امروز پنجشنبه ۴ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, حکم اعدام عبدالواسط دهانی, زندانی سیاسی محبوس در زندان مرکزی زاهدان اجرا شد. این زندانی سیاسی پیش از این جهت اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی منتقل شده بود. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از کمپین فعالین بلوچ, سحرگاه امروز پنجشنبه ۴ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, عبدالواسط دهانی, فرزند هیدوق, زندانی سیاسی محبوس در زندان مرکزی زاهدان که پیش از این توسط دادگاه انقلاب به اعدام محکوم و حکم اعدام وی توسط دیوان عالی کشور تائید شده بود اعدام شد. 

دهانی, در تاریخ ۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, جهت اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی منتقل شده بود و در تاریخ ۳ اردیبهشت ماه مسئولان زندان زاهدان طی تماس با خانواده وی اعلام کرده بودن که برای آخرین ملاقات به این زندان مراجعه کنند. 

عبدالواسط دهانی, در تاریخ ۲۵ آبان ماه ۱۳۹۸, توسط شعبه ۱ دادگاه انقلاب زاهدان به ریاست قاضی موسوی از بابت اتهامات اقدام علیه امنیت ملی از طریق محاربه و همکاری با گروههای مخالف نظام مورد محاکمه قرار گرفت و به اعدام محکوم شده بود. این حکم پس از ارجاع پرونده وی به دیوان عالی شکر عیناً تائید شد. 

این شهروند اهل زاهدان, از زمان بازداشت و در مراحل بازجوئی و تفهیم اتهام از حق دسترسی به وکیل محروم بوده.

زهرا صفایی به همراه دخترش، پرستو معینی و فروع تقی پور شهروندان بازداشت شده، امروز پنج‌شنبه ۴ اردیبهشت از زندان قرچک ورامین به زندان اوین منتقل شدند. این افراد که مورخ ۵ اسفندماه همراه با نسیم جباری، مادر خانم تقی‌پور توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شده بودند، هفته گذشته با پایان بازجویی‌ها از زندان اوین به زندان قرچک ورامین تبعید شدند. از بین این جمع، خانم جباری در آستانه نوروز با تودیع قرار از زندان آزاد شد اما بازداشت ۳ نفر دیگر ادامه یافت. فروغ تقی پور در زندان به ویروس کرونا مبتلا شده و از اعزام به بیمارستان و رسیدگی پزشکی نیز محروم است؛ همچنین پرستو معینی در شرایط نامساعد سلامتی بسر می‌برد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز پنج‌شنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۹، زهرا صفایی، پرستو معینی و فروع تقی‌پور شهروندان بازداشتی اهل تهران از زندان قرچک ورامین به زندان اوین منتقل شدند.

زهرا صفایی و دخترش پرستو معینی به همراه فروع تقی پور (۲۵ ساله) و مادرش نسیم جباری (۵۸ ساله) در تاریخ ۵ اسفندماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شده بودند. خانم جباری در آستانه نوروز با تودیع قرار از زندان آزاد شده بود. زهرا صفایی، پرستو معینی و فروغ تقی پور نیز طی هفته گذشته از زندان اوین به زندان قرچک ورامین تبعید شدند.

اتهام این شهروندان “همکاری با یکی از سازمان‌های مخالف نظام” عنوان شده است.

هر چند گفته می شود قرار بازداشت خانم صفایی به وثیقه تغییر یافته است اما این شهروند تهرانی در اعتراض به تبعید پرستو معینی و فروغ تقی پور به زندان قرچک از تودیع قرار خودداری کرده است.

یک منبع نزدیک به خانواده یکی از این شهروندان در خصوص وضعیت سلامت آنان به هرانا گفت: “فروغ تقی پور در قرنطینه زندان قرچک به ویروس کرونا مبتلا شده و هفته پیش به همین دلیل از حال رفته و به زمین افتاده بود. به همین دلیل نیز مدتی به مکان نامعلومی منتقل شده و سپس به بند بازگردانده شد. پس از ابتلای چهار تن در قرنطینه زندان به ویروس کرونا همه زندانیان به بند ۵ منتقل شده‌اند. شرایط بهداشتی در این زندان نامساعد است و ممکن است سایرین نیز به بیماری مبتلا شوند”.

