محمد نجفی وکیل دادگستری زندانی در پی انتقال به قرنطینه زندان اراک دست به اعتصاب غذا زد

محمد نجفی، فعال حقوق بشر و وکیل دادگستری زندانی روز شنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۸، به بند قرنطینه زندان مرکزی اراک منتقل شد و در پی این انتقال دست به اعتصاب غذای اعتراضی زد.

محمد نجفی، وکیل دادگستری زندانی امروز با انتشار یک فایل صوتی خواستار عزل رهبری شد و از سیاست‌های جمهوری اسلامی ایران به شدت انتقاد کرد. گفته می‌شود؛ “وی به دلیل انتشار این فایل صوتی به قرنطینه زندان مرکزی اراک منتقل شده و در پی آن دست به اعتصاب غذا زده‌است.”

منبع مطلعی به کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی گفت: «مسئولان زندان اراک در پی انتشار فایل صوتی آقای نجفی او را به قرنطینه زندان منتقل کردند و او هم در اعتراض به این انتقال دست به اعتصاب غذا زده است.»

محمد نجفی، وکیل دادگستری و فعال حقوق بشر محبوس در زندان مرکزی اراک روز یکشنبه ۲ تیر ۹۸ طی حکمی از سوی شعبه ۸ دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی از بابت اتهام «نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی» به تحمل دو سال زندان و پرداخت ۴۰ میلیون ریال جریمه نقدی محکوم شد.

بنا بر اطلاعات موجود، این حکم قطعی بوده و در زندان مرکزی اراک به این وکیل دادگستری ابلاغ شده بود.

این حکم در حالی برای محمد نجفی صادر شده بود که این وکیل دادگستری پیشتر در یک پرونده دیگر، در شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری اراک از بابت همین اتهام به یک سال زندان محکوم شده بود که عینا از سوی شعبه ۹ دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی تایید شد.

این وکیل دادگستری که پیش از این در روز یکشنبه ۶ آبان‌ماه ۱۳۹۷ جهت اجرای حکم ۳ سال حبس تعزیری بازداشت و به زندان اراک منتقل شده‌بود، روز پنج شنبه ۸ فروردین ۹۸، با توجه به عفو در پرونده ۳ سال حبسش از زندان مرکزی اراک آزاد شد.

وی ۴ روز بعد یعنی در روز دوشنبه ۱۲ فروردین ماه ۹۸ دوباره توسط ماموران اداره اطلاعات نیروی انتظامی اراکبازداشت شد و از آن زمان در زندان مرکزی اراک محبوس است.

آن زمان گزارش شده بود که بازداشت دوم آقای نجفی در خصوص محکومیت ۱۰ سال حبس وی و بخش دوم پرونده او بوده‌است.

۱۰ سال حبس محمد نجفی در دادگاه تجدیدنظر تایید شد؛ 

محکومیت محمد نجفی که در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه ۹۶، به اتهام “همکاری با دول متخاصم از طریق انتقال اخبار و اطلاعات به وسیله مصاحبه”، به ۱۰ سال حبس محکوم شده‌بود، در دادگاه تجدیدنظر تأیید شد.

جمهوی اسلامی ایران طی سال‌های اخیر وکلای زیادی (خصوصا وکلای فعال در حوزه حقوق بشر) را بازداشت کرده است، از جمله می‌توان به صدور احکام حبس و بازداشت نسرین ستوده، محمد نجفی، مصطفی دانشجو و عبدالفتاح سلطانی اشاره کرد.

این بازداشت ها باعث شد تا عفو بین‌الملل بارها نسبت به بازداشت وکلا در ایران هشدار دهد و در بیانیه‌های مختلف از مقامات ایران درخواست کند که وکلای بازداشتی چون نسرین ستوده، زینب طاهری، عبدالفتاح سلطانی را آزاد کنند.

گزارشی از آخرین وضعیت آرش صادقی زندانی سیاسی محروم از درمان

آرش صادقی، زندانی سیاسی محبوس در زندان رجایی‌شهر کرج در وضعیت جسمانی وخیمی به‌سر می‌برد، با این حال دستگاه قضایی کشور و مسئولان زندان علی‌رغم وعده‌های داده شده به این زندانی برای طی کردن ادامه مراحل درمانش، از اعزام او به بیمارستان جلوگیری می‌کنند.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، مسئولان زندان رجایی‌شهر کرج پیش‌تر به آرش صادقی که به نوعی سرطان مبتلا شده‌است، گفته‌بودند؛ “در مردادماه برای طی کردن ادامه مراحل درمانی به بیمارستان اعزام خواهد شد”، اما او کماکان در وضعیت وخیمی به‌سر می‌برد و از درمان محروم است.

یک منبع مطلع در این خصوص به کمپین گفت: «دست راست آرش صادقی از کتف تا نوک انگشتان بی‌حس شده، از حرکت افتاده و ورم کرده‌است.»

