در جای جای این سرزمین از چنین رویه های نابخردانه ای که نتیجه ای جز فرسایش منابع و منافع عمومی ندارد خشمگین هستند و این تکاپو و ایستادگی آن ها صدای رسای حقیقت و جستن عدالت است.

ما دانشجویان جای جای این سرزمین به ایستادگی کارگران باور داشته و خود را فرزندان همین طبقه و بخشی از آنان می دانیم. بنابراین ضمن بیان همبستگی خود، با چشمی بینا و نگران و با واکاوی زمینه های موجود تاکید می کنیم که نفوذ خصوصی سازی و به حراج گذاشتن منابع و نیروی کار مردمان این سرزمین ضربات جبران ناپذیری به بخش های گوناگون جامعه و به کارگران زده است و حیات جمعی را به خطر انداخته است. همچنان که دانشگاه و فضاهای آموزشی نیز از گزند این هجوم در امان نبوده اند و پولی سازی آموزش و محیط های وابسته به آن، حق آموزش همگانی و رایگان را به طور جدی خدشه دار کرده است. آشکار است که رویه های موجود باعث افزایش تضاد منافع در جامعه شده است و چهره جامعه را به سان مردمی تکیده و رنج کشیده درآورده است، درحالی که گروه‌هایی برخوردار به اقلیتی تبدیل شده اند که با انباشت سوداگرایانه روزبه روز جامعه را فقیرتر می‌کنند.

از این رو ما دانشجویان خواسته‌هایی مانند مهار گسترش هولناک خصوصی سازیها و پیمانکاری ها، حق داشتن تشکل مستقل، افزایش دستمزدها به شکلی که با واقعیت زندگی مطابقت داشته باشد، پرداخت معوقات مزدی کارگران و پرداخت به موقع دستمزد، بهبود شرایط کار از جمله زمانمندی عادلانه آن، محکوم کردن اخراج کارگران و درخواست بازگشت به کار کارگران اخراج شده، محکوم کردن برخورد قضایی با کارگران معترض به بی عدالتی، ایجاد امنیت شغلی و حذف قراردادهای موقت و ظالمانه، برخورداری از حق همگانی مسکن، امکانات آموزشی، درمانی و رفاهی را بر حق و تحقق آن را ضرورتی فوری و انکار ناشدنی می دانیم.

با آرزوی جهانی عادلانه تر

همگامان شما در جای جای کشور / مردادماه ۱۴۰۰″

کارگران پیمانی صنعت نفت کشور، از روز شنبه ۲۹ خردادماه، جهت دست یافتن به مطالبات خود کمپینی را تحت عنوان “تخلیه سراسری بیست ده ۱۴۰۰” راه اندازی کرده و این کمپین رفته رفته به شهرهای مختلف کشور کشیده شده است. تاکنون کارگران دستکم ۱۰۵ واحد صنعتی در استان های مختلف کشور دست از کار کشیده و به اعتصابات پیوسته‌اند.

سازمان دیده‌بان حقوق بشر روز پنج‌شنبه ۷ مردادماه طی بیانیه‌ای نگرانی خود را از سرکوب خونین اعتراضات خوزستان اعلام کرد. در این بیانیه از مقامات خواسته شده است تا فورا معترضان بازداشت شده را آزاد کرده و اطلاعات روشنی در خصوص کشته شدگان ارائه دهند. همچنین در بخشی از آن آمده است “تنها تحقیقی شفاف درباره مرگ معترضان، بازخواست از نیروهای امنیتی به خاطر خطاهایشان و تعهد به رسیدگی به نارضایتی‌های قدیمی می‌تواند آغازی برای رسیدگی به بی‌اعتمادی مردم به مقامات باشد.”

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز پنج‌شنبه ۷ مردادماه ۱۴۰۰، سازمان دیده‌بان حقوق بشر طی بیانیه‌ای نگرانی خود را از سرکوب خونین اعتراضات خوزستان اعلام کرد.

