زینب همرنگ سید بگلو، معلم بازنشسته، امروز سه شنبه ۲۹ تیرماه، از زندان اوین به مرخصی استعلاجی اعزام شد. پیشتر تست کرونای خانم همرنگ و تعدادی از زندانیان محبوس در بند زنان این زندان مثبت اعلام شده و تعدادی دیگر نیز با بروز علائم شدید کرونا به قرنطینه منتقل شدند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز سه شنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۰، زینب همرنگ سید بگلو، معلم بازنشسته، از زندان اوین به مرخصی استعلاجی اعزام شد.

اعزام به مرخصی خانم همرنگ در پی تایید ابتلای وی به ویروس کرونا و شیوع ویروس کرونا در بند زنان زندان اوین صورت گرفته است.

همچنین در پی شیوع ویروس کرونا در بند زنان زندان اوین، سپیده کاشانی، عالیه مطلب زاده و زهرا جمالی، به دنبال مثبت شدن تست کرونا و وضعیت نامناسب جسمی به مرخصی اعزام شدند.

هرانا پیشتر طی گزارشی از مثبت اعلام شدن تست کرونای زینب همرنگ سید بگلو معلم بازنشسته و سپیده کاشانی فعال محیط زیست محبوس در زندان اوین، خبر داده بود.

زینب همرنگ شهریورماه ۹۹، در حین سفر در استان آذربایجان غربی بازداشت و پس از ۵ روز نگهداری در بازداشتگاه به قرنطینه بند زنان زندان اوین منتقل شد. وی پیشتر توسط دادگاه انقلاب تهران از بابت اتهامات اجتماع و تبانی به ۵ سال حبس، از بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به ۱ سال حبس و در مجموع به ۶ سال حبس تعزیری محکوم شد. از این میزان با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس برای وی قابل اجرا خواهد بود.

وی روز شنبه ۱۵ شهریورماه ۱۳۹۹ جهت تحمل دوران محکومیت خود به بند زنان زندان اوین منتقل شد.

زینب همرنگ سید بگلو، حدودا ۵۰ ساله، ساکن تهران و از اهالی شهرستان مغان واقع در استان اردبیل است.

لازم به ذکر است روز شنبه ۲۶ تیرماه، صدرا عبداللهی همسر عالیه مطلب زاده، عکاس و فعال حقوق زنان محبوس در بند زنان زندان اوین، با انتشار فایل صوتی از همسر خود از شیوع ویروس کرونا در این بند و عدم رسیدگی پزشکی به زندانیان بیمار خبر داده بود.

خانم مطلب زاده در این فایل صوتی ضمن اشاره به شرایط نامناسب و غیر بهداشتی بند عنوان کرده بود؛ در پی شیوع ویروس کرونا در بند هرج و مرج ایجاد شده و نظافت انجام نمی شود. نگرانی ها از افزایش آمار ابتلا در این بند در کنار عدم رسیدگی پزشکی موجب بهم ریختن وضعیت روحی و روانی زندانیان شده است.

روز چهارشنبه ۲۳ تیرماه، رضا طالشیان جلودارزاده، روزنامه نگار محبوس در زندان تهران بزرگ به مرخصی اعزام شد. او اوایل بهمن ماه سال گذشته بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت ۳ ساله خود به زندان تهران بزرگ منتقل شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه ۲۳ تیرماه ۱۴۰۰، رضا طالشیان جلودارزاده روزنامه نگار، از زندان تهران بزرگ به مرخصی اعزام شد.

آقای جلودارزاده از صبح روز چهارشنبه ۸ اردیبهشت ماه، در اعتراض به عدم رسیدگی به خواسته هایش دست به اعتصاب غذا زده و پس از مدتی با وعده مساعد مسئولین به اعتصاب خود پایان داده بود.

رضا جلودارزاده در اسفندماه سال گذشته نیز در اعتراض به عدم رسیدگی پزشکی و نگرفتن دارو درست به اعتصاب غذا زد و پس از یک هفته، به دنبال انتقال به بیمارستان و دریافت دارو به اعتصاب خود پایان داد.

وی در تاریخ ۲۴ بهمن‌ماه ۹۹، علیرغم بروز تشنج از اعزام به بیمارستان و رسیدگی مناسب پزشکی محروم ماند. گفته می‌شود در نتیجه این حمله عصبی بینایی یکی از چشمان وی با مشکل جدی مواجه شده است.

