با پایان مرخصی؛ علیرضا فرشی به زندان تهران بزرگ بازگشت

علیرضا فرشی دیزج یکان، فعال ترک (آذربایجانی)، امروز چهارشنبه ۲۲ اردیبهشت‌ماه با پایان ایام مرخصی به زندان تهران بزرگ بازگشت. مخالفت با تمدید مرخصی این زندانی در شرایطی است که بنا به تشخیص پزشک معالج نیاز به انجام جراحی پیوند قرنیه دارد. آقای فرشی روز شنبه ۱۸ اردیبهشت ماه، از زندان تهران بزرگ به مرخصی درمانی ۳ روزه اعزام شده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۲۲ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۰، علیرضا فرشی دیزج یکان، فعال ترک (آذربایجانی) با پایان ایام مرخصی به زندان تهران بزرگ بازگشت.

مخالفت با تمدید مرخصی این زندانی در شرایطی است که بنا به تشخیص پزشک معالج نیاز به انجام جراحی پیوند قرنیه دارد. آقای فرشی روز شنبه ۱۸ اردیبهشت ماه، از زندان تهران بزرگ به مرخصی درمانی ۳ روزه اعزام شده بود.

در خصوص پرونده ای که وی هم اکنون در حال تحمل حبس دوران محکومیت آن است در اسفندماه ۱۳۹۲ به دلیل شرکت در مراسم بزرگداشت روز جهانی زبان مادری در نسیم شهر تهران بازداشت و پس از مدتی با تودیع قرار وثیقه تا پایان زمان دادرسی آزاد شد.

آقای فرشی در سال ۱۳۹۵ و در مرحله بدوی توسط شعبه یک دادگاه انقلاب شهرستان بهارستان از بابت اتهام “مشارکت در تشکیل جمعیت به منظور برهم زدن امنیت کشور” به ۱۵ سال حبس تعزیری و دو سال تبعید به باغملک از توابع استان خوزستان محکوم شد. این حکم در مرحله تجدیدنظر توسط شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی بابایی به ۲ سال حبس تعزیری و ۲ سال تبعید تقلیل یافت.

آقای فرشی نهایتا در تاریخ ۳۱ تیرماه ۱۳۹۹ جهت تحمل دوره محکومیت ۲ ساله خود بازداشت شد.

علیرضا فرشی همچنین در ارتباط پرونده‌ای جدید در تاریخ ۱۸ دی ۱۳۹۸ توسط نیروهای امنیتی در محل کار خود در تهران بازداشت و پس از مدتی با تودیع قرار وثیقه آزاد شد. جلسه بازپرسی این شهروند پیشتر در تاریخ ۲۷ بهمن‌ماه ۹۹ به صورت مجازی در شعبه سوم بازپرسی دادسرای اوین برگزارشده بود. این جلسه شب قبل از آن و تنها ۱۲ ساعت پیش از برگزاری به وی اطلاع داده شده بود.

وی سرانجام در حالی که دوران محکومیت ۲ ساله خود را در زندان تهران بزرگ سپری می‌کرد اخیرا در پرونده ای دیگر توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران از بابت اتهام “اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی” به ۳ سال و ۶ ماه حبس تعزیری و از بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام” به ۸ ماه حبس تعزیری محکوم شد. وی همچنین به عنوان مجازات تکمیلی به ۲ سال محرومیت از عضویت در دستجات، احزاب و گروه ها و کار اجباری به مدت ۲ ماه و ۴ ساعت در بخش بازیافت شهرداری شهر تهران محکوم شده است.

علیرضا فرشی، دارای کارشناسی ارشد رشته مهندسی کامپیوتر از دانشگاه صنعتی شریف، اهل شهرستان مرند واقع در استان آذربایجان شرقی و ساکن تهران است.

عدم اجرای همسان‌سازی حقوق پرسنل قراردادی شهرداری قروه

پرسنل قراردادی شهرداری قروه نسبت به تبعیض در مقدار دستمزد دریافتی و عدم اجرای همسان‌سازی حقوق اعتراض دارند. این کارگران می گویند که “با داشتن ۲۰ الی ۲۵ سال سابقه کاری، وضعیت شغلی ما مشخص نیست. سال ۹۸ دو بار بخشنامه‌ای در خصوص تبدیل وضعیت آمد که به دلیل کارشنکی کارکنان کارگزینی و امور مالی تبدیل وضعیت ما انجام نشد.

به نقل از ایرنا، پرسنل قراردادی شهرداری قروه نسبت به تبعیض مزدی در مجموعه شهرداری اعتراض دارند. پرسنل قراردادی شهرداری قروه که مدتهاست در انتظار تبدیل وضعیت شدن هستند، نسبت به تبعیض مزدی اعتراض دارند و می‌گویند: همسان‌سازی حقوق، حق مسلم ماست؛ چرا باید دستمزد ما به بهانه نوع قراردادمان پایین باشد؟

این کارگران می‌گویند: بعد از مدت ۲۰ تا ۲۵ سال سابقه کاری وضعیت شغلی ما مشخص نیست. سال ۹۸ دو بار بخشنامه‌ای در خصوص تبدیل وضعیت آمد که به دلیل کارشنکی کارکنان کارگزینی و امور مالی تبدیل وضعیت ما انجام نشد. الان هم دیگر موردی که باید اجرا می‌شد بحث تبدیل وضعیت براساس احکام صادره دیوان عدالت اداری است که بعد از چندین بار مراجعه به شهردار و دیگر مسئولان مرتبط ترتیب اثری داده نشد.

