سهیل حقدوست، شهروند بهائی ساکن قائمشهر با فشار اطلاعات سپاه این شهرستان از محل کار خود اخراج شد. محل کسب آقای حقدوست پیشتر نیز از سوی اداره اماکن پلمپ و بسته شده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، طی روزهای اخیر سهیل حقدوست، شهروند بهائی ساکن قائمشهر با فشار اطلاعات سپاه این شهرستان از محل کار خود اخراج شد.

یک منبع مطلع در این خصوص گفت: «آقای حقدوست قبلا صاحب یک عینکفروشی بود که چند سال قبل به بهانه تعطیلی در یکی از اعیاد مذهبی بهائیان پلمپ شد. از آن زمان به بعد او در مطب یک چشمپزشک در این شهرستان مشغول به کار شده بود، در روزهای گذشته اطلاعات سپاه این پزشک را احضار و به مدت ۲ ساعت تحت فشار قرار داده که باید تا پایان ماه آقای حقدوست را اخراج کند. این پزشک نیز مجبور به دادن تعهد شده و علیرغم میل باطنی خود مجبور به این کار شده است.»

محل کسب آقای حقدوست پیشتر در سال ۹۴ نیز  از سوی اداره اماکن پلمپ و بسته شده بود. این شهروند بهائی در مردادماه ۹۶ به بهانه اطلاع رسانی در ارتباط با موضوع پلمپ محل کسب خود و شهروندان بهائی استان مازندران و پیگیری قانونی این موضوع بازداشت و پس از چهار روز با تودیع قرار وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی آزاد شد. وی توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب شهرستان ساری از بابت اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام” به یک سال حبس تعزیری محکوم شده و این حکم در مرحله تجدیدنظر به ۴ ماه حبس تعزیری کاهش پیدا کرد. نهایتا اسفندماه ۹۷ محکومیت او در پی اعمال عفو موضوعی ۲۲ بهمن ملغی شد.

شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار نفر بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.

کارگران شاغل در شهرداری اندیمشک، از عدم پرداخت ۱۱ ماه مطالبات مزدی خود خبر دادند.

به نقل از ایلنا، کارگران شهرداری اندیمشک از تاخیر در پرداخت معوقات مزدی خود انتقاد دارند.

یکی از کارگران شهرداری اندیمشک با بیان اینکه از مهرماه سال گذشته حقوق خود را طلبکارند، گفت: دریافت حقوق با نرخ دستمزد سال گذشته به هیج وجه با گرانی‌های افسارگسیخته سال جاری سنخیت ندارد.

یکی از کارگران با بیان اینکه با احتساب مهرماه، ۱۱ ماه حقوق‌مان به تاخیر افتاده است، ادامه داد: چرا ما باید برای دریافت معوقات مزدی خود دوندگی کنیم؟ شهرداری اندیمشک در حالی ادعا می‌کند بودجه ندارد و نهادهای بالادستی نیز همانند شورای شهر هیچ نظارتی بر اوضاع ندارند که هر ماه اقدام به ساخت و ساز انواع پروژه‌های غیرضروری و زیباسازی در شهر می‌کنند.

این کارگر واحد خدماتی در ادامه گفت: هنوز طبق مصوبه افزایش حقوق سال ۱۴۰۰ حقوق نگرفته‌ایم و اگر وضعیت به همین منوال پیش برود برای دریافت حقوق فروردین ماه سال جاری باید تا بهمن و اسفند صبر کنیم.

او در ادامه با بیان اینکه با توجه به شرایط فعلی بعید می‌دانیم شهردای بتواند به این زودی بدهی خود را کامل به کارگران بپردازد، افزود: مشکلاتی که در زمینه پرداخت دستمزد کارگران بوجود آمده ناشی از مدیریت شهرداری است. متاسفانه شهردار سابق و اعضای شورای قبلی شهر اندیمشک برای جبران کمبودهای مالی اهیچ اقدامی مثبت برای تامین منابع مالی پایدار در شهرداری انجام نداده‌اند.

کارگران مجموعه اخیر از کمبود امکانات و ایمنی کار نیز گلایه دارند. این کارگر گفت: در فصل گرما در اندیمشک که دمای هوا به بیش از ۵۰ درجه می‌رسد بدون هیچ امکاناتی کار می‌کنیم و برخی مواقع همکاران از شدت گرما تا پای مرگ پیش می‌روند.

Two Iranian-Kurds, Anwar Chalshi and Kamel Seydan Maskan (Jabarvand), were sentenced by the Revolutionary Court of Urmia to fourteen years in prison.

According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners; Anwar Chalshi, a resident of Lorzini village, and Kamel Seydan Maskan (Jabarvand), a resident of Cherik Abad village in the Marghur district, have been sentenced to seven years in prison each in recent days for the charges of “membership in Kurdish parties opposed to the regime.”

The verdicts were issued by the Revolutionary Court of Urmia, citing charges such as “membership in Kurdish parties opposed to the regime.” This sentence has been officially announced to these two citizens in prison.

The two citizens were charged at Branch 6 of the Urmia Revolutionary Court and on Monday, February 8th, 2021.

On Wednesday, December 2nd, 2020, the two citizens, along with another citizen named “Musa Alusi” from the village of “Valandeh Olya” in the central part of Urmia, were arrested by the forces of the Hamzeh base of the Revolutionary Guards.

On Thursday, January 14th, 2021, Anwar Chalshi was transferred to the political prison ward of Urmia Central Prison.

Kamel Seydan Maskan (Jabarvand) was transferred from the Al-Mahdi Detention Center in Urmia to the quarantine ward of the city’s central prison after his interrogation was completed on Saturday, February 6th, 2021.

Musa Alusi was released on bail from Al-Mahdi Detention Center in Urmia after his interrogation was completed.