آرش صادقی، به دلیل ابتلا به نوعی سرطان بدخیم به نام “کندروسارکم” پس از کارشکنی‌های بسیار در نهایت، در شهریور ۹۷ مورد عمل جراحی قرار گرفت. (“کندروسارکوما” یکی از شایع ترین تومور اولیه بدخیم استخوانی در سنین نسبتا جوانی است که در آن سلول‌های بدخیم غضروف ساز تولید تومور می کنند).

پزشک پس از عمل جراحی دستور ۲۰ شب بستری شدن در بیمارستان و آنتی‌بیوتیک درمانی داد که با آن مخالفت شد.

به همین دلیل دست او اکنون به شدت عفونت کرده و  باید از او آزمایش‌های لازم صورت بگیرد تا مطمئن شود که متاستاز نکرده‌ و عفونت به جاهای دیگر بدنش سرایت نکرده‌است.

این منبع افزود: «اول به او گفتند که خردادماه به بیمارستان خواهد رفت. پس از آن ادامه طی کردن مراحل درمانی به مرداد‌ماه موکول شد و اکنون هم با کارشکنی دستگاه قضایی کشور و مسئولان زندان رجایی‌شهر به او وعده دادند که شهریورماه به بیمارستان اعزام خواهد شد.»

سازمان عفو بین‌الملل اخیرا در بیانیهای گفت: «آرش صادقی که به سرطان مبتلا شده‌، تحت شکنجه قرار دارد.»

در بیانیه روز سه‌شنبه ۲۲ مردادماه ۱۳۹۸ این سازمان آمده‌بود: «جان آرش صادقی، مدافع حقوق بشر زندانی، به دلیل محرومیت از معالجات بعد از عمل سرطان در معرض خطر قرار دارد. او به شدت بیمار است و با محروم شدن عامدانه و هدفمندانه از معالجات مربوط به سرطان، که درد و رنج فراوان او را موجب شده، تحت شکنجه قرار دارد.»

پیش‌تر یک منبع مطلع در خصوص آخرین وضعیت آقای صادقی به کمپین گفتهبود: «پزشک معالج وی، آن زمان، موقع عمل جراحی، در دست او پروتزی کار گذاشت، ولی در حین عمل بعضی از عصب‌های دست او بریده شد و بعد هم بدون طی‌شدن روند درمان، شتاب‌زده به زندان بازگردانده شد. پس از آن مقامات قضایی وعده دادند که او را دوباره به بیمارستان منتقل خواهند کرد تا ادامه درمانش را طی کند و اسکن استخوان و رادیولوژی انجام شود».

پیش‌تر گزارششدهبود؛ آقای صادقی به دلیل اعتصاب غذای طولانی مدت، مصرف بیش‌ازحد داروهای آنتی‌بیوتیک، به علت بیماری و عدم رسیدگی مناسب پس از تخلیه تومور، از بیماری‌های زخم معده، کولیت اولسروز (التهابی روده) و آریتمی قلبی (ضربان نامنظم قلب) رنج می‌برد.

درمان این زندانی به ‌دلیل شتاب زدگی مسئولین زندان برای بازگرداندن وی پس از عمل جراحی نیمه تمام مانده و باعث شده که دست او به مرور دچار عفونت و تورم شود.

عفو بین‌الملل پیش از این نسبت به وضعیت آقای صادقی گفتهبود: «مقامات ایرانى به طور عامدانه آرش صادقی را از مراقبت‌هاى پزشکى محروم کرده‌اند و به این ترتیب درد و عذاب او را افزایش داده و ظلم ناشى از حکم به غایت ناعادلانه او را دو چندان کرده‌اند.»

آقای صادقی فعال حقوق بشر  در اواخر تیرماه سال گذشته جهت رسیدگی به وضعیت پزشکی خود به بیمارستان منتقل و روز شنبه مورخ سوم شهریورماه ۹۷ ابتلا به سرطان وی از سوی پزشکان تایید شد.

این کنشگر مدنی در بیمارستان جهت درمان سرطان بدخیم “کندروسارکم” ناحیه بازو ترقوه تحت عمل جراحی قرار گرفت. یک منبع نزدیک به خانواده آقای صادقی در گفتگو با گزارشگر کمپین در ۲۲ شهریور ۱۳۹۷ گفته بود که “آرش بعد از برداشتن غده بدون استراحت  به زندان بازگردانده خواهد شد در حالی که حالش خوب نیست و درمان قطعیش معلوم نیست چون غده باید بیوبسی شود تا بتوانند به جایش پروتز یا درمان دیگری جایگزین کنند”.

