محکومیت فرهاد محمدی، وکیل دادگستری، توسط شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان کردستان به ١٠ ماه حبس کاهش پیدا کرد. او در خردادماه سال گذشته توسط شعبه اول دادگاه انقلاب سنندج به ۴ سال حبس تعزیری محکوم شده بود.

به نقل از کردپا، فرهاد محمدی، وکیل دادگستری، توسط دادگاه تجدیدنظر سنندج به حبس محکوم شد.

بر اساس این حکم که طی روزهای گذشته توسط شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان کردستان صادر و به وی ابلاغ شده است، محکومیت آقای فرهادی به ۱۰ ماه حبس کاهش پیدا کرده است.

فرهاد محمدی خردادماه سال گذشته توسط شعبه اول دادگاه انقلاب سنندج به ریاست قاضی سعیدی، از بابت اتهام “اقدام علیه امنیت ملی” به ۴ سال حبس تعزیری محکوم شده بود.

آقای محمدی در تاریخ ۱۲ دی ۱۳۹۷، پس از احضار به ستاد خبری اداره اطلاعات سنندج بازداشت شده بود.

وی نهایتا در تاریخ ۴ خرداد ۱۳۹۸، در پی اتمام مراحل بازجویی به زندان مرکزی سنندج منتقل و در تاریخ ۱۸ تیرماه همان سال پس از شش ماه بازداشت با تودیع قرار وثیقه پانصد میلیون تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شد.

ظاهر پس و پیش، شهروند اهل شهرستان پیرانشهر، روز دوشنبه ۱۷ خردادماه، پس از احضار به اداره اطلاعات این شهرستان بازداشت شد.

به نقل از کردپا، روز دوشنبه ۱۷ خرداد ۱۴۰۰، ظاهر پس و پیش، شهروند اهل شهرستان پیرانشهر، پس از احضار به اداره اطلاعات این شهرستان بازداشت شد.

این شهروند پیشتر از طریق تماس تلفنی به اداره اطلاعاتپیرانشهر احضار شده بود.

ظاهر پس و پیش پیش از این نیز در تاریخ ۲۷ آبان‌ماه ۹۹، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و مورخ ۱۹ آذرماه همان سال، با تودیع قرار وثیقه ٢٠٠ میلیون تومانی به صورت موقت آزاد شد.

وی در تاریخ ۲۹ دیماه ۹۹، از بابت اتهام تبلیغ علیه نظام توسط دادگاه انقلاب پیرانشهر به سه ماه حبس تعزیری محکومشد. حکم صادره با استفاده از تسلیم به رای به ۴۵ روز حبس کاهش پیدا کرد. آقای پس و پیش نهایتا در تاریخ ۱۹ اسفندماه ۹۹، جهت تحمل دوران محکومیت خود راهی زندان نقده شده و در تاریخ ۱۹ فروردین‌ماه سال جاری با پایان دوران محکومیتش از این زندان آزاد شد.

روز دوشنبه ۱۷ خرداد، واحد علی‌ نژاد زندانی سیاسی اهل شهرستان اشنویه، از زندان این شهر به بازداشتگاه اداره‌ اطلاعات ارومیه منتقل شد. آقای علی نژاد که در حال تحمل دوران محکومیت ۶ سال حبس خود است، اواسط خردادماه امسال از زندان نقده به زندان اشنویه منتقل شده بود‌.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، روز دوشنبه ۱۷ خرداد ۱۴۰۰، واحد علی‌نژاد زندانی سیاسی اهل شهرستان اشنویه، از زندان این شهر به بازداشتگاه اداره‌ اطلاعات ارومیه منتقل شد.

آقای علی نژاد در تاریخ ۱۳ خردادماه امسال از زندان نقده به زندان اشنویه منتقل شده بود‌.