همچنین وضعیت سلامت عمومی پرستو معینی نامناسب گزارش شده است اما به دلیل محرومیت از معاینه پزشک، دلایل و مشخصات بیماری او کماکان روشن نیست.

زهرا صفایی سابقه بازداشت و زندان را در سابقه خود دارد. او در سال ۸۵ بازداشت و مدتی بعد آزاد شده بود. وی همچنین در دهه شصت به عنوان فعال سیاسی مدتی را در زندان سپری کرده بود. پدر خانم صفایی معروف به “حاجی صفایی” یکی از بازاریان سرشناس تهران بوده که در سال ۶۰ به اتهام هواداری از سازمان مجاهدین خلق اعدام شد.

On Wednesday, May 24, 2020, the death sentences of at least seven prisoners accused of murder in Rajai Shahr Prison in Karaj were carried out. The men had been transferred to solitary confinement in the past few days to serve their death sentences.

Mohsen Rezaian, Alireza Ariaei, Hamidreza Asgharpour Masouleh, Mostafa Ghiyasvand, Mehdi Asemi, and Anna Dordi Babaei and another prisoner with an unknown identity, according to the report of Human Rights in Iran, this morning, Wednesday, May 24, 2020, were executed on the charge of committing murder. The death sentences were confirmed by the Supreme Court. Among those executed, Mohsen Rezaian had already lost an arm and a leg.

Among those executed was Anna Dordi Babaei, who served 28 years in prison from 1992 until the execution date.

An informed source also said: “Mohsen Rezaian had lost one arm and one leg before being arrested due to an electric shock.”

The source added: “Hamid Reza Asgharpour Masouleh was sentenced to death by swearing-in. He was charged with the murder of his wife, although murdering at first is in doubt itself. Iran Legal Medicine had at first commented on the natural death of his wife and said that the bruises on the body of the deceased were due to an attempt to resuscitate the emergency team. But later they changed their minds. The court also sentenced him to death by swearing-in.”

In the early hours of Sunday morning, April 21, 2020, Mostafa Ghiasvand, Mohsen Rezaian, Alireza Ariaei, Hamidreza Asgharpour Masouleh, Behrouz Hajizadeh, and the prisoners accused of murder were transferred to solitary confinement to serve their sentences in Rajai Shahr Prison in Karaj. Along with these people, 5 other prisoners with unknown identities were transferred to solitary confinement.

On December 15, 2019, Human Rights in Iran released a report on the transfer of 32-year-old Mohsen Rezaeian, accused of murder, from solitary confinement in prison ward 1 of hall 2 to solitary confinement for execution. This prisoner has been in prison since 2016, and once, after being transferred to solitary confinement, he managed to get some time in order to obtain the consent of the victim’s guardian from the authorities.

according to Amnesty International’s annual report, in 2019, the Iranian government executed at least 251 people, and at least four of those executed were under the age of 18 at the time of committing the crime. However, due to the lack of transparency of the authorities, it is difficult to find out the actual number of executions in this country and it may be much higher than the announced figure.

According to international human rights instruments, as well as article 5 of the UDHR, no one shall be subjected to arbitrary interference with his privacy, family, home or correspondence, nor to attacks upon his honor and reputation.

According to statistics released by human rights organizations, Iran is one of the countries with the highest number of executions per capital and after China the highest number of executions are in Iran.

On February 18, 2020, Amnesty International released a report describing human rights abuses in Iran, in which issued a report on the issuance and enforcement of death sentences: “International human rights law allows acts involving same-sex sexual intercourse with reciprocal consent and extramarital sex; Spreading corruption on earth, insulting Mohammed the prophet and fighting against Islamic State are crime titles punishment of which is execution and hanging while there is no vague definition for them, yet.”

