فرزین رضایی روشن، زندانی سیاسی تبعیدی که اواخر اردیبهشت ماه به بیمارستان روانپزشکی امین آباد (رازی) منتقل شده بود پس از ۲ روز به زندان بازگردانده شده و هم اکنون در قرنطینه زندان رجایی شهر کرج بسر می‌برد. وی روز دوشنبه ۲۰ اردیبهشت‌ماه به بهانه انتقال به بیمارستان از زندان اوین خارج و به یکی از سلول های انفرادی بند امن زندان رجایی شهر کرج تبعید شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، فرزین رضایی روشن، زندانی سیاسی تبعیدی ۲ روز پس از انتقال به بیمارستان روانپزشکی امین آباد، به قرنطینه زندان رجایی شهر کرج بازگردانده شده است.

به گفته یک منبع مطلع از وضعیت فرزین رضایی روشن، او که به پانیک اتک مبتلا شده، توسط یکی از ماموران زندان به نام سلیم اکبری معروف به شیخ مورد آزار و اذیت روانی و جسمی قرار می‌گیرد و همین آزار و اذیت‌ها چندی پیش منجر به بروز حمله و انتقال وی به بیمارستان روانپزشکی امین آباد (رازی) شد.

به گفته این منبع مطلع، در حالی که آقای رضایی روشن در زمان حمله این بیماری نیاز به آرامش و دریافت منظم دارو دارد، کماکان با بی توجهی مسئولان در قرنطینه و شرایط بسیار نامناسب نگهداری می‌شود و در زمینه دریافت داروهایش نیز تحت آزار سلیم اکبری قرار می‌گیرد.

آقای رضایی روشن از روز دوشنبه ۲۰ اردیبهشت‌ماه، به بهانه انتقال به بیمارستان از زندان اوین خارج و به زندان رجایی شهر کرج تبعید شده و در یکی از سلول‌های انفرادی بند امن زندان رجایی شهر نگهداری می‌شد.

فرزین رضایی روشن در خردادماه ۹۶ توسط ماموران اطلاعات سپاه بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد موسوم به بند دو الف زندان اوین منتقل شد. وی پس از ۸ روز با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شد.

این شهروند توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ماشالله احمدزاده از بابت اتهامات “تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی” به ۴ سال حبس تعزیری محکوم شد.

وی نهایتا در اسفندماه ۹۸ بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت خود به زندان اوین منتقل شد.

طی روزهای اخیر ۱۳ شهروند در پی بروز نا آرامی در شهرهای آستارا و اردبیل بازداشت شدند. جانشین فرمانده انتظامی استان گیلان ضمن اعلام این خبر افراد بازداشت شده را مخالف نظام خوانده و مدعی شد که این رویدادها از پیش برنامه ریزی شده است.

به نقل از ایسنا، طی روزهای اخیر، ۱۳ شهروند در آستارا و اردبیل در پی بروز نا آرامی و نزاع میان برخی اهالی، بازداشت شدند.

جانشین فرمانده انتظامی استان گیلان، مدعی شد: “برخی از جریانات طی چند روز گذشته در آستارا اتفاق افتاد که از مدت ها پیش توسط دشمنان نظام با دامن زدن به مسائل قومی گرایانه برنامه ریزی شده بود. در همان لحظات نخست وقوع این حادثه هفت نفر از عوامل اصلی درگیری در میدان گاز آستارا دستگیر شدند. همچنین در ۲۴ ساعت گذشته ۶ نفر از تفرقه افکنان و اخلال گران اصلی این حادثه در استان اردبیل دستگیر شدند.”

حسین حسن پور ادامه داد: “در شب گذشته و در کمتر از یک ساعت، سه تجمع در سه نقطه شهر آستارا رخ داد. این تجمع ها در تونل گردنه حیران، میدان فرمانداری و در نهایت ایست بازرسی قلعه بود که با حضور پلیس و همکاری سایر دستگاه ها و نهادهای امنیتی خاتمه پیدا کرد.”

