Four Iranian Arab Political Prisoners were Executed in Ahvaz’s Sepidar Prison

The death sentences for Jassem Heydari, Ali Khosraji, Hossein Silavi and Nasser Khafajian, four Iranian Arab political prisoners, were carried out in Ahvaz’s Sepidar Prison.

According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, four Iranian Arab political prisoners, Jassem Heydari, Ali Khosraji, Hossein Silavi, and Nasser Khafajian, minutes after their last visit with their families were executed without prior notice of imminent execution on the evening of Sunday, February 28th, 2021.

“The execution of these four Iranian Arab activists took place minutes after their last visit with their families,” said Karim Dahimi, a human rights defender.

Mr. Dahimi added, “This is despite the fact that prison officials did not inform the families of these political prisoners of their imminent execution”.

Ali Khosraji, 27, resident of Alavi street, Ahvaz; Hossein Silavi, 31, resident of Khabineh district of Ahvaz; and Nasser Khafaji (Mormazi), 34 (of NAJA officers) accused of collaborating and participating in the attack on Ahvaz’s police station on 23 Mojahedin street in 2017.

Their death sentence by the initial court was upheld by the Court of Appeals, and also was upheld at the Supreme Court as well.

Hossein Silavi, an Iranian Arab prisoner sentenced to death, was transferred to an unknown location along with his two co-defendants “Ali Khosraji” and “Nasser Khafajian” during the prisoners’ protests in Shiban Prison on Monday, March 31st, 2020. Later they were returned to the quarantine section of Shiban Prison in Ahvaz.

The death sentence for Jassem Heydari, a resident of Zafaranieh street in Ahwaz, was approved by the supreme court and communicated to this prisoner. He was arrested by the Intelligence Bureau of the city in December 2017 and tried in the Second Branch of the Ahwaz Revolutionary Court on charges of “Revolt”.

He was transferred to Sheiban Prison in Ahvaz after several months of intensive interrogation and physical and psychological torture.

Marzieh Heydari, the mother of this civil activist, was arrested on March 11th, 2018.  She was under a lot of pressure to obtain forced confessions against her son.

Marzieh Heydari was transferred to Sepidar Prison after being interrogated and informed of the charges, and was later released on bail.

Jassem Heydari was one of 30 detainees in Sheiban Prison in Ahvaz and was charged by Branch 101 of Criminal Court 2, headed by Mansour Motamedzadeh, in connection with the prisoners’ protests in April 2020.

While reports at the time indicated that at least three prisoners were suffering from coronavirus in Sheiban Prison, videos were released around Sheiban Prison in Ahvaz on Tuesday, March 31st, 2020, showing images of smoke over the prison grounds and the sound of gunfire was also heard in video.

Reports indicated that the families of the detainees had gathered in the Shushtar-Ahvaz road and had clashed with security forces. The police commander of Khuzestan province had announced that the prisoners’ riot had been contained and peace had returned to the prison.

Finally, Branch 101 of the second Bavi Criminal Court charged the protesting prisoners of Sheiban with “participation in deliberate destruction and burning of public property “, ” disturbing public order”, and ” disturbing public peace” through controversy, rowdyism, and turmoil, the “murder of four Muslim men” and the “murder of five other prisoners.”

Branch 101 of the second Bavi Criminal Court, after informing these protesting prisoners of the charges, stated that these charges could lead to the death sentences for some of these individuals.

Earlier, Amnesty International issued a press release calling on Iranian authorities to immediately suspend the execution of four Baluch prisoners and four Ahwazi Arab prisoners.

Amnesty International said at the time: “Three Ahwazi Arab prisoners sentenced to death in Sheiban Prison in Ahvaz, Khuzestan Province – Ali Khosraji, Hossein Silavi and Jassem Heydari – in protest of prison conditions, constant threat of execution, and being barred from visiting their families have sewed their lips and gone on a hunger strike since January 23rd, 2021.”

According to the statement, Amnesty International expressed concern over the situation of Nasser Khafajian, adding: “This Iranian Arab has been in a state of enforced disappearance since April 2020, thus endangering torture and secret execution.”

UN resolutions to abolish the death penalty were first adopted by the UN General Assembly in 2007 and second in 2008 as the first step towards its complete abolition. In 2008 and 2010, the Secretary-General presented a report on the latest developments in the stop and abolition of executions in various countries to the General Assembly. In these resolutions, while emphasizing the termination of the death penalty, it is stated that the perpetrator, as a human being, has the right to life and many other rights, and the legislature and the legislative system do not deprive the individual of these rights simply because of being a criminal. The Second Protocol to the International Covenant on Social and Political Rights on the abolition of the death penalty was adopted by the General Assembly in 1989.