بخشنامه «همسان‌سازی حقوق و مزایای کارمندان قرارداد کار معین (مشخص) با کارمندان پیمانی» در سال جاری ابلاغ شد. پرسنل قراردادی شهرداری قروه، خواستار اجرای بی‌کم و کاست این بخشنامه هستند و می‌گویند: باید حقوق ما به اندازه کارمندان پیمانی مجموعه‌ی شهرداری افزایش یابد.

این کارگران روز گذشته به دفتر شهرداری مراجعه و خواستار پیگیری حقوق قانونی خود شدند.

شهردار قروه بیان کرد: با استانداری صحبت کردم و گفتم کسانی که سال ۹۷ کارمند شهرداری بودند قاعدتاً این بخشنامه باید شامل حالشان شود که استانداری گفتند دو سه روز مهلت بدهید تا ما استعلام بگیریم و با قطعیت کار را پیش ببریم و در واقع اگر گفتند اعمال می‌شود خب کار را انجام می‌دهیم و اگر گفتند نمی‌شود از طریق استانداری اقدام خواهیم کرد.

کارگران می‌گویند: امیدواریم در روزهای باقیمانده تا پایان اردیبهشت، وعده‌هایی که داده‌اند عملی شده و مجوزهای لازم برای تبدیل وضعیت صادر شود.

تداوم بازداشت وحید دانا و سعید عابدی شهروندان بهائی در شیراز

علیرغم سپری شدن دو هفته از بازداشت وحید دانا و سعید عابدی، دو شهروند بهائی در شیراز، این شهروندان کماکان به صورت بلاتکلیف در بازداشتگاه اداره اطلاعات موسوم به پلاک ۱۰۰ بسر می برند. به دنبال بازداشت گستره و تفتیش منازل تعدادی از شهروندان بهائی در شیراز که این دو شهروند در تاریخ ۸ اردیبهشت ماه توسط ماموران اداره اطلاعات این شهر در منازل خود، پس از تفتیش محل و ضبط لوازم شخصی بازداشت شدند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، علیرغم سپری شدن دو هفته، وحید دانا و سعید عابدی، دو شهروند بهائی شیراز، کماکان در بازداشت به سر می برند.

تداوم بازداشت این شهروندان در حالی است که وحید دانا، دارای نوع حادی از عارضه مزمن فشار خون بوده و پیش از بازداشت نیز به دلیل بروز نشانه های آنژین قلبی تحت نظر پزشک متخصص بوده است. به گفته یک منبع نزدیک به خانواده آقا دانا، مشکلات قلبی این شهروند در سال ۹۳ و در زمان بازداشت پیشین بروز پیدا کرده است. عدم پاسخدهی مسئولان در خصوص وضعیت این دو شهروند بهائی و تداوم بازداشت آنان در شرایط شیوع گسترده ویروس کرونا در این شهر باعث افزایش نگرانی خانواده آنان شده است.

این دو شهروند بهائی در تاریخ ۸ اردیبهشت ماه در منازل شخصی خود توسط ماموران اداره اطلاعات بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد امنیتی موسوم به پلاک ۱۰۰ منتقل شدند. ماموران در زمان بازداشت اقدام به بازرسی منازل این شهروندان کرده و برخی از لوازم شخصی آنان از جمله تلفن های همراه، کامپیوتر شخصی و تعدادی از کتب، آثار و تصاویر مربوط به آیین بهائی را با خود بردند.

همزمان با آغاز موج جدید فشار بر شهروندان بهائی، در تاریخ ۱۷ فروردین ماه نیز ۷ شهروند بهائی در شیراز به نام های سعید اتحاد، قاسم معصومی، سیامک هنرور، سروش آبادی، صدیقه اقدسی، عالیه فروتن و بهروز فرزندی اردکانی پس از تفتیش منزل و ضبط تعدادی از وسایل شخصی توسط نیروهای امنیتی بازداشت و تدریجا پس از حدود یک ماه با تودیع قرار وثیقه و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شدند.

وحید دانا و سعید عابدی پیش از این نیز سابقه بازداشت و محکومیت در پرونده خود دارند. این شهروندان در تاریخ ۲۸ مرداد ۹۷، توسط شعبه یک دادگاه انقلاب شیراز به صورت غیابی و بدون اطلاع وکیل و متهمان، هریک به یک سال حبس تعزیری و یک سال تبعید محکوم شده بودند که این حکم توسط شعبه ۱۷ دادگاه تجدید نظر استان فارس برای هریک به ۶ ماه حبس تعزیری تقلیل یافت. این شهروندان نهایتا در بهمن ماه ۹۷، با اعمال عفو موضوعی ۲۲ بهمن، با عدم اجرای حکم حبس روبرو شدند.

شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار شهروند بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.

علی واثقی از زندان اردبیل به مرخصی اعزام شد

علی واثقی، فعال ترک (آذربایجانی)، امروز دوشنبه ۶ اردیبهشت ماه، از زندان اردبیل به مرخصی اعزام شد. وی در تاریخ ۱۷ آبان ماه سال گذشته پس از حضور در واحد اجرای احکام دادسرای اردبیل بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت ۲ ساله خود به زندان اردبیل منتقل شده بود.
ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۰، علی واثقی، فعال ترک (آذربایجانی) از زندان اردبیل به مرخصی اعزام شد.
اعزام به مرخصی وی با تودیع قرار وثیقه ۵۰ میلیون تومانی و به مدت یک هفته صورت گرفته است.
علی واثقی پیش از این نیز در تاریخ ۲۵ اسفندماه ۹۹ به مرخصی کوتاه مدت اعزام شده و در تاریخ ۲ فروردین ماه، با پایان ایام مرخصی به زندان اردبیل بازگشت.
برادر وی رضا واثقی نیز در تاریخ ۱۸ فروردین‌ماه به مرخصی اعزام شد و در تاریخ ۱ اردیبهشت‌ماه به زندان بازگشت.
علی واثقی و بردارش رضا واثقی پیشتر در تاریخ ۲۱ خردادماه ۹۹، در محل کار خود همراه با ضرب و شتم بازداشت و در تاریخ ۲۷ خرداد با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شدند. محل کسب این شهروندان نیز روز پنج‌شنبه ۲۲ خردادماه ۹۹ توسط ماموران اداره اطلاعات مورد بازرسی قرار گرفت. در جریان این بازرسی تعدادی از وسایل شخصی و کامپیوتر آنان ضبط شد.
رضا و علی واثقی توسط شعبه ۱ دادگاه انقلاب اردبیل به ریاست قاضی مهدوی راد پیشتر به تربیت به ۲ و ۳ سال حبس تعزیری محکوم شدند. از مصادیق صدور حکم علیه این شهروندان انتشار آثار ضرب و شتم نیروهای امنیتی بر روی بدنشان در فضای مجازی و همچنین نوشتن جمله «زنده باد قهرمانانی که در راه آزادی تلاش می‌کنند» در تلگرام رضا واثقی عنوان شده است.
نهایتا این حکم در مرحله تجدیدنظر توسط شعبه ۱ دادگاه تجدیدنظر استان اردبیل به ریاست قاضی عتباتی و مستشاری سیدشاکر موسوی قدیر محمدی از بابت اتهامات مشارکت در تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت ملی کشور از طریق چاپ شب نامه و فعالیت تبلیغی علیه نظام برای رضا واثقی تایید و برای علی واثقی به ۲ سال حبس تعزیری تقیل یافت.
علی و رضا واثقی در آبان‌ماه ۹۹ پس از حضور در واحد اجرای احکام دادسرای اردبیل بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت خود به زندان اردبیل منتقل شدند.

علی واثقی از زندان اردبیل به مرخصی اعزام شد

علی واثقی، فعال ترک (آذربایجانی)، امروز دوشنبه ۶ اردیبهشت ماه، از زندان اردبیل به مرخصی اعزام شد. وی در تاریخ ۱۷ آبان ماه سال گذشته پس از حضور در واحد اجرای احکام دادسرای اردبیل بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت ۲ ساله خود به زندان اردبیل منتقل شده بود.
ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۰، علی واثقی، فعال ترک (آذربایجانی) از زندان اردبیل به مرخصی اعزام شد.
اعزام به مرخصی وی با تودیع قرار وثیقه ۵۰ میلیون تومانی و به مدت یک هفته صورت گرفته است.
علی واثقی پیش از این نیز در تاریخ ۲۵ اسفندماه ۹۹ به مرخصی کوتاه مدت اعزام شده و در تاریخ ۲ فروردین ماه، با پایان ایام مرخصی به زندان اردبیل بازگشت.
برادر وی رضا واثقی نیز در تاریخ ۱۸ فروردین‌ماه به مرخصی اعزام شد و در تاریخ ۱ اردیبهشت‌ماه به زندان بازگشت.
علی واثقی و بردارش رضا واثقی پیشتر در تاریخ ۲۱ خردادماه ۹۹، در محل کار خود همراه با ضرب و شتم بازداشت و در تاریخ ۲۷ خرداد با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شدند. محل کسب این شهروندان نیز روز پنج‌شنبه ۲۲ خردادماه ۹۹ توسط ماموران اداره اطلاعات مورد بازرسی قرار گرفت. در جریان این بازرسی تعدادی از وسایل شخصی و کامپیوتر آنان ضبط شد.
رضا و علی واثقی توسط شعبه ۱ دادگاه انقلاب اردبیل به ریاست قاضی مهدوی راد پیشتر به تربیت به ۲ و ۳ سال حبس تعزیری محکوم شدند. از مصادیق صدور حکم علیه این شهروندان انتشار آثار ضرب و شتم نیروهای امنیتی بر روی بدنشان در فضای مجازی و همچنین نوشتن جمله «زنده باد قهرمانانی که در راه آزادی تلاش می‌کنند» در تلگرام رضا واثقی عنوان شده است.
نهایتا این حکم در مرحله تجدیدنظر توسط شعبه ۱ دادگاه تجدیدنظر استان اردبیل به ریاست قاضی عتباتی و مستشاری سیدشاکر موسوی قدیر محمدی از بابت اتهامات مشارکت در تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت ملی کشور از طریق چاپ شب نامه و فعالیت تبلیغی علیه نظام برای رضا واثقی تایید و برای علی واثقی به ۲ سال حبس تعزیری تقیل یافت.
علی و رضا واثقی در آبان‌ماه ۹۹ پس از حضور در واحد اجرای احکام دادسرای اردبیل بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت خود به زندان اردبیل منتقل شدند.

