سعدا خدیرزاده، شهروند بازداشتی اهل شهرستان پیرانشهر روز دوشنبه ۳۰ خرداد، تنها یک روز پس از زایمان و عمل سزارین، به زندان ارومیه بازگردانده شد.

به نقل از کردپا، سعدا خدیرزاده، شهروند اهل شهرستان پیرانشهر روز دوشنبه ۳۰ خرداد تنها یک روز پس از زایمان و عمل سزارین، به زندان ارومیه بازگردانده شد.

در این گزارش به نقل از یک منبع مطلع آمده است: خانم خدیرزاده روز دوشنبه فرزندش را در یکی از بیمارستانهای ارومیه به دنیا آورد و یک روز بعد به زندان ارومیه منتقل شد، هم اکنون پانسمان زخم عمل سزارین او توسط زندانیان هم بند وی تعویض می شود و حتی به خانواده او اجازه ملاقات نداده و از وضعیت سلامت او مطلع نیستند.

این منبع مطلع افزود: ثبت کارهای اداری و صدور شناسامە فرزند سعدا خدیرزاده بە بعد از آزادی او از‌ زندان موکول شدە است.

براساس این گزارش مسئولین زندان تنها یکی از زندانیان زن را برای همراهی او به بیمارستان فرستادند.

سعدا خدیر‌زاده در تاریخ ۶ اردیبهشت ماه سال جاری، در اعتراض به بلاتکلیفی‌اش در بند نسوان زندان ارومیه دست به اعتصاب غذا و دارو زده  و پس از ۱۲ روز با وعده مسئولان زندان ارومیه مبنی بر آزادی موقت با تودیع قرار وثیقه به اعتصاب غذای خود پایان داده بود.

تا لحظه‌ی تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دسترس نیست. وی طی مدت بازداشت از “ملاقات با خانواده” و “دسترسی به وکیل” محروم بوده است.

خانم خدیرزاده روز پنجشنبه ۲۲ مهرماه ۱۴۰۰، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در ارومیه منتقل شد. گفته می‌شود این شهروند زن در زمان بازداشت باردار بوده است. وی نهایتا در تاریخ ۱۷ آبان ماه ۱۴۰۰، با پایان مراحل بازجویی از یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در ارومیه به زندان ارومیه منتقل شد.

پیشتر این شهروند طی دو نامه از دادستان پیرانشهر درخواست تبدیل قرار بازداشت موقت به قرار وثیقه کرده بود، اما دادستان و بازپرس پرونده با درخواست وی مخالفت کرده بودند. سعدا خدیرزاده در درخواستش اعلام کرده بود که در حال حاضر در شرایط نامساعدی در زندان به سر می‌برد و به دلیل بارداری، فشار خون، ناراحتی کلیوی و دیسک کمر و ناراحتی قلبی و عصبی تحمل حبس برای وی سخت است.

Qسعدا خدیرزاده متأهل و مادر دو فرزند است.

مریم کریم بیگی، خواهر مصطفی کریم بیگی از جان باختگان اعتراضات سال ۸۸، علیرغم گذشت ۱۰ روز از زمان دستگیری، کماکان در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین، در بازداشت و بلاتکلیفی بسر میبرد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز ۳ تیرماه ۱۴۰۱، مریم کریم بیگی، خواهر مصطفی کریم بیگی از جان باختگان اعتراضات سال ۸۸، در زندان اوین، در بازداشت و بلاتکلیفی بسر میبرد.

امیر رئیسیان، وکیل دادگستری روز گذشته با انتشار مطلبی در صفحه شخصی خود از ضعف جسمانی خانم کریم بیگی به دلیل اعتصاب غذا خبر داد.

شهناز اکملی مادر خانم کریم بیگی نیز امروز با انتشار مطلبی نوشته است: “گفت دو روز پیش وثیقه‌اش را از ۲۰۰ میلیون به ۸۰۰ میلیون تومان افزایش داده‌اند اما هنوز هیچ ابلاغ قانونی به ما برای تودیع وثیقه صورت نگرفته.”

خانم اکملی پیش از این نیز گفته بود علیرغم قرار پیشین در دادسرا، بازجویان با آزادی خانم کریم بیگی با قرار وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی مخالفت کرده‌اند.

مریم کریم بیگی روز چهارشنبه ۲۵ خردادماه، با انتقال به شعبه ۶ بازپرسی دادسرای اوین به ریاست قاضی فدایی زاده از بابت اتهام ”اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور” مورد تفهیم اتهام قرار گرفت. این شهروند روز سه شنبه ۲۴ خرداد، توسط نیروهای امنیتی ضمن تفتیش منزل شخصی اش بازداشت و سپس به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.

هرانا پیشتر در تاریخ ۲۱ فروردین ماه سال جاری طی گزارشی از محرومیت مریم کریم بیگی از تحصیل در دانشگاه خبر داده بود. او طی یک تماس تلفنی برای تعیین تکلیف محرومیت از تحصیل به دانشگاه فراخوانده شده بود.

