روز پنجشنبه ۳بهمن‌۱۳۹۸، یک زن و شوهر بهایی ساکن شهرستان قائم‌شهر به نام‌های «سامان شیروانی» و «فرانه منصوری» که به دیدار دوستشان رفته بودند توسط ماموران اطلاعات سپاه، بازداشت و به محل نامعلومی منتقل شدند. تا زمان چاپ خبر، از این زوج بهایی هیچ اطلاعی در دست نیست.

در همین رابطه، یک فرد مطلع به «ایران‌وایر» گفت: «روز پنجشنبه، سامان و فرانه به منزل یکی از دوستان قدیمشان رفته بودند که حوالی ساعت ده و نیم صبح، ماموران امنیتی با یورشی ناگهانی از دیوار وارد حیاط شده و با ارائه حکم بازداشت و با زور داخل منزل می‌شوند. ماموران از همان ابتدای ورود، شروع به فیلم‌برداری از حضار و داخل خانه می‌کنند. پس از یک ساعت تفتیش منزل و ضبط بعضی وسایل شخصی مانند کامپیوتر، لپ‌تاپ، هارد، موبایل، سامان شیروانی و همسرش، فرانه منصوری را به همراه صاحب‌خانه بازداشت می‌کنند.» صاحب‌خانه پس از چند ساعت بازجویی، آزاد می‌شود اما از سامان و فرانه خبری نیست.

به گفته‌ این شهروند بهایی، ماموران به همراه سامان شیروانی از همان محل به منزل او می‌روند و منزلش را مورد بازرسی قرار می‌دهند. چون هیچ فردی به‌جز سامان در زمان تفتیش منزل توسط ماموران در محل نبوده است، مشخص نیست از منزل آن‌ها چه وسایلی برده‌اند.

طبق نظر این فرد، احتمالا از صبح پنجشنبه سامان و فرانه تحت کنترل و تعقیب ماموران امنیتی بوده‌اند تا در فرصت مناسب، آن‌ها را دستگیر کنند. پس‌ازاینکه مدت ماندن آن‌ها در منزل دوستشان طولانی می‌شود ماموران فرصت را مناسب تشخیص می‌دهند و با هجوم به آن محل، ایشان را دستگیر می‌کنند.

در سال‌های گذشته، ده‌ها تن از شهروندان بهایی ساکن قائم‌شهر با اتهاماتی نظیر تبلیغ علیه نظام، عضویت یا اداره تشکیلات بهایی و اقدام علیه امنیت کشور، دستگیر و به حبس‌های کوتاه یا بلندمدت محکوم شده‌اند.

آخرین مورد از این نوع محکومیت‌ها، تایید حکم یازده سال حبس تعزیری «علی احمدی» شهروند بهایی قائم‌شهر در شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان مازندران است. در آذرماه، این شهروند بهایی در دادگاه بدوی به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «اداره تشکیلات بهایی» به یازده سال حبس تعزیری محکوم و حکم مزبور، عینا در دادگاه تجدیدنظر تایید شد.

همچنین در ۵آذر۱۳۹۸، یک شهروند بهایی دیگر ساکن قائم‌شهر به نام «فریده احمدزاده (فدائی)» در دادگاه انقلاب قائم‌شهر به اتهام تبلیغ علیه نظام، محاکمه و به شش ماه حبس تعزیری محکوم شد.

از موارد دیگر می‌توان به بازداشت و محکومیت «سهیل حق‌دوست»، شهروند بهایی دیگر ساکن قائم‌شهر در سال گذشته اشاره کرد. این شهروند بهایی به اتهام تبلیغ علیه نظام در دادگاه بدوی به یک سال حبس تعزیری محکوم شد. حکم بدوی در دادگاه بدوی به چهار ماه حبس تقلیل یافت. اجرای حکم این شهروند بهایی در اسفندماه سال گذشته به مناسبت ۲۲ بهمن متوقف شد. سهیل حق‌دوست در تاریخ ۳مرداد۱۳۹۶ به دلیل اطلاع‌رسانی در ارتباط با موضوع پلمپ محل کسب خود و شهروندان بهایی استان مازندران و پیگیری قانونی این موضوع بازداشت و پس از چهار روز با تودیع قرار وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی آزاد شد. دادگاه بدوی، خبررسانی را مصداق تبلیغ علیه نظام دانست و بر اساس آن، حکم داد.

بهاییت در قانون اساسی جمهوری اسلامی به‌عنوان اقلیت دینی رسمی، شناخته نشده است. به همین دلیل در چهل سال گذشته، حقوق شهروندان بهایی به‌طور مداوم و سیستماتیک نقض شده است که آخرین مورد، عدم صدور کارت ملی برای شهروندان بهایی است. ** این در حالی است که بهاییان مانند سایر شهروندان ایرانی، مالیات پرداخت می‌کنند و مکلف به انجام خدمت وظیفه سربازی هستند.

Saeed Dilami, a civil activist and residence of Shushtar, was arrested by security forces “with physical violence” and taken to an unknown location.

According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, Saeed Dilami, an Arab from Shushtar, was arrested by security forces at his home and taken to an unknown location on Wednesday January 22^nd, 2020.

According to this report and according to campaign sources, on Wednesday morning, security forces broke this civil activist house’s windows and entered the house and after searching the house, arrested him while beating him and taken him to an unknown location. He was severely inured in face and arm.

No information is available on the reason for the arrest and whereabouts of this citizen.

According to videos released by this civil activist, he has been active in helping educate underprivileged children in the area as well as in campaigning to oppose the transfer of Karun water.

Nima Rajabzadeh, Armanbandi Amirabad, Amrollah Khaleghian, and Ehsanullah Amirienya, four Baha’i citizens residing in Kerman, were sentenced to a total of 16 months imprisonment in the First District Court of Appeal in Kerman. The citizens had previously each been sentenced to 5 years in prison by the first branches of the Kerman Revolutionary Court for “membership in the Baha’i organization for disturbing the security of the country”.

According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, Nima Rajabzadeh, Armanbandi Amirabad, Amrollah Khaleghian, and Ehsanullah Amirienya, four Baha’i citizens residing in Kerman, based on a verdict issued by the First District Court of Appeal, sentenced to a total of 16 months in prison on January 15^th, 2020.

Nima Rajabzadeh, Armanbandi Amirabad, Amrollah Khaleghian, and Ehsanullah Amirienya were previously arrested in 2017. They were sentenced to a total of 20 years in prison in the first branch of the Revolutionary Court in Kerman a year later 2018.

The hearing of the case for these 4 Baha’is was held at the First Branch of Kerman Province court on Sunday April 28^th. 2019.

یوسف آریان مهر، زندانی سیاسی دوره محکومیت خود را در زندان اوین سپری می‌کند. آقای آریان مهر خردادماه امسال توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و توسط دادگاه انقلاب تهران به تحمل یک سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم در مرحله تجدیدنظر نیز عینا تایید شده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، یوسف آریان مهر، زندانی سیاسی دوره محکومیت خود را در زندان اوین سپری می‌کند.

یوسف آریان مهر آقای آریان مهر، خردادماه امسال به دلیل فعالیت‌های خود در فضای مجازی توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شد.

او در مهرماه امسال توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری از بابت اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام از طریق فعالیت در شبکه‌های اجتماعی و طوفان‌های توئیتری”، به یک سال حبس تعزیری محکوم شد.

حکم صادره علیه این زندانی نهایتا توسط دادگاه تجدید نظر استان تهران عینا تائید و به او ابلاغ شد.

یوسف آریان مهر، ۴۸ ساله است و از آذرماه امسال در اندرزگاه ۸ زندان اوین بسر می‌برد.

 روز پنجشنبه ۲۶ دی ماه ۱۳۹۸, سجاد شهیری, فعال مدنی ساکن شهرستان سولدوز « نقده », که طی روزهای گذشته توسط ماموران امنیتی لباس شخصی بازداشت شده بود بنا بر صدور نیابت قضائی به اداره اداره اطلاعات تبریز منتقل شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, روز پنجشنبه ۲۶ دی ماه ۱۳۹۸, با توجه به صدور نیابت قضائی برای بازداشت سجاد شهیری, فعال ملی مدنی ساکن شهرستان نقده که در بازداشت ارگانهای امنیتی بسر می برد این فعال ملی مدنی جهت بازجوئی و تفهیم اتهام از بابت اتهام “عضویت در گروه گاماج” از بازداشتگاه ارگانهای امنیتی در نقده به بازداشتگاه اداره اطلاعات تبریز انتقال داده شد. 

بنقل از یک منبع مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران ضمن اعلام این خبر گفت: “با توجه به اطلاع نزدیکان و خانواده سجاد شهیری, فعال ملی مدنی که در بازداشت بسر می برد وی پس از بازداشت از بابت اتهام “عضویت در گروه گاماج”, با توجه به صدور نیابت قضائی صادره از سوی اداره اطلاعات تبریز, روز پنجشنبه ۲۶ دی ماه سالجاری به بازداشتگاه اداره اطلاعات تبریز تحویل داده شد”. 

لازم به ذکر است, سجاد شهیری, فعال ملی مدنی ساکن شهرستان سولدوز « نقده », در تاریخ ۲۶ دی ماه ۱۳۹۸, در حالی که در خیابان با خودروی خود در حال تردد بود توسط نیروهای امنیتی لباس شخصی بازداشت و پس از توقیف خودروی وی این فعال ملی مدنی به مکان نامعلومی منتقل شد. 

این فعال مدنی پیش از این و در تاریخ ۱۳ شهریور ماه ۱۳۹۸, به همراه میرموسی ضیا گرگری, از دیگر فعالان ملی مدنی ساکن شهرستان نقده, توسط شعبه ۱۰۳ دادگاه کیفری ۲ شهرستان نقده, از بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام” به تحمل ۱ سال حبس تعزیری از نوع درجه ۸ محکوم شده بودند. 

در آن پرونده اتهام سجاد شهیری, در مراحل بازجوئی “عضویت در تشکیلات گاماج” و همچنین ” تبلیغ علیه نظام از طریق ایراد سخنرانی در مراسم شهدای سولدوز و منزل عباس لسانی” عنوان شده بود که در طی روند بازپرسی ۲ اتهام از پرونده ایشان حذف شد و هر ۲ نفر این افراد فقط از بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام” مورد محاکمه قرار گرفتند. 

سجاد شهیری, پیش از این هم در تاریخ ۱ تیرماه ۱۳۹۸, در هنگام تردد در خیابان توسط ماموران امنیتی شهرستان نقده بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات در ارومیه منتقل شده بود و پس از ۲۵ روز بازداشت با توجه به تمام مراحل بازجوئی و تکمیل پرونده جهت ارجاع به دادگاه  با تودیع قرار وثیقه ای به مبلغ ۸۰ میلیون تومان موقتا آزاد شده بود. 

شب چهارشنبه ۲ بهمن ماه منوچهر بختیاری و آصف بختیاری، پدر و عموی پویا بختیاری، از جان باختگان اعتراضات آبان ماه امسال از زندان رجایی شهر کرج آزاد شدند. نیروهای امنیتی روز سه شنبه ۳ دی ماه، در کرج اقدام به بازداشت والدین و تعدادی از بستگان نزدیک پویا بختیاری کرده بودند. در تاریخ ۱۷ دیماه، ناهید شیرپیشه، مونا و مهرداد بختیاری، مادر، خواهر و عموی دیگر وی نیز آزاد شده بودند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، شب چهارشنبه ۲ بهمن ماه ۱۳۹۸، منوچهر بختیاری و آصف بختیاری، پدر و عموی پویا بختیاری، از جان باختگان اعتراضات آبان ماه امسال از زندان رجایی شهر کرج آزاد شدند.

روز سه‌شنبه ۱۷ دیماه نیز ناهید شیرپیشه، مونا و مهرداد بختیاری، مادر، خواهر و عموی دیگر پویا بختیاری آزاد شده بودند.

یک هفته پس از بازداشت این خانواده، غلامحسین اسماعیلی، سخنگوی قوه قضاییه،  با “ضدانقلاب” خواندن آنها مدعی شده بود: “در این قضیه ما کاری به این که آنها خانواده چه کسی هستند نداریم”.

وی در ادامه اتهام این شهروندان را ” اقدام علیه امنیت کشور” عنوان داشته و افزوده بود: “در ارتباط با این موضوع شورای تامین استان نظر دادند که این اقدام علیه امنیت کشور است و قوه قضاییه به نظر شورای تامین استان احترام گذاشت و هم به جهت اتهاماتی که متوجه بود و هم به جهت پیشگیری از این که امنیت به مخاطره نیفتد قوه قضاییه وارد عمل شد”.

شب سه شنبه ۳ دیماه هرانا از بازداشت خانواده پویا بختیاری و  تعدادی از مراجعه کنندگان به منزل آنها در مسیر برگشت خبر داده بود. علاوه بر خانواده برخی از بستگان همچون پدربزرگ مادری و مادربزرگ پدری و عموهای پویا به نام‌های آصف و مهرداد بختیاری و جلیل (آرین) شیرپیشه، دایی پویا نیز بازداشت شدند. چندی بعد دایی، مادربزرگ و پدربزرگ وی آزاد شده اما سایر اعضای خانواده در بازداشت مانده بودند.

یک منبع مطلع در این رابطه به گزارشگر هرانا گفته بود “امشب سه ماشین و حدود ده نفر از فعالان مدنی و همینطور تعدادی از وکلا به منزل خانواده بختیاری برای عرض تسلیت و دیدار رفته بودند، پس از پایان دیدار مراجعه کنندگان سوار بر سه ماشین در حال برگشت از کرج به تهران بودند که نیروهای امنیتی یکی از خودروها را متوقف کردند و سرنشینان آنها را بازداشت کردند.”

خبرگزاری مهر با تایید خبر بازداشت خانواده پویا بختیاری آن را تحت عنوان “عناصر فعال در پروژه استمرار اغتشاشات و کشته سازی بازداشت شدند” بازتاب داد.

پدر پویا بختیاری با هدف برگزاری مراسم چهلم پویا، که مصادف با ۵ دی ماه بود فراخوانی را برای یادبود کشته شدگان اعتراضات ۱۳۹۸ پیشنهاد داد. این فراخوان که با استقبال گسترده ای روبرو شده بود منجر به احضار آقای بختیاری به اداره اطلاعات در روز شنبه شد، نیروهای امنیتی از او خواستند تا مراسم خود را لغو یا محدود کند اما آقای بختیاری این خواسته را نپذیرفت.

پویا بختیاری (زاده ۱۹ شهریور ۱۳۷۱ – درگذشتهٔ ۲۵ آبان ۱۳۹۸ در مهرشهر کرج) یکی از کشته‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۳۹۸ ایران بود.

منوچهر بختیاری، پدر پویا بختیاری اعلام نمود که پسر ۲۷ ساله‌اش در روز ۲۵ آبان ۱۳۹۸، در فاز ۴ مهرشهر کرج به ضرب گلوله کشته شد. به گفتهٔ او، پویا به همراه خواهر و مادرش در دومین روز از اعتراضات مردمی به افزایش قیمت بنزین به راهپیمایی معترضان پیوست که جمجمه‌اش هدف گلوله قرار گرفت و پیش از رسیدن به بیمارستان جان باخت.

لازم به ذکر است که در روز ۵ دی ماه، مصادف با چهلم تعدادی از جان باختگان اعتراضات آبان ماه، جو شدید امنیتی در اطراف آرامستان بهشت سکینه کرج، محل دفن پویا بختیاری، شکل گرفته بود. شماری از شرکت کنندگان در مراسم چهلم جان‌باختگان در شهرهای کرج، تهران، قزوین، رشت و شهریار توسط نهادهای امنیتی بازداشت شده و برخی نیز توسط ماموران مورد ضرب و شتم قرار گرفتند.

 روز چهارشنبه ۲ بهمن ماه، معین زارعیان، دانشجوی جامعه شناسی دانشگاه تهران و عضو شورای صنفی خوابگاه‌های این دانشگاه، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

به نقل از شورای صنفی دانشجویان کشور، معین زارعیان دانشجوی دانشگاه تهران روز چهارشنبه ۲ بهمن ماه ۱۳۹۸ بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

بر اساس این گزارش، بازداشت این دانشجو توسط نیروهای امنیتی لباس شخصی صورت گرفته است.

تا لحظه تنظیم این گزارش اطلاعی از وضعیت، محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه این دانشجو در دست نیست.

یوسف سواری، شهروند عرب ساکن ابوحمیظه دشت آزادگان در استان خوزستان که در آبان ماه سال گذشته توسط نیروهای امنیتی بازداشت‌شده بود، از زندان مرکزی اهواز( شیبان) به دلایل نامعلوم به بازداشتگاه اطلاعات منتقل شد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی،  روز یکشنبه ۲۹ دی ماه ۱۳۹۸، یوسف سواری از زندان مرکزی اهواز (شیبان) به دلایل نامعلومی به بازداشتگاه اداره اطلاعات اهواز منتقل‌شده است.

صبح روز پنج شنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۷،  نیروهای اطلاعات سپاه سوسنگرد با یورش به منزل این شهروند عرب پس از «ضرب‌وجرح» اعضای خانواده، وی را بازداشت کرده بودند.

به گفته منابع محلی در آن زمان؛ “نیروهاى اطلاعات سپاه صبح روز پنج شنبه ۱۷ آبان، به منزل یوسف سوارى هجوم برده و با ضرب و شتم پدر یوسف(مهدى سوارى ۷۶ ساله) و مادرش(نسیمه سوارى ۶۵ ساله) از آنها خواسته بودند تا بر علیه فرزندشان(عیسى سوارى) که در یک کانال تلویزیونی در هلند کار مى کند، صحبت کنند و ازین صحبت های با گوشی موبایل فیلم گرفته بودند.”

آقای سواری به مدت یک ماه «تحت شکنجه‌های جسمانی و روحی» از سوی بازجویان برای اخذ اعترافات اجباری در بازداشتگاه اطلاعات سپاه بسر برده و سپس به زندان مرکزی اهواز (شیبان) منتقل‌شد.

علیرغم پیگیری‌ها خانواده و صدور قرار وثیقه ۵۰۰ میلیونی از سوی دستگاه قضایی برای آزادی آقای سواری، این زندانی کماکان به‌صورت بلاتکلیف و بدون رسیدگی به وضعیت پرونده در بازداشت بسر می‌برد.

کمپین پیش‌تر با انتشار گزارشی از وضعیت نامناسب یوسف سواری در مرکز اهواز (شیبان) خبر داد بود. این شهروند زندانی به دلیل ابتلا به بیماری‌های کلیوی و گوارشی و عدم رسیدگی درمانی از سوی مسئولان زندان در شرایط نامناسب جسمانی بسر می‌برد.

یوسف سواری ۳۰ ساله، متاهل، دارای یک فرزند است. وی بارها بدلیل فعالیت های فرهنگی و مدنی از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شده است.

محل کسب ۲۸ شهروند بهایی در همدان پس از حدود ۸ سال همچنان پلمب است. پیشتر در سال ۹۱ اداره اماکن همدان ۳۲ واحد صنفی متعلق به شهروندان بهایی در این شهر را پلمب کرد. طی سال‌های اخیر برخی از آنها مجبور به فروش واحد صنفی خود شده و ۲۱ واحد صنفی کماکان پلمب است. دادخواهی این شهروندان برای بازگشایی اماکن کسب خود تاکنون بی نتیجه مانده است. آنها صرفا به دلیل بستن کوتاه مدت محل کسب خود در یکی از مناسبت های مذهبی آیین بهایی از فعالیت اقتصادی محروم شده‌اند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پس از گذشت ۸ سال، ۲۱ واحد صنفی متعلق به ۲۸ شهروند بهایی در همدان کماکان پلمب هستند.

اسامی ۲۸ شهروند بهایی مالک این ۲۱ واحد صنفی در ادامه می‌آید:

۱. پرویز سیفی (عینک فروشی تماشا) ۲. مظفر ایوبی (عینک فروشی فرهاد) ۳. آقای بدیع پور (عینک فروشی) ۴. نورالدین جهانگیری و شجاع جهانگیری (عینک فروشی دیده) ۵. فردین روشن نهاد و سالار سیفی (عینک فروشی الوند) ۶. پرویز معبودی بینا، کامران معبودی بینا، سیروس معبودی بینا (واحد صنفی تاسیسات) ۷. پیمان بیاتی (واحد صنفی تاسیسات) ۸. فرشید رضایی (واحد صنفی تاسیسات) ۹. نعیم اقدسی یکتا (مالک واحد صنفی فروش برنج فروشی) ۱۰. کامران اقدسی یکتا، سمندر اقدسی یکتا (واحد صنفی تعمیرات وسایل نقلیه) ۱۱. نادر اقدسی یکتا (واحد صنفی تعمیرات وسایل نقلیه) ۱۲. بهنام ایوبی، منصور ایوبی (واحد صنفی تعمیرات وسایل نقلیه) ۱۳. پیمان اقدسی (واحد صنفی انژکتور ماشین) ۱۴. مرحوم بدیع اله خادمی (واحد صنفی فروش لوازم یدکی ماشین) ۱۵. منوچهر اقدسی یکتا (واحد صنفی فروش لوازم یدکی ماشین) ۱۶. بهروز راشدی و مرحوم یوسف راشدی (لوازم الکترونیکی) ۱۷. سامان خدایاری (مالک واحد صنفی نصب و تعمیر آسانسور) ۱۸. پیمان طبسی (واحد صنفی پارچه فروشی) ۱۹. شهلا عزیزی (واحد صنفی پارچه فروشی) ۲۰. مهران خاندل(واحد صنفی سیم پیچی) ۲۱. پریسا اقدسی (مدرس زبان انگلیسی).

علاوه بر افراد فوق، “۱. فرهنگ معبودی بینا (واحد صنفی فروش مواد غذایی) ۳. رامین مقیمی (انژکتور) ۴. علیرضا خاندل (واحد صنفی فروش لوازم یدکی ماشین) ۵. مهران شناسا (واحد صنفی فروش لوازم یدکی ماشین) نیز پس از پلمب محل کسب بالاجبار واحد صنفی خود را فروختند.

همچنین تعدادی از شهروندان بهایی که در واحدهای صنفی پلمب شده اشتغال داشتند، بیکار شده و در این بین متضرر شده‌اند.

هویت این افراد “فرهاد روشن نهاد، حمید عزیزی، ناصر مبین، پرویز شریفی و کاوه و جمال (نام خانوادگی نامشخص) توسط هرانا احرار شده است.

گفتنی است، به جهت پیگیری‌های متعدد این شهروندان، یکی از مالکان که نخواست هویتش اعلام شود، موفق به گرفتن حکم فک پلمب مغازه خود از دیوان عدالت اداری شده بود، اما مسئولان شهرستان همدان از بازگشایی واحد صنفی وی ممانعت به عمل آورده‌اند.

به گفته یک منبع مطلع “مسئولان حکم را جلوی چشمان مالک پاره کردند و گفتند از این خبرها نیست”.

پیشتر در آبان ماه ۱۳۹۱، پلیس اماکن شهرستان همدان ۳۲ واحد صنفی متعلق به شهروندان بهایی در این شهر را پلمب کرده بود.

شهروندان بهایی بر اساس باور دینی خود اماکن کسب خود را به هدف اجرای مناسک مذهبی تعطیل می‌کنند. اما دستگاه‌های انتظامی و امنیتی علیرغم حقوق مشخص قانونی و شهروندی افراد در عمل به باورهای دینی خود و نحوه مدیریت اماکن تجاری خود، به پلمپ اماکن کسب آنان اقدام می کنند.

اقدام به پلمب مراکز صنفی شهروندان بهایی در حالی انجام می‌شود که براساس بند ب ماده ۲۸ قانون نظام صنفی، صاحبان واحد صنفی می‌توانند تا سقف ۱۵ روز در سال واحد صنفی خود را بدون اطلاع اتحادیه تعطیل نمایند.

شعبه ۵۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران مهربان کشاورزی، کیانا کریم پور، سپهرداد صاحبان، سیامک ملامحمدی و حسین جندقیان را مجموعا به ۱۸ ماه حبس تعزیری محکوم کرد. این شهروندان پیشتر توسط دادگاه انقلاب هر یک به تحمل یک سال حبس محکوم شده بودند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، دادگاه تجدیدنظر استان تهران مهربان کشاورزی، کیانا کریمپور، سپهر صاحبان، سیامک ملامحمدی و حسین جندقیان را مجموعا به ۱۸ ماه حبس تعزیری محکوم کرد.

براساس این حکم که در تاریخ ۲۳ دیماه امسال توسط شعبه ۵۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران به ریاست قاضی بابایی رئیس شعبه و زنجانی مستشار دادگاه، صادر شده است، مهربان کشاورزی، کیانا کریمپور، سپهر صاحبان و سیامک ملامحمدی هر یک به تحمل سه ماه و یک روز حبس تعزیری و حسین جندقیان به شش ماه حبس تعزیری محکوم شده‌اند.

این شهروندان پیشتر در ۲۶ فروردین ماه ۹۶ توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه به اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام” به تحمل یک سال حبس تعزیری محکوم شده بودند.

حسین جندقان و سیامک ملامحمدی در تاریخ ۲۳ شهریورماه سال ۹۴ بازداشت و به بازداشتگاه اطلاعات سپاه موسوم به بند ۲ الف زندان اوین منتقل شده بودند. این شهروندان در شعبه ۳ بازپرسی اوین به ریاست قاضی حسینی تفهیم اتهام شدند. سپهرداد صاحبان و مهربان کشاورزی دیگر متهمان این پرونده نیز دو روز بعد، در تاریخ ۲۵ شهریورماه سال ۹۴ بازداشت شدند.

آقای جندقان و آقای ملامحمدی پس از ۲۲ روز با تودیع قرار وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی به صورت موقت آزاد شدند. سایر متهمان این پرونده نیز در تاریخ ۱۱ مهرماه با تودیع قرار وثیقه و کفالت آزاد شده بودند.

لازم به ذکر است، آقای ملامحمدی در تاریخ ۸ اردیبهشت ماه سال ۹۷ به دلیل همین پرونده از شرکت ارتباطات رایتل، محل کار خود، اخراج شده بود.

بازداشت سیامک ملامحمدی فارغ‌التحصیل دانشگاه خواجه نصیر در رشته‌ مهندسی برق و دانشجوی مهندسی هسته‌ای در دانشگاه پلی‌تکنیک درحالی بود که وی در سال ۹۳ پس از سه سال محرومیت از تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد با تعهد و بازجویی پذیرفته شده بود. همچنین حسین جندقیان دانشجوی مهندسی برق دانشگاه خواجه‌نصیر نیز در آن سال پس از دو ترم تعلیق و محرومیت از کلیه‌ امکانات رفاهی به دانشگاه برگشته بود.