متن کامل این بیانیه در ادامه آمده است:

«دیده‌بان حقوق بشر امروز گفت آمار مرگ رو به رشد و دستگیری‌های انبوه نگرانی‌هایی جدی درباره پاسخ مقامات ایران به اعتراضات اخیر خوزستان و دیگر استان‌ها پدید می‌آورد.

مقامات باید فوراً و بدون هیچ شرطی معترضان مسالمت‌آمیز را آزاد کنند، درباره مرگ‌ها اطلاعات ارائه کنند و اجازه تحقیق و تفحص بین‌المللی مستقلی درباره ادعای استفاده نهادهای امنیتی از زور مرگبار را صادر کنند. همه افراد مسئول نقض‌ها باید مورد بازخواست قرار گیرند.

تارا سپهری‌فر، پژوهشگر ایران در دیده‌بان حقوق بشر گفت «پاسخ اول رهبران سیاسی ایران به خواست‌های گسترده برای حقوق اولیه سرکوب بی حد و مرز بوده است». او اضافه کرد «تنها تحقیقی شفاف درباره مرگ معترضان، بازخواست از نیروهای امنیتی به خاطر خطاهایشان و تعهد به رسیدگی به نارضایتی‌های قدیمی می‌تواند آغازی برای رسیدگی به بی‌اعتمادی مردم به مقامات باشد».

از روز ۱۵ ژوییه ۲۰۲۱ ایرانیان در خوزستان و چند استان دیگر مثل اصفهان، لرستان، آذربایجان شرقی، تهران، و البرز به شرایط رو به افول زندگی اعتراض کرده‌اند. تا ۲۸ ژوییه گروه‌های حقوق بشری هویت حداقل ۹ نفر کشته شده با گلوله یا در اثر جراحات در جریان اعتراضات در استان‌های خوزستان و لرستان را تأیید کرده‌اند. در میان آنان یک پسر ۱۷ ساله نیز به چشم می‌خورد.

مقامات دولتی ایران مرگ سه معترض و یک مأمور پلیس در جریان اعتراضات را اعلام کرده‌اند. ویدیوهای منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی از اعتراضات در خوزستان نشان می‌دهند که نیروهای امنیتی با سلاح گرم و گاز اشک‌آور به سمت معترضان شلیک می‌کنند.

روز ۱۵ ژوییه مردم در ده‌ها شهر و روستا در استان خوزستان، که جمعیت عرب قابل توجهی دارد، آغاز چندین شب حضور مردم در خیابان برای اعتراض به عدم دسترسی چندین روزه به آب پاکیزه بود. هرانا شش قربانی و حداقل ۱۷۱ فرد دستگیرشده در جریان اعتراضات را تعیین هویت کرده‌است. عفو بین‌الملل و پایگاه خبری رادیو زمانه اسامی سه نفر دیگر را منتشر کرده‌اند که در جریان اعتراضات کشته شده‌اند.

در روز ۲۱ ژوییه علی شمخانی، دبیر شورای امنیت ملی ایران، در اکانت توییتر خود نوشت که مقامات دستور داده‌اند افراد دستگیرشده در جریان اعتراضات خوزستان که «دست به جرم نزده‌اند» آزاد شوند. در ۲۵ ژوییه میزان، خبرگزاری قوه قضاییه، خبر داد که غلامحسین اژه‌ای، رییس قوه قضاییه ایران، به دادگاه‌های خوزستان دستور داده‌است که افراد دستگیرشده به خاطر اعتراض را آزاد کنند و پرونده افراد محکوم‌شده به خاطر اعتراضات نوامبر ۲۰۱۹ را بازبینی کنند. آن اعتراضات به خاطر قیمت بنزین آغاز شد و تبدیل به بیانی گسترده‌تر از نارضایتی عمومی از سرکوب و فساد دولتی شد. دیده‌بان حقوق بشر به تفصیل گزارش کرده است که قوه قضاییه ایران به شکل مرتب از اتهامات مبهم امنیت ملی برای پیگرد مخالفت مسالمت‌آمیز بهره می‌گیرد و بازداشت‌شدگان را با بدرفتاری، شکنجه، و دادگاه‌های ناعادلانه روبه‌رو می‌کند.