On Wednesday, May 24, 2020, construction workers currently working in the railway buildings of Shahroud have 3 months of deferred monthly salaries. These citizens are also deprived of the right to have access to hygiene items such as masks and environmental disinfectants to prevent corona virus. They were summoned on the days of the quarantine, by the contractor to work while the contractor did not provide them with the prevention means of the deadly virus.

According to the report of Human Rights in Iran, quoting from ILNA, Wednesday, May 24, 2020, the non-payment of 3 months’ salary arrears to 550 construction workers currently working in the railway buildings of Shahroud has caused dissatisfaction among these citizens. They are also deprived of having access to masks, gloves and other items to prevent corona virus, and are at high risk for the deadly corona virus. All 550 railroad workers have been on duty since the first days of the quarantine, because of being forced by the contractor, and some of them are infected by the corona virus.

“Having the corona virus has caused a great deal of concern among us, and currently six to seven of our colleagues have the virus,” the workers said.

They added: “The contracting company has not yet made any acceptable arrangements to prevent us from the corona virus, and we have only been given just one mask on the first day since April 14, when we resumed our work on the railways, but not on other days.” 
“In order to repair and inspect the rails, we have to take about 15 to 20 workers at each station on a single train (aka small train) without any preventive measures,” the workers said of how they work these days when officials claim the social distance. They take us by vans to the workplace. Our infected colleagues with corona virus, in fact, are infected by getting in touch with others through sharing the same workplace and transportation. On Tuesday, the result of a corona test for one of the workers was positive, and all we are worried about is why the contractors of the technical structures of the railways do not care about the lives of the workers.”

According to another worker, “We travel long distances between the Garmsar to Niqab railway lines, repair rails and broken tracks, and avoid accidents lurking on trains. Under normal circumstances, we are at risk of all kinds of accidents, but now we just expect them to give us at least a respirator and gloves due to the present situation.”

In the final part of their speech, the workers of Taras Shahroud technical buildings Company, referring to the announcement of the reduction of working hours of the employees of government-production departments of Semnan province, said: “According to the decree of the Corona headquarters, workers are obliged to work with one shift. But from the beginning of Corona, although Shahroud was one of the cities involved with Corona, we all had 550 workers working at the same time. At the same time, the postponement of the payment of wages and insurance claims of the workers of the technical buildings of Shahroud railway has continued.”

Poverty and deprivation of workers’ social security are on the rise, while article25 of the UDHR, and the ICCPR, Iran is a signatory to both, emphasizes the right of individuals to have access to adequate social security in terms of food, housing, clothing and so on. Emphasizing social protection services in cases of unemployment, illness, organ failure, biopsy, aging, or in all other cases where the person’s livelihoods have been lost due to unintentional reasons, but Violent clashes between security and judicial organs and Iranian workers and security allegations for the demands of these people are a clear example of flagrant violation of Human Rights.

B

مهدی مسکین نواز، زندانی سیاسی روز دوشنبه ۱ اردیبهشت از زندان اوین به زندان رجایی شهر کرج تبعید شد. آقای مسکین نواز اوایل سال گذشته به دلیل «فعالیت در فضای مجازی و مدیریت یک کانال تلگرامی با مضمون براندازی» توسط نیروهای امنیتی در بندر انزلی بازداشت و توسط دادگاه انقلاب تهران به ۱۳ سال حبس محکوم شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۷ سال و شش ماه حبس تعزیری قابل اجرا است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز دوشنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۹۹، مهدی مسکین نواز، زندانی سیاسی روز چهارشنبه ۳ اردیبهشت از اندرزگاه ۴ زندان اوین به زندان رجایی شهر کرج تبعید شد.

مهدی مسکین نواز در تاریخ ۱۵ اردیبهشت ۹۸ به دلیل «فعالیت در فضای مجازی و مدیریت یک کانال تلگرامی با مضمون براندازی» توسط نیروهای امنیتی در بندر انزلی بازداشت شد. او نهایتا پس از پایان مراحل بازجویی به بند عمومی زندان اوین منتقل شد.