پیرانشهر؛ بازداشت یک شهروند توسط نیروهای امنیتی

امروز دوشنبه ۶ اردیبهشت‌ماه، یک شهروند اهل شهرستان پیرانشهر در استان آذربایجان غربی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.
به نقل از کردپا، امروز دوشنبه ۶ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۰، یک شهروند اهل پیرانشهر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.
بر اساس این گزارش هویت وی رسول عبدالله‌نژاد فرزند ابوبکر اهل روستای گرگول سفلی ساکن پیرانشهر عنوان شده است.
تا لحظه تنظیم این گزارش از محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه آقای عبدالله‌نژاد اطلاعی در دست نیست.

پس از گذشت ۵ ماه؛ تداوم بازداشت و بلاتکلیفی یک شهروند در شهرستان دشتیاری

یاسر هوت شهروند بازداشتی اهل شهرستان دشتیاری واقع در استان سیستان و بلوچستان، با گذشت ۵ ماه از زمان دستگیری کماکان به صورت بلاتکلیف در زندان زاهدان بسر می‌برد. این شهروند در اوایل آذرماه ۹۹، توسط نیروهای امنیتی در شهرستان دشتیاری بازداشت شد.
ی، یاسر هوت شهروند اهل شهرستان دشتیاری کماکان در بازداشت و بلاتکلیفی بسر می‌برند.
بر اساس این گزارش، پس از پیگیری خانواده این شهروند، ماموران امنیتی از انتقال وی به زندان زاهدان خبر داده‌اند.
آقای هوت در تاریخ ۵ آذر ماه ۹۹، توسط نیروهای امنیتی در شهرستان دشتیاری بازداشت شد.
تاکنون از اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دست نیست.
یاسر هوت، فرزند بابو اهل روستای پلان از توابع شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان است.

بیانیه ۱۵ تشکل کارگری و صنفی به مناسبت روز جهانی کارگر؛ ایجاد شورای همکاری راه پیروزی جنبش‌ های مطالباتی کارگران است