آقای صادقی، اولین بار، ۱۸ تیر ۱۳۸۸، مقابل دانشگاه علامه طباطبایی تهران به همراه تعدادی از دانشجویان معترض به نتایج انتخابات ۱۳۸۸ توسط مأموران وزارت اطلاعات بازداشت شد و پس از ۹۰ روز به قید کفالت آزاد شد.

این فعال حقوق بشر اردیبهشت ماه ۱۳۹۳ توسط اطلاعات سپاه بازداشت و پس از ۶ ماه حبس اسفند ماه با وثیقه ۶۰۰ میلیون تومانی آزاد شد. زمانی که موقتاً از زندان آزاد بود، مأموران برای بازداشت وی به خانه‌اش یورش بردند که همین امر موجب سکته و درنهایت فوت مادر آرش صادقی شد.

این زندانی سیاسی، آخرین بار خردادماه ۱۳۹۵ در دادسرای شهید مقدس زندان اوین جهت اجرای حکم بازداشت شد. وی در آبان ماه ۱۳۹۵ به مدت ۷۰ روز دست به اعتصاب غذا زد و مهرماه ۹۶ نیز از زندان اوین به زندان رجایی شهر کرج تبعید شد. این زندانی سیاسی آخرین بار در اعتراض به انتقال همراه با ضرب‌وشتم همسرش گلرخ ایرایی و هم‌چنین آتنا دائمی از زندان اوین به زندان قرچک (شهرری) دور تازهای از اعتصاب غذای خود را از روز جمعه ۶ بهمن ۱۳۹۶ آغاز کرد، ولی در ۱۸ بهمن ماه ۱۳۹۶ به دلیل ضعف شدید جسمانی و در احترام به درخواست همبندانش در زندان رجایی شهر به اعتصاب غذای خود پایان داد.

آقای صادقی در دادگاه انقلاب به اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی، توهین به رهبری، تشکیل گروه‌های غیرقانونی، تبلیغ علیه نظام به ۱۵ سال حبس محکوم شد. همچنین قاضی پورعرب، رئیس شعبه ۵۴ دادگاه حکم ۴ سال حبس تعلیقی وی را لازم‌الاجرا اعلام کرد که مدت محکومیت ویبه ۱۹ سال حبس افزایش یافت. در صورت اعمال ماده ۱۳۴ (تجمیع احکام) این مدت به ۱۱ سال و ۶ ماه کاهش پیدا خواهد کرد.

 

کامیل احمدی شهروند دو تابعیتی در تهران بازداشت شد

کامیل احمدی، شهروند دوتابعیتی ایرانی-بریتانیایی در تهران از سوی ماموران امنیتی بازداشت شد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، ماموران امنیتی، روز یک‌شنبه ۲۰ مردادماه ۱۳۹۸، کامیل احمدی، نویسنده و پژوهشگر علوم اجتماعی اهل مهاباد و ساکن تهران را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند.

شفق رحمانی، همسر آقای احمدی در اینستاگرام خود در این خصوص نوشته‌است: «احمدی، از روز یکشنبه بازداشت شده است. در پیگیری‌هایمان مشخص شد شعبه یک دادسرای امنیت اوین قرار بازداشت یک ماهه کامیل را صادر کرده است. هیچ اطلاعی بابت دلیل بازداشت و اتهام کامیل به ما داده نشده است.»

کامیل احمدی، متولد شهر مهاباد، شهروند دو تابعیتی ایرانی-بریتانیایی ساکن تهران است که طی سال‌های اخیر پژوهش‌هایی با موضوعات «ختنه زنان»، «کودک همسری» و «ازدواج سفید» در ایران انجام داده است.

وی اخیرا مشغول انجام دو پژوهش به نام «داستان شهر ممنوعه» (پژوهشی جامع بر باب دگرباشان در ایران) و «از مرز تا مرز» (پژوهشی جامع بر باب هویت و قومیت در ایران) بوده که در نوبت چاپ قرار گرفته‌اند.

آقای احمدی سال گذشته به دلیل پژوهش‌ها و فعالیت‌هایش در حوزه آسیب‌های اجتماعی با تاکید بر «جنسیت»، «کودکان» و «اقلیت‌ها» برنده جایزه ادبیات و علوم انسانى بنیاد جهانى صلح در دانشگاه جورج واشنگتن شده‌بود.

فراخوان عفو بین‌الملل برای آزادی آرش صادقی زندانی سیاسی مبتلا به سرطان

سازمان عفو بین‌الملل در بیانیه‌ای می‌گوید که آرش صادقی زندانی سیاسی که به سرطان مبتلا شده‌، تحت شکنجه قرار دارد.

در بیانیه روز سه‌شنبه ۲۲ مردادماه ۱۳۹۸ این سازمان آمده‌است: «جان آرش صادقی، مدافع حقوق بشر زندانی، به دلیل محرومیت از معالجات بعد از عمل سرطان در معرض خطر قرار دارد. او به شدت بیمار است و با محروم شدن عامدانه و هدفمندانه از معالجات مربوط به سرطان، که درد و رنج فراوان او را موجب شده، تحت شکنجه قرار دارد.»

