حق بر محیط زیست و مبانی فلسفی آن، از قواعد حقوق بشر و حقوق طبیعی نشأت گرفته شده است. ابتدایی ترین حق طبیعی انسان در این کره خاکی، «حق حیات» است. اما طی دهه های اخیر به دلیل استفاده بی رویه از منابع طبیعی، عدم نظارت و توجه به مباحث زیست محیطی و الگوهای صحیح، محیط زیست طبیعی به شدت مورد صدمه واقع شده است. گزارش پیش رو حاصل ثبت ۶۷ واقعه محیط زیستی ایران است که در روزهای اخیر منتشر و به هدف آگاهی سازی گردآوری شده اند. در این راستا در حوزه حیات وحش می توان به مرگ یک قلاده گربه وحشی بر اثر برخورد خودروی عبوری محور چوپانان – اردکان و شناسایی آفرود سوارانی که در کویر مرنجاب موجب مرگ یک کل شده بودند اشاره کرد. بر اساس آخرین گزارشات در یک هفته اخیر دستکم ۴۰ شکارچی غیرقانونی بازداشت شدند، ۶ قاچاقچی چوب و پرندگان زینتی به مراجع قضائی معرفی شدند. از سوی دیگر در برخی از روزهای هفته گذشته هوای شهرهای تبریز، مشهد، البرز، بجنورد، دشتستان، تهران، اراک، اصفهان و ۷ شهر استان خوزستان برای گروه‌های حساس و در برخی نقاط این شهرها برای عموم ناسالم اعلام شد. در همین ایام در سایه فقدان تجهیزات اطفای حریق و بی توجهی مسئولان بیش از ۴۱۳ هکتار از مراتع و جنگل‌های استان‌های آذربایجان غربی، خراسان رضوی، گیلان، گلستان، خوزستان، خراسان شمالی، ایلام، لرستان، مازندران و اردبیل طعمه حریق شد. در حوزه پسماند و آلاینده های محیط زیستی متخلفان رهاسازی پسماند‌های بیمارستانی در طبیعت طارم شناسایی و به مراجع قضایی معرفی شدند و تخلیه پساب‌های صنعتی یکی از واحدهای تولیدی در بیابان‌های جنوب شهرستان سُرخه و در شمال روستای بیابانک در استان سمنان، موجب نگرانی‌ فعالان و دوست‌داران محیط زیست شده است. همچنین سرپرست اداره‌کل منابع‌طبیعی و آبخیزداری چهارمحال و بختیاری “فقر” را یکی از عوامل تخریب محیط زیست زاگرس عنوان کرد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، آسیب رسانی به جنبه های مختلف محیط زیست در ایران کماکان ادامه دارد. از سویی شهروندانی وجود دارند که به دلیل عدم آموزش یا نیازهای مالی دست به تخریب و آسیب رسانی به محیط زیست می زنند و از سوی دیگر نهادهای متولی در تلاش هستند تا از حجم این آسیب ها بکاهند، هر چند این تلاش ها قابل تقدیر است اما به نظر نمی آید حجم آن با شرایط محیط زیستی ایران تطبیق داشته باشد.

حیات ‌وحش

حیات‌ وحش به کلیه جانداران از قبیل پستانداران، پرندگان، خزندگان و دوزیستان و تمام گیاهانی گفته می‌شود که به صورت وحشی و طبیعی بدون دخالت یا کمک انسان بر روی کره زمین زندگی کرده و آب و خوراک خود را خود تأمین می‌کند. اما دخالت و تصرف انسان در زیستگاه های طبیعی و مصرف بی‌رویه منابع طبیعی بسیاری از گونه های حیاط وحش را در معرض انقراض قرار داده است.

در آخرین خبر منتشر شده در این خصوص مدیر کل حفاظت محیط زیست استان اصفهان از شناسایی آفرود سوارانی خبر داد که در کویر مرنجاب موجب مرگ یک کل شده بودند.

چندی پیش تعقیب بی‌وقفه یک راس کل (بز کوهی نر) توسط یک خودروی آفرودی در کویر مرنجاب موجب مرگ این حیوان شد. یکی از روش‌های شکار وحوش تعقیب بلند مدت آنان است، که پس از مدتها فرار بر اثر دویدن زیاد و خستگی مفرط قادر به حرکت نبوده و نهایتا یا توسط شکارچیان کشته می‌شوند و یا بر اثر پرخون شدن ریه‌ها و آسیب دیدن اندام‌های داخلی در نتیجه دویدن زیاد تلف می‌شوند. در حالی که کارشناسان و فعالان محیط زیست بارها نسبت به آسیب‌های جبران‌ناپذیر آفرود در طبیعت هشدار داده‌اند همچنان شاهد جولان خودروهای دو دیفرانسیل در بکر‌ترین زیستگاه‌های حیات وحش ایران هستیم.

همچنین علیرضا رضایی سرپرست اداره حفاظت محیط زیست شهرستان نایین مرگ یک قلاده گربه وحشی بر اثر برخورد خودروی عبوری محور چوپانان – اردکان خبر داد.