پانزده تشکل کارگری و صنفی در ایران با انتشار بیانیه‌ای به مناسبت روز جهانی کارگر ضمن اعتراض به مدیریت ناکارآمد دولت در خصوص بحران کرونا در کشور و آسیب های جبران ناپذیر این ناکارآمدی به بدنه قشر کارگر، خواهان ایجاد یک شورای همکاری میان بخش‌های مختلف کارگران، کارمندان و مزدبگیران، معلمان، بازنشستگان، زنان، دانشجویان و بیکاران شدند تا جنبش‌های مطالباتی در گوشه کنار کشور به راحتی سرکوب نشوند. در بخشی از این بیانیه آمده است، “واقعیت این است که ما کارگران در شرایط کنونی با مشکل پراکندگی مواجه هستیم و این مسئله خود هشداری است که علی‌رغم ادامه کاری و از خود گذشتگی در مبارزه و علی‌رغم اعلام همبستگی و همدلی آشکار و واقعی میان فعالان جنبش‌های اجتماعی، بدون یک همکاری جدی و سازمان‌یافته و سراسری در میان تمامی کارگران و زحمت‌کشان، قادر به مقابله با سیاست‌های ضد کارگری و تغییر شرایط موجود نخواهیم بود”. این تشکل ها در پایان “اعتصاب و ایجاد تشکل‌های آزاد و مستقل کارگری” را حق مسلم کارگران ایران عنوان کردند.
پانزده تشکل کارگر در ایران با انتشار بیانیه‌ای به مناسبت روز جهانی کارگر (اول ماه مه) ضمن اعتراض به مدیریت ناکارآمد دولت در خصوص بحران کرونا در کشور و آسیب های جبران ناپذیر این ناکارآمدی به بدنه قشر کارگر از جمله زنان کارگر ایران، خواهان ایجاد یک شورای همکاری میان بخش‌های مختلف کارگران، کارمندان و مزدبگیران، معلمان، بازنشستگان، زنان، دانشجویان و بیکاران شدند تا جنبش‌های مطالباتی در گوشه کنار کشور به راحتی سرکوب نشوند.
متن کامل این بیانیه در ادامه می آید:
“گرامی باد “اول ماه مه” (یازده اردیبهشت)، روز همبستگی بین‌المللی کارگران جهان!
امسال هم در حالی به استقبال “اول ماه مه” روز همبستگی بین‌المللی طبقه‌ی کارگر می‌رویم که بحران جهانی سلامت، زندگی کارگران را تحت‌الشعاع قرار داده است.
واگیری جهانی کرونا (کوید-۱۹) همراه با بحران اقتصادی، کارگران و مزدبگیران و کسبه خرد را در تنگنا قرار داده است. در ایران بر اثر بی‌قابلیتی و ناکارآمدی حاکمیت و دولت، این وضعیت وخیم‌تر از گذشته و هر جای دیگری شده است.
فقدان سیاست‌های کارآمد بهداشتی و عدم اعمال قرنطینه‌های لازم، همراه با تامین هزینه‌های زندگی مردم، از سوی دولت، بحران معیشتی فرودستان را دامن زده است. با وجود آن که کارگران و زحمت‌کشان به درستی خواست اجرای واکسیناسیون فوری، رایگان و عمومی را فریاد می‌زنند و بر آن اصرار می‌ورزند، فرادستان و قدرت‌مداران در تامین واکسن کوتاهی آگاهانه و عامدانه‌ای دارند و می‌کوشند با بحران آفرینی‌ها، منافع گروه‌های خاصی از بدنه حاکمیت را تامین کنند. اصرار بر ساخت واکسن داخلی و واگذاری تامین واکسن به بخش خصوصی در این راستاست.
این مسئله به نوبه خود، بخش‌های وسیعی از جمعیت، به ویژه اقشار متوسط جامعه را در فقر روز افزونی گرفتار کرده و تعداد هر دم فزاینده ای از آنان را حاشیه‌نشین کرده است. در این میان وضع زنانِ کارگر و زحمت‌کش، از همه اسفبارتر است. بنا بر آمارهای موجود، در ادامه‌ی موج افزایش بیکاری‌ها و ‌اخراج‌ها، به‌ بهانه پاندمی کرونا، ۷۰ درصد زنان کارگر اخراج و از کار بیکار شده‌‌اند. در بحث معیشت نیز، این بی‌ثباتی و روندِ فقیرسازی سیستماتیک مزدبگیران، با تبعیض حداکثری، بیش از همه، خود را در وضعیت معیشتی زنان نمایان کرده است که حق اشتغال پایین، قرار گرفتن در صفِ نخست اخراج و بیکارسازی و منزوی‌ شدن زنان کارگر، از تبعات آن بوده، که به نوبه خود، زخم بزرگ دیگری را بر پیکر طبقه‌ی کارگر ایران وارد کرده است. در این میان وضع زنان کارگر خانگی که ممر درآمد خود را از دست داده‌اند از همه بدتر می‌باشد. هم تبعیض جنسیتی و هم بیکاری و ورشکستگی، فشار مضاعفی را بر این بخش از نیروی کار ایران وارد کرده است.
با اینهمه کارگران ایران و متحدانش در سال گذشته، مبارزه‌ی خستگی‌ناپذیر و پیگیری را در شرایطی که توازن قوا حاکم به نفع‌شان نبوده و فعالین کارگری و دیگر جنبش‌های اجتماعی زیر سرکوب چند لایه و نظام‌مندی قرار داشتند، به پیش برده‌اند. کارگران و حقوق‌بگیران در بخش‌های مختلف اقتصاد از صنعت بزرگ همچون پتروشیمی، هپکو، آذرآب، نیشکر هفت‌تپه، شرکت واحد اتوبوسرانی تهران، فولاد خوزستان و . . . تا معلمان، بازنشستگان، دانشجویان و زنان به اشکال‌ و طرق مختلف مبارزات خود را به پیش برده و مخالفت خود را با سیاست‌های خشن و نئولیبرالی دولت و حاکمیت نشان داده‌اند که در این میان می توان بطور ویژه از مبارزات خستگی‌ناپذیرِ کارگران هفت‌تپه یاد کرد که مسائل مهم و پایه‌ای چون خصوصی‌سازی، اختلاس‌های بزرگِ سهامداران و صاحبان اصلی هفت‌تپه را در سطح جامعه مطرح کرده و در مقابل، از نقش کارگر در تصمیم‌گیری‌ها و اداره شورائی سخن گفته‌اند. مبارزاتی که از جانب هم طبقه‌ای‌های آنان در اقصا نقاط جهان مورد حمایت قرار گرفته است. تا آن جا که بارها شاهد بیانیه‌ها و کمپین‌های حمایتی از جانب کارگران، سندیکاها و اتحادیه‌های بزرگ کارگری در نقاط دور و نزدیک جهان بوده‌ایم.