این زندانی بیمار، که در زندان رجایی‌شهر کرج به سر می‌برد، بعد از ماه‌ها تأخیر در ۲۱ شهریور۱۳۹۷ برای درآوردن یک غده‌ی سرطانی در بازوی راست‌اش در بیمارستانی بیرون از زندان مورد عمل جراحی سنگین قرار گرفت.
به رغم توصیه‌ی اکید پزشکان که گفته بودند آرش صادقی باید دست کم ۲۵ روز در بیمارستان بستری بماند و از مراقبت‌های شدید تخصصی برای جلوگیری از خطرات جدی که متوجه سلامت و جان او بوده برخوردار شود، مقام‌ها و مسئولان سه روز بعد، در ۲۴ شهریور، او را به زندان برگرداندند.

از زمان بازگشت آرش صادقی به زندان، وضع جسمی او به شدت رو به وخامت گذاشته است. به دلیل محرومیت از مراقبت‌های لازم بعد از عمل، بازوی راست او به شدت دچار عفونت شده، متورم شده، از کار افتاده و بی‌حس شده است.
از آخرین بار که یک پزشک مختصص سرطان این زندانی را معاینه کرده و آزمایش‌های حیاتیِ مغز استخوان در مورد او انجام شده ماه‌ها می‌گذرد و این در حالی است که این آزمایش‌ها باید هر دو ماه یک بار برای تشخیص این که آیا سرطان در بدن او پخش شده یا نه در مورد او انجام شود.
او در حال حاضر به درد شدید در ناحیه‌ی کتف و شانه مبتلا شده اما مقام‌ها و مسئولان، به جای توجه به علل اصلی وضعیت این زندانی، به خانواده‌اش گفته‌اند که برای او مسکن قوی بخرند. علاوه بر این، آرش صادقی از مشکلات گوارشی رنج می‌برد که ناشی از اعتصاب غذای طولانی او در پاییز سال ۱۳۹۵ است. پزشکان زندان بارها اعلام کرده‌اند که این زندانی قادر به تحمل حبس نیست و باید به یک بیمارستان تخصصی در بیرون زندان منتقل شود، اما مقام‌ها و مسئولان این توصیه‌ها را نشنیده گرفته‌اند. پزشکان هشدار داده‌اند که بدون معالجات مستمر، از جمله شیمی‌درمانی، احتمال دارد که سرطان به سایر اعضای بدن او سرایت کند.

عفو بین‌الملل در ادامه این بیانیه نوشته‌است: «امتناع عامدانه‌ی مقام‌ها و مسئولان از فراهم آوردن مراقبت‌های پزشکی برای آرش صادقی، بنا به قوانین بین‌المللی مصداق شکنجه به شمار می‌رود، چرا که چنین محرومیتی عمداً موجب درد و رنج شدید این زندانی شده است، از قرار معلوم به منظور مجازات کردن او به عنوان یک مدافع حقوق بشر شناخته شده و همچنین به تلافی اعتصاب غذای او در پاییز و زمستان ۱۳۹۵ که موجب جلب توجه گسترده و برانگیخته شدن حساسیت افکار عمومی نسبت به وضعیت وی شد. محروم کردن آرش صادقی از مراقبت‌های

پزشکی حیاتی همچنین ناقص «حق حیات» او است.»

فرهاد شیخی از بازداشت‌شدگان روز جهانی کارگر به احکام زندان و شلاق محکوم شد

شعبه ۱۰۵۸ کیفری ۲ تهران، فرهاد شیخی، از اعضای اتحادیه آزاد کارگران ایران را با اتهام ”اخلال در نظم و آسایش عمومی” به ۴ ماه حبس و پنج ضربه شلاق محکوم کرده‌است.

حکمی که بنابر جوان بودن و فقدان سابقه کیفری آقای شیخی به مدت ۲ سال تعلیق شده‌است.

آقای شیخی یکی از بازداشت‌شدگان روز جهانی کارگر در تهران بود.

اتحادیه آزاد کارگران ایران، روز دوشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۸، در بیانیه‌ای صدور این حکم را محکوم کرده و نوشته “شرکت در تجمع روز جهانی کارگر طبق قانون اساسی جاری کشور نباید جرم تلقی گردد و هر کسی حق دارد برای طرح خواست یا اعتراضاتش در تجمع های اجتماعی شرکت نماید.”

همچنین در بخشی از این بیانیه‌ از تمامی اتحادیه‌های بین المللی کارگری و نهادهای حقوق بشری خواسته‌شده “در مقابل محکومیت کارگران واکنش نشان داده و اعتراض خود را به مسئولین در ایران اعلام دارند.”