وی در تابستان ٩٧ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از مدتی با تودیع قرار وثیقه آزاد شد. این زندانی سیاسی اوایل دی‌ماه ۹۸، به اتهام عضویت در یکی از احزاب مخالف نظام توسط دادگاه انقلاب اشنویه به شش سال حبس تعزیری محکوم و نهایتا در شهریور ۹۹ جهت تحمل حبس بازداشت و به زندان نقده منتقل شد.

این زندانی سیاسی، از اواسط اسفندماه ۹۹ تا اواخر اردیبهشت ماه سال جاری طی سه مرتبه از زندان نقده به مرخصی اعزام و با پایان مرخصی به زندان بازگشت.

برزان محمدی زندانی سیاسی سابق روز دوشنبه ۱۷ خرداد توسط نیروهای امنیتی در منزل برادر خود بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. آقای محمدی که پیش از این نیز در جریان اعتراضات سراسری مردادماه ۹۷ بازداشت و به حبس محکوم شده بود، اواسط تیرماه سال ۹۹ از زندان اوین آزاد شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز دوشنبه ۱۷ خرداد ۱۴۰۰، برزان محمدی زندانی سیاسی سابق، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

بازداشت برزان محمدی در منزل برادر خود در روستای گوشخانی از توابع سروآباد در حالی صورت گرفته که چند روز اخیر را در بستر بیماری بوده است.

تا لحظه تنطیم این گزارش، از دلایل بازداشت، محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دست نیست.

گفتنی است که آقای محمدی پیشتر در جریان اعتراضات سراسری مردادماه ۹۷ به دلیل فعالیت در فضای مجازی بازداشت و سپس توسط دادگاه انقلاب تهران به ۶ سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم در مرحله تجدیدنظر به ۳ سال و ۶ ماه حبس تعزیری تقلیل یافت. وی که خردادماه ۹۹ از زندان اوین به مرخصی اعزام شده بود، نهایتا ۱۵ تیرماه همان سال طی یک تماس تلفنی از واحد اجرای احکام دادسرای اوین، از آزادی زودهنگام خود مطلع شد.

امروز دوشنبه ۱۷ خردادماه، خالد پیرزاده، زندانی سیاسی در زندان تهران بزرگ در هشتمین روز اعتصاب غذای خود بسر می برد. او از صبح روز دوشنبه ۱۰ خردادماه، دست به اعتصاب غذا زده و در یادداشتی به تشریح دلایل اعتصاب خود پرداخته بود. آقای پیرزاده از تاریخ ۲۳ اسفندماه ۹۹ در پی عدم تحقق وعده مسئولان مبنی بر موافقت با آزادی مشروط، برای بار دوم دست به اعتصاب غذا زده و در تاریخ ۱۰ فروردین ماه با وعده مساعد مسئولان نسبت به رسیدگی به خواسته‌هایش به اعتصاب غذای خود پایان داده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۱۷ خردادماه ۱۴۰۰، خالد پیرزاده، زندانی سیاسی در زندان تهران بزرگ در هشتمین روز اعتصاب غذای خود به سر می برد.

این زندانی سیاسی به دنبال اعتصاب غذا با کاهش فشار خون، مشکلات گوارشی، درد شدید در عضلات، مفاصل و چشم ها روبرو شده است. با این حال مسئولان زندان مانند دفعات قبل، وعده رسیدگی به خواسته هایش را داده و از او خواسته اند که به اعتصاب خود پایان دهد.

خالد پیرزاده از صبح روز دوشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۰، دست به اعتصاب غذا زده و همزمان طی یادداشتی به شرح دلایل اعتصاب غذای خود پرداخته و اعلام کرده است که تا زمان محقق شدن خواسته قانونی خود به این اعتصاب ادامه خواهد داد.

او در بخشی از این یادداشت گفته است: “تاکنون ۲۵ ماه است که در شرایط بد جسمی و روحی روانی در زندان هستم، بدون ملاقات و مرخصی. اما هم اکنون همسرم به بیماری کرونا مبتلا شده و اصلا شرایط مناسبی ندارد علاوه بر اینکه خودش پرستاری ندارد که از او مراقبت کند دختر خردسالم هم باید به اجبار از مادرش دور بماند که شاید از ابتلا به کرونا مصون بماند. رنج و دوری پدر از یک سو و اکنون از دست دادن آغوش مهر مادری بر دردهای دختر کوچکم اضافه شده است. براستی با این درد چه باید کرد”.

