بیژن رضایی با گذشت ۳۵ روز از زمان دستگیری کماکان به صورت بلاتکلیف در بازداشتگاه مرکزی شیراز در بازداشت بسر می‌برد. آقای رضایی در تاریخ ۴ آبان‌ماه امسال توسط نیروهای امنیتی در شیراز بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهر منتقل شد. وی نهایتا طی هفته گذشته با پایان بازجویی‌ها به بازداشتگاه مرکزی شیراز منتقل شد. یکی از دلایل دستگیری آقای رضایی فعالیت‌های او در فضای مجازی ازجمله اعتراض به اعدام نوید افکاری عنوان شده است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز شنبه ۸ آذرماه ۱۳۹۹، بیژن رضایی با گذشت ۳۵ روز از زمان دستگیری کماکان به صورت بلاتکلیف در بازداشت بسر می‌برد.

بیژن رضایی در تاریخ ۴ آبان‌ماه امسال توسط نیروهای وزارت اطلاعات در منزل پدری خود در شیراز بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات شیراز (پلاک ۱۰۰) منتقل شد. او نهایتا طی هفته گذشته با پایان مراحل بازجویی به بازداشتگاه مرکزی شیراز منتقل شد.

آقای رضای چندی قبل در یکی از شعب دادسرای عمومی و انقلاب شیراز از بابت اتهامات “تشکیل گروه با هدف بر هم زدن امنیت کشور، تبلیغ علیه نظام و نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی” مورد تفهیم اتهام قرار گرفت.

یکی از مصادیق اتهامات آقای رضایی فعالیت‌های وی در فضای مجازی ازجمله اعتراض به اعدام نوید افکاری، یکی از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری مردادماه ۹۷، که در تاریخ ۲۲ شهریورماه امسال در زندان عادل آباد شیراز اعدام شد، عنوان شده است.

آقای رضایی پیشتر نیز به دلیل فعالیت‌های خود بازداشت و توسط شعبه ۱ دادگاه انقلاب شیراز از بابت اتهاماتی از قبیل “اخلال در نظم عمومی از طریق شرکت در تجمع خیابانی و سردادن شعار” به ۶ سال حبس تعزیری محکوم شده بود. او نهایتا در تاریخ ۱۳ مردادماه ۹۸ پس از تحمل بیش از ۲۶ ماه از مدت محکومیت خود، به صورت مشروط از زندان عادل آباد شیراز آزاد شد.

بیژن رضایی، فرزند روح‌الله، حدودا ۳۳ ساله و اهل روستای کاکان از توابع شهرستان بویراحمد واقع در استان کهگیلویه و بویراحمد و ساکن شیراز است.

Elham Samimi, a student at the University of Tehran, was detained by security forces and taken to an unknown location.

According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, Elham Samimi, an anthropology student at the University of Tehran, whose house had previously been searched by security forces, was arrested by security forces today, Tuesday, November 24^th, 2020.

In a report on the student’s arrest, the country’s student union council wrote that earlier “in the night, October 16^th, 2020, security agents raided Elham Samimi’s home and confiscated her books, personal belongings and electronics, including her mobile phone and laptop, and other residents. Among other things, they stole the belongings of her relatives and guests and threatened her with security and judicial treatment.”

Earlier, on Friday, October 16^th, 2020, the student’s house was searched by security forces and they confiscated a number of Ms. Samimi’s personal belongings after the search.

نائب (مسعود) حاجی پور، شهروند اهل ارومیه توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب این شهر به ۵ سال حبس تعزیری محکوم شد. آقای حاجی پور در مهرماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد در ارومیه منتقل شد. وی پس از ۱ ماه با پایان مراحل بازجویی به زندان ارومیه منتقل شد.

خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نائب حاجی پور، شهروند اهل ارومیه توسط دادگاه انقلاب این شهر به حبس محکوم شد.

بر اساس این حکم که طی روزهای اخیر توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب ارومیه صادر و به وکیل مدافع وی ابلاغ شده است، آقای حاجی پور از بابت اتهام عضویت در یکی از گروه‌های مخالف نظام به ۵ سال حبس تعزیری محکوم شده است.

جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات این شهروند در تاریخ ۳ آذرماه امسال در این شعبه دادگاه برگزار شده بود.

نائب حاجی پور در تاریخ ۱۶ مهرماه ۹۸ توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد امنیتی در ارومیه منتقل شد. وی پس از ۱ ماه با پایان مراحل بازجویی به خوابگاه ۱-۲ زندان ارومیه و نهایتا امروز شنبه ۸ آذرماه به بند سیاسی این زندان منتقل شد.

نائب (مسعود) حاجی پور شهروند اهل ارومیه است.

امروز شنبه ۸ آذر ماه ۱۳۹۹، مدیر یک کانال تلگرامی ساکن شهرستان گنبد که در زمینه انتشار محتویات مدلینگ در فضای مجازی فعال بود توسط ماموران امنیتی بازداشت شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از رُکنا، امروز شنبه ۸ آذر ماه ۱۳۹۹، ابراهیم پرسا، رئیس پلیس فتا در استان گلستان از بازداشت مدیر یک کانال تلگرامی در شهرستان گنبد به اتهام انتشار محتویات مرتبط با مدلینگ در فضای مجازی خبر داد. 

فرمانده پلیس فتا در استان گلستان ضمن اعلام این خبر در تشریح آن ادعا کرد: “در پی رصد و پایش صورت گرفته توسط کارشناسان پلیس فتا استان، صفحه‌ای در یکی از شبکه‌های اجتماعی مشاهده شد که اقدام به بارگذاری و انتشار تصاویر مبتذل و محتوای غیر اخلاقی تحت عنوان مدلینگ می‌کرد که مورد شناسایی قرار گرفت و در شهرستان گنبد بازداشت شد.”

ادعای انتشار تصاویر مبتذل از غیر اخلاقی که ابراهیم پرسا در این گزارش به آن ادعا کرده تصاویر مرتبط با مدل لباس بوده که با توجه به نگاه رادیکال حکومت جمهوری اسلامی به مبحث آزادی در پوشش و لباس شهروندان بر زبان آوردن این واژه ها  بر زبان افرادی با تفکرات رادیکال مذهبی در ایران دور از ذهن نیست.

امروز شنبه ۸ آذر ماه ۱۳۹۹، زندانیان سیاسی و عقیدتی محبوس در زندان « شیبان » مرکزی اهواز در طی دوران بازجوئی علاوه بر انواع شکنجه مورد تجاوز جنسی قرار می گیرند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز شنبه ۸ آذر ماه ۱۳۹۹، زندانیان سیاسی محبوس در زندان « شیبان » مرکزی اهواز، از شکنجه آنها از زمان بازداشت و در دوران بازجوئی خبر دادند. از جمله این شکنجه ها می توان به ضرب و جرح شدید و تجاوز جنسی به افراد بازداشت شده در دوران بازجوئی از سوی بازجویان اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعات مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند. از جمله موارد که زندانیان شیبان در این گزارش به آن اشاره کردند وجود ۱۰ بند امنیتی است که  بند ۱ این زندان به چندین سلول انفرادی تفکیک شده و از آن فقط برای شکنجه زندانیان استفاده می شود. این قسمت از زندان شیبان بصورت مجزا هست و در داخل هر سلول انفرادی هم چندین زندانی بدون رعایت اصل تفکیک جرائم برای مدت نامعلومی محبوس می شوند. اين انفرادى ها با بند قرنطينه فرق دارد. هر انفرادى تقريبا به مساحت ۲ یا ۳ متر است و هر شخصى كه در اين سلول ها حبس مى شود چندين ماه در آنجا سخت ترين روزهايش را مى گذرد، بطورى كه خبرى از غذاى مناسب يا لباس وحمام نيست. در هر یک از اين سلول ها چندين زندانى نگهدارى مى شوند و با بدترين رفتارهاى غير انسانى با آنها برخورد مى شود. 

در این گزارش که از طرف کریم دحیمی، از فعالان حقوق بشر اهواز در اختیار حقوق بشر در ایران قرار گرفته این فعال حقوق بشر، در مصاحبه با زندانیانی که خودشان مراحل بازجوئی و بازپرسی از سوی بازجویان وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه پاسداران را در زندان شیبان اهواز سپری کردند به واقعیت آنچه در زندان شیبان اهواز می گذرد را افشا کرده است. 

ح – س، زندانی سیاسی که ۴۵ روز را در این سلولهای انفرادی سپری کرده در این مصاحبه تشریح کرد:  “به اين انفرادى ها « سگدونى » هم مى گويند و با شيوه هاى غير انسانى با زندانيان برخورد مى كنند و در حقيقت نگهدارى زندانيان در اين سلول ها نوعى از انواع شكنجه است و متاسفانه تاكنون به اين انفرادى ها در گزارش هاى سازمان هاى حقوق بشر اشار يا به ندرت اشاره شده است. او مى گويد: به دليل نبود امكانات بهداشتى در اين سلولها، به دليل بوى بد و تعفن هر شخصى كه در آنجا نگهدارى مى شود، حتى اگر سالم باشد، بيمار مى شود.”

م – ع، دیگر زندانی سیاسی، که خودش به مدت ۲ ماه در این سلولهای انفرادی در زندان شیبان اهواز محبوس بوده او مى گويد:”چندين نفر از زندانيان در اين سلول ها به دليل نبود غذا، بيمارى وتشنگى و گرماى طاقت فرساى تابستان در اهواز، جان خود را از دست دادند. اين زندانى به افزايش دوز «متادون» و خدمات طبى اشاره كرد و گفت:به بعضى از زندانيان متادون با دوز بالا مى دهند وبه دليل فشارهاى روحى و روانى بعضى از زندانيان از اين دارو استفاده مى كنند و حتى به زندانيانى كه از بيمارى هاى مزمن رنج مى برند نيز اين دارو را تجويز مى كنند. او اضافه كرد: به زندانيان بيمار اهميت نگذاشته و درخواست هاى آنها جهت درمان و رساندن دارو جهت علاج بيماريهايشان اعتنا نمى كنند و بجز متادون، قرص هاى مسكن و خواب آور داروئى داده نمى شود. خيلى از زندانيان زندان شيبان اهواز بعد از آزادى و يا مرخصى از بى اعتنایی نسبت به زندانيان بيمار گزارش هاى متعددى گفتند و حتى افرادى كه سالم بوده به دليل تجويز بعضى داروها در زندان به افراد پرخاشگر وعصبى تبديل شده و بعضى از آنها براى رهائى از رنج و سختى هاى زندان اقدام به خودكشى مى كنند.”

احمد – م، دیگر زندانيان به کریم دحیمی در این خصوص گفت: “در انفرادى ها كرامت انسان به وسيله زندانبانان پايمال مى شود، ضرب وشتم، توهين و تحقير زندانيان در انفرادى ها هر روز رخ مى دهد، همان افرادى كه در اعتراضات زندانيان زندان شيبان اهواز در فروردين ماه ۱۳۹۹ در كشتن و مجروح كردن زندانيان شركت كردند، در انفرادى ها ما را شكنجه و آزار مى دهند. اين زندانى به اسامى بعضى از مسؤلين زندان شيبان كه در شكنجه زندانيان دست دارند، اشاره كرد ونام لاله زار ،عبدويس، زارع و ذوالفقاری را ذكر كرد.”

احمد – م، در ادامه افزود: “بشكل غير انسانى با زندانى محبوس در سلولها برخورد مى شود و اگر وضعيت سلامتى زندانى در اين انفرادى ها بدتر و وخيم تر مى شود به كلينيک زندان منتقل مى شود و در آنجا با خشونت با زندانى برخورد مى شود و به جوان يا مسن توهين مى كنند.”

رضا – س، از دیگر زندانیان سیاسی در خاتمه این مصاحبه به کریم دحیمی گفت: “هر مدت ۱ نفر در اين سلولها جان خود را از دست مى دهد، بخصوص در تابستان بعضى از افراد را در آنجا نگهدارى مى كنند و به آنها متادون مى دهند و به دليل گرماى زياد و استفاده از متادون شخص متشنج شده و ميميرد، در حقیقت «متادون» در انفرادى ها داروى مرگ است.”

امروز شنبه ۸ آذر ماه ۱۳۹۹، کارگران شاغل در پروژه ساخت سد مخزنی شهرستان بیجار واقع در استان گیلان ۱۴ ماه حقوق و معوقات مزدی شان پرداخت نشده است. 

به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از ایلنا، امروز شنبه ۸ آذر ماه ۱۳۹۹، کارگران پیمانکاری سد مخزنی در حال احداث شهر بیجار واقع در استان گیلان که جمعیتی ۴۲ نفره هستند این کارگران ۱۴ ماه مزد پرداخت نشده طلب دارند و ۵ نفر از این کارگران از اتمام قرار داد کاریشان در پایان آبان ماه سال جاری در پی عدم تمدید قرار دارد از کار اخراج شدند. 

این کارگران معترض در تشریح مطالبات اقتصادی و صنفی خود گفتند: “هنوز حق سنوات و عیدی و پاداش پایان سال ۱۳۹۸ ما پرداخت نشده و شرکت پیمانکاری که ما در استخدام آن هستیم حدود ۸ ما حقوق سال ۱۳۹۸ را به همراه ۶ ماه حقوق سال جاری به ما بدهکار است. همچنین حق بیمه کارگران این پروژه با مشکل پرداخت مواجه است، به طوری که دفترچه‌های درمانی ما در برخی از ماه‌های سال فاقد اعتبار می‌شود.”

کارگران این شرکت پیمانکاری اظهار داشتند: “آخرین حقوقی که دریافت کرده‌ایم حدود یک هفته پیش بوده که کارفرما به صورت علی‌الحساب مبلغ ۳ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان به حساب‌مان واریز کرد. در عین حال اردیبهشت ماه سال جاری مبلغ 2 میلیون تومان دریافت کردیم.”

کارگران پروژه سد مخزنی بیجار افزودند: “در این پروژه عمرانی که از آذرماه سال ۱۳۸۶ آغاز شده بیش از ۳۷۰ نفر مشغول کار بودند که به مرور با اتمام بخش‌هایی از پروژه، تعداد کارگران به کمتر ۴۲ نفر کاهش پیدا کرد که ‌اکنون در بخش‌های پایانی پروژه مشغول انجام کارهای تاسیسات و برق هستند.”

کارگران در ادامه افزودند: ” از زمان آغاز پروژه سد مخزنی بیجار، که با چند شرکت پیمانکاری همکاری شغلی داشته‌ایم، بخشی از مطالبات‌مان در زمان هر یک از این پیمانکاران پرداخت نشده است، به همین دلیل تعدادی از همکاران در پیگیری مطالبات معوقه خود به اداره کار شهرستان رودبار شکایت کردند اما هنوز پاسخی به آنها داده نشده است.”

کارگران شاغل در پروژه سد شهر بیجار درباره وضعیت یکی از همکارن اخراجی خود گفتند: “کارفرما در حالی تصمیم به تعدیل تعدادی از همکاران ما گرفت که یکی از آنها اخیرا حین کار در این پروژه دچار مصدومیت از ناحیه انگشتان دست شد. با وجود آنکه روند درمانی این کارگر مصدوم از همان روز حادثه آغاز شد، اما رسیدگی کافی حین درمان به او و خانواده وی انجام نشد و او تمام مخارج مربوط به درمان خود را از جیب هزینه کرد.”

این کارگران گفتند: “وقتی برای پیگیری مشکلاتمان به دفتر پیمانکار مراجعه می‌کنیم، با بی‌توجهی مسئولان این شرکت روبه‌رو می‌شویم.”

 «عباس لسانی» زندانی سیاسی محبوس در زندان مرکزی اردبیل، از روز جمعه ۲۳ آبان‌ماه امسال ممنوع‌الملاقات شده و حق تماس تلفنی با خانواده نیز از وی سلب شده است. این دومین بار از مهرماه امسال است که این محدودیت‌ها بر این زندانی سیاسی اعمال می‌شود.

بر اساس گزارش‌های رسیده به ایران‌وایر؛ آقای لسانی در اعتراض به ممنوعیت‌های اعمال‌شده، با بست‌نشینی در دفتر افسرنگهبانی بند هفت زندان اردبیل خواستار رفع محدودیت‌ها و پاسخگویی مسئولین این زندان شده است.

بنا بر اطلاعاتی که از سوی هم‌بندی‌های عباس لسانی منتشرشده، مسئولین زندان نهایتاً نامه‌ای با امضای «عبدالله طباطبایی» دادستان اردبیل به وی نشان داده‌اند که در آن دستور ممنوع بودن تماس تلفنی وی تا اطلاع ثانوی صادرشده است. در روزهای گذشته نیز خانواده این زندانی سیاسی برای پیگیری این موضوع به دادستانی اردبیل مراجعه کرده‌اند و هر بار با ممانعت نیروهای قضایی، امکان حضور در دفتر دادستان به آن‌ها داده نشده است.

عباس لسانی فعال سیاسی، شاعر و نویسنده‌ی اردبیلی یکی از تأثیرگذارترین شخصیت‌های حرکت‌های هویت طلبانه در بین تُرک‌های ایران است. از وی به‌عنوان یکی از پیشگامان حرکت‌های مدنی و خشونت پرهیز در ایران نام‌برده می‌شود.

سال گذشته مجموعه‌ای از اشعار، مقالات، دفاعیات و مصاحبه‌های این فعال شناخته‌شده‌ی تُرک در کتابی تحت عنوان «اوزگورلوک هارائی» (فریاد آزادی) و به همت جمعی از دوست داران او منتشر شد.

لسانی در طول بیش از دو دهه مبارزات مدنی خود بارها زندان و تبعید را تجربه کرده و هم‌اکنون در حال سپری کردن حکم ۱۵ سال حبس خود در زندان مرکزی اردبیل است.

دیوان عالی کشور در تیرماه امسال حکم حبس تعزیری عباس لسانی که در دادگاه تجدیدنظر استان اردبیل از ٨ سال به ۱۵ سال افزایش‌یافته بود را با رد فرجام‌خواهی عیناً تأیید کرد.

اتهام‌های مطرح‌شده علیه عباس لسانی در متن کیفرخواست صادره «تشکیل، اداره و عضویت در گروه گاماج، اقدام علیه امنیت ملی و فعالیت تبلیغی علیه نظام» عنوان‌شده است.

این فعال سیاسی، در تاریخ ۲۵ دی‌ماه ۹۷ به‌دنبال حضور در شعبه ۲ دادگاه انقلاب تبریز که پس از اعتراض وی به نحوه دادرسی و درخواست واخواهی دوباره وی در ارتباط با یک پرونده دیگر تشکیل‌شده بود، قبل خروج از دادگاه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان اردبیل منتقل شد.

پس از بازداشت و در مراحل دادرسی با آزادی موقت عباس لسانی به قید وثیقه موافقت نشده است. در این مدت همچنین وی از مرخصی در دوران شیوع کرونا و حق استفاده از مرخصی اضطراری که در هنگام فوت بستگان درجه‌یک زندانیان صادر می‌شود نیز محروم مانده است.

سازمان عفو بین‌الملل بارها با صدور بیانیه های متعدد حکم صادر شده بر علیه عباس لسانی را سیاسی خوانده و خواستار آزادی بی‌قیدوشرط او شده است.

این سازمان همچنین با آغاز کمپین امضا برای آزادی عباس لسانی، حکم صادر شده بر علیه وی را سلیقه‌ای و به دور از عدالت و قوانین بین المللی عنوان کرده و از رئیس قوه قضاییه ایران خواسته است در کنار لغو حکم صادره، به سیاست فشار و ایجاد ناراحتی برای خانواده آقای لسانی پایان دهد.

در کنار افزایش فشارها بر عباس لسانی در زندان اردبیل، خانواده این زندانی سیاسی نیز از ممنوعیت‌ها و تهدید نیروهای امنیتی و قضایی در امان نمانده‌اند.

اداره اماکن استان اردبیل صبح روز دوشنبه ۱۹ آبان با احضار «مهدی لسانی»، فرزند «عباس لسانی»، وی را از ادامه کار در بازار این شهر منع کرده است. این نهاد اداری در شهریورماه سال گذشته نیز مغازه تعمیرات طلا در بازار «مجیدیه» اردبیلٰ متعلق به «علی لسانی»، فرزند دیگر آقای لسانی را پلمپ کرده بود. فشارها بر خانواده عباس لسانی محدود به فرزندان وی نبوده و «موسی قاسمی» داماد خانواده لسانی نیز پیش‌تر با لغو یک‌طرفه قرارداد خود به‌عنوان پیمانکار «پروژه دانشگاه محمدباقر» مواجه شده بود.

همچنین بامداد پنج‌شنبه ۱۷ مهر ۱۳۹۹ افراد ناشناس اقدام به آتش زدن خودروی سواری خانواده «عباس لسانی» مقابل منزل وی کرده‌اند.

یکی از زندانیان سیاسی سابق که به دلایل امنیتی نخواست نامش فاش شود دلیل فشار مضاعف امنیتی و قضایی بر عباس لسانی و خانواده وی را «شیوه مبارزه مدنی و خشونت پرهیز عباس لسانی» عنوان کرده و در گفتگو با ایران‌وایر می‌گوید: «استمرار فعالیت‌های مدنی لسانی در طول سالیان گذشته و انتخاب شیوه مبارزه مدنی او باعث شده بسیاری از جوانان تُرک در ایران نسبت جنبش مدنی آذربایجان علاقه‌مند شوند، همچنین هشدارهای مداوم لسانی برای پرهیز فعالان از خشونت، مسیر برخوردهای امنیتی و قضایی برای جمهوری اسلامی را سخت کرده. کافی است به سخنرانی لسانی در اعتراضات به خشک شدن دریاچه ارومیه گوش کنید، هوشیاری او و سایر فعالین محیط زیستی مانع از این شد که خشم مردم به رادیکال شدن جنبش منجر شود.»

در شهریور سال ۱۳۹۰ فعالان مدنی و محیط زیستی آذربایجانی تجمع‌های خیابانی گسترده‌ای را در شهرهای مختلف ازجمله ارومیه و تبریز سازمان‌دهی کردند. تجمع‌کنندگان به بی‌توجهی دولت نسبت به خشک شدن دریاچه ارومیه و عدم تصویب طرح دوفوریتی آب‌رسانی به این دریاچه در مجلس معترض بودند.

باوجود مسالمت آمیز بودن اعتراضات، با دخالت پلیس این تجمعات به خشونت کشیده شد. پلیس ضد شورش برای متفرق کردن مردم از گاز اشک آور و گلوله پلاستیکی استفاده کرد و نیروهای امنیتی نیز ده‌ها نفر را در این رابطه بازداشت کردند.

عباس لسانی که از بازداشت‌شدگان این اعتراضات بود در سخنرانی خود در بین معترضین بابیان اینکه «رمز پیروزی ما و کابوس سرویس‌های اطلاعاتی و امنیتی مبارزات مدنی و شفاف است»، گفته است: «دوست دارند در بازه زمانی که مسلط هستند دست به اقدامات رادیکال بزنیم تا مانند دهه ۶۰ بهانه‌ای برای سرکوب داشته باشند.»

یکی دیگر از زندانیان سیاسی سابق که مدتی با عباس لسانی در زندان مرکزی اردبیل هم بند بوده است، معتقد است شخصیت تأثیرگذار و رفتار انسانی عباس لسانی، باعث شده هرروز بر حمایت‌ها از وی افزوده شود و این جمهوری اسلامی را از گسترش فعالیت‌های هویت طلبانه تُرک‌ها نگران می‌کند. «به یاد دارم سال ۸۵ هم‌زمان با عباس لسانی، روزنامه‌نگاری به‌عنوان فضائل عزیزان در زندان اردبیل زندانی بود. عزیزان ازنظر فکری مخالف لسانی محسوب می‌شد و بارها باهم بحث کرده بودند اما؛ وقتی نیروهای امنیتی برای تحت‌فشار گذاشتن فضائل عزیزان همسر او را بازداشت کردند این عباس لسانی بود که در حمایت از او و اعتراض به نیروهای امنیتی اعتصاب غذا کرد.»

گزاش‌های منتشر شده نشان می‌دهند در ماه‌های گذشته افزایش فشارها و برخوردهای قضایی و امنیتی محدود به عباس لسانی و خانواده وی نبوده است. پس از وقوع جنگ دوم قره‌باغ و واکنش آذربایجانی‌های ایران به این درگیری نظامی، فشارها بر فعالین مدنی تُرک در این کشور افزایش‌یافته است.

در این مدت، در سه نوبت (۲۶ تیر، ۱۰ مهر و ۲۷ مهر) و به دنبال انتشار فراخوان‌هایی از سوی فعالان مدنی و احزاب آذربایجان ایران، تجمع‌هایی در شهرهای مختلف، ازجمله تهران، تبریز، ارومیه، زنجان، اردبیل و برخی دیگر از شهرهای تُرک‌نشین کشور در اعتراض به حمایت لجستیکی ایران از ارمنستان و استفاده روسیه از حریم هوایی و زمینی ایران برای انتقال سلاح به ارمنستان و حمایت از آزادسازی قره‌باغ برگزارشده است.

در این تجمع‌ها، صدها نفر از فعالان سیاسی، مدنی و دانشجویی آذربایجانی بازداشت شدند. تعدادی از بازداشت‌شدگان پس از احضار به اداره اطلاعات و پلیس امنیت شهرهای مختلف و بسیاری دیگر نیز بعدها با یورش نیروهای امنیتی به منازل و محل کار خود بازداشت شدند.

عمده بازداشت‌شدگان در ماه‌های اخیر به قید وثیقه و تا پایان فرآیند دادرسی آزادشده‌اند. بااین‌وجود از وضعیت «سعید سلطانی» و «بابک کیومرثی» دو فعال مدنی اهل شهرستان جلفا در استان آذربایجان شرقی که از ۱۳ مهر امسال توسط مأموران امنیتی در محل کار خود دستگیرشده‌اند، خبری در دست نیست.

افزایش بازداشت، احضار و صدور احکام زندان برای فعالین مدنی تُرک در ماههای اخیر، نگرانی ها از تشدید فشارهای امنیتی و قضایی بر کنشگران این اتنیک را افزایش داده و دور تازه‌ای از اعتراضات فعالان و سازمان‌های حقوق‌بشری را در پی داشته است.

امروز جمعه ۷ آذر ماه ۱۳۹۹، زرتشت احمدی راغب، زندانی سیاسی محبوس در بند ۶ زندان تهران بزرگ اعلام اعتصاب غذای خشک کرد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز جمعه ۷ آذر ماه ۱۳۹۹، زرتشت احمدی راغب، فعال مدنی و زندانی سیاسی محبوس در به بند ۶ زندان تهران بزرگ در اعتراض به بی توجهی مسئولان این زندان به مطالبات این زندانی با ارسال نامه ای به رئیس زندان تهران بزرگ اعلام اعتصاب غذای خشک کرد. این زندانی سیاسی در آخرین روز خرداد ماه سالجاری برای اجرای حکم حبس خود بازداشت و همان زمان اعلام اعتصاب غذا کرد و در تاریخ ۱۱ شهریور ماه در حالی که هفتاد و هفت روز در اعتصاب غذا سپری کرده بود همزمان با اعزام به مرخصی متصل آزادی مشروط به اعتصاب خود پایان داد اما در تاریخ ۱۳ مهر ماه برای سپری کردن ادامه حبس تعزیری ۹ ماهه خود بازداشت و مجدّداً اعلام اعتصاب غذا کرد.

یک منبع نزدیک به خانواده این زندانی سیاسی در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران گفت: “در حالی که از یک هفته قبل زرتشت احمدی راغب به دستور مسئولان زندان تهران بزرگ به بند قرنطینه یا همان بند ۶ زندان منتقل شد از امروز جمعه ۷ آذر ماه ۱۳۹۹، در پنجاه و پنجمین روز از اعتصاب غذای تَر خود در اعتراضی به رفتار توهین آمیز مسئولان و افسرنگهبان زندان با وی اعلام اعتصاب غذای خشک کرده و جان این زندانی سیاسی در خطر است چرا که پس از گذشت بیش از ۵۰ روز با کاهش فشار خون و سردرد و سرگیجه مواجه شده و اخیرا هم با علائمی شبه کرونا دست و پنجه نرم می کند.”

لازم به ذکر است، در تاریخ ۱ آذر ماه ۱۳۹۹، در حالی که زرتشت احمدی راغب، چهل و نهمین روز از دور دوم اعتصاب غذای خود را پشت سر می گذاشت از تیپ ۲ سالن ۱۰ خارج و به بند ۶ یا همان قرنطینه این زندان منتقل شد. 

احمدی راغب، در تاریخ ۱۳ مهر ماه ۱۳۹۹، با حکم بازداشت صادره از سوی قاضی شعبه اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شهریار توسط ماموران انتظامی کلانتری ۱۱ شهرستان شهریار برای سپری کردن باقی مانده حبس تعلیق شده اش بازداشت و مجددا اعلام اعتصاب غذا کرد. 

این فعال مدنی، در تاریخ ۱۲ مهر ماه ۱۳۹۹،  با حضور در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست محمدمقیسه با اتهام « فعالیت تبلیغی علیه نظام از طریق امضای بیانیه برای استعفای علی خامنه ای » در پرونده قضائی دیگر خود محاکمه شده بود. 

این فعال مدنی، در تاریخ ۱۱ شهریور ماه ۱۳۹۹، در حالی که به لحاظ جسمانی بر اثر اعتصاب غذا با مشکلات بسیاری مواجه شده بود به مرخصی متصل به آزادی مشروط اعزام شده بود. 

زرتشت احمدی راغب, فعال مدنی و زندانی سیاسی محبوس در بند قرنطینه زندان تهران بزرگ در تاریخ ۳۰ خرداد ماه ۱۳۹۹,  در اعتراض به نحوه احضار و اجرای سریع حکم حبس تعزیری وی اعلام اعتصاب غذا کرد. 

در تاریخ ۲۶ خرداد ماه ۱۳۹۹, شعبه ۴ اجرای احکام کیفری دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شهریار پس از احضار زرتشت احمدی راغب, فعال مدنی ساکن این شهرستان وی را جهت اجرای حکم حبس تعزیری بازداشت کرد.

در تاریخ ۲۴ خرداد ماه ۱۳۹۹, این فعال مدنی, با دریافت پیامکی به شعبه ۴ اجرای احکام کیفری دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شهریار برای اجرای حکم احضار شده بود. 

در تاریخ ۱۸خرداد ماه ۱۳۹۹, زرتشت احمدی راغب, فعال مدنی ساکن شهرستان شهریار پس از حضور در شعبه ۱ بازپرسی دادسرای امنیت تهران و جلسه بازپرسی از اتهام “عکسبرداری از مناطق ممنوعه”, تبرئه و قرار منع تعقیب وی توسط علی قناعت کار بازپرس شعبه مذکور صادر شد. 

در تاریخ ۱۰ خرداد ماه ۱۳۹۹, زرتشت احمدی راغب, فعال مدنی ساکن شهرستان شهریار با دریافت احضاریه ای در پرونده جدید با اتهام “عکسبرداری از مناطق ممنوعه”, توسط علی قناعت کار, بازپرس شعبه ۱ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب امنیت تهران « دادسرای مقدس » جهت ارائه دفاع در جلسه بازپرسی فراخوانده شده بود. 

تشکیل این پرونده برای زرتشت احمدی راغب در حالی صورت گرفته بود که وی تیرماه سالجاری باید در پرونده ای دیگر توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست محمد مقیسه محاکمه شود. 

در تاریخ ۱۳ بهمن ماه ۱۳۹۸, زرتشت احمدی راغب, فعال مدنی از بابت پرونده ای که مربوط به شکایت شهرداری شهرستان فردوسیه با اتهام “تبلیغ علیه نظام”, از این فعال می باشد طی ابلاغیه کتبی به این جلسه دادرسی فراخوانده شده بود. این اتهام مربوط به فعالیتهای مسالمت آمیز این فعال مدنی در مورد پیگیریهای وی پیرامون اخراج از آتش نشانی شهرداری شهر فردوسیه در شهریور ماه ۱۳۹۷, که شامل اعتراضات مدنی و نامه نگاری و اعتراض با پلاکاردهایی بوده که در اصول حقوق بشر و حتی در اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی از آنها بعنوان حقوق شهروندی یاد شده است. 

زرتشت احمدی راغب, در تاریخ ۱۱ دی ماه ۱۳۹۸, پس از تحمل ۴ ماه و ۱۵ روز بازداشت و تحمل ۲ دوره اعتصاب غذا با مدتهای ۴۳ روز و اعتصاب دوم وی با مدت ۶۴ روز با تودیع قرار وثیقه ای به مبلغ ۱۵۰ میلیون تومان بطور موقت و تا اتمام دوران دادرسی از بازداشت آزاد شد. 

حقوق بشر در ایران در تاریخ ۵ آذر ماه ۱۳۹۸, در حالی که این فعال مدنی هجدهمین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود را پشت سر می گذاشت با انتشار گزارشی وخامت اوضاع جسمانی این فعال مدنی محروم از حق دادرسی عادلانه را اطلاع رسانی کرده بود. 

لازم به ذکر است, در تاریخ ۲۲ آبان ماه ۱۳۹۸, دادیاری شعبه ۳ شهرستان شهریار, “زرتشت احمدی راغب” را از اندرزگاه ۴ زندان اوین فراخوانده بود و پس از اتمام جلسه بازپرسی و تفهیم اتهام به این فعال مدنی اعلام شد که برای وی قرار وثیقه ای به مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان صادر شد. در تاریخ ۲۵ آبان ماه ۱۳۹۸, در حالی که خانواده این فعال مدنی پس از تامین وثیقه به شعبه ۳ دادیاری دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شهریار مراجعه کردند به آنها اعلام شد که” زرتشت احمدی راغب”, دارای ۲ پرونده قضائی می باشد و دومین پرونده به شعبه ۳ بازپرسی ارجاع شده است و پس پیگیری خانواده و نزدیکان این فعال مدنی به آنها گفته شد تا اطلاع ثانوی قرار بر بازداشت این فعال مدنی در پرونده دوم از سوی بازپرس شعبه مذکور صادر شده است.

 در تاریخ ۲۵ آبان ماه ۱۳۹۸, در حالی که زرتشت احمدی راغب در هفتمین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود بسر می برد یک منبع نزدیک به این فعال مدنی در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران پیرامون وضعیت جسمانی وی گفته بود: “با توجه به سپری کردن هفتمین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود به دلیل تداوم بلاتکلیفی وی در بازداشت دچار خونریزی داخلی شده است و از سوی دیگر وزن وی از ۷۱ کیلوگرم به ۶۱ کیلو کاهش پیدا کرده است و در وضعیت جسمانی وخیمی قرار دارد”.

این فعال مدنی در تاریخ ۱۱ آبان ماه ۱۳۹۸, در اعتراض به تداوم بازداشت امضا کنندگان بیانیه ۱۴ فعال مدنی در استعفای علی خامنه ای در بازداشتگاه اداره اطلاعات مشهد و بند زنان زندان اوین و همچنین نقض گسترده حقوق بشر در ایران و همچنین تداوم بازداشت و بلاتکلیفی وی در زندان اوین و محرومیت از حق درمان تنی چند از زندانیان سیاسی محبوس در زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده بود و در تاریخ ۱۲ آبان ماه ۱۳۹۸, در پی وعده مساعدت از سوی مسئولان زندان به اعتصاب غذای خود پایان داده بود. 

در تاریخ ۱۷ مهر ماه ۱۳۹۸, زرتشت احمدی راغب, که پیشتر از این با توجه به اتمام مراحل بازجوئی از بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات در زندان اوین به قرنطینه این زندان منتقل شده بود به اندرزگاه ۸ این زندان منتقل شد و همزمان با این انتقال به اعتصاب غذای خود پس از گذشت ۴۲ روز پایان داده بود.

لازم به ذکر است, در ساعات پایانی ۵ شهریور ماه ۱۳۹۸, در پی یورش مسلحانه ۵ تن از ماموران مسلح وزارت اطلاعات به منزل شخصی وی واقع در شهرستان شهریار پس از تفتیش منزل و ضبط لوازم شخصی, بازداشت شد. ماموران بازداشت کننده احمدی راغب در حین تفتیش منزل و حتی حین ورود به منزل وی اقدام به شکستن درب منزل وی کردند و پس از ورود به آن مکان با مخاطب قرار دادن این فعال مدنی با کلماتی رکیک و توهین آمیز در حضور همسر و خانواده اش به شخصیت وی توهین کردند. 

لازم به ذکر است؛ در تاریخ ۶ شهریورماه ۱۳۹۸, “زرتشت احمدی راغب”, پس از انتقال از زندان اوین به بازداشتگاه اداره اطلاعات شهریار به مدت ۳ روز تحت بازجوئی قرار گرفت و مجددا به سلول انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین بازگردانده شد.

زرتشت احمدی راغب, فعال مدنی به همراه ۱۳ تن از فعالان سیاسی و مدنی داخل ایران با انتشار ۲ بیانیه در تاریخ های  ۲۱ خرداد و ۸ تیر ماه ۱۳۹۸, خواستار استعفای علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی شده بودند. بدنبال گسترش این بیانیه و از سوی دیگر حضور و همراهی جمعی دیگر از شهروندان برای مطالبه گری و همراهی با این ۱۴ فعال مدنی و سیاسی باعث ایجاد برخی رفتارهای  قهرآمیز از سوی ارگانهای امنیتی و قضائی را بر علیه این ۱۴ فعال مدنی و سیاسی را در پی داشت. 