دادگاه آقای شیخی به اتهام ”اخلال در نظم و آسایش عمومی” روز یکشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۸،در شعبه ۱۰۵۸ کیفری ۲ واقع در مجتمع قضایی کارکنان دولت برگزار شده‌بود.

اتحادیه آزاد کارگران ایران در شبکه پیام‌رسان تلگرام راجع به برگزاری دادگاه این عضو خود نوشته‌‌بود: «در جلسه رسیدگی به پرونده، فرهاد شیخی به همراه وکیل خود آقای کاوه پورنظمی حضور داشتند که دفاعیات خود را مطرح کردند. اتهام وارده به‌خاطر شرکت در تجمع روز جهانی کارگر در مقابل مجلس به فرهاد تفهیم شده بود که در خاتمه جلسه دادگاه اعلام شد که طی چند روز آینده حکم صادر و ابلاغ خواهد شد.»

برای آقای شیخی در خصوص اتهام دیگرش مبنی بر ”اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی” قرار منع تعقیب صادر شد.

این فعال کارگری روز یازدهم اردیبهشت در تجمع کارگران به مناسبت روز جهانی کارگر مقابل مجلس دستگیر شد و پس از ۳۳ روز بازداشت در زندان تهران بزرگ موسوم به فشافویه در تاریخ ۱۳ خردادماه موقتاً از زندان آزاد شد. برای فرهاد یک قرار وثیقه ۳۵۰ میلیون تومانی و یک قرار کفالت۵۰ میلیون تومانی برای دو اتهام مجزا اخذ شده‌بود.

روز چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۸ برابر با اول ماه می، روز جهانی کارگر و در پی فراخوان سندیکای کارگران شرکت واحد، گروه اتحاد بازنشستگان، کمیته هماهنگی و دانشجویان برای برگزاری مراسم روز جهانی کارگر در مقابل مجلس شورای اسلامی، کارگران، بازنشستگان و جمعی از شهروندان در گروه‌های مختلف در مقابل مجلس حضور یافتند. این اجتماع با دخالت نیروهای امنیتی به خشونت کشیده شد و شماری از شهروندان بازداشت شدند.

هرساله و در آستانه روز جهانی کارگر فشار نهادهای اطلاعاتی بر فعالان کارگری افزایش می‌یابد و نیروهای امنیتی سعی می‌کنند با احضار یا بازداشت برخی فعالان در این روزها از راه‌پیمایی یا اعتراضات احتمالی آن‌ها ممانعت کنند.

جمهوری اسلامی ایران علیرغم آزادی برگزاری تجمعات در قانون اساسی، اجازه اجرای مراسم کارگری را به تشکل‌های مستقل و فعالان کارگری نمی‌دهد و در صورت برگزاری تجمع نیز با احضار یا بازداشت آنان و اتهاماتی چون تبلیغ علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملی آنان را مورد تعقیب قضایی قرار می‌دهد.

تفتیش منزل جمال الدین خانجانی شهروند بهایی ساکن کرج

منزل یکی دیگر از شهروندان بهایی ساکن کرج از سوی نیروهای امنیتی مورد تفتیش قرار گرفت و تعدادی از لوازم شخصی او ضبط شد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، روز جمعه ۱۸ مردادماه ۱۳۹۸، هفت مامور وزارت اطلاعات در کرج، پس از ورود به منزل جمال الدین خانجانی، از رهبران جامعه بهایی، او و دخترش را مورد بازجویی قرار داده، منزل‌شان را تفتیش کرده و تمامی کتب، تصاویر بهایی و وجوه نقد موجود در منزل را ضبط کردند.

یک منبع مطلع در این خصوص به کمپین گفت: «ماموران از ساعت ۱۰:۳۰ صبح روز جمعه تا ۳ بعدازظهر منزل این شهروند بهایی را تفتیش کردند و تمامی کتاب‌ها، عکس‌های بهایی و حتی پول شخصی آنان را با خود بردند.»

جمال‌الدین خانجانی از مدیران جامعه بهایی است که عصر روز جمعه ۲۵ اسفند ۱۳۹۶ پس از ۱۰ سال حبس و بدون یک روز مرخصی از زندان رجایی‌شهر آزاد شده است.

پیش‌تر نیز در صبح روز یک‌شنبه ۱۳ مردادماه ۹۸، منزل تورج امینی، شهروند بهایی ساکن مهرشهر کرج از سوی ماموران امنیتی تفتیش و تعدادی از لوازم شخصی وی از قبیل چند کتاب و یادداشت‌های او ضبط شد. ماموران در هنگام تفتیش منزل به او گفتند “برای پاره‌ای توضیحات او را به اداره اطلاعات کرج احضار خواهند کرد.”

مرتضی اسماعیل‌پور روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر مقیم آمریکا در این خصوص به کمپین گفته‌بود: «آقای امینی، پژوهشگر و محقق تاریخ است که منزلش به دلیل بهایی بودن مورد تفتیش نیروهای امنیتی قرار گرفته‌است و پس از تفتیش منزل، کلیه لوازم شخصی، کتاب‌های آکادمیک و یادداشت‌های پژوهشی مربوط به او از سوی نیروهای امنیتی ضبط شد.»

طی هفته‌های اخیر بازداشت و آزار سیستماتیک شهروند بهایی در ایران افزایش یافته‌است.

روز شنبه ۱۹ مرداد ٩٨، سهیلا حقیقت، شهروند بهایی ساکن شیراز از سوی ماموران امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

روز شنبه ۱۲ مردادماه ۱۳۹۸، فرید مقدم زیرکی، یکی از شهروندان بهائی ساکن بیرجند از سوی ماموران امنیتی بازداشت شد.

همزمان و در همین روز دو تن از شهروندان بهایی در کرج به نام های ابوالفضل انصاری و روحالله زیبایی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.

فاروق ایزدی نیا، شهروند بهایی ساکن تهران، به اتهام “اقدام علیه امنیت کشور از طریق اداره تشکیلات بهایی” به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شده‌است و منزل تورج امینی، شهروند بهایی ساکن مهرشهر کرج از سوی نیروهای امنیتی مورد تفتیش قرار گرفته و تعدادی از لوازم شخصی وی ضبط شده‌است.

گزارشگران حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران در طی عمر حکومت ایران بارها به بهایی ستیزی توسط حکومت ایران اعتراض کرده‌اند و آن را مصداق بارزی از بی‌توجهی دولت ایران به معاهدات حقوق بشری دانسته‌اند.

قانون اساسی جمهوری اسلامی، بهاییت را به عنوان دین یا مذهب به رسمیت نمی‌شناسد، از این رو بازداشت و زندانی کردن بهاییان نیز در طول چهار دهه کماکان ادامه داشته است.

اعضای آیین بهایی در ایران بزرگترین گروه اقلیت مذهبی غیرمسلمان در ایران را تشکیل می‌دهند. در سال‌های اخیر، بدرفتاری با بهاییان تشدید شده است و شامل تخریب قبرستان‌های آنان، دستگیری‌های خودسرانه، حمله به منازل، ضبط اموال، اخراج از کار، و سلب حقوق مدنی اساسی از آنها شده است. جوانان بهایی ایرانی همچنان از حق تحصیلات دانشگاهی محرومند و هر دانشگاهی که دانشجویان بهایی در آن مشغول به تحصیل باشند وادار به اخراج آنها می‌شود. متخصصین بهایی از انتصاب در شغل‌های دولتی محروم هستند و به دلیل اعتقاداتشان از جانب شرکت‌های خصوصی مورد تبعیض قرار می‌گیرند. حتی کسانی که از آنها دفاع می‌کنند نیز مورد حمله قرار می‌گیرند.

یک شهروند بهایی دیگر در ایران بازداشت شد

در پی افزایش موج بازداشت شهروندان بهایی در ایران، یکی دیگر از شهروندان بهایی در شیراز بازداشت شد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، روز شنبه ۱۹ مرداد ٩٨، سهیلا حقیقت، شهروند بهایی ساکن شیراز از سوی ماموران امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

یک منبع مطلع در این خصوص به کمپین گفت: «۷ مامور امنیتی در حالی که صورت‌های خود را با نقاب پوشانده بودند، به منزل این شهروند بهایی رفته و پس از ضبط تعدادی از لوازم شخصی وی، او را بازداشت کردند.»

تا این لحظه اطلاعی از دلیل بازداشت این شهروند بهایی ساکن شیراز اطلاعی در دست نیست، اما ماموران امنیتی در زمان بازداشت به خانواده او گفته‌اند که وی به اتهام “تشکیل جلسه علیه امنیت ملی” بازداشت می‌شود.

این چندمین بازداشت شهروندان بهایی طی روزهای اخیر در ایران است.

روز شنبه ۱۲ مردادماه ۱۳۹۸، فرید مقدم زیرکی، یکی از شهروندان بهائی ساکن بیرجند از سوی ماموران امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

همزمان و در همین روز دو تن از شهروندان بهایی در کرج به نام های ابوالفضل انصاری و روحالله زیبایی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.

فاروق ایزدی نیا، شهروند بهایی ساکن تهران، به اتهام “اقدام علیه امنیت کشور از طریق اداره تشکیلات بهایی” به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شده‌است و منزل تورج امینی، شهروند بهایی ساکن مهرشهر کرج از سوی نیروهای امنیتی مورد تفتیش قرار گرفت و تعدادی از لوازم شخصی وی ضبط شد.