غلام طیبی، شهروند اهل بهبهان و یکی از شرکت کنندگان در اعتراضات تیرماه خوزستان ظهر امروز شنبه ۲۴ مهرماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، ظهر امروز شنبه ۲۴ مهرماه ۱۴۰۰، غلام طیبی، شهروند اهل بهبهان و یکی از شرکت کنندگان در اعتراضات تیرماه خوزستان توسط نیروهای امنیتی در یک باشگاه ورزشی در این شهر بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

بازداشت آقای طیبی با همراهی ماموران نیروی انتظامی و در خصوص اعتراضات تیرماه امسال در بهبهان صورت گرفته و گفته می‌شود که او پس از آغاز موج بازداشت اهالی روستای کردستان بزرگ برای جلوگیری از دستگیری از بازگشت به خانه اجتناب کرده بود. در تاریخ ۱۰ مهرماه نیز در این خصوص علی طیبی یکی دیگر از اهالی این روستا بازداشت شده بود.

غلام طیبی، ۳۲ ساله مجرد، بیکار و یکی از اهالی روستای کردستان بزرگ از توابع شهرستان بهبهان است.

پیشتر یک منبع مطلع در این خصوص به هرانا گفته بود؛ اغلب شهروندان و اهالی این روستا که در جریان این اعتراضات بازداشت شده بودند، کشاورز بوده و به دلیل سومدیریت منابع آبی با مشکل مواجه شده‌اند. چندی قبل معاون بهبود تولیدات گیاهی سازمان جهاد کشاورزی استان خوزستان از تاخیر کشت پاییزی در این استان در پی کاهش ذخایر آب در سدهای بالادست خبر داده بود.

هرانا پیشتر در گزارشی با عنوان “گزارش جمع بندی از هفته دوم اعتراضات خوزستان/ اعتراض در ۴۱ شهر” از احراز هویت ۱۷۱ تن از بازداشت شدگان خبر داده بود. تجمعات مردمی از شب پنجشنبه ۲۴ تیرماه در استان خوزستان در اعتراض به بی آبی و سوء مدیریت مسئولان، در این استان آغاز شد. این اعتراضات طی دو هفته به دست کم ۴۱ شهر گسترش یافت. بر اساس گزارشات دریافتی علاوه بر ده‌ها کشته و زخمی در جریان این اعتراضات صدها شهروند معترض نیز بازداشت شدند.

زهرا جمالی، فعال مدنی امروز شنبه ۲۴ مهرماه از زندان اوین به مرخصی متصل به آزادی اعزام شد. خانم جمالی پیشتر توسط دادگاه انقلاب تهران به ۶ سال حبس تعزیری محکوم شده بود که نهایتا محکومیت او پس از تسلیم به رای و به دلیل فقدان سابقه کیفری به ۲۷ ماه زندان کاهش پیدا کرد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز شنبه ۲۴ مهرماه ۱۴۰۰، زهرا جمالی، فعال مدنی از زندان اوین به مرخصی متصل به آزادی اعزام شد.

اواسط مردادماه ۹۸، نامه‌ای با امضای ۱۴ تن از کنشگران مدنی مبنی بر درخواست استعفای آیت الله خامنه ای منتشر شد. با انتشار این نامه شماری از امضاکنندگان بازداشت و برخی نیز تحت فشار قرار گرفتند. در ادامه این نامه، نامه دیگری با محتوای مشابه تحت عنوان ۱۴ فعال مدنی زن منتشر شد. زهرا جمالی یکی از امضاکنندگان بیانیه ۱۴ فعال مدنی زن، مبنی بر درخواست استعفای آیت الله خامنه ای است.

در همین رابطه زهرا جمالی در تاریخ ۲ شهریورماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی در منزل خواهر خود در تهران بازداشت شد.

وی نهایتا توسط دادگاه انقلاب تهران محاکمه و از بابت اتهامات اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام به ۶ سال حبس تعزیری محکوم شد. محکومیت تعیین شده برای این شهروند به دلایلی ازجمله فقدان سابقه کیفری به ۴۴ ماه حبس تعزیری کاهش پیدا کرد.

این حکم نهایتا با عدم اعتراض به رای صادره و تسلیم به رای به ۳۳ ماه حبس تقلیل یافت که با استناد به ماه ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، ۲۷ ماه زندان قابل اجرا بود.

ارسلان یزدانی، شهروند بهائی، امروز شنبه ۲۴ مهرماه، با تودیع قرار وثیقه از زندان اوین آزاد شد. آقای یزدانی در تاریخ ۱۰ شهریورماه، توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و به یکی از بازداشتگاه های امنیتی در زندان اوین منتقل شده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز شنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۰، ارسلان یزدانی، شهروند بهائی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.

آزادی آقای یزدانی پس از ۴۵ روز و با تودیع قرار وثیقه صورت گرفته است.

آقای یزدانی در تاریخ ۱۰ شهریورماه، توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشتشده و به یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در زندان اوین منتقل شد. نیروهای امنیتی در زمان بازداشت این شهروند اقدام به تفتیش منزل و ضبط شماری از وسایل شخصی او کردند.

همچنین منزل والدین این شهروند بهائی در تاریخ ۸ مهرماه توسط نیروهای امنیتی مورد بازرسی قرار گرفته و شماری از وسایل شخصی آنها از جمله لپ تاپ، تلفن همراه، وسایل الکترونیکی، عکس و مدارک آنها ضبط شد. در جریان این بازرسی به سعیده خضوعی، مادر ارسلان یزدانی به صورت شفاهی گفته شد که باید طی روزهای آتی در دادسرای اوین حاضر شود.

به گفته یک منبع مطلع نهایتا روز چهارشنبه ۱۴ مهرماه پس از پیگیری‌های مکرر همسر آقای یزدانی، دستور پس دادن وسایل الکترونیکی خانواده از جمله تلفن همراه و لپ تاپ فرزندانشان و خود او صادر شد.

شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار شهروند بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.

زندان رجایی شهر کرج که در گذشته با نام زندان گوهردشت از آن یاد می‌شد در منطقه رجایی شهر کرج در استان البرز واقع شده است. این زندان که در طبقه‌بندی سازمان زندان‌ها به عنوان محل نگهداری محکومان جرایم خشن شناخته می‌شود سال‌هاست به عنوان محل تبعید زندانیان سیاسی و غیر سیاسی توسط نهادهای امنیتی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. این گزارش ضمن بررسی گوشه‌ای از مشکلات زندانیان، جدیدترین لیست و آخرین وضعیت ۲۷ زندانی سیاسی و امنیتی در این زندان را مورد بررسی قرار می‌دهد. شماری از این زندانیان در پی محکومیت‌های طولانی مدت و یا ضرب و شتم در زمان بازداشت با مشکلات عدیده پزشکی مواجه شده‌اند که در گزارش پیش رو به این موارد نیز پرداخته شده است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، زندانیان زندان رجایی شهر کرج همچون عمده زندان‌های کشور با مشکلات جدیدی به خصوص در حوزه بهداشت و سلامت دست و پنجه نرم می‌کنند.

زندان رجایی شهر کرج که در گذشته با نام زندان گوهردشت از آن یاد می‌شد در منطقه رجایی شهر کرج در استان البرز واقع شده است. این زندان بدل به تبعیدگاه زندانیان عقیدتی اهل سنت، شهروندان بهائی و همچنین زندانیان سیاسی و امنیتی شده است. به علاوه زندانیان متهم به جرائم خشن همچون قتل، سرقت، زورگیری و جرایم مرتبط با مواد مخدر نیز در آن نگهداری می‌شوند.

زندان رجایی شهر متشکل از ۱۰ بند و هر بند دارای ۳ سالن است. سالن‌ها در طبقات همکف، اول و دوم ساخته شده‌اند. هر بند این زندان دارای دو نوع سالن است.

نوع اول: سالنی که در دهه ۶۰ از سلول‌های آن به عنوان سلول انفرادی استفاده می‌شد. این سالن‌ها دارای ۳۰ تا ۳۵ سلول کوچک هستند و در هر سلول بین ۲ تا ۳ زندانی نگهداری می‌شوند.

سالن نوع دوم: این سالن‌ها داری ۱۵ اتاق بزرگ هستند و در هر اتاق بین ۵ تا ۷ زندانی مدت محکومیت خود را سپری می‌کنند. در هر سالن ۳ سرویس بهداشتی و ۳ حمام تعبیه شده و یک اتاق نیز به عنوان آشپزخانه در نظر گرفته شده که به صورت اشتراکی بین زندانیان استفاده می‌شود.

فروشگاه زندان تحت مدیریت شرکت حامی وابسته به سازمان زندان‌های کل کشور است. در فروشگاه زندان کالاها و مواد غذایی مورد نیاز زندانیان با قیمت درج شده روی اجناس عرضه می‌شوند. میوه و سایر اقلام غیر بسته بندی نیز با قیمتی ۱۰ تا ۲۰ درصد گران‌تر از قیمت اصلی فروخته می‌شوند. این روند سال گذشته مدتی با شکایت زندانیان نزد رئیس زندان بهبود پیدا کرد اما به واسطه مدیریت فروشگاه توسط شرکت حامی این اجناس دوباره به قیمت سابق بازگشتند. در خصوص لوازم برقی همچون یخچال، بخاری و تلویزیون نیز به دستور رئیس زندان قیمت‌ها به قیمت اصلی بازار کاهش یافت. رئیس زندان در این خصوص به شرکت حامی اخطار داد که در صورت عرضه لوازم برقی بیشتر از قیمت واقعی باید این اجناس را به خارج از زندان منتقل کند. به علاوه زندانیان در موارد خاص اگر نیاز به کالایی داشته باشند که در فروشگاه وجود ندارد با درخواست کتبی از رئیس زندان و کسب موافقت او، فروشگاه کالای مورد نیاز را تهیه خواهد کرد.

سال گذشته پس از انتصاب الله کرم عزیزی، رئیس جدید زندان رجایی شهر کیفیت غذای زندان نسبت به گذشته بهبود نسبی داشته است. اما برخی از زندانیان به صورت شخصی غذای مورد نیاز خود را در اتاقی که در هر سالن به عنوان آشپزخانه استفاده می‌شود و دارای چند شعله گاز است تهیه می‌کنند؛ مابقی زندانیان نیز از غذای زندان استفاده می‌کنند. استفاده از آشپزخانه بعد از ساعت ۱۱ شب ممنوع است.

زندان رجایی شهر کرج که به عنوان محلی برای نگهداری زندانیان جرائم خش طبقه بندی شده است، هم اکنون محل نگهداری تعداد زیادی از زندانیان سیاسی تبعیدی نیز است. ماهیت خشن و بدنام این زندان و وجود زندانیان عقیدتی در آن اهمیت مانیتور کردن مستمر آن را دو چندان می کند.

لازم به اشاره است در کنار زندانیان سیاسی ساکن سالن ۱۰، سالن دیگری نیز به زندانیان سنی مذهب که آنها نیز عمدتا ذیل اتهام اقدام علیه امنیت ملی دربند هستند اختصاص یافته. هرانا در زمان تنظیم این گزارش کماکان آخرین وضعیت این بند را در دست بررسی دارد و امیدوار است به زودی گزارشی در خصوص آخرین وضعیت این زندانیان نیز منتشر کند.