Iran is one of the first countries to sign the Universal Declaration of Human Rights, but the Islamic government does not respect its implementation in the country. However, nearly seventy years after this historic event, according to international human rights bodies, including the UN Commission on Human Rights, Human Rights Watch, Amnesty International, Reporters Without Borders, and the Society for the Defense of Human Rights in Iran, the Islamic regime has the worst and most criminal record of human rights and executions worldwide.

The Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, in line with its mission, seeks to work with other human rights activists to fight against the issuing and implementing the death penalty, and calls on civil society activists and human rights defenders around the world to not stop working around the clock until the complete abolition of this inhuman punishment in Iran.

Four Iranian Arab Political Prisoners were Executed in Ahvaz’s Sepidar Prison

The death sentences for Jassem Heydari, Ali Khosraji, Hossein Silavi and Nasser Khafajian, four Iranian Arab political prisoners, were carried out in Ahvaz’s Sepidar Prison.

According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, four Iranian Arab political prisoners, Jassem Heydari, Ali Khosraji, Hossein Silavi, and Nasser Khafajian, minutes after their last visit with their families were executed without prior notice of imminent execution on the evening of Sunday, February 28th, 2021.

“The execution of these four Iranian Arab activists took place minutes after their last visit with their families,” said Karim Dahimi, a human rights defender.

Mr. Dahimi added, “This is despite the fact that prison officials did not inform the families of these political prisoners of their imminent execution”.

Ali Khosraji, 27, resident of Alavi street, Ahvaz; Hossein Silavi, 31, resident of Khabineh district of Ahvaz; and Nasser Khafaji (Mormazi), 34 (of NAJA officers) accused of collaborating and participating in the attack on Ahvaz’s police station on 23 Mojahedin street in 2017.

Their death sentence by the initial court was upheld by the Court of Appeals, and also was upheld at the Supreme Court as well.

Hossein Silavi, an Iranian Arab prisoner sentenced to death, was transferred to an unknown location along with his two co-defendants “Ali Khosraji” and “Nasser Khafajian” during the prisoners’ protests in Shiban Prison on Monday, March 31st, 2020. Later they were returned to the quarantine section of Shiban Prison in Ahvaz.

The death sentence for Jassem Heydari, a resident of Zafaranieh street in Ahwaz, was approved by the supreme court and communicated to this prisoner. He was arrested by the Intelligence Bureau of the city in December 2017 and tried in the Second Branch of the Ahwaz Revolutionary Court on charges of “Revolt”.

He was transferred to Sheiban Prison in Ahvaz after several months of intensive interrogation and physical and psychological torture.

Marzieh Heydari, the mother of this civil activist, was arrested on March 11th, 2018.  She was under a lot of pressure to obtain forced confessions against her son.

Marzieh Heydari was transferred to Sepidar Prison after being interrogated and informed of the charges, and was later released on bail.

Jassem Heydari was one of 30 detainees in Sheiban Prison in Ahvaz and was charged by Branch 101 of Criminal Court 2, headed by Mansour Motamedzadeh, in connection with the prisoners’ protests in April 2020.

While reports at the time indicated that at least three prisoners were suffering from coronavirus in Sheiban Prison, videos were released around Sheiban Prison in Ahvaz on Tuesday, March 31st, 2020, showing images of smoke over the prison grounds and the sound of gunfire was also heard in video.

Reports indicated that the families of the detainees had gathered in the Shushtar-Ahvaz road and had clashed with security forces. The police commander of Khuzestan province had announced that the prisoners’ riot had been contained and peace had returned to the prison.

Finally, Branch 101 of the second Bavi Criminal Court charged the protesting prisoners of Sheiban with “participation in deliberate destruction and burning of public property “, ” disturbing public order”, and ” disturbing public peace” through controversy, rowdyism, and turmoil, the “murder of four Muslim men” and the “murder of five other prisoners.”

Branch 101 of the second Bavi Criminal Court, after informing these protesting prisoners of the charges, stated that these charges could lead to the death sentences for some of these individuals.

Earlier, Amnesty International issued a press release calling on Iranian authorities to immediately suspend the execution of four Baluch prisoners and four Ahwazi Arab prisoners.

Amnesty International said at the time: “Three Ahwazi Arab prisoners sentenced to death in Sheiban Prison in Ahvaz, Khuzestan Province – Ali Khosraji, Hossein Silavi and Jassem Heydari – in protest of prison conditions, constant threat of execution, and being barred from visiting their families have sewed their lips and gone on a hunger strike since January 23rd, 2021.”

According to the statement, Amnesty International expressed concern over the situation of Nasser Khafajian, adding: “This Iranian Arab has been in a state of enforced disappearance since April 2020, thus endangering torture and secret execution.”

UN resolutions to abolish the death penalty were first adopted by the UN General Assembly in 2007 and second in 2008 as the first step towards its complete abolition. In 2008 and 2010, the Secretary-General presented a report on the latest developments in the stop and abolition of executions in various countries to the General Assembly. In these resolutions, while emphasizing the termination of the death penalty, it is stated that the perpetrator, as a human being, has the right to life and many other rights, and the legislature and the legislative system do not deprive the individual of these rights simply because of being a criminal. The Second Protocol to the International Covenant on Social and Political Rights on the abolition of the death penalty was adopted by the General Assembly in 1989.

Iran is one of the first countries to sign the Universal Declaration of Human Rights, but the Islamic government does not respect its implementation in the country. However, nearly seventy years after this historic event, according to international human rights bodies, including the UN Commission on Human Rights, Human Rights Watch, Amnesty International, Reporters Without Borders, and the Society for the Defense of Human Rights in Iran, the Islamic regime has the worst and most criminal record of human rights and executions worldwide.

The Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, in line with its mission, seeks to work with other human rights activists to fight against the issuing and implementing the death penalty, and calls on civil society activists and human rights defenders around the world to not stop working around the clock until the complete abolition of this inhuman punishment in Iran.

علیرضا نبوی چاشمی با قرار وثیقه آزاد شد

امروز پنجشنبه ۱۴ اسفندماه، علیرضا نبوی چاشمی، شهروند اهل شهرستان سمنان با تودیع قرار وثیقه و تا پایان دادرسی از بازداشتگاه اداره اطلاعات سمنان آزاد شد. او روز شنبه ۲۵ بهمن‌ توسط مامورین وزارت اطلاعات بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. نیروهای امنیتی پس از بازداشت این شهروند، منزل پدری وی را مورد تفتیش قرار داده و گوشی‌های تلفن همراه و برخی مدارک شناسایی او را ضبط و با خود بردند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز پنجشنبه ۱۴ اسفند ۹۹، علیرضا نبوی چاشمی، شهروند اهل شهرستان سمنان به صورت موقت آزاد شد.

آزادی این زندانی سیاسی سابق با تودیع قرار وثیقه دو میلیارد تومانی و تا پایان مراحل دادرسی صورت گرفته است.

روز شنبه ۲۵ بهمن‌ماه ۹۹، علیرضا نبوی چاشمی زندانی سیاسی سابق اهل سمنان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

نیروهای امنیتی پس از بازداشت این شهروند، منزل پدری وی را مورد تفتیش قرار داده و گوشی‌های تلفن همراه و برخی مدارک شناسایی او را ضبط و با خود بردند.

 تا لحظه تنظیم این گزارش، از اتهامات مطروحه علیه وی اطلاعی در دست نیست.

علیرضا نبوی چاشمی پیش از این نیز سابقه بازداشت و محکومیت دارد.

علیرضا نبوی چاشمی با قرار وثیقه آزاد شد

امروز پنجشنبه ۱۴ اسفندماه، علیرضا نبوی چاشمی، شهروند اهل شهرستان سمنان با تودیع قرار وثیقه و تا پایان دادرسی از بازداشتگاه اداره اطلاعات سمنان آزاد شد. او روز شنبه ۲۵ بهمن‌ توسط مامورین وزارت اطلاعات بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. نیروهای امنیتی پس از بازداشت این شهروند، منزل پدری وی را مورد تفتیش قرار داده و گوشی‌های تلفن همراه و برخی مدارک شناسایی او را ضبط و با خود بردند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز پنجشنبه ۱۴ اسفند ۹۹، علیرضا نبوی چاشمی، شهروند اهل شهرستان سمنان به صورت موقت آزاد شد.

آزادی این زندانی سیاسی سابق با تودیع قرار وثیقه دو میلیارد تومانی و تا پایان مراحل دادرسی صورت گرفته است.

روز شنبه ۲۵ بهمن‌ماه ۹۹، علیرضا نبوی چاشمی زندانی سیاسی سابق اهل سمنان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

نیروهای امنیتی پس از بازداشت این شهروند، منزل پدری وی را مورد تفتیش قرار داده و گوشی‌های تلفن همراه و برخی مدارک شناسایی او را ضبط و با خود بردند.