گزارشگران حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران در طی عمر حکومت ایران بارها به بهایی ستیزی توسط حکومت ایران اعتراض کرده‌اند و آن را مصداق بارزی از بی‌توجهی دولت ایران به معاهدات حقوق بشری دانسته‌اند.

قانون اساسی جمهوری اسلامی، بهاییت را به عنوان دین یا مذهب به رسمیت نمی‌شناسد، از این رو بازداشت و زندانی کردن بهاییان نیز در طول چهار دهه کماکان ادامه داشته است.

اعضای آیین بهایی در ایران بزرگترین گروه اقلیت مذهبی غیرمسلمان در ایران را تشکیل می‌دهند. در سال‌های اخیر، بدرفتاری با بهاییان تشدید شده است و شامل تخریب قبرستان‌های آنان، دستگیری‌های خودسرانه، حمله به منازل، ضبط اموال، اخراج از کار، و سلب حقوق مدنی اساسی از آنها شده است. جوانان بهایی ایرانی همچنان از حق تحصیلات دانشگاهی محرومند و هر دانشگاهی که دانشجویان بهایی در آن مشغول به تحصیل باشند وادار به اخراج آنها می‌شود. متخصصین بهایی از انتصاب در شغل‌های دولتی محروم هستند و به دلیل اعتقاداتشان از جانب شرکت‌های خصوصی مورد تبعیض قرار می‌گیرند. حتی کسانی که از آنها دفاع می‌کنند نیز مورد حمله قرار می‌گیرند.

یک شهروند بهایی در بیرجند بازداشت شد

یک شهروند بهایی در بیرجند بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، روز شنبه ۱۲ مردادماه ۱۳۹۸، فرید مقدم زیرکی، یکی از شهروندان بهائی ساکن بیرجند از سوی ماموران امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

یک منبع مطلع در این خصوص به کمپین گفت: «روز شنبه ۱۲ مردادماه ۱۳۹۸، فرید مقدم شهروند بهایی ساکن بیرجند توسط مامورین وزارت اطلاعات بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است.»

علی‌رغم آنکه یک هفته از بازداشت این شهروند بهایی گذشته‌، اما کماکان دلیل بازداشت و مکان نگهداری او مشخص نیست.

طی روزهای اخیر موج بازداشت بهاییان در کشور افزایش یافته‌است.

روز شنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۸، یکی از شهروندان بهایی در کرج به نام ابوالفضل انصاری، از سوی ماموران امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. در همین روز ماموران امنیتی در کرج روحالله زیبایی دیگر شهروند بهایی را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند.

فاروق ایزدی نیا، شهروند بهایی ساکن تهران، به اتهام “اقدام علیه امنیت کشور از طریق اداره تشکیلات بهایی” به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شده‌است و منزل تورج امینی، شهروند بهایی ساکن مهرشهر کرج از سوی نیروهای امنیتی مورد تفتیش قرار گرفت و تعدادی از لوازم شخصی وی ضبط شد.

گزارشگران حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران در طی عمر حکومت ایران بارها به بهایی ستیزی توسط حکومت ایران اعتراض کرده‌اند و آن را مصداق بارزی از بی‌توجهی دولت ایران به معاهدات حقوق بشری دانسته‌اند.

قانون اساسی جمهوری اسلامی، بهاییت را به عنوان دین یا مذهب به رسمیت نمی‌شناسد، از این رو بازداشت و زندانی کردن بهاییان نیز در طول چهار دهه کماکان ادامه داشته است.

اعضای آیین بهایی در ایران بزرگترین گروه اقلیت مذهبی غیرمسلمان در ایران را تشکیل می‌دهند. در سال‌های اخیر، بدرفتاری با بهاییان تشدید شده است و شامل تخریب قبرستان‌های آنان، دستگیری‌های خودسرانه، حمله به منازل، ضبط اموال، اخراج از کار، و سلب حقوق مدنی اساسی از آنها شده است. جوانان بهایی ایرانی همچنان از حق تحصیلات دانشگاهی محرومند و هر دانشگاهی که دانشجویان بهایی در آن مشغول به تحصیل باشند وادار به اخراج آنها می‌شود. متخصصین بهایی از انتصاب در شغل‌های دولتی محروم هستند و به دلیل اعتقاداتشان از جانب شرکت‌های خصوصی مورد تبعیض قرار می‌گیرند. حتی کسانی که از آنها دفاع می‌کنند نیز مورد حمله قرار می‌گیرند.

 

تداوم بازداشت و بی‌خبری از وضعیت همسر یک زندانی سیاسی

۰ روز از بازداشت همسر یک زندانی سیاسی گذشته‌است، با این وجود از وضعیت او اطلاع درستی در دست نیست.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، ماموران امنیتی، اول مردادماه ۱۳۹۸، زهرا اکبری‌نژاد درچه، همسر ابوالقاسم فولادوند، زندانی سیاسی محبوس در زندان رجایی‌شهر کرج را بازداشت و به بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات مستقر در زندان اوین منتقل کردند.