در برابر این همبستگی‌های ملی و بین‌المللی، گرایش‌های طرفدار سرمایه‌داری، انواع و اقسام طرح‌ها و آلترناتیوهای خروج از بحران را یکی بعد از دیگری پیشنهاد کرده و می‌کنند. هر روز ترفندی تازه ارائه می‌شود. اما کارگران ایران به تجربه دریافته‌اند که:
– راه چاره‌ی این مشکلات و رهائی از این وضعیت نمی‌تواند از جانب کسانی که خود در ایجاد آن‌ها نقش اصلی را تحت این یا آن نام ایفا کرده و می‌کنند مطرح شود. کارگران دیگر فریب دروغ‌ها و از جمله وعده و وعیدهای انتخاباتی را که هر چند سال یک‌بار تکرار می‌شود نمی‌خورند.
– راه چاره، همچنین از دل‌بستن به قدرت‌های بزرگ جهانی (از هر رنگ و قماشی که باشند) و سیاست‌بازی میان آن‌ها نیز به دست نمی‌آید. چنین دلبستگی‌هایی به قدرت‌هایی در جغرافیای سیاسی – چه جهانی و چه منطقه‌ای – در واقع گروگذاری و بخشیدن پیشاپیشِ دسترنج توده‌های زحمتکش و جاده صاف‌کنی برای سلطه‌گران جهت بهره‌برداری از منابع کشور و همین‌طور نفوذ تعیین کننده بیگانگان در تصمیم‌گیری‌های کلانِ اقتصادی، سیاسی و سوق‌الجیشی است.
مسأله‌ی قدرت‌های سلطه‌گر جهانی، هیچگاه، حفاظت از منافع طبقه‌ی کارگر و توده‌های زحمت‌کش در هیچ نقطه از جهان نبوده و نیست. راه چاره در ایران، مانند مبارزه‌ی طبقاتی در دیگر نقاط جهان، تنها از اتحاد و همبستگی طبقاتی میان خود کارگران و پیوند و همکاری مبارزاتی آن‌ها با دیگر زحمت‌کشان شهر و روستا حاصل می‌شود. کارگران و حقوق بگیران ایران بایستی با تشکیل و حفظ صفوف مستقل خود، اجازه سوءاستفاده به نیروهای غیرکارگری و طرح‌های فریبکارانه و پرطمطراق آن‌ها، در دفاع از سرمایه‌داری – که هیچ نشانی از عدالت اجتماعی و پذیرش نقش کارگران در مدیریت جامعه ندارند را – ندهند.
واقعیت این است که ما کارگران در شرایط کنونی با مشکل پراکندگی مواجه هستیم و این مسئله خود هشداری است که علی‌رغم ادامه کاری و ازخودگذشتگی در مبارزه و علی‌رغم اعلام همبستگی و همدلی آشکار و واقعی میان فعالان جنبش‌های اجتماعی، بدون یک همکاری جدی و سازمان‌یافته و سراسری در میان تمامی کارگران و زحمت‌کشان، قادر به مقابله با سیاست‌های ضدکارگری و تغییر شرایط موجود نخواهیم بود.
بارها تجربه کرده‌ایم که چگونه در نبود سازمان‌ها و نمایندگان مستقل کارگری باز هم مسئله تعیین حقوق حداقل به مضحکه‌ای تکراری و ملال‌آور تبدیل شده است. در شرایطی که خط فقر برای یک خانوار ایرانی ساکن شهرهای بزرگ، باید حداقل ۱۲ میلیون تومان باشد و حتی تشکیلات وابسته و حکومتی چون خانه‌ کارگر از ۸ تا ۹ میلیون سخن می‌گوید، از پذیرش هزینه‌ی سبد خانوار برآورد شده‌ی هشت میلیون و دویست هزار تومانی سر باز زد و حتی به ناله‌ها و ضجّه‌های نمایندگان تشکل‌های مورد قبول و وابسته هم توجهی نکرد.
اکنون فقدان تشکیلات درون واحدهای کار و تشکیلات منطقه‌ای و سراسری کارگران با شدتی بیش‌تر از پیش، خود را نمایان ساخته و مبارزه‌ی خستگی ناپذیری را برای ایجاد آن‌ها را می‌طلبد.
بدون چنین تشکیلات منسجم و سراسری، تاثیرات حضور و مبارزه‌ی کارگران خیلی چشم‌گیر نبوده و نتایج کار، حداقلی، بی‌پشتوانه و شکننده خواهد بود.
در شرایط موجود، ایجاد یک شورای همکاری میان بخش‌های مختلف کارگران، کارمندان و مزدبگیران، معلمان، بازنشستگان، زنان، دانشجویان و بیکاران، بیش از پیش ضرورت دارد. این امر نه وظیفه‌ای در میان وظائف دیگر، بلکه حلقه اصلی کار سازمان‌دهی در جامعه و در بین کارگران و زحمت‌کشان است. بدون هماهنگی و رفتن به سوی ایجادِ نهادهای همکاری و سراسری برای هدایت مشترک جنبش‌های مطالباتی، قدرت این حرکات شجاعانه و پیگیر اعتراضی – مطالباتی به هدر می‌رود و راه برای سرکوب آن‌ها هموارتر می‌شود. تلاش برای همگرائی میان مبارزات پراکنده و گسترش همبستگی این مبارزات در سال پیش‌رو، ضرورتی فوری و حیاتی خواهد بود.
اعتصاب، ایجاد تشکل‌های آزاد و مستقل کارگری، حق مسلم کارگران ایران است!
رهائی کارگران تنها به دست خود کارگران ممکن خواهد شد!
۶‌‌ اردیبهشت ۱۴۰۰”
۱-سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه / ۲- سندیکای کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه/ ۳- کانون صنفی فرهنگیان اسلامشهر/ ۴- کانون صنفی فرهنگیان گیلان/ ۵- انجمن صنفی معلمان مریوان_کردستان/ ۶- کانون صنفی فرهنگیان الیگودرز/ ۷- انجمن صنفی معلمان کردستان – سقز و زیویه/ ۸- گروه فعالان زنان “بیدارزنی”/ ۹- اتحاد بازنشستگان/ ۱۰- شورای بازنشستگان ایران/ ۱۱- اتحاد سراسری بازنشستگان ایران/ ۱۲- گروه اتحاد بازنشستگان/ ۱۳- کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری/ ۱۴-کمیته پیگیری ایجاد تشکل‌های کارگری/ ۱۵- کانون گفتگوی بازنشستگان تامین اجتماعی”