در این گزارش به هویت و محل نگهداری افراد بازداشت شده، اشاره ای نشده است.

ارژنگ داودی، زندانی سیاسی ۶۹ ساله، هفته گذشته، از زندان زاهدان به زندان تهران بزرگ و نهایتا به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد. آقای داودی که هجدهمین سال از دوران محکومیت خود را سپری می کند هم اکنون در قرنطینه این زندان به سر می برد. وی در مهرماه سال ۹۵ جهت تحمل دوران محکومیت در تبعید خود به زندان زابل و اواخر سال ۹۶ نیز به زندان زاهدان منتقل شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، هفته گذشته، ارژنگ داودی، زندانی سیاسی، از زندان زاهدان به زندان تهران بزرگ و نهایتا به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد.

آقای داودی که بیش از ۱۷ سال گذشته را در حال تحمل دوران محکومیت خود بوده هم اکنون در بند قرنطینه زندان رجایی شهر کرج به سر می برد.

ارژنگ داودی درحالیکه از سال ۸۲ در حال گذراندن محکومیت ۱۰ ساله خود در حبس بود، طی سال های ۸۹ الی ۹۱ طی جلساتی از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی، از بابت اتهامات “توهین به مقدسات” و “توهین به رهبری” مورد محاکمه قرار گرفت.

آقای داوودی تیرماه سال ۹۳ توسط شعبه یک دادگاه انقلاب کرج از بابت اتهام “هواداری و فعالیت موثر در پیشبرد اهداف سازمان مجاهدین خلق در زندان” به اعدام محکوم شد. این حکم نهایتا در سال ۹۴ با کاهش محکومیت به ۵ سال حبس تعزیری و تبعید به زندان زابل تبدیل شد.

وی در مهرماه ۹۵ به زندان زابل و در تاریخ ۲۷ دی ماه ۹۶ به زندان زاهدان تبعید شد. لازم به ذکر است این زندانی سیاسی پیش از تبعید به زاهدان در تاریخ ۳۱ شهریورماه سال ۹۶ به دلیل مشکلات جسمی از جمله تغییر ناپایدار فشار و قند خون به بیمارستان امیرالمومنین زابل منتقل شده بود.

آقای داوودی پیش از انتقال به زندان زابل به گزارشگر هرانا گفته بود؛ “چند روز قبل از سال جدید (۹۵) در زندان به من اطلاع دادند که در دادگاه تجدیدنظر حکم اعدام شکسته و به ۵ سال حبس در تبعید تبدیل شده است و باید منتظر باشم تا به زندان زابل منتقل شوم. به من گفتند چون زندان زابل یک بازداشتگاه است، احتمالا پس از آن به زندان زاهدان منتقل خواهم شد”.

آقای داودی طی سال های تحمل حبس خود در زندان زابل و زاهدان از رسیدگی پزشکی، مرخصی درمانی، ملاقات و تماس نیز محروم مانده بود.

پیشتر یک منبع مطلع از وضعیت این زندانی در زندان زاهدان به گزارشگر هرانا گفته بود: “آقای داوودی به دلیل بیماری، کهولت سن و فشار ناشی از شرایط نامناسب در زندان و همچنین آسیب دیدگی مهره‌های کمر در اثر بدرفتاری یکی از مسئولین زندان از طریق هل دادن وی از پله‌ها که منجر به زمین خوردن ایشان شد، توان راه رفتن عادی را نیز از دست داده و با کمک واکر راه می‌رود”.

ارژنگ داودی، زندانی سیاسی ۶۹ ساله، هجدهمین سال از محکومیت خود را سپری می کند.