در خبری دیگر صالحی، سرپرست اداره‌کل منابع‌طبیعی و آبخیزداری چهارمحال و بختیاری با بیان اینکه خشکسالی، آفات، ریزگردها و سایر عوامل طبیعی نیز در کنار عوامل انسانی به منابع‌طبیعی آسیب وارد می‌کند، عنوان کرد: “فقر اقتصادی بهره‌برداران محلی موجب می‌شود این افراد برای تامین معیشت دست به تخریب جنگل‌ها و مراتع زاگرس بزنند”.

بازداشت و محکومیت متخلفان محیط زیست

یکی از موضوعات مورد بحث محیط زیست مسئله حمایت از منابع طبیعی بوده و از سوی دیگر، حفاظت از جنگل‌ها،حیات وحش و جلوگیری از قاچاق چوب، شکار و صید بی رویه به عنوان بخشی از مقوله حفاظت از منابع طبیعی، و در نهایت حفظ محیط زیست تلقی می‌شود. بسیاری از حیوانات، به دلیل شکار غیرقانونی در معرض خطر قرار دارند.

بر اساس گزارشات منابع رسمی در هفته ای که سپری شد، دستکم ۶ قاچاقچی چوب در استان های گیلان، فارس،‌تهران، مازندران بازداشت و با تشکیل پرونده به مرجع قضائی معرفی شدند.

در گزارشی دیگر؛ ۳۰ تن چوب قاچاق در شش ماهه اول امسال در استان سمنان کشف شده است و ۳۵ متخلف در این زمینه دستگیر و تحویل مرجع قضایی شدند.

حق تنفس و هوای پاک

بر اساس گزارش‌ها، سالانه تعداد پر شماری از شهروندان بر اثر آلودگی هوا جان خود را از دست می‌دهند. این مشکل علتی جز سو مدیریت و عدم توجه به کنوانسیون‌ها و قراردادهای بین‌المللی در این زمینه ندارد.

طی هفته ای که گذشت هوای شهرهای تبریز، مشهد، البرز، بجنورد، دشتستان، تهران و اراک به ترتیب با شاخص‌های ۱۵۷، ۱۰۵،، ۱۳۲، ۱۰۹، ۱۲۱، ۱۲۵، ۱۰۴ ناسالم برای گروه‌های حساس (بیماران قلبی و ریوی، زنان باردار و کودکان) و شهر های اهواز و اصفهان با شاخص ۱۵۹ و ۱۶۷ در شرایط ناسالم برای همه گروه‌ها نا سالم اعلام شد.

در ابن رابطه مدیرکل حفاظت محیط زیست خوزستان گفت: “بر اساس آخرین پایش سطح کیفی هوا، شاخص کیفی هوا امروز در اهواز ۱۶۰، سوسنگرد ۱۵۹، شوشتر ۱۵۸، شادگان ۱۵۶، اندیمشک ۱۵۵، هندیجان و ماهشهر به‌ ۱۵۲ ای کیو آی رسید که نشان دهنده ناسالم بودن کیفیت هوا برای همه گروه‌های سنی است”.

به طور کلی جنگل‌ها در نتیجه عمل کربن گیری مرتباً گاز کربنیک هوا را که در اثر تنفس موجودات زنده و فعل و انفعالات شیمیایی و آلودگی های محیط زیست وارد هوا می‌شود جذب کرده و گاز اکسیژن را پس می‌دهد. از این رو می‌بایست مورد توجه ویژه ای قرار گیرند.

در هفته ای که گذشت منابع رسمی اعلام کردند که بیش از ۴۱۳ هکتار از جنگل‌ها و منابع طبیعی کشور در استان های آذزبایجان غربی خراسان رضوی، گیلان، گلستان، خوزستان، خراسان شمالی، ایلام، لرستان، مازندران و اردبیل طعمه آتش شد. آتشی که در فقدان تجهیزات اطفای حریق حتی به مناطق حفاظت ‌شده نیز گسترش پیدا کرده و فعالان زیست‌محیطی بارها از بی‌توجهی مقام‌های دولتی انتقاد کرده‌اند.

همچنین بر اساس اعلام سازمان مراتع و جنگل‌ها، فقط در نیمه نخست سال جاری ۳۰ مورد آتش سوزی در جنگل‌های استان خراسان شمالی منجر به تشکیل پرونده شده است و در این بازه زمانی بیش از ۱۱۰ آتش سوزی در منابع طبیعی استان رخ داد که به بیش از ۳۰۰ هکتار از منابع طبیعی خسارت وارد کرد.

بحران پسماند و آلاینده های محیط زیستی

تخلیه پساب‌های صنعتی یکی از واحدهای تولیدی در بیابان‌های جنوب شهرستان سُرخه و در شمال روستای بیابانک در استان سمنان، موجب نگرانی‌ فعالان و دوست‌داران محیط زیست شده است.

پساب‌های صنعتی با عبور از میان کوه‌ها به کویر می‌ریزد و می‌تواند آسیب جبران‌ناپذیری را به اکوسیستم منطقه وارد کند. به گفته اهالی منطقه حدود یک دهه از فعالیت این واحد صنعتی می‌گذرد و تاکنون محیط زیست استان سمنان در این‌باره واکنشی نشان نداده است. آلودگی منابع آبی، مسمومیت جانوران و آلودگی خاک از جمله مواردی است که زوال کویر را به همراه خواهد داشت.

در گزارشی دیگر معاون نظارت و پایش محیط زیست استان قزوین گفت: “متخلفان رهاسازی پسماند‌های بیمارستانی در طبیعت طارم شناسایی و به مراجع قضایی معرفی شدند”.

امروز پنجشنبه ۱۵ آبان ماه ۱۳۹۹، یک شهروند ساکن مشهد به اتهام توهین به مقدسات در فضای مجازی، توسط ماموران امنیتی این شهر بازداشت شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از ایسنا، امروز پنجشنبه ۱۵ آبان ماه ۱۳۹۹، سروش پورآزاد، رئیس هیات بدنسازی و پرورش اندام استان خراسان رضوی، از بازداشت یک شهروند فعال در عرصه ورزش پرورش اندام ساکن مشهد، به اتهام توهین به مقدسات اسلامی در فضای مجازی خبر داد. 

رئیس هیئت بدنسازی، استان خراسان رضوی در تشریح این خبر گفت: “درپی انتشار خبری مبنی بر اهانت یکی از ورزشکاران بدنسازی به مقدسات، این ورزشکار بازداشت شد.”

این مقام مسئول در هیئت بدنسازی مشهد در ادامه افزود: “پیگیری و برخورد هیات بدنسازی و پرورش اندام در کنار پیگیری‌ها و جنبه عمومی این ماجرا خواهد بود که از سوی دستگاه قضایی در حال انجام است.”

امروز پنجشنبه ۱۵ آبان ماه ۱۳۹۹، یک شهروند ساکن روستای زیوه از توابع شهرستان پیرانشهر توسط ماموران امنیتی این شهر بازداشت شد. همچنین شهروندی دیگر، اهل روستای تنگسیر ساکن سنندج ، برای سپری کردن دوران حبس تعزیری خود بازداشت شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از کُردپا، روز دوشنبه ۱۲ آبان ماه ۱۳۹۹، محمد محمودی – اهل روستای زیوه از توابع شهرستان پیرانشهر در استان آذربایجان غربی توسط ماموران امنیتی بازداشت شد. همچنین روز یکشنبه ۱۱ آبان ماه ۱۳۹۹، دلیر نصری – اهل روستای تنگسیر – ساکن سنندج، در پی احضار به شعبه ۴ اجرای احکام کیفری دادسرای عمومی و انقلاب سنندج برای سپری کردن دوران حبس تعزیری ۱ ساله خود بازداشت و به زندان مرکزی سنندج منتقل شد. 

اتهامات منتسب به محمد محمودی « همکار با احزاب کُرد مخالف نظام » است اما از مصادیق حقوقی این اتهام تا لحظه تنظیم این گزارش اطلاعی در دسترس نیست. 

همچنین پیرامون دلیر نصری، لازم به ذکر است، این شهروند ساکن سنندج در تاریخ ۲ مهر ماه ۱۳۹۸، در پس یورش ماموران اطلاعات سپاه سنندج به محل کارش بازداشت و پس از انتقال وی به منزلش و تفیش و ضبط وسائل شخصی دلیر نصری را به بازداشتگاه شهرام فر، جهت بازجوئی های فشرده و تفهیم اتهام منتقل شد و در تاریخ ۱۶ مهر ماه همان سال با تودیع وثیقه ای به مبلغ ۲۵۰ میلیون تومان بطور موقت و تا اتمام مراحل دادرسی آزاد شده بود. 

• بیشتر بخوانید: بازداشت ۲ تن از شهروندان در استان کردستان

با آغاز مراحل دادرسی و ارجاع پرونده دلیر نصری به شعبه ۱ دادگاه انقلاب سنندج به ریاست قاضی سعیدی، وی از بابت اتهامات عضویت در یکی از احزاب کُرد اپوزیسیون حکومت ایران به تحمل ۱ سال حبس تعزیری و از بابت اتهام خروج غیرقانونی از کشور هم به تحمل ۱ سال حبس تعزیری محکوم شد. 

با اعلام اعتراض و ارجاع پرونده دلیر نصری به شعبه دادگاه تجدیدنظر استان کردستان، محکومیت ۱ سال حبس تعزیری وی از بابت اتهام خروج غیرقانونی از کشور، به پرداخت جریمه نقدی تبدیل شد اما حکم ۱ سال حبس تعزیری وی از بابت اتهام عضویت در یکی از احزاب کُرد اپوزیسیون حکومت ایران، عیناً تأیید و به وی ابلاغ شد. 

The physical condition of Nasrin Sotoudeh, a lawyer and human rights defender imprisoned in Qarchak prison in Varamin, has deteriorated and reached a critical phase.

According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, Nasrin Sotoudeh, a political prisoner in Qarchak Prison in Varamin, has been suffering from pain in her left chest and a feeling of stretching from heart to neck in recent days, which could be a sign of clogged arteries and a heart attack. These complications occur while the imprisoned lawyer recently went on a 45-day hunger strike and ended her hunger strike due to her deteriorating physical condition and cardiovascular problem.

Reza Khandan, Nasrin Sotoudeh’s husband, announced that the political prisoner was diagnosed with a very serious heart problem at the discretion of the prison doctor. However, prison officials were reluctant to transfer Ms. Sotoudeh to the hospital immediately.

Mr. Khandan also warned of the serious risk of a heart attack if Ms. Sotoudeh is not transferred to the hospital soon, stressing that prison officials should be held accountable for negligence and preventing the political prisoner from being sent to the hospital.

Nasrin Sotoudeh, a political prisoner, went on a hunger strike in protest of the illegitimate treatment and authorities disregard for the conditional release of prisoners on Tuesday, August 11th, 2020. On Friday, September 25th, 2020, after 45 days, due to her deteriorating physical condition and cardiovascular problem, she announced the end of her hunger strike.

Nasrin Sotoudeh has a long history of defending the rights of political prisoners, opposition activists, women and children. She is currently serving a long prison sentence for standing up to the country’s harsh and brutal legal system.

The human rights activist went on a hunger strike while, according to her husband, Reza Khandan, she has a history of anesthesia on the second day of the hunger strike, a history of deteriorating on the ninth day of the hunger strike and transferring to prison clinic, and sign of gastrointestinal complications, extreme physical weakness in the foot area (possibility of falling to the ground), dizziness, fluctuations in blood pressure and blood sugar, nausea and inability to consume fluids and sugar (similar to dry hunger strike), transfer to hospital due to hypoglycemia and fluctuations in blood pressure, inability to walk, low eyesight, blurred vision and severe headaches.

Reza Khandan, a civil activist and Nasrin Sotoudeh’s husband, has published an article in this regard and said: “Nasrin has been on a hunger strike for 35 days. Yesterday was visiting day. Although Nasrin has stopped coming for visits for 4 weeks, I went to the visiting room. I talked to Rezvaneh’s wife, whom she had met. I learned from her words that Nasrin’s health is in a disturbingly bad condition. Much worse than what she herself has been trying to show during the phone calls in recent days.”

On August 11th, 2020, at the same time that she started her hunger strike, she released a statement from the women’s ward of Evin Prison, which her husband, Reza Khandan, had posted on his Facebook page.

In part of the statement, Nasrin Sotoudeh recalled the involvement of intelligence and security agencies in the verdicts against the defendants, saying that “Continuing imprisonment during the Corona epidemic and the conditions of the prisoners were impossible.”

Referring to the unfair trial of political offenders, she said in her statement: “The case of political prisoners are created for unbelievable charges of espionage, corruption, acting against national security, corruption and prostitution, and forming an illegal group on the Telegram channel that can lead to up to ten years in prison or a death sentence. Many defendants are denied access to an independent lawyer or unrestricted relation with their lawyer from the beginning of the case until the end of the sentence. The judges of the Revolutionary Court recklessly and repeatedly state to the political defendants that they will issue a verdict only on the basis of reports from the intelligence and security agencies, and the interrogator will tell them the verdict in advance upon the arrest of the defendants.”

This human rights activist and lawyer noted in part of the statement that the rights of detainees, including the court of appeals, parole, suspension of sentences, adjournment of sentences and the issuance of a minimum sentence under the new law, and all depend on the opinion of the interrogators.

Nasrin Sotoudeh earlier with publishing a statement, in protest to authorities preventing the release of political prisoners, started a hunger strike on Monday, March 16th, 2020.

Ms. Sotoudeh part of the statement reads: “It is national necessity that many of the provisions in the country’s prisons, including women’s ward of Evin prison be closed and a need for a national government of reconciliation with the world to the benefits of science and technology to fight the coronavirus”

At the end, this imprison lawyer wrote: “Since all legal and judicial correspondences with officials on the need for the release of prisoners have been fruitless so far, I reiterate my request for the release of political prisoners by going on a hunger strike as a last resort for a prisoner “

Nasrin Sotoudeh was arrested at her home and transferred to Evin Prison on June 13th, 2018. She was sentenced to 33 years in prison and 148 lashes on charges of “conspiring against state security”, “publishing lies”, “disturbing public opinion” and “insulting the authorities” which 12 years of imprisonment will be implemented.

She was later told that the reason for her arrest was to serve a five-year prison sentence in a case that she was sentenced in absentia in 2016. Ruling was issued on charges of gathering and colluding to disturb national security referring to sit-in protest in front of the Bar Association.

In Nasrin Sotoudeh’s new case, seven charges have been filed, for “gathering and conspiracy to disrupt the security of the country” she was sentenced to  seven and a half years, for “membership in the Legam campaign” to seven and a half years, for “propaganda activities against the regime” to one year and Half, for “encouraging corruption and prostitution” to 12 years, for “appearing without a religious veil” to 74 lashes, for “publishing lies to disturb the public mind” to 3 years in prison and 74 lashes, and on charges of “disturbing order and Public Welfare ” to 2 years in prison.

Taking into account the 5 years prison sentence that was issued in her absence on 2016, the total sentence issued against Ms. Sotoudeh is 38 years in prison and 148 lashes.

Previously, Nasrin Sotoudeh was arrested on September 4th, 2010, and charged with acting against national security, using propaganda against the regime and membership in the Center for Human Rights Defenders. She was sentenced to 11 years in prison, in addition to barring her from practicing law and from leaving the country for 20 years.

In Branch 54 of the Tehran Court of Appeals, this sentence was reduced to 6 years in prison and 10 years deprivation of the legal profession. She was released from Evin Prison after nearly three years in prison on September 18th, 2013.

So far, a large number of Iranian and non-Iranian citizens from around the world; Human rights organizations and international organizations have protested against Ms. Sotoudeh’s harsh sentence.

On Friday, May 24th, 2019, the Brussels Bar Association, in the presence of members of the Bar Association, several Belgian officials and a number of Iranians present in the hall of the Belgian Court of Justice, the foremost human rights award of the Brussels Bar Association was awarded to Nasrin Sotoudeh.

Amnesty International has previously called the detention of human rights defender Nasrin Sotoudeh “cruel” and called for European pressure on Nasrin Sotoudeh to be released.

Also, the Swedish Right Livelihood Foundation has previously issued a statement announcing its annual Human Rights Prize, known as the Nobel Alternative Prize, for Nasrin Sotoudeh’s human rights work and efforts.

The mayor of Paris has previously issued a statement granting honorary citizenship of Paris to Nasrin Sotoudeh, a lawyer imprisoned in Iran, for her role in defending human rights in Iran. On April 1st, 2019, while presenting the honorary citizenship, the mayor noted that Ms. Sotoudeh fight for basic principles and rights of women are inspiring for all and granting of honorary citizenship to Ms. Sotoudeh is in defense of her activities and a message for her release from prison.

Also, on Thursday, April 20, 200 lawyers from the Milan judiciary gathered in front of the Iranian consulate in the city in support of Nasrin Sotoudeh.

” Nasrin Sotoudeh has been sentenced to a very severe sentence for a specific reason; “She has defended people who should not.”

The Swedish Pen Association presented its 2018 Special Award to Nasrin Sotoudeh.

In a text published by the official website of the Swedish PEN Association said, “This year’s Swedish PEN gives Tucholsky prize to Nasrin Sotoudeh, a human rights lawyer and writer, for her courage and her constant struggle to defend the voices that are in danger of censorship and silence in Iran.”

امروز پنجشنبه ۱۵ آبان ماه ۱۳۹۹، نورالدین کاشانی، فعال مذهبی اهل سنت ساکن زاهدان پس از تحمل بلاتکلیفی چندین ساله آزاد شد.

به گزارش حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه ۱۴ آبان ماه ۱۳۹۹، نورالدین کاشانی – فرزند: خداداد – اهل زاهدان و فعال مذهبی اهل سنت در روستای شندک از توابع شهرستان زابل، محبوس در زندان مرکزی زاهدان، پس از طی تحمل بلاتکلیفی ۷ ساله از بازداشت آزاد شد. این شهروند اهل سنت از سال ۱۳۹۲ در بازداشت و بلاتکلیفی مانده بود. 

براساس اعلام کمپین فعالین بلوچ: “نورالدین کاشانی در دوران بازجوئی و دادرسی با اتهام اقدام علیه امنیت ملی مورد تفهیم اتهام قرار گرفته است.”

این شهروند اهل سنت، در تاریخ ۱۶ مرداد ماه ۱۳۹۲، در حالی که پس از انجام نماز صبح به سمت خانه خود در حرکت بود به اتهام « اقدام علیه امنیت ملی » و « حمله به ماموران امنیتی حین انجام وظیفه »، توسط نیروهای امنیتی شهرستان زابل بازداشت و جهت بازجوئی و تفهیم اتهام به بازداشتگاه یکی از ارگانهای امنیتی در زندان مرکزی زاهدان منتقل شده بود. 

براساس اعلام این شهروند اهل سنت، در دوران بازجوئی از سوی بازجویان یکی از ارگانهای امنیتی زاهدان تحت شکنجه های فیزیکی شدیدی قرار گرفته است. 

در این گزارش همچنین اعلام شده در تاریخ ۲۵ اسفند ماه ۱۳۹۶، شعبه دادگاه انقلاب زاهدان، قاضی خسروی و مستشاری محمد مرزیه دادستان پیشین زاهدان، برای آزادی موقت نورالدین کاشانی، از بابت اتهام اقدام علیه امنیت ملی وثیقه ای به مبلغ ۵۰ میلیارد تومان صادر کرده بود. 

ناهید نقوی، شهروند دو تابعیتی ایرانی-آلمانی با گذشت سه هفته از زمان دستگیری کماکان در یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در زندان اوین در سلول انفرادی نگهداری می‌شود. او از آن زمان تاکنون تنها یک بار توانسته تماس کوتاهی با خانواده‌اش بگیرد. خانم تقوی ۶۶ ساله است و چندی پیش تحت عمل جراحی قرار گرفته و از بیماری فشار خون بالا نیز رنج می‌برد. وی از زمان بازداشت از دسترسی به داروهای خود محروم مانده؛ امری که جان او را به خطر انداخته و خانواده ایشان در نگرانی بسر می‌برند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز پنج‌شنبه ۱۵ آبان‌ماه ۱۳۹۹، با گذشت سه هفته از زمان دستگیری ناهید نقوی، این شهروند دو تابعیتی ایرانی-آلمانی کماکان در زندان اوین در سلول انفرادی نگهداری می‌شود.

