پشتیوان افسر، زندانی سیاسی کُرد که دوران محکومیت ۵ سال حبس تعزیری را در زندان مرکزی سنندج پشت سر می گذارد، به مرخصی اعزام شد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، این فعال سیاسی کُرد که در جریان اعتراضات آبان ماه ۱۳۹۸، بازداشت شده و در حال حاضر دوران محکومیت ۵ سال حبس تعزیری را در زندان مرکزی سنندج می گذراند، روز شنبه ۱۵ آذرماه ۱۳۹۹، به مرخصی اعزام شده است.

این زندانی سیاسی کُرد، روز چهارشنبه ۱۴ آبان ماه ۱۳۹۹، در پی دریافت ابلاغیه ای با حضور در شعبه اجرای احکام کیفری دادسرای عمومی و انقلاب مریوان، بازداشت و جهت تحمل ۵ سال حبس تعزیری  به بند قرنطینه زندان مرکزی سنندج منتقل شد.

پشتیوان افسر، شهروند اهل روستای نی از توابع مریوان که اواخر دی ماه ۱۳۹۸، توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب سنندج به اتهام «همکاری با یکی از احزاب کُردمخالف نظام » به ۹ سال حبس تعزیری محکوم شده بود.

شعبه ۲ دادگاه انقلاب سنندج، روز دوشنبه ۲۳ دی ماه ۱۳۹۸، این فعال سیاسی کُرد را از بابت اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» از طریق «عضویت در یکی از احزاب کُرد مخالف نظام» به تحمل ۹ سال حبس تعزیری محکوم کرد.

حکم صادره پس از ارجاع پرونده به شعبه دادگاه تجدیدنظر استان کردستان به ۵ سال حبس تعزیری تقلیل یافت.

پشتیوان افسر، روز سه شنبه ۲۸ آبان‌ماه ۱۳۹۸، در جریان یکی از تجمعات مردمی در اعتراض به افزایش ناگهانی قیمت بنزین در مریوان بازداشت شده بود.

وی روز شنبه ۲۳ آذرماه ۱۳۹۸، با تودیع قرار وثیقه ۴۰۰ میلیون تومانی تا پایان مراحل دادرسی و به صورت موقت آزاد شد.

بر اساس گزارش های دریافتی، اوایل مهرماه ۱۳۹۹، پشتیوان افسر بدون ارایه حکم قضایی مجدداً توسط نیروهای امنیتی در مریوان بازداشت شده بود.

روز پنجشنبه ۱۳ آذر، صادق فتحی، از اهالی روستای نزار از توابع بخش سیروان شهرستان سنندج، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

به نقل از کردپا، روز پنجشنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۹، یک شهروند در شهرستان سنندج، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

هویت این شهروند صادق فتحی، فرزند صدیق و اهل روستای نزار از توابع بخش سیروان شهرستان سنندج، احراز شده است.

بر اساس این گزارش، بازداشت وی بدون ارائه حکم قضایی صورت گرفته است.

علیرغم پیگیری خانواده آقای فتحی، تاکنون تلاش‌ها جهت کسب اطلاع از سرنوشت وی بی نتیجه بوده و از دلایل بازداشت، محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه او اطلاعی در دسترس نیست.

روز چهارشنبه ۱۲ آذر، شورش عبدالله‌ نژاد، شهروند بازداشتی اهل روستای گرگول سفلی شهرستان پیرانشهر، با تودیع قرار وثیقه آزاد شد. او در تاریخ ۲۵ آبان بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده بود.

به نقل از کردپا، روز چهارشنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۹، شورش عبدالله‌ نژاد، شهروند بازداشتی اهل روستای گرگول سفلی شهرستان پیرانشهر، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شد.

آزادی وی با تودیع قرار وثیقه یک میلیارد تومانی صورت گرفته است.

بر اساس این گزارش، اتهام مطروحه علیه این شهروند همکاری با یکی از احزاب مخالف نظام عنوان شده است.

این شهروند در تاریخ ۲۵ آبان سال جاری بدون ارائه حکم قضایی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده بود.

کیوان صمیمی، سردبیر نشریه ایران فردا و از بازداشت شدگان روز جهانی کارگر امروز دوشنبه ۱۷ آذرماه پس از حضور در واحد اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت خود به زندان اوین منتقل شد. آقای صمیمی پیشتر توسط دادگاه انقلاب تهران به ۳ سال حبس تعزیری محکوم شد و این حکم توسط دادگاه تجدیدنظر استان تهران عینا تایید شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۱۷ آذرماه ۱۳۹۹، کیوان صمیمی، سردبیر نشریه ایران فردا و از بازداشت شدگان روز جهانی کارگر پس از حضور در واحد اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت خود به زندان اوین منتقل شد.

روز چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۸، همزمان با روز جهانی کارگر، ده‌ها تن از شرکت کنندگان در تجمع اعتراضی در مقابل ساختمان مجلس در پی ورود نیروهای امنیتی و به خشونت کشیده شدن این تجمع بازداشت شدند. نیروهای امنیتی به همراه کیوان صمیمی، در تاریخ ۲۲ اردیبهشت ۹۸ به محل نشریه ایران فردا رفته و ضمن تفتیش محل بسیاری از اسناد و مدارک موجود از جمله هاردهای کامپیوتر را با خود برده بودند. آقای صمیمی نهایتا روز دوشنبه ۲۷ خردادماه ۹۸، با تودیع قرار وثیقه، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.

آقای صمیمی در تاریخ ۱ اردیبهشت به صورت غیابی توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری از بابت اتهامات “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور” و “فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی” به ۶ سال حبس تعزیری محکوم شد. پس از صدور حکم و بعد از وارد شناخته شدن اعتراض آقای صمیمی به نحوه دادرسی، دادگاه مجددا وقت رسیدگی تعیین کرد.

کیوان صمیمی مجددا محاکمه و توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری از بابت اتهام “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور” به ۳ سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم در مرحله تجدیدنظر توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی احمد زرگر عینا تایید شد.

آقای صمیمی نهایتا مردادماه امسال طی احضاریه‌ای جهت اجرای حکم به واحد اجرای احکام دادسرای اوین فراخواندهشد.

کیوان صمیمی، سردبیر نشریه ایران فردا و یکی از اعضای کانون نویسندگان ایران است. او پیشتر نیز در سال ۸۸ بازداشت و پس از تحمل دوران محکومیت خود از زندان رجایی شهر آزاد شده بود. آقای صمیمی، در دوره بازداشت قبلی، یک روز پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ در منزل شخصی‌اش بازداشت شد و در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی به اتهام زیر سوال بردن انتخابات ریاست جمهوری ۸۸ و شرکت در تظاهرات اعتراضی و نوشتن مطالب انتقادی به شش سال حبس تعزیری محکوم شد. صمیمی آذرماه سال ۸۹ به همراه تعدادی دیگری از زندانیان سیاسی زندان اوین به زندان رجایی شهر کرج تبعید شد. وی نهایتا از بابت این بازداشت، صبح روز شنبه ٢۶ اردیبهشت ماه ۹۴، با پایان شش سال محکومیت، از زندان رجایى شهر کرج آزاد شد.

این فعال سیاسی، سابقه زندانی شدن در هر دو رژیم فعلی و سابق را دارد. یکی از برادران کیوان صمیمی در دوره پهلوی و دیگری نیز در دهه شصت و توسط جمهوری اسلامی اعدام شده‌اند.

کانون نویسندگان ایران به مناسبت بیست‌ و دومین سالگرد قتل محمدجعفر پوینده و محمد مختاری با صدور بیانیه ای یاد این نویسندگان را گرامی داشت. در بخشی از این بیانیه آمده است “کانون نویسندگان ایران، تا آزادی نویسندگان و برچیده شدن سانسور که همانا خواست یاران ستم‌کُشته‌اش بود، تلاش خواهد کرد و بیست ‌و دو سال پس از به قتل رسیدن مدافعان آزادی بیان و اعضای استوار خود، محمد مختاری و محمد جعفر پوینده، به دادخواهی‌اش ادامه می‌دهد و یاد و خاطره‌شان را گرامی می‌دارد”. کانون نویسندگان ایران همچنین اعلام کرد؛ برخلاف سال‌های پیش، امسال به دلیل شیوع بیماری همه‌گیر و برای حفظ سلامت مردم، برنامه‌ای برای حضور جمعی بر مزار این نویسندگان ندارد. لازم به یادآوری است سال گذشته مراسم گرامیداشت یاد این دو نویسنده به دلیل تهدید و فشارهای نهادهای امنیتی لغو شده بود.

کانون نویسندگان ایران به مناسبت بیست‌ و دومین سالگرد قتل محمد جعفر پوینده و محمد مختاری با صدور بیانیه ای اعلام کرد؛ “کانون نویسندگان ایران، تا آزادی نویسندگان و برچیده شدن سانسور که همانا خواست یاران ستم‌کُشته‌اش بود، تلاش خواهد کرد و بیست ‌و دو سال پس از به قتل رسیدن مدافعان آزادی بیان و اعضای استوار خود، محمد مختاری و محمد جعفر پوینده، به دادخواهی‌اش ادامه می‌دهد و یاد و خاطره‌شان را گرامی می‌دارد”.

متن کامل این بیانیه در پی می‌آید:

“در پاییز سال هزار و سیصد و هفتاد وهفت محمد مختاری و محمدجعفر پوینده از اعضای فعال کانون نویسندگان ایران و از مسئولان برگزاری مجمع عمومی کانون، در خیابان‌های تهران ربوده شدند و به قتل رسیدند. گرچه وزارت اطلاعاتِ وقت، به صورت رسمی مسئولیت قتل‌ها را پذیرفت اما آن را کار «گروهی از ماموران خودسر» دانست و در نهایت تنها چند تن از عاملان رده پایین آن جنایات هولناک در دادگاهی فرمایشی و یک سویه، محاکمه شدند. در حالی که یکی از وکیل‌های پرونده، ناصر زرافشان، حقوقدان و عضو کانون نویسندگان ایران به دلیل پیگیری قتل‌ها، به مدت پنج سال به زندان افتاد.

کشتن نویسندگان و فعالان سیاسی و مدنی به روش‌های مختلف به ویژه در آن چند سال پیوسته در دستور کار نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بوده و بارها اجرا شده است. از جمله به قتل رساندن احمد میرعلایی و غفار حسینی، از دیگر اعضای کانون نویسندگان ایران. آن‌ها را کشتند تا هراسی در دل دیگر نویسندگان و اندیشمندان بیاندازند اما صدای زنان و مردان آزاده از هر سو بلند و بلندتر شد. در این سال‌ها اگر چه هر روز بر تعداد مردم آگاه و معترض که به دادخواهی و حق‌طلبی برخاسته‌اند افزوده شده، حاکمیت نیز بیش از پیش به سانسور و سرکوب ادامه داده است؛ توهین و تهمت در روزنامه‌ها و نشریات حکومتی و رادیو و تلویزیون و ورود به حریم خصوصی، پرونده‌سازی، زندان، تهدید و تبعید نویسندگان شیوه‌ی همیشگی حامیان تک‌صدایی برای بقای خود و سرکوب مخالفان بوده است.

اکنون که بیش از دو دهه از آن قتل‌های تبهکارانه می‌گذرد کانون نویسندگان ایران و مردم آزادیخواه لحظه‌ای حتی دست از دادخواهی نکشیده‌اند. آن‌چه در این مسیر توانمان بخشیده‌ و چراغ راهمان بوده ایستادگی انسان‌هایی آزاداندیش مانند مختاری و پوینده است که چه در نوشته‌هایشان و چه در فعالیت‌های جمعی هرگز در برابر نیروی تباهی و سیاهی سر خَم نکردند.

کانون نویسندگان ایران، تا آزادی نویسندگان و برچیده شدن سانسور که همانا خواست یاران ستم‌کُشته‌اش بود، تلاش خواهد کرد و بیست‌ودو سال پس از به قتل رسیدن مدافعان آزادی بیان و اعضای استوار خود، محمد مختاری و محمد جعفر پوینده، به دادخواهی‌اش ادامه می‌دهد و یاد و خاطره‌شان را گرامی می‌دارد.

کانون نویسندگان ایران/۱۷ آذر ۱۳۹۹”.

کانون نویسندگان ایران همچنین اعلام کرد؛ برخلاف سال‌های پیش، امسال به دلیل شیوع بیماری همه‌گیر و برای حفظ سلامت مردم، برنامه‌ای برای حضور جمعی بر مزار این نویسندگان ندارد.

لازم به یادآوری است سال گذشته مراسم گرامیداشت یاد این دو نویسنده به دلیل تهدید و فشارهای نهادهای امنیتی لغو شده بود. سال ۱۳۹۷ نیز نیروهای امنیتی در اقدامی مشابه از برگزاری مراسم بیستمین سالگرد محمد مختاری و محمدجعفر پوینده از قربانیان قتل‌های زنجیره‌ای در گورستان امامزاده طاهر کرج جلوگیری کرده بودند.

کانون نویسندگان ایران یک نهاد غیردولتی متشکل از نویسندگان، مترجمان، ویراستاران و بخشی از انجمن جهانی قلم است، این کانون در سال ۱۳۴۷ رسما با هدف تشکل یابی صنفی نویسندگان و مبارزه با سانسور اعلام موجودیت کرد، کانون نویسندگان و اعضای آن از ابتدای تشکیل و به ویژه طی دهه‌های ۶۰ و ۷۰ با درجات مختلف سرکوب، از سانسور و تعقیب قضایی گرفته تا قتل روبرو بوده‌اند. محمدجعفر پوینده و محمد مختاری از از جمله اعضای کانون نویسندگان بوده‌اند که در جریان قتل‌های زنجیره‌ای توسط وزارت اطلاعات به قتل رسیدند.

محمد مختاری و محمدجعفر پوینده، دو روشنفکر سرشناس و از اعضای کانون نویسندگان ایران، در دهه ٧٠ بودند که به دست وزارت اطلاعات در پروژه‌ی قتل‌های زنجیره‌ای کشته شدند.

آنیسا جعفری مهر و داریوش مرادی دو فعال مدنی کُرد اهل اسلام آباد غرب در استان کرمانشاه، پس از گذشت دو هفته همچنان به صورت بلاتکلیف در بازداشت به سر می برند.

این دو کنشگر مدنی، روز دوشنبه ۳ آذرماه ۱۳۹۹، با یورش ماموران اداره اطلاعات سپاه کرمانشاه به منازل شخصی شان بازداشت شده بودند.

بر اساس گزارش های دریافتی، بازداشت این دو شهروند کُرد بدون ارائه حکم قضایی و همراه با تفتیش منازل آنها و ضبط برخی از لوازم شخصی شان از جمله تلفن همراه و لپ‌تاپ صورت گرفته است.

این دو فعال فرهنگی کُرد، در تمام طول بازداشت چند تماس تلفنی کوتاه با خانواده هایشان داشته و از حق دسترسی به وکیل محروم مانده اند.

تا لحظه تنظیم این گزارش، هیچ اطلاع دقیقی از دلایل بازداشت و اتهام های انتسابی علیه این دو کنشگر مدنی در دست نیست.

کمپین پیشتر گزارش داده بود که در زمان بازداشت آنیسا جعفری مهر، ماموران امنیتی بدون ارائه حکم قضایی به صورت مسلح وارد منزل شده و اقدام به تفتیش منزل پدری این کنشگر فرهنگی کرده‌اند.

آنیسا جعفری مهر، ۲۷ ساله و دارای لیسانس ادبیات انگلیسی و فارغ التحصیل کارشناسی ارشد در رشته زبان شناسی است. وی از کنشگران فرهنگی، نویسنده، مدرس زبان کُردی و عضو شورای نویسندگان ادبی (ژ) است.

انجمن ادبی (ژ) در آلمان مجوز گرفته و تاکنون سه شماره آن به صورت آکادمیک و با محتوی کاملاً ادبی منتشر شده است.

پیشتر نیز در تاریخ ۲۶ آذر ۱۳۹۸ آنیسا جعفری مهر، توسط نیروهای اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت و با قرار کفالت آزاد شده بود.

داریوش مرادی، کنشگر اهل شهرستان اسلام آباد غرب از توابع استان کرمانشاه و عضو هیأت تحریریه وب‌سایت فرهنگی -ادبی «هساره» است.

 امروز دوشنبه ۱۷ آذر ماه ۱۳۹۹، شقایق زمانیان، زندانی امنیتی محبوس در زندان قرچک ورامین در حال تحمل حبس تعزیری ۱۰ ساله خود از بابت اتهام متهم به جاسوسی است. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۱۷ آذر ماه ۱۳۹۹، شقایق زمانیان، زندانی امنیتی محبوس در زندان قرچک ورامین، در حال سپری کردن حبس تعزیری ۱۰ ساله خود از بابت اتهامات مرتبط با جاسوسی است. این زندانی امنیتی طی روزهای گذشته از بند زنان زندان اوین به زندان قرچک ورامین منتقل شد. زمانیان پس از بازداشت در سال ۱۳۹۶ و طی مراحل بازجوئی و بازپرسی در محله دادرسی توسط دادگاه انقلاب تهران به تحمل ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شد که اجرای ۱۰ سال آن لازم به اجرا است. 

در تشریح وضعیت جسمانی این زندانی امنیتی لازم به ذکر است، شقایق زمانیان تا به این لحظه ۲ مرتبه به بیماری کرونا مبتلا شده اما هیچگونه روند درمانی جدی برای وی در نظر گرفته نشد. زمانیان، از چندین بیماری جسمی نیