ابراهیم صدیق همدانی، زندانی سیاسی، در حالی که در اعتصاب غذا به سر می برد به یکی از سلولهای انفرادی زندان مریوان منتقل شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، ابراهیم صدیق همدانی به یکی از سلولهای انفرادی زندان مریوان منتقل شد.

وی پیشتر به همراه پسرش سالار صدیق همدانی، از زندان ارومیه به ترتیب به زندان های مریوان و کامیاران منتقل شدند.

این دو زندانی از روز دوشنبه ۱۳ دیماه و از زمان حضور در زندان ارومیه در اعتراض به عدم رعایت اصل تفکیک جرائم در اعتصاب غذای اعتراضی بسر میبرند.

یک منبع مطلع پیشتر گفت: “وضعیت حال عمومی ابراهیم صدیق همدانی که به بیماری دیابت مبتلاست به دلیل تداوم اعتصاب غذا وخیم شده است. همچنین سالار صدیق همدانی در تماس با خانواده اش گفته که بیشتر زندانیان محل نگهداریش مواد مخدر مصرف میکنند و در شرایط بغرنجی بسر میبرد.”

سالار و ابراهیم صدیق همدانی روز شنبه ۱۸ دی‌ ۱۴۰۰، از زندان ارومیه به بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهر منتقل شده بودند.

 این دو زندانی از روز دوشنبه ۱۳ دی‌ماه، در اعتراض به عدم اجرای اصل تفکیک جرائم دست به اعتصاب غذا زده‌ و همزمان در مقابل افسرنگهبانی زندان ارومیه تحصن کرده بودند.

ابراهیم صدیق همدانی فرزند صادق و پسرش سالار صدیق همدانی و دخترش مریم در تاریخ ۴ اسفندماه ۹۷ بازداشت و مورخ ۳ اردیبهشت ۹۸، به زندان مرکزی این شهر منتقل شدند. مریم صدیق همدانی نیز که به بند زنان این زندان منتقل شده بود در تاریخ ۵ اردیبهشت ۹۸ با تودیع قرار از زندان ارومیه آزاد شد.

ابراهیم و سالار صدیق همدانی نهایتا توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب ارومیه هرکدام از بابت اتهاماتی از جمله “اقدام علیه امنیت ملی از طریق عضویت در یکی از سازمانهای مخالف نظام” و “فعالیت تبلیغی علیه نظام” به ۱۶ سال حبس تعزیری محکوم شدند.

سالار صدیق همدانی در تاریخ ۱۴ مرداد ۹۹ همراه با پدرش ابراهیم صدیق همدانی از زندان ارومیه به بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه منتقل شدند. ابراهیم صدیق همدانی در تاریح ۱۷ مردادماه ۹۹، از بازداشتگاه این نهاد امنیتی به زندان ارومیه منتقل شد. سالار صدیق همدانی نیز در تاریخ ۳۰ مردادماه همان سال به زندان بازگردانده شد. این دو زندانی سیاسی در دوره بازجویی به “فعالیت تبلیغی علیه نظام در زندان” متهم شدند.

همچنین ابراهیم صدیق همدانی و فرزندش سالار صدیق همدانی طی یک پرونده سازی جدید در زندان از بابت اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام به ۱۱ ماه حبس تعزیری محکوم شدند و این حکم روز یکشنبه ۳ مردادماه ۱۴۰۰ به صورت حضوری توسط شعبه اول دادگاه انقلاب ارومیه به این شهروندان ابلاغ شد.

آن ها اوایل آبان ماه سال جاری از زندان ارومیه به بازداشتگاه این نهاد امنیتی منتقل شده و نهایتا در تاریخ ۴ آذرماه به زندان بازگردانده شدند.

ضضگفته می شود ابراهیم صدیق همدانی پیشتر نیز در سال ۸۴ از بابت اتهام همکاری با یکی از سازمانهای مخالف نظام بازداشت و به ۶ سال حبس محکوم شده و پس از تحمل دو سال حبس به صورت مشروط آزاد شد.

رضا مظاهری شهروند ساکن تهران، از تاریخ ۴ دی‌ماه دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری می کند. آقای مظاهری توسط دادگاه انقلاب تهران به ۲ سال حبس تعزیری محکوم شد و این حکم عینا به تایید دادگاه تجدیدنظر رسید. وی همچنین به تازگی از بابت پرونده ای دیگر طی ابلاغیه ای که در زندان دریافت کرده، به شعبه سه بازپرسی دادسرای اوین احضار شده است.

گارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، رضا مظاهری شهروند ساکن تهران دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری می کند.

آقای مظاهری روز سه شنبه ۲۱ دیماه از بابت پرونده ای جدید طی ابلاغیه ای که در زندان دریافت کرده، به شعبه سه بازپرسی دادسرای اوین احضار شد. در این احضاریه اتهام مطروحه علیه وی نشر اکاذیب عنوان شده است.

آقای مظاهری در تاریخ ۸ دیماه ۹۷ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. وی پس از تفهیم اتهام توسط شعبه دوم بازپرسی دادسرای اوین به بند ۴ این زندان منتقل شده و نهایتا در تاریخ ۲۶ فروردین ‌ماه ۹۸ با تودیع قرار وثیقه ۲ میلیارد تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان آزاد شد.

آقای مظاهری در تاریخ ۲۵ اسفندماه ۹۸ از بابت اتهامات تبلیغ علیه نظام و نشر اکاذیب توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ۲ سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم در مرحله تجدید نظر که جلسه دادگاه آن در تاریخ ۳۰ بهمن ۹۸ برگزار شده بود، توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران عینا تایید شد.

وی در تاریخ ۲۶ خردادماه ۹۹ طی ابلاغیه ای به شعبه ۱ واحد اجرای احکام دادسرای اوین احضار شده بود.

رضا مظاهری در نهایت مورخ ۴ دی ۱۴۰۰، جهت اجرای حکم بازداشت و به بند ۴ قرنطینه زندان اوین منتقل شد. او روز سه شنبه ۲۱ دیماه از قرنطینه به بند ۸ زندان اوین انتقال پیدا کرد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، خسرو صادقی بروجنی نویسنده و روزنامه‌نگار محبوس در زندان اوین، در پی درگذشت بکتاش آبتین عضو زندانی کانون نویسندگان ایران، نامه‌ای نوشته است.

خسرو صادقی بروجنی نویسنده و روزنامه‌نگار محبوس در زندان اوین، در پی درگذشت بکتاش آبتین عضو زندانی کانون نویسندگان ایران، نامه‌ای سرگشاده نوشته است. در بخشی از این نامه آمده است “بکتاش آبتین شاعر بود، در کشور من شاعران را می‌کشند چرا که جا پای خدا میگذارند و با واژگان خود زیبایی و حقیقت می‌آفرینند. بکتاش آبتین فیلمسازی مستقل بود، در کشور من فیلمسازان مستقل را هم میکشند تا تصویر گر درد و رنج انسان نباشند. در کشور من بکتاش را می‌کشند تا دلالان و دلقکان آسوده تر نفس بکشند.”.

در بخش هایی از این نامه آمده است “بکتاش آبتین شاعر بود، در کشور من شاعران را می‌کشند چرا که جا پای خدا میگذارند و با واژگان خود زیبایی و حقیقت می‌آفرینند. بکتاش آبتین فیلم سازی مستقل بود، در کشور من فیلم سازان مستقل را هم میکشند تا تصویر گر درد و رنج انسان نباشند. در کشور من بکتاش را می‌کشند تا دلالان و دلقکان آسوده تر نفس بکشند.”

متن این نامه که جهت انتشار در اختیار هرانا قرار گرفته  است، در ادامه می آید:

“مرگ بکتاش آبتین، جشن دلالان و دلقکان

بسیار گل که از کف من برده است باد

اما من غمین گل های یاد کس را پر پر نمیکنم

من مرگ هیچ عزیزی را باور نمیکنم

هر بار رفیقی، دوستی یا عزیزی ما را ترک می‌کند بی اختیار صدای گرم و گیرای سیاووس کسرایی در سرم طنین انداز می‌شود. شعر «باور» و سرگذشت نسلی که در کوره راه های زندگی، بی وصل و نامراد، بی آنکه نفس به رهایی برارند نفسشان را بریدند.

باور نمی‌کند دل من مرگ خویش را

نه، نه من این یقین را باور نمیکنم

تا همدم من است نفس های زندگی

من با خیال مرگ دمی سر نمی‌کنم

آخر چگونه گل، خس و خاشاک می‌شود

آخر چگونه این همه رویای نو نهال

نگشوده گل هنوز

ننشسته در بهار

می‌پژمرد به جان من و خاک میشود

در من چه وعده هاست

در من چه حجر هاست

در من چه دست ها به دعا مانده روز و شب

این ها چه می‌شود؟

آخر چگونه اینهمه عشاق بی شمار

آواره از دیار

یک روز بی صدا

در کوره راه ها همه خاموش می‌شوند؟

باور کنم که دخترکان سفید بخت

بی وصل و نامراد

بالای بام ها و کنار دریچه ها

چشم انتظار یار، سیه پوش می‌شوند؟

باور نمیکنم که عشق نهان میشود به گور

بی آنکه سر کشد گل عصیانی‌اش به خاک

باور کنم که دل روزی نمی تپد؟

نفرین بر این دروغ

دروغ هراسناک

بکتاش آبتین شاعر بود. در کشور من شاعران را می‌کشند چرا که جا پای خدا میگذارند و با واژگان خود زیبایی و حقیقت می‌آفرینند. همچنان که فرخی یزدی و خسرو گل سرخی را کشتند و همچنان که سعید سلطان پور را در رخت دامادی اش ربودند تا بزنند و بکشند چونکه سروده بود: «بر کشورم چه رفته است؟»

بکتاش آبتین فیلم سازی مستقل بود. در کشور من فیلم سازان مستقل را هم می‌کشند تا تصویر گر درد و رنج انسان نباشند. همچنان که کرامت الله دانشیان را به مسلخ بردند و سهراب شهید ثالث را در غربت دق دادند.

بکتاش آبتین عضو کانون نویسندگان ایران بود. در کشور من روشنفکران را می‌کشند، همچنان که مفتول بر گلوی پوینده و مختاری نهادند تا پوینده دیگر در خانه های کوچک اجاره ای اش «تاریخ و آگاهی طبقاتی» ترجمه نکند و مختاری «انسان در شعر معاصر» را مرتکب نشود، تا مجید شریف از «زن شورشی» نگوید، احمد میر اعلایی اوکتاویو پاز نسراید و احمد تفضلی دل به تاریخ و اساطیر نیاکانمان نبندد.

در کشور من بکتاش را می‌کشند تا دلالان و دلقکان آسوده تر نفس بکشند، دست در دست هم، نرد عشق ببازند و کالای بنجلشان را بی هراس از تیغ تیز گزمکان به حراج بگذارند؛ کالای بنجلی که نه از انسانیت نشانی دارد و نه از رهایی.

در کشور من بکتاش را می‌کشند چون ویدیو از بمب اتم مخرب تر است و دهانت را می‌بویند تا مبادا در حال سرمستی به عشق و زیبایی گفته باشی دوستت میدارم. «دهانت را می‌بویند مبادا گفته باشی دوستت میدارم».

اما

تا دوست داری ام

تا دوست دارمت

تا اشک ما به گونه ی هم میچکد به مهر

تا هست در زمان یکی جان دوست دار

کی مرگ می‌تواند نام مرا بروبد از یاد روزگار؟

خسرو صادقی بروجنی/ ۲۰ دی‌ماه ۱۴۰۰/ زندان اوین”

بکتاش آبتین که در حال تحمل دوران محکومیت خود در زندان اوین بود، روز دوشنبه ۱۵ آذرماه، به دلیل حال نامناسب جسمی و بروز علائم کرونا پس از چند روز نگهداری در بهداری زندان، به بیمارستان طالقانی تهران منتقل و چند روز بعد به دنبال تایید ابتلا به کرونا به بخش مراقبت‌های ویژه‌ بیمارستان طالقانی تهران منتقل شد. نهایتا عصر روز دوشنبه ۲۲ آذرماه، خانواده و وکیل آقای آبتین موفق به گرفتن مرخصی استعلاجی جهت انتقال او به بیمارستانی دیگر شدند. این عضو کانون نویسندگان ایران نهایتا روز شنبه ۱۸ دیماه در بستر بیماری درگذشت.

ناتولی درخشان، شاعر و شهروند بهائی، روز سه‌شنبه ۲۱ دی، در منزل خود در ساری توسط ماموران اداره اطلاعات این شهرستان بازداشت و به مکان نا معلومی منتقل شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز سه شنبه ۲۱ دی ۱۴۰۰، ناتولی درخشان، شاعر و شهروند بهائی بازداشت شد.

بازداشت آقای درخشان توسط ماموران اداره اطلاعات شهرستان ساری در منزل خود صورت گرفته است.

تا لحظه تنظیم این گزارش، از اتهامات مطروحه و محل نگهداری این شهروند اطلاعی در دست نیست.

ناتولی درخشان پیش از این نیز سابقه بازداشت در پرونده خود دارد.

شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار شهروند بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.

سمیرا ابراهیمی، شهروند بهائی ساکن تهران عصر روز سه‌شنبه ۲۱ دیماه با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد. خانم ابراهیمی روز دوشنبه ۲۰ دیماه در پی حضور در شعبه ۲ بازپرسی دادسرای اوین بازداشت شده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، عصر روز سه‌شنبه ۲۱ دیماه ۱۴۰۰، سمیرا ابراهیمی، شهروند بهائی از زندان اوین آزاد شد.

آزادی خانم ابراهیمی با تودیع قرار وثیقه ۸۰۰ میلیون تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی صورت گرفته است. این شهروند بهایی روز دوشنبه ۲۰ دیماه در پی حضور در شعبه ۲ بازپرسی دادسرای اوین بازداشت شده بود.

خانم ابراهیمی پیشتر طی ابلاغیه‌ای به این شعبه احضار شده بود.

ارسلان یزدانی، همسر خانم ابراهیمی نیز در تاریخ ۱۰ شهریورماه، توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و  در تاریخ ۲۴ مهرماه، با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شده بود.

شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار شهروند بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.

– در پی انتقال همراه با خشونت و ضرب و شتم زندانیان سیاسی در زندان ارومیه به بند جدید، هشت زندانی سیاسی نیز به سلول‌های انفرادی این زندان منتقل شدند. صبح روز گذشته نیروهای گارد ویژه زندان با ورود به بند سیاسی، این زندانیان را به بندی جدید با شرایط مضاعف امنیتی منتقل کرده و از انتقال وسایل شخصی آنها جلوگیری کرده‌اند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در پی انتقال همراه با خشونت و ضرب و شتم زندانیان سیاسی در زندان ارومیه به بند جدید، هشت زندانی سیاسی نیز به سلول‌های انفرادی این زندان منتقل شدند.

هویت این هشت زندانی “حاتم اوزدمیر، حامد قرە اوغلانی، خالد فریدونی، فرزاد سامانی، ساکار عینی، کیوان رشوزادە، کامران قاسمی و نایب عسکری” توسط هرانا احراز شده است. همچنین کیهان مکرم، دیگر زندانی سیاسی در پی برخورد خشونت آمیز نیروهای گارد زندان از ناحیە سر زخمی شدە است.

ساعت ۷ صبح روز گذشته نیروهای گارد ویژه زندان با ورود به بند سیاسی، این زندانیان را به بندی جدید با شرایط مضاعف امنیتی منتقل کرده و از انتقال وسایل شخصی آنها نیز جلوگیری کرده‌اند.

ساکنین این بند پیش تر از روز یکشنبه ۲۱ آذرماه در اعتراض به دستور رئیس زندان مبنی بر انتقال ساکنین این بند به بند جدید بدون امکانات و فضای کافی اعتصاب غذا کرده‌ بودند.

این زندانیان روز یکشنبه ۲۸ آذرماه، با انتشار یادداشتی مشترک اعلام کرده‌ بودند که تا زمان اعلام رسمی مسئولان زندان مبنی بر لغو انتقال به بند جدید به اعتصاب خود ادامه خواهند داد.

روز چهارشنبه ۱ دی ماه، بیست تن از این زندانیان، در اعتراض به بی توجهی مسئولان نسبت به خواسته آنان در مقابل افسر نگهبانی نیز دست به تحصن زده و ساعاتی بعد به دنبال وعده افسرنگهبانی مبنی بر مراجعه مدیریت زندان به بند سیاسی، به بند بازگشتند.

نهایتا این زندانیان در تاریخ ۲۱ آذرماه در پی وعده مساعد رئیس زندان ارومیه مبنی بر جبران کمبودهای این بند و عدم انتقال این زندانیان به بند جدید تا زمان رفع کمبودها به اعتصاب غذای خود پایان داده بودند.

 صبا سفیدی، شهروند بهائی ساکن تهران، پس از حضور در شعبه ۲ بازپرسی دادسرای اوین بازداشت شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز سه شنبه ۲۱ دیماه، صبا سفیدی، شهروند بهائی ساکن تهران بازداشت شد.

بازداشت خانم سفیدی به دنبال احضار وی به دادسرای اوین و پس از حضور او در شعبه ۲ بازپرسی این دادسرا صورت گرفته است.

تا لحظه تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاع دقیقی در دست نیست.

اسکایلر تامپسون، مسئول روابط خارجی مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در رابطه با این خبر گفت: این سازمان به شدت اعمال تبعیض آمیز علیه اقلیت های مذهبی در ایران را محکوم می کند. ما از ایران می‌خواهیم که گام‌های مشخصی بردارد تا اطمینان حاصل شود که ایرانیان بخصوص شهروندان بهائی می‌توانند از آزادی‌های مذهبی، از جمله انجام آزادانه امور مذهبی مورد نظر خود برخوردار شوند.

شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار شهروند بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.

شهروندان ترنس در ایران برای دریافت مدارک شناسایی مطابق با جنسیت خود مجبور به انجام عمل های بازتایید جنسیت هستند، با این حال قاضی عباس قادری، رئیس شعبه ۴۵ دادگاه عمومی حقوقی مجتمع قضایی ویژه امور حسبی تهران با برخوردی سلیقه ای شرایط را برای این شهروندان دشوارتر از پیش می کند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در گزارش پیش رو به نقض حقوق شهروندان ترنس در روند تغییر مدارک شناسایی پرداخته شده است.

شهروندان ترنس در ایران برای دریافت مدارک شناسایی مطابق با جنسیت خود مجبور به انجام عمل های بازتایید جنسیت هستند، با این حال قاضی عباس قادری، رئیس شعبه ۴۵ دادگاه عمومی حقوقی مجتمع قضایی ویژه امور حسبی تهران با برخوردی سلیقه ای شرایط را برای این شهروندان دشوارتر از پیش می کند.

شماری از شهروندانی که پرونده آنها جهت صدور حکم عمل بازتایید جنسیت و یا صدور دستور تغییر مدارک شناسایی به این شعبه ازجاع داده شده است، از رفتار ترنس ستیزانه و برخوردهای توهین آمیز او با خود خبر داده اند. یکی از افراد که نخواست نامش فاش شود در این باره به هرانا گفت: «جلوی روی من با همکارش درباره عمل های بازتایید جنسیت شوخی کرده و ما را مسخره میکرد.» بنا به گفته وی، این شهروندان به منظور مراجعه به دفاتر قضایی علیرغم انجام عمل و مصرف هورمون ناچار به حاضر شدن در پوشش منتسب به جنسیتی که خود را به آن متعلق نمیدانند هستند.

سام، شهروند ترنس ساکن تهران در این باره به هرانا گفت: «در سایر شهرستان ها قضات با انجام عمل های تخلیه سینه و رحم و تخمدان ها به مردان ترنس مجوز تغییر مدرک را می‌دهند. همچنین در برخی شهرها زنان ترنس هم با تخلیه بیضه ها میتوانند مدارکشان را تغییر دهند. تنها رئیس این شعبه است که به عمد ما را آزار می دهد و می گوید حتما باید عمل هایی مثل فالوپلاستی یا واژینوپلاستی را انجام دهید تا دستور صادر شود. کیفیت این عمل ها در ایران بسیار پایین است و بسیاری از پزشکان اصلا تخصص انجام آن را ندارند. علاوه بر اینکه عمل های بسیار سنگینی هستند، هزینه آنها نیز بسیار بالاست. به این فکر نمیکنند که شاید فردی از نظر بدنی آمادگی چنین عمل های سنگینی را نداشته باشد یا از پس هزینه های جراحی برنیاید! بعد از انجام عمل های تخلیه و هورمون تراپی مدارک شناسایی ما انگار برای یک فرد مرده است اما به دلیل ناآگاهی یک قاضی ما مجبوریم با این مدارک کار و زندگی کنیم و حتی به دانشگاه برویم.»

به گفته محمد، شهروند ترنس دیگری که نخست برای شروع روند قانونی خود به این شعبه مراجعه کرده بود، «اگر کسی بخواهد بدون عمل سوم مدارکش را تعویض کند ناچارا باید به شعبه دیگری مراجعه کند. قادری کاری جز سنگ اندازی در روند گذار افراد ترنس نمی‌کند. وگرنه صدور مجوز ۲ ساله چه لزومی دارد؟ یعنی من بعد از ۲ سال دیگر ترنس نیستم؟»

در سال ۱۳۹۵ مجوز انجام عمل بازتایید جنسیت یکی از شهروندان ترنس که توسط این شعبه صادر شده بود، در وبسایت هلپ ترنس سنتر (شبکه اطلاع رسانی ترنسجندر و ترنزیشن) منتشر شد. قاضی قادری در این دادنامه دستور داده بود که: «برای جلوگیری از بروز مفاسد اجتماعی و سواستفاده های اجتماعی از این دادنامه متذکر میشود که اعتبار این مجوز از تاریخ صدور تا دو سال شمسی میباشد و دیگر اینکه مادامی که خواهان موصوف مبادرت به جراحی تغییر جنسیت ننموده باشد و گواهی انجام شده این کار از سوی پزشکی قانونی در اختیار نداشته باشد مکلف است موازین شرعی و قانونی مربوط به جنس مونث را رعایت نماید.»

محمد در این باره افزود: «در تمامی مراحل، همه را مجبور می‌کند با لباسی که دوست ندارند به آنجا بروند.» شهروند دیگر از افراد که نخواست نامش فاش شود در این باره به گفته است: «در حضور مادرم میگفت هفته‌ای یک اعلامیه برای من می‌آورند، همه ترنس‌هایی هستند که زیر جراحی مرده‌اند یا بعد از جراحی خودکشی کرده‌اند. روی این تیپ شخصیت نامی جز سایکو نمی‌شود گذاشت.»

علیرغم آنکه تشخیص انجام عمل جراحی به پزشکی قانونی سپرده شده است، با این وجود قاضی عباس قادری در این روند نیز وارد می‌شود. یک منبع مطلع در این باره گفت: «از من در جلسه پرسیده بود تو اصلا عمل جراحی انجام داده ای که برای تغییر مدارکت آمده ای؟ وقتی گفتم بله به من گفت خب لباست را بزن بالا که ببینم!» پیشتر نیز شماری از شهروندان ترنس از لزوم معاینه بکارت برای مردان ترنس توسط پزشکی قانونی به دستور قاضی قادری خبر داده بودند. دستکم در یک مورد نیز قاضی عباس قادری از پزشکی قانونی خواهان تحقیق درباره امکان «ابتلا به همجنسبازی یا همجنسگرایی» مراجعه کننده شده بود.

از سوی دیگر با ایجاد محدودیت دو ساله بر مجوزها، شهروندان ترنس ناچار به انجام عمل های جراحی سنگین با هزینه بالا در مدت زمان کوتاهی میشوند. به علاوه با مصرف هورمون و بروز صفات ثانویه جنسی به مرور تردد با لباس و مدارک شناسایی جنسیتی که در زمان تولد به فرد نسبت داده شده، برای فرد غیرممکن شده و حتی وی را در معرض حملات و خشونت های ترنس ستیزانه قرار میدهد.

لازم به توضیح است، افراد ترنس کسانی هستند که هویت جنسیتی آنها مغایر با جنس تشخیص داده شده در زمان تولدشان است. به علاوه تمامی افراد ترنس نیازی به انجام عمل‌های جراحی بازتایید جنسیت نمی‌بینند. اما به دلیل شرایط قانونی حاکم بر ایران، هویت جنسیتی افراد ترنس تنها پس از انجام عمل و عقیم‌سازی فرد به رسمیت شناخته می‌شود.

در متن قوانین ایران تاکنون مقررات مشخصی در این خصوص وضع نشده است؛ با این حال در سال ۱۳۹۲ در متن لایحه حمایت از خانواده، بخشی به قوانین طی کردن پروسه گذار افراد ترنس نیز اختصاص داده شده است. روح‌الله خمینی در سال ۱۳۶۱ طی فتوایی عمل “تغییر جنسیت” را مشروع دانسته بود. عدم وضع قوانین واحد برای تغییر مدارک و اخذ مجوز عمل‌های بازتایید جنسیت موجب سردرگمی شهروندان ترنس در پیچ و خم‌های قانونی و رفتارهای سلیقه‌ای و سواستفاده برخی از مراجع قانونی جهت سنگ اندازی در روند گذار شده است.

فریبا اسدی شهروند ساکن تهران، روز دوشنبه ۱۳ دی، در منزل شخصی خود بازداشت و جهت تحمل حبس به زندان قرچک ورامین منتقل شد. وی پیشتر توسط دادگاه انقلاب شهریار به تحمل یک سال حبس تعزیری محکوم شده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز دوشنبه ۱۳ دی ۱۴۰۰، فریبا اسدی شهروند ساکن تهران، در منزل شخصی خود بازداشت شد.

خانم اسدی پس از بازداشت، جهت تحمل دوران محکومیت یک ساله خود به زندان قرچک ورامین منتقل شد. او روز یکشنبه ۲۱ آذر طی ابلاغیه‌ای جهت اجرای حکم یک سال حبس به شعبه دوم اجرای احکام کیفری دادسرای عمومی و انقلاب شهر قدس احضار شده بود.

فریبا اسدی، مهران دلفان آذری، میثم غلامی و مسعود وظیفه در بهمن ماه سال ۹۹ از بابت اتهامات تبلیغ علیه نظام و عضویت در گروه های مخالف نظام توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.

مهران دلفان آذری، میثم غلامی و فریبا اسدی مورخ ۱۰ مهرماه ۱۴۰۰ توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب شهریار هر یک از بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس تعزیری و مسعود وظیفه از بابت اتهام معاونت در تبلیغ علیه نظام به ۶ ماه حبس با احتساب ایام بازداشت محکوم شدند.

از میان آنها فریبا اسدی مدتی پس از بازداشت با تودیع قرار وثیقه آزاد شد. مهران دلفان آذری، میثم غلامی و مسعود وظیفه نیز با پایان مراحل دادرسی به زندان تهران بزرگ منتقل شدند. مسعود وظیفه و میثم غلامی چندی پیش از زندان تهران بزرگ آزاد شدند.

روز دوشنبه ۲۰ دی‌ماه، کژال نصری شهروند بازداشتی اهل سنندج، با تودیع قرار وثیقه و تحت نظارت دستبند الکترونیکی از بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهر آزاد شد.

به نقل از کردپا، روز دوشنبه ۲۰ دی‌ماه ۱۴۰۰، کژال نصری شهروند بازداشتی اهل سنندج، از بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهر آزاد شد.

بر اساس این گزارش، آزادی خانم نصری با تودیع قرار وثیقه صد میلیون تومانی و تحت نظارت دستبند الکترونیکی صورت گرفته است.

به گفته یک منبع مطلع، این شهروند باید روزانه خود را به اداره اطلاعات سنندج معرفی کند و اجازه برگشت به روستای محل زندگی خود را ندارد.

این منبع مطلع افزود: خانم نصری پس از اعتصاب دو روزه مادرش در مقابل اداره اطلاعات سنندج به شیوه موقت تا پایان مراحل دادرسی آزاد شده است.

کژال نصری ٢۶ ساله، فرزند محمد و اهل روستای “تنگیسر” از توابع سنندج در تاریخ ۲۱ آذرماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

این شهروند طی مدت بازداشت از تماس تلفنی، ملاقات با خانواده و دسترسی به وکیل محروم بوده‌ است.

تا لحظه تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت، اتهامات مطروحه و محل نگهداری این شهروند اطلاعی در دسترس نیست.