پیش از این نیز در تاریخ ۲ اسفندماه ۱۴۰۰ منزل خانم کریم بیگی و مادرش، شهناز اکملی توسط نیروهای امنیتی مورد تفتیش قرار گرفته و تعدادی از لوازم شخصی آنها همچون تلفن های همراه، لوازم الکترونیکی و تمام تصاویر مربوط به جان باختگان اعتراضات سال ۸۸ ضبط شده بود. مامورین همچنین مریم کریم بیگی را احضار کرده بودند. وی در تاریخ ۸ اسفندماه در دفتر پیگیری وزارت اطلاعات حاضر شده و مورد بازجویی قرار گرفت.

شهناز اکملی مادر مصطفی کریم بیگی یکی از جان باختگان اعتراضات وقایع ششم دی ماه ۱۳۸۸ است. وی پیش از این نیز سابقه بازداشت و تحمل حبس از بابت فعالیت های مدنی و دادخواهی در پرونده خود دارد.

مریم کریم بیگی، خواهر مصطفی کریم بیگی از جان باختگان اعتراضات سال ۸۸ است. مصطفی در حوالی خیابان نوفل لوشاتو مورد اصابت گلوله از ناحیه سر قرار گرفت. با وجود سکونت وی در تهران، ماموران امنیتی اجازه دفن او را در شهر تهران ندادند، ازاین‌رو خانواده کریم بیگی مجبور شدند او را هنگام غروب آقتاب در شهریار کرج دفن کنند.

صادق کنعانی، فعال صنفی معلمان سنندج توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

به نقل از شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، بامداد چهارشنبه ۱ تیرماه، صادق کنعانی فعال صنفی معلمان سنندج توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

تا لحظه تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت، اتهامات مطروحه و محل نگهداری این فعال صنفی اطلاعی در دسترس نیست.

هرانا با انتشار گزارشی به جمعبندی اعتراضات معلمان و فرهنگیان کشور طی ماه اخیر پرداخته است.

لازم به ذکر است؛ روز پنجشنبه ۲۶ خرداد، در پی فراخوان شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، معلمان و فرهنگیان شاغل و بازنشسته کشور در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالباتشان در مقابل ادارات آموزش و پروش بسیاری از شهرها دست به تجمع زدند. در این میان تجمعات معلمان شماری از فعالان صنفی بازداشت شدند.

Qپس از بازداشت ده‌ها فعال صنفی در جریان این تجمع سراسری، دبیر کل سازمان ملل متحد طی گزارشی در قالب ۱۳ محور، نسبت به گونه های مختلف نقض حقوق بشر در ایران ابراز نگرانی کرد و خواستار آزادی شهروندان از جمله معلمانی شد که به دلیل استفاده از حق آزادی بیان و شرکت در تجمع‌های مسالمت‌آمیز بازداشت شده اند.

از ابتدای اردیبهشت ماه امسال دستکم ۲۳۰ معلم و فعال صنفی معلمان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و ۲۳ تن به مراجع قضایی احضار شدند. در مواردی بازداشت این شهروندان با اعمال خشونت توسط نیروهای امنیتی و تفتیش منزلشان همراه بوده است. طی این مدت بارها معلمان و فرهنگیان شاغل و بازنشسته کشور در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالباتشان در مقابل ادارات آموزش و پروش بسیاری از شهرها دست به تجمع زدند که در برخی از این تجمعات شهروندان معترض توسط نیروهای امنیتی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. در حال حاضر شماری از معلمان بازداشتی در اعتراض به بازداشت خود دست به اعتصاب غذا زده اند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در گزارش پیش رو به صورت جامع به تجمعات و اعتراضات معلمان و فرهنگیان در سراسر کشور و برخورد نهادهای امنیتی، از احضار تا بازداشت طی دو ماه اخیر پرداخته است.

بر اساس این گزارش، از اواخر فروردین ماه امسال برخورد نهادهای امنیتی با معلمان و فعالان صنفی فرهنگیان با اقداماتی همچون احضار آنان شروع شد. اما با آغاز اردیبهشت و در آستانه هفته معلم در ایران، معلمان و فرهنگیان شاغل و بازنشسته کشور در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالباتی از جمله آزادی معلمان زندانی، اجرای کامل قانون رتبه بندی فرهنگیان شاغل و همچنین قانون همسان سازی حقوق بازنشستگان، آموزش رایگان و با کیفیت برای دانش آموزان و تشکیل کلاس‌های درس با ظرفیت حداکثر ۱۶ دانش آموز، در مقابل ادارات آموزش و پروش در بسیاری از شهرها دست به تجمع اعتراضی زدند که در برخی موارد با اعمال خشونت از سوی نیروی انتظامی و بازداشت تعدادی از معترضان همراه بوده است.

تصویری از مصدومیت عادل محمدپور توسط نیروهای امنیتی در تجمع روز پنجشنبە ۲۶ خرداد در مریوان

از جمله این اعتراضات می‌توان به تجمعات روز پنجشنبه ۱ اردیبهشت‌ماه، روز یکشنبه ۱۱ اردیبهشت، روز پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت‌ماه و روز پنجشنبه ۲۶ خردادماه ۱۴۰۱، اشاره کرد که در پی فراخوان شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران در بسیاری از شهرهای کشور صورت گرفت.

بر اساس گزارشات گردآوری شده توسط هرانا، طی دو ماه گذشته تجمعات اعتراضی معلمان و فعالان صنفی فرهنگیان در شهرهابی از جمله یاسوج، دلفان، خرم آباد، ساری، شهرکرد، زنجان، اردبیل، الیگودرز، رشت، اهواز، کرمانشاه، ملایر، بابل، رضوانشهر، هرسین، بیجار، آبدانان، اسلام آباد غرب، مرند، سردشت، کرج، اندیمشک، شهرکرد، همدان، ساری، کاشمر، سنندج، بوکان، مریوان، سقز، ارومیه، یزد، اصفهان، کامیاران، دیواندره، جلفا، شیراز، خمینی شهر، نورآباد ، اراک، دهدشت، لنگرود، شوشتر، دهگلان، بوشهر، گچساران، شهرضا، لاهیجان، تبریز، ایذه، قزوین، خرم بید، تربت‌ حیدریه، تنکابن، رستم، نیشابور، مسجدسلیمان، قیر و کارزین، بجنورد، مهریز، بندرماهشهر، بانه، داراب، تهران، آمل، فسا، نجف‌آباد، زاهدان، تاکستان، قم، کوهدشت، پلدختر، بهمئی، شوش، بروجرد، سیرجان، سنقر و کلیایی، زرین دشت، کازرون، فیروزآباد، مشهد، شیروان، ملارد و برازجان صورت گرفت.

در پی اعتراضات معلمان دستکم ۲۳۰ معلم و فعال صنفی معلمان بازداشت شدند. تنها در جریان تجمع اعتراضی معلمان در تهران در تاریخ ۱ اردیبهشت و ۲۲ اردیبهشت دستکم ۷۰ تن دستگیر و به بازداشتگاه وزرا منتقل شده و اغلب آنان ساعاتی بعد آزاد شدند. (هویت شماری از این شهروندان کماکان توسط هرانا در دست بررسی قرار دارد.)

در این میان میتوان به بازداشت خشونت آمیز هیوا قریشی و امید شاه‌محمدی در دبواندره، آرام قادری و آرام محمدی معلمان ساکن مریوان، علی‌حسن بهامین فعال صنفی معلمان در یاسوج و سیامک چهرازی در اهواز اشاره کرد. در مواردی منزل شخصی این فعالان صنفی نیز مورد تفتیش نیروهای امنیتی قرار گرفت. شماری از معلمان همچون شعبان محمدی، تحسین مصطفی، سعدی نوری در مریوان در جریان تجمعات مورد ضرب و شتم قرار گرفتند.

همچنین از روز شنبه ۲۹ خردادماه، ده تن از معلمان بازداشتی شهرستان سقز به نام های خالد عبداللهی، سلیمان عبدی، احمد قادری، آمانج امینی، زاهد مرادی، اسماعیل ریحانی، حسام خاکپور، طاهر حامدی، محسن شکوهی و حسن رحیمیان، در اعتراض به تداوم بازداشت خود، در زندان سقز دست به اعتصاب غذا زدند.

در ادامه اسامی شهروندانی که طی این مدت بازداشت شدند و هویت آنان توسط هرانا احراز شده است، به تفکیک شهرها آمده است:

رشت:

۱- کوکب بداقی ۲ – عزیز قاسم زاده؛ در تاریخ ۳۱ خردادماه آزاد شد. ۳ – محمود صدیقی پور ۴ – انوش عادلی؛ در تاریخ ۳۱ خردادماه آزاد شد. ۵ – محمدجواد سعیدی؛ در تاریخ ۳۱ خردادماه آزاد شد. ۶ – علی نهالی ؛ در تاریخ ۳۱ خردادماه آزاد شد. ۷ – جهانبخش لاجوردی؛ در تاریخ ۳۱ خردادماه آزاد شد.

الیگودرز:

۸ – ابراهیم محمودی؛ در تاریخ ۱۵ اردیبهشت ماه آزاد شد.

همدان:

۹ – رضا مسلمی

زاوه:

۱۰ – محمدرضا شریعتی نیا

جلفا:

۱۱ – لطیف روزی خواه؛ در تاریخ ۱۸ اردیبهشت آزاد شد. ۱۲ – علی حاجی

نجف آباد:

۱۳ – فریبا معینی؛ در تاریخ ۲۵ اردیبهشت آزاد شد.

لنگرود:

۱۴ – صفر رمضانی؛ روز جمعه ۲۳ اردیبهشت آزاد شد. ۱۵ – احسان اسدی روز جمعه ۲۳ اردیبهشت آزاد شد.

 سنندج:

۱۶ – مسعود فرهیخته؛‌ روز چهارشنبه ۱۸ خردادماه آزاد شد. ۱۷ – مجید کریمی؛ روز چهارشنبه ۱۸ خردادماه از زندان سنندج آزاد شد. ۱۸ – صلاح حاجی میرزایی ۱۹ – محمدرضا مرادی ۲۰ – غیاث نعمتی ۲۱ – بهزاد قوامی ۲۲ – رضا طهماسبی

یزد:

۲۳ – احمد چنگیزی ۲۴ – مهدی کلانتری ۲۵ – حمیده زارع

مریوان:

۲۶ – سعدی نوری ۲۷ – اسکندر لطفی، ۲۸ – شعبان محمدی ۲۹- مسعود نیکخواه ۳۰- آرام قادری؛ روز جمعه ۲۷ خرداد آزاد شد. ۳۱- جبار دوستی ۳۲- مهدی تفسیری ۳۳- تحسین مصطفی؛ روز جمعه ۲۷ خرداد آزاد شد. ۳۴- سیوان سلیمانی؛ روز جمعه ۲۷ خرداد آزاد شد. ۳۵- آرام محمدی؛ روز جمعه ۲۷ خردادآزاد شد.