 تا لحظه تنظیم این گزارش، از اتهامات مطروحه علیه وی اطلاعی در دست نیست.

علیرضا نبوی چاشمی پیش از این نیز سابقه بازداشت و محکومیت دارد.

رویا جلالی با تودیع قرار وثیقه آزاد شد

روز چهارشنبه ۱۳ اسفندماه، رویا جلالی شهروند اهل سنندج، با تودیع قرار وثیقه از بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهرستان آزاد شد. خانم جلالی اواسط بهمن ماه توسط نیروهای امنیتی در شهرستان سنندج بازداشت شده بود.

به نقل از کردپا، روز چهارشنبه ۱۳ اسفند ۹۹، رویا جلالی شهروند اهل سنندج از بازداشتگاه اطلاعات این شهرستان آزاد شد.

بر اساس این گزارش، آزادی خانم جلالی با تودیع قرار وثیقه صورت گرفته است.

وی ۱۴ بهمن‌ماه، توسط نیروهای امنیتی در شهرستان سنندج بازداشت شد.

تاکنون از اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دست نیست.

رویا جلالی با تودیع قرار وثیقه آزاد شد

روز چهارشنبه ۱۳ اسفندماه، رویا جلالی شهروند اهل سنندج، با تودیع قرار وثیقه از بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهرستان آزاد شد. خانم جلالی اواسط بهمن ماه توسط نیروهای امنیتی در شهرستان سنندج بازداشت شده بود.

به نقل از کردپا، روز چهارشنبه ۱۳ اسفند ۹۹، رویا جلالی شهروند اهل سنندج از بازداشتگاه اطلاعات این شهرستان آزاد شد.

بر اساس این گزارش، آزادی خانم جلالی با تودیع قرار وثیقه صورت گرفته است.

وی ۱۴ بهمن‌ماه، توسط نیروهای امنیتی در شهرستان سنندج بازداشت شد.

تاکنون از اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دست نیست.

دادگاه انقلاب یاسوج؛ کوروش جلیل به جزای نقدی محکوم شد/ سند

کوروش جلیل، شهروند اهل یاسوج توسط شعبه اول دادگاه انقلاب این شهر به پرداخت جزای نقدی بدل از ۳ ماه حبس تعزیری محکوم شد. جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات وی روز دوشنبه ۱۱ اسفندماه در این شعبه برگزار شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز سه شنبه ۱۲ اسفندماه، کوروش جلیل، شهروند اهل شهرستان یاسوج توسط دادگاه انقلاب این شهر به پرداخت جزای نقدی بدل از حبس محکوم شد.

بر اساس حکمی که توسط شعبه اول دادگاه انقلاب شهرستان یاسوج به ریاست قاضی حسن قهرمانی صادر و روز جاری در سامانه ابلاغ ثبت شده است، کوروش جلیل از بابت اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران” به پرداخت یک میلیون و هشتصد هزار تومان جزای نقدی بدل از ۳ ماه حبس تعزیری محکوم شده است.

روز دوشنبه ۱۱ اسفندماه ۱۳۹۹، جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات کوروش جلیل، شهروند اهل یاسوج در شعبه اول دادگاه انقلاب شهرستان یاسوج برگزار شد.

او در تاریخ ۵ اسفندماه از طریق ابلاغیه ای که به صورت الکترونیک در سامانه ابلاغ به ثبت رسیده به این شعبه احضارشده بود.

همچنین روز دوشنبه ۱۱ اسفندماه آقای جلیل در پرونده ای دیگر طی ابلاغیه ای به شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری ۲ شهرستان دهدشت احضار شد. از کوروش جلیل خواسته شده که روز دوشنبه ۲۵ اسفند ۹۹، جهت رسیدگی به اتهامات “تبلیغ عیله نظام”، “توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی” و “توهین به رهبری” در شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری ۲ دهدشت حاضر شود.

آقای جلیل در تاریخ ۱۱ بهمن‌ماه  امسال طی ابلاغیه‌ای الکترونیکی به شعبه ۲ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان یاسوج به ریاست قاضی علی بویراحمدی احضار و جهت اخذ اظهارات در این شعبه حاضر شده بود.

کوروش جلیل صبح روز سه‌شنبه ۹ دیماه ۹۹ در پی احضار به سازمان اطلاعات سپاه این شهرستان بازداشت شد. ماموران امنیتی ساعاتی بعد منزل وی را مورد بازرسی قرار داده و شماری از وسایل شخصی او را ضبط کرده و با خود بردند. وی نهایتا در تاریخ ۱۱ دیماه، با تودیع قرار وثیقه ۴۰ میلیون تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان یاسوج آزاد شد.