آقای مسکین نواز در مردادماه ۹۸ توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران از بابت اتهامات «اجتماع و تبانی، اقدام علیه امنیت ملی، توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام» مجموعا به ۱۳ سال حبس تعزیری و دو سال اقامت اجباری در فهرج کرمان و ممنوعیت از عضویت در احزاب و گروه‌های سیاسی نیز محکوم شد.

با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۷ سال و شش ماه حبس تعزیری در خصوص مهدی مسکین نواز قابل اجرا است.

مهدی مسکین نواز از تاریخ ۱۲ بهمن ۹۸، همراه با سه زندانی سیاسی دیگر در اوین، در اعتراض به عدم موافقت با آزادی مشروط، عدم رسیدگی به مطالبات زندانیان سیاسی، عدم رعایت اصل تفکیک جرایم، اطاله دادرسی، صدور احکام سنگین قضائی و قطعی شدن احکام دادگاه بدوی بدون برگزاری دادگاه تجدید نظر علیه خود دست به اعتصاب غذا زدند و پس از مدتی به اعتصاب غذای خود پایان داد.

مهدی مسکین نوازف متولد ۱۳۵۸، متاهل، پدر یک دختر ۱۵ ساله و تا زمان بازداشت ساکن بندر انزلی بود.

دیروز چهارشنبه ۳ اردیبهشت ماه، یک محیط بان در درگیری با صیادان غیرمجاز ماهی در شهرستان ایذه، مصدوم شده و به درون دریاچه سقوط کرد.

به نقل از ایرنا، دیروز چهارشنبه ۳ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹، محیط‌بان منطقه دنباله رود دهدز، از توابع شهرستان ایذه در استان خوزستان، در پی درگیری با صیادان غیرمجاز ماهی مصدوم شده و به درون دریاچه سقوط کرد.

احمد امیری، رییس اداره حفاظت محیط زیست ایذه، در این خصوص اعلام کرد: “روز گذشته ۲ صیاد غیرمجاز از یکی از شهرستانهای مجاور در حال ماهیگیری در منطقه دنباله رود دهدز بودند که محیط‌بان منطقه مانع صیادی آنها می‌شود”.

وی افزود: “این صیادان با محیط‌بان درگیر شده و ضربه‌ای به صورت وی وارد کردند و در نهایت محیط‌بان را به درون دریاچه انداختند که خوشبختانه وی با شنا خود را به ساحل رساند”.

احمد امیری عنوان کرد: “این ۲ متخلف با همکاری مردم، نیروی انتظامی و نیروهای حفاظت محیط زیست بازداشت شدند”.

وی همچنین در ادامه از کشف بیش از ۲۰۰ قطعه ماهی از این صیادان خبر داده و گفت: “پرونده این متخلفان در مرجع قضایی تشکیل و در حال بررسی است”.

«اسماعیل مریدی» زندانی سیاسی کُرد، که در اعتراض به مخالفت نهادهای امنیتی با درخواست آزادی مشروط دست به اعتصاب غذا زده بود، بعد از ۱۰ روز به اعتصاب غذای خود پایان داد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی به نقل از شبکه حقوق بشر کردستان، «اسماعیل مریدی» زندانی سیاسی کُرد، که از ۵ سال پیش در حال گذراندن دوران محکومیت ۱۰ ساله می باشد و روز یکشنبه ۲۴ فروردین‌ ماه سال جاری، با نوشتن  نامه ای و دوختن لب‌هایش بە نشانە اعتراص بە رد درخواست مرخصی و یا آزادی مشروط از سوی نهادهای امنیتی در زندان دیزل آباد کرمانشاه دست بە اعتصاب غذا زدە بود، در شامگاه سه شنبه ۲ اردیبهشت‌ماه، خانواده این زندانی سیاسی پس از هماهنگی مسئولین زندان دیزل آباد کرمانشاه موفق به تماس تلفنی با وی در بهداری زندان شده و پس از اصرار خانواده، وی به اعتصاب غذای خود پایان داده است.