رضا طالشیان جلودارزاده در خردادماه ۹۸ از بابت اتهامات “تبلیغ علیه نظام و نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی در فضای مجازی” به ۳ سال حبس تعزیری، پرداخت ۴۰ میلیون ریال جریمه نقدی و دو سال محرومیت از فعالیت سیاسی و اجتماعی و مطبوعاتی محکوم شد. این محکومیت نهایتا در دادگاه تجدیدنظر استان تهران عینا تایید شد.

این شهروند اوایل بهمن‌ماه سال ۹۹، پس از حضور در شعبه ۱ واحد اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت خود به زندان تهران بزرگ منتقل شد.

رضا طالیشان جلودار زاده، سردبیر مجله «صبح آزادی» بود که در سال ۱۳۹۰ توقیف شد.

روز دوشنبه ۲۸ تیرماه، سالار طاهرافشار، فعال ترک (آذربایجانی)، با پابند الکترونیکی از زندان ارومیه به مرخصی اعزام شد. آقای طاهر افشار باقیمانده محکومیت خود را در مرخصی و با محدودیت تردد در خارج از زندان سپری خواهد کرد. او در تاریخ ۳۰ فروردین ماه، توسط نیروهای امنیتی در منزل پدری خود بازداشت و جهت تحمل محکومیت یک ساله به زندان ارومیه منتقل شده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز دوشنبه ۲۸ تیر ۱۴۰۰، سالار طاهرافشار، فعال ترک (آذربایجانی)، با پابند الکترونیکی از زندان ارومیه به مرخصی اعزام شد.

آقای طاهر افشار باقیمانده حبس خود را در مرخصی و با محدودیت تردد در خارج از زندان سپری خواهد کرد.

وی پیشتر در تاریخ ۷ تیرماه، از زندان ارومیه به مرخصی کوتاه مدت اعزام و در تاریخ ۱۲ تیرماه، با پایان ایام مرخصی به زندان ارومیه بازگشت.

سالار طاهر افشار در تاریخ ۲۶ تیرماه سال گذشته در جریان تجمعی اعتراضی در پی فراخوان قبلی و در واکنش به تحولات منطقه در ارومیه بازداشت و نهایتا در تاریخ ۳۱ تیرماه ۹۹ با تودیع قرار ۵۰ میلیون تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شد.

آقای طاهر افشار مجددا در تاریخ ۱۰ مهرماه ۹۹ در ادامه اعتراضات گسترده در شهرهای مختلف استان‌های آذربایجان و سایر مناطق ترک نشین در واکنش به تحولات اخیر در منطقه، در ارومیه بازداشت و در تاریخ ۱۱ مهرماه ۹۹ با تودیع قرار آزاد شد. جلسه بازپرسی رسیدگی به اتهامات وی به همراه ۹ تن دیگر پیشتر در آذرماه سال گذشته در شعبه ۸ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب ارومیه برگزار شد.

جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات سالار طاهرافشار در تاریخ ۲۴ آذرماه ۹۹ در این شعبه برگزار و از بابت اتهامات “تبلیغ علیه نظام و عضویت در گروه ها و دستجات با هدف برهم زدن امنیت کشور” به ۴ سال حبس تعزیری محکوم شد. وی نهایتا توسط شعبه ۱۳ دادگاه های تجدید نظر استان آذربایجان غربی به ریاست قاضی علیپور و رجبی، از اتهام عضویت در گروه ها و دستجات با هدف برهم زدن امنیت کشور تبرئه و از بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس تعزیری محکوم شد.

سالار طاهرافشار، در تاریخ ۳۰ فروردین ماه ۱۴۰۰، توسط نیروهای امنیتی در منزل پدری خود بازداشت و جهت تحمل محکومیت یک ساله به زندان ارومیه منتقل شده بود.

کوروش باقری، زندانی سیاسی، روز شنبه ۱۹ تیرماه، از زندان تهران بزرگ آزاد شد. آقای باقری دوران محکومیت ۲ ساله خود را در این زندان سپری می کرد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز شنبه ۱۹ تیر ۱۴۰۰، کوروش باقری، زندانی سیاسی از زندان تهران بزرگ آزاد شد.

آزادی این زندانی سیاسی پس از سپری کردن نزدیک به ۱ سال و شش ماه از دوران محکومیت ۲ ساله، با قرار گرفتن نام او در لیست آزادی های زودهنگام موسوم به “عفو” صورت گرفته است.

گفته می شود مدارک، تلفن همراه، گواهینامه و بیمه‌نامه خودروی وی با وجود پیگیری‌های مکرر تاکنون از سوی اطلاعات سپاه تحویل داده نشده و هر بار به بهانه‌های واهی به روز دیگری موکول می‌شود.