مریم کلارن، دختر ناهید تقوی در گفت‌وگو با هرانا ضمن ابراز نگرانی در خصوص وضعیت مادرش گفت: «مادرم از زمان بازداشت تنها روز چهارشنبه ۷ آبان (۲۸ اکتبر) در تماسی چند ثانیه‌ای با دایی‌ام گفته است زنده است. با توجه به بیماری فشار خون و عمل جراحی که مادرم چندی پیش داشته ما نگران وضعیت او هستیم. تمام چیزی که ما می‌دانیم این است که او در زندان اوین در انفرادی است.»

نخستین‌بار در تاریخ ۲۸ مهرماه طی گزارشی از بازداشت خانم تقوی در منزل خود در تهران توسط نیروهای امنیتی در جمعه شب مورخ ۲۵ مهرماه ۹۹ خبر داد و گفت که ماموران در حین بازداشت اقدام به تفتیش منزل این شهروند کرده و برخی از وسایل شخصی او ازجمله لپ‌تاپ، تلفن همراه و کتاب‌های وی را ضبط کرده و با خود بردند.

مریم کلارن پیش از بازداشت مادرش برای او تصاویری از سفرش در واتس‌اپ ارسال می‌کند اما مادرش به پیام‌های او جواب نمی‌دهد و نگران می‌شود. خانم کلارن درباره چگونگی اطلاع از بازداشت مادرش می‌گوید: «مادرم چندی پیش عمل جراحی داشت و در ابتدا که به پیام‌ها پاسخ نداد، فکر کردم شاید در خانه غش کرده باشد. برای همین به دایی‌هایم اطلاع دادم و آنها از شیراز به تهران رفتند و وقتی به خانه مادرم رسیدند با عدم حضور او در آنجا مواجه شدند. مشخص بود خانه را تفتیش کرده‌اند و کامپیوتر و پاسپورت و تعداد دیگری از وسایلش را برده‌اند. آنها نهایتا از همسایه‌ها پرس‌وجو کردند و آنها تایید کردند که دیده‌اند ایشان را بازداشت کرده و با خود بردند.»

پس از آنکه برادران خانم تقوی از بازداشت خواهرشان مطلع می‌شود به زندان اوین مراجعه کردند و داروهای فشار خون او را نیز همراه خود بردند. در آنجا به آنها گفتند که ناهید تقوی در سلول انفرادی نگهداری می‌شود و دلیل بازداشت وی را نیز “مسائل امنیتی” عنوان کردند و گفتند او فعلا نمی‌تواند وکیل داشته باشد.»

یک منبع نزدیک به خانواده خانم تقوی پیشتر ضمن ابراز نگرانی نسبت به وضعیت جسمی ایشان گفت: «خانم ناهید تقوی اخیرا عمل جراحی داشته و فشار خون بالا دارد. خانواده به شدت نگران سلامتی او بخصوص در این شرایط شیوع گسترده کرونا هستند. خانواده داروی فشار خون او را به دادسرای زندان اوین بردند، ولی ماموران قبول نکردند و گفتند او در سلول انفرادی است.»

تا زمان تنظیم این گزارش کماکان از دلایل بازداشت، اتهامات مطروحه و نهاد بازداشت کننده این شهروند اطلاعی در دست نیست.

ناهید نقوی، شهروند ۶۶ ساله دو تابعیتی ایرانی-آلمانی و مهندس معمار بازنشسته است. خانم تقوی در سال ۱۳۸۲ همراه با خانواده خود از ایران به آلمان مهاجرت کرد و طی ۱۵ سال اخیر بین ایران و آلمان در رفت‌وآمد بوده است.

روز چهارشنبه ۱۴ آبان، دو کولبر در مناطق مرزی نوسود و بانه، هدف تیراندازی نیروهای نظامی قرار گرفته و زخمی شدند.

به نقل از کولبرنیوز، روز چهارشنبه ۱۴ آبان، در پی شلیک مستقیم نیروهای نظامی به سمت گروهی از کولبران در مرز بانه، یک کولبر  از ناحیه دست زخمی شد.

در این گزارش هویت این کولبر “هدایت حسینی” ۲۵ ساله و از اهالی سردشت، عنوان شده است.

وی به یکی از مراکز درمانی شهر سنندج منتقل شده است.

از سوی دیگر همزمان یک کولبر دیگر به نام “سینا کرمی” اهل جوانرود در پی تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی شهرستان نوسود زخمی شد.

کولبری، شغلی کاذب و مشقت بار است که مردم مناطق مرزی در پی فقدان فرصت های شغلی به آن روی می آورند و سالانه ده ها تن در مواجهه با خطرات طبیعی و یا در پی شلیک نیروهای مرزبانی کشته و‌ یا زخمی می شوند.

مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پیشتر با انتشار یک گزارش مشترک به بررسی عملکرد نیروهای نظامی و تلفات وارده به شهروندان به خصوص در نقاط مرزی کشور در محدوده زمانی سال ۲۰۱۸ پرداخته است.

بر اساس این گزارش به غیر خسارت های مادی، قتل حیوانات بارکش و حوادث روی داده از جمله سرمازدگی و بهمن، قتل ۴۸ کولبر (باربر مرزی) و زخمی شدن ۱۰۴ تن آنان توسط نیروهای مرزبانی و انتظامی در محدوده غرب و شمال غربی کشور مستند شده است.

مطابق این آمار، در کنار افرادی که هویت آنان به عنوان کولبر روشن شده، ۳۰۰ شهروند در ۱۱ استان کشور به صورت مستقیم یا غیرمستقیم به واسطه عمل قوای نظامی دچار حادثه شدند.

بهنام محجوبی، درویش گنابادی زندانی که از روز پنج‌شنبه ۸ آبان در اعتراض به شرایط خود و عدم رسیدگی پزشکی اعتصاب غذا کرد، روز سه‌شنبه ۱۳ آبان به اعتصاب خود پایان داد. آقای محجوبی روز شنبه پس از اعتصاب به صورت اجباری به بیمارستان روانپزشکی امین آباد (رازی) منتقل شد و روز دوشنبه به زندان اوین بازگردانده شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز سه‌شنبه ۱۳ آبان‌ماه ۱۳۹۹، بهنام محجوبی، درویش گنابادی زندانی به اعتصاب غذای خود پایان داد.

آقای محجوبی از روز پنج‌شنبه ۸ آبان در اعتراض به شرایط خود و عدم رسیدگی پزشکی اعتصاب غذا کرد و روز شنبه به صورت اجباری به این بیمارستان منتقل شد. وی نهایتا روز دوشنبه از بیمارستان روانپزشکی امین آباد (رازی) به زندان اوین بازگردانده شد و روز سه‌شنبه به اعتصاب خود پایان داد.

یک منبع مطلع از شرایط آقای محجوبی در خصوص پایان اعتصاب وی گفت: «بهنام محجوبی در بیمارستان مجددا به تخت بسته شد و این بار برای شکستن اعتصاب غذا تحت فشار قرار گرفت. حتی پزشک بیمارستان به او گفته بود که دستور است تا تو اعتصاب غذایت را بشکنی.»

آقای محجوبی پیشتر نیز در تاریخ ۶ مهرماه امسال به صورت اجباری و به بهانه اعزام به بیمارستان جهت درمان از کار افتادگی دست چپ و تشنج‌های متوالی به بیمارستان روانپزشکی امین آباد (رازی) منتقل و در تاریخ ۱۲ مهرماه به زندان بازگردانده شد. گفته می‌شود که پزشکان بدون آگاه کردن وی از پروسه درمان، دارویی به او تزریق کرده بودند.

بهنام محجوبی در زمستان ۹۶ در جریان حوادث گلستان هفتم توسط نیروهای امنیتی بازداشت و در تاریخ ۲۷ مردادماه ۹۸ توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران از بابت اتهام “اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور از طریق ارتباط گیری با سایرین و فراهم ساختن تجمع غیرقانونی” به به تحمل ۲ سال حبس تعزیری و دو سال ممنوعیت از عضویت در احزاب، گروه‌ها و دسته‌جات سیاسی یا اجتماعی محکوم شد.

آقای محجوبی در تاریخ ۳۱ خرداد ۹۹ پس از حضور در واحد اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت خود به زندان اوین منتقل شد. بازداشت وی در حالی بود که این درویش گنابادی تحت نظر روانپزشک قرار داشته و پزشکی قانونی تشخیص به عدم تحمل کیفر برای وی داده است.

بهنام محجوبی، فرزند علی و متولد ۱۳۶۶ است.

امروز چهارشنبه ۱۴ آبان ماه ۱۳۹۹، رضا واثقی، فعال ملی مدنی برای سپری کردن دوران حبس تعزیری خود به زندان اردبیل منتقل شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۱۴ آبان ماه ۱۳۹۹، رضا واثقی، فعال ملی مدنی ساکن شهرستان اردبیل، برای سپری کردن حبس تعزیری ۲ ساله خود بازداشت و به زندان مرکزی اردبیل منتقل شد. این فعال ملی مدنی، در خرداد ماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از طی مراحل بازجوئی و تفهیم اتهام با تودیع وثیقه آزاد شد. با آغاز دادرسی این فعال ملی مدنی توسط دادگاه انقلاب اردبیل به تحمل ۲ سال حبس تعزیری محکوم و این حکم در دادگاه تجدیدنظر استان عیناً تائید شد. 

یه نقل از یک منبع مطلع در گفتگو با حقوق بشر در ایران: “رضا واثقی، برای سپری کردن دوران حبس ۲ ساله اش، پس از مراجعه به شعبه اجرای احکام کیفری دادسرای عمومی و انقلاب اردبیل بازداشت و به زندان این شهر منتقل شد و در حال حاضر در بند قرنطینه زندان بسر می برد.”

