یک شهروند زن اهل پیرانشهر، روز پنجشنبه ۲۲ مهرماه، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در ارومیه منتقل شد. گفته می‌شود این زن در زمان بازداشت باردار بوده است.

به نقل از کردپا، روز پنجشنبه ۲۲ مهر ۱۴۰۰، یک شهروند اهل پیرانشهر، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

هویت این شهروند سعدا خدیرزاده، فرزند رحیم و اهل پیرانشهر عنوان شده است.

در این گزارش به نقل از یک منبع مطلع آمده است؛ نیروهای امنیتی این زن را که باردار نیز بوده بدون ارائه حکم قضایی بازداشت و جهت بازجویی به یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در ارومیه منتقل کرده‌اند.

تا لحظه تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دسترس نیست.

سعدا خدیرزاده متأهل و دارای دو فرزند است.

According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners; Sepideh Ghaliyan, a civil activist, was transferred to Evin Ward 209 Detention Center on Thursday, October 14th, 2021.

The civil activist, while on temporary prison leave, was arrested by security forces at her sister’s house in Ahvaz on Monday, October 11th, 2021.

Amir Raisian, a lawyer, wrote in a note on his personal page announcing the news “few hours ago, Sepideh Ghaliyan called her family and informed them that she was transferred from Ahvaz to Bushehr and then to Tehran and Evin prions (ward 209). It seems that this transfer is for investigation and interrogation for a new case (disclosure of materials from Bushehr prison).”

Sepideh Ghaliyan while on temporary prison leave, was arrested by security forces at her sister’s house in Ahvaz on Monday, October 11th, 2021. Earlier, an informed source told HRANA that during the arrest, 30 male and female agents went to Ms. Qalyan’s sister’s house and confiscated all the family’s cell phones.

Ms. Ghaliyan, who had previously been sent on leave from Bushehr Prison on August 19th, 2021, published the news of her summons on her personal page and wrote: “Bushehr Prison called me ten days ago that I should return to Bushehr Prison. When I tried to return to Bushehr prison, I was told that I had to go to Tehran and that the office of Sentences execution in Tehran would decide which prison I will be transferred to. Probably, they are going between their prisons to see what prison is worse than Bushehr.”

Sepideh Ghaliyan was previously arrested on Sunday, January 20th, 2019. She was released on bail from Qarchak Prison in Varamin on Saturday, October 6th, 2019.

Sepideh Ghaliyan, one of the Haft Tappeh defendants, who was sentenced to 19 and a half years in prison, was on a hunger strike in Qarchak Prison in Varamin from Sunday, October 20th, 2020. She broke her hunger strike on the promises of prison authorities to peruse her demands on the morning of Friday, October 25th, 2019.

Sepideh Ghaliyan was first arrested on November 18th, 2018. She was released on of 500 million Tomans bail in December, but was arrested again in Ahvaz on Sunday, January 20th, 2019. She was transferred from Sepidar Prison in Ahvaz to Evin Prison on Sunday, April 28th, 2019.

The journalist was transferred to Evin Prison on Sunday, April 28th, 2019, while Ismail Bakhshi and Amir (Ali) Amir Gholi were transferred to Evin Prison along with several other defendants on the same day.

محمد خلیلی، شهروند اهل بهبهان امروز یکشنبه ۲۵ مهرماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. بازداشت این شهروند در ارتباط با اعتراضات تیرماه خوزستان صورت گرفته است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز یکشنبه ۲۵ مهرماه ۱۴۰۰، محمد خلیلی، شهروند اهل بهبهان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

بازداشت محمد خلیلی در ارتباط با اعتراضات تیرماه امسال در بهبهان صورت گرفته و گفته می‌شود که او پس از آغاز موج بازداشت اهالی روستای کردستان بزرگ برای جلوگیری از دستگیری از بازگشت به خانه اجتناب کرده بود.

پیشتر یک منبع مطلع در این خصوص به هرانا گفته بود؛ اغلب شهروندان و اهالی این روستا که در جریان این اعتراضات بازداشت شده بودند، کشاورز بوده و به دلیل سومدیریت منابع آبی با مشکل مواجه شده‌اند. چندی قبل معاون بهبود تولیدات گیاهی سازمان جهاد کشاورزی استان خوزستان از تاخیر کشت پاییزی در این استان در پی کاهش ذخایر آب در سدهای بالادست خبر داده بود.