پیشتر علیرغم موافقت دادیار ناظر دادسرای اوین با اعزام این شهروند به مرخصی و تحمل ادامه محکومیت با پابند الکترونیک، واحد اجرای احکام شعبه ۱ دادگاه انقلاب شهر ری به دلیل آنچه «نوع جرم ارتکابی» خوانده، با این اعزام مخالفت کرده بود.

کوروش باقری در تاریخ ۳۰ دیماه ۹۸ توسط ماموران اطلاعات سپاه در شهر ری بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد واقع در پادگانی در میدان قزوین منتقل شد. او پس از ۱۹ روز و اتمام مراحل بازجویی به زندان تهران بزرگ منتقل شد.

نخستین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات آقای باقری در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ۹۹، دومین جلسه در تاریخ ۲۹ اردیبهشت ۹۹ و جلسه سوم دادگاه در اوایل مردادماه ۹۹ در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتیبرگزار شد.

وی نهایتا توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی از بابت اتهامات توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام به ۳ سال حبس تعزیری محکوم شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۲ سال حبس از بابت اتهام توهین به رهبری برای وی قابل اجرا بود.

کوروش باقری متولد سال ۱۳۶۵ و دومین فرزند خانواده است. او یکی از سرپرستان خانواده خود بوده و به همین دلیل پس از بازداشت خانواده‌اش با مشکلات مالی مواجه شدند.

در پی شیوع ویروس کرونا در بند زنان زندان اوین، سپیده کاشانی، عالیه مطلب زاده و زهرا جمالی، در پی ابتلا به کرونا و وضعیت نامناسب جسمی به مرخصی اعزام شدند. همچنین به دنبال انجام تست کرونا شماری از زندانیان دارای علائم، از جمله ناهید تقوی، آرزو قاسمی و رضوانه احمد خانبیگی به قرنطینه منتقل شدند. پیشتر صدرا عبداللهی همسر عالیه مطلب زاده، عکاس و فعال حقوق زنان محبوس در بند زنان زندان اوین، با انتشار فایل صوتی از همسر خود از شیوع ویروس کرونا در این بند خبر داده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در پی شیوع ویروس کرونا در بند زنان زندان اوین، سپیده کاشانی، عالیه مطلب زاده و زهرا جمالی، زندانیان محبوس در این بند به مرخصی اعزام شدند.

روز یکشنبه ۲۷ تیرماه، خانم کاشانی درحالیکه در پی وخامت حال از زندان به بیمارستان منتقل شده بود، به دلیل حال نامناسب جسمی به مرخصی استعلاجی اعزام شد. همچنین روز دوشنبه ۲۸ تیر ۱۴۰۰، عالیه مطلب زاده و زهرا جمالی نیز که به کرونا مبتلا شده‌اند از زندان اوین به مرخصی اعزام شدند. در پی انجام تست کرونا، شماری از زندانیان مشکوک به ابتلا به این بیماری، از جمله ناهید تقوی، آرزو قاسمی و رضوانه احمد خانبیگی به قرنطینه منتقل شدند.

راحله احمدی فعال مدنی محبوس در این بند نیز یکشنبه شب جهت شرکت در مراسم خاکسپاری مادرش، به مرخصی کوتاه مدت اعزام شد.

روز شنبه ۲۶ تیرماه، صدرا عبداللهی همسر عالیه مطلب زاده، عکاس و فعال حقوق زنان محبوس در بند زنان زندان اوین، با انتشار فایل صوتی از همسر خود از شیوع ویروس کرونا در این بند و عدم رسیدگی پزشکی به زندانیان بیمار خبر داده بود.

خانم مطلب زاده در این فایل صوتی ضمن اشاره به شرایط نامناسب و غیر بهداشتی بند عنوان کرده بود؛ در پی شیوع ویروس کرونا در بند هرج و مرج ایجاد شده و نظافت انجام نمی شود. نگرانی ها از افزایش آمار ابتلا در این بند در کنار عدم رسیدگی پزشکی موجب بهم ریختن وضعیت روحی و روانی زندانیان شده است.

هرانا پیشتر طی گزارشی از مثبت اعلام شدن تست کرونای زینب همرنگ سید بگلو معلم بازنشسته و سپیده کاشانی فعال محیط زیست محبوس در زندان اوین، خبر داده بود.

امین ذوالفقاری، محبوبه میثاقیان، میترا بندی امیرآبادی و هیوا یزدان مهدی آبادی، شهروندان بهائی ساکن یزد، توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب یزد هریک به ۳ سال و ۴ ماه حبس محکوم شدند. در صورت تائید این حکم، به استناد ماده ۱۳۴، مجازات اشد، یعنی ۲ سال و هشت ماه حبس تعزیری در خصوص هریک از آنان قابل اجرا خواهد بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امین ذوالفقاری، محبوبه میثاقیان، میترا بندی امیرآبادی و هیوا یزدان مهدی آبادی، شهروندان بهائی ساکن یزد، توسط دادگاه انقلاب یزد به حبس محکوم شدند.

