مهدی فتحی، فعال صنفی معلمان از خردادماه امسال در حال تحمل دوران محکومیت خود در زندان عادل آباد شیراز است. آقای فتحی از بیماری نارسایی قلبی رنج میبرد و اخیرا حقوق ماهیانه ایشان نیز قطع شده است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، مهدی فتحی، فعال صنفی معلمان در حال تحمل دوران محکومیت خود در زندان عادل آباد شیراز است.

یک منبع مطلع در خصوص آخرین وضعیت وی گفت: “آقای فتحی که هم اکنون در بند ۱۴ زندان عادل آباد شیراز محبوس است، از بیماری نارسایی قلبی رنج میبرد. همچنین اخیرا حقوق ماهیانه ایشان نیز قطع شده است.”

آقای فتحی در اواسط اسفندماه سال ۱۴۰۰، در مرحله بدوی توسط دادگاه از بابت اتهاماتی از جمله “اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور، تبلیغ علیه نظام و توهین به رهبر و بنیانگذار جمهوری اسلامی” به ۱۲ سال حبس، دو سال تبعید به گرمسار، دو سال ممنوع‌الخروجی و دو سال ابطال گذرنامه محکوم شده بود.

این محکومیت در مرحله تجدیدنظر، توسط دادگاه تجدیدنظر استان فارس، به ۸ سال حبس، ابطال گذرنامه و ممنوعیت خروج از کشور تقلیل یافت. با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۵ سال زندان در خصوص او قابل اجرا است.

این فعال صنفی در تاریخ ۱۸ خردادماه ۱۴۰۱، توسط نیروهای امنیتی در منزلش واقع در روستای کردشول پاسارگاد بازداشت شد. وی چند روز بعد جهت تحمل حبس به زندان عادل آباد شیراز منتقل شد.

مهدی فتحی معلم تاریخ و فعال صنفی معلمان استان فارس است.

امروز شنبه ۱ شهریور، اسماعیل گرامی، فعال کارگری با تودیع قرار وثیقه از زندان اوین به مرخصی اعزام شد.

به نقل از سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، امروز شنبه ۱ شهریورماه ۱۴۰۱، اسماعیل گرامی، فعال کارگری از زندان اوین به مرخصی اعزام شد.

بر اساس این گزارش، اعزام به مرخصی این فعال کارگری با تودیع قرار وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی صورت گرفته است.

یک منبع نزدیک به خانواده این فعال کارگری، در اواسط مردادماه امسال گفته بود: «تست کرونای آقای گرامی در تاریخ ۸ مردادماه مثبت اعلام شده و در پی آن وی از بند عمومی زندان اوین به قرنطینه بهداری این زندان منتقل شد. روز گذشته با منفی شدن نتیجه تست کرونای اسماعیل، او به اندرزگاه ۶ این زندان انتقال داده شد.»

در تاریخ ۲ مرداد ۱۴۰۱، هرانا طی گزارشی از انتقال دسته جمعی تعداد پرشماری از زندانیان سیاسی زندان تهران بزرگ از جمله اسماعیل گرامی به زندان اوین خبر داده بود.

آقای گرامی پیشتر در تاریخ ۱۶ مهرماه ۱۴۰۰، به همراه شمار دیگری از زندانیان سیاسی محبوس در تیپ دو زندان تهران بزرگ که بدون اجرای اصل تفکیک جرائم در حال سپری کردن دوران محکومیت خود بودند، توسط تعدادی از زندانیان متهم به جرائم خشن مورد ضرب و شتم قرار گرفت. در جریان این رخداد شاپور احسانی راد، پویا قبادی، اسماعیل گرامی، اکبر باقری و اکبر فراجی آسیب دیده و تعدادی از آنها جهت درمان به بهداری زندان منتقل شدند.