فرزاد سامانی دانشجوی بازداشتی در یکی از بازداشتگاه‌های اطلاعات سپاه ارومیه، روز یکشنبه ۹ خردادماه، اقدام به اعتصاب غذا کرد. اعتصاب غذای آقای سامانی در اعتراض به تحت فشار قرار گرفتن از سوی نیروهای اطلاعات سپاه و تمدید قرار بازداشت او صورت گرفته است. این دانشجوی مقطع کارشناسی روز شنبه ۲۰ دی‌ماه ۹۹، در خوابگاه دانشگاه خوازمی واقع در کرج بازداشت و مدتی بعد به بازداشتگاه اطلاعات سپاه در ارومیه منتقل شد. بازپرسی دادگاه انقلاب شهرستان مهاباد قرار بازداشت این شهروند و ساکار عینی را برای ششمین بار متوالی تمدید کرده است.

به نقل از کردپا، روز یکشنبه ۹ خردادماه ۱۴۰۰، فرزاد سامانی دانشجوی بازداشتی در یکی از بازداشتگاه‌های سازمان اطلاعات سپاه ارومیه دست به اعتصاب غذا زد.

در این گزارش به نقل از برادر فرزاد سامانی آمده است: برادرم در اعتراض به فشار نیروهای اطلاعات سپاه و تمدید قرار بازداشتش توسط دادگاه انقلاب مهاباد دست به اعتصاب غذا زده است.

وی افزود: قاضی غلامی، قاضی شعبه سوم دادگاه انقلاب مهاباد برای ششمین بار متوالی قرار بازداشت فرزاد، ساکار عینی و دو نفر دیگر که بیستم دی‌ماه سال گذشته توسط اطلاعات سپاه بازداشت شده‌اند، تمدید کرده است.

فاروق سامانی اظهار داشت: برادرم فرزاد در ملاقاتی کە با خانوادە داشتە است، اعلام کرد کە تحت فشار برای اعتراف و پذیریش اتهامات نیروهای اطلاعات سپاه است.

وی ادامه داد: جان فرزاد، ساکار و دو نفر دیگر در خطر است.

پیشتر نیز در فروردین سال جاری، بازپرسی دادگاه انقلاب شهرستان مهاباد قرار بازداشت فرزاد سامانی و ساکار عینی را برای چهارمین بار متوالی تمدید کرد.

فرزاد سامانی دانشجوی مقطع کارشناسی روز شنبه ۲۰ دی‌ماه ۱۳۹۹، توسط نیروهای امنیتی در خوابگاه دانشگاه خوازمی واقع در کرج و همچنین ساکار عینی در همین تاریخ، در تهران بازداشت شدند.

این شهروندان مدتی بعد جهت انجام مراحل بازجویی به بازداشتگاه ‌اطلاعات سپاه در شهرستان ارومیه منتقل شدند.

 تاکنون از اتهامات مطروحه علیه این شهروندان اطلاعی در دست نیست.

لازم به ذکر است از میان آنها، آقای سامانی پیشتر نیز سابقه بازداشت و محکومیت در دادگاه انقلاب را دارد.

صابر مهتدی، شهروند بازداشتی اهل بوکان، امروز دوشنبه ۱۰ خردادماه با تودیع قرار وثیقه از زندان ارومیه آزاد شد. آقای مهتدی در تاریخ ۲۷ بهمن‌ماه ۹۹ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و در تاریخ ۱۹ اسفندماه با اتمام مراحل بازجویی به زندان ارومیه منتقل شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۱۰ خردادماه ۱۴۰۰، صابر مهتدی، شهروند بازداشتی اهل بوکان با تودیع قرار وثیقه از زندان ارومیه آزاد شد.

اتهام مطروحه علیه این شهروند عضویت و همکاری با گروه‌های سلفی عنوان شده است.

آقای مهتدی در تاریخ ۲۷ بهمن‌ماه ۹۹ همراه با دو شهروند دیگر به نام‌های طه کریمی و موسی بروسان  توسط نیروهای امنیتی بازداشت و در تاریخ ۱۹ اسفندماه با اتمام مراحل بازجویی به زندان ارومیه منتقل شد.

صابر مهتدی، فرزند محمد و شهروند اهل شهرستان بوکان است.