خالد پیرزاده در ارتباط با اعتصاب غذای پیشین خود و دلایل اعتصاب غذای کنونی در بخش دیگری از این یادداشت می گوید: “در دو مرحله اعتصاب غذا و لب دوزی مرا با وعده دادرسی و آزادی و قسم خوردن های دروغ مسئولین اعتصابم را پایان دادم به امید آزادی و دادخواهی، ۵ ماه از وعده آزادی مشروط بنده میگذرد اما همچنان در اسارتگاه تهران بزرگ به سر می برم و برای چندمین بار ثابت گردید که دورغگویی خصیصه لاینفک بیدادگران است. و با کرامت انسانی و حقوق بشر حقوق شهروندی و حتی همان رافت اسلامی که از آن دم میزنند کاملا بیگانه هستند. آیا باید منتظر آسیب و داغ دیگری باشم که مسئولین فکری برای آزادی ام بکنند؟ آیا تلنگری به وجدانشان نمیخورد؟ آیا هیچ چیزی دل سنگشان را نمی‌سوزاند؟ مگر گناه ما چیست جز اعتراضی که حق بدیهی و طبیعی هر انسان است، خواسته قانونی من این است که مسئولان قضایی با توجه به وضعیت خطرناک بیماری همسرم برای آزادی بنده اقدامات لازم را انجام دهند و دستورات لازم را صادر کنند. لازم به ذکر است تا زمان محقق شدن کمترین خواسته قانونی خود از این لحظه در اعتصاب غذا می‌مانم”.

آقای پیرزاده پیش از این نیز از صبح روز دوشنبه ۴ اسفندماه ۹۹ در اعتراض به عدم رسیدگی پزشکی و مخالفت مسئولان با درخواست آزادی مشروط او، دست به اعتصاب غذا زد. مخالفت رئیس اندرزگاه ۹ زندان تهران بزرگ با آزادی مشروط وی در شرایطی است که او پیشتر از سوی مسئولان زندان در لیست زندانیان واجد شرایط عفو مشروط قرار گرفته بود. این زندانی روز چهارشنبه ۶ اسفندماه ۹۹، طی نامه‌ای سرگشاده با اشاره به تداوم اعتصاب غذا از دوختن لب‌هایش در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالباتش خبر داد. وی نهایتا در تاریخ ۱۸ اسفندماه ۹۹ پس از امضای برگه های مربوط به درخواست آزادی مشروط توسط مسئولان زندان و وعده مساعد آنان مبنی بر رسیدگی به خواسته‌هایش به اعتصاب خود پایان داد و از تاریخ ۲۳ اسفندماه ۹۹ در پی عدم تحقق وعده مسئولان مجددا دست به اعتصاب غذا زد. آقای پیرزاده مجددا در تاریخ ۱۰ فروردین ماه با وعده مساعد مسئولان نسبت به رسیدگی به خواسته‌هایش به اعتصاب غذای خود پایان داد.

پیشتر به خالد پیرزاده وعده داده شده بود که به شرط پایان اعتصاب غذا، در ماه های اردیبهشت و خرداد با درخواست آزادی مشروط وی موافقت خواهد شد.

خالد پیرزاده در تاریخ ۵ خردادماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی همراه با ضرب و شتم بازداشت و مدتی بعد با پایان مراحل بازجویی به زندان اوین منتقل شد. وی در بهمن‌ماه همان سال توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه از بابت اتهام “اجتماع و تبانی” به ۵ سال حبس و به اتهام “توهین به رهبری” به ۲ سال حبس و در مجموع به ۷ سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم نهایتا خردادماه ۹۹ توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی احمد زرگر عینا تایید شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری از بابت اتهام “اجتماع و تبانی” در خصوص آقای پیرزاده قابل اجرا است.