پس از بروز این درگیری، در تاریخ ۱۹ مهرماه همان سال، هرانا در گزارشی از انتقال تنبیهی آقای گرامی به همراه ۱۳ زندانی سیاسی دیگر به بند۱ تیپ دو این زندان خبر داد. انتقال این زندانیان به سالن ۱ که با عنوان بند دربسته نیز شناخته می‌شود، با حضور شماری از مقامات زندان به صورت اجباری و علیرغم شرایط غیراستاندارد و نامناسب این سالن صورت گرفت.

حکم محکومیت این فعال کارگری که پیشتر توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران از بابت اتهام اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور به ۵ سال حبس تعزیری ۷۴ ضربه شلاق و دو میلیون تومان جریمه نقدی محکوم شده بود، در شهریورماه سال ۱۴۰۰ توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر تهران عینا تایید شد.

اسماعیل گرامی در تاریخ ۱۷ اسفندماه ۹۹، همزمان با اعتراضات سراسری بازنشستگان در کشور، تجمع کارگران، معلمان و بازنشستگان در مقابل وزارت کار در تهران، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و یک روز بعد آزاد شد.

او مجددا در تاریخ ۱۴ فروردین‌ماه ۱۴۰۰، توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود در تهران بازداشت و به شعبه ۲ بازپرسی دادسرای اوین منتقل شد. اسماعیل گرامی نهایتا در تاریخ ۱۹ فروردین ماه به قرنطینه زندان تهران بزرگ منتقل شد.

اسماعیل گرامی، فعال کارگری، ۶۸ ساله و همسر ژاله روح زاد معلم بازنشسته و فعال صنفی معلمان است.

شاهین برزگر، شهروند ساکن تبریز، به شعبه ۱۵ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان تبریز احضار شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، شاهین برزگر، شهروند ساکن تبریز به دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان تبریز احضار شد.

آقای برزگر طی ابلاغیه ای الکترونیکی و تماسی تلفنی از طرف شعبه ۱۵ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان تبریز به این شعبه احضار شده است.

روز‌ چهارشنبه ۲۲ تیرماه سال جاری نیروهای‌ امنیتی به منزل پدری این شهروند مراجعه کردند و‌ به‌ دلیل‌ عدم‌ حضور وی در منزل نتوانسته‌ بودند‌ وی را بازداشت کنند.

گفته میشود نیروهای امنیتی هنگام مراجعه اقدام به شکستن در منزل و ضرب و شتم برادر و خواهر شاهین برزگر کرده بودند.

آقای برزگر اوایل مردادماه سال گذشته توسط ماموران اداره اطلاعات بازداشت و در تاریخ ۲۰ مردادماه به زندان تبریز منتقل شد. وی نهایتا در تاریخ ۲۳ مردادماه، با تودیع قرار وثیقه، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از این زندان آزاد شده بود.

در تاریخ ۲ مردادماه ۱۴۰۰، شماری از شهروندان ساکن تبریز در حمایت از اعتراضات خوزستان به بی آبی و سوء مدیریت مسئولان دست به تجمع و راهپیمایی اعتراضی زدند که در جریان این تجمع شماری از شهروندان بازداشت شدند.

وی در آبان ماه سال گذشته توسط دادگاه کیفری تبریز به حبس و جزای نقدی محکوم شد. بر اساس این حکم که از سوی شعبه ۱۱۱ دادگاه کیفری دو تبریز صادر و به وی ابلاغ شده است، آقای برزگر از بابت اتهام “تحریک و دعوت مردم به اعمال خشونت آمیز از طریق سامانه های مخابراتی در فضای مجازی” به ۹۱ روز حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشتی و پرداخت ۴۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم شده است. بر اساس حکم صادره ۵۰ روز از مجازات حبس وی به مدت ۲ سال به حالت تعلیق درآمده است.

در بخش دیگری از پرونده، توسط شعبه ۱۵ دادسرای عمومی و انقلاب تبریز برای شاهین برزگر در خصوص اتهام اخلال در نظم عمومی قرار جلب و در خصوص اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام قرار منع تعقیب صادر شده بود.

شاهین برزگر پیش از این نیز به دلیل فعالیت‌های خود سابقه بازداشت و یا محکومیت داشته‌ است.