بر اساس این حکم که در تاریخ ۲۲ تیرماه، توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب یزد به ریاست قاضی رضا جواد موسوی صادر و به آن ها ابلاغ شده است، این شهروندان هر یک از بابت اتهام عضویت در گروه های مخالف نظام به ۲ سال و ۸ ماه حبس با احتساب ایام بازداشت قبلی و از بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به ۸ ماه حبس با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم شدند.

در صورت تایید این حکم در مرحله تجدیدنظر، مجازات اشد یعنی ۲ سال و هشت ماه حبس تعزیری در خصوص این افراد قابل اجرا خواهد بود.

امین ذوالفقاری در تاریخ ۱ خردادماه ۹۹ توسط ماموران اداره اطلاعات یزد بازداشت و به زندان این شهر منتقل و نهایتا در تاریخ ۳ تیرماه همان سال با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان یزد آزاد شد.

همچنین خانم میثاقیان در تاریخ ۱۲ خرداد ۹۹ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و در تاریخ ۲۷ خردادماه همان سال با تودیع قرار وثیقه آزاد شده بود.

میترا بندی امیرآبادی و هیوا یزدان مهدی آبادی نیز در تاریخ ۱۰ خردادماه ۹۹ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و نهایتا در تاریخ ۱۱ شهریورماه همان سال، پس از سه ماه بازداشت موقت با تودیع قرار وثیقه تا پایان مراحل دادرسی از بازداشتگاه اداره اطلاعات یزد آزاد شدند. این شهروندان بهایی پیشتر نیز سابقه بازداشت و محکومیت داشته‌اند.

هیوا یزدانی مهدی آبادی (بهی فر) در آذرماه ۹۶ توسط نیروهای امنیتی به دلیل “تدریس موسیقی به کودکان” بازداشت و به زندان یزد منتقل شد. وی در تاریخ ۴ دیماه همان سال با تودیع قرار وثیقه از زندان آزاد شد. یک منبع مطلع در خصوص حکم پیشین این شهروندان به هرانا توضیح داده بود: “خانم بندی امیرآبادی و خانم یزدان مهدی آبادی پیشتر با هم بازداشت شده و نهایتا توسط دادگاه به حبس تعلیقی محکوم شده بودند. مدت این محکومیت نیز چندی قبل به پایان رسید”.

شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار نفر بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.

بکتاش آبتین از اعضای کانون نویسندگان ایران، روز یکشنبه ۲۷ تیرماه، از زندان اوین به بیمارستان شهدای تجریش منتقل شد. بکتاش آبتین علیرغم حال نامناسب جسمی و احساس درد در ناحیه بیضه، از طریق پابند به تخت بسته شده است. آقای آبتین که از مهرماه سال گذشته دوران محکومیت ۶ ساله خود را در زندان اوین سپری می کند، پیشتر نیز در پی بروز درد شدید به بیمارستان منتقل و بدون انجام آزمایشات مربوطه به زندان بازگردانده شده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز یکشنبه ۲۷ تیر ۱۴۰۰، بکتاش آبتین از اعضای کانون نویسندگان ایران، از زندان اوین به بیمارستان منتقل شد.

آقای آبتین در پی بروز درد شدید در ناحیه بیضه و تشخیص و توصیه پزشک بهداری زندان، به بیمارستان شهدای تجریش منتقل شد. وی هم اکنون درحالیکه با پابند به تخت بسته شده است جهت تکمیل مراحل درمان در این بیمارستان نگهداری می شود. به تشخیص پزشک معالج وی از وجود کیست در ناحیه بیضه رنج می برد.

یک منبع مطلع در خصوص وضعیت آقای آبتبن گفت: “وی ۴ ماه قبل در پی وخامت حال به بهداری زندان مراجعه کرده بود. در آن زمان علیرغم تشخیص پزشک مبنی بر وجود توده در ناحیه بیضه و توصیه بر انتقال وی به بیمارستانی خارج زندان، مسئولان زندان از اعزام آقای آبتین به بیمارستان خودداری کردند. وی نهایتا حدود ۱ ماه قبل به بیمارستان شهدای تجریش منتقل و بدون انجام آزمایشات مربوطه به زندان بازگردانده شد”.

به گفته این منبع؛ آقای آبتین مجددا حدود ده روز قبل جهت انجام آزمایشات به بیمارستان طالقانی منتقل و بدون تکمیل مراحل درمان به زندان بازگردانده شده بود.