آزادی چهار نوکیش مسیحی بازداشتی در دزفول

روز چهارشنبه ۱ اردیبهشت‌‌ماه، حجت لطفی، اسماعیل نریمان‌پور، محمدعلی ترابی و علیرضا ورک شاه نوکیشان مسیحی، به صورت موقت از اداره اطلاعات دزفول آزاد شدند. این شهروندان روز دوشنبه ۳۰ فروردین‌ماه، توسط نیروهای امنیتی در دزفول بازداشت شده بودند.

به نقل از محبت نیوز، روز چهارشنبه ۱ اردیبهشت‌ ماه ۱۴۰۰، حجت لطفی، اسماعیل نریمان‌پور، محمدعلی ترابی و علیرضا ورک شاه نوکیشان مسیحی، به صورت موقت از اداره اطلاعات دزفول آزاد شدند.

در این گزارش آمده است، از این نوکیشان تعهدی مبنی بر اعلان حضور به موقع آنها در اداره مذکور در صورت احضارشان گرفته شده است.

گفته می‌شود ۱۰ الی ۱۵ نفر دیگر از نوکیشان مسیحی در دزفول تا روز پنجشنبه دوم اردیبهشت‌ماه به اداره اطلاعات این شهر احضار و بدنبال اخذ تعهد از آن‌ها آزاد شده اند.

در این گزارش به نقل از یک منبع مطلع آمده است: اسماعیل نریمان‌پور طی مدت زمان بازداشت و چند تن دیگر از نوکیشان مسیحی که به اداره اطلاعات دزفول احضار و سپس بدنبال اخذ تعهد از آنها آزاد شده بودند، مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند.

روز دوشنبه ۳۰ فروردین ماه ۱۴۰۰، اسماعیل نریمان‌پور، محمدعلی ترابی، علیرضا ورک شاه و حجت لطفی خلف، توسط نیروهای امنیتی در دزفول بازداشت شدند. ماموران در هنگام بازداشت، اقدام به تفتیش منزل آقایان نریمان‌پور، ترابی و لطفی خلف کرده و برخی از وسایل شخصی آنها را ضبط و با خود بردند.

لازم به اشاره است علیرغم اینکه طبق قانون مسیحیان به عنوان یک اقلیت دینی به رسمیت شناخته می‌شوند، دستگاه‌های امنیتی مسئله‌ی گرویدن مسلمانان به مسیحیت را با حساسیت خاصی دنبال می‌کنند و برخورد قهرآمیزی با فعالان این عرصه دارند.

برخورد با نوکیشان مسیحی در ایران در حالی صورت می گیرد که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

تفتیش منازل ۱۳ شهروند بهائی و بازداشت ۸ تن در بهارستان اصفهان

امروز یکشنبه ۵ اردیبهشت‌ماه منازل دستکم ۱۳ شهروند بهائی در شهر بهارستان اصفهان مورد تفتیش نیروهای امنیتی قرار گرفت و دستکم هشت شهروند به نام‌های سارا شکیب، فیروزه راستی نژاد، ساناز راسته، آزیتا رضوانی، مژگان پورشفیع، نسرین خادمی، افشین وجدانی و همسرش نوشین همت در این رابطه بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده‌اند. ماموران در جریان این بازرسی‌ها شماری از وسایل شخصی این شهروندان از جمله لپ تاپ‌، تلفن‌ همراه، کتب و جزوات مرتبط و غیرمرتبط با آیین بهائی، عکس‌های خانوادگی و مقداری سی دی را ضبط کرده و با خود برده‌اند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز یکشنبه ۵ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۰، منازل دستکم ۱۳ شهروند بهائی در شهر بهارستان اصفهان مورد تفتیش نیروهای امنیتی قرار گرفت و دستکم هشت تن در این رابطه بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده‌اند.