طبق اصول اساسی سازمان ملل درباره استفاده از زور و سلاح گرم توسط مأموران انتظامی، پلیس تنها در حالتی می‌تواند از زور استفاده کند که کاملاً لازم باشد، و تنها تا حدی باید از زور استفاده کند که سبب دستیابی به هدف انتظامی مشروعی شود. کاربرد عمدی زور کشنده تنها در حالتی مجاز است که برای حفظ حیات کاملاً لازم باشد، و در صورت امکان باید هشدارهای لازم داده شود. مقامات باید فوراً تمام موارد مرگ یا جراحت ناشی از سلاح گرم مأموران انتظامی را گزارش و  از طریق رویه دادستانی یا اداری مستقلی مورد تحقیق قرار دهند.

در طی چهار سال گذشته مقامات ایران به شکلی فزاینده اعتراضات گسترده را با زور کشنده و بیش از حد، دستگیری عمومی، و قطعی اینترنت پاسخ داده‌اند. در نوامبر ۲۰۱۹ در یکی از شدیدترین سرکوب‌ها، نیروهای امنیتی از زور کشنده غیرقانونی و بیش از حد علیه اعتراضات وسیع در سراسر کشور استفاده کردند. عفو بین‌الملل خبر داد که حداقل ۳۰۴ نفر در آن اعتراضات کشته شدند. مقامات ایران گفتند ۲۳۰ نفر کشته شدند اما تحقیقی شفاف درباره ادعاهای جدی استفاده غیرقانونی از زور به دست نیروهای امنیتی انجام ندادند و در عوض معترضان را در دادگاه‌های ناعادلانه تحت پیگرد قرار دادند.

دیده‌بان حقوق بشر درخواست قبلی خود از کشورهای عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل برای ایجاد تحقیق و تفحص تحت رهبری سازمان ملل درباره نقض‌های جدی حقوق در جریان و پس از اعتراضات سراسری را تکرار می‌کند.

نگرانی‌هایی قدیمی در سراسر ایران، و به ویژه خوزستان، از سوء مدیریت منابع آبی و آلودگی ناشی از توسعه نفتی وجود دارد. برای دهه‌ها متخصصان محیط زیست هشدار داده‌اند که پروژه‌های توسعه در خوزستان نفت‌خیز، از جمله ساخت سدهای هیدروالکتریک، طرح‌های آبیاری، و انتقال آب به استان‌های همسایه، سبب آسیب محیط زیستی و کمبود آب می‌شود که  مجموعه‌ای از حقوق افراد را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

سپهری‌فر گفت «بحران‌های ناکارآمدی دولت، سرکوب، و مصونیت در ایران به هم رسیده‌اند و به شکلی روزمره به مردم ایران آسیب می‌زنند».

افراد کشته‌شده در اعتراضات:

1. مصطفی نعیماوی، ۳۰ ساله، در شادگان، خوزستان، در ۱۶ ژوییه ۲۰۲۱، بنا به خبرگزاری‌های دولتی از جمله فارس.
2. قاسم ناصری(خضیری)ِ، در کوت عبدالله، خوزستان. در ۱۶ ژوییه ۲۰۲۱ مجروح شد و در ۱۷ ژوییه در بیمارستان در گذشت، بنا به خبرگزاری‌های دولتی از جمله فارس.
3. هادی بهمنی، ۱۷ ساله، در ایذه، خوزستان، در ۲۲ ژوییه ۲۰۲۱، بنا به هرانا و رادیو زمانه.
4. حمزه فریسات، ۳۲ ساله، در اهواز، خوزستان، در ۲۰ ژوییه ۲۰۲۱، بنا به هرانا و رادیو زمانه
5. امید آذرخوش، در الیگودرز، لرستان. در ۱۸ ژوییه ۲۰۲۱ مجروح شد و در ۲۱ ژوییه در بیمارستان در گذشت،‌بنا به هرانا و خبرگزاری‌های دولتی از جمله فارس.
6. میثم عچرش، در شهرک طالقانی، خوزستان، در ۲۲ ژوییه ۲۰۲۱ بنا به هرانا
   عیسی بالدی، ۲۷ ساله، در شهرک طالقانی، در ۲۱ ژوییه ۲۰۲۱، بنا به عفو بین‌الملل و رادیو زمانه.
7. مهدی چنانی، در شوش، خوزستان، بنا به عفو بین‌الملل
   حمید مجدم(جوکاری)، در شهرک چمران، خوزستان، بنا به عفو بین‌الملل.»