ایرج حاتمی، زندانی محبوس در زندان رجایی شهر کرج از روز یکشنبه ۹ خردادماه در اعتراض به تداوم حبس و عدم محاسبه ایام بازداشت اقدام به اعتصاب غذا کرده است. آقای حاتمی مهر ۱۳۸۹ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و نهایتا به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد. وی که پیش از بازداشت در وزارت دفاع اشتغال داشت و مدت ۲ سال و ۳ ماه را در بازداشتگاه نظامی سپری کرده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز یکشنبه ۹ خردادماه ۱۴۰۰، ایرج حاتمی، زندانی محبوس در زندان رجایی شهر کرج اقدام به اعتصاب غذا کرده است.

این اعتصاب غذا در اعتراض به تداوم حبس و عدم محاسبه ایام ۲ سال و ۳ ماهه بازداشت او در بازداشتگاه نظامی صورت گرفته که در صورت محاسبه آن، دوران محکومیت ۱۰ ساله آقای حاتمی سال گذشته به اتمام می رسید.

ایرج حاتمی در تاریخ ۲۶ مهر ۱۳۸۹ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به اتهام “همکاری با دولت متخاصم آمریکا” به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد. آقای حاتمی پیش از بازداشت در وزارت دفاع اشتغال داشت و مدت بیش از ۲ سال را در بازداشتگاه نظامی سپری کرد. هم اکنون با گذشت ۱۰ ماه از اتمام مدت محکومیت ایرج حاتمی، ایام ۲ سال و ۳ ماهه بازداشت در بازداشتگاه نظامی محاسبه نشده و وی کماکان زندانی است.

آقای حاتمی از بیماری قند و فشار خون بالا نیز رنج می‌برد.

خالد پیرزاده، زندانی سیاسی در زندان تهران بزرگ از صبح امروز دوشنبه ۱۰ خردادماه، دست به اعتصاب غذا زده و در یادداشتی به تشریح دلایل اعتصاب خود پرداخته است. آقای پیرزاده از تاریخ ۲۳ اسفندماه ۹۹ در پی عدم تحقق وعده مسئولان مبنی بر موافقت با آزادی مشروط، برای بار دوم دست به اعتصاب غذا زده و در تاریخ ۱۰ فروردین ماه با وعده مساعد مسئولان نسبت به رسیدگی به خواسته‌هایش به اعتصاب غذای خود پایان داده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، خالد پیرزاده، زندانی سیاسی در زندان تهران بزرگ از صبح امروز دوشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۰، دست به اعتصاب غذا زد.

آقای پیرزاده طی یادداشتی به شرح دلایل اعتصاب غذای خود پرداخته و اعلام کرده است که تا زمان محقق شدن خواسته قانونی خود به این اعتصاب ادامه خواهد داد.

او در بخشی از این یادداشت گفته است: “تاکنون ۲۵ ماه است که در شرایط بد جسمی و روحی روانی در زندان هستم، بدون ملاقات و مرخصی. اما هم اکنون همسرم به بیماری کرونا مبتلا شده و اصلا شرایط مناسبی ندارد علاوه بر اینکه خودش پرستاری ندارد که از او مراقبت کند دختر خردسالم هم باید به اجبار از مادرش دور بماند که شاید از ابتلا به کرونا مصون بماند. رنج و دوری پدر از یک سو و اکنون از دست دادن آغوش مهر مادری بر دردهای دختر کوچکم اضافه شده است. براستی با این درد چه باید کرد”.