آقای پیرزاده در تاریخ ۱ مردادماه ۹۹ از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شد. گفته می‌شود وی در زمان انتقال توسط ماموران گارد ویژه زندان اوین مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود.

خالد پیرزاده مردادماه ۹۹ از ناحیه پا تحت عمل جراحی قرار گرفت. پا و مهره‌های کمر او در دوران بازداشت آسیب جدی دیده و نیازمند جراحی‌های بیشتر و فیزیوتراپی است. او همچنین دیماه ۹۹ علیرغم مشکل قلبی از اعزام به بیمارستان محروم ماند.

هرانا روز شنبه ۱۴ خردادماه در گزارشی به وضعیت اعتصاب غذای یازده زندانی در زندان های مختلف کشور از جمله خالد پیرزاده پرداخته بود. با وجود بروز بسیاری از مشکلات جسمی و روحی که این اقدام اعتراضی به همراه دارد و تا سالها اثرات آن بر زندگی افراد باقی می ماند، بسیاری از زندانیان در ایران به عنوان آخرین راه برای رسیدن به خواسته‌هایشان دست به اعتصاب غذای اعتراضی می‌زنند. بسیاری از این اعتصاب‌ها در اعتراض به عدم رسیدگی به مشکلات پرونده، مراعات نشدن حقوق زندانی و یا بازداشتی و بلاتکلیفی‌های بلندمدت صورت می گیرد.

امروز دوشنبه ۱۷ خردادماه، خالد پیرزاده، زندانی سیاسی در زندان تهران بزرگ در هشتمین روز اعتصاب غذای خود بسر می برد. او از صبح روز دوشنبه ۱۰ خردادماه، دست به اعتصاب غذا زده و در یادداشتی به تشریح دلایل اعتصاب خود پرداخته بود. آقای پیرزاده از تاریخ ۲۳ اسفندماه ۹۹ در پی عدم تحقق وعده مسئولان مبنی بر موافقت با آزادی مشروط، برای بار دوم دست به اعتصاب غذا زده و در تاریخ ۱۰ فروردین ماه با وعده مساعد مسئولان نسبت به رسیدگی به خواسته‌هایش به اعتصاب غذای خود پایان داده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۱۷ خردادماه ۱۴۰۰، خالد پیرزاده، زندانی سیاسی در زندان تهران بزرگ در هشتمین روز اعتصاب غذای خود به سر می برد.

این زندانی سیاسی به دنبال اعتصاب غذا با کاهش فشار خون، مشکلات گوارشی، درد شدید در عضلات، مفاصل و چشم ها روبرو شده است. با این حال مسئولان زندان مانند دفعات قبل، وعده رسیدگی به خواسته هایش را داده و از او خواسته اند که به اعتصاب خود پایان دهد.

خالد پیرزاده از صبح روز دوشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۰، دست به اعتصاب غذا زده و همزمان طی یادداشتی به شرح دلایل اعتصاب غذای خود پرداخته و اعلام کرده است که تا زمان محقق شدن خواسته قانونی خود به این اعتصاب ادامه خواهد داد.

او در بخشی از این یادداشت گفته است: “تاکنون ۲۵ ماه است که در شرایط بد جسمی و روحی روانی در زندان هستم، بدون ملاقات و مرخصی. اما هم اکنون همسرم به بیماری کرونا مبتلا شده و اصلا شرایط مناسبی ندارد علاوه بر اینکه خودش پرستاری ندارد که از او مراقبت کند دختر خردسالم هم باید به اجبار از مادرش دور بماند که شاید از ابتلا به کرونا مصون بماند. رنج و دوری پدر از یک سو و اکنون از دست دادن آغوش مهر مادری بر دردهای دختر کوچکم اضافه شده است. براستی با این درد چه باید کرد”.