ساری:

۳۶- حسین سلامی

شیراز:

۳۷- اصغر امیرزادگان ۳۸- محمدعلی زحمتکش ۳۹- غلامرضا غلامی کندازی ۴۰- عبدالرزاق امیری ۴۱- ایرج رهنما

۴۲ – مهرداد یغمایی؛ روز چهارشنبه ۱۱ خردادماه، آزاد شد ۴۳ – افشین رزمجو؛ روز شنبه ۷ خردادماه آزاد شد. ۴۴ – محسن بهرامی؛ اوایل خرداد آزاد شد. ۴۵ – مرتضی محمدی؛‌ روز چهارشنبه ۴ خردادماه آزاد شد. ۴۶ – مژگان باقری ۴۷ – ناصر موسوی ۴۸ – بهنام محمدی ۵۹ – فریبا نظام زاده؛ روز چهارشنبه ۲۸ اردیبهشت آزاد شد. ۵۰ – محمد عالیشوندی ۵۱ – حمید عباسی ۵۲ – زهرا اسفندیاری ۵۳ – حسام الدین مظلومی ۵۴ – مراد نوشادی ۵۵ – مرتضی رشیدی ۵۶ – رمضان ابونصری

یاسوج:

۵۷ – ساسان ضرغامپور؛ روز چهارشنبه ۱۱ خردادماه از زندان یاسوج آزاد شد.۵۸ – ثریا آقایی؛ روز جمعه ۲۳ اردیبهشت‌ماه آزاد شد. ۵۹ – نوروز رشیدی؛ روز چهارشنبه ۷ اردیبهشت ماه آزاد شد. ۶۰ – کوروش جلیل؛ روز پنجشنبه ۱۲ خرداد با تودیع قرار وثیقه آزاد شد. ۶۱ – سعید طاهری؛ روز شنبه ۷ خرداد از زندان این شهر آزاد شد. ۶۲ – داوود ملک حسینی ۶۳ – یاسر محمودی ۶۴ – خانم پوزش (نام کوچک نامعلوم)، ۶۵ – یعقوب زارع ۶۶ – رحیم زارع ۶۷ – هجیر حجتی ۶۸ – خدیجه مبارکی ۶۹ – بهنام آصف جاه ۷۰ – علی‌حسن بهامین؛ روز دوشنبه ۵ اردیبهشت آزاد شد. ۷۱ – قدرت قاسمی؛ روز چهارشنبه ۷ اردیبهشت ماه آزاد شد.

بوشهر:

۷۲ – محمدرضا اکبری ۷۳ – اکبر زنده بودی

۷۴ – رضا امانی فر؛‌ روز دوشنبه ۲ خردادماه، آزاد شد. ۷۵ – محسن عمرانی؛ درتاریخ ۳۱ اردیبهشت آزاد شد. ۷۶ – محمود ملاکی ۷۷ – حمید خجسته ۷۸ – اردشیر صیادی ۷۹ – یوسف صیادی ۸۰ – فریدون شفیعی ۸۱ – محمد خواجه ۸۲ – اصغر حاجب؛ در تاریخ ۲۶ اردیبهشت آزاد شد.

دشتیاری:

۸۳ – حسین مهدی پور

خرم آباد:

۸۴ – سیاوش رضایی

تهران:

۸۵ – یونس شیح آزادی ۸۶ – غفار دیندار ۸۷ – قاسم فلاح ۸۸ – عباس میرزایی ۸۹ – عبداله حیدرزاده ۹۰ – عباس سلیمانی ۹۱ – قدرت فرقانی ۹۲ – مهرداد دارخانی ۹۳ – حجت اله مددی ۹۴ – محمد صادق شریعتی ۹۵ – علی مددی ۹۶ – محمدرضا حسن پور ۹۷ – علی حکمتی راد ۹۸ – حسین حبیبی ۹۹ – ابراهیم اسلامی ۱۰۰ – اکبر جعفری دودران ۱۰۱ – مظفر زارع ۱۰۲ – یوسف ابالحسن پور ۱۰۳ – رامین کریمی ۱۰۴ – حسین گودرزی ۱۰۵ – علی اکبر باغانی ۱۰۶ – علی‌اکبر باغانی؛ روز شنبه ۲۴ اردیبهشت ماه آزاد شد. ۱۰۷ – لطف الله جمشیدی ۱۰۸ – رسول بداقی ۱۰۹ – محمد حبیبی ۱۱۰ – جعفر ابراهیمی ۱۱۱ – معصومه دهقان ۱۱۲ – احمد حیدری؛‌ روز سه شنبه ۲۷ اردیبهشت آزاد شد. ۱۱۳ – ژاله روحزاد؛‌ روز سه شنبه ۲۷ اردیبهشت آزاد شد.