خالد پیرزاده در ارتباط با اعتصاب غذای پیشین خود و دلایل اعتصاب غذای کنونی در بخش دیگری از این یادداشت می گوید: “در دو مرحله اعتصاب غذا و لب دوزی مرا با وعده دادرسی و آزادی و قسم خوردن های دروغ مسئولین اعتصابم را پایان دادم به امید آزادی و دادخواهی، ۵ ماه از وعده آزادی مشروط بنده میگذرد اما همچنان در اسارتگاه تهران بزرگ به سر می برم و برای چندمین بار ثابت گردید که دورغگویی خصیصه لاینفک بیدادگران است. و با کرامت انسانی و حقوق بشر حقوق شهروندی و حتی همان رافت اسلامی که از آن دم میزنند کاملا بیگانه هستند. آیا باید منتظر آسیب و داغ دیگری باشم که مسئولین فکری برای آزادی ام بکنند؟ آیا تلنگری به وجدانشان نمیخورد؟ آیا هیچ چیزی دل سنگشان را نمی‌سوزاند؟ مگر گناه ما چیست جز اعتراضی که حق بدیهی و طبیعی هر انسان است، خواسته قانونی من این است که مسئولان قضایی با توجه به وضعیت خطرناک بیماری همسرم برای آزادی بنده اقدامات لازم را انجام دهند و دستورات لازم را صادر کنند. لازم به ذکر است تا زمان محقق شدن کمترین خواسته قانونی خود از این لحظه در اعتصاب غذا می‌مانم”.

آقای پیرزاده پیش از این نیز از صبح روز دوشنبه ۴ اسفندماه ۹۹ در اعتراض به عدم رسیدگی پزشکی و مخالفت مسئولان با درخواست آزادی مشروط او، دست به اعتصاب غذا زد. مخالفت رئیس اندرزگاه ۹ زندان تهران بزرگ با آزادی مشروط وی در شرایطی است که او پیشتر از سوی مسئولان زندان در لیست زندانیان واجد شرایط عفو مشروط قرار گرفته بود. این زندانی روز چهارشنبه ۶ اسفندماه ۹۹، طی نامه‌ای سرگشاده با اشاره به تداوم اعتصاب غذا از دوختن لب‌هایش در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالباتش خبر داد. وی نهایتا در تاریخ ۱۸ اسفندماه ۹۹ پس از امضای برگه های مربوط به درخواست آزادی مشروط توسط مسئولان زندان و وعده مساعد آنان مبنی بر رسیدگی به خواسته‌هایش به اعتصاب خود پایان داد و از تاریخ ۲۳ اسفندماه ۹۹ در پی عدم تحقق وعده مسئولان مجددا دست به اعتصاب غذا زد. آقای پیرزاده مجددا در تاریخ ۱۰ فروردین ماه با وعده مساعد مسئولان نسبت به رسیدگی به خواسته‌هایش به اعتصاب غذای خود پایان داد.

پیشتر به خالد پیرزاده وعده داده شده بود که به شرط پایان اعتصاب غذا، در ماه های اردیبهشت و خرداد با درخواست آزادی مشروط وی موافقت خواهد شد.

خالد پیرزاده در تاریخ ۵ خردادماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی همراه با ضرب و شتم بازداشت و مدتی بعد با پایان مراحل بازجویی به زندان اوین منتقل شد. وی در بهمن‌ماه همان سال توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه از بابت اتهام “اجتماع و تبانی” به ۵ سال حبس و به اتهام “توهین به رهبری” به ۲ سال حبس و در مجموع به ۷ سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم نهایتا خردادماه ۹۹ توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی احمد زرگر عینا تایید شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری از بابت اتهام “اجتماع و تبانی” در خصوص آقای پیرزاده قابل اجرا است.

آقای پیرزاده در تاریخ ۱ مردادماه ۹۹ از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شد. گفته می‌شود وی در زمان انتقال توسط ماموران گارد ویژه زندان اوین مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود.

خالد پیرزاده مردادماه ۹۹ از ناحیه پا تحت عمل جراحی قرار گرفت. پا و مهره‌های کمر او در دوران بازداشت آسیب جدی دیده و نیازمند جراحی‌های بیشتر و فیزیوتراپی است. او همچنین دیماه ۹۹ علیرغم مشکل قلبی از اعزام به بیمارستان محروم ماند.