بکتاش آبتین در تاریخ ۸ تیرماه سال جاری از بابت پرونده جدیدی که در زندان علیه وی گشوده شده است به بازپرسی شعبه‌ ۴ دادسرای اوین احضار شده بود. گفته می شود؛ احضار و گشایش پرونده علیه آقای آبتین در ارتباط با انتشار خبر ابتلای او به کرونا در زندان صورت گرفته است.

آقای آبتین ۱۵ فروردین سال جاری در پی مثبت اعلام شدن تست کرونا در بهداری زندان بستری شد، اما پس از چهار روز با فشار مسئولان زندان اوین از بهداری به بند عمومی و نزد سایر زندانیان بازگردانده شد.

روز جمعه ۲۰ فروردین ماه، ۳۳۷ تن از نویسندگان، شاعران و اھالی مستقل قلم و فرھنگ طی بیانیه ای، ضمن ابراز نگرانی نسبت به شیوع ویروس کرونا در زندان اوین و ابتلای بکتاش آبتین به این بیماری، خواستار آزادی وی و سایر نویسندگان و فعالان فرهنگی در بند شدند.

هرانا پیش از آن طی گزارشی از مشاهده علائم کرونا در میان چند تن از زندانیان اندرزگاه ۸ زندان اوین خبر داده بود.

در آذرماه سال ۹۹ جمعی از زندانیان سیاسی این اندرزگاه ۸ زندان اوین با انتشار یک بیانیه ضمن اشاره به شیوع مجدد ویروس کرونا در کشور و زندان ها، نسبت به احتمال وقوع “سونامی مرگ” در زندان های کشور هشدار داده و خواهان آزادی بی قید و شرط زندانیان و یا دستکم اعزام به مرخصی آنان شدند. این زندانیان در بخشی از این بیانیه با اشاره به فضای محدود و انبوه زندانیان در زندان ها بدون امکانات بهداشتی پیشگیرانه و رعایت فاصله‌ی اجتماعی نوشتند “از این پس هر زندانی که به بیماری کرونا مبتلا شود، مصداق آزار و شکنجه و چنانچه به همین بیماری جان خود را از دست دهد، مرگش قتل عمد محسوب خواهد شد”.

در تاریخ ۲ بهمن‌ماه ۹۷، بکتاش آبتین برای رسیدگی به پرونده‌ ای که در سال ۹۴ علیه او گشوده شده بود در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه حاضر شده و به دلیل افزایش قرار صادره از کفالت به وثیقه یک میلیارد تومانی و عدم توانایی در تامین آن بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. او در تاریخ ۸ بهمن‌ماه ۹۷ با تودیع قرار وثیقه یک میلیارد تومانی، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.

جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات آقای آبتین در تاریخ ۷ و ۸ اردیبهشت ماه ۹۸ برگزار شد. این نویسنده در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ۹۸ توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه به اتهام “تبلیغ علیه نظام” به ۱ سال حبس تعزیری و از بابت اتهام “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور” به تحمل ۵ سال حبس محکوم شد. او روز شنبه ۵ مهرماه پس از حضور در واحد اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت خود به زندان اوین منتقل شد.

مهرماه سال گذشته کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل با انتشار بیانیه‌ای ضمن ابراز نگرانی از زندانی کردن مدافعین حقوق بشر، وکلا، شهروندان خارجی و زندانیان دو-تابعیتی، فعالان محیط زیست و بازداشت شدگان اعتراض‌های مسالمت‌آمیز به ویژه در شرایط شیوع ویروس کرونا در زندان‌های کشور از دولت ایران خواست تا این افراد را هر چه سریع‌تر آزاد کند. در این بیانیه با اشاره به تجهیزات ناکافی، کمبود آب و وسایل ضدعفونی کننده در زندان‌ها، از دولت ایران خواسته شده است تا بی‌عدالتی در خصوص مدافعین حقوق بشر پایان دهد.

خالد پیرزاده، زندانی سیاسی زندان تهران بزرگ به زندان شیبان اهواز منتقل شد. آقای پیرزاده در تاریخ ۲۴ خردادماه با وعده مرخصی وصل به آزادی مشروط از زندان تهران بزرگ به مرخصی استعلاجی اعزام شده و در تاریخ ۱۶ تیرماه به این زندان بازگشته بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، خالد پیرزاده، زندانی سیاسی، به سالن ۲ بند عمومی زندان شیبان اهواز منتقل شد.

علی شریف زاده، وکیل مدافع خالد پیرزاده، طی یادداشتی در صفحه شخصی خود ضمن تایید این خبر، با ابراز نگرانی از سرنوشت موکل خود نوشت: “این بند محل نگهداری محکومین خطرناک می باشد. عدم تفکیک زندانیان سیاسی اصلی ترین حقوق آنها را پایمال کرده است. حفظ جان و سلامت ایشان بعهده سازمان زندانها و دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی می باشد”.

خالد پیرزاده در تاریخ ۲۳ تیرماه، از قرنطینه زندان تهران بزرگ خارج و به مکان نامعلومی منتقل شده بود.

آقای پیرزاده در تاریخ ۲۴ خردادماه با وعده مرخصی وصل به آزادی مشروط از زندان تهران بزرگ به مرخصی استعلاجی اعزام شده و در تاریخ ۱۶ تیرماه به این زندان بازگشته بود.

خالد پیرزاده در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۴۰۰، دست به اعتصاب غذا زد و همزمان طی یادداشتی به شرح دلایل اعتصاب غذای خود پرداخته و اعلام کرده بود که تا زمان محقق شدن خواسته قانونی خود به این اعتصاب ادامه خواهد داد. وی روز دوشنبه ۲۴ خردادماه ۱۴۰۰، همزمان با اعزام به مرخصی، به اعتصاب خود پایان داد.

او در بخشی از این یادداشت گفته بود: “تاکنون ۲۵ ماه است که در شرایط بد جسمی و روحی روانی در زندان هستم، بدون ملاقات و مرخصی. اما هم اکنون همسرم به بیماری کرونا مبتلا شده و اصلا شرایط مناسبی ندارد علاوه بر اینکه خودش پرستاری ندارد که از او مراقبت کند دختر خردسالم هم باید به اجبار از مادرش دور بماند که شاید از ابتلا به کرونا مصون بماند. رنج و دوری پدر از یک سو و اکنون از دست دادن آغوش مهر مادری بر دردهای دختر کوچکم اضافه شده است. براستی با این درد چه باید کرد”.

آقای پیرزاده پیش از این نیز از صبح روز دوشنبه ۴ اسفندماه ۹۹ در اعتراض به عدم رسیدگی پزشکی و مخالفت مسئولان با درخواست آزادی مشروط او، دست به اعتصاب غذا زد. مخالفت رئیس اندرزگاه ۹ زندان تهران بزرگ با آزادی مشروط وی در شرایطی است که او پیشتر از سوی مسئولان زندان در لیست زندانیان واجد شرایط عفو مشروط قرار گرفته بود. این زندانی روز چهارشنبه ۶ اسفندماه ۹۹، طی نامه‌ای سرگشاده با اشاره به تداوم اعتصاب غذا از دوختن لب‌هایش در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالباتش خبر داد. وی نهایتا در تاریخ ۱۸ اسفندماه ۹۹ پس از امضای برگه های مربوط به درخواست آزادی مشروط توسط مسئولان زندان و وعده مساعد آنان مبنی بر رسیدگی به خواسته‌هایش به اعتصاب خود پایان داد و از تاریخ ۲۳ اسفندماه ۹۹ در پی عدم تحقق وعده مسئولان مجددا دست به اعتصاب غذا زد. آقای پیرزاده مجددا در تاریخ ۱۰ فروردین ماه با وعده مساعد مسئولان نسبت به رسیدگی به خواسته‌هایش به اعتصاب غذای خود پایان داد.

خالد پیرزاده در تاریخ ۵ خردادماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی همراه با ضرب و شتم بازداشت و مدتی بعد با پایان مراحل بازجویی به زندان اوین منتقل شد. وی در بهمن‌ماه همان سال توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه از بابت اتهام “اجتماع و تبانی” به ۵ سال حبس و به اتهام “توهین به رهبری” به ۲ سال حبس و در مجموع به ۷ سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم نهایتا خردادماه ۹۹ توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی احمد زرگر عینا تایید شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری از بابت اتهام “اجتماع و تبانی” در خصوص آقای پیرزاده قابل اجرا است.

آقای پیرزاده در تاریخ ۱ مردادماه ۹۹ از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شد. گفته می‌شود وی در زمان انتقال توسط ماموران گارد ویژه زندان اوین مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود.

خالد پیرزاده مردادماه ۹۹ از ناحیه پا تحت عمل جراحی قرار گرفت. پا و مهره‌های کمر او در دوران بازداشت آسیب جدی دیده و نیازمند جراحی‌های بیشتر و فیزیوتراپی است. او همچنین دیماه ۹۹ علیرغم مشکل قلبی از اعزام به بیمارستان محروم ماند.

شب یکشنبه ۲۷ تیرماه، راحله احمدی، فعال مدنی محبوس در زندان اوین، جهت شرکت در مراسم خاکسپاری مادرش، به مرخصی کوتاه مدت اعزام شد. تلاش خانواده این فعال مدنی از روز سه شنبه ۲۲ تیرماه، برای اعزام او به مرخصی و دیدار آخر با مادر سالخورده، بی نتیجه ماند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، شب یکشنبه ۲۷ تیرماه، راحله احمدی، فعال مدنی محبوس در زندان اوین، به مرخصی ۵ روزه اعزام شد.

اعزام به مرخصی راحله احمدی جهت شرکت در مراسم خاکسپاری مادرش، صورت گرفته است. تلاش خانواده این فعال مدنی از روز سه شنبه ۲۲ تیرماه، برای اعزام او به مرخصی و دیدار آخر با مادر سالخورده پیش از مرگ او، بی نتیجه ماند.

روز شنبه ۲۶ تیرماه، راحله احمدی به دنبال دریافت خبر فوت مادر، دچار فشار عصبی و در نتیجه آن، تشدید درد ناشی از دیسک کمر شد.

لازم به ذکر است؛ این فعال مدنی در پی تبعید دخترش صبا کردافشاری به زندان قرچک ورامین با مشکلات پزشکی ناشی از فشار عصبی مواجه و دچار پارگی دیسک شده و برای راه رفتن نیازمند به استفاده از واکر شده است.

راحله احمدی در روزهای پایانی اسفند ۹۹ به مرخصی درمانی اعزام شده و در تاریخ ۲۱ فروردین ماه سال جاری، به دنبال مخالفت مسئولان با درخواست تمدید مرخصی وی جهت درمان، به زندان اوین بازگشته بود.

راحله اصل احمدی، فعال مدنی زندانی و مادر صبا کردافشاری آذرماه ۱۳۹۸ توسط دادگاه انقلاب تهران به ۴ سال و ۲ ماه حبس محکوم شد. بر اساس دادنامه صادره توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری، راحله اصل احمدی از بابت اتهام “اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور از طریق همکاری با رسانه های «معاند»” به ۳ سال و شش ماه حبس و از بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی” به ۸ ماه حبس و در مجموع به ۴ سال و ۲ ماه حبس محکوم شده بود. خانم احمدی از بابت اتهام “تشویق به فساد از طریق کشف حجاب در اماکن عمومی و انتشار آن در فضای مجازی” نیز تبرئه شد. از این میزان با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۳ سال و شش ماه حبس تعزیری از بابت اتهام “اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور از طریق همکاری با رسانه های «معاند»” در خصوص خانم احمدی قابل اجرا است. این حکم نهایتا با عدم اعتراض به رای صادره و تسلیم به رای، به ۲ سال و هفت ماه حبس تعزیری تقلیل یافت. خانم احمدی نهایتا در تاریخ ۲۶ بهمن ۱۳۹۸ پس از حضور در شعبه ۳ اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب تهران بازداشت و جهت تحمل حبس به زندان اوین منتقل شد.

بیش از صد و سی مستندساز سینما با انتشار بیانیه ای تحت عنوان «و دوباره بر سر آب، آتش به پا شد» سرکوب شهروندان معترض خوزستان را محکوم کردند. آنها در بخشی از بیانیه خود نوشتند، “ما کارگردانان سینمای مستند، بر پایه سنت کاری مان همیشه بازتاب دهنده رنج و خواست مردمانمان بوده ایم و امروز نیز در کنار تشنگان خوزستان می مانیم و سرکوب مردمی که زندگی را جست و جو می کنند تا آب به آبادی برسد به شدت محکوم می کنیم.”

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، بیش از صد و سی مستندساز سینما طی بیانیه ای تحت عنوان «و دوباره بر سر آب، آتش به پا شد!» اعمال خشونت و سرکوب مردم تشنه خوزستان را محکوم کردند.

از شب پنجشنبه ۲۴ تیرماه، تجمعات مردمی در اعتراض به قطع آب و عدم دسترسی شهروندان به آب آشامیدنی آغاز شده و تاکنون به دستکم ۱۷ شهر گسترش یافته است. تجمع شهروندان معترض، با خشونت نیروهای نظامی و تیراندازی به سمت معترضین همراه بوده است.

