اطلس زندان‌های ایران گزارش داده است که ۵ تن از زندانیان عرب محکوم به اعدام در زندان شیبان، از حدود ۵ روز پیش دست به اعتصاب غذا زده و لب‌های خود را دوخته‌اند.

بنابر این گزارش که روز ۵ بهمن ۱۳۹۹ در وبسایت اطلس زندان‌های ایران منتشر شده است «علی مطیری»، «حسین سیلاوی»، «علی خسرجی» و «علی مجدم» و «جاسم حیدری» با به هم دوختن لب‌هایشان در اعتراض به شرایط نابسامان و نداشتن دادرسی عادلانه دست به اعتصاب غذا زده‌اند.

علی مطیری، حسین سیلاوی، علی خسرجی و علی مجدم چهار زندانی سیاسی محبوس در زندان شیبان از تاریخ ۳۰ شهریور ۱۳۹۹ و در پی بروز ناآرامی در این زندان به بازداشتگاه اداره اطلاعات منتقل شدند.

این زندانیان مدتی بعد مجددا به زندان شیبان بازگردانده شده و از آن زمان به بعد بصورت انفرادی و در شرایطی بسیار نامناسب نگهداری می‌شوند.

جاسم حیدری نیز اویل دی‌ماه سال جاری  از زندان شیبان به زندان سپیدار منتقل شد اما مدتی بعد به یک سلول  انفرادی زندان شیبان‌ منتقل شد.

اطلس زندان‌های ایران به نقل از یک منبع آگاه در مورد اعتصاب غذای این پنج زندانی نوشته است:«این پنج زندانی به نشانه اعتراض به وضعیت پرونده خود و فشارهای ناشی از خطر همیشگی اجرای حکم اعدام و همینطور نگهداری طولانی مدت در سلول‌های انفرادی دهان خود را دوخته‌اند.»

این منبع مطلع درباره فضای غیرقابل تحمل سلول‌های انفرادی زندان شیبان گفته است: « پیش‌تر در این بخش چهار سلول یک و نیم در دو متر وجود داشت که مدتی قبل دیوار بین آنها را برداشته و آنها را تبدیل به دو اتاق سه در چهار متر کرده‌اند.»

این فرد که به وضعیت زندان شیبان آشنایی دارد گفته در این مکان هیچ گونه امکانات گرمایشی و سرمایشی وجود ندارد. به همین دلیل هوای آن در زمستان بسیار سرد است و ممکن است به بیمار شدن زندانیان منجر شود.

به گفته این فرد آگاه «بسیاری از زندانیانی که در زمستان به انفرادی فرستاده شده‌اند به بیماری‌های کلیوی مبتلا شده‌اند. در تابستان نیز هوای این سلول‌ها بسیار گرم و گرفته است و زندانیان را گرمازده می‌کند.»

او همچنین با اشاره به مشکلات بهداشتی موجود در زندان وضعیت سرویس‌های بهداشتی این سلول‌های انفرادی را چنین توصیف کرده است: « مشکل دیگر این بند وضعیت سرویس‌های بهداشتی است. در هر سلول این بند، یک توالت قرار دارد. پیشتر این توالت هیچ حفاظی نداشت و زندانیان به ناچار در مقابل چشمان یکدیگر ناچار به استفاده از توالت بودند. اخیراً یک دیوار یک متری اطراف سنگ توالت احداث کرده‌اند اما همچنان وجود توالت در این اتاقهای کوچک سبب انتشار بوی بسیار بد و غیر قابل تحملی می‌شود.»

علی مطیری متهم به قتل دو بسیجی به نام‌های «بشیر حمیدی» و «حسن کارونی» است. این دو بسیجی در تاریخ ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۷ با چاقو مجروح شدند و به علت شدت جراحات جان خود را از دست دادند.

«علی خسرجی»، ۲۶ ساله ساکن کوی علوی شهر اهواز و «حسین سیلاوی»، ۳۰ ساله ساکن منطقه خبینه اهواز متهم هستند که به همراه «ناصر خفاجیان»، زندانی دیگر عرب، به پاسگاه حمید در ۴۰ کیلومتری شهر اهواز و کلانتری ۲۳ کوی مجاهد شهر اهواز حمله کرده‌اند. گفته شده در جریان این حملات دو درجه دار نیروی انتظامی کشته و یک سرباز نیز مجروح شده است.