رضا محمدحسینی، زندانی سیاسی در زندان رجایی شهر کرج روز شنبه ۸ خردادماه توسط پزشک زندان مورد ضرب و شتم قرار گرفت. ضرب و شتم این زندانی سیاسی در بهداری زندان، در جریان اعتراض او نسبت به عدم رسیدگی پزشکی به وضعیت علی اسحاق، فعال کارگری محبوس در این زندان صورت گرفته است. رضا محمدحسینی دوران محکومیت ۷ ساله خود را سپری می‌کند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز شنبه ۸ خردادماه ۱۴۰۰، رضا محمدحسینی، زندانی سیاسی در زندان رجایی شهر کرج توسط پزشک زندان مورد ضرب و شتم قرار گرفت.

گفته می‌شود که این ضرب و شتم در پی مراجعه آقای محمدحسینی جهت پیگیری درمان علی اسحاق، فعال کارگری زندانی صورت گرفته است. به گفته یک منبع مطلع «ساعت ۹:۳۰ شب شنبه ۸ خرداد رضا محمدحسینی، به منظور بردن علی اسحاق برای درمان بیماری پوستی‌اش به بهداری مراجعه کرد و از پزشک شفیت سیدمهیار مرتضوی اصل  خواست که آقای اسحاق را مورد معاینه قرار دهد. اما در عوض پزشک با بی تفاوتی، برخوردی تند و بی ادبانه کرده به آقای محمدحسینی گفته «برو گم شو» و او را هل داد که منجر به زمین خوردن رضا شد. سپس دو پرستار بهداری او را با خشونت از بهداری بیرون کردند. به دنبال این اقدام روز یکشنبه ۹ خرداد حفاظت زندان آقایان پیمان محمدی و صفایی، رضا محمدحسینی و علی اسحاق را احضار و تهدید کردند.»

آقای محمدحسینی که دوران محکومیت ۷ ساله خود را سپری می‌کند، آبان‌ماه سال گذشته نیز در زمان اعزام به دادگاه به دلیل امتناع از پوشیدن لباس فرم زندان و عدم قبول دستبند و پابند توسط ماموران زندان مورد ضرب و شتم، توهین و تحقیر قرار گرفته بود.

رضا محمدحسینی در اردیبهشت ۱۳۹۸ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از ۳ ماه با پایان مراحل بازجویی از بازداشتگاه اطلاعات سپاه موسوم به بند ۲ الف زندان اوین به بند عمومی زندان اوین منتقل شد. وی مدتی بعد توسط دادگاه انقلاب تهران از بابت اتهامات اجتماع و تبانی، توهین به رهبری، خروج غیرقانونی از مرز، ورود غیرمجاز به داخل کشور، تمرد از دستور ماموران در مجموع به ۱۶ سال و نیم حبس محکوم شد. این حکم خردادماه ۹۹ در مرحله تجدیدنظر توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی احمد زرگر عینا تایید شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۷ سال حبس تعزیری از بابت اتهام اجتماع و تبانی برای وی قابل اجرا است.

آقای محمدحسینی که اواسط مردادماه ۹۹ از زندان اوین به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد، در تاریخ ۶ مهرماه سال گذشته از بابت پرونده‌ای که در دوران حبس علیه او گشوده شده با حضور در شعبه ۳ بازپرسی دادسرای اوین به ریاست قاضی هادی صمدپور از بابت اتهام “توهین به مامور در حین انجام وظیفه” مورد تفهیم اتهام قرار گرفت. این پرونده با شکایت رئیس حفاظت اطلاعات و حراست زندان اوین، علی صالحی گراعایی علیه وی گشوده شده بود. وی نهایتا توسط شعبه ۱۱۶۵ دادگاه کیفری ۲ تهران به تحمل ۵۰ ضربه شلاق محکوم شد.

همچنین دادگاه رسیدگی به اتهامات آقای محمدحسینی در خصوص پرونده‌ای دیگر در تاریخ ۲۲ شهریورماه ۹۹ در شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمدرضا عموزاد برگزار شد. اتهام وی در این پرونده “فعالیت تبلیغی علیه نظام” عنوان شده بود.