هرانا پیشتر در گزارشی با عنوان “گزارش جمع بندی از هفته دوم اعتراضات خوزستان/ اعتراض در ۴۱ شهر” از احراز هویت ۱۷۱ تن از بازداشت شدگان خبر داده بود. تجمعات مردمی از شب پنجشنبه ۲۴ تیرماه در استان خوزستان در اعتراض به بی آبی و سوء مدیریت مسئولان، در این استان آغاز شد. این اعتراضات طی دو هفته به دست کم ۴۱ شهر گسترش یافت. بر اساس گزارشات دریافتی علاوه بر ده‌ها کشته و زخمی در جریان این اعتراضات صدها شهروند معترض نیز بازداشت شدند.

ابوالفضل کرامتی، شهروند ساکن تبریز، طی ابلاغیه ای به شعبه ۱۱۲ دادگاه کیفری دو تبریز احضار شد. آقای کرامتی در تاریخ ۲ مردادماه توسط نیروهای امنیتی در تبریز بازداشت و در تاریخ ۶ مردادماه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان این شهر آزاد شده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، ابوالفضل کرامتی، شهروند ساکن تبریز، طی ابلاغیه ای به شعبه ۱۱۲ دادگاه کیفری دو این شهر احضار شد.

بر اساس این ابلاغیه که از طریق سامانه الکترونیکی قوه قضائیه (ثنا) ابلاغ شده است، از وی خواسته شده تا صبح روز دوشنبه ۲۶ مهرماه، جهت رسیدگی به اتهام “انجام حرکات نامتعارف و هیاهو و جنجال منتهی به اخلال در نظم عمومی و بازداشتن مردم از کسب و کار و سلب آسایش و امنیت از طریق شرکت در تجمع غیر قانونی” در این شعبه حاضر شود.

آقای کرامتی در تاریخ ۲ مردادماه توسط نیروهای امنیتی در تبریز بازداشت و در تاریخ ۶ مردادماه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان این شهر آزاد شده بود.

روز شنبه ۲ مردادماه، شماری از شهروندان ساکن تبریز در حمایت از اعتراضات خوزستان به بی آبی  و سوء مدیریت مسئولان دست به تجمع و راهپیمایی اعتراضی زدند که در جریان این تجمع شماری از شهروندان بازداشت شدند.

سعید دهقان، وکیل و از همکاران پیام درفشان، وکیل دادگستری و فعال حقوق بشر با انتشار یادداشتی در صفحه شخصی خود جزییات بیشتری در خصوص بازداشت وی مطرح کرده است. آقای دهقان در این یادداشت از جزئیات نحوه بازداشت این وکیل دادگستری پرده برداشته و از انتقال پیام درفشان به یکی از خانه‌های امن، تزریق داروی نامشخص منجر به بروز رعشه، قطع شدن زبان، انتقال به بیمارستان روانپزشکی امین آباد، استفاده از شوک الکتریکی و ضرب و شتم این فعال حقوق بشر توسط سربازان سازمان زندان‌ها خبر داده است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سعید دهقان، وکیل و از همکاران پیام درفشان، وکیل و فعال حقوق بشر با انتشار یادداشتی در صفحه شخصی خود جزییات بیشتری در خصوص بازداشت وی مطرح کرده است.

آقای دهقان در این یادداشت از بازداشت پیام درفشان با حضور ۱۷ مامور امنیتی در دفتر کار او و انتقالش به یکی از خانه‌های امن و سپس به سلول انفرادی فاقد امکانات بازداشتگاه دو الف و تزریق دارویی نامعلوم و بروز تشنج در این وکیل دادگستری خبر داده و جزئیاتی از آن ارائه کرده که در ادامه می آید:

«پیام درفشان فقط یک فعال حقوق بشر عادی نبود، او دبیر کمیسیون حمایت از وکلای کانون وکلا بود که وظیفه‌اش حمایت از وکلایی است که با مشکلات قضایی و امنیتی مواجه می‌شوند. ۱۸ خرداد پارسال ۱۷مامور امنیتی به دفتر وکالت پیام درفشان در تهران یورش بردند و با تجسس کامل دفتر و ضبط کامپیوترهای دفتر و پرونده‌های موکلین او، عملاً حوزه وکالتی‌اش از جمله صیانت از حقوق موکلین را نقض کردند. تاکید بازجوهای اطلاعات سپاه از بدو ورود به دفترش این بود که چرا وکالتِ کاووس سید امامی را پذیرفت! در ادامه نیز در بازجویی‌ها بیشترین زمان و فشار به آن اختصاص پیدا کرد.

علاوه بر انتقال این وکیل حقوق بشری با چشم‌بند به یکی از خانه‌های امنیتی و نه بازداشتگاه قانونی و ممنوعیت حق تماس و اطلاع به خانواده و وکلا، نگهداری او‌ نیز در اتاقی کاملا تاریک و فاقد پنجره در فصل تابستان، نشانه‌ی آغاز پروژه تخریب با حداکثر فشار روانی و جسمانی بود. انتقال به سلولی در بند ٢الف سپاه با لامپ‌های پرنور همیشه روشن در سقف و صدای بلند ۳هواکش و توالت کثیفی که بوی بسیار متعفن آن به خاطر تنگی فضا چند برابر به مشام می‌رسید و انجام بازجویی‌های طولانی برخلاف موضوع پرونده که علت آن نشر اکاذیب طی مصاحبه با بی‌بی‌سی فارسی درباره وضعیت نامناسب زندان زنان شهرری بود؛ اما در مورد سایر پرونده‌های وکالتی مانند پرونده فوت مشکوک مرحوم کاووس سید امامی و همچنین چرایی انجام وکالت خانم نسرین ستوده و … . وقتی پیام درفشان در اعتراض به چراغ‌های پرنور و صدای بلند هواکش، درِ سلول را زد تا قطع شود که بتواند دقایقی بخوابد، ۳ مامور به داخل سلول آمده و یک نفر از آنها شوکر جلو آورده و آن را به نشانه تهدید زد و عنوان کردند اگر یک مرتبه دیگر بر درِ سلول بزنی با تو برخورد دیگر خواهد شد!

در ادامه، دیگر بر درِ سلول نزد، اما همان ۳نفر آمدند و او را به بخشی از بند ۲ الف بردند که بهداری زندان نبود و با حالت تمسخر و رعب‌انگیز گفتند آمپولی به تو میزنیم تا راحت بخوابی! در مقابل اعتراض و ‌مقاومت پیام درفشان برابر آمپول، گفتند تشخیص با تو نیست و ما مسخره تو نیستیم و پس از تزریق آمپول به سلول منتقل شده که خوابش می‌برد اما دچار رعشه در خواب می‌شود و زبان بین دندان‌ها قرار گرفته و با شدتی گاز گرفته می‌شود که نیمی از آن قطع شده و در همان وضعیت مجددا دچار بیهوشی شده و خونریزی شدید موجب می‌شود خون در حلق‌اش بریزد و تمام لباسهایش خون‌آلود شود. 

صبح روز بعد با آمبولانس به بیمارستان بقیه‌الله منتقل و ابتدا زبانش جراحی می‌شود و به علت رعشه و آشفتگی و اختلال در ادراک محیط، در بخش مغز و اعصاب بستری می‌شود. در تمام این مدت، به خانواده نگران و وکلا که در دادسرای اوین مستمر حاضر می‌شدند هیچ اطلاعی توسط بازپرس داده نمی‌شود. در حالیکه پزشکان مشغول تشخیص و درمان ضایعه به علت تزریق آمپول بودند، مامورین اطلاعات سپاه به بیمارستان مراجعه کردند و گفتند بازپرس با تبدیل قرار بازداشت به وثیقه موافقت کرده و باید به دادسرا برویم اما بیمارستان اجازه ترخیص نمی‌دهد مگر اینکه خودت کتبا مسئولیت را بر عهده بگیری پیام درفشانرضایت خود را به ترخیص مکتوب می‌کند اما مامورین او را در عقب خودرویی آهنی فاقد هرگونه پنجره، آنهم در گرمای طاقت‌فرسای تیرماه به مدت طولانی قرار دادند که با خونابه مستمر همراه شده و دستمالی هم دیگر برای پاک کردن وجود نداشت! او پس از پیاده شدن متوجه شد که در حیاط دادگاه انقلاب آورده شده نه دادسرای اوین برای تبدیل قرار بازداشت!