امروز دوشنبه ۳۱ مردادماه، امید ابراهیمی، شهروند اهل شهرستان اشنویه و زندانی سیاسی سابق پس از احضار به اداره اطلاعات این شهرستان بازداشت شد.

به نقل از کردپا، امروز دوشنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۱، امید ابراهیمی شهروند اهل اشنویه به اداره اطلاعات این شهرستان احضار و بازداشت شد.

در این گزارش به نقل از یک منبع مطلع امده است: “آقای ابراهیمی از طریق تماس تلفنی به اداره اطلاعات اشنویه احضار و پس از مراجعه به این اداره بازداشت شده است.”

تا لحظه تنظیم این خبر، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دسترس نیست.

امید ابراهیمی پیشتر در تیرماه ۹۷، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و جهت بازجویی به بازداشتگاه اطلاعات سپاه ارومیه منتقل شد. وی پس از گذشت ۴۵ روز به صورت موقت آزاد شد.

آقای ابراهیمی در همان سال توسط دادگاه انقلاب اشنویه از بابت اتهام “همکاری با یکی از احزاب مخالف نظام” به ۲ سال و ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شده بود که این حکم در مرحله تجدیدنظر به ۲ سال حبس کاهش پیدا کرد.

این شهروند در تاریخ ۲۳ شهریورماه ۹۸، جهت اجرای حکم به زندان اشنویه منتقل و روز جمعه ۱۰ اردیبهشت ماه ۱۴۰۰، با پایان دوران محکومیت از زندان اشنویه آزاد شده بود.

امید ابراهیمی، فرزند قادر و اهل شهرستان اشنویه است.

خالد پیرزاده، زندانی سیاسی تبعیدی،‌ علیرغم شرایط نامساعد جسمی، دوران محکومیت ۵ ساله خود را در زندان شیبان اهواز سپری میکند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، خالد پیرزاده، زندانی سیاسی تبعیدی، دوران محکومیت خود را در زندان شیبان اهواز سپری میکند.

یک منبع مطلع در خصوص شرایط این زندانی گفت: «خالد به دلیل شرایط نامساعد جسمانی و ناتوانی در کنترل ادرار، در بهداری زندان نگهداری میشود و همچنان در انتظار نظر کمیسیون ۵ نفره پزشکی قانونی است.»

پیشتر یک منبع مطلع گفته بود: «آقای پیرزاده با حدود ۴۰ کیلوگرم کاهش وزن مواجه شده است، معده وی نمیتواند هیچ غذایی را نگهدارد، به شدت ضعیف شده و توانایی کنترل ادرار هم ندارد و از رسیدگی پزشکی محروم مانده است.»

لازم به یادآوری است، علی شریف زاده، وکیل مدافع خالد پیرزاده، پیشتر طی یادداشتی در صفحه شخصی خود از تشنج این زندانی در زمان ملاقات خبر داده بود.

همچنین اسفندماه سال گذشته یک منبع مطلع در خصوص وضعیت آقای پیرزاده به هرانا گفته بود:«معده خالد پیرزاده حتی آب را تحمل نمیکند و هر چه که بخورد استفراغ میکند. او توانایی کنترل دفع را هم از دست داده و پوشک میشود. آقای پیرزاده به دلیل تمامی این مسائل وزن زیادی از دست داده است و باوجود این وضعیت به جای رسیدگی پزشکی تنها به بهداری زندان اعزام شده و سرم دریافت میکند.»

خالد پیرزاده در تاریخ ۵ خردادماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی همراه با ضرب و شتم بازداشت و مدتی بعد با پایان مراحل بازجویی به زندان اوین منتقل شد. وی در بهمن‌ماه همان سال توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه از بابت اتهام “اجتماع و تبانی” به ۵ سال حبس و به اتهام “توهین به رهبری” به ۲ سال حبس و در مجموع به ۷ سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم نهایتا خردادماه ۹۹ توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی احمد زرگر عینا تایید شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری از بابت اتهام “اجتماع و تبانی” در خصوص آقای پیرزاده قابل اجرا است.

آقای پیرزاده در تاریخ ۱ مردادماه ۹۹ از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقلشد. گفته می‌شود وی در زمان انتقال توسط ماموران گارد ویژه زندان اوین مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود. وی مردادماه سال گذشته از ناحیه پا تحت عمل جراحی قرار گرفت. پا و مهره‌های کمر او در دوران بازداشت آسیب جدی دیده و نیازمند جراحی‌های بیشتر و فیزیوتراپی است. آقای پیرزاده در تاریخ ۲۳ تیرماه، ۱۴۰۰ از قرنطینه زندان تهران بزرگ خارج و نهایتا به زندان شیبان اهواز منتقل شده و از آن زمان تا چندی پیش از این گزارش بدون رعایت اصل تفکیک جرائم در بند ۵ این زندان و در کنار زندانیان جرائم خشن سپری کرد.

این زندانی سیاسی شهریورماه سال گذشته رای چندمین بار طی دوران محکومیت خود اعتصاب غذا کرد و در نهایت مورخ ۲۳ آبان‌ماه ۱۴۰۰ به اعتصاب غذای خود پایان داد. آقای پیرزاده با مشکلات متعدد جسمانی از جمله کاهش فشار و قند خون، درد در ناحیه کمر و پا، مشکل روده و کلیه مواجه شده بود.

او همچنین دیماه ۱۴۰۰، در اعتراض به عدم تحقق وعده‌های مسئولان مبنی بر موافقت با درخواست آزادی مشروط و اعطای مرخصی پلک چشم راست خود را دوخته بود، امری که منجر به عفونت چشم او شد.

روز شنبه ۲۹ مردادماه، حامد محمودی شهروند اهل بانه پس از احضار به اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب این شهرستان بازداشت و جهت اجرای حکم حبس به زندان بانه منتقل شد.

به نقل از کردپا، حامد محمودی شهروند اهل بانه بازداشت و به زندان این شهرستان منتقل شد.

این شهروند روز شنبه ۲۹ مردادماه ۱۴۰۱، جهت اجرای حکم حبس خود به اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب بانه احضار شده بود.

آقای محمودی پیشتر از سوی دادگاه بانه به اتهام “عضویت در یکی از احزاب مخالف نظام” به یک سال حبس تعزیری محکوم شد.

کیوان مهتدی، فعال کارگری کماکان در زندان اوین در بازداشت و بلاتکلیفی بسر میبرد. آقای مهتدی در تاریخ ۱۹ اردیبهشت‌ماه، به همراه آنیشا اسداللهی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و چندی قبل از بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ به بند ۴ زندان اوین منتقل شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، کیوان مهتدی، فعال کارگری کماکان در زندان اوین در بازداشت و بلاتکلیفی بسر میبرد.

یک منبع مطلع در خصوص وضعیت آقای مهتدی گفت: “کیوان مهتدی باگذشت بیش از ۳ ماه و انتقال به بند عمومی، هنوز در بلاتکلیفی بسر میبرد و با آزادی موقتش با قرار وثیقه موافقت نشده است.”

کیوان مهتدی و آنیشا اسداللهی در تاریخ ۱۹ اردیبهشت‌ماه امسال، توسط نیروهای امنیتی در منزل خود بازداشت و سپس به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شدند. قرار بازداشت این زوج فعال کارگری اواخر خردادماه به مدت یک ماه دیگر تمدید شد. خانم اسدللهی روز یکشنبه ۹ مردادماه  از بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین به بند زندان این زندان منتقل شد. وی نهایتا روز شنبه ۲۹ مرداد، با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.

پیش از این امیر رئیسان، وکیل مدافع آنها در خصوص آخرین وضعیت موکلان خود اظهار بی اطلاعی کرده و گفته بود اجازه دسترسی به جزئیات پرونده آنها را ندارد. به گفته آقای رئیسیان مرجع رسیدگی یعنی شعبه دوم بازپرسی دادسرای امنیت تنها به ذکر اینکه اتهام امنیتی است کفایت کرده‌ است. کیوان مهتدی نیز مدتی قبل از بند ۲۰۹ به بند ۴ زندان اوین منتقل شد.