اصفهان:

۱۱۴ – عبدالرسول عمادی؛ در تاریخ ۲۵ اردیبهشت آزاد شد. ۱۱۵ – رحمان رئیسی؛ در تاریخ ۲۵ اردیبهشت آزاد شد.

مشهد:

۱۱۶ – منصوره عرفانیان؛‌ روز پنجشنبه ۱۵ اردیبهشت ماه آزاد شد. ۱۱۷ – هادی صادق زاده

پلدختر:

۱۱۸ – ناصر شاه کرمی

 اراک:

۱۱۹ – فاطمه بهمنی؛‌ روز دوشنبه ۱۲ اردیبهشت ماه آزاد شد.

پاسارگاد:

۱۲۰ – مهدی فتحی

 کرمان:

۱۲۱ – محمدرضا بهزادپور؛‌ روز پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت ماه آزاد شدند. ۱۲۲ – مجید نادری؛‌ روز پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت ماه آزاد شدند. ۱۲۳ – حسین رشیدی؛‌ روز پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت ماه آزاد شدند.

اهواز:

۱۲۴ – سیامک چهرازی؛‌ روز پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت آزاد شد. ۱۲۵ – پیروز نامی؛‌ روز پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت آزاد شد. ۱۲۶ – علی کروشات؛‌ روز پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت آزاد شد. ۱۲۷ – حسام کرائی ؛‌ روز پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت آزاد شد.

سقز:

۱۲۸ – صلاح سرخی؛ در تاریخ ۱۲ اردیبهشت آزاد شد. ۱۲۹ – خالد عبداللهی ۱۳۰ – محمد فتاحی؛ روز شنبه ۲۸ خرداد آزاد شد. ۱۳۱ – سلیمان عبدی ۱۳۲ – عزیز مرزی؛ روز شنبه ۲۸ خرداد آزاد شد. ۱۳۳ – طاهر قادر زاده؛ روز شنبه ۲۸ خرداد آزاد شد. ۱۳۴ – احمد قادری ۱۳۵ – کیوان محمدی؛ روز شنبه ۲۸ خرداد آزاد شد. ۱۳۶ – حسین محمدی؛ روز شنبه ۲۸ خرداد آزاد شد. ۱۳۷ – لقمان الله‌ مرادی؛ روز شنبه ۲۸ خرداد آزاد شد. ۱۳۸ – خالد شیخی ۱۳۹- صلاح‌‌الدین حسینی (سیدصلاح حسینی)؛ روز شنبه ۲۸ خرداد آزاد شد. ۱۴۰ – قادر یثرابی؛ روز شنبه ۲۸ خرداد آزاد شد. ۱۴۱ – مرضیه طلایی ۱۴۲ – آمانج امینی ۱۴۳ – زاهد مرادی ۱۴۴ – انور فرج زاده؛ روز شنبه ۲۸ خرداد آزاد شد. ۱۴۵ – آوات رضوی ۱۴۶ – اسماعیل ریحانی ۱۴۷ – طاهر حامدی ۱۴۸ – کیوان احمدی ۱۴۹ – حسام خاکپور ۱۵۰ – حسن رحیمیان ۱۵۱ – محسن شکوهی ۱۵۲ – فاتح غفاری

قزوین:

۱۵۳ – محمدرضا بهنام نژاد، ۱۵۴ – علی صادقی نژاد، ۱۵۵ – محمود صابونی، ۱۵۶ – محمود زمانی، ۱۵۷ – آقای صیادی (نام کوچک نامشخص) ۱۵۸ – حمید فرخ امینی، ۱۵۹ -آقای افتخاری (نام کوچک نامشخص) ۱۶۰ – خانم رزنی (نام کوچک نامشخص) ۱۶۱ – خانم کاظمی (نام کوچک نامشخص)

دیواندره:

۱۶۲ – امید شاه محمدی، ۱۶۳ -عثمان رضایی؛ روز شنبه ۲۸ خرداد آزاد شد.۱۶۴ – هیوا قریشی ۱۶۵ – پرویز احسنی ۱۶۶- کاوه محمدزاده ۱۶۷- کاوه محمدزادە

دلفان:

۱۶۸ – پرویز عینی

خمینی شهر:

۱۶۹ – ستار زارعی؛ روز پنجشنبه ۲۶ خردادماه آزاد شدند. ۱۷۰ – سیدمجتبی ابطحی؛ روز پنجشنبه ۲۶ خردادماه آزاد شدند. ۱۷۱ – روح الله قدیمی؛ روز پنجشنبه ۲۶ خردادماه آزاد شدند.