برای اینکه همکارانش او را با این وضعیت نبینند، با وجود بیماری شدید، از درب پشتی دادگاه بدون آسانسور، نزد قاضی مقیسه می‌برند؛ آنهم به بهانه رسیدگی به اعتراض به قرار بازداشت! پیام درفشان در حالی نزد قاضی مقیسه برده شده و برخورد هتاکانه و فریادهای توهین‌آمیز او را همزمان با نیشخند بازجوها تحمل کرده که به علت تورم شدید محل بخیه زبان و ریختن خونابه، از پاسخگویی و دفاع از خود ناتوان بوده و یک طرفه مورد حمله و توهین و فریادهای قاضی مقیسه قرار می‌گرفت! پس از این اقدام، بجای بازگرداندن به بیمارستان جهت درمان، او را با وجود بخیه تازه زبان و تورم شدید که موجب عدم امکان جویدن و خوردن غذا می‌شد و با وجود نیاز به مراقبت تخصصی برای اینکه مجددا دچار رعشه نشود، حتی به بهداری زندان هم نبردند و به بند عمومی زندان اوین منتقل کردند!

پس از دچار شدن پیام درفشان به رعشه، او را به جای بیمارستان تخصصی، با زدن پابند و دستبند به بیمارستان رازی امین‌آباد (مختص بیماران روانی) منتقل کردند! در آنجا به او شوک‌های الکتریکی می‌دهند که علاوه بر تشدید بیماری، به سیستم مغزی وی آسیب جدی وارد شده و دچار عدم هوشیاری می‌شود! وقتی خانواده و وکلا از طریق زندانیان سیاسی اوین، موفق به پیدا کردنش می‌شوند، علاوه بر مواجهه با وضعیت جسمانی وخیم او، متوجه می‌شوند که بخاطر اعتراضش به پابند و دستبندی که سبب زجر مستمر وی شده بود، به تشویق دو تن از بهیاران، مورد ضرب و شتم سربازان سازمان زندان‌ها قرار می‌گرفت!

با وجود عدم اعزام از طرف زندان و عدم حضور در دادگاه، او به صورت غیابی توسط قاضی افشاری محاکمه و به ۲/۵سال حبس و ۲سال محرومیت از وکالت محکوم‌ شد که با تایید در تجدیدنظر قطعی شد. با وجود بیماری شدید، با تبدیل قرار بازداشت او موافقت نکردند و مستمراً تا صدور حکم قطعی، محبوس بود! با تلاش خانواده (پرداخت پول به پزشک بیمارستان) و‌ جلب موافقت پزشک و راهنمایی مددکار مستقر در بیمارستان -که کمک کرد تا مکتوب کند بهبود یافته و خواهان بازگشت به زندان است- توانست از وضعیتی که قطعاً وی را دچار سرنوشت مرحوم بهنام محجوبی می‌کرد خلاص شود و به زندان اوین بازگشت در مدت اخیر در زندان، به علت مراقبت‌های انسانی زندانیان سیاسی بند ۴ اوین بهبود نسبی پیدا کرد. 

سپس با تلاش خانواده و وکلا، پس از حکم قطعی، چند روز به مرخصی آمده که بنا به نظر پزشکی قانونی مبنی بر درخواست تعویق صدور حکم به علت نیاز به معالجات پزشکی تخصصی، به مرخصی استعلاجی آمده که تمدید شده و پس از سپری شدن یک‌سوم مجازات حبس، با آزادی مشروط اکنون بیرون از زندان، مشغول تکمیل روند درمانی خود است. به نظر می‌رسد، آسیب زدن عمدی به زبانِ پیام درفشان به عنوان یک وکیل حقوق بشری که زبان گویای بی‌پناهان بود، پیام معناداری است که حکومت قصد دارد به ملت بدهد!»

پیام درفشان در تاریخ ۱۹ خرداد ۱۳۹۹ توسط نیروهای امنیتی در دفتر کار خود بازداشت و در مکان نامعلومی مورد بازجویی قرار گرفت، آقای درفشان نهایتا اوایل تیرماه و با پایان مرحله بازجویی به قرنطینه بند ۴ زندان اوین منتقل شد. جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات پیام درفشان، روز دوشنبه ۱۶ تیرماه ۱۳۹۹ در  شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری برگزار شد. آقای درفشان به دلیل بیماری و ادامه درمان در جلسه دادگاه حضور نداشت.

آقای درفشان نهایتا توسط توسط این شعبه از بابت اتهام “اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور” تبرئه و از بابت اتهامات “فعالیت تبلیغی علیه نظام، نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی و حمل افشانه و شوکر غیر مجاز” به ۲ سال و شش ماه حبس تعزیری محکوم شد. این حکم نهایتا توسط دادگاه تجدیدنظر استان تهران عینا تایید شد. این حکم مطابق قانون جدید کاهش مجازات حبس به ۲ سال حبس تعزیری تقلیل یافت. او پس از حکم قطعی، به مرخصی اعزام شد و پس از سپری شدن یک‌سوم مجازات حبس، با آزادی مشروط اکنون بیرون از زندان، مشغول تکمیل روند درمانی خود است.

پیام درفشان پیشتر نیز در پرونده‌ای دیگر توسط شعبه اول دادگاه انقلاب کرج از بابت اتهام “توهین به رهبری” به ۲ سال حبس تعزیری و ۲ سال محرومیت از وکالت محکوم شد و این حکم در مرحله تجدید نظر به ۱ سال حبس و ۲ سال محرومیت از وکالت کاهش پیدا کرد. این محکومیت به مدت ۲ سال به حالت تعلیق در آمده است. با قطعی شدن حکم آقای درفشان در پرونده جدید، مشخص نیست که محکومیت وی در این پرونده نیز اجرا خواهد شد یا خیر.

پیام درفشان، تاکنون وکالت بسیاری از زندانیان سیاسی و عقیدتی ازجمله محمد نجفی، ویدا موحد، نسرین ستوده، خانواده کاووس سیدامامی، فاطمه خویشوند (سحر تبر)، سکینه پروانه و شماری از بازداشت‌شدگان اعتراضات آبان ۹۸ را برعهده داشته است.

امروز یکشنبه ۲۵ مهرماه، علی زلفی شهروند اهل بوکان جهت اجرای حکم حبس به زندان این شهرستان منتقل شد. آقای زلفی پیشتر توسط دادگاه کیفری بوکان به چهار ماه و ١٠ روز حبس محکوم شده بود.

به نقل از کردپا، امروز یکشنبه ۲۵ مهرماه ۱۴۰۰، علی زلفی جهت اجرای حکم حبس به زندان بوکان منتقل شد.

بر اساس این گزارش، آقای زلفی در تیرماه سال جاری توسط شعبه ١٠١ دادگاه کیفری بوکان به ریاست قاضی پیمان رستمی، به اتهام “تبلیغ علیه نظام” به چهار ماه و ١٠ روز حبس محکوم شده بود.

علی زلفی روز سه‌شنبه ۳۰ دی‌ماه ۹۹، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از اتمام بازجویی ها، از یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در ارومیه به زندان بوکان منتقل شد.

گفته می‌شود این شهروند در مدت بازداشت از تماس تلفنی، ملاقات با خانواده و دسترسی به وکیل محروم بوده است.

این شهروند در تاریخ ۳ اسفند ۹۹، با تودیع قرار وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی از زندان بوکان آزاد شد.

علی زلفی، فرزند حمزه، اهل شهرستان بوکان است.

محمد ارکیان، معلم زندانی، از فروردین ماه سال جاری دوران محکومیت خود را در ندامتگاه مرکزی کرج سپری می کند. علیرغم سپری شدن ۷ ماه از دوران محکومیت ۱۶ ماهه این معلم زندانی، درخواست آزادی مشروط وی رد شده است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، محمد ارکیان، معلم زندانی، دوران محکومیت خود را در ندامتگاه مرکزی کرج سپری می کند.

وی پیشتر از بابت اتهاماتی از جمله اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرائم علیه امنیت داخلی، توهین به رهبری و فعالیت تبلیغی علیه نظام محاکمه و نهایتا به ۱ سال و ۴ ماه زندان قابل اجرا محکوم شده است.

شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران نیز به نقل از رامین صفرنیا، وکیل مدافع این معلم زندانی، از رد درخواست آزادی مشروط علیرغم سپری شدن ۷ ماه از دوران محکومیت آقای ارکیان خبر داده و گفته است که او از زمان بازداشت تاکنون به مرخصی اعزام نشده است.

محمد ارکیان معلم ساکن استان البرز است.

معین میثاقی، نگاره قادری، هایده فروتن و پسرش مهران مصلی نژاد، شهروندان بهائی ساکن شیراز علیرغم گذشت حدود یک ماه از زمان بازداشت در سلول‌های انفرادی بازداشتگاه پلاک ۲۰۱ نیروی انتظامی شیراز نگهداری می‌شوند. این شهروندان از زمان بازداشت تاکنون تنها یکبار اجازه ملاقات با خانواده خود را داشته‌اند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز یکشنبه ۲۵ مهرماه ۱۴۰۰، معین میثاقی، نگاره قادری، هایده فروتن و پسرش مهران مصلی نژاد، شهروندان بهائی ساکن شیراز علیرغم گذشت حدود یک ماه از زمان بازداشت در سلول‌های انفرادی بازداشتگاه پلاک ۲۰۱ نیروی انتظامی شیراز نگهداری می‌شوند.

این شهروندان از زمان بازداشت تاکنون تنها یکبار اجازه ملاقات با خانواده خود را داشته‌اند. سابقه بیماری قلبی، زخم معده و پوکی استخوان خانم قادری موجب افزایش نگرانی خانواده او در خصوص وضعیت سلامت وی شده است.

در تاریخ ۳۱ شهریورماه معین میثاقی و نگاره قادری پس از بازرسی منزل توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند. همزمان ماموران با مراجعه به منزل هایده فروتن و پسرش مهران مصلی نژاد، منزل آنها را مورد تفتیشقرار داده و برخی از لوازم شخصی آنها را ضبط کرده و با خود بردند. اما به دلیل عدم حضور خانم فروتن در منزل موفق به بازداشت وی نشده بودند. از این شهروندان خواسته شده بود تا برای ادای توضیحات در اداره آگاهی شیراز حاضر شوند. این افراد در پی مراجعه به اداره آگاهی این شهر بازداشت شدند. پیش از این نیز منزل این شهروندان دو بار دیگر از سوی ماموران مورد بازرسی قرار گرفته بود.

به گفته یک منبع مطلع منزل آقای میثاقی فروردین‌ماه امسال نیز توسط نیروهای امنیتی مورد تفتیش قرار گرفته بود. این منبع در این خصوص افزود: «رفتار ماموران در جریان تفتیش فرودین امسال بسیار خشن و وحشیانه بود. به طوری که ظرف سوپ داغ روی پای دختر ٢ ساله آنها ریخت و تا مدت‌ها درگیر سوختگی پای این بچه بودند.»

شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

Qبر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار شهروند بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.

عبدالرشید ریگی روحانی اهل سنت در شهرستان مهرستان واقع در استان سیستان و بلوچستان، علیرغم اتمام دوران محکومیت همچنان در زندان به سر می‌برد. آقای ریگی فروردین ماه سال ۹۹ بازداشت و نهایتا به زندان زاهدان منتقل شد.

به نقل از کمپین فعالین بلوچ، عبدالرشید ریگی روحانی اهل سنت علیرغم اتمام دوران محکومیت همچنان در زندان به سر میبرد.

در این گزارش به نقل از یک منبع مطلع آمده است: عبدالرشید ریگی به ۹ ماه زندان محکوم و علیرغم اتمام دوران محکومیت از سرنوشت او اطلاعی در دست نیست. علیرغم پیگیری خانواده این شهروند، وی از حق تماس و ملاقات محروم است.

عبدالرشید ریگی روز پنجشنبه ۷ فروردین ماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی بازداشت و نهایتا به زندان مرکزی زاهدان انتقال داده شد.

لازم به ذکر است، بازداشت این روحانی که از مدرسان مکتب علوم قرآنی در شهرستان «مهرستان» است، به دنبال طرح انتقاداتی در خطبه‌های نماز جمعه صورت گرفته بود.

آرش گنجی، مترجم و منشی هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران، روز شنبه ۲۴ مهرماه، طی ابلاغیه‌ای جهت تحمل حبس احضار شد. آقای گنجی پیشتر توسط دادگاه انقلاب تهران به ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شد و این حکم عینا به تایید دادگاه تجدیدنظر استان تهران رسید.

به نقل از کانون نویسندگان ایران، روز شنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۰، آرش گنجی، مترجم و منشی هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران، طی ابلاغیه جهت تحمل حبس احضار شد.

آقای گنجی، پیشتر توسط شعبه‌ ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شد و دادگاه تجدیدنظر استان تهران حکم صادره را عینا تایید کرد.

qqqآرش گنجی در تاریخ ۱ دی ماه ۱۳۹۸ در پی مراجعه نیروهای ماموران امنیتی به خانه‌اش بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. ماموران در زمان بازداشت اقدام به تفتیش منزل وی کرده و برخی از وسایل و مدارک شخصی او را نیز ضبط کرده و با خود بردند. وی نهایتا مدتی بعد از بند ۲۰۹ زندان اوین به بند عمومی زندان اوین منتقل شد و در تاریخ ۲۹ دیماه ۹۸، با تودیع قرار وثیقه ۴۵۰ میلیون تومانی تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.

نخستین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات آقای گنجی در تاریخ ۲۵ خردادماه سال گذشته برگزار شد و در جریان این جلسه قاضی مقیسه اقدام به افزایش میزان وثیقه به ۳ میلیارد تومان کرد و در نتیجه آقای گنجی بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. او نهایتا در تاریخ ۳۱ خرداد با تودیع قرار وثیقه از زندان اوین آزاد شد.

جلسه دوم دادگاه آقای گنجی در تاریخ ۹ آذر ۱۳۹۹با حضور وکیل او برگزار شده بود و آقای گنجی به دلیل داشتن علائم مشکوک به کرونا در این جلسه دادگاه حاضر نشد. هرانا پیشتر در تاریخ ۸ دی ماه ۹۹ طی گزارشی از برگزاری آخرین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات آرش گنجی در دادگاه انقلاب تهران خبر داده بود.

آرش گنجی مترجم و منشی هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران است. او کتاب‌هایی از جمله «مبارزه بر سر شیوه تفکر در جنبش طبقه کارگر» و «غروب خدایان بر فراز نظم نوین جهانی» را ترجمه کرده است.

کانون نویسندگان ایران یک نهاد غیردولتی متشکل از نویسندگان، مترجمان، ویراستاران و بخشی از انجمن جهانی قلم است، این کانون در سال ۱۳۴۷ رسما با هدف تشکل یابی صنفی نویسندگان و مبارزه با سانسور اعلام موجودیت کرد، کانون نویسندگان و اعضای آن از ابتدای تشکیل و به ویژه طی دهه های ۶۰ و ۷۰ با درجات مختلف سرکوب، از سانسور و تعقیب قضایی گرفته تا قتل روبرو بوده‌اند. محمدجعفر پوینده و محمد مختاری از از جمله اعضای کانون نویسندگان بوده‌اند که در جریان قتل‌های زنجیره‌ای توسط وزارت اطلاعات به قتل رسیدند.

ضمحمد مختاری و محمدجعفر پوینده، دو روشنفکر سرشناس و از اعضای کانون نویسندگان ایران، در دهه ٧٠ بودند که به دست وزارت اطلاعات در پروژه‌ی قتل‌های زنجیره‌ای کشته شدند.