پیشتر در گزارش‌هایی به تداوم بازداشت و بلاتکلیفی آنیشا اسداللهی و کیوان مهتدی پرداخته بود.

تا لحظه تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروندان اطلاعی در دست نیست.

آنیشا اسداللهی و کیوان مهتدی پیشتر نیز به واسطه فعالیت های خود سابقه بازداشت و محکومیت داشته اند. خانم اسداللهی، در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ماه ۹۸ همزمان با روز جهانی کارگر، در تجمعی که به همین مناسبت برگزار شده بود به همراه تعداد زیادی از فعالان این حوزه بازداشت و به زندان منتقل شد. وی نهایتا توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، از بابت اتهام اخلال در نظم عمومی به یک سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده و مدت ۶ ماه از دوران محکومیت وی نیز به حالت تعلیق درآمد. او در تاریخ ۱۴ دی ماه ۹۸ پس از احضار به شعبه اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و در تاریخ ۱ بهمن ماه همان سال از زندان اوین آزاد شد.

 ایوب اسدی، زندانی سیاسی تبعیدی دوران محکومیت ۲۰ ساله خود را بدون رعایت اصل تفکیک جرائم در زندان کاشمر سپری میکند. آقای اسدی علیرغم ابتلا به بیماری هایی چون آسم، دیسک کمر، مشکلات کلیه و کاهش بینایی چشم چپ، از رسیدگی مناسب پزشکی و اعزام به مرخصی درمانی محروم مانده است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۳۱ مردادماه ۱۴۰۱، ایوب اسدی زندانی سیاسی تبعیدی دوران محکومیت خود بدون رعایت اصل تفکیک جرائم در زندان کاشمر سپری میکند.

آقای اسدی علیرغم ابتلا به بیماری هایی چون آسم، دیسک کمر، مشکل کلیه و کاهش بینایی چشم چپ تاکنون از رسیدگی مناسب پزشکی و اعزام به مرخصی درمانی محروم مانده است.

یک منبع مطلع در خصوص وضعیت این زندانی سیاسی گفت: “مسئولین زندان در اعطای مرخصی درمانی به ایوب اسدی کارشکنی میکنند. آقای اسدی قرار بود ماه گذشته جهت کنترل وضعیت جسمانی و بیمارهایی که با آن مواجه است به مرخصی درمانی اعزام شود، با این حال علیرغم قول مساعد مسئولان مرخصی به وی اعطا نشد. او همچنین طی ماه های اخیر برای چندمین بار مکرر درخواست آزادی مشروط کرده، اما مجددا با این درخواست مخالف شده است.”

این منبع مطلع افزود: “در زندان کاشمر اصل تفکیک جرائم رعایت نمی شود و آقای اسدی به همراه یک زندانی سیاسی دیگر در کنار زندانیان با جرائم گوناگون در شرایط بسیار نامناسبی بسر می‌برند.”

پیش از این نیز یک منبع در خصوص وضعیت این زندانی به هرانا گفته بود: “دادگاه و زندان با اعطای عفو مشروط یا انتقالی به ایوب اسدی، کماکان مخالف می‌کنند. آقای اسدی دو سوم دوران محکومیت خود را طی کرده است، اما مسئولان خلف وعده کرده و او را از آزادی مشروط محروم کرده‌اند. بعلاوه آقای اسدی بارها درخواست انتقالی کرده است، اما مسئولان با درخواستش مخالفت کرده اند.”ب

این زندانی سیاسی در تاریخ ۲۹ اسفند ۱۴۰۰، از زندان کاشمر به مرخصی اعزام شده و مورخ ۱ خردادماه، با پایان ایام مرخصی به زندان بازگشته بود.

ایوب اسدی اهل مریوان واقع در استان کردستان، سال ۱۳۹۰ توسط نیروهای سپاه در یکی از روستاهای سنندج بازداشت شد.