در خصوص این اعتراضات گفتنی است؛ تجمعات مردمی از شب پنجشنبه ۲۴ تیرماه در استان خوزستان در اعتراض به بی آبی و سوء مدیریت مسئولان، در این استان آغاز شد. این اعتراضات در دو هفته اخیر به دست کم ۴۱ شهر گسترش یافت. هرانا در گزارش خود از دومین هفته اعتراضات با عنوان “گزارش جمع بندی از هفته دوم اعتراضات خوزستان/ اعتراض در ۴۱ شهر” هویت ۶ تن از کشته‌شدگان را احراز کرده و مشخصات ۴ تن دیگر را در دست بررسی دارد.

طی روزهای اخیر، سه شهروند اهل شهرستان ثلاث‌ باباجانی توسط نیروهای امنیتی بازداشت و جهت بازجویی به یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در کرمانشاه منتقل شدند. یکی از این شهروندان با تودیع قرار وثیقه آزاد شده است.

به نقل از کردپا، طی روزهای اخیر، سه شهروند اهل شهرستان ثلاث‌ باباجانی توسط نیروهای امنیتی بازداشت و جهت بازجویی به یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در کرمانشاه منتقل شدند.

هویت این شهروندان ارکان بهرامی، خلیل رمضانی و خالد میرزایی اهل شهرستان ثلاث‌ باباجانی عنوان شده است.

یک منبع مطلع در این خصوص گفت: خلیل رمضانی دو روز پیش با تودیع قرار وثیقه آزاد شده است.

تا لحظه تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروندان اطلاعی در دست نیست، با این حال در این گزارش آمده است که نیروهای امنیتی این شهروندان را به دلیل تبلیغ علیه نظام در فضای مجازی بازداشت کرده اند.

رضا واثقی، فعال ترک (آذربایجانی)، روز پنجشنبه ۷ مردادماه، با پایان ایام مرخصی به زندان اردبیل بازگشت. آقای واثقی در تاریخ ۳۱ تیرماه از زندان اردبیل به مرخصی کوتاه مدت اعزام شده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز پنجشنبه ۷ مرداد ۱۴۰۰، با پایان ایام مرخصی به زندان اردبیل بازگشت.

آقای واثقی در تاریخ ۳۱ تیرماه با تودیع قرار وثیقه از زندان اردبیل به مرخصی کوتاه مدت اعزام شده بود.

رضا واثقی و بردارش علی واثقی پیشتر در تاریخ ۲۱ خردادماه ۹۹، در محل کار خود همراه با ضرب و شتم بازداشت و در تاریخ ۲۷ خرداد همان سال با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شدند. محل کسب این شهروندان نیز روز پنج‌شنبه ۲۲ خردادماه ۹۹ توسط ماموران اداره اطلاعات مورد بازرسی قرار گرفت. در جریان این بازرسی تعدادی از وسایل شخصی و کامپیوتر آنان ضبط شد.

رضا و علی واثقی توسط شعبه ۱ دادگاه انقلاب اردبیل به ریاست قاضی مهدوی راد پیشتر به تربیت به ۲ و ۳ سال حبس تعزیری محکوم شدند. از مصادیق صدور حکم علیه این شهروندان انتشار آثار ضرب و شتم نیروهای امنیتی بر روی بدنشان در فضای مجازی و همچنین نوشتن جمله «زنده باد قهرمانانی که در راه آزادی تلاش می‌کنند» در تلگرام رضا واثقی عنوان شده است.