خالد پیرزاده در ارتباط با اعتصاب غذای پیشین خود و دلایل اعتصاب غذای کنونی در بخش دیگری از این یادداشت می گوید: “در دو مرحله اعتصاب غذا و لب دوزی مرا با وعده دادرسی و آزادی و قسم خوردن های دروغ مسئولین اعتصابم را پایان دادم به امید آزادی و دادخواهی، ۵ ماه از وعده آزادی مشروط بنده میگذرد اما همچنان در اسارتگاه تهران بزرگ به سر می برم و برای چندمین بار ثابت گردید که دورغگویی خصیصه لاینفک بیدادگران است. و با کرامت انسانی و حقوق بشر حقوق شهروندی و حتی همان رافت اسلامی که از آن دم میزنند کاملا بیگانه هستند. آیا باید منتظر آسیب و داغ دیگری باشم که مسئولین فکری برای آزادی ام بکنند؟ آیا تلنگری به وجدانشان نمیخورد؟ آیا هیچ چیزی دل سنگشان را نمی‌سوزاند؟ مگر گناه ما چیست جز اعتراضی که حق بدیهی و طبیعی هر انسان است، خواسته قانونی من این است که مسئولان قضایی با توجه به وضعیت خطرناک بیماری همسرم برای آزادی بنده اقدامات لازم را انجام دهند و دستورات لازم را صادر کنند. لازم به ذکر است تا زمان محقق شدن کمترین خواسته قانونی خود از این لحظه در اعتصاب غذا می‌مانم”.

آقای پیرزاده پیش از این نیز از صبح روز دوشنبه ۴ اسفندماه ۹۹ در اعتراض به عدم رسیدگی پزشکی و مخالفت مسئولان با درخواست آزادی مشروط او، دست به اعتصاب غذا زد. مخالفت رئیس اندرزگاه ۹ زندان تهران بزرگ با آزادی مشروط وی در شرایطی است که او پیشتر از سوی مسئولان زندان در لیست زندانیان واجد شرایط عفو مشروط قرار گرفته بود. این زندانی روز چهارشنبه ۶ اسفندماه ۹۹، طی نامه‌ای سرگشاده با اشاره به تداوم اعتصاب غذا از دوختن لب‌هایش در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالباتش خبر داد. وی نهایتا در تاریخ ۱۸ اسفندماه ۹۹ پس از امضای برگه های مربوط به درخواست آزادی مشروط توسط مسئولان زندان و وعده مساعد آنان مبنی بر رسیدگی به خواسته‌هایش به اعتصاب خود پایان داد و از تاریخ ۲۳ اسفندماه ۹۹ در پی عدم تحقق وعده مسئولان مجددا دست به اعتصاب غذا زد. آقای پیرزاده مجددا در تاریخ ۱۰ فروردین ماه با وعده مساعد مسئولان نسبت به رسیدگی به خواسته‌هایش به اعتصاب غذای خود پایان داد.

پیشتر به خالد پیرزاده وعده داده شده بود که به شرط پایان اعتصاب غذا، در ماه های اردیبهشت و خرداد با درخواست آزادی مشروط وی موافقت خواهد شد.

خالد پیرزاده در تاریخ ۵ خردادماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی همراه با ضرب و شتم بازداشت و مدتی بعد با پایان مراحل بازجویی به زندان اوین منتقل شد. وی در بهمن‌ماه همان سال توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه از بابت اتهام “اجتماع و تبانی” به ۵ سال حبس و به اتهام “توهین به رهبری” به ۲ سال حبس و در مجموع به ۷ سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم نهایتا خردادماه ۹۹ توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی احمد زرگر عینا تایید شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری از بابت اتهام “اجتماع و تبانی” در خصوص آقای پیرزاده قابل اجرا است.

آقای پیرزاده در تاریخ ۱ مردادماه ۹۹ از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شد. گفته می‌شود وی در زمان انتقال توسط ماموران گارد ویژه زندان اوین مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود.