این شهروند روز چهارشنبه ۱۰ دیماه از بازداشتگاه اطلاعات سپاه یاسوج به دادسرای عمومی و انقلاب این شهر و پس از تفهیم اتهام “توهین به رهبری” در شعبه دوم بازپرسی این دادگاه به زندان یاسوج منتقل شد.

آقای جلیل پیشتر نیز در تاریخ ۱۹ اردیبهشت طی ابلاغیه‌ای به شعبه ۵ دادسرای عمومی و انقلاب یاسوج فراخوانده شد و در تاریخ ۲۵ اردیبهشت امسال پس از حضور در شعبه ۵ دادسرای عمومی و انقلاب یاسوج با اتهامات توهین به رهبری، توهین به آیت الله خمینی و فعالیت تبلیغی علیه نظام مورد تفهیم اتهام قرار گرفت و با تودیع قرار کفالت ۷۰ میلیون تومانی موقتا و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شد.

کوروش (یوسف) جلیل پیشتر نیز سابقه محکومیت دارد. آقای جلیل شهریورماه ۹۸ نیز در پرونده‌ای دیگر از بابت اتهامات “توهین به بنیانگذار و تبلیغ علیه نظام از طریق تشویش اذهان عمومی” به ۶ ماه حبس تعزیری و شلاق محکوم شد. مجازات صادره توسط این دادگاه به دلیل جوان بودن و فقدان سابقه کیفری وی به مدت ۳ سال به حالت تعلیق در آمده است.

وهاب علیزاده از زندان نقده آزاد شد

سید وهاب علیزاده، زندانی سیاسی، طی روزهای اخیر به صورت مشروط از زندان نقده آزاد شد. آقای علیزاده پیشتر توسط دادگاه انقلاب ارومیه به سه سال حبس محکوم و در اواخر بهمن ۹۸ جهت اجرای حکم بازداشت شد.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، طی روزهای اخیر سید وهاب علیزاده زندانی سیاسی، اهل شهرستان اشنویه به صورت مشروط از زندان نقده آزاد شد.

آقای علیزاده، در تاریخ ۹ تیرماه ۹۸، توسط نیروهای وزارت اطلاعات در شهرستان اشنویه بازداشت و پس از اتمام مراحل بازجویی موقتا با تودیع وثیقه آزاد شد.

نهایتا این شهروند از بابت اتهام همکاری با یکی از گروه های مخالف نظام در دادگاه انقلاب ارومیه محاکمه و به سه سال حبس تعزیری محکوم و مورخ ۲۷ بهمن‌ماه ۹۸ جهت اجرای حکم بازداشت و به زندان اشنویه منتقل شد.

وی اواخر مهرماه ٩٩ بدون اطلاع قبلی به زندان نقده منتقل شد.

بیانیه‌ کانون نویسندگان ایران در محکومیت تایید حکم یازده سال زندان آرش گنجی

کانون نویسندگان ایران طی بیانیه ای ضمن محکوم کردن تایید حکم یازده سال زندان آرش گنجی مترجم و منشی هیئت دبیران این کانون در دادگاه تجدیدنظر استان تهران، خواستار آزادی بی قید و شرط رضا خندان مهابادی، بکتاش آبتین، کیوان باژن، گیتی پورفاضل و علیرضا نوری دیگر اعضای محبوس این کانون و سایر زندانیان عقیدتی و سیاسی شد. در بخشی از این بیانیه ضمن اشاره به اینکه مصداق اتهامات وارده به آرش گنجی چیزی نبود جز ترجمه و انتشار کتاب “کلید کوچک، دروازه‌ای بزرگ”، آمده است “سیطره‌ی چنین رویه ای در دستگاه قضایی کشور که سابقه‌ای دور و دراز دارد، حاکی از آن است که نگاه این دستگاه به مقوله‌هایی چون فرهنگ و آزادی اندیشه و بیان، نگاهی امنیتی است”.

کانون نویسندگان ایران طی بیانیه ای، ضمن محکوم کردن تایید حکم یازده سال زندان آرش گنجی مترجم و منشی هیئت دبیران این کانون در دادگاه تجدیدنظر استان تهران، خواستار آزادی بی قید و شرط دیگر اعضای محبوس این کانون و سایر زندانیان عقیدتی و سیاسی شد.