نهایتا این حکم در مرحله تجدیدنظر توسط شعبه ۱ دادگاه تجدیدنظر استان اردبیل به ریاست قاضی عتباتی و مستشاری سیدشاکر موسوی قدیر محمدی از بابت اتهامات مشارکت در تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت ملی کشور از طریق چاپ شب نامه و فعالیت تبلیغی علیه نظام برای رضا واثقی تایید و برای علی واثقی به ۲ سال حبس تعزیری تقیل یافت.

رضا و علی واثقی در آبان‌ماه ۹۹ پس از حضور در واحد اجرای احکام دادسرای اردبیل بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت خود به زندان اردبیل منتقل شدند.

روز چهارشنبه ۶ مرداد، در پی تیراندازی نیروهای نظامی به سمت گروهی از کولبران در مناطق مرزی شهرستان بانه، یک کولبر زخمی شد.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، روز چهارشنبه ۶ مرداد ۱۴۰۰، در پی تیراندازی نیروهای نظامی به سمت گروهی از کولبران در مناطق مرزی برویشکانی از توابع شهرستان بانه، یک کولبر زخمی شد.

هویت کولبر زخمی شده رسول مولانی عنوان شده است.

در این گزارش آمده است، این کولبر که از ناحیه‌ی پای چپ مورد اصابت گلوله قرار گرفته، جهت رسیدگی پزشکی به بیمارستان صلاح‌الدین ایوبی در بانه منتقل شده است.

کولبری، شغلی کاذب و مشقت بار است که مردم مناطق مرزی در پی فقدان فرصت های شغلی به آن روی می آورند و سالانه ده ها تن در مواجهه با خطرات طبیعی و یا در پی شلیک نیروهای مرزبانی کشته و‌ یا زخمی می شوند.

در بخشی از گزارش سالانه وضعیت حقوق بشر در ایران؛ ویژه سال ۲۰۲۰ به شهروندانی که توسط ارگان‌های نظامی کشته و یا زخمی شده‌اند پرداخته شده است.

به غیر خسارت های مادی، قتل حیوانات بارکش و حوادث روی داده از جمله سرمازدگی و بهمن، در این گزارش قتل ۳۶ کولبر (باربر مرزی) و زخمی شدن ۱۰۹ تن آنان توسط نیروهای مرزبانی و انتظامی ثبت شده است.

لازم به ذکر است که ۹ کولبر دیگر نیز به واسطه شرایط اقلیمی و جغرافیایی مانند سرمازدگی و سقوط از ارتفاع دچار حادثه شدند که از این تعداد ۴ کولبر زخمی شدند و ۵ کولبر جان باختند.

مریم اکبری منفرد، زندانی سیاسی تبعید شده به زندان سمنان با نگارش نامه‌ای از زندان حمایت خود را از اعتراضات مردم خوزستان اعلام کرد. خانم اکبری منفرد در بخشی از این نامه می گوید “تابستان داغ است، درست مثل تابستان ۶۷، همین قاتلان هم بودند! آن روز در کسوت «هیئت مرگ» و امروز در کسوت «رئیس جمهور»! دوباره خونریزی و کشتار! اگرچه روی دریای خون عزیزان ما به مسند می‌رسند اما طوفان دادخواهی، کاخشان را ویران خواهد کرد.”

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، مریم اکبری منفرد، زندانی سیاسی تبعید شده به زندان سمنان با نگارش نامه‌ای از زندان حمایت خود را از اعتراضات مردم خوزستان اعلام کرد.

خانم اکبری منفرد در بخشی از این نامه نوشته است: «خون زندانیان سیاسی اعدام شده در ۶۷ با خون جوانان کشته شده در خیابان‌ها از آبان ۹۸ تا تیر۱۴۰۰ در خوزستان و لرستان به فاصله زمانی ۳۳ سال در همین جغرافیا بهم گره‌خورد و این را اثبات کرد که تا زمانی که عاملین و آمرین نسل کشی ۶۷ به میز محاکمه کشیده‌ نشوند، هیچ نسلی در امان نخواهد ماند. عزم ما نقطه پایان دادن به تداوم خونریزی و جنایت است! عزم ما دادخواهی است!»

متن کامل این نامه که جهت انتشار در اختیا، در ادامه می آید:

«خوزستان تشنه را با خون سیراب کردند!

اگرچه اینجا خبرها دیگر حتی از طریق ملاقات هم به من نمی‌رسد و فرصت اندک مکالمه تلفنی‌ام در حضور مامور حراست تنها دریچه ارتباطم به دنیای بیرون است، اما گزارش‌های تلویزیون حکومت به خوبی مرا در جریان وضعیت اسفبار خوزستان قرار داد.

به خوبی در این سالیان دریافته‌ام که هر آنچه تکذیب کردند را باید به عنوان عمل حادث شده در نظر بگیرم و این بار نوبت تکذیب و سیل دروغ‌ها درباره خوزستان بود. آنچه که از میان اخبار پی‌ بردم این است که مردم تشنه را با سرب داغ پاسخ‌ گفته‌اند و آن سرزمین داغ‌ دار را دوباره خون‌چکان کرده‌اند. تابستان داغ است، درست مثل تابستان ۶۷، همین قاتلان هم بودند! آن روز در کسوت «هیئت مرگ» و امروز در کسوت «رئیس جمهور»! دوباره خونریزی و کشتار! اگرچه روی دریای خون عزیزان ما به مسند می‌رسند اما طوفان دادخواهی، کاخشان را ویران خواهد کرد.

خون زندانیان سیاسی اعدام شده در ۶۷ با خون جوانان کشته شده در خیابان‌ها از آبان ۹۸ تا تیر۱۴۰۰ در خوزستان و لرستان به فاصله زمانی ۳۳ سال در همین جغرافیا بهم گره‌خورد و این را اثبات کرد که تا زمانی که عاملین و آمرین نسل کشی ۶۷ به میز محاکمه کشیده‌ نشوند، هیچ نسلی در امان نخواهد ماند. عزم ما نقطه پایان دادن به تداوم خونریزی و جنایت است! عزم ما دادخواهی است!

با درود به جوانان غیور شهرهای به پاخاسته که این روزها خودم را نه در میان دیوارها که دوشادوش آنها می‌بینم و نبضم با ضرب‌آهنگ قدم‌هایشان بر خیابان‌ها می‌تپد و با تعظیم در مقابل شهدای تشنه لب خوزستان، دوباره فریاد دادخواهی‌ام را بلند می‌کنم خطاب به حکومت می‌گویم که خواهر و برادر مرا چرا کشتید؟ و تا زمانی که برای پاسخ دادن این سوالم مقابل دادگاه قرار نگیرید من صدایم خاموش نخواهد شد حتی در زندان جهنمی سمنان!

مریم اکبری منفرد/مردادماه ۱۴۰۰/ زندان سمنان»

در ارتباط با نویسنده نامه گفتنی است؛ مریم اکبری منفرد در تاریخ دهم دی ماه سال ۱۳۸۸ و پس از حوادث عاشورای ۸۸ بازداشت و در خردادماه سال بعد توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شد. اتهام این زندانی “محاربه از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران” بوده اما خود آن را وارد ندانسته است. نهایتا خانم اکبری منفرد که دوازدهمین سال از دوران محکومیت خود را سپری می‌کند، روز سه‌شنبه ۱۹ اسفندماه ۹۹ از زندان اوین به زندان سمنان تبعید شد.

دو برادر مریم اکبری منفرد در سال‌های ۶۰ و ۶۳ به اتهام ارتباط و عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران توسط دادگاه‌های انقلاب در ایران اعدام شدند. برادر کوچک او و خواهر دیگرش نیز در سال ۶۷ و موج اعدام زندانیان سیاسی در تابستان آن سال اعدام شدند.

مرخصی مژگان کاوسی زندانی سیاسی، به مدت یک هفته دیگر تمدید شد. خانم کاوسی روز چهارشنبه ۳۰ تیرماه امسال در پی ابتلا به ویروس کرونا و وخامت حال جسمی‎‌اش، از زندان اوین به مرخصی استعلاجی اعزام شد.

به نقل از کردپا، مدت مرخصی مژگان کاوسی زندانی سیاسی به مدت یک هفته دیگر تمدید شد.

خانم کاوسی روز چهارشنبه ۳۰ تیرماه ۱۴۰۰، به دلیل حال نامناسب ناشی از ابتلا به ویروس کرونا، از زندان اوین به مرخصی استعلاجی اعزام شد.

اعزام این زندانی سیاسی به مرخصی، چهار روز پس مثبت شدن تست کرونا و پس از شدت گرفتن بیماری او صورت گرفته است.

مژگان کاوسی در تاریخ ۲۹ آبان ماه ۹۸، در جریان اعتراضات سراسری موسوم به “اعتراضات آبان ماه” توسط نیروهای امنیتی در منزل خود در نوشهر بازداشت و پس از سه هفته از بازداشتگاه یکی از نهادهای امنیتی در ساری به بند زنان زندان نوشهر منتقل شد. او نهایتا در تاریخ ۲۸ آذرماه ۹۸ با تودیع قرار وثیقه آزاد شد.

خانم کاوسی در مرحله بدوی توسط دادگاه انقلاب نوشهر از بابت اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام” به شش ماه حبس تعزیری، به اتهام “عضویت در گروه‌های مخالف نظام” ۳۳ ماه حبس و برای اتهام “تحریک مردم جهت بر هم زدن نظم و امنیت کشور” به تحمل ۳۰ ماه حبس تعزیری محکوم شد. وی در مرحله تجدیدنظر و با اعتراض دادستان با افزایش میزان محکومیت مواجه شد. وی از بابت اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام” به ۷ ماه و ۱۵ روز حبس و برای اتهام “تحریک مردم جهت بر هم زدن نظم و امنیت کشور” به ۳۶ ماه حبس تعزیری و به اتهام “عضویت در گروه‌های مخالف نظام” به ۳۳ ماه حبس محکوم شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد از بابت اتهام “تحریک مردم جهت بر هم زدن نظم و امنیت کشور” و ۳۶ ماه حبس تعزیری برای وی قابل اجرا است.

او نهایتا در تاریخ ۳۰ اردیبهشت جهت تحمل حبس بازداشت و به بند زنان زندان اوین منتقل شد.

مژگان کاوسی، فرزند اکبر، محقق، مترجم و از باورمندان به آیین یارسان است. کتاب “انفال و سرگذشت تیمور، تنها بازمانده از گورهای جمعی زنان و کودکان انفال شده” در سال ۹۸ با ترجمه مژگان کاوسی در انتشارات توکلی تهران چاپ شده است.

ملاجمشید حمیدی زندانی سیاسی اهل اشنویه از زندان این شهر به زندان نقده منتقل شد.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، ملاجمشید حمیدی شهروند اهل اشنویه از زندان این شهر به زندان نقده منتقل شد.

این شهروند روز پنجشنبه ۲۴ مهرماه ۹۹، توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود در اشنویه بازداشت و جهت بازجویی به بازداشتگاه اداره‌ی اطلاعات ارومیه منتقل شد.ملاجمشید حمیدی در نهایت اوایل دی ماه ۹۹ با تودیع وثیقه موقتا آزاد شد.

بر اساس این گزارش، آقای حمیدی در خصوص این پرونده توسط دادگاه انقلاب اشنویه به اتهام همکاری با یکی از احزاب مخالف نظام به ۳ سال حبس تعزیری محکوم و اسفند ۹۹ جهت اجرای حکم حبس بازداشت و به زندان اشنویه منتقل شد.

جمعی از زندانیان سیاسی محبوس در زندان اوین در یادداشتی، حمایت خود را از اعتراضات خوزستان و سایر شهرهای کشور اعلام کردند. در بخشی از این یادداشت ضمن اشاره به مطالبات مردم خوزستان آمده است: «مردم در شهرهای مختلف با اعلام همبستگی با خوزستان و مطالبه حقوق اجتماعی خود در دورانی که حاکمیت از برآورده کردن ابتدایی‌ترین نیازهایشان عاجز است به میدان آمده‌اند، اما همچون همیشه پاسخی جز سرکوب، زندان و گلوله دریافت نکردند.»

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، جمعی از زندانیان سیاسی محبوس در زندان اوین با نوشتن یادداشتی حمایت خود را از اعتراضات خوزستان و سایر شهرهای کشور اعلام کردند.

متن کامل این یادداشت که جهت انتشار در اختیار هرانا قرار گرفته، در ادامه می‌آید:

«بار دیگر مردم، صدای حق‌طلبانه خود را در جای‌ جای کشور با بلندترین طنین سرداده‌اند. مردم تشنه خوزستان که سال‌ها محرومیت و سرکوب را تحمل کرده‌اند جانشان به لب رسیده و اعتراضاتشان سرآغاز خیزش مردم در دیگر مناطق کشور شده است. مردم در شهرهای مختلف با اعلام همبستگی با خوزستان و مطالبه حقوق اجتماعی خود در دورانی که حاکمیت از برآورده کردن ابتدایی‌ترین نیازهایشان عاجز است به میدان آمده‌اند، اما همچون همیشه پاسخی جز سرکوب، زندان و گلوله دریافت نکردند. ما زندانیان سیاسی زندان اوین که به جرم بی‌تفاوت نبودن نسبت به بی‌عدالتی و خودکامگی محکوم شده‌ایم بار دیگر از مطالبات به حق مردم در سراسر کشور حمایت کرده و سرکوب آن توسط حاکمیت را محکوم می‌کنیم. مرداد ۱۴۰۰/ زندان اوین»

این یادداشت به امضای ابوالحسن منتظر، ابوالفضل غسالی، افخم ابراهیمی، امیرحسین میرخلیلی، ایوب احراری، پارسا گلشنی، پیمان پورداد، حمید کاشانی، خسرو صادقی بروجنی، رامین پارسا، سجاد شکری، شهریار شمس، صادق عباسی، علی‌ اصغر حسنی‌ راد، کریم عزیزمحمدی، محمود علی‌ نقی، مصطفی خسروی‌ بابادی، معین حاجی‌زاده، مهدی دارینی و همچنین یک زندانی دیگر به نام بابک چتر روز که اطلاعی در خصوص پرونده وی در دست نیست رسیده است.

از روز پنجشنبه ۲۴ تیرماه اعتراضات مردمی در شهرهای مختلف استان خوزستان در اعتراض به بی آبی و سوء مدیریت مسئولان، آغاز شد و رفته رفته تجمعات حمایتی از خوزستان و دیگر مطالبات شهروندی به شماری از شهرهای کشور گسترش یافت. بر اساس گزارشات دریافتی علاوه بر ده ها کشته و زخمی در جریان این اعتراضات صدها شهروند معترض نیز بازداشت شده اند. هرانا اخیرا در گزارشی با عنوان “گزارش جمع بندی از هفته دوم اعتراضات خوزستان/ اعتراض در ۴۱ شهر” به بررسی این اعتراضات و معرفی برخی از چهره های ناقض حقوق بشر در این حوادث پرداخته است.

روز پنجشنبه ۷ مردادماه، یک شهروند از اهالی روستای “رحیم خان” از توابع بوکان، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

به نقل از کردپا، روز پنجشنبه ۷ مردادماه ۱۴۰۰، یک شهروند توسط نیروهای امنیتی در بوکان بازداشت شد.

بر اساس این گزارش، هویت این شهروند چیا آقابیگ‌پور، فرزند احمد اهل روستای “رحیم خان” از توابع بوکان، عنوان شده است.

بازداشت این شهروند در منزل شخصی وی و بدون ارائه حکم قضائی صورت گرفته است.

اتهام مطروحه علیه وی “همکاری با یکی از گروه های مخالف نظام” عنوان شده است.

علیرغم پیگیری های خانواده این شهروند، تا لحظه تنظیم این گزارش از محل نگهداری و سرنوشت وی اطلاعی در دسترس نیست.