مدیرمسئول ماهنامه «ایران فردا» در دادگاه مطبوعات مجرم شناخته شد

روز یکشنبه ۳ اسفندماه، در پی برگزاری جلسه دادگاه مطبوعات در شعبه سه دادگاه کیفری یک استان تهران، مدیرمسئول ماهنامه «ایران فردا» در دو عنوان اتهامی مجرم شناخته شد.

به نقل از ایرنا، مدیرمسئول ماهنامه ایران فردا در دو عنوان اتهامی مجرم شناخته شد.

سخنگوی هیات منصفه دادگاه مطبوعات گفت: “روز یکشنبه سوم اسفند ۱۳۹۹ در شعبه سه دادگاه کیفری یک استان تهران به ریاست قاضی کاشانکی یک پرونده مطبوعاتی مطرح شد”.

احمد مومنی راد افزود: “متهم این پرونده مدیرمسئول ماهنامه ایران فردا بود که با دو اتهام ایجاد اختلاف بین اقشار جامعه و نشر مطاب الحادی بررسی شد”.

مومنی راد اظهار داشت: “هیات منصفه باتفاق آراء متهم را در هر دو اتهام مجرم دانست و در دو اتهام باتفاق آراء مستحق تخفیف ندانست”.

در آذر ماه سال جاری نیز حامد سحابی، صاحب امتیاز و مدیر مسئول نیابتی ماهنامه ایران فردا، از محرومیت دو ساله خود در حیطه مسئولیت ‌های مطبوعاتی با رای دادگاه مطبوعات و تایید دیوان عالی  کشور خبر داد. 

همچنین کیوان صمیمی، سردبیر نشریه ایران فردا و از بازداشت شدگان روز جهانی کارگر روز دوشنبه ۱۷ آذرماه امسال پس از حضور در واحد اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت خود به زندان اوین منتقل شد. آقای صمیمی پیشتر از بابت اتهام “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور”به تحمل ۳ سال حبس تعزیری محکوم و این حکم توسط دادگاه تجدیدنظر استان تهران عینا تایید شد.

اعتصاب غذای خالد پیرزاده در زندان تهران بزرگ

خالد پیرزاده، زندانی سیاسی زندان تهران بزرگ از صبح امروز دوشنبه ۴ اسفند، در اعتراض به عدم رسیدگی پزشکی و مخالفت مسئولان با درخواست آزادی مشروط او، دست به اعتصاب غذا زد. آقای پیرزاده مردادماه امسال از ناحیه پا تحت عمل جراحی قرار گرفت. پا و مهره‌های کمر او در دوران بازداشت آسیب جدی دیده و نیازمند جراحی‌های بیشتر و فیزیوتراپی است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، خالد پیرزاده، زندانی سیاسی محبوس در زندان تهران بزرگ از صبح امروز دوشنبه ۴ اسفند ۱۳۹۹ در اعتراض به عدم رسیدگی پزشکی و مخالفت رئیس اندرزگاه با درخواست آزادی مشروط وی اعتصاب غذا کرد.

در حالیکه این زندانی پیشتر از سوی مسئولان زندان در لیست زندانیان واجد شرایط آزادی مشروط قرار گرفته بود، درخواست کتبی وی با مخالفت میرزاآقایی، رئیس اندرگاه ۹ زندان تهران بزرگ روبرو شده است.

آقای پیرزاده علاوه بر مشکلات قلبی در ناحیه کمر و زانو نیز با مشکل مواجه است نیاز به درمان مناسب و جلسات متعدد فیزیوتراپی دارد. در پی عدم رسیدگی پزشکی و بی توجهی مسئولان شرایط وی هر روز وخیم تر می شود.

روز جمعه ۱۲ دیماه در پی انتقال وی به بهداری زندان به دلیل مشکلات قلبی، از اعزام او به بیمارستان و رسیدگی پزشکی مناسب خودداری شد. آقای پیرزاده مردادماه امسال از ناحیه پا مورد عمل جراحی قرار گرفت. پا و مهره‌های کمر او که در دوران بازداشت آسیب دیده بود نیازمند جراحی‌های بیشتر است.

آقای پیرزاده در تاریخ ۵ خردادماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی همراه با ضرب و شتم بازداشت شد. او نهایتا مدتی بعد با پایان مراحل بازجویی به زندان اوین منتقل شد.

خالد پیرزاده در بهمن ماه ۹۸ توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه از بابت اتهام “اجتماع و تبانی” به ۵ سال حبس و به اتهام “توهین به رهبری” به ۲ سال حبس و در مجموع به ۷ سال حبس تعزیری محکوم شد.

این حکم نهایتا خردادماه امسال توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی احمد زرگر عینا تایید شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری از بابت اتهام “اجتماع و تبانی” در خصوص آقای پیرزاده قابل اجرا است.

خالد پیرزاده در تاریخ ۲۱ مردادماه از زندان تهران بزرگ به بیمارستان آرمان منتقل شده و مدتی بعد از ناحیه پا تحت عمل جراحی قرار گرفت.

آقای پیرزاده در تاریخ ۱ مرداد از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شد. گفته می‌شود وی در زمان انتقال توسط ماموران گارد ویژه زندان اوین مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود.

احضار ۸ شهروند بهائی ساکن بندرعباس جهت اجرای حکم حبس / اسناد

آرش راسخی، نسیم قنواتیان، مارال راستی، مهناز جان نثار، امید آفاقی، مهرالله افشار، ادیب حق پژوه و فرهاد امری، هشت شهروند بهائی ساکن بندرعباس جهت تحمل دوران محکومیت خود به شعبه ۲ واحد اجرای احکام دادگاه انقلاب بندرعباس احضار شدند. این شهروندان پیشتر توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب بندرعباس مجموعا به ۱۴ سال حبس تعزیری محکوم شدند. این افراد علاوه بر این به عنوان مجازات تکمیلی هر کدام به دو سال ممنوعیت از عضویت در احزاب و گروه‌های سیاسی و اجتماعی و ممنوعیت از شرکت در جلسات ضیافت و گردهمایی بهائیان و الزام بر گذراندن پنج جلسه مشاوره در خصوص مسائل فرقه‌ای زیر نظر اساتید موسسه اندیشه سجادیه بندرعباس محکوم شده‌اند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، آرش راسخی، نسیم قنواتیان، مارال راستی، مهناز جان نثار، امید آفاقی، مهرالله افشار، ادیب حق پژوه و فرهاد امری، هشت شهروند بهائی ساکن بندرعباس جهت تحمل دوران محکومیت خود احضار شدند.

بر اساس ابلاغیه‌ای که روز یکشنبه ۳ اسفندماه امسال صادر و ابلاغ شده است، از آرش راسخی، نسیم قنواتیان، مارال راستی، مهناز جان نثار، امید آفاقی، مهرالله افشار، ادیب حق پژوه و فرهاد امری خواسته شده است ظرف مدت ۱۰ روز جهت اجرای حکم در شعبه ۲ واحد اجرای احکام دادگاه انقلاب بندرعباس حاضر شوند.

پیشتر شعبه ۲ دادگاه انقلاب بندرعباس به ریاست قاضی بلادر این شهروندان را محاکمه کرد و مارال راستی، مهناز جان نثار، آرش راسخی، نسیم قنواتیان، مهرالله افشار و امید آفاقی هرکدام از بابت اتهام به ۲ سال حبس تعزیری و فرهاد امری و ادیب حق پژوه هرکدام به یک سال حبس تعزیری محکوم شدند. اتهام مطروحه علیه این شهروندان اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت ملی عنوان شده بود.

این شهروندان علاوه بر این به عنوان مجازات تکمیلی هر کدام به دو سال ممنوعیت از عضویت در احزاب و گروه‌های سیاسی و اجتماعی و ممنوعیت از شرکت در جلسات ضیافت و گردهمایی بهائیان و الزام بر گذراندن پنج جلسه مشاوره در خصوص مسائل فرقه‌ای زیر نظر اساتید موسسه اندیشه سجادیه بندرعباس محکوم شده‌اند. در بخشی از این حکم آمده است که چنانچه نامبردگان طی مدت اجرای مجازات تکمیلی مفاد حکم را رعایت ننمایند دادگاه برای بار اول مدت مجازات تکمیلی را تا یک سوم افزایش و در صورت تکرار به حبس یا جزای نقدی درجه هفت و هشت تبدیل می‌کند.

همچنین دادگاه اقدام به ضبط مبلغ ۳۰ میلیون تومان وجه نقد، دو عدد آویز کوچک با نقوش مذهبی، یک انگشتر نقره، یک انگشتر طلا، یک گردنبند و یک دست‌بند طلا و یک انگشتر طلا با نقوش مذهبی، کتب، قاب عکس، تمثال و سی دی های ضبط شده در زمان بازرسی کرده است.

دادگاه در خصوص صدور این حکم به موراردی ازجمله برگزاری کلاس‌های روحی، تشکیل مهد کودک برای کودکان بهائی، برگزاری کلاس‌های موسیقی، همایش و کنفرانس برای نوجوانان و جمع آوری پول جهت برنامه ضیافت استناد کرده است.

این حکم نهایتا بهمن‌ماه امسال توسط شعبه ۲ دادگاه تجدیدنظر استان هرمزگان به ریاست قاضی ماشالله افشارپور و مستشاری ابراهیم محمدی عینا تایید شد.

در دادنامه دادگاه تجدیدنظر درخصوص صدور این حکم بدون اشاره به مصادیق اقدامات خلاف امنیت کشور آمده است: «هر گروهی که تشکیل و فعالیت آنها منطبق بر قانون نباشد و اقدامات خلاف امنیت کشور آنها محرز شود، اجازه فعالیت نخواهند داشت… موجودیت و فعالیت گروه ضاله بهاییت منطبق با هیچ یک از مصادیق اصل ۲۲ قانون اساسی از احزاب، جمعیت‌ها یا اقلیت دینی شناخته شده نیست.

پیشتر یک منبع نزدیک به خانواده یکی از این شهروندان بهائی در خصوص حکم صادره به هرانا گفت: “با گذشت سه سال از تشکیل پرونده در شعبه سه بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب بندرعباس، آقای رحیمی بازپرس پرونده، بعد از سه سال بررسی در نهایت به این شهروندان بهائی گفته بود با گذشت سه از این پرونده هیچ مدرکی توسط اداره اطلاعات بندرعباس مبنی بر اینکه جرایمی که ادعا کرده‌اند ارائه نداده‌اند و اگر تا آخر ماه با وجود گذشته سه سال، مدرکی ارائه نکنند پرونده مختومه و قرار منع تعقیب صادر خواهد شد. بعد از این ماجرا بازپرس رحیمی را از شعبه سه دادسرای عمومی و انقلاب برداشتند و بازپرس جدیدی به پرونده ورود کرد که تا آن موقع زمان اتهام تبلیغ علیه نظام برای این شهروندان تفهیم اتهام شده بود و بازپرس جدید بدون تفهیم اتهام جدید به وکلا و متهمان با تشدید اتهام از ماده ۵۰۰ به ۶۱۰ قانون مجازات اسلامی که تبانی جهت اقدام علیه امنیت ملی است کیفرخواست صادر و پرونده را به دادگاه انقلاب ارسال کرد.”

این منبع مطلع در خصوص برگزاری جلسه دادگاه این شهروندان به هرانا گفته بود: “روز ۲۲ آذر امسال دادگاه این شهروندان بهائی در شعبه دوم دادگاه انقلاب بندرعباس تشکیل شد. در جریان این جلسه وکلا و هشت شهروند بهائی برای اولین بار متوجه می‌شوند که اتهام از تبلیغ علیه نظام ماده ۵۰۰ مجازات اسلامی به ماده ۶۱۰ مجازات اسلامی به‌عنوان اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت ملی تغییر و تشدید یافته و با وجود اینکه وکلا تاکید می‌کنند که روند دادرسی دارای نقص است و پرونده باید به دادسرا عودت داده شود قاضی دادگاه بدون توجه به نحوه روند دادرسی اقدام به صدور رای می‌کند.”

این منبع مطلع در ادامه افزود: «مجازات تکمیلی صادره در حکم صادره نشان دهنده این موضوع است که هشت شهروند بهائی صرفا بخاطر بهائی بودن محکوم شده‌اند و طبق گفته بازپرس اصلی پرونده مدرکی بابت اثبات ادعای اداره اطلاعات در پرونده وجود نداشته است.”

آرش راسخی، نسیم قنواتیان، مارال راستی، مهناز جان نثار، امید آفاقی، مهرالله (روح الله) افشار، ادیب حق پژوه و فرهاد امری پیشتر در بهار سال ۹۶ بازداشت شدند و مدتی بعد و پس از تشکیل پرونده در شعبه سوم بازپرسی بندرعباس با تودیع قرار وثیقه آزاد شدند.

از میان این شهروندان ادیب حق پژوه پیشتر نیز سابقه بازداشت و محکومیت داشته است که با اعمال عفو موضوعی ۲۲ بهمن ۹۷، با عدم اجرای حکم حبس روبرو شد.

شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار نفر بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.

دوستان بهنام محجوبی از داخل زندان: او را به «شهادت» رساندند

عباس دهقان، کیانوش عباس‌زاده، مصطفی عبدی، محمد شریفی‌مقدم و کسری نوری در پیامی از زندان، «بهنام محجوبی» را شهید خواندند و نوشتند: «اما این پیام خود روایت‌گر ترسی دیگر است؛ ترس عمیقِ دیکتاتور از اندیشه، از شهامت، از دوستی، از رفاقت و هر آن خصیصه‌ی انسانی که پایه‌های دیکتاتوری ضدعقلانی‌اش را خدشه‌دار می‌کند

متن این پیام که به دست «ایران وایر» رسیده، به شرح زیر است:

***

«هو ۱۲۱

چون قلم در دست غداری بود

بی‌گمان منصور بر داری بود

به شهادت رساندن بهنام محجوبی در زندان اوین حامل پیام همیشگی‌شان بود برای ما؛می‌کشیم

 پیامی که در سال‌های اخیر مکرر مخابره می‌شود؛ از خیابان‌های شهر در به گلوله بستن مردم، از اتاق‌های بازجویی، از سلول‌های امنیتی و از میانه‌ی بند‌های زندان

آنقدر پیکر عزیز بر دستانمان گذاشته‌اند که فرصت زاری کردن برایشان نداریم. پیامی که به هدف ایجاد رعب و وحشت در دل هر انسان‌ِ آزاده‌ای که می‌اندیشد صادر می‌شود. به هدف خشکانیدن هر آن امیدی در دل. به هدف شکستن مشت‌های گره کرده و خفگی فریاد‌های طنین‌انداخته.

 اما این پیام خود روایت‌گر ترسی دیگر است؛ ترس عمیقِ دیکتاتور از اندیشه، از شهامت، از دوستی، از رفاقت و هر آن خصیصه‌ی انسانی که پایه‌های دیکتاتوری ضدعقلانی‌اش را خدشه‌دار می‌کند

قلعه‌بانان این حجت با ما تمام کرده‌اند که اگر می‌خواهید بمانید می‌بایست با ابلیس قراری ببندید پاسخ‌ِ ما اما تغییری نکرده است، پاسخی که برادر شهیدمان محمد ثلاث به زبان آورد؛

ما گر ز سر بریده می‌ترسیدیم 

در محفل عاشقان نمی‌خندیدیم

و حلاج‌وار طناب‌دار خود را بوسید و خندان به دیدار محبوب خویش شتافت. و شهیدان محمد راجی و وحید بنانی با آماج گلوله قرار گرفتن بیان کردند و نشان دادند که در تقابل عقیده و زور، پژواکِ ایمانِ ایشان ماند و زنگاری نشسته بر سلاح آن نامردمان. و هنگامی که زندگی آنان را گرفتند، حماسه‌ی شعرشان طوفانی‌تر آغاز شد در قافیه‌ی خون.

بهنامِ ما به قتل رسیده است و این جنایتی بزرگ است. آمران، عاملان و شاهدانِ سکوت پیشه‌کرده‌ی این جنایت ننگ تاریخ انسانیتند.

ما درویشان زندانی با دلی آکنده از اندوه زمزمه‌ی مویه‌های مادر بهنام را می‌شنویم که در سوگ فرزندش نشسته‌است؛

مادرم پاک کن از چهره اشکت‌ را. ز جا برخیز. هر آن لاله که از خون شهیدان می‌دمد، امروز نوید روز آزادی است. من و تو با هزارانِ دیگر این راه را دنبال می‌گیریم.

۳ اسفند ۱۳۹۹

عباس دهقان

کیانوش عباس‌زاده

مصطفی عبدی

محمد شریفی‌مقدم

کسری نوری

دوستان بهنام محجوبی از داخل زندان: او را به «شهادت» رساندند

عباس دهقان، کیانوش عباس‌زاده، مصطفی عبدی، محمد شریفی‌مقدم و کسری نوری در پیامی از زندان، «بهنام محجوبی» را شهید خواندند و نوشتند: «اما این پیام خود روایت‌گر ترسی دیگر است؛ ترس عمیقِ دیکتاتور از اندیشه، از شهامت، از دوستی، از رفاقت و هر آن خصیصه‌ی انسانی که پایه‌های دیکتاتوری ضدعقلانی‌اش را خدشه‌دار می‌کند

متن این پیام که به دست «ایران وایر» رسیده، به شرح زیر است:

***

«هو ۱۲۱

چون قلم در دست غداری بود

بی‌گمان منصور بر داری بود

به شهادت رساندن بهنام محجوبی در زندان اوین حامل پیام همیشگی‌شان بود برای ما؛می‌کشیم

 پیامی که در سال‌های اخیر مکرر مخابره می‌شود؛ از خیابان‌های شهر در به گلوله بستن مردم، از اتاق‌های بازجویی، از سلول‌های امنیتی و از میانه‌ی بند‌های زندان

آنقدر پیکر عزیز بر دستانمان گذاشته‌اند که فرصت زاری کردن برایشان نداریم. پیامی که به هدف ایجاد رعب و وحشت در دل هر انسان‌ِ آزاده‌ای که می‌اندیشد صادر می‌شود. به هدف خشکانیدن هر آن امیدی در دل. به هدف شکستن مشت‌های گره کرده و خفگی فریاد‌های طنین‌انداخته.

 اما این پیام خود روایت‌گر ترسی دیگر است؛ ترس عمیقِ دیکتاتور از اندیشه، از شهامت، از دوستی، از رفاقت و هر آن خصیصه‌ی انسانی که پایه‌های دیکتاتوری ضدعقلانی‌اش را خدشه‌دار می‌کند

قلعه‌بانان این حجت با ما تمام کرده‌اند که اگر می‌خواهید بمانید می‌بایست با ابلیس قراری ببندید پاسخ‌ِ ما اما تغییری نکرده است، پاسخی که برادر شهیدمان محمد ثلاث به زبان آورد؛

ما گر ز سر بریده می‌ترسیدیم 

در محفل عاشقان نمی‌خندیدیم

و حلاج‌وار طناب‌دار خود را بوسید و خندان به دیدار محبوب خویش شتافت. و شهیدان محمد راجی و وحید بنانی با آماج گلوله قرار گرفتن بیان کردند و نشان دادند که در تقابل عقیده و زور، پژواکِ ایمانِ ایشان ماند و زنگاری نشسته بر سلاح آن نامردمان. و هنگامی که زندگی آنان را گرفتند، حماسه‌ی شعرشان طوفانی‌تر آغاز شد در قافیه‌ی خون.

بهنامِ ما به قتل رسیده است و این جنایتی بزرگ است. آمران، عاملان و شاهدانِ سکوت پیشه‌کرده‌ی این جنایت ننگ تاریخ انسانیتند.

ما درویشان زندانی با دلی آکنده از اندوه زمزمه‌ی مویه‌های مادر بهنام را می‌شنویم که در سوگ فرزندش نشسته‌است؛

مادرم پاک کن از چهره اشکت‌ را. ز جا برخیز. هر آن لاله که از خون شهیدان می‌دمد، امروز نوید روز آزادی است. من و تو با هزارانِ دیگر این راه را دنبال می‌گیریم.

۳ اسفند ۱۳۹۹

عباس دهقان

کیانوش عباس‌زاده

مصطفی عبدی

محمد شریفی‌مقدم

کسری نوری

معوقات مزدی کارگران مترو تهران

کارگران حراست و خطوط ابنیه فنی شاغل در خط ۵ مترو تهران از عدم پرداخت چندین ماه معوقات مزدی و حق بیمه پرداخت نشده خود خبر دادند.

به نقل از ایلنا، کارگران حراست و خطوط ابنیه فنی شاغل در خط ۵ مترو تهران چندین ماه مطالبات مزدی و بیمه ای دارند.

بر اساس این گزارش، بیش از صد کارگر در خط متروی ۵ تهران-کرج فعالیت دارند که از این تعداد ۹۰ نفر در واحد انتظامات و ۸۰ نفر هم در بخش نگهداری خط ۵ متروی تهران تحت مسئولیت یک شرکت پیمانکاری مشغول به کار هستند اما حدود سه ماه حقوق و ۴ ماه حق بیمه پرداخت نشده طلبکارند.

این کارگران می‌گویند: “مهم‌ترین عامل پرداخت نشدن مطالبات مزدی ما کمبود نقدینگی و نبود منابع مالی است اما متاسفانه مسئولان راه‌آهن تهران نسبت به این وضعیت هیچ واکنشی از خود نشان نمی‌دهند”.

این کارگران افزودند: “آخرین حقوقی که آنها دریافت کرده‌اند متعلق به آبان ماه بوده و در حال حاضر حقوق ماه‌های آذر، دی و بهمن آنها به تاخیر افتاده است. همچنین حق بیمه ماه‌های خرداد، مرداد، مهر، دی و بهمن ماه آنها به تامین اجتماعی پرداخت نشده است”.

بازداشت یاشار پیری توسط نیروهای امنیتی در تبریز

یاشار پیری، فعال ترک (آذربایجانی) ساکن تبریز امروز یکشنبه ۳ اسفندماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز یکشنبه ۳ اسفندماه ۱۳۹۹، یاشار پیری، فعال ترک (آذربایجانی) ساکن تبریز توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

تا زمان تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت، اتهامات مطروحه و محل نگهداری وی اطلاعی در دست نیست.

آقای پیری پیشتر نیز به دلیل فعالیت‌های مسالمت آمیز خود سابقه بازداشت و یا محکومیت داشته است. وی در فروردین ماه ۱۳۹۱ در پی شرکت در تجمعی در اعتراض به خشک شدن دریاچه ارومیه در شهر تبریز بازداشت و سرانجام از بابت اتهام “اخلال در نظم عمومی” به سه ماه حبس تعلیقی و ۳۰ ضربه شلاق محکوم شد.

او همچنین در تاریخ ۲۶ آبان‌ماه ۹۸ در جریان اعتراضات سراسری آبان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به اطلاعات سپاه عاشورای تبریز منتقل شد. آقای پیری پس از ۲۶ روز، با اتمام مراحل بازجویی به بند سه گانه زندان مرکزی تبریز منتقل شد. وی نهایتا در تاریخ ۱۶ بهمن‌ماه همان سال پس از حدود سه ماه با تودیع قرار وثیقه از زندان تبریز آزاد شد.

یاشار پیری، متولد ۱۳۷۰، فارغ التحصیل رشته حقوق در مقطع کارشناسی و شهروند ساکن تبریز است.

بهنام محجوبی زیر دست پزشکان امنیتی جان باخت

بهنام محجوبی،‌ درویش زندانی، که هفته گذشته در پی وخامت جسمی و رسیدگی دیرهنگام در زندان اوین به بیمارستان منتقل شده بود، روز یکشنبه جانش را از دست داد. نزدیکان بهنام محجوبی خبر جان‌باختن او را نخستین‌بار روز سه‌شنبه ۲۸ بهمن اعلام کرده بودند اما مقام‌های بیمارستان لقمان این خبر را امروز تایید کردند.

گزارش‌ها حاکی‌ست با شدت گرفتن انتقاد و واکنش‌ها به تشدید وخامت جسمی این زندانی سیاسی، روند درمان او تحت نظارت و کنترل پزشکان مورد تایید نهادهای امنیتی قرار گرفته بود. این مساله با اعتراض نزدیکان او مواجه شد. 

همچنین حین بستری او در بیمارستان «لقمان»، ملاقات مادر و همسر محجوبی نیز به صورت بسیار محدود صورت گرفت.

ابراهیم الله‌بخشی،‌ درویش گنابادی و زندانی سیاسی سابق که گزارش‌ وضعیت محجوبی را طی روزهای گذشته منتشر می‌کرد، در صفحه توییترش نوشته بود که به پزشک معتمد خانواده اجازه حضور در روند درمان داده نشد و بستگان محجوبی نیز اعتمادی به پزشکان بیمارستان ندارند.

همچنین ۱۴۲ کنشگر مدنی هم نامه‌ای در همین زمینه به مسئولان سازمان نظام پزشکی کشور نوشته و خواستار ممانعت از دخالت‌های امنیتی در روند درمان محجوبی شده بودند.

طی مدت بستری او،‌ مادرش بارها با گریه و فریاد از برخوردها و محدودیت‌های امنیتی با فرزندش گلایه کرد که تصاویر آن به صورت گسترده در رسانه‌های اجتماعی منتشر شد. 

شماری از مادران جوانان کشته‌شده در اعتراضات سراسری، فعالان مدنی و زندانیان سیاسی سابق هم در این یک هفته برای دلداری از خانواده محجوبی در بیمارستان حاضر شده بودند.

یک منبع مطلع از وضعیت محجوبی روز ۲۸ بهمن‌ماه به ایران اینترنشنال گفته بود که مسئولان بهداری زندان اوین با خودداری از اعزام فوری او به بیمارستان «عامدانه» جانش را به خطر انداختند.

به گفته او، این زندانی سیاسی در یک فاصله زمانی کوتاه دو بار دچار حمله عصبی شده بود.

 

از بازداشت تا محکومیت

 

بهنام محجوبی زمستان سال ۱۳۹۶ در جریان حمله نیروهای لباس شخصی و یگان ویژه به خیابان پاسداران تهران، محل زندگی نورعلی تابنده، قطب درویشان گنابادی، بازداشت شد. 

او در مردادماه ۱۳۹۸ با حکم دادگاه انقلاب تهران به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور از طریق فراهم ساختن تجمع غیرقانونی» به تحمل دو سال حبس تعزیری و دو سال ممنوعیت از عضویت در احزاب، گروه‌ها و دسته‌جات سیاسی یا اجتماعی محکوم شد.

محجوبی پس از احضار به دادسرای اوین، در خرداد ماه سال جاری به واحد اجرای احکام دادسرای اوین مراجعه کرد و بلافاصله بازداشت و برای تحمل دوران محکومیت به زندان اوین منتقل شد.

 

شکنجه و هشدار درباره سلامتی محجوبی

 

محجوبی در پیام‌هایی که منتشر شد به قسمت‌هایی از شکنجه‌اش در زندان و بازجویی اشاره کرده بود. 

این درویش جوان از جمله زندانیان سیاسی بود که توسط ماموران امنیتی دوره‌ای نیز به صورت اجباری به بیمارستان روانی «امین‌آباد» منتقل شد.

همسر او، صالحه حسینی، نیز بارها در نامه‌ها و اظهاراتی گفته بود که محجوبی وضعیت سلامتی مناسبی ندارد و نمی‌تواند شرایط حبس را تحمل کند. 

حسینی مسئولیت جان همسرش را با جمهوری اسلامی دانسته بود.

بهنام محجوبی، درویش زندانی درگذشت

بهنام محجوبی، درویش زندانی که از روز شنبه ۲۵ بهمن در بیمارستان لقمان تهران بستری شده بود درگذشت.

تعدادی از فعالین مدنی و دراویش گنابادی که در مقابل بیمارستان محل بستری بهنام محجوبی حضور دارند، با انتشار پست‌هایی در شبکه‌های اجتماعی این خبر را اعلام کرده‌اند

بهنام محجوبی، درویش گنابادی که در سال ۱۳۹۶ در جریان درگیری‌های گلستان هفتم پاسداران دستگیر شده بود، از روز شنبه ۲۵ بهمن به علت آنچه «مسمومیت دارویی» نامیده شده  در بیمارستان لقمان بستری شده بود.

پیش از این اخبار ضد و نقیضی از وضعیت این زندانی سیاسی مبتلا به بیماری منتشر شده بود اما دستگاه قضایی ایران از دسترسی خانواده بهنام محجوبی به وی جلوگیری می‌کرد.

«بتول حسینی»، مادر بهنام محجوبی هم غروب روز دوشنبه ۲۷ بهمن با انتشار ویدیویی خبر داد که در بیمارستان لقمان به او گفته‌اند علایم حیاتی فرزندش پایین است اما اجازه نمی‌دهند که بهنام را ببیند.

بهنام محجوبی به بیماری اعصاب مبتلا ومدت‌ها در زندان از دسترسی به داروهایش محروم بود.

در تابستان سال گذشته‌، بهنام محجوبی به جای انتقال به بیمارستان و معاینه توسط پزشک معالج، به بیمارستان روانی «امین‌آباد» منتقل و در آن‌جا بستری شد.

در مدت بستری در این بیمارستان، به او داروهایی تزریق کرده بودند که مشخص نیست محتوای آن‌ها چه بوده است. نیمی از بدن بهنام محجوبی پس از بازگردانده شدن به زندان فلج شده بود اما مسوولان زندان «اوین» هم‌چنان از آزادی او جلوگیری می‌کردند

بهنام محجوبی در اوایل پاییز امسال با انتشار فایل صوتی از طریق تلفن زندان اوین، ضمن اعلام اعتصاب غذا گفته بود: «قانع شده‌ام که این‌ها قصد کشتن من را دارند، پس من اجازه این کار را به این‌ها نمی‌دهم. خود دست به اعتصاب غذا می‌زنم تا بمیرم

بهنام محجوبی، درویش زندانی درگذشت

بهنام محجوبی، درویش زندانی که از روز شنبه ۲۵ بهمن در بیمارستان لقمان تهران بستری شده بود درگذشت.

تعدادی از فعالین مدنی و دراویش گنابادی که در مقابل بیمارستان محل بستری بهنام محجوبی حضور دارند، با انتشار پست‌هایی در شبکه‌های اجتماعی این خبر را اعلام کرده‌اند

بهنام محجوبی، درویش گنابادی که در سال ۱۳۹۶ در جریان درگیری‌های گلستان هفتم پاسداران دستگیر شده بود، از روز شنبه ۲۵ بهمن به علت آنچه «مسمومیت دارویی» نامیده شده  در بیمارستان لقمان بستری شده بود.

پیش از این اخبار ضد و نقیضی از وضعیت این زندانی سیاسی مبتلا به بیماری منتشر شده بود اما دستگاه قضایی ایران از دسترسی خانواده بهنام محجوبی به وی جلوگیری می‌کرد.

«بتول حسینی»، مادر بهنام محجوبی هم غروب روز دوشنبه ۲۷ بهمن با انتشار ویدیویی خبر داد که در بیمارستان لقمان به او گفته‌اند علایم حیاتی فرزندش پایین است اما اجازه نمی‌دهند که بهنام را ببیند.

بهنام محجوبی به بیماری اعصاب مبتلا ومدت‌ها در زندان از دسترسی به داروهایش محروم بود.

در تابستان سال گذشته‌، بهنام محجوبی به جای انتقال به بیمارستان و معاینه توسط پزشک معالج، به بیمارستان روانی «امین‌آباد» منتقل و در آن‌جا بستری شد.

در مدت بستری در این بیمارستان، به او داروهایی تزریق کرده بودند که مشخص نیست محتوای آن‌ها چه بوده است. نیمی از بدن بهنام محجوبی پس از بازگردانده شدن به زندان فلج شده بود اما مسوولان زندان «اوین» هم‌چنان از آزادی او جلوگیری می‌کردند

بهنام محجوبی در اوایل پاییز امسال با انتشار فایل صوتی از طریق تلفن زندان اوین، ضمن اعلام اعتصاب غذا گفته بود: «قانع شده‌ام که این‌ها قصد کشتن من را دارند، پس من اجازه این کار را به این‌ها نمی‌دهم. خود دست به اعتصاب غذا می‌زنم تا بمیرم

Design a site like this with WordPress.com
Get started