رضا واثقی، در بخش دیگری از همین پرونده از بابت روز بازداشت اولیه توسط نیروهای امنیتی در تاریخ ۲۶ شهریور ماه ۱۳۹۹،  توسط شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری ۲ این شهرستان با اتهام “تمرد از دستور ماموران در حین انجام وظیفه” محاکمه و دفاعیات خود را به قاضی دادگاه ارائه کرد.

رضا واثقی همچنین در تاریخ ۲۸ مرداد ماه ۱۳۹۹, به همراه برادرش علی واثقی، توسط شعبه ۱ دادگاه انقلاب اردبیل به ریاست قاضی مهدوی راد با اتهام مشارکت در تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت ملی کشور از طریق چاپ شبنامه و فعالیت تبلیغی علیه نظام محاکمه و رضا واثقی به تحمل ۲ سال و بردارش علی واثقی هم به تحمل ۳ سال حبس تعزیری محکوم شدند. این حکم با اعلام اعتراض و ارجاع پرونده به شعبه ۱ دادگاه تجدیدنظر اردبیل، به ریاست ناصر عتباتی مجددا بررسی و هر یک به تحمل ۲ سال حبس تعزیری محکوم شدند. 

جلسه دادرسی به پرونده علی واثقی و بردار وی رضا واثقی در تاریخ ۲۰ مرداد ماه ۱۳۹۹, توسط شعبه ۱ دادگاه انقلاب اردبیل برگزار شده بود و این ۲ فعال ملی مدنی در تاریخ ۶ مرداد ماه ۱۳۹۹, با دریافت ابلاغیه ای کتبی به جلسه دادرسی فراخوانده شده بودند. 

در ساعات پایانی ۲۱ خرداد ماه ۱۳۹۹, علی واثقی و رضا واثقی, در پی یورش ماموران امنیتی به محل کسب آنها در میدان قیان شهرستان اردبیل پس از ضرب و جرح و رفتار خشونت آمیز بازداشت و روز پس از آن محل کسب این ۲ برادر مورد تفتیش نیروهای امنیتی قرار گرفت. این دو فعال ملی مدنی در تاریخ ۲۷ خرداد ماه ۱۳۹۹, پس از اتمام مراحل بازجوئی و تفهیم اتهام با تودیع قرار وثیقه ای به مبلغ ۱۱۰ میلیون تومان آزاد شدند. 

 ساعتی پیش چهار کارگر بازداشت شده شرکت نیشکر هفت تپه با تودیع قرار وثیقه از زندان دزفول آزاد شدند. یوسف بهمنی، حمید ممبینی، ابراهیم عباسی منجزی و مسعود حیوری کارگران نیشکر هفت تپه روز پنجشنبه ۸ آبان، توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت و پس از اتمام مراحل بازجویی به زندان دزفول منتقل شدند.

به نقل از سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه، امروز چهارشنبه ۱۴ آبان ۱۳۹۹، یوسف بهمنی، حمید ممبینی، ابراهیم عباسی منجزی و مسعود حیوری کارگران نیشکر هفت تپه با تودیع قرار وثیقه از زندان دزفول آزاد شدند.

بر اساس این گزارش، آزادی این کارگران با تودیع قرار وثیقه ۵۰ میلیون تومانی صورت گرفته است.

یوسف بهمنی، حمید ممبینی، ابراهیم عباسی منجزی و مسعود حیوری روز پنجشنبه ۸ آبان ماه، توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت و در نهایت روز شنبه ۱۰ آبان پس از اتمام مراحل بازجویی به زندان فجر دزفول منتقل شدند.

این کارگران پس از انتقال به زندان دزفول، در اعتراض به تداوم بازداشت و عدم رسیدگی به پرونده آنها، دست به اعتصاب غذا زدند.

روز یکشنبه ۱۱ آبان ۹۹، فرزانه زیلایی وکیل مدافع این کارگران بازداشتی، از تفهیم اتهام آنها در شرایطی که از حق داشتن وکیل نیز محروم بودند، خبر داد. وی همچنین با اشاره به مبتلا بودن چندین زندانی در زندان دزفول نسبت به نگهداری موکلانش در این زندان ابراز نگرانی کرد.

روز گذشته ۱۳ آبان دادستان عمومی و انقلاب شوش ضمن تایید اینکه بازداشت چهار کارگر هفت تپه به دلیل برگزاری تجمعات اعتراضی بوده مدعی شد که این کارگران “با توجه به ناتوانایی ارائه وثیقه درنظر گرفته شده، هنوز در بازداشت به سر می‌برند”، و این در حالی است که امروز وکیل مدافع این کارگران از عدم اجازه انجام تشریفات سپردن وثیقه خبر داد و گفت: “متاسفانه، پرونده نزد رییس دادگستری شوش مسکوت مانده و ایشان اعلام کرده که آزادی کارگران باید با کسب نظر شورای تامین صورت بگیرد!”