ماموران در زمان بازداشت اقدام به بازرسی منازل این شهروندان کرده و شماری از وسایل شخصی آنان از جمله لپ تاپ‌، تلفن‌ همراه، کتب و جزوات مرتبط و غیرمرتبط با آیین بهائی، عکس‌های خانوادگی و مقداری سی‌دی را ضبط کرده و با خود برده‌اند. هویت شهروندان بازداشت شده به نام‌های «سارا شکیب، ۲۳ ساله، ساناز راسته، آزیتا رضوانی، مژگان پورشفیع، فیروزه راستی نژاد، نسرین خادمی، افشین وجدانی و همسرش نوشین همت» توسط هرانا احراز شده است.

یک منبع مطلع در خصوص نحوه بازرسی منزل و بازداشت سارا شکیب گفت: «ساعت ۶:۴۵ دقیقه صبح ماموران هنگام خروج سینا و سمیرا شکیب از منزل با دو خودروی ۴۰۵ راه آنان را سد کرده و از ماشین پیاده شان کرده و گوشی‌های تلفن‌همراه را از آنان گرفتند. رفتارشان تند و بسیار خشن بود. حتی لباس سمیرا شکیب در این بین پاره شد. بعد از اعتراض سینا شکیب به این روند او را با مشت مورد ضرب و شتم قرار دادند، به ماشین دیگری منتقل کردند و به او چشمبند و دستبند زدند. سمیرا شکیب نیز به ماشین دیگری منتقل شد و حکمی را به او را مبنی بر بازرسی منزل نشان داد و گفتند که اگر همکاری کنید کسی را بازداشت نخواهیم کرد. از خانم شکیب خواستند تا بدون آنکه خانواده متوجه حضور نیروهای امنیتی شوند زنگ در را بزنند. حتی از سینا شکیب درباره وجود دوربین مداربسته در منزل پرسیدند. ماموران مرد زمانی که سارا شکیب خواب بود، بالای سر او رفتند. با مادر خانواده نیز خشن رفتار کردند و حوله‌ای رویش پرت کردند تا حجاب را رعایت کند! نهایتا ۱۶ نفر که با ۴ ماشین آمده بودند، تمام ۳ طبقه منزل را مورد بازرسی قرار دادند و پس از بازرسی کامل حکم جلب سارا شکیب را نشان دادند و او را با خود بردند. گفتند که خانواده ساعت شش با سند غیر مشاع به دادسرای اصفهان خیابان نیکبخت مراجعه کنند. آنها همچنین حکمی برای خواهر کوچکتر وی، سمیرا شکیب، ۲۱ ساله داشتند و تهدید کردند که هر وقت تماس گرفتند باید او را معرفی کنند و در غیر این صورت با حکم جلب خواهند آمد.»

بازرسی منازل سایر شهروندان نیز از حدود ساعت ۶ صبح امروز آغاز و تا حدود ساعت ۱ بعد از ظهر طول کشیده و اغلب با خشونت همراه بوده است. گفته می‌شود که ماموران در زمان بازرسی منزل یکی از این شهروندان، در حالی که وی در خانه حضور نداشته اقدام به شکستن درب منزل کرده‌اند. هویت سایر شهروندانی که منازل آنها مورد بازررسی قرار گرفته کماکان توسط هرانا در دست بررسی است. از هویت نهاد بازداشت کننده این شهروندان و محل نگهداری آنها تا زمان تنظیم این گزارش اطلاعی در دست نیست.

روز گذشته هرانا در گزارشی از اخراج برادر خانم شکیب، سینا شکیب دانشجوی ترم ۴ رشته آمار و کاربردها از دانشکده ریاضی و کامپیوتر خوانسار دانشگاه اصفهان، به دلیل اعتقاد به آئین بهائی خبر داده بود. پیشتر در سال ۱۳۹۴ سارا شکیب، دانشجوی سابق آمار در دانشگاه سراسری کاشان، طی روند مشابهی در اولین ترم ورود به دانشگاه از دانشگاه اخراج شد. همچنین سمیرا شکیب دیگر خواهر این شهروند بهائی نیز در کنکور سراسری سال ۹۷ با پیغام نقص پرونده مواجه شده و از ادامه تحصیل محروم شد. سال ها پیش مادر این خانواده نیز به دلیل بهائی بودن از ادامه تحصیل در دانشگاه محروم شده است.

تفتیش همزمان منزل شهروندان بهائی در ایران امری مسبوق به سابقه است، آذرماه سال گذشته هرانا در گزارشی از بازرسی منازل متعلق به ده‌ها شهروند بهائی در استان‌های تهران، البرز، اصفهان و مازندران خبر داده بود.

شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار شهروند بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.

Design a site like this with WordPress.com
Get started