یک منبع مطلع به کمپین گفت: «روز اول مردادماه ۹۸ مأموران امنیتی بدون ارائه حکم قضایی به منزل ابوالقاسم فولادوند، زندانی سیاسی یورش برده و همسر وی زهرا اکبری نژاد درچه ۴۹ ساله متولد تهران را بازداشت کردند.»

خانم اکبری‌نژاد، ۴۸ ساعت پس از بازداشت، در یک تماس کوتاه به نزدیکان خود گفت؛ “به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شده است.”

علی‌رغم آنکه سه هفته از بازداشت زهرا اکبری‌نژاد درچه گذشته، اما اطلاع درستی از وضعیت او در دست نیست و مشخص نیست که با چه اتهاماتی بازداشت شده‌است.

خانم اکبری نژاد به بیماری‌های متعددی از جمله مشکلات قلبی مبتلاست و همچنین از داروهای اعصاب استفاده می‌کند که همین موضوع باعث نگرانی نزدیکان او شده است.

ابوالقاسم (جواد) فولادوند ۵۲ ساله به اتهام « عضویت در سازمان مجاهدین خلق» به ۱۵ سال حبس تعزیری و به اتهام «توهین به رهبری» به ۲ سال حبس تعزیری و به دلیل شرکت در اعتراضات مردمی سال ۱۳۸۸ و اتهام «اخلال در نظم عمومی» به یک سال حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده است.

آقای فولادوند در طول مدت محکومیت خود حق استفاده از مرخصی نداشته‌است و مبتلا به گرفتگی عروق قلب است.

فاروق ایزدی نیا شهروند بهایی به ۱۰ سال زندان محکوم شد

فاروق ایزدی نیا، شهروند بهایی ساکن تهران، به اتهام “اقدام علیه امنیت کشور از طریق اداره تشکیلات بهایی” به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی،  شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران، فاروق ایزدی نیا، محقق و مترجم‌ بهایی ساکن تهران را با اتهام “اقدام علیه امنیت کشور از طریق اداره تشکیلات بهایی” به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم کرده‌است.

دادگاه این شهروند بهایی که روز ۲۴ بهمن‌ماه ۱۳۹۵ بازداشت و هشتم اسفندماه همان سال با سپردن وثیقه به صورت موقت آزاد شده‌بود، در اسفندماه سال گذشته برگزار شده‌بود.

دادگاه فاروق ایزدینیا شهروند بهایی ساکن تهران برگزار شد

این شهروند بهایی همچنین پیش‌ از این ۳ بار دیگر زندانی شده‌بود و از جمله نام او در لیست اعدامی‌های دهه ۶۰ نیز بود که در همان سال‌ها نیز به دلیل اعتقاد به دیانت بهائی متحمل پنج سال حبس شده‌بود.

فاروق ایزدی‌نیا، متولد ۱۳۲۹، مترجم و محقق بهائی ساکن تهران است که از آثار وی می‌توان به ترجمه کتاب‌های «دزد در شب» اثر ویلیام سیرز و «شیاطین شهر لودون» اثر «آدولس لئونارد هاکسلی» اشاره کرد.

گزارشگران حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران در طی عمر حکومت ایران بارها به بهایی ستیزی توسط حکومت ایران اعتراض کرده‌اند و آن را مصداق بارزی از بی‌توجهی دولت ایران به معاهدات حقوق بشری دانسته‌اند.

قانون اساسی جمهوری اسلامی، بهاییت را به عنوان دین یا مذهب به رسمیت نمی‌شناسد، از این رو بازداشت و زندانی کردن بهاییان نیز در طول چهار دهه کماکان ادامه داشته است.

اعضای آیین بهایی در ایران بزرگترین گروه اقلیت مذهبی غیرمسلمان در ایران را تشکیل می‌دهند. در سال‌های اخیر، بدرفتاری با بهاییان تشدید شده است و شامل تخریب قبرستان‌های آنان، دستگیری‌های خودسرانه، حمله به منازل، ضبط اموال، اخراج از کار، و سلب حقوق مدنی اساسی از آنها شده است. جوانان بهایی ایرانی همچنان از حق تحصیلات دانشگاهی محرومند و هر دانشگاهی که دانشجویان بهایی در آن مشغول به تحصیل باشند وادار به اخراج آنها می‌شود. متخصصین بهایی از انتصاب در شغل‌های دولتی محروم هستند و به دلیل اعتقاداتشان از جانب شرکت‌های خصوصی مورد تبعیض قرار می‌گیرند. حتی کسانی که از آنها دفاع می‌کنند نیز مورد حمله قرار می‌گیرند.

Create your website with WordPress.com
Get started