در ادامه اسامی شهروندانی که طی این مدت به مراجع امنیتی یا قضایی احضار شده اند، به سنندج: غلامرضا شریفه، مجید کریمی، فاطمه زندکریمی، مختار اسدی، رضا مرادی، کورش عزت امینی، محمدرضا مرادی، صلاح حاجی میرزایی، نسرین کریمی، کورش عزت امینیتفکیک شهرها آمده است:

لنگرود: صفر رمضانی و احسان اسدی

مریوان: صلاح آزادی، تحسین مصطفی و سیوان سلیمانی

اهواز: کوکب بداغی، بهنیا بهمئی‌ نژاد، شهریار شیروانی، سیامک چهرزای و اقبال تامرادی

ابهر: بهرام اسلامی، احمد تقوی

تهران: محمد حسن پوره

رشت: انوش عادلی، غلامرضا اکبر زاده باغبان، تیمور باقری کودکانی، تهماسب سهرابی و یدالله بهارستانی،

کرمانشاه: علی صادقی و خان عزیز اسماعیلی

ایذه: کوکب بداغی پگاه

یاسوج: نوروز رشیدی و قدرت قاسمی

سیاوش امامی، شهروند اهل شهرستان آمل امروز چهارشنبه ۱ تیرماه، با تودیع قرار وثیقه از بازداشتگاه اداره اطلاعات ساری به صورت موقت آزاد شد. وی درتاریخ ۱۰ خردادماه توسط نیروهای امنیتی در محل کارش در نور بازداشت شده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۱ تیر ۱۴۰۱، سیاوش امامی، شهروند بازداشتی از بازداشتگاه اداره اطلاعات ساری (شهید کچویی) آزاد شد.

آزادی این شهروند با تودیع قرار وثیقه یک میلیارد تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی صورت گرفته است.

بنا بر گفته یک منبع مطلع، یکی از اتهامات آقای امامی تشکیل گروه با هدف بر هم زدن امنیت ملی، عنوان شده است.

وی روز سه‌شنبه ۱۰ خردادماه ۱۴۰۱، توسط نیروهای اداره اطلاعات در محل کارش در نور بازداشت شده بود.

آقای امامی پیشتر در تاریخ ۲۵ خردادماه ۱۴۰۰ نیز توسط ماموران اداره اطلاعات شهرستان نور بازداشت و نهایتا مورخ ۹ تیرماه ۱۴۰۰، با اتمام مراحل بازجویی و پس از اخذ آخرین دفاعیات او در شعبه اول بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان آمل با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شد.

او در تاریخ ۲ مردادماه سال گذشته توسط شعبه ۱ دادگاه انقلاب آمل به ریاست قاضی مرتضی مهدوی از بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام” به ۳ ماه و ۱ روز حبس تعزیری محکوم شده بود. دادگاه رسیدگی به اتهامات آقای امامی در تاریخ ۱۵ تیرماه در این شعبه برگزار شده بود.

سیاوش امامی، شهروند اهل شهرستان آمل واقع در استان مازندران است.

محمد خانی، مترجم و پژوهشگر امروز چهارشنبه ۱ تیر، جهت تحمل حبس راهی زندان اوین شد. وی پیشتر توسط دادگاه انقلاب تهران به ۴ سال حبس تعزیری و سایر مجازات های تکمیلی محکوم شده بود. با تایید این حکم در مرحله تجدیدنظر و اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، ۳ سال و ۶ ماه زندان برای وی قابل اجرا است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۱ تیرماه ۱۴۰۱، محمد خانی جهت تحمل حبس راهی زندان اوین شد.

آقای خانی پیشتر در اواخر بهار امسال، توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران از بابت اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور به ۳ سال و ۶ ماه حبس تعزیری و به اتهام تبلیغ علیه نظام به ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شد. وی همچنین از بابت مجازات تکمیلی به ۲ سال محرومیت از فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی، ۶ ماه کار اجباری با کودکان “معلول ذهنی” و توقیف تمامی اموال ضبط شده در زمان بازداشت همچون تلفن همراه، لپ‌تاپ، آرشیو کارهای پژوهشی، هارد دیسک و کتاب‌های چاپ شده در داخل کشور و ۲ عدد هارد کامپیوتر به مدت ۲ سال محکوم شد. با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۳ سال و ۶ ماه زندان برای وی قابل اجرا خواهد بود.

جلسه بدوی دادگاه رسیدگی به اتهامات آقای خانی پیشتر در تاریخ ۳۰ آذرماه ۹۹ توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری برگزار شده بود. حکم صادره در تاریخ ۷ دی ماه همان سال به وکیل مدافع وی ابلاغ شد.

محمد خانی پیشتر در تاریخ ۱۰ مهرماه ۱۳۹۹ توسط ماموران اطلاعات سپاه در منزل خود بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد موسوم به بند ۲ الف زندان اوین منتقل شد. ماموران در حین بازداشت اقدام به تفتیش منزل وی کرده و برخی از لوازم شخصی او را ضبط کرده و با خود بردند. وی در تاریخ ۱۸ آبان‌ماه همان سال، با پایان بازجویی‌ها از بازداشتگاه این نهاد امنیتی به بند عمومی زندان اوین منتقل شد.

آقای خانی پیشتر در شعبه ۲ بازپرسی دادسرای اوین از بابت اتهامات “اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام” مورد تفهیم اتهام قرار گرفته بود. وی نهایتا در تاریخ ۲۱ آبان‌ماه ۱۳۹۹ با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.

محمد خانی، مترجم، پژوهشگر اجتماعی و دانشجوی مقطع دکتری در رشته رفاه و سیاستگذاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی است.

آقای خانی دیماه سال ۹۶ برای مدتی در بازداشت نیروهای امنیتی بسر برد. وی در سال ۱۳۹۶ عضو شورای صنفی دانشگاه علامه طباطبایی نیز بود و همراه با شوراهای صنفی ۳۰ دانشگاه کشور با انتشار نامه ای سرگشاده خطاب به وزیر علوم، تحقیقات و فناوری نسبت به بازداشت دانشجویان دانشگاه های مختلف در جریان اعتراضات سراسری دیماه ۹۶ واکنش نشان داد.

