امروز پنجشنبه ۳ تیرماه، علیرغم سپری شدن ۱۰ روز از زمان بازداشت، درسا دهقانی و سینا کمالى سروستانی دو شهروند بهائی در شیراز، کماکان به صورت بلاتکلیف در مکانی نامعلوم به سر می برند. این شهروندان در تاریخ ۲۴ خردادماه، به صورت جداگانه توسط ماموران اطلاعات سپاه بازداشت شدند. ماموران در زمان بازداشت این شهروندان ضمن تفتیش منازل، برخی از لوازم شخصی آن ها را ضبط کرده و با خود بردند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز پنجشنبه ۳ تیر ۱۴۰۰، درسا دهقانی و سینا کمالى سروستانی دو شهروند بهائی در شیراز، علیرغم سپری شدن ۱۰ روز از زمان بازداشت توسط ماموران اطلاعات سپاه، کماکان به صورت بلاتکلیف در مکانی نامعلوم به سر می برند.

به گفته یک منبع نزدیک به خانواده این دو شهروند بهائی، هرچند سینا و درسا از زمان بازداشت تماس های تلفنی کوتاهی با خانواده خود داشته اند، در حال بازجویی تحت فشارهای روحی و جسمی هستند و شیوه تکلم این دو شهروند در تماس های تلفنی کوتاه در کنار عدم پاسخ دهی نهادهای امنیتی از وضعیت و محل نگهداری آنان موجب افزایش نگرانی خانواده آنان شده است.

به گفته این منبع مطلع، درسا دهقانی پیش از بازداشت به دلیل مشکلات پزشکی تحت درمان از طریق مصرف برخی داروها بوده که از زمان بازداشت دسترسی به داروهایش نیز نداشته است.

روز دوشنبه ۲۴ خردادماه سال جاری، سینا کمالى شهروند بهائی ساکن شیراز، توسط ماموران اطلاعات سپاه در مقابل منزل شخصی خود بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. ماموران پیش از بازداشت ضمن تفتیش منزل، تعدادی از لوازم شخصی وی را ضبط کرده و با خود بردند.

درسا دهقانی دیگر شهروند بهائی ساکن شیراز نیز، عصر همان روز توسط ماموران اطلاعات سپاه در ایستگاه قطار این شهر بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. نیروهای امنیتی پس از بازداشت به همراه این شهروند به محل سکونت او رفته و ضمن تفتیش منزل برخی از لوازم شخصی وی را ضبط کرده و با خود بردند.

شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار شهروند بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.

روز چهارشنبه ۲ تیرماه، در جریان حادثه واژگونی اتوبوس حامل خبرنگاران محیط زیست، در نزدیکی شهر نقده، دو خبرنگار جوان محیط زیستی به نام های مهشاد کریمی و ریحانه یاسینی جان خود را از دست داده و ۲۱ تن دیگر مصدوم شدند. در ویدئوهای منتشر شده از خبرنگاران مصدوم این حادثه، آنها، قدیمی و ناایمن بودن اتوبوس مذکور را که توسط سازمان محیط زیست برای سفر آنان در نظر گرفته شده بود، عامل اصلی این حادثه می دانند. در حالی که واکنش ها نسبت به مقصرین بروز این حادثه ادامه داشت صبح امروز پنجشنبه ۳ تیرماه در حادثه ای دیگر اتوبوس حامل سربازان، در جاده یزد-دهشیر دچار حادثه ای مشابه و منجر به مرگ ۵ تن و مجروح شدن ۳۳ تن دیگر شد. این حوادث بار دیگر موضوع بی توجهی مسئولان نسبت به وضعیت سلامت خودروهای حمل و نقل عمومی را به موضوع روز تبدیل کرده است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه ۲ تیر ۱۴۰۰، اتوبوس حامل گروهی از خبرنگاران محیط زیست که به دعوت و هماهنگی ستاد احیای دریاچه ارومیه برای بازدید از تونل کانی سیب به شهرستان نقده سفر کرده بودند، در جاده روستای دشت قوره دچار حادثه شدند.

در این حادثه مهشاد کریمی و ریحانه یاسینی دو تن از خبرنگاران محیط زیست خبرگزاری‌های ایسنا و ایرنا جان خود را از دست دادند و دستکم ۲۱ خبرنگار دیگر به دلیل مصدومیت در بیمارستان های استان آذربایجان غربی بستری شدند که حال چند نفر از آنها وخیم گزارش شده است.

اورژانس کشور هویت خبرنگارانی که در این حادثه مصدوم شدند را به این شرح اعلام کرده است: محمدمهدی گوهری، محمد رحیم مقدس، حسن ظهوری، مرتضی محمد صادق، ابراهیم  نژادرفیعی، مرتضی محمدزاده، زهرا رفیعی، سهیل فرجی، نیما عبدالله پور، آیسان زرفام، فروغ فکری، رباب باباخان، زهرا کشوری، نگار اکبری، زینب رحیمی، کمال عثمانپور، علی حاجی مرادی، علی شریف زاده، صدرا محقق، آسیه اسحاق و سعید بیداد.

علیرغم ادعای یک مقام ترافیکی، مبنی بر اینکه این اتوبوس معاینه فنی معتبر داشته، خبرنگاران مصدوم این حادثه وضعیت اتوبوس را “قدیمی و غیراستاندارد” توصیف کردند و از وجود علایم مشکلات فنی در اتوبوس قبل از حادثه خبردادند.

در یکی از ویدیوهای منتشر شده یکی از ‏خبرنگاران حاضر در این اتوبوس، خطاب به عیسی کلانتری، رئیس سازمان محیط زیست کشور می‌گوید: یک اتوبوس وی آی پی حق این خبرنگاران مملکت نبود که مارا با یک بنز قراضه بفرستند؟ اتوبوس از اول ترمز نداشت. می‌خواستند ما را بکشند؟ بیایند بگویند قصد کشتن شما را داشتیم. مهشاد کریمی سه روز بعد عروسی‌اش بود!

همچنین ابراهیم نژادرفیعی، یکی از خبرنگاران مصدوم حادثه واژگونی اتوبوس در نقده می گوید “اتوبوسی که توسط سازمان محیط زیست درنظر گرفته شده بود قدیمی بود و در جاده نامناسب حرکت می کرد و بوی لنت ترمز بلند شده بود. پس از اطلاع از احتمال بریدن ترمز متوجه شدیم که اتوبوس فاقد کمربند ایمنی است. پیش از حادثه بارها احتمال ایراد فنی اتوبوس را گوشزد کردیم”.

حسن ظهوری خبرنگار آسیب‌دیده نیز در یک ویدئو می‌گوید آنقدر این اتوبوس مستهلک و غیراستاندارد بوده که خبرنگاران برایش جوک ساختند!

در این خصوص استاندار آذربایجان‌غربی با اشاره به واژگونی اتوبوس و کشته‌شدن خبرنگاران ایرنا و ایسنا مدعی شد “آنطور که گفته می‌شود اتوبوس قراضه نبوده” و در اظهار نظری عجیب گفت “از این اتفاقات بصورت طبیعی زیاد می افتد!”

از سوی دیگر رئیس پلیس راه کشور نیز مدعی شد: اتوبوس متعلق به کارخانه سیمان و جابه‌جایی کارگران آن بوده و سال‌ها نیز از همین مسیر رفت و آمد کرده است. در روز حادثه نیز راننده به پلیس راه رفته و اعلام کرده که در حال حمل کارگران سیمان است و با توجه به این‌که سال‌ها همین روند وجود داشته پلیس نیز آن را تایید کرده است.

همچنین رئیس فراکسیون محیط زیست مجلس از عدم اتخاذ تمهیداتی برای سلامتی خبرنگاران انتقاد کرده و گفت: ” اگر برای پوشش احیای دریاچه واقعا یک اتوبوس خبرنگار لازم است، چرا تمهیداتی برای سلامتی آنان اتخاذ نشد؟”

درحالی که بسیاری از کاربران شبکه های اجتماعی و خبرنگاران با طرح این سوال که چرا باید خبرنگاران را با اتوبوسی غیراستاندارد به سفر مطبوعاتی اعزام کنند و از عدم حمایت های مالی و غیرایمن بودن سفرهای این قشر در کشور انتقاد می کنند، رئیس کل دادگستری استان آذربایجان غربی از بازداشت راننده اتوبوس، خبر داد.

درحالی که روز جاری خبرنگاران حادثه دیده و پیکر دو خبرنگار جوان جان باخته، با بدرقه مسئولین، اینبار با هواپیما! به تهران بازگردانده شدند، حادثه ای مشابه در استان یزد رخ داد و واژگونی اتوبوس حامل سربازان در جاده یزد-دهشیر از توابع شهرستان “تفت”، منجر به فوت پنج سرباز و مصدومیت ۳۳ سرباز دیگر شد.

رئیس مرکز اطلاعات و کنترل ترافیک پلیس راهور نقص فنی از ناحیه ترمز، را عامل این حادثه عنوان کرد.

سعید دهقان، وکیل دادگستری در خصوص وجود نقص فنی در هر دو حادثه گفت: «اگر گزارش ۲سال پیشِ نظارت بر مراکز معاینه فنی سنگین مبنی بر اعلام «نقص در آزمون ترمز مراکز معاینه فنی به وزارت راه» صحت داشته باشد، طبق م ۵۰۵ ق.جزا که میگوید «چنانچه وقوع حادثه مستند به شخص حقوقی یا حقیقی دیگری باشد»، وزارت راه هم می‌تواند مسئول این فاجعه باشد.»

بی توجهی مسئولان نسبت به وضعیت سلامت خودروهای حمل و نقل عمومی در کشور سالیانه موجب مرگ و مصدومیت تعداد زیادی از شهروندان می‌شود. روز ۴ دی‌ماه سال ۹۷ حادثه هولناکی در دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات در غرب تهران اتفاق افتاد که هنوز داغ آن بر دل بازماندگان مانده است. جمعی از دانشجویان سوار بر اتوبوس داخلی دانشگاه به سوی درِ خروجی در حرکت بودند که در بخشی از مسیر که شیبِ تند و پیچِ خطرناکی دارد ناگهان کنترل اتوبوس از دست راننده خارج شد. راننده تلاش کرد اتوبوس را متوقف کند، اما در نهایت اتوبوس پس از انحراف وارد فضای سبز و واژگون شد. شدت این حادثه به حدی بود که ۱۰نفر از سرنشینان اتوبوس جان خود را از دست دادند و ۲۸ نفر دیگر به‌شدت مصدوم شدند.

Gharib Huyzawy, an Iranian Arab labor activist, was detained by Ahwaz security forces and taken to an unknown location.
According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, Gharib Huyzawy, a fired labor activist of the Ahwaz Steel Company, was arrested by security forces and transferred to an unknown location today, Tuesday, June 22nd, 2021.
This Iranian Arab labor activist was fired by the employer’s legal representative, at a meeting held at the Ahwaz Labor Office to consider his complaint on Saturday, June 12th, 2021.
Gharib Huyzawy and his colleague Hossein Rezaei were prevented from entering the company by the Ahwaz Steel Company’s guard on March 30th, 2021.
On April 4th, 2021, a group of workers from different parts of the company gathered in front of the assembly hall and demanded the fired worker return to work.
According to a reliable source, these workers’ contract was not completed yet, but the company has taken this action based on a clause in the contract which makes the employer able to dismiss the workers in case of dissatisfaction with them.
Gharib Huyzawy had previously been detained and was released on bail from Sheiban Prison in Ahwaz on Tuesday, January 9th, 2019.
In November and December of 2018, the workers of the National Steel Group, in support of Haft Tappeh sugarcane workers’ protests, organized large gatherings in the cities of Shousha and Ahwaz.
“Payment of deferred wages”, “resumption of production and supply of raw materials”, “establishment of social and supplementary insurance” and “attention to the living conditions of workers” were among the demands of the workers of this complex.
From the evening of Monday, December 17, to Tuesday, December 18, 2018, security agents arrested at least 41 workers of the Ahwaz National Steel Company.
The National Steel Industry Group was managed by Amir Mansour Aria Investment Group in Ahwaz. According to the workers, after filing a lawsuit against the accused in the case, who was executed, the industrial unit came under the supervision of the judiciary and was later transferred to the private sector.

پیام شکیبا زندانی سیاسی سابق، در دهمین روز بازداشت، در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین، تحت بازجویی به سر می برد. او در تاریخ ۲۴ خردادماه توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز پنجشنبه ۳ تیرماه ۱۴۰۰، پیام شکیبا زندانی سیاسی سابق، علیرغم سپری شدن ۱۰ روز، کماکان در بازداشت و تحت بازجویی به سر می برد.

پیام شکیبا طی تماس تلفنی کوتاهی با نزدیکان خود از تداوم بازداشت و بازجویی خود در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین خبر داده است. بازجویی های صورت گرفته از این فعال مدنی، در خصوص اتهام تبلیغ علیه نظام و یکی از مصادیق اتهام مطروحه علیه وی ترغیب به تحریم انتخابات از طریق فعالیت در فضای مجازی عنوان شده است.

پیام شکیبا در تاریخ ۲۴ خردادماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت شد.

پیام شکیبا پیش از این نیز بابت فعالیت های خود سابقه بازداشت و محکومیت داشته است.

وی در تاریخ ۴ اسفندماه ۱۳۹۵ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و سپس در آذرماه ۹۶ توسط دادگاه انقلاب تهران از بابت اتهامات اقدام علیه امنیت ملی از طریق اجتماع و تبانی و همچنین تبلیغ علیه نظام، به ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شد. حکم صادره در دادگاه تجدیدنظر نیز عینا تایید شد. او در تاریخ ۱۵ بهمن ماه ۹۹ از زندان رجایی شهر کرج آزاد شد.

روز پنجشنبه ۳ تیرماه، محسن عزیزی شهروند اهل اشنویه، با تودیع قرار وثیقه از بازداشتگاه یک نهاد امنیتی در این شهر آزاد شد. وی روز چهارشنبه ۲ تیرماه، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، روز پنجشنبه ۳ تیرماه ۱۴۰۰، محسن عزیزی از یکی از بازداشتگاه های امنیتی در اشنویه آزاد شد.

بر اساس این گزارش، آزادی آقای عزیزی با تودیع قرار وثیقه صورت گرفته است.

اتهام مطروحه علیه این شهروند همکاری با یکی از احزاب مخالف نظام عنوان شده است.

محسن عزیزی، ۲۵ ساله و شهروند اهل اشنویه، روز چهارشنبه ۲ تیرماه ۱۴۰۰، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

این شهروند پیشتر نیز سابقه بازجویی توسط نهادهای امنیتی را داشته است.

محمدحسین سپهری و کمال جعفری یزدی، زندانیان سیاسی در زندان وکیل آباد مشهد در روزهای پایانی خردادماه امسال توسط مسئول بند ۶/۱ این زندان مورد ضرب و شتم قرار گرفتند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، محمدحسین سپهری و کمال جعفری یزدی، زندانیان سیاسی در زندان وکیل آباد مشهد توسط ماموران زندان مورد ضرب و شتم قرار گرفتند.

جواد لعل محمدی، فعال صنفی معلمان در این خصوص به گزارشگر هرانا گفت: “این دو شهروند در تاریخ ۳۰ و ۳۱ خردادماه، توسط علی تیماجی مسئول جدید بند ۶/۱ زندان وکیل آباد مشهد مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند. در زمان ضرب و شتم آقای سپهری، بنجامین بریر، توریست جوان فرانسوی که همبندی این دو است نیز تلاش کرده مانع این اقدام مسئول بند شود”.

به گفته آقای لعل محمدی، علی تیماجی مسئول بند ۶/۱ یک روز پس از ضرب و شتم آقای جعفری یزدی و هنگامی که او و محمدحسین سپهری در هواخوری زندان بودند ابتدا لوازم شخصی این دو زندانی سیاسی را از بند خارج کرده و در پاسخ به اعتراض محمدحسین سپهری ضمن بکار بردن الفاظ رکیک و توهین آمیز، او را نیز مورد ضرب و شتم قرار داده که منجر به شکستن دندان آقای سپهری شده است.

اواسط مردادماه ۹۸ نامه ای با امضای ۱۴ تن از کنشگران مدنی مبنی بر استعفای آیت الله خامنه ای منتشر شده بود. با انتشار این نامه شماری از امضاکنندگان بازداشت و برخی دیگر نیز تحت فشار قرار گرفتند. هم اکنون محمد نوری زاد، هاشم خواستار، محمد حسین سپهری، عبدالرسول مرتضوی و چند تن دیگر از امضاکنندگان این بیانیه دوران محکومیت خود را در زندان سپری می‌کنند.

محمد حسین سپهری پیشتر توسط شعبه ۴ دادگاه انقلاب مشهد به ۶ سال حبس تعزیری محکوم شد. این محکومیت فروردین‌ماه سال گذشته توسط دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی عینا تایید شد.

آقای جعفری یزدی نیز، اوایل مردادماه ۹۷ توسط نیروهای اداره اطلاعات مشهد بازداشت و پس از ۱۰ روز نگهداری در بازداشتگاه اداره اطلاعات مشهد به زندان وکیل آباد منتقل شد. این استاد دانشگاه نهایتا پس از ۳ ماه با تودیع قرار وثیقه تا پایان مراحل دادرسی بصورت موقت آزاد شد. وی در اواخر فروردین‌ماه ۹۸ توسط شعبه ۴ دادگاه انقلاب این شهر از بابت اتهام “تشکیل دسته و گروه به قصد براندازی نظام” به ۱۰ سال حبس، از بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام” به یک سال حبس، از بابت اتهام “توهین به رهبری” به دو سال حبس و در مجموع به ۱۳ سال حبس تعزیری محکوم شده و حکم صادره در دادگاه تجدید نظر عینا تایید شد. کمال جعفری یزدی در تاریخ ۸ شهریورماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی و در منزل شخصی خود بازداشت و دیماه همان سال به زندان وکیل آباد مشهد منتقل شد.

مسعود حمیدنیا، فعال صنفی معلمان اهل شهرستان شوش روز شنبه ۲۲ خردادماه توسط ماموران اطلاعات سپاه در منزل شخصی خود بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است. نیروهای امنیتی در زمان بازداشت ضمن بازرسی منزل، شماری از لوازم شخصی از جمله لپ تاپ و تلفن همراه او را ضبط کرده و با خود برده‌اند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز شنبه ۲۲ خردادماه ۱۴۰۰، مسعود حمیدنیا، فعال صنفی معلمان اهل شهرستان شوش توسط ماموران اطلاعات سپاه در منزل شخصی خود بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

نیروهای امنیتی در زمان بازداشت بدون ارائه حکم، اقدام به بازرسی منزل کرده و شماری از لوازم شخصی از جمله لپ تاپ و تلفن همراه او را ضبط کرده و با خود برده‌اند. تداوم بازداشت و بی خبری از آقای حمیدنیا در شرایطی است که وی دچار مشکلات پزشکی از جمله روماتیسم مفصلی است و از زمان بازداشت تاکنون به داروهای خود دسترسی ندارد. این امر موجب افزایش نگرانی خانواده وی شده است.

در جریان پیگیری‌های خانواده آقای حمیدنیا به آنان گفته شده است که بازداشت این فعال صنفی در ارتباط با فعالیت‌های وی در شبکه‌های اجتماعی و فضای مجازی پیش از انتخابات صورت گرفته است. تا زمان تنظیم این گزارش از اتهامات و محل نگهداری او اطلاعی در دست نیست. وی تنها یکبار اجازه برقراری تماس تلفنی کوتاه با خانواده خود را داشته است.

امروز چهارشنبه ۲ تیرماه، محسن عزیزی شهروند اهل اشنویه، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، امروز چهارشنبه ۲ تیرماه ۱۴۰۰، محسن عزیزی شهروند اهل اشنویه، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

بر اساس این گزارش، بازداشت این شهروند بدون ارائه حکم قضایی صورت گرفته است.

تا لحظه تنظیم این خبر، از دلایل بازداشت، محل نگهداری، نهاد بازداشت کننده و اتهامات مطروحه علیه او اطلاعی در دست نیست.

بر اساس این کزارش محسن عزیری پیشتر نیز سابقه بازجویی داشته است.

امروز چهارشنبه ۲ تیرماه، در پی شلیک مستقیم نیروهای نظامی در ارتفاعات مرزی شهرستان مریوان، یک کولبر جان خود را از دست داد.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، امروز چهارشنبه ۲ تیرماه ۱۴۰۰، یک کولبر بر اثر شلیک مستقیم نیروهای سپاه پاسداران در ارتفاعات مرزی “ته‌ته” از توابع شهرستان مریوان، جان خود را از دست داد.

براساس این گزارش، هویت وی فهیم (فهمین) رستم‌زاده عنوان شده است.

در این گزارش آمده است، آقای رستم زاده در میان گروهی از کولبران در حال بازگشت از ارتفاعات مرزی “ته ته”، بدون اخطار قبلی، از فاصله‌ی نزدیک و به ظن حمل کالای قاچاق هدف شلیک مستقیم این نیروها قرار گرفته است.

کولبری، شغلی کاذب و مشقت بار است که مردم مناطق مرزی در پی فقدان فرصت های شغلی به آن روی می آورند و سالانه ده ها تن در مواجهه با خطرات طبیعی و یا در پی شلیک نیروهای مرزبانی کشته و‌ یا زخمی می شوند.

در بخشی از گزارش سالانه وضعیت حقوق بشر در ایران؛ ویژه سال ۲۰۲۰ به شهروندانی که توسط ارگان‌های نظامی کشته و یا زخمی شده‌اند پرداخته شده است.

به غیر خسارت های مادی، قتل حیوانات بارکش و حوادث روی داده از جمله سرمازدگی و بهمن، در این گزارش قتل ۳۶ کولبر (باربر مرزی) و زخمی شدن ۱۰۹ تن آنان توسط نیروهای مرزبانی و انتظامی ثبت شده است.

لازم به ذکر است که ۹ کولبر دیگر نیز به واسطه شرایط اقلیمی و جغرافیایی مانند سرمازدگی و سقوط از ارتفاع دچار حادثه شدند که از این تعداد ۴ کولبر زخمی شدند و ۵ کولبر جان باختند.

امروز چهارشنبه ۲ تیرماه، رضوانه احمدخانبیگی، فعال مدنی محبوس در بند زنان زندان اوین به مرخصی استعلاجی کوتاه مدت اعزام شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۲ تیرماه ۱۴۰۰، رضوانه احمدخانبیگی، فعال مدنی از زندان اوین به مرخصی اعزام شد.

به گفته یک منبع نزدیک به خانواده این زندانی سیاسی، وی به بیماری صرع و تشنج مبتلا است و اعزام او به مرخصی جهت اقدامات درمانی فقط به مدت ۵ روز صورت گرفته است. علیرغم سپری شدن ۲۳ ماه از مدت محکومیت ۵ ساله او و همچنین ارائه اسناد پزشکی، با آزادی مشروط وی موافقت نشده است.

رضوانه احمدخانبیگی پیش از این نیز در تاریخ ۲۹ مرداد ۹۹، از زندان اوین به مرخصی اعزام و  مورخ ۳ شهریورماه همان سال به زندان بازگشت.

خانم احمدخانبیگی در تاریخ ۲۷ آبان ماه ۹۸ در جریان اعتراضات سراسری آبان ماه توسط نیروهای امنیتی در منزل خود در تهران بازداشت و به یکی از بازداشتگاه ‌های اطلاعات سپاه در تهران منتقل شد. وی نهایتا روز پنج‌شنبه ۲۱ آذرماه ۹۸ با پایان مراحل بازجویی از بازداشتگاه این نهاد امنیتی به بند زنان زندان اوین منتقل شد. او بهمن‌ماه ۹۸ توسط شعبه ۲۴ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمدرضا عموزاد به تحمل ۶ سال حبس تعزیری محکوم شد.

این حکم نهایتا توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظر استان تهران عینا تائید شد و با استناد ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری در خصوص او قابل اجرا خواهد بود.

خانم احمدخانبیگی پیش از آن در پرونده‌ای دیگر، در تاریخ ۲۶ دیماه ۹۷، در ارتباط با شعارنویسی در خیابان بازداشت و نهایتا توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری از بابت اتهام “اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور و تبلیغ علیه نظام” به ۴ سال و ۵ ماه حبس تعزیری محکوم شد. وی در تاریخ ۱۱ اسفندماه ۹۷، با تودیع قرار وثیقه ۱۵۰ میلیون تومانی، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد. این حکم مدتی بعد در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران عینا تایید شد. پس از تجمیع احکام صادره، از بابت هر دو پرونده ۵ سال زندان در خصوص او قابل اجرا است.