در این راستا، شبکه حقوق بشر کردستان اظهار کرده است که این زندانی سیاسی، در هشمین روز اعتصاب غذایش به دلیل ضعف شدید و افت فشار به بهداری زندان منتقل شده بود و پس از پایان اعتصاب غذا به مشاوره ۳ بازگرداننده شده است.

«اسماعیل مریدی» در تاریخ ۷ خرداد ماه ۱۳۹۴ توسط نیروهای سازمان اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد امنیتی در کرمانشاه منتقل شده بود.

شایان ذکر است این شهروند کُرد اهل ثلاث‌باباجانی استان کرمانشاه، در بازداشتگاه سپاه پاسداران به مدت حدود پنج ماه زیر فشار‌های روحی و شکنجه‌های جسمی، بدون حق ملاقات و تماس با خانواده، تحت بازجویی بوده و پس از آن شعبه چهارم دادگاه انقلاب اسلامی کرمانشاه وی را به اتهام «همکاری با حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)» به تحمل ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم کرده و این حکم در دادگاه تجدیدنظر استان تأیید شد.

امروز پنجشنبه ۴ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, میلاد بحری, فعال مدنی و عکاس خبرنگار ساکن شهرستان شادگان پس از اتمام مراحل بازجوئی و تفهیم اتهام با تودیع قرار وثیقه و بطور موقت تا اتمام مراحل دادرسی از زندان شیبان اهواز آزاد شد. این فعال مدنی اردیبهشت ماه سال گذشته توسط ماموران امنیتی بازداشت شده بود. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, روز سه شنبه ۲ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, میلاد بحری, ۳۰ ساله,  فعال مدنی و شهروند عکاس خبرنگار ساکن شهرستان « فلاحیه» شادگان از توابع استان خوزستان, پس از طی مراحل بازجوئی و تفهیم اتهام با تودیع قرار وثیقه ای به مبلغ ۱ میلیارد و ۱۰۰ میلیون تومان بطور موقت و تا اتمام مراحل دادرسی از بند زندان شیبان اهواز آزاد شد. 

کریم دحیمی, فعال حقوق بشر بدون اشاره به اتهامات تفهیم شده به میلاد بحری نوشت: “میلاد بحری امروز در حساب اینستاگرام خود اعلام کرده كه روز سه شنبه ۲ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹ آزاد شده است و از دوستان و آشنایان بنا به دلائل شخصی و بهداشتی از استقبال آنان معذرت خواهی کرده است”. 

لازم به ذکر است, میلاد بحری, در تاریخ ۲۸ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸, توسط ماموران اداره اطلاعات اهواز به اتهام عکاسی از کمبودها و مشکلات شهروندان در جریان سیل سال گذشته در استان خوزستان بازداشت شده بود و طی این مدت تحت بازجوئی و تفهیم اتهام قرار گرفت و پس از اتمام مراحل بازجوئی به بند قرنطینه زندان شیبان اهواز منتقل شده بود. 

گفته می‌شود میلاد بحری در زمینه پوشش خبری و تهیه عکس و فیلم از مناطق سیل زده در استان خوزستان فعالیت داشته و دلیل اصلی بازداشت وی این نکته بوده اما تا لحظه تنظیم این خبر از مصادیق اتهام و یا اتهامات وی خبری در دست نیست. 

لازم به ذکر است, در سیلی که از اولین روزهای سال ۱۳۹۸ در ایران جاری شد تعداد بسیاری از شهروندان عرب در خوزستان و اهواز و مناطق آسیب دیده از سیل توسط نیروهای امنیتی بازداشت و با تفهیم اتهامات امنیتی روانه بازداشتگاه شده و یا با تودیع وثیقه بطور موقت آزاد شدند. 