شعبه ۱۶ دادگاه تجدیدنظر استان خوزستان محکومیت مازیار سیدنژاد، فعال کارگری را عینا تایید کرد. آقای سیدنژاد پیشتر توسط شعبه ۴ دادگاه انقلاب اهواز به ۳ سال حبس تعزیری محکوم شده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، دادگاه تجدیدنظر استان خوزستان محکومیت مازیار سیدنژاد، فعال کارگری را عینا تایید کرد.

بر اساس این حکم که توسط شعبه ۱۶ دادگاه تجدیدنظر استان خوزستان صادر و به این شهروند ابلاغ کرده است، مازیار سیدنژاد از بابت اتهام عضویت در یکی از گروه‌های مخالف نظام به ۳ سال حبس تعزیری محکوم شده است.

وی پیشتر توسط شعبه ۴ دادگاه انقلاب اهواز به ۳ سال حبس تعزیری محکوم شده بود.

جلسه نخست و دوم دادگاه این فعال کارگری متهم به عضویت در یکی از گروه‌های مخالف نظام، اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام به ترتیب در اردیبهشت ۹۸ و مردادماه ۹۹ برگزار شده بود. قاضی با استناد به آنکه ۳ اتهام برای یک فعل واحد به وی منتسب شده، تنها یک اتهام را برای صدور حکم در نظر گرفته است.

مازیار سیدنژاد در تاریخ ۱۰ آذر ۹۷ توسط نیروهای امنیتی در اهواز بازداشت و پس از پایان مراحل بازجویی به زندان شیبان اهواز منتقل شد.

وی نهایتا در تاریخ ۲۷ اسفند ۹۷ با تودیع قرار وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان شیبان اهواز آزاد شد.

صدا و سیمای جمهوری اسلامی شب شنبه ۲۹ دی ۹۷ با پخش گزارشی با عنوان “طراحی سوخته” به انتشار اوراق بازجویی تعدادی از دستگیرشدگان اعتراضات کارگری خوزستان و اعترافات تلویزیونی مازیار سیدنژاد، سپیده قلیان، اسماعیل بخشی، علی نجاتی و چند تن دیگر علیه خودشان پرداخت که در آن گفته بودند با گروه‌های مارکسیستی و برانداز در خارج از ایران ارتباط دارند.

به گفته منابع نزدیک به این فعال کارگری، چهره مازیار سیدنژاد، به دلیل تغییرات متاثر از فشارها و شرایط بد بازداشت در این فیلم به سادگی قابل شناسایی نبوده است.

صابر قادری شهروند اهل شهرستان دهگلان، از زندان سنندج به مرخصی اعزام شد. او در تاریخ ۱ آذرماه ۹۹ جهت تحمل دوران محکومیت ۳ ساله خود راهی زندان سنندج شده بود.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، صابر قادری شهروند اهل شهرستان دهگلان، از زندان سنندج به مرخصی اعزام شد.

این فعال محیط زیست در تاریخ ۱۸ آذرماه ۱۳۹۸، بدون ارائه حکم قضایی توسط نیروهای امنیتی بازداشت و در نهایت پس از گذشت سه ماه با تودیع قرار وثیقه ٢٠٠ میلیون تومانی به صورت موقت آزاد شد.

آقای صابری خردادماه ۹۹ در شعبه اول دادگاه انقلاب سنندج محاکمه و از بابت اتهام “عضویت در یکی از احزاب مخالف نظام” به پنج سال حبس و از بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام” به یک سال حبس محکوم شد، که این حکم توسط دادگاه تجدیدنظر استان کردستان به ۳ سال حبس تقلیل یافت.

وی نهایتا در تاریخ ۱ آذرماه سال گذشته جهت تحمل دوران محکومیت ۳ ساله خود راهی زندان سنندج شد.