در حال حاضر ۲۳ زندانی سیاسی در سالن امنیتی ۱۰ زنان رجایی شهر کرج محبوس هستند. جدیدترین لیست آنها به کوشش هرانا در ادامه می‌آید:

۱.سعید ماسوری، تاریخ بازداشت: ۱۹ دی ۱۳۷۹، اتهام: محاربه از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق. آقای ماسوری در سال ۱۳۸۱ توسط دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شد؛ این حکم در نهایت به حبس ابد تقلیل پیدا کرد. دکتر سعید ماسوری، متولد ۱۳۴۴ است و اکنون بیست و یکمین سال از مدت محکومیت خود را سپری می‌کند.

۲. افشین بایمانی، تاریخ بازداشت: ۱۵ شهریور ۱۳۷۹، اتهام: محاربه از طریق همکاری با سازمان مجاهدین خلق، آقای بایمانی توسط دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شد؛ این حکم در نهایت به حبس ابد تقلیل پیدا کرد. افشین بایمانی اکنون بیست و دومین سال از مدت محکومیت خود را سپری می‌کند.

۳. مطلب احمدیان، تاریخ بازداشت: ۱۳ مهر ۱۳۸۹، اتهام: محاربه از طریق عضویت در یکی از گروه های اپوزیسیون، آقای احمدیان توسط دادگاه انقلاب به ۳۰ سال حبس تعزیری محکوم شده است.

۴. حمزه سواری، ۱۱ شهریور ۱۳۸۴، اتهام: فساد فی الارض، محاربه و اقدام علیه امنیت ملی، آقای سواری توسط دادگاه انقلاب اهواز به اعدام محکوم شد؛ این حکم در نهایت به حبس ابد تقلیل پیدا کرد. حمزه سواری در ۱۶ سالگی بازداشت شده و اکنون هفدهمین سال از مدت محکومیت خود را در تبعید سپری می‌کند.

۵.محمد علی (پیروز) منصوری، تاریخ بازداشت: شهریور ۱۳۸۶، اتهام: محاربه از طریق هواداری از سازمان مجاهدین خلق، آقای منصوری توسط دادگاه انقلاب تهران به ۲۰ سال حبس تعزیری محکوم شد. آقای منصوری در تاریخ ۱۸ شهریورماه در پی سکته قلبی و پس از تحمل ۱۴ سال حبس، برای نخستین بار از این زندان به مرخصی اعزام شد.

۶. حسن صادقی، تاریخ بازداشت: ۹ بهمن ۱۳۹۱، اتهام: محاربه از طریق هواداری از سازمان مجاهدین خلق، آقای صادقی توسط دادگاه انقلاب تهران به ۱۵ سال حبس تعزیری و مصادره اموال شامل (شش دانگ مغازه و منزل) محکوم شد، حسن صادقی ۵۸ ساله است و اکنون نهمین سال از مدت محکومیت خود را سپری می‌کند. آقای صادقی طی سالهای ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۶ نیز مدت محکومیت خود را در زندان سپری کرد.

۷. ابوالقاسم فولادوند، تاریخ بازداشت: ۱۳۹۲، اتهام: محاربه از طریق هواداری از سازمان مجاهدین خلق، آقای فولادوند توسط دادگاه انقلاب به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شد، ابوالقاسم فولادوند ۵۹ ساله است و اکنون هشتمین سال از مدت محکومیت خود را سپری می‌کند.

۸. سهیل عربی، تاریخ بازداشت: ۱۶ آبان‌ ۱۳۹۲، اتهام: توهین به مقدسات دینی، فعالیت تبلیغی علیه نظام و توهین به رهبری، وی در پرونده نخست به ۵ سال حبس و از بابت پرونده دیگرش به اتهام “نشر اکاذیب به قصد تشویق اذهان عمومی و تبلیغ علیه نظام” به ۲ سال حبس، دو سال تبعید به برازجان و ۴ میلیون تومان جزای نقدی و به اتهام “تخریب اموال دولتی” به ۱ سال و ۸ ماه حبس تعزیری و اخیرا در پرونده دیگری به ۲ سال حبس تعزیری، جزای نقدی، ممنوعیت خروج از کشور و الزام حضور فصلی در دفتر نظارت و پیگیری ضابطین محکوم شد.

۹. سعید اقبالی، تاریخ بازداشت: ۱۲ بهمن ۱۳۹۶، اتهام: اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور و فعالیت تبلیغی علیه نظام، توسط دادگاه انقلاب تهران به ۶ سال حبس تعزیری محکوم شده و این محکومیت در دادگاه تجدیدنظر عینا تایید شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۵ سال زندان برای وی قابل اجرا است. وی هم اکنون دومین سال از دوران محکومیت خود را سپری می‌کند.

۱۰. بهنام موسیوند، تاریخ بازداشت:  ۱۲ بهمن ۱۳۹۶، اتهام: اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور و فعالیت تبلیغی علیه نظام، توسط دادگاه انقلاب تهران به ۶ سال حبس تعزیری محکوم شده و این محکومیت در دادگاه تجدیدنظر عینا تایید شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۵ سال زندان برای وی قابل اجرا است. وی هم اکنون دومین سال از دوران محکومیت خود را سپری می‌کند.

۱۱. رضا محمدحسینی، تاریخ بازداشت: اردیبهشت ۱۳۹۸، اتهام: اجتماع و تبانی، توهین به رهبری، خروج غیرقانونی از مرز، ورود غیرمجاز به داخل کشور، تمرد از دستور ماموران، آقای محمدحسینی توسط دادگاه انقلاب تهران به ۱۶ سال و ۶ ماه حبس محکوم شده و این محکومیت در دادگاه تجدیدنظر عینا تایید شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۷ سال زندان برای وی قابل اجرا است. وی در پرونده دیگری که در دوران حبس برای او گشوده شد، به اتهام “توهین به مامور در حین انجام وظیفه” به تحمل ۵۰ ضربه شلاق محکوم شد. او هم‌اکنون سومین سال از مدت محکومیت خود را سپری می‌کند.

۱۲. مهدی مسکین نواز، تاریخ بازداشت: ۱۵ اردیبهشت ۹۸ ، اتهامات: اجتماع و تبانی، اقدام علیه امنیت ملی، توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام،  آقای مسکین نواز توسط دادگاه انقلاب تهران ۱۳ سال حبس تعزیری و دو سال اقامت اجباری در فهرج کرمان و ممنوعیت از عضویت در احزاب و گروه‌های سیاسی محکوم شد که با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، ۷ سال و شش ماه آن قابل اجرا است. وی هم‌اکنون سومین سال از مدت محکومیت خود را سپری می‌کند. آقای مسکین نواز اخیرا در پی مثبت اعلام شدن تست کرونا به قرنطینه این زندان منتقل شد.

۱۳. هوشنگ رضایی، تاریخ بازداشت: ۱۳۸۹، اتهام: محاربه از طریق عضویت در حزب کومله، جاسوسی، قتل و زنای محصنه، آقای رضایی ابتدا توسط دادگاه انقلاب به اعدام محکوم شد؛ این حکم در نهایت به ۱۵ سال حبس تعزیری تقلیل یافت. آقای رضایی اخیرا در پی مثبت اعلام شدن تست کرونا به قرنطینه این زندان منتقل شد.

۱۴. احد برزگر، تاریخ بازداشت: ۱۳۹۸، اتهام: هوادای از یکی از سازمان‌های مخالف نظام (سازمان مجاهدین خلق ایران)، آقای برزگر توسط دادگاه انقلاب تهران به ۶ سال حبس تعزیری محکوم شد. با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۵ سال زندان برای وی قابل اجرا است. احد برزگر که دومین سال از دوران محکومیت خود را سپری می‌کند، پیشتر نیز در دهه شصت از بابت اتهام سیاسی زندانی بوده است.

۱۵. علی اسحاق، تاریخ بازداشت: ۳۰ آبان ۱۳۹۸، اتهام: عضویت در گروه فدائیان اقلیت، محکوم به ۵ سال حبس تعزیری، علی اسحاق متولد ۱۳۲۹ است. وی پیشتر نیز طی سالهای ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۸ از بابت همین اتهام در زندان اوین محبوس بود.

۱۶. آرش نصری، تاریخ بازداشت: ۲۸ آذر ۱۳۹۸، اتهامات: عضویت در گروه‌های کومله و خبات، ورود غیرقانونی به کشور، خروج غیرقانونی از کشور، نگهداری سلاح و فشنگ غیر مکشوفه، آقای نصری در انتظار برگزاری دادگاه است. گفتنی است که اتهامات انتسابی به آرش نصری به دلیل انتشار دو عکس در حساب شخصی خود در اینستاگرام با لباس گروه های مذکور است.

۱۷. ایرج حاتمی، تاریخ بازداشت: ۲۶ مهر ۱۳۸۹، اتهام: جاسوسی برای امریکا، محکوم به ۱۰ سال حبس تعزیری. آقای حاتمی به مدت ۱۳ سال (از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳) در وزارت دفاع مشغول به کار بود. ایام ۲ سال و ۳ ماهه بازداشت آقای حاتمی در بازداشتگاه نظامی محاسبه نشده و وی کماکان زندانی است. او خردادماه امسال در اعتراض به این امر اقدام به اعتصاب غذا کرده بود.

۱۸. آرشام (محمود) رضایی، تاریخ بازداشت: ۱۷ دی ۱۳۹۷، اتهام: تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی و توهین به رهبری، آقای رضایی توسط دادگاه انقلاب تهران به ۸ سال و ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شده و این حکم در مرحله تجدیدنظر عینا تایید شد. با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۵ سال زندان در خصوص وی قابل است. آقای رضایی که نخستین سال از دوران محکومیت خود را سپری می‌کند، اخیرا در پی مثبت اعلام شدن تست کرونا به قرنطینه این زندان منتقل شد.

۱۹. نصرالله لشنی، تاریخ بازداشت: ۱۳۹۲، اتهام: اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور و تبلیغ علیه نظام، توسط دادگاه انقلاب تهران به ۶ سال حبس تعزیری و دو سال محرومیت از فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی محکوم شده و این محکومیت در مرحله تجدیدنظر عینا تایید شد. این زندانی سیاسی مهرما ۹۹ به اتهام غیبت در مرخصی به تحمل ۴۰ ضربه شلاق محکوم شد که این حکم پس از اعتراض به ۳۰ ضربه شلاق تقلیل یافت. وی همچنین از بابت اتهامات عبور غیرقانونی از مرز و عضویت در یکی از گروه های مخالف نظام ۲ پرونده در حال بررسی دارد.

۲۰. علی موسی‌نژاد فرکوش، تاریخ بازداشت: ۲۰ دی ۱۳۹۷، اتهام: اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی/خارجی، توهین به رهبری و توهین به آیت الله خمینی و فعالیت تبلیغی علیه نظام، آقای موسی‌نژاد توسط دادگاه انقلاب تهران به ۸ سال حبس تعزیری محکوم شد. با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۵ سال زندان برای او قابل اجرا است. آقای موسی‌نژاد نخستین سال دوران محکومیت خود را سپری می‌کند. آقای فرکوش چندی قبل به مرخصی درمانی اعزام شد.

۲۱. فرزین رضایی روشن، تاریخ بازداشت: خردادماه ۱۳۹۶، اتهام: تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، آقای رضایی روشن توسط دادگاه انقلاب به ۴ سال حبس تعزیری محکوم شد. آقای رضایی روشن دومین سال دوران محکومیت خود را سپری می‌کند.

۲۲. عبدالرسول مرتضوی، تاریخ بازداشت: مرداد ۱۳۹۸، اتهام: تشکیل گروه غیرقانونی و تبلیغ علیه نظام، توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی و توهین به رهبری، وی توسط دادگاه انقلاب تهران ۲۶ سال حبس تعزیری محکوم شد. از این میزان ۱۱ سال زندان به عنوان مجازات اشد در خصوص وی قابل اجراست.

۲۳. پوریا وحیدیان، تاریخ بازداشت: ۱ آذر ۱۳۹۹، اتهام: همکاری با یکی از سازمان‌های مخالف نظام (سازمان مجاهدین خلق ایران)، به صورت بلاتکلیف در انتظار صدور حکم است، آقای وحیدیان در مردادماه ۹۷ نیز به اتهام هواداری از سازمان مجاهدین خلق ایران از طریق شعارنویسی توسط دادگاه انقلاب تهران به ۳ سال و ۶ ماه حبس تعزیری محکوم و نهایتا اسفندماه ۹۸ به صورت زودهنگام از زندان اوین آزاد شده بود.

۲۴. امیر دوربین قاضیانی، تاریخ بازداشت: ۲۲ آذر ۱۳۹۲، اتهام: جاسوسی برای آمریکا، آقای قاضیانی توسط دادگاه انقلاب به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد. وی هم اکنون در حال سپری کردن هشتمین سال از دوران محکومیت خود است.

در حال حاضر ۳ زندانی سیاسی نیز در فرعی سالن امنیتی ۱۰ بند ۴ و یک زندانی در بند ۱۰ زندان رجایی شهر کرج محبوس هستند.

۲۵. فرهاد فهندژ، تاریخ بازداشت: ۲۶ مهرماه ۱۳۹۱، اتهام: تبلیغ آیین بهایی و اداره تشکیلات بهایی، آقای فهندژ توسط دادگاه انقلاب به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد؛ فرهاد فهندژ متولد ۱۳۳۸ در شهرستان تربت حیدریه است. او هم‌اکنون نهمین سال از دوران محکومیت ده ساله خود را سپری می‌کند. این شهروند بهایی در سال ۱۳۶۲ (در سن ۲۴ سالگی) نیز دستگیر و به ۶ سال حبس محکوم شد.

۲۶. فرهاد میثمی، تاریخ بازداشت: ۹ مرداد ۱۳۹۷، اتهامات: اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور و فعالیت تبلیغی علیه نظام، آقای میثمی توسط دادگاه انقلاب به ۶ سال حبس تعزیری و ۲ سال محرومیت از عضویت در احزاب و گروه‌های سیاسی و اجتماعی، فعالیت در فضای مجازی، رسانه‌ها، مطبوعات و خروج از کشور محکوم شد. با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی ۵ سال آن قابل اجرا است. وی هم‌اکنون چهارمین سال از مدت محکومیت خود را سپری می‌کند.

۲۷. ارژنگ داوودی، تاریخ بازداشت: ۱۸ آبان ۱۳۸۱ ، اتهاماتی از جمله: تشکیل گروه غیرقانونی و عضویت در یکی از گروه‌های مخالف نظام، توهین به رهبری و مسئولان عالی رتبه نظام، وی توسط دادگاه انقلاب به ۱۵ سال و ۸ ماه حبس تعزیری محکوم شده و نهایتا به ۱۰ سال و ۸ ماه حبس تعزیری تقلیل یافت. وی در سال ۱۳۹۱ چند ماه پیش از آزادی در پرونده جدیدی به اتهام هواداری از سازمان مجاهدین خلق به اعدام محکوم شد. پس از نقض حکم اعدام در دیوان عالی کشور، آقای داووی به ۵ سال حبس و تبعید در زندان زابل محکوم شد. این زندانی سیاسی در پرونده‌های متعدد از بابت اتهاماتی از جمله توهین به رهبری به حبس محکوم شده است. وی در این سالها مدتی را در زندان بندرعباس نیز سپری کرده بود.

لازم به ذکر است که پیمان (امیررضا) عارفی که در تاریخ اردیبهشت ۸۸ از بابت اتهامات سب نبی و هواداری از انجمن پادشاهی بازداشت شده بود و در مرحله بدوی از بابت همین اتهامات توسط دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم و سپس در دادگاه تجدیدنظر به اتهام “هواداری از انجمن پادشاهی” به ۱۵ سال حبس تعزیری و تبعید محکوم شد، چند ماه قبل همراه با پابند نظارتی الکترونیک از زندان آزاد شده است. همچنین شهریورماه امسال اصغر پاداشی که از شهریور ۱۳۸۷به اتهام جاسوسی برای موساد بازداشت و محکوم به ۱۰ سال حبس تعزیری و پرداخت جزای نقدی ۳۴ هزار دلاری شده بود. نهایتا پس از حدود ۳ سال از اتمام دوران محکومیت، با پرداخت جریمه نقدی از زندان آزاد شد.

حق درمان و محرومیت زندانیان سیاسی از دریافت خدمات درمانی مناسب

حق درمان از جمله حقوق اساسی هر زندانی است که در قوانین داخلی، بین‌المللی و اسناد حقوق بشری به صراحت به آن اشاره شده است. در قوانین داخلی، مواد متعددی از آیین نامه اجرایی سازمان زندانها به بیماری زندانی و درمان او اشاره می‌کند. با این حال کارشکنی مسئولین زندان به بهانه‌های مختلف، باعث نقض حقوق زندانیان بیمار و به خطر افتادن جانشان می‌شود.

اعزام به مراکز درمانی زندانیان محبوس در زندان رجایی شهر همواره با سنگ اندازی مسئولان زندان و یا نهادهای امنیتی مواجه می‌شود. حسن صادقی، سهیل عربی، سعید اقبالی، حمزه سواری، ابوالقاسم فولادوند و ارژنگ داوودی تعدادی از زندانیان سیاسی بیمار در این زندان هستند که تحت شرایط مذکور از دریافت خدمات پزشکی محروم مانده‌اند.

شرح جزئیات بیماری‌های ۱۵ تن از زندانیان سیاسی در ادامه می‌آید:

۱. مطلب احمدیان مبتلا به عفونت بیضه و مثانه و همچنین آسیب‌های نخاعی است. وی از بیماری ارکیتیس (عفونت بیضه) و انتقال عفونت به مثانه رنج می‌برد و تاکنون تحت رسیدگی پزشکی قرار نگرفته است. عدم رسیدگی به وضعیت وی در حالی است که بیماری آقای احمدیان در حال پیشروی است. پزشک عمومی و متخصص عفونی در بهداری زندان اوین بارها تاکید کرده‌اند که این زندانی سیاسی حتما باید توسط جراح و متخصص اورولوژی معاینه شده و سونوگرافی و آزمایشات مربوطه صورت گیرد. به علاوه مطلب احمدیان به دلیل عارضه نخاعی باید هر شش ماه یکبار تحت آزمایش ام آر آی قرار گرفته و همچنین جهت جلوگیری از پیشرفت بیماری و درمان به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کند.
سال ۹۸ پزشک متخصص دستور تزریق ژل به ناحیه نخاعی داد که با نامه نگاری مسئول بهداری و رئیس زندان موفق به گرفتن آنها نشد. بالاخره سال ۹۹ از خارج از زندان دارو تهیه شده و تزریق شد. یک تزریق دیگر هم به دستور پزشک باید شهریورماه انجام میداد که هنوز موفق به تهیه دارو نشده است.

۲. افشین بایمانی مبتلا به سنگ کلیه و دیابت است وی همچنین پس از سالها حضور در محیط نامناسب زندان از تیرماه سال ۹۶ دچار گرفتگی عروق قلب شده است. وی در اسفندماه ۹۸ به دلیل شرایط حساس بیماری باید به بیمارستان تخصصی قلب که در آنجا پرونده دارد منتقل می‌شد؛ با این حال مسئولان زندان در یک اقدام سلیقه‌ای تصمیم گرفتند او را به بیمارستان رجایی که مرکز تخصصی نیست و مدارکی از بیماری وی نیز در آنجا وجود ندارد اعزام کنند. به علاوه چندی پیش برای هفتمین بار در چهار ماه اخیر از آقای بایمانی نوار قلب گرفته شده و پزشک بهداری مجددا دستور اعزام به بیمارستان صادر کرده است.

۳. حمزه سواری به دلیل وجود کیست بیکر در ناحیه پشت زانوی پای راست و پارگی رباط صلیبی زانو دچار مشکل جدی در راه رفتن شده و درد شدیدی را نیز در این ناحیه تحمل می‌کند و نیازمند به انجام عمل جراحی و تخلیه کیست است. آقای سواری همچنین از دیسک کمر، آرتروز و مشکلات ستون فقرات نیز رنج می‌برد. وی به بیماری واریکوسل مبتلاست که موجب درد شدیدی در ناحیه بیضه او شده است. این زندانی سیاسی پیشتر برای درمان واریکوسل مورد عمل جراحی قرار گرفته اما مجددا با عود بیماری نیازمند به جراحی است.

۴. حسن صادقی مبتلا به آب سیاه چشم، فشار چشم و همچنین دردهای مفاصل از جمله درد زانوها است. بینایی چشم راست وی نیز به دلیل از میان رفتن عصب چشم کاهش یافته است. با این وجود با مخالفت امین وزیری، دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی تاکنون از اعزام وی ممانعت به عمل آمده است. به علاوه آقای صادقی به عفونت در انتهای معده و ابتدای روده کوچک و زخم معده نیز مبتلاست. حسن صادقی همچنین به دلیل شکستگی استخوان‌ها در ناحیه کف هر دو پا (به دلیل شکنجه‌های متحمل شده در دهه شصت) به سختی راه می‌رود و مجبور به استفاده از کفی طبی است.

۵. ابوالقاسم فولادوند مبتلا به گرفتگی عروق قلبی است با این وجود با مخالفت امین وزیری، دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی از اعزام وی ممانعت به عمل آمده است.

۶. هوشنگ رضایی مبتلا به بیماری دیابت است.

۷. ایرج حاتمی مبتلا به دیابت، مشکل قلبی، فشار خون، چربی و کلسترول خون است.

۸. علی اسحاق مبتلا به فشار خون، کولیت روده و مینیسک هر دو زانو است. وی همچنین حدود چهار سال پیش دچار سکته قلبی شد. آقای اسحاق به دلیل شیوع ویروس کرونا از اعزام به بیمارستان صرف نظر کرده است.

۹.فرهاد فهندژ مبتلا به بیماری‌های گوارشی است و از بیماری قلبی نیز رنج می‌برد.

۱۰. سعید اقبالی در پی ضرب و شتم در دوران بازداشت و به دلیل آسیب جدی به پرده میانی گوش و شدت گرفتن عفونت در این ناحیه در اثر عدم رسیدگی به موقع، ۷۰ درصد از شنوایی او به صورت برگشت ناپذیر از دست رفته است. به گفته پزشک معالج در صورت عدم کنترل عفونت این ناحیه با دارو، جهت جلوگیری از گسترش عفونت نیازمند به انجام عمل جراحی خواهد بود.

۱۱. سهیل عربی در پی ضرب و شتم در دوران بازداشت در بازداشتگاه الف ۱ سپاه از ترومای بلانت و در ناحیه بیضه از هیدروسل رنج می‌برد. وی همجنین پای این زندانی به دلیل ضعف عضلانی ناشی از شکستگی‌های متعدد دچار تورم شده است.

۱۲. علی موسی نژاد فرکوش مبتلا به بیماری عفونی معده و روده است و نیاز به انجام عمل جراحی دارد.
۱۳. فرزین رضایی روشن مبتلا به مبتلا به اختلال دوقطبی و افسردگی است و از بیماری فیبرومیالژیا نیز رنج می‌برد. فیبرومیالژیا سندرم درد اسکلتی-عضلانی مزمن است که با درد در سطح گسترده، نقاط حساس، خستگی و اختلال خواب مشخص می‌شود و علت‌شناسی آن نیز ناشناخته است.

۱۴. ارژنگ داوودی به دلیل بیماری، کهولت سن و فشار ناشی از شرایط نامناسب در زندان و همچنین آسیب دیدگی مهره‌های کمر در اثر بدرفتاری یکی از مسئولین زندان از طریق هل دادن وی از پله‌ها که منجر به زمین خوردن ایشان شد، توان راه رفتن عادی را نیز از دست داده و با کمک واکر راه می‌رود. وی همچنین به دلیل مشکل زانو نیازمند به انجام عمل جراحی در این ناحیه است و از بیماری‌های همچون آب مروارید در ناحیه چشم، دیابت و مشکلات قلبی رنج می‌برد. وی متولد سال ۱۳۳۲ است.

Q۱۵. مهدی مسکین نواز به دلیل پارگی رباط صلیبی زانو نیازمند به انجام عمل جراحی است و برای مشکل زانو و مشکلات در ناحیه گردن و مهره‌های کمر تحت فیزیوتراپی است.

حسن فرجی شهروند اهل مریوان توسط دادگاه انقلاب این شهر به ۱۰ ماه حبس محکوم شد. آقای فرجی اواسط خردادماه توسط نیروهای امنیتی در مریوان بازداشت شده بود.

به نقل از کردپا، دادگاه انقلاب مریوان حسن فرجی شهروند اهل این شهر را به ۱۰ ماه حبس محکوم کرد.

حسن فرجی در تاریخ ۱۸ خردادماه سال جاری، توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت و به یکی از بازداشتگاه های امنیتی سنندج منتقل شد. او در تاریخ ۲۹ خردادماه، با تودیع قرار وثیقه آزاد شد.

بر اساس این گزارش، اتهام مطروحه علیه این شهروند”تبلیغ علیه نظام” عنوان شده است.

آقای فرجی طی مدت بازداشت از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده است.

حسن فرجی، ۴۴ ساله فرزند محمد و اهل روستای “لنج‌آباد” از توابع شهرستان مریوان در استان کردستان است.

طی روزهای گذشته جلسه‌ دادگاه رسیدگی به اتهامات محمدصادق احمدی‌نیا شهروند ساکن سنندج به صورت غیابی در دادگاه انقلاب این شهر برگزار شده است. آقای احمدی‌نیا اوایل شهریورماه سال جاری با شکایت وزارت اطلاعات به دادگاه انقلاب این شهر احضار شده بود.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، طی روزهای اخیر جلسه‌ی دادگاه رسیدگی به اتهامات محمدصادق احمدی‌نیا، شهروند ساکن سنندج در دادگاه انقلاب این شهر برگزار شد.

در تاریخ ۱۰ شهریور ۱۴۰۰، آقای احمدی‌نیا با شکایت وزارت اطلاعات به اتهام “توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی” به دادگاه انقلاب سنندج احضار شد.

محمدصادق احمدی نیا در سال های ۹۱ تا ۹۳ چندین بار مورد بازداشت و بازجویی قرار گرفته است و در آن زمان به دلیل شکنجه در هنگام بازجویی، دچار عارضه‌ی نخاعی شده بود.

همچنین این شهروند، در سال ۹۸ از بابت اتهام “توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی” به ۲ سال حبس تعزیری محکوم شد. آقای احمدی نیا بخشی از این حکم را در زندان سپری کرده و در حال حاضر خارج از زندان تحت رسیدگی پزشکی قرار دارد.

جواد لعل محمدی، فعال مدنی روز چهارشنبه ۲۱ مهرماه، توسط نیروهای امنیتی در مشهد بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. ماموران در حین بازداشت ضمن تفتیش منزل برخی از لوازم شخصی از جمله تلفن همراه او را ضبط کرده و با خود بردند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه ۲۱ مهرماه ۱۴۰۰، جواد لعل محمدی توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود در مشهد بازداشت وبه مکان نامعلومی منتقل شد.

ماموران در حین بازداشت ضمن تفتیش منزل برخی از لوازم شخصی از جمله موبایل او را ضبط کرده و با خود بردند. نیروهای امنیتی همچنین خانواده آقای لعل محمدی را نیز تهدید به بازداشت کرده‌اند.

این فعال مدنی در تاریخ ۱۰ شهریورماه امسال به همراه همسرش عزت جوادی حصار، دخترش آیدا لعل محمدی و خواهرش خانم لعل محمدی توسط ماموران اداره اطلاعات در مشهد بازداشت شده بود. از میان آنها آیدا لعل محمدی، عزت جوادی حصار و خانم لعل محمدی ساعاتی پس از بازداشت، آزاد شدند و آقای لعل محمدی، نیز روز یکشنبه ۱۴ شهریورماه آزاد شد.

جواد لعل محمدی در تاریخ ۱۰ مردادماه امسال، در جریان یک تجمع اعتراضی در حمایت از مردم خوزستان و اعتراض به شرایط کشور در مشهد، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و چندی بعد آزاد شد. وی پس از آزادی با انتشار ویدئویی از ضرب و شتم و شکنجه خود توسط ماموران امنیتی در بازداشتگاه خبر داده بود.

جواد لعل‌ محمدی، از امضا کنندگان درخواست استعفای رهبر، پیش از این نیز سابقه بازداشت و محکومیت در پرونده خود دارد.