امروز پنجشنبه ۴ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, حکم اعدام محمد حقیقت نژاد, زندانی متهم به قتل و محبوس در زندان مرکزی « عادل آباد » شیراز اجرا شد. همچنین مولا مولائی, دیگر زندانی متهم به قتل عمد و محبوس در زندان خلخال نیز اعدام شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از سازمان حقوق بشر ایران, سحرگاه امروز پنجشنبه ۴ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, مولا مولائی, اهل خلخال, زندانی متهم به قتل عمد و محبوس در زندان خلخال که پیش از این حکم اعدام وی تائید شده بود اعدام شد. از سوی دیگر در زندان مرکزی « عادل آباد » شیراز, محمد حقیقت نژاد, ۳۹ ساله, اهل شیراز, دیگر زندانی متهم به قتل عمد و محبوس در این زندان نیز اعدام شد. 

بنقل از یک منبع مطلع ضمن اعلام این خبر گفت: “محمد جوشکار بود و از حدود ۵ سال پیش در زندان بسر میبرد و برسر اختلاف مالی و طلبی که داشت، فردی را هل داده بود و موجب مرگش شده بود. مقتول به تیرآهنی که آنجا بود برخورد کرده بود و فوت کرده بود”. 

همچنین یک منبع مطلع نزدیک به مولا مولائی ضمن اعلام خبر اعدام وی به گزارشگر حقوق بشر ایران گفت: ” وی از سال ۱۳۹۳ بازداشت و در زندان بسر میبرد”.

زندان جدید خلخال در ۵ کیلومتری شهرستان خلخال از توابع استان اردبیل واقع شده است و این روزها حدود ۵۰ زندانی را در خود جای داده که اکثر آنها را زندانیانی با اتهام قتل عمد و مواد مخدر تشکیل می‌دهند.

بر اساس گزارش سالانه سازمان عفو بین الملل، در سال ۲۰۱۹ میلادی, حکومت ایران دست کم ۲۵۱ نفر را اعدام کرده و دستکم ۴ نفر از اعدام شد گان در زمان وقوع جرم کمتر از ۱۸ سال سن داشتند. با این حال، به دلیل عدم شفافیت مقامات، پی بردن به تعداد واقعی اعدامها در این کشور دشوار است و ممکن است بسیار بالاتر از رقم اعلام شده باشد.

امروز پنجشنبه ۴ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, حکم اعدام تورج مراد حاصلی, زندانی متهم به قتل عمد و محبوس در زندان مرکزی «دیزل آباد» کرمانشاه به اجرا در آمد. اجرای حکم اعدام این زندانی بدون اطلاع قبلی به وکیل مدافع و نزدیکان این زندانی صورت گرفته است. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از هه نگاو, سحرگاه چهارشنبه ۳ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, تورج مرادحاصلی, شهروند اهل اسلام آباد غرب و زندانی متهم به قتل عمد, محبوس در زندان مرکزی «دیزل آباد» کرمانشاه اعدام شد. این زندانی پس از بازداشت به اتهام قتل و طی مراحل بازجوئی به اعدام محکوم شده بود. 

بنقل از یک منبع مطلع: ” اجرای این اعدام مغایر با آیین نامه اجرای حدود و قصاص موضوع ماده ۵۴۹ قانون آیین دادرسی کیفری، به خانواده و وکیل وی ابلاغ نشده بود”.

 تورج مرادحاصلی, ۳۴ ساله, فرزند: علیجان, اهل اسلام آباد غرب, در سال ۱۳۹۵ به دلیل اختلافات مالی با فردی بنام ایوب قبادی در یک نزاع وی را به قتل رسانده بود . پس از بازداشت و طی مراحل بازجوئی به اتهام قتل عمد مورد تفهیم اتهام قرار گرفت و توسط دادگاه و دیوان عالی کشور به اعدام محکوم شده بود. 

بر اساس گزارش سالانه سازمان عفو بین الملل، در سال ۲۰۱۹ میلادی, حکومت ایران دست کم ۲۵۱ نفر را اعدام کرده و دستکم ۴ نفر از اعدام شد گان در زمان وقوع جرم کمتر از ۱۸ سال سن داشتند. با این حال، به دلیل عدم شفافیت مقامات، پی بردن به تعداد واقعی اعدامها در این کشور دشوار است و ممکن است بسیار بالاتر از رقم اعلام شده باشد.