وی در مردادماه ۱۳۹۱، به اتهام «محاربه از طریق ارتباط و همکاری با یکی از احزاب اپوزیسیون» توسط شعبه‌ یک دادگاه انقلاب سنندج به ۲۰ سال حبس تعزیری و تبعید به زندان کاشمر محکوم شد.

واله زمانی، فعال کارگری علیرغم گذشت بیش از ۸۰ روز در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین، محروم از رسیدگی مناسب پزشکی در بازداشت و بلاتکلیفی بسر میبرد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۳۱ مردادماه ۱۴۰۱، واله زمانی فعال کارگری، کماکان در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین، در بازداشت و بلاتکلیفی بسر میبرد.

یک منبع مطلع در خصوص وضعیت این فعال کارگری گفت: “واله زمانی بارها در بند ۲۰۹ زندان اوین خون بالا آورده و به شدت رنگ صورت و چشم هایش زرد شده و وزن زیادی از دست داده و آنزیم های کبدش بالا رفته است.”

این منبع مطلع در ادامه افزود: “تغذیه زندان به هیچ عنوان برای وضعیت جسمی او مناسب نیست. از آنجایی که واله مبتلا به چسبندگی ریه است، شرایط سلول به دلیل رطوبت بالا و نبود اکسیژن کافی باعث شده که به سختی نفس بکشد. واله زمانی پس از بیش از ۸۰ روز بازداشت، تنها دو بار به بیمارستان اعزام شده و با وجود وضعیت حاد پزشکی، فقط به او مسکن داده می شود.”

پیشتر در تاریخ ۲۱ تیرماه، در طی یک گزارشی از وضعیت بیماری واله زمانی و بازجویی های طولانی مدت وی، خبر داده بود.

آقای زمانی در تاریخ ۹ خردادماه توسط نیروهای امنیتی در ارومیه بازداشت و مدتی بعد از بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین به یکی از سلولهای انفرادی بند ۲۴۰ این زندان منتقل شد.

واله زمانی که از ناراحتی حاد کبدی رنج می‌برد، اخیرا تحت عمل جراحی قرار گرفته و در حال سپری کردن روند درمانی خود است.

تاکنون از دلایل بازداشت این فعال کارگری اطلاعی در دست نیست و این موضوع نگرانی خانواده او را در پی داشته است.

آقای زمانی، فعال کارگری پیش از این نیز سابقه بازداشت توسط نیروهای امنیتی را داشته است.

پیمان سکوتی، شهروند بازداشتی در زندان لاکان رشت، علیرغم گذشت نزدیک به ۳ ماه از زمان دستگیری کماکان در بازداشت و بلاتکلیفی بسر میبرد. این شهروند ساکن شهر کوچصفهان از حق دسترسی یه وکیل انتخابی محروم است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پیمان سکوتی، شهروند بازداشتی ساکن شهر کوچصفهان کماکان در زندان لاکان رشت بسر میبرد.

یک منبع مطلع در این خصوص گفت: «با گذشت نزدیک به ۳ ماه پرونده پیمان سکوتی به دادگاه ارجاع نشده و کماکان در بازداشت و بلاتکلیفی بسر میبرد. همچنین آقای سکوتی از حق دسترسی به وکیل انتخابی نیز محروم است.»

اتهامات مطروحه علیه این شهروند “اقدام علیه امنیت ملی از طریق عضویت در گروه های معاند نظام، توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام” عنوان شده است.

 پیمان سکوتی در تاریخ ۲ خردادماه توسط نیروهای امنیتی همراه با تفتیش منزل و ضبط برخی از لوازم شخصی اش بازداشت شد.

وی پس از بازداشت به مدت ۱۰ روز در بازداشتگاه اطلاعات سپاه نگهداری و سپس به زندان لاکان رشت منتقل شد.

پیمان سکوتی شهروند اهل شهر کوچصفهان از توابع شهرستان رشت در استان گیلان است.