در بخشی از این بیانیه آمده است: “پرشمارند شاعران، نویسندگان، هنرمندان و سخنورانی که در این سال‌ها بهای سیطره‌ی نگاه امنیتی بر دستگاه قضایی کشور را با زندان، سانسور، خودسانسوری و احساس عدم امنیت شغلی پرداخته‌اند و می پردازند”.

متن کامل این بیانیه در پی می‌آید:

“حکم یازده سال زندان آرش کنجی، نویسنده، مترجم و منشی کانون نویسندگان ایران، در دادگاه تجدید نظر تأیید و در تاریخ نهم اسفند به وکلای او، ناصر زرافشان و راضیه زیدی ابلاغ شد. این حکم در دی ماه سال جاری بر مبنای اتهام‌های ناروایی چون “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی” ، “تبلیغ علیه نظام” و “عضویت و همکاری با گروهک مخالف نظام” در دادگاه بدوی به ریاست قاضی عموزاد صادر شده بود و مصداق اتهام های یاد شده چیزی نبود جز ترجمه و انتشار کتاب “کلید کوچک، دروازه‌ای بزرگ” که در برگیرنده‌ی گزارش‌ها و مقالاتی است درباره‌ی تحولات کردستان سوریه پس از رهایی از چنگال دولت اسلامی داعش.

صدور این حکم سنگین و ظالمانه اعتراضات گسترده ای در پی داشت. اهالی فرهنگ، شاعران و نویسندگان مستقل و چندین نهاد مدافع حقوق بشر و آزادی بیان در داخل و خارج کشور به این حکم اعتراض کردند. با وجود این، دادگاه تجدید نظر بدون اعتنا به این اعتراضات و با زیرپا گذاشتن موازین دادرسی عادلانه، حکم اولیه را عینا تایید کرد.

سیطره‌ی چنین رویه ای در دستگاه قضایی کشور که سابقه‌ای دور و دراز دارد، حاکی از آن است که نگاه این دستگاه به مقوله‌هایی چون فرهنگ و آزادی اندیشه و بیان، نگاهی “امنیتی” است. پرشمارند شاعران، نویسندگان، هنرمندان و سخنورانی که در این سال‌ها بهای سیطره‌ی نگاه امنیتی بر دستگاه قضایی کشور را با زندان، سانسور، خودسانسوری و احساس عدم امنیت شغلی پرداخته‌اند و می پردازند.

گفتنی است هم اکنون پنج عضو کانون نویسندگان ایران، رضا خندان مهابادی، بکتاش آبتین، کیوان باژن، گیتی پورفاضل و علیرضا نوری برای پرداختن چنین هزینه‌ای در زندان به سر می‌برند.

کانون نویسندگان ایران حکم ظالمانه‌ی یازده سال زندان آرش گنجی را قاطعانه محکوم می‌کند و خواستار آزادی بی قید و شرط اعضای زندانی خود و سایر زندانیان عقیدتی و سیاسی است.

کانون نویسندگان ایران
۱۳۹۹/۱۲/۱۳”

آرش گنجی، مترجم و منشی هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران، توسط شعبه‌ی ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شد و دادگاه تجدیدنظر استان تهران حکم صادره را عینا تایید کرد.

وی صبح روز یکشنبه ۱ دی ماه ۱۳۹۸ در پی مراجعه نیروهای ماموران امنیتی به خانه‌اش بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. ماموران در زمان بازداشت اقدام به تفتیش منزل وی کرده و برخی از وسایل و مدارک شخصی او را نیز ضبط کرده و با خود بردند. وی نهایتا مدتی بعد از بند ۲۰۹ زندان اوین به بند عمومی زندان اوین منتقل شد و در تاریخ ۲۹ دیماه ۹۸، با تودیع قرار وثیقه ۴۵۰ میلیون تومانی تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.

نخستین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات آقای گنجی روز یکشنبه ۲۵ خرداد امسال برگزار شد و در جریان این جلسه قاضی مقیسه اقدام به افزایش میزان وثیقه به ۳ میلیارد تومان کرد و در نتیجه آقای گنجی بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. او نهایتا در تاریخ ۳۱ خرداد با تودیع قرار وثیقه از زندان اوین آزاد شد.

جلسه دوم دادگاه آقای گنجی در تاریخ ۹ آذر ۱۳۹۹با حضور وکیل او برگزار شده بود و آقای گنجی به دلیل داشتن علائم مشکوک به کرونا در این جلسه دادگاه حاضر نشد. هرانا پیشتر در تاریخ ۸ دی ماه ۹۹ نیز طی گزارشی از برگزاری آخرین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات آرش گنجی در دادگاه انقلاب تهران خبر داده بود.