محمدعلی زحمتکش، فعال صنفی معلمان از امروز چهارشنبه ۱ تیر، در اعتراض به بازداشت غیرقانونی و اتهامات انتسابی به خود اعتصاب غذا کرد. وی روز شنبه ۲۴ اردیبهشت ماه در جریان تجمع اعتراضی فعالان صنفی معلمان در شیراز بازداشت شد.

به نقل از کانال شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، محمدعلی زحمتکش از امروز چهارشنبه ۱ تیر ۱۴۰۱، دست به اعتصاب غذا زد.

بر اساس این گزارش، اعتصاب آقای زحمتکش در اعتراض به بازداشت غیرقانونی و انتساب اتهامات واهی دستگاههای امنیتی و قضایی شیراز صورت گرفته است.

وی روز شنبه ۲۴ اردیبهشت ماه در جریان تجمع اعتراضی فعالان صنفی معلمان در شیراز بازداشت شد.

این فعال کارگری پیش از این نیز به واسطه فعالیت های صنفی خود سابقه بازداشت و محکومیت داشته است.

جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات نیما صفار، شاعر، نویسنده و فعال مدنی ساکن گرگان، امروز چهارشنبه ۱ تیر در دادگاه انقلاب این شهر برگزار شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۱ تیرماه ۱۴۰۱، جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات نیما صفار، شاعر، نویسنده و فعال مدنی ساکن گرگان برگزار شد.

در جریان این جلسه که توسط دادگاه انقلاب گرگان و با حضور رمضان حاجی مشهدی، وکیل مدافع آقای صفار برگزار شده، وی از بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام” به دفاع از خود پرداخته است.

یک منبع مطلع در این خصوص گفت: «آقای صفار صرفا به دلیل انشار چند استوری از فعالین مدنی و کارگری در فضای مجازی به “تبلیغ علیه نظام” متهم شده است.»

به گفته یک منبع مطلع: «بخش دوم پرونده به دادگاه کیفری گرگان ارجاع شده است و آقای صفار از بابت اتهاماتی همچون نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی، در این مرجع قضایی به دفاع از خود خواهد پرداخت».

 جلسه بازپرسی این شهروند در تاریخ ۶ آبان ۱۴۰۰ در دادسرای عمومی و انقلاب گرگان برگزار شد. در جریان این جلسه، اتهام توهین به مقدسات به این فعال مدنی تفهیم شد و در پایان، وی با تودیع قرار کفالت ۵۰ میلیون تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شد. آقای صفار سپس از اتهام توهین به مقدسات تبرئه شده بود.

نیما صفار پیشتر نیز سابقه بازداشت و محکومیت داشته است. وی در شهریورماه سال ۹۶ نیز به تحمل ۸۰ روز حبس تعزیری محکوم شده بود. وی در بهمن ماه سال ۹۶ جهت تحمل دوران محکومیت روانه زندان گرگان شد و در تاریخ ۲۶ فروردین ماه ۹۷ با پایان دوران محکومیت از این زندان آزاد شد.

آقای صفار همچنین در اسفندماه ۹۷ بدون داشتن وکیل توسط شعبه یک دادگاه انقلاب گرگان به ۸ ماه حبس تعزیری محکوم شده بود، این حکم در تاریخ ۶ مردادماه ۹۸ توسط شعبه ۳ دادگاه تجدید نظر استان گلستان عینا تایید و به وی ابلاغ شد. بر اساس دادنامه صادره در دادگاه بدوی، اتهام مطروحه علیه وی “فعالیت تبلیغی علیه نظام” عنوان شده بود، مصادیق مورد استناد دادگاه مطالب نوشته شده در صفحات شخصی او و شرکت در بازی مافیا که «به گفته قاضی یک بازی امنیتی است»، ذکر شده بود. این نویسنده نهایتا فروردین‌ماه ۹۹ از صدور حکم آزادی زودهنگام خود مطلع شد.

جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات فرامرز سه‌ دهی، شاعر خوزستانی و از اعضای کانون نویسندگان ایران، روز سه شنبه ۳۱ خردادماه، در شعبه ۴ دادگاه انقلاب اهواز برگزار شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز سه شنبه ۳۱ خرداد ۱۴۰۱، جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات فرامرز سه‌دهی در دادگاه انقلاب اهواز برگزار شد.

آقای سه دهی در این جلسه توسط شعبه ۴ دادگاه انقلاب اهواز از بابت اتهام  “فعالیت تبلیغی علیه نظام” مورد محاکمه قرار گرفت. از جمله مصادیق اتهام مطروحه علیه او پست های اینستاگرامی و برخی اشعار چاپ شده کتاب هایش  عنوان شده، اتهامی که از سوی او و کیلش رد شده است.

همچنین فرامرز سه دهی در تاریخ ۱۶ خرداد ۱۴۰۱، توسط  شعبه‌ی ۱۱۱ دادگاه کیفری دو شهرستان اهواز از بابت اتهام  “نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی”  محاکمه شد. وی پیشتر نیز در تاریخ ۲۲ فروردین ماه سال جاری، توسط  شعبه ۱۳ دادسرای عمومی و انقلاب  اهواز احضار و از بابت اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام” تفهیم اتهام شده بود.

این شاعر خوزستانی اسفندماه ۱۳۹۹ نیز حدود ۱۰ روز توسط سازمان اطلاعات سپاه خوزستان مورد بازجویی قرار گرفته و شبها تحت الحفظ به منزل باز میگشت.

فرامرز سه دهی” شاعر و نویسنده خوزستانی، از اعضای کانون نویسندگان ایران و از شاعران نام آشنای شعر دهه هفتاد ایران است که آثار متعددی از وی تاکنون چاپ و نشر شده است.

راوینا شمداسانی، سخنگوی دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد طی بیانیه ای نسبت به اجرای قریب‌الوقوع حکم قطع انگشتان دست هشت زندانی محبوس در زندان تهران بزرگ، واکنش نشان داده و خواستار لغو اجرای این احکام شد. وی در بخشی از بیانیه مذکور میگوید که هویت هفت تن از این زندانیان به نام‌های هادی رستمی، مهدی شرفیان، مهدی شاهیوند، امیر شیرمرد، مرتضی جلیلی، ابراهیم رفیعی و یعقوب فاضلی کوشکی شناسایی شده‌ است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، راوینا شمداسانی، سخنگوی دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد با انتشار بیانیه ای خواستار لغو اجرای قریب‌الوقوع احکام قطع انگشتان دست ۸ زندانی در ایران شد.

متن کامل این بیانیه عینا در ادامه می آید:

“ما عمیقاً نگران قطع قریب‌الوقوع انگشتان هشت مرد هستیم که به اتهام سرقت در ایران به قطع انگشت محکوم شده‌اند و از مقامات ایرانی می‌خواهیم که اجرای این احکام را لغو کنند.

ما همچنین از ایران می‌خواهیم که مجازات‌های کیفری خود را برای حذف هر نوع مجازات بدنی، از جمله قطع عضو، شلاق و سنگسار، در راستای تعهداتش بر اساس قوانین بین‌المللی حقوق بشر و مطابق با توصیه‌های مکانیسم‌های حقوق بشر سازمان ملل متحد، فوراً مورد بازنگری قرار دهد.

از میان این هشت نفر هویت هفت تن از آنها به نام‌های هادی رستمی، مهدی شرفیان، مهدی شاهیوند، امیر شیرمرد، مرتضی جلیلی، ابراهیم رفیعی، یعقوب فاضلی کوشکی شناسایی شده‌ است که پیشتر به «قطع چهار انگشت دست راست به‌طوری‌که فقط کف دست و شستشان باقی بماند.» محکوم شده اند.

هفت تن از این افراد در حال حاضر در زندان تهران بزرگ به سر می برند و محل نگهداری یکی از آنها به نام هادی رستمی پس از انتقال از زندان در ۱۲ خردادماه مشخص نیست. احتمالاً همه آنها به زندان اوین تهران منتقل می شوند، جایی که گزارش ها نشان می دهد اخیراً یک گیوتین انگشت برنده نصب شده و بنا به گزارش ها در ۳۱ مه برای قطع انگشتان یک زندانی دیگر استفاده شده است. اولین تلاش برای انتقال این افراد در ۱۱ ژوئن صورت گرفت، اما به دلیل مقاومت زندانیان دیگر متوقف شد.

سازمان‌های جامعه مدنی ایران گزارش می‌دهند که حداقل ۲۳۷ نفر، عمدتاً از اقشار فقیرتر جامعه، بین ۱ ژانویه ۲۰۰۰ تا ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۰ در ایران به قطع عضو محکوم شده‌اند و حداقل در ۱۲۹ مورد احکام اجرا شده است.

ایران یکی از کشورهای عضو میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی است که بر اساس ماده ۷ شکنجه یا سایر مجازات‌های ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز را ممنوع می‌کند. همانطور که کمیته حقوق بشر سازمان ملل متحد که بر اجرای میثاق نظارت می کند، به صراحت بیان کرده است، ممنوعیت شکنجه یا سایر رفتارها یا مجازات های ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز شامل انواع تنبیه بدنی است.

راوینا شمداسانی، سخنگوی دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد”

گفتنی است، سازمان عفو بین الملل روز پنجشنبه ۲۶ خردادماه، با انتشار بیانیه ای نسبت به اجرای قریب الوقوع حکم قطع انگشتان دست هشت زندانی در زندان تهران بزرگ هشدار داد.

پس از آن ایرج فاضل، رئیس جامعه جراحان ایران، با انتشار نامه‌ای خطاب به ابراهیم رئیسی خواستار جلوگیری از «اجرای قریب‌الوقوع حکم قطع انگشتان دست چند نفر» در ایران شد.

Qدر پی انتشار نامه‌ رئیس جامعه جراحان ایران، قوه قضاییه اجرای حکم قطع انگشت تعدادی از محکومان را تکذیب کرد. در گزارشی که توسط خبرگزاری ایسنا منتشر شده است، یک منبع آگاه در خصوص این خبر مدعی شد: اجرای حکم قطع انگشت تعدادی از محکومان به هیچ عنوان صحت ندارد.