خالد پیرزاده مردادماه ۹۹ از ناحیه پا تحت عمل جراحی قرار گرفت. پا و مهره‌های کمر او در دوران بازداشت آسیب جدی دیده و نیازمند جراحی‌های بیشتر و فیزیوتراپی است. او همچنین دیماه ۹۹ علیرغم مشکل قلبی از اعزام به بیمارستان محروم ماند.

هرانا روز شنبه ۱۴ خردادماه در گزارشی به وضعیت اعتصاب غذای یازده زندانی در زندان های مختلف کشور از جمله خالد پیرزاده پرداخته بود. با وجود بروز بسیاری از مشکلات جسمی و روحی که این اقدام اعتراضی به همراه دارد و تا سالها اثرات آن بر زندگی افراد باقی می ماند، بسیاری از زندانیان در ایران به عنوان آخرین راه برای رسیدن به خواسته‌هایشان دست به اعتصاب غذای اعتراضی می‌زنند. بسیاری از این اعتصاب‌ها در اعتراض به عدم رسیدگی به مشکلات پرونده، مراعات نشدن حقوق زندانی و یا بازداشتی و بلاتکلیفی‌های بلندمدت صورت می گیرد.

جواد پاییزی فعال ترک (آذربایجانی) ساکن شهرستان نقده، روز یکشنبه ۱۶ خردادماه، پس از حضور در اداره اطلاعات این شهر مورد بازجویی قرار گرفت. آقای پاییزی پیشتر نیز به همراه شماری از فعالان مدنی شهرستان نقده با هدف جلوگیری از برگزاری مراسم پانزدهمین سالگرد اعتراضات سال ۸۵ در نقده به اداره اطلاعات این شهر احضار شده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز یکشنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۰، جواد پاییزی فعال ترک (آذربایجانی) ساکن شهرستان نقده، پس از حضور در اداره اطلاعات این شهر مورد بازجویی قرار گرفت.

تا لحظه تنظیم این گزارش از دلایل احضار و بازجویی آقای پاییزی اطلاعی در دسترس نیست.

جواد پاییزی پیشتر نیز به همراه شماری از فعالان مدنی شهرستان نقده با هدف جلوگیری از برگزاری مراسم پانزدهمین سالگرد اعتراضات سال ۸۵ در نقده به اداره اطلاعات این شهر احضار شده بود.

جواد پاییزی فعال ترک (آذربایجانی) ساکن شهرستان نقده، روز یکشنبه ۱۶ خردادماه، پس از حضور در اداره اطلاعات این شهر مورد بازجویی قرار گرفت. آقای پاییزی پیشتر نیز به همراه شماری از فعالان مدنی شهرستان نقده با هدف جلوگیری از برگزاری مراسم پانزدهمین سالگرد اعتراضات سال ۸۵ در نقده به اداره اطلاعات این شهر احضار شده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز یکشنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۰، جواد پاییزی فعال ترک (آذربایجانی) ساکن شهرستان نقده، پس از حضور در اداره اطلاعات این شهر مورد بازجویی قرار گرفت.

تا لحظه تنظیم این گزارش از دلایل احضار و بازجویی آقای پاییزی اطلاعی در دسترس نیست.

جواد پاییزی پیشتر نیز به همراه شماری از فعالان مدنی شهرستان نقده با هدف جلوگیری از برگزاری مراسم پانزدهمین سالگرد اعتراضات سال ۸۵ در نقده به اداره اطلاعات این شهر احضار شده بود.

امروز دوشنبه ۱۷ خردادماه، احمد محمودیان و علی اعجاز شهروندان بازداشتی، با تودیع قرار وثیقه از زندان ارومیه آزاد شدند. این دو شهروند در تاریخ ۱ خردادماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و نهایتا روز جاری از بازداشتگاه اطلاعات سپاه به زندان ارومیه منتقل شدند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۱۷ خرداد ۱۴۰۰، احمد محمودیان و علی اعجاز شهروندان بازداشتی، از زندان ارومیه آزاد شدند.

آزادی هر کدام از این شهروندان با تودیع قرار وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی صورت گرفته است.