آرش گنجی مترجم و منشی هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران است. او کتاب‌هایی از جمله «مبارزه بر سر شیوه تفکر در جنبش طبقه کارگر» و «غروب خدایان بر فراز نظم نوین جهانی» را ترجمه کرده است.

کانون نویسندگان ایران یک نهاد غیردولتی متشکل از نویسندگان، مترجمان، ویراستاران و بخشی از انجمن جهانی قلم است، این کانون در سال ۱۳۴۷ رسما با هدف تشکل یابی صنفی نویسندگان و مبارزه با سانسور اعلام موجودیت کرد، کانون نویسندگان و اعضای آن از ابتدای تشکیل و به ویژه طی دهه های ۶۰ و ۷۰ با درجات مختلف سرکوب، از سانسور و تعقیب قضایی گرفته تا قتل روبرو بوده‌اند. محمدجعفر پوینده و محمد مختاری از از جمله اعضای کانون نویسندگان بوده‌اند که در جریان قتل‌های زنجیره‌ای توسط وزارت اطلاعات به قتل رسیدند.

محمد مختاری و محمدجعفر پوینده، دو روشنفکر سرشناس و از اعضای کانون نویسندگان ایران، در دهه ٧٠ بودند که به دست وزارت اطلاعات در پروژه‌ی قتل‌های زنجیره‌ای کشته شدند.

بیانیه‌ کانون نویسندگان ایران در محکومیت تایید حکم یازده سال زندان آرش گنجی

کانون نویسندگان ایران طی بیانیه ای ضمن محکوم کردن تایید حکم یازده سال زندان آرش گنجی مترجم و منشی هیئت دبیران این کانون در دادگاه تجدیدنظر استان تهران، خواستار آزادی بی قید و شرط رضا خندان مهابادی، بکتاش آبتین، کیوان باژن، گیتی پورفاضل و علیرضا نوری دیگر اعضای محبوس این کانون و سایر زندانیان عقیدتی و سیاسی شد. در بخشی از این بیانیه ضمن اشاره به اینکه مصداق اتهامات وارده به آرش گنجی چیزی نبود جز ترجمه و انتشار کتاب “کلید کوچک، دروازه‌ای بزرگ”، آمده است “سیطره‌ی چنین رویه ای در دستگاه قضایی کشور که سابقه‌ای دور و دراز دارد، حاکی از آن است که نگاه این دستگاه به مقوله‌هایی چون فرهنگ و آزادی اندیشه و بیان، نگاهی امنیتی است”.

کانون نویسندگان ایران طی بیانیه ای، ضمن محکوم کردن تایید حکم یازده سال زندان آرش گنجی مترجم و منشی هیئت دبیران این کانون در دادگاه تجدیدنظر استان تهران، خواستار آزادی بی قید و شرط دیگر اعضای محبوس این کانون و سایر زندانیان عقیدتی و سیاسی شد.

در بخشی از این بیانیه آمده است: “پرشمارند شاعران، نویسندگان، هنرمندان و سخنورانی که در این سال‌ها بهای سیطره‌ی نگاه امنیتی بر دستگاه قضایی کشور را با زندان، سانسور، خودسانسوری و احساس عدم امنیت شغلی پرداخته‌اند و می پردازند”.

متن کامل این بیانیه در پی می‌آید:

“حکم یازده سال زندان آرش کنجی، نویسنده، مترجم و منشی کانون نویسندگان ایران، در دادگاه تجدید نظر تأیید و در تاریخ نهم اسفند به وکلای او، ناصر زرافشان و راضیه زیدی ابلاغ شد. این حکم در دی ماه سال جاری بر مبنای اتهام‌های ناروایی چون “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی” ، “تبلیغ علیه نظام” و “عضویت و همکاری با گروهک مخالف نظام” در دادگاه بدوی به ریاست قاضی عموزاد صادر شده بود و مصداق اتهام های یاد شده چیزی نبود جز ترجمه و انتشار کتاب “کلید کوچک، دروازه‌ای بزرگ” که در برگیرنده‌ی گزارش‌ها و مقالاتی است درباره‌ی تحولات کردستان سوریه پس از رهایی از چنگال دولت اسلامی داعش.

صدور این حکم سنگین و ظالمانه اعتراضات گسترده ای در پی داشت. اهالی فرهنگ، شاعران و نویسندگان مستقل و چندین نهاد مدافع حقوق بشر و آزادی بیان در داخل و خارج کشور به این حکم اعتراض کردند. با وجود این، دادگاه تجدید نظر بدون اعتنا به این اعتراضات و با زیرپا گذاشتن موازین دادرسی عادلانه، حکم اولیه را عینا تایید کرد.

سیطره‌ی چنین رویه ای در دستگاه قضایی کشور که سابقه‌ای دور و دراز دارد، حاکی از آن است که نگاه این دستگاه به مقوله‌هایی چون فرهنگ و آزادی اندیشه و بیان، نگاهی “امنیتی” است. پرشمارند شاعران، نویسندگان، هنرمندان و سخنورانی که در این سال‌ها بهای سیطره‌ی نگاه امنیتی بر دستگاه قضایی کشور را با زندان، سانسور، خودسانسوری و احساس عدم امنیت شغلی پرداخته‌اند و می پردازند.

گفتنی است هم اکنون پنج عضو کانون نویسندگان ایران، رضا خندان مهابادی، بکتاش آبتین، کیوان باژن، گیتی پورفاضل و علیرضا نوری برای پرداختن چنین هزینه‌ای در زندان به سر می‌برند.

کانون نویسندگان ایران حکم ظالمانه‌ی یازده سال زندان آرش گنجی را قاطعانه محکوم می‌کند و خواستار آزادی بی قید و شرط اعضای زندانی خود و سایر زندانیان عقیدتی و سیاسی است.

کانون نویسندگان ایران
۱۳۹۹/۱۲/۱۳”

آرش گنجی، مترجم و منشی هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران، توسط شعبه‌ی ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شد و دادگاه تجدیدنظر استان تهران حکم صادره را عینا تایید کرد.

وی صبح روز یکشنبه ۱ دی ماه ۱۳۹۸ در پی مراجعه نیروهای ماموران امنیتی به خانه‌اش بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. ماموران در زمان بازداشت اقدام به تفتیش منزل وی کرده و برخی از وسایل و مدارک شخصی او را نیز ضبط کرده و با خود بردند. وی نهایتا مدتی بعد از بند ۲۰۹ زندان اوین به بند عمومی زندان اوین منتقل شد و در تاریخ ۲۹ دیماه ۹۸، با تودیع قرار وثیقه ۴۵۰ میلیون تومانی تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.

نخستین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات آقای گنجی روز یکشنبه ۲۵ خرداد امسال برگزار شد و در جریان این جلسه قاضی مقیسه اقدام به افزایش میزان وثیقه به ۳ میلیارد تومان کرد و در نتیجه آقای گنجی بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. او نهایتا در تاریخ ۳۱ خرداد با تودیع قرار وثیقه از زندان اوین آزاد شد.

جلسه دوم دادگاه آقای گنجی در تاریخ ۹ آذر ۱۳۹۹با حضور وکیل او برگزار شده بود و آقای گنجی به دلیل داشتن علائم مشکوک به کرونا در این جلسه دادگاه حاضر نشد. هرانا پیشتر در تاریخ ۸ دی ماه ۹۹ نیز طی گزارشی از برگزاری آخرین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات آرش گنجی در دادگاه انقلاب تهران خبر داده بود.

آرش گنجی مترجم و منشی هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران است. او کتاب‌هایی از جمله «مبارزه بر سر شیوه تفکر در جنبش طبقه کارگر» و «غروب خدایان بر فراز نظم نوین جهانی» را ترجمه کرده است.

کانون نویسندگان ایران یک نهاد غیردولتی متشکل از نویسندگان، مترجمان، ویراستاران و بخشی از انجمن جهانی قلم است، این کانون در سال ۱۳۴۷ رسما با هدف تشکل یابی صنفی نویسندگان و مبارزه با سانسور اعلام موجودیت کرد، کانون نویسندگان و اعضای آن از ابتدای تشکیل و به ویژه طی دهه های ۶۰ و ۷۰ با درجات مختلف سرکوب، از سانسور و تعقیب قضایی گرفته تا قتل روبرو بوده‌اند. محمدجعفر پوینده و محمد مختاری از از جمله اعضای کانون نویسندگان بوده‌اند که در جریان قتل‌های زنجیره‌ای توسط وزارت اطلاعات به قتل رسیدند.

محمد مختاری و محمدجعفر پوینده، دو روشنفکر سرشناس و از اعضای کانون نویسندگان ایران، در دهه ٧٠ بودند که به دست وزارت اطلاعات در پروژه‌ی قتل‌های زنجیره‌ای کشته شدند.

Design a site like this with WordPress.com
Get started