«علی مجدم» ۳۹ ساله از زندانیان عرب ساکن کوت سید صالح اهواز است. او ۲۰ بهمن ۱۳۹۸ به همراه ۱۴ شهروند دیگر عرب بوسیله اداره اطلاعات اهواز بازداشت شد. آقای مجدم متهم ردیف اول پرونده «شرکت در عملیات مسلحانه نیروهای امنیتی ایران» و «تشکیل گروه غیرقانونی» است.

با توجه به شیوع ویروس کرونا و شرایط نامناسب زندان شیبان جان زندانیان سیاسی در سلول‌های انفرادی در خطر است.

روز یکشنبه ۵ بهمن‌ماه، یک شهروند در شهرستان سقز واقع در استان کردستان، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

به نقل از کردپا، روز یکشنبه ۵ بهمن ۱۳۹۹، یک شهروند در شهرستان سقز توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

 هویت وی بابک بابایی، ۳۰ ساله و اهل شهرستان سقز واقع در استان کردستان، عنوان شده است.

 در این گزارش آمده است بازداشت آقای بابابی بدون ارائه حکم قضایی صورت گرفته است.

تا لحظه تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت و  محل نگهداری این شهروند اطلاعی در دست نیست.

گلرخ ایرایی، زندانی سیاسی یکشنبه‌شب مورخ ۵ بهمن‌ماه از زندان قرچک ورامین به زندان آمل تبعید شد. گلرخ ایرایی که در تاریخ ۲۳ آذرماه همراه با ضرب و شتم از زندان قرچک به بازداشتگاه اطلاعات سپاه موسوم به بند ۲ الف زندان اوین منتقل شده بود، ظهر روز گذشته پس از ۴۳ روز بازجویی به زندان قرچک ورامین بازگردانده شده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، یکشنبه‌شب مورخ ۵ بهمن‌ماه ۱۳۹۹، گلرخ ابراهیمی ایرایی، زندانی سیاسی از زندان قرچک ورامین به زندان آمل تبعید شد.

گلرخ ایرایی که در تاریخ ۲۳ آذرماه همراه با ضرب و شتم از زندان قرچک به بازداشتگاه اطلاعات سپاه موسوم به بند ۲ الف زندان اوین منتقل شده بود، ظهر روز گذشته پس از ۴۳ روز بازجویی به زندان قرچک ورامین بازگردانده شده بود. وی دقایقی پس از انتقال به زندان قرچک مجددا به زندان آمل فرستاده شد.

گلرخ ایرایی که پیشتر از تاریخ ۳ آبان ۹۵ در حال تحمل محکومیت حبس خود به دلیل فعالیت های مدنی در زندان اوین بود، با پرونده جدیدی در دوران حبس مواجه شد. او در تاریخ ۱۹ فروردین ۹۸ با پایان دوران محکومیت از بابت پرونده پیشین و با تودیع قرار از بابت پرونده جدید از زندان آزاد شداما مدت کوتاهی پس از آزادی در تاریخ ۱۸ آبان ماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی در منزل خود در تهران بازداشت و جهت تحمل حبس از بابت پرونده جدید به زندان قرچک ورامین منتقل شد.

خانم ایرایی نهایتا در این پرونده جدید توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۳ سال و ۷ ماه حبس تعزیری محکوم شد. دادگاه همچنین علاوه بر این او را به ۲ سال محرومیت از عضویت در گروه‌ها و احزاب محکوم کرد. این حکم مدتی بعد در مرحله تجدید نظر بدون تشکیل جلسه دادگاه عینا تائید و به وی ابلاغ شد. بر اساس حکم صادره با اعمال ماده ۱۳۴ مدت ۲ سال و ۱ ماه از این حبس برای هر یک از آنها قابل اجرا خواهد بود.

گلرخ ابراهیمی ایرایی و همسرش آرش صادقی فعال مدنی محبوس در زندان رجایی شهر کرج از زمان بازداشت خانم ایرایی از حق ملاقات و تماس تلفنی با یکدیگر محروم هستند. محرومیت این زوج زندانی از ملاقات و تماس تلفنی از زمان بازداشت خانم ایرایی وجود دارد. این در حالی است که در قانون پیش‌بینی‌هایی برای ملاقات بین اعضای زندانی خانواده‌ها شده است؛ حتی اگر آنها در زندان‌های جداگانه تحمل حبس بکنند.

گلرخ ایرایی، زندانی سیاسی یکشنبه‌شب مورخ ۵ بهمن‌ماه از زندان قرچک ورامین به زندان آمل تبعید شد. گلرخ ایرایی که در تاریخ ۲۳ آذرماه همراه با ضرب و شتم از زندان قرچک به بازداشتگاه اطلاعات سپاه موسوم به بند ۲ الف زندان اوین منتقل شده بود، ظهر روز گذشته پس از ۴۳ روز بازجویی به زندان قرچک ورامین بازگردانده شده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، یکشنبه‌شب مورخ ۵ بهمن‌ماه ۱۳۹۹، گلرخ ابراهیمی ایرایی، زندانی سیاسی از زندان قرچک ورامین به زندان آمل تبعید شد.

گلرخ ایرایی که در تاریخ ۲۳ آذرماه همراه با ضرب و شتم از زندان قرچک به بازداشتگاه اطلاعات سپاه موسوم به بند ۲ الف زندان اوین منتقل شده بود، ظهر روز گذشته پس از ۴۳ روز بازجویی به زندان قرچک ورامین بازگردانده شده بود. وی دقایقی پس از انتقال به زندان قرچک مجددا به زندان آمل فرستاده شد.

گلرخ ایرایی که پیشتر از تاریخ ۳ آبان ۹۵ در حال تحمل محکومیت حبس خود به دلیل فعالیت های مدنی در زندان اوین بود، با پرونده جدیدی در دوران حبس مواجه شد. او در تاریخ ۱۹ فروردین ۹۸ با پایان دوران محکومیت از بابت پرونده پیشین و با تودیع قرار از بابت پرونده جدید از زندان آزاد شداما مدت کوتاهی پس از آزادی در تاریخ ۱۸ آبان ماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی در منزل خود در تهران بازداشت و جهت تحمل حبس از بابت پرونده جدید به زندان قرچک ورامین منتقل شد.

خانم ایرایی نهایتا در این پرونده جدید توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۳ سال و ۷ ماه حبس تعزیری محکوم شد. دادگاه همچنین علاوه بر این او را به ۲ سال محرومیت از عضویت در گروه‌ها و احزاب محکوم کرد. این حکم مدتی بعد در مرحله تجدید نظر بدون تشکیل جلسه دادگاه عینا تائید و به وی ابلاغ شد. بر اساس حکم صادره با اعمال ماده ۱۳۴ مدت ۲ سال و ۱ ماه از این حبس برای هر یک از آنها قابل اجرا خواهد بود.

گلرخ ابراهیمی ایرایی و همسرش آرش صادقی فعال مدنی محبوس در زندان رجایی شهر کرج از زمان بازداشت خانم ایرایی از حق ملاقات و تماس تلفنی با یکدیگر محروم هستند. محرومیت این زوج زندانی از ملاقات و تماس تلفنی از زمان بازداشت خانم ایرایی وجود دارد. این در حالی است که در قانون پیش‌بینی‌هایی برای ملاقات بین اعضای زندانی خانواده‌ها شده است؛ حتی اگر آنها در زندان‌های جداگانه تحمل حبس بکنند.

روز شنبه ۴ بهمن‌ماه، یک شهروند در شهرستان سنندج توسط نیروهای امنیتی همراه با ضرب و شتم بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، روز شنبه ۴ بهمن‌ماه ۱۳۹۹، یک شهروند اهل سنندج توسط نیروهایی امنیتی در شهرک حسن آباد این شهرستان بازداشت شد.

در این گزارش هویت وی سیروان امینی، اهل شهرک حسن آباد شهرستان سنندج، عنوان شده است.

بازداشت آقای امینی بدون ارائه حکم قضایی و همراه با ضرب و شتم صورت گرفته است.

با وجود پیگیرهای خانواده امینی تاکنون از دلایل بازداشت، محل نگهداری و نهاد بازداشت کننده این شهروند، اطلاعی در دست نیست.

مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران همزمان با روز جهانی حق تحصیل با ارائه گزارش پیش رو به بررسی وضعیت تحصیل و آموزش و برخورد با فعالان این عرصه از جمله معلمان و دانشجویان در حد فاصل ۲۴ ژانویه ۲۰۲۰ تا ۲۴ ژانویه ۲۰۲۱ پرداخته است.

حق تحصیل یک حق اساسی است که باید حداقل برای همه کودکان در مراحل ابتدایی و اساسی به صورت رایگان در دسترس باشد. اما بسیاری از دانش آموزان در ایران به دلیل کمبود امکانات و فضاهای آموزشی و مدارس فرسوده از حق تحصیل محروم شده اند. به گفته مدیر عامل جامعه حمایت از حقوق کودکان (SPRC)، تقریباً ۱ میلیون کودک در محله های توسعه نیافته یا فقیرنشین در ایران زندگی می کنند که از تحصیل محروم هستند و ۴۹ هزار کودک به دلیل نداشتن شناسنامه یا اشتغال کاذب در مدارس تحصیل نمی کنند. در حالی که این آمار هر ساله نوسان زیادی ندارد ، در طی همه گیری ویروس کرونا تقریباً آمار کودکان محروم از تحصیل سه برابر افزایش یافته است. این افزایش آمار به دلیل عدم وجود زیرساخت های مناسب برای آموزش آنلاین و تغییر ناگهانی شکل آموزش از کلاس های درس به مدارس آنلاین در دوره همه گیری کرونا است.

در سطح دانشگاه، علاوه بر بسیاری از چالش های سیستماتیک برای ورود به دانشگاه ها، بسیاری از دانشجویان به دلیل اعتقاد مذهبی خود از تحصیل در آموزش عالی منع شده‌اند. کسانی که باورمند به ادیانی هستند که توسط دولت رسماً شناخته نشده، بطور خاص بهاییان مجاز به ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر نیستند. محصلان بهایی علاوه بر ممنوعیت اتمام تحصیلات عالی دانشجویی در دانشگاه های ایران، از تحصیل آنلاین هم محروم هستند، بسیاری از معلمان و دانشجویان یا افرادی که با موسسه آموزش عالی بهائی (BIHE) ارتباط داشتند در سالهای اخیر دستگیر شده و به حبس های طولانی مدت محکوم شده اند.

همچنین، بسیاری از دانش آموزان و معلمان نیز به دلیل بیان افکار و عقاید خود یا برگزاری تجمعات مسالمت آمیز یا انتشار نشریات دانشجویی دستگیر، معلق، اخراج و یا توبیخ شده اند.

این اقدامات نقض آزادی فکر و مذهب، آزادی عقیده و بیان، آزادی اجتماعات و حق تحصیل است. لازم به ذکر است که حق تحصیل شامل دسترسی برابر به تحصیلات عالی برای همه بر اساس شایستگی است.

آموزش ابتدایی و مقدماتی

دسترسی به تحصیلات ابتدایی و مقدماتی به دلیل عوامل مختلف از جمله کمبود زیرساخت ها، فقدان خدمات دهی به کودکان بدون شناسنامه، فقر و تبعیض های فرهنگی و زبانی برای همه به یک اندازه امکان پذیر نبوده است. به گفته مدیر عامل جامعه حمایت از حقوق کودکان، تقریباً ۱ میلیون کودک در محله های توسعه نیافته یا فقیرنشین در ایران زندگی می کنند که از تحصیل محروم هستند و ۴۹ هزار کودک به دلیل نداشتن شناسنامه یا اشتغال کاذب در مدارس تحصیل نمی کنند.

در حالی که این آمار هر ساله نوسان زیادی ندارد ، اما در طول همه گیری کرونا به دلیل عدم وجود زیرساخت های مناسب برای آموزش آنلاین و تغییر ناگهانی شکل تدریس از کلاسها به مدارس آنلاین ناشی از همه گیری کرونا، تقریباً سه برابر افزایش در تعداد کودکان محروم از تحصیلات ابتدایی را شاهد بودیم. طبق گفته وزیر آموزش و پرورش ۳ میلیون و ۲۲۵ هزار کودک به دلیل عدم دسترسی به اینترنت یا دستگاه هایی مانند تلفن های هوشمند، تبلت ها و کامپیوتر از تحصیل محروم هستند.

با شیوع ویروس کرونا و تعطیلی مدارس، وزارت آموزش و پرورش اعلام کرد که آموزش دانش آموزان را از طریق اینترنت و با استفاده از بستری به نام “شاد” از سر می گیرد. این بستر آنلاین که دسترسی به آن به اینترنت نیاز دارد، از ابتدای شروع مورد انتقاد معلمان و فعالان جامعه مدنی قرار گرفته است. مشکلات آموزش آنلاین در ایران و تعطیلی ناگهانی مدارس بدون حمایت چشمگیر از دانش آموزان محروم، عدم دسترسی به اینترنت قابل اعتماد در بسیاری از مناطق کشور به ویژه در مناطق روستایی و عدم توانایی مالی دانش آموزان و خانواده های آنها جهت تهیه دستگاه های لازم برای این نوع آموزش مانند تلفن های هوشمند از جمله این انتقادات بوده است.

کودکان بدون شناسنامه: یکی دیگر از جنبه های عمده تبعیض آمیز پلت فرم “شاد” این است که دانش آموزان را ملزم به ثبت نام با شماره شناسایی ملی خود می کند، این امر کودکان بدون سند را بدون دسترسی به آموزش ابتدایی و مقدماتی رها کرده است.

کودکان در مناطق روستایی و عشایر: همچنین گزارش هایی از مناطق مختلف کشور وجود دارد مبنی بر این که با نبود زیرساخت های اتصال به اینترنت مناسب، کودکان باید به نقاط بلند نزدیک محل های سکونت خود مانند کوه و تپه ها صعود کنند تا بتوانند به شبکه شاد متصل شده و در کلاس ها شرکت کنند.

کودکان محله های فقیرنشین یا حاشیه شهرها: بخش عمده ای از جمعیت ایران در حاشیه شهرها یا در شرایط بد مسکن زندگی می کنند. کودکانی که در این شرایط زندگی می کنند به طور نامتناسبی تحت تأثیر تغییر ناگهانی آموزش آنلاین قرار می گیرند. طبق گفته انجمن آمایش سرزمین ایران، تا سال ۲۰۲۰ ، ۴۵٪ از جمعیت ایران در خانه های واقع در محلات فقیرنشین یا حاشیه شهرها زندگی می کردند. به گفته مسئول این انجمن ، “اگر ۴۵ درصد از ۸۵ میلیون جمعیت کشور را محاسبه کنیم، امروز ۳۸ میلیون نفر در حاشیه شهرها یا در مسکن های بد زندگی می کنند.” با توجه به این آمار، تقریبا نیمی از جمعیت کشور در شرایطی زندگی می کنند که آموزش آنلاین را برای آنها غیرقابل دسترسی یا با دشواری میسر می کند.

دانشگاه و آموزش عالی

شروع تحصیلات عالی در ایران به یک سیستم آزمون سراسری (کنکور) محدود می شود، آزمونی که همه دانشجویانی که مایل به ورود به دانشگاه هستند باید در آن شرکت کنند و بر اساس رتبه خود در این آزمون در دانشگاه ها و رشته های انتخابی خود مشغول به تحصیل شوند. این آزمون بسیار رقابتی است و اغلب دانشجویان در دانشگاه یا رشته های انتخابی خود پذیرفته نمی شوند. در سالهای اخیر بنا به سیاست گذاری رهبر ایران، کرسی کمتری برای دانشجویان دختر تخصیص یافته است، با این وجود دانشجویان دختر بیش از نیمی از دانشگاه ها با نرخ قبولی بالاتر در مقایسه با دانشجویان پسر به خود اختصاص می دهند. به گفته رئیس موسسه سنجش، -مسئول انجام آزمون ورودی دانشگاه سراسری (تحت وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) – در سال ۲۰۲۰ ، ۱۰۱ هزار و ۹۱۲ زن در آزمون ورودی دانشگاه سراسری قبول شدند که ۵۳.۶٪ از کل افرادی است که ثبت نام کرده اند.

بخش زیر شامل آمارهای بخش آمار فعالان حقوق بشر در ایران در مورد وضعیت دانشجویان و معلمان در ایران در طی یکسال گذشته است.

در دوره زمانی ۲۴ ژانویه ۲۰۲۰ تا ۲۰ ژانویه ۲۰۲۱، مجموعا ۷ دانشجو بازداشت شدند. همچنین برای ۱۱ دانشجو و فعال دانشجویی ۵۱۲ ماه حبس و ۲۲۲ ضربه شلاق صادر شد. از سوی دیگر، ۲۱ مورد تجمع دانشجویی و ۳ مورد تفتیش منزل و ضبط لوازم شخصی به ثبت رسیده است.

در ضمن، ۸ بهمن‌ماه ۱۳۹۸، چهار دانشجو در قزوین بر اثر نشت گاز متان از چاه فاضلاب دانشگاه فنی مهندسی بوئین زهرا این شهر، دچار مسمومیت شده و به مراکز درمانی منتقل شدند.

لازم به ذکر است، بیست دانشجوی دانشگاه محقق اردبیلی به دلیل تجمع و شرکت در مراسم یادبود درگذشتگان فاجعه هواپیمای اوکراینی توبیخ و تعلیق شدند.

علاوه بر این، ۲۳ دانشجوی بهایی از ادامه تحصیل محروم شدند.

نشریات دانشجویی ضد و فروغ نیز در همین دوره توقیف شدند.

معلمان و فعال صنفی معلمان:

در دوره زمانی ۲۴ ژانویه ۲۰۲۰ تا ۲۰ ژانویه ۲۰۲۱، مجموعا ۳ معلم بازداشت و ۱۳ معلم و فعال صنفی معلمان به ۳۳۴ ماه حبس، ۴۵ ضربه شلاق و دوازده میلیون و صد هزار تومان جریمه نقدی محکوم شدند.

همچنین، مورخ ۲۰ مرداد ۱۳۹۹، یک معلم در جره و بالاده یکی از بخش‌های شهرستان کازرون واقع در استان فارس، با خوردن سم دست به خودکشی زده و جان خود را از دست داد. دلیل این اقدام عدم قبولی وی در آزمون نهضت سوادآموزی عنوان شده است.

مژده اقترافی و هوشمند طالبی، زن و شوهر بهائی ساکن ویلاشهر اصفهان امروز یکشنبه ۵ بهمن‌ماه پس از حدود ۵ ماه بازداشت با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی به ترتیب از زندان‌های دولت آباد اصفهان و دستگرد اصفهان آزاد شدند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز یکشنبه ۵ بهمن‌ماه ۱۳۹۹، مژده اقترافی و هوشمند طالبی، زن و شوهر بهائی با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی به ترتیب از زندان‌های دولت آباد اصفهان و دستگرد اصفهان آزاد شدند.

مژده اقترافی و هوشمند طالبی در تاریخ ۲ شهریورماه امسال پس از احضار به یکی از نهادهای امنیتی شهرستان محل زندگی خود بازداشت و پس از مدتی با پایان بازجویی‌ها به ترتیب به زندان‌های دولت آباد و دستگرد اصفهان منتقل شده بودند.

ماموران پس از بازداشت به منزل این زن و شوهر بهائی رفته و پس از تفتیش منزل تعدادی از لوازم شخصی ازجمله لپ‌تاپ، تلفن همراه، کتاب‌ها و یک دستگاه پیانوی آکوستیک آنها را ضبط کرده و با خود بردند. از سوی دیگر دو خودروی سواری و کامیونت این خانواده بهائی نیز توسط ماموران توقیف شده است.

اتهامات مطروحه علیه این افراد در مرحله بازپرسی تبلیغ علیه نظام و ارتباط با دولت متخاصم عنوان شده است.

پیشتر یک منبع مطلع از بازداشت این شهروندان بهائی در خصوص چگونگی بازداشت آنها گفت: «روز یکشنبه ۲ شهریور هوشمند طالبی و همسرشان خانم مژده اقترافی طی یک تماس تلفنی برای تحویل گرفتن وسایلشان که در سال ۹۷ توسط نیروهای اداره اطلاعات ضبط شده بود، به یکی از نهادهای امنیتی این شهر فراخوانده شدند. آنها هم سوار بر خودروی سواری خود شده و به آنجا رفتند. پس از حضور آنها در ساختمان این نهاد امنیتی ماموران اقدام به بازداشت مژده اقترافی کرده و خودروی سواری آنها را نیز توقیف کردند. پس از آن ۵ تن از ماموران همراه با آقای طالبی به منزل آنها رفته و آنجا را مورد تفتیش قرار دادند و برخی لوازم شخصی آنها ازجمله کلیه کتاب‌ها، لپ‌تاپ، فلش، موبایل، وسایل و ادوات موسیقی فرزندانشان ازجمله پیانو بزرگ آکوستیک دخترشان را بار وانت کرده و با خود بردند. ماموران سپس به آقای هوشمند گفتند پشت کامیونت ایسوزو خود بنشیند و پشت سر آنها راه بیفتد. آقای هوشمند هم پس از حضور در این نهاد امنیتی بازداشت و کامیونت وی نیز توقیف شد.»

اوایل دیماه امسال این منبع مطلع از وضعیت این شهروندان در خصوص وضعیت آنها به هرانا گفته بود: “در هر بار مراجعه خانواده به دادسرا، بازپرس پرونده وعده پایان تحقیقات را می‌دهد، اما این قول تا امروز محقق نشده است. حتی وکیل آنان هنوز اجازه مطالعه پرونده و یا ملاقات با موکلان خود را نداشته است. فرزندان نوجوان این خانواده نیز نزد مادربزرگ ۸۴ ساله‌اش می‌ماند که خودش سالمند و نیازمند توجه و نگهداری ویژه است.”

ویلاشهر، شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان نجف آباد در استان اصفهان است.

امروز یکشنبه ۵ بهمن ماه، اداره اطلاعات مریوان مرخصی تحسین دادرس زندانی سیاسی محبوس در زندان مریوان را لغو کرد و این زندانی یک روز پس از اعزام به مرخصی به زندان بازگردانده شد. وی از مهرماه ۹۷، دوران محکومیت ۶ ساله خود را بدون مرخصی در زندان‌ های سنندج و مریوان سپری کرده و مسئولین زندان بارها درخواست مرخصی این زندانی را رد کرده‌اند.

به نقل از کردپا، امروز یکشنبه ۵ بهمن ماه ۹۹، اداره اطلاعات مریوان، مرخصی تحسین دادرس، زندانی سیاسی محبوس در زندان مریوان را لغو کرد.

یک منبع مطلع در این خصوص گفت: “امروز ساعت ١١ قبل از ظهر، تحسین دادرس به زندان مریوان احضار و مسئولان زندان به وی اعلام کردند که اداره اطلاعات مرخصی او را لغو کرده است”.

این منبع مطلع افزود: “اداره اطلاعات مریوان عنوان کرده است که دادستان بدون اجازه ما به تحسین دادرس مرخصی داده است”.

منبع مطلع اظهار کرد: “اداره اطلاعات مریوان به دلیل عدم همکاری این زندانی سیاسی با این نهاد امنیتی مرخصی وی را لغو کرده است”.

وی ادامه داد: “در پی لغو مرخصی تحسین دادرس و مراجعه خانواده وی به دادگاه مریوان، به آن ها گفته شد که لغو مرخصی تحسین توسط اداره اطلاعات انجام شده و نمی‌توانند اقدامی را انجام بدهند”.

روز گذشته شنبه ۴ بهمن‌ماه، تحسین دادرس برای اولین بار طی دوران حبس، به مرخصی اعزام شد.

آقای دادرس از مهرماه ۹۷ در حال سپری کردن دوران محکومیت ۶ ساله خود را در زندان‌های سنندج و مریوان است. این زندانی طی مدت حبس از اعزام به مرخصی محروم بوده و درخواست‌های وی در این رابطه به‌طور مداوم از سوی مسئولان زندان مریوان رد شده بود.

این زندانی سیاسی روز پنج‌شنبه ۱۴ فروردین‌ماه ۹۹، از زندان مریوان به زندان سنندج منتقل و روز سه‌شنبه ۲۵ شهریورماه مجددا به زندان مریوان بازگردانده شد.

تحسین دادرس که ۵ ماه از دوران بازداشت را در سلول‌های انفرادی ادارە‌ اطلاعات و ۴ ماه را هم در زندان سپری کرده بود نهایتا بە تحمل ١١ سال حبس محکوم شد و پروندە‌ وی پس از اعتراض بە دادگاه تجدید نظر استان ارجاع دادە شدە بود و حکم صادره توسط دادگاه تجدیدنظر به شش سال حبس تعزیری کاهش پیدا کرد.

این زندانی طی مدت زمان بازداشت از “دسترسی به وکیل” محروم بوده است.

روز شنبه ۴ بهمن ماه، دو شهروند در شهرستان‌های سنندج و سقز در استان کردستان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند. نیروهای امنیتی در هنگام بازداشت یکی از این شهروندان ضمن تفتیش منزل، اقدام به ضبط گوشی موبایل همسر و برخی از وسایل شخصی وی کردند.

به نقل از کردپا، روز شنبه ۴ بهمن ماه ۱۳۹۹، یک شهروند اهل سنندج توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

هویت این شهروند جمیل احمدیان اهل شهرستان سنندج عنوان شده است.

همچنین در همان روز یک شهروند دیگر به نام افشین الهی، اهل شهرستان سقز و کارگر پخش مواد غذایی فروشگاه نوشین این شهر توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

بر اساس این گزارش نیروهای امنیتی پس از بازداشت این شهروند به منزل شخصی وی یورش بردند و ضمن تفتیش منزل، گوشی موبایل همسر او و برخی از وسایل شخصی وی را ضبط و با خود بردند.

تا لحظه تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروندان اطلاعی در دست نیست.

شماری از فعالین سیاسی و مدنی کردستان در واکنش به بازداشت و احضار ده‌ها تن از شهروندان ساکن استان کردستان و سایر شهرهای کردنشین غرب کشور، با انتشار بیانیه‌ای ضمن اظهار نگرانی از موج بازداشت‌ها خواستار آزادی این افراد شده‌اند. طی هفته های اخیر موج جدیدی از بازداشت، احضار و فشارهای قضایی و امنیتی بر شهروندان و فعالان کرد ایجاد شده است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، طی هفته‌های اخیر موج جدیدی از بازداشت، احضار و فشارهای قضایی و امنیتی بر شهروندان و فعالان کرد ایجاد شده است.

این شهروندان در شهرهای بوکان، پیرانشهر، سروآباد، مریوان، ربط، بوکان، نقده، سنندج، سقز، پاوه، کرمانشاه و مهاباد توسط نیروهای امنیتی بازداشت و یا به نهادهای امنیتی احضار شدند. بازداشت این شهروندان که طی روزهای اخیر به ۶۴ نفر رسید، در بعضی موارد بدون ارائه حکم بازداشت و گاها به همراه ضرب و شتم، تفتیش منزل و ضبط لوازم شخصی صورت گرفته است.

اکنون شماری از فعالین سیاسی و مدنی کردستان با نوشتن بیانیه‌ای ضمن ابراز نگرانی از موج اخیر بازداشت‌ها خواهان پایان دادن به این فضا و آزادی بازداشت‌شدگان شده‌اند.

متن کامل این بیانیه که نسخه‌ای از آن جهت انتشار در اختیار قرار گرفته است عینا در ادامه می‌آید:

«بازداشت شدگان اخیر در کردستان آزاد شوند و به فضای به وجود آمده پایان دهید

در روزهای اخیر ده‌ها نفر از فعالان مدنی، دانشجویی و زیست محیطی در شهرهای مختلف کردستان بازداشت شده اند. این بازداشت های گسترده و نگرانی خانواده های بازداشت‌شدگان در کنار فضای به وجود آمده، نگرانی‌ها را دوچندان کرده است. بسیاری از خانواده‌های بازداشت‌شدگان از محل بازداشت فرزندشان و اینکه به چه اتهامی بازداشت شده‌اند، خبری در دست ندارند.

ما شماری از فعالان سیاسی و مدنی و حقوق بشری ضمن اظهار نگرانی از موج بازداشت‌ها در کردستان خواهان پایان دادن به این فضا و آزادی بازداشت‌شدگان هستیم.»

اسامی امضاکنندگان:

کاک حسن امینی، اسعد زنگنه ،اسماعیل مفتی زاده، حاصل داسه، سیاوش حیاتی، جلال جلالی زاده، عبدالله سهرابی، رحیم فرهمند، محسن رضوی، اجلال قوامی، هاشم حسین پناهی، حامد فرازی، حمیدرضا صمدی، نوشین محمدی، رئوف کریمی، محمود محمودی، موسی امیدی، علی والایی، کیوان قلخانی، بیژن رحمانی، بهمن نجفی، باقر پیری، صلاح پزشکی، ایرج عبادی، فریدون بهمنی، خالد اویندار، سعید زکی، مولود خوانچه زرد، هیوا باتمانی، شورش محمدی، گلاله عباسی، امید رحمانی، سیدعبدالله سیده، شهرام صفری، محمدحسن کریمی، اردشیر غلامیپور، فواد ساوانی، رستم اسدزاده، شاهو دهگلانی، رحیم آدابی، مهوش ستوده، کاوه وزیری، صادق سبحانی، فهیمه ملکی، ارسلان رنجبر، کیوان سقزی، هیمن رحیمی، ناصر وحیدی، هیرو پیاده، امیر پیاده، ناصر شعبانی و توفیق احمدی.