احمد محمودیان و علی اعجاز در تاریخ ۱ خردادماه ۱۴۰۰ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه اطلاعات سپاه منتقل شدند. این دو شهروند نهایتا صبح امروز دوشنبه ۱۷ خردادماه، از بازداشتگاه به بند سیاسی زندان ارومیه منتقل شده و از این محل آزاد شدند.

اتهام مطروحه علیه این شهروندان عضویت در یکی از احزاب مخالف نطام عنوان شده است.

احمد محمودیان اهل شهرستان سردشت و علی اعجاز اهل شهر ماکو است.

سازمان عفو بین الملل با انتشار فراخوان اقدام فوری، خواستار آزادی وحید و حبیب افکاری، معترضان شکنجه شده محبوس در زندان عادل‌آباد شیراز شد.

سازمان عفو بین الملل در پی انتشار بیانیه ای ضمن اشاره به اینکه حبس وحید و حبیب افکاری، معترضان شکنجه شده ناعادلانه است، خواستار نقض احکام غیرمنصفانه این زندانیان و لغو تمامی اتهام های متاثر از شرکت مسالمت‌آمیز آنها در اعتراضات شد.

این سازمان بین المللی در این بیانیه خطاب به مقامات نوشت:مقامات ایرانی در حال شکنجه و اعمال سایر رفتار‌های بیرحمانه، ضدانسانی و ترذیلی علیه برادران وحید و حبیب افکاری در زندان عادل‌آباد شیراز هستند.

عفو بین الملل تایید کرد که وحید و حبیب افکاری از شهریور ماه ۱۳۹۹ در سلول‌های انفرادی بدون پنجره محبوس بوده و از دسترسی به مراقبت‌های پزشکی مناسب، هوای آزاد، تماس‌های تلفنی و ملاقات‌های حضوری با خانواده‌شان محروم شده‌اند.

این نهاد بین المللی در خصوص بازداشت و مراحل دادرسی وحید و حبیب افکاری نوشت: مقامات، برادران افکاری را در سال ۱۳۹۷ و در پی شرکت ‌آن‌ها در اعتراضات بر خلاف ضوابط قانونی دستگیر و بازداشت کرده، برای دوره‌ای تحت ناپدیدسازی قهری قرار داده و برای ماه‌ها شکنجه کردند. وحید افکاری و حبیب افکاری سرانجام و متعاقب دادرسی‌های به‌شدت غیرمنصفانه، احکام حبس طولانی مدت دریافت کردند.

عفو بین الملل حبس وحید و حبیب افکاری را از نظر قوانین بین‌المللی مصداق «بازداشت بی‌ضابطه» دانست و خواهان نقض احکام غیرمنصفانه علیه آنان و لغو تمامی اتهامات متاثر از شرکت مسالمت‌آمیز آنها در اعتراضات شد.

عفو بین الملل همچنین خواست تا زمان آزادی، برادران افکاری آنها بایست در شرایطی نگه‌داری شوند که از موازین بین‌المللی برای رفتار با زندانیان پیروی می‌کند، موازینی که شامل دسترسی به مراقبت‌های پزشکی مناسب و نیز ملاقات با خانواده‌شان می‌شود.

در ادامه بیانیه آمده است؛ در صورتی که این دو به جرائم شناخته‌شده از لحاظ بین‌المللی متهم شوند، روال محاکمه مجدد ایشان بایست از موازین بی‌المللی برای دادرسی منصفانه پیروی کند و «اعترافات» اجباری را کنار بگذارد.
در پایان عفو بین الملل خواستار تحقیقات فوری، مستقل و بی‌طرفانه‌ای درباره شکایات ایشان درخصوص شکنجه و سایر بدرفتاری‌ها صورت گرفته شد و کلیه افرادی که مظنون به داشتن مسئولیت کیفری در این زمینه هستند باید طی دادرسی‌های منصفانه و بدون توسل به مجازات اعدام، به دست عدالت سپرده شوند.