مستند سازان در بیانیه خود این واقعه را محکوم کرده و نوشتند: “این قصه تلخناک پرآب ترین استان ایران است که کارون ، مارون کرخه و اروندش گواهند که پیوسته از چشمان مردمان، خونابه روان است. و این بار در هورالعظیم، همواره مرگ می روید و صدای دادخواهان در مرداب خاموش می گردد. ما کارگردانان سینمای مستند، بر پایه سنت کاری مان همیشه بازتاب دهنده رنج و خواست مردمانمان بوده ایم و امروز نیز در کنار تشنگان خوزستان می مانیم و سرکوب مردمی که زندگی را جست و جو می کنند تا آب به آبادی برسد به شدت محکوم می کنیم.”

از روز دوم اعتراضات خوزستان تاکنون، کشته شدن دو شهروند در جریان این اعتراضات به نام‌های مصطفی نعیماوی ۳۰ ساله از اهالی شادگان، قاسم ناصری (خضیری)، حدودا ۱۷ ساله از اهالی منطقه کوت عبدالله اهواز توسط مقامات استانی تائید شده است. همچنین هرانا گزارشاتی مبنی بر جان باختن یک شهروند دیگر بر اثر شلیک نیروهای نظامی را دریافت کرده است که قادر به تایید صحت این ادعا نیست.

اسامی امضا کنندگان بیانیه مذکور در پی می آید:

هادی آفریده/ الهام آقالری/ مجید آقایی/ سعید آلبوعبادی/ داوود ابراهیمی/ سپیده ابطحی/محمد احسانی/ فرشاد احمدی دستگردی/ محمدجواد ادیبی/ علی ارکیان/ محسن استاد علی/ آرش اسحاقی/ الهام اسدی مهدی اسدی / امیر على اعلایی/ پدرام اکبری/ رضا الماسی پرگو/ همایون امامی/ رسولانتشاری/ مژگان ایلانلو/ سجاد ایمانی/ حیبب باوی ساجد/ میلاد بهار/ علیرضا بهبهانی / بابک بهداد/ ایمان بهروزی/ آزاده بیزار کیتی/ پیام پارسافر/ مهد پریزاد/ زینب تبریزی / فهیمه تقی پور/ فرزاد توحیدی / شهروز توکل/ محمدحسین جبلی جوان/ روناک جعفری/ حمید جعفری/ جعفر جعفری/ محمد جعفری/ مسعود جعفری/ فرزاد جعفری / فاطمه چندریان پور/ حمزه حاتمی / ابوالفضل حاج سعید/ سیروس حصاری/ سلمان حمزه پور/ خاطره حناچی/ کامران حیدری/ فرهنگی خاتمی/ میلاد خالقی منش/ مرجان خسروی /محمدحسن دامن زن /شهرام درخشان/حسین دلیر /محمد راسخ فر/ عمید راشدی/محمود رحمانی / فریبا رستمی/خلیل رشنوی/ آناهید رضایی/ محسن رمضان زاده/ محمدرضا روشن/حسین ریگی/ مسعود زارعیان/مونا زاهد/ مینا زر پور/مهران زینت بخش/ افسانه سالاری/ سپیده سپپی/ محسن سخا/ رضوان سرمد/ ابراهیم سعیدی /محمدباقر سلمانی/ بهروز سلیمانی نذیر/مرتضی شاملی/ پریسا شاهنده / هادی شریعتی/ حنیف شهپرراد / مهوش شیخ الاسلامی/ کامران شیردل/ مصطفی شیری/ فریده صارمی/ ناصر صفاریان/ مهدی صفرخانی/ محمدحسین صفری/ عبدالخالق طاهری/ حجت طاهری/محبوبه طبایی/ مهدی طرفی/رضا عاطفی / احسان عبدی پور/ عبداله عزیزی/پریسا عشقی/شراره عطاری/ مهدی غضنفری/فرشید فرجی/ محمدرضا فرطوسی/ داوود فروغی / سیمین فلاح زاده تهرانی/ مهدی قربانپور/ یلدا قشقایی/ مهدی قنواتی/ مینا کشاورز / آرش کوردسالی /کیوان کیانی/ سودابه مجاوری / رضا مجلسی / بابک مجیدی / محمدسعید محصصی/رضا محمد پور/ ابراهیم مختاری/هایده مرادی / محمود مزرعتی/شمیم مستقیمی / رضا مسعودی/منوچهر مشیری / جابر مطهری زاده/هادی معصوم دوست/ علی مغازه ای / امیرهادی ملک اسماعیلی/ آذر مهرابی/ سید یوسف موسوی / مهدی موسوی برزکی/ منصوره میرعرب/ امید نامی/ محمد نامی/ حبیب نریمانی/ محسن نظری/حامد نوبری زهرا نیازی / فرهاد ورهرام/جواد وطنی/علی اکبر ولدبیگی/ مهدیه ولی زاده / احمد یحیی زاده