زرتشت احمدی راغب، از جمله فعالان مدنی با سابقه است که بارها سابقه بازداشت, احضار و محکومیت به حبس و سایر موارد محرومیتی از حقوق شهروندی  را در کارنامه فعالیتهای مدنی و اجتماعی خود تجربه کرده است. 

در تاریخ ۷ شهریور ماه ۱۳۹۷, زرتشت احمدی راغب، به دلیل آنچه که فعالیتهای مسالمت آمیز مدنی و اجتماعی وی در دفاع از زندانیان سیاسی و ملاقات با خانواده های آنها و شرکت در تجمعات اعتراضی بود علیرغم دارا بودن سابقه کاری بالغ بر ۱۷ سال از شغلش در شهرداری فردوسیه « آتش نشانی»  از توابع شهرستان شهریار اخراج شد. 

این فعال مدنی، در تاریخ ۱ بهمن ماه ۱۳۹۷, در اعتراض به صدور حکم قطعی اخراجش از آتش نشانی شهرداری فردوسیه, دست به تحصن اعتراضی در مقابل درب این شهرداری  زده بود که توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. در طی روند بازداشت این فعال مدنی,  پس از انتقال وی به کلانتری شهرک اندیشه این فعال مدنی ساعاتی بعد آزاد شد اما پرونده ای برای وی تشکیل شد که در مراحل بازپرسی در تاریخ ۱ مردادماه ۱۳۹۸، از سوی شعبه ۱ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شهریار قرار منع تعقیب خوی صادر شد. 

در ادامه تحصن های زرتشت احمدی راغب در مقابل شهرداری فردوسیه و ساختمان فرمانداری شهریار این فعال مدنی در تاریخ ۲ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸, در حین برگزاری تحصن در دفتر شهرداری فردوسیه توسط ماموران امنیتی برای دومین بار بازداشت شده بود. این فعال مدنی, پس از انتقال به کلانتری شهر فردوسیه از توابع شهرستان شهریار, پس از چند ساعت بازداشت آزاد شد. 

این فعال مدنی, برای سومین بار در تحصن اعتراضی خود برای بازگشت به خود در شهرداری فردوسیه در تاریخ ۳ تیرماه ۱۳۹۸, پس از تحصن مجدد در دفتر شهرداری فردوسیه در پی تماس تلفنی شهردار به نیروهای امنیتی و مراجعه آنها به دفتر شهرداری, زرتشت احمدی راغب برای سومین بار به دلیل اعتراض مسالمت آمیز بازداشت و به کلانتری فردوسیه منتقل شد. 

عزیز مجیدزاده (اندریاس) و یک نوکیش مسیحی دیگر توسط دادگاه تجدید نظر استان تهران از اتهامات مطروحه تبرئه شدند. این دو نوکیش مسیحی در مرداد امسال توسط دادگاه انقلاب تهران هر کدام به ۴ سال و ۶ ماه حبس محکوم شده بودند.

به نقل از ماده ۱۸، دو نوکیش مسیحی توسط شعبه ۳۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران، از اتهامات انتسابی تبرئه شدند.

بر اساس این گزارش، دادگاه تجدید نظر با توجه به اینکه هیچ گونه دلیلی مبنی بر اینکه محکومان قصد برهم زدن امنیت کشور را داشته‌اند و اقراری که حکایت کند چنین مقصودی داشته‌اند ملاحظه نشده است، عزیز مجیدزاده (اندریاس) و یک نوکیش مسیحی دیگر را از اتهامات مطروحه تبرئه کرد.

این شهروندان در ۴ مردادماه، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران از بابت اتهامات اداره کردن “دستجات غیرقانونی با هدف برهم زدن امنیت کشور با عضویت در گروه غیرقانونی کلیسای خانگی” و فعالیت تبلیغی به نفع گروه‌های مخالف نظام، هر کدام به تحمل ۴ سال و ۶ ماه حبس، منع خروج از کشور و منع عضویت در احزاب، گروه‌ها و دستجات سیاسی و اجتماعی به مدت دو سال و ارائه خدمات عمومی رایگان به آسایشگاه سالمندان کهریزک به مدت سه ماه روزی چهار ساعت محکوم شده بودند.

عزیز مجیدزاده (اندریاس) نوکیش مسیحی در تاریخ ۱۱ اسفند ۹۶ در کرج بازداشت و نهایتا ۲۰ اردیبهشت ۹۷ با تودیع قرار وثیقه از زندان اوین آزاد شد.

امروز جمعه ۷ آذر ماه ۱۳۹۹، ماموران امنیتی شهرستان شوش، امیر دبات، نوجوان ۱۵ ساله ساکن این شهر را بازداشت کردند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه ۵ آذر ماه ۱۳۹۹، امیر دبات « کعبی » – متولد: ۱۳۸۴ – اهل روستای خشان از توابع شهرستان شوش در استان خوزستان، توسط نیروهای امنیتی در این شهر بازداشت و به مکان مامعلومی منتقل شد. 

کریم دحیمی، در تشریح این خبر به حقوق بشر در ایران گفت: “ماموران امنیتی در زمان بازداشت امیر دبات هچگونه دلیلی را بعنوان اتهام برای بازداشت این کودک ۱۵ ساله اعلام نکردند و در حال حاضر خانواده این کودک به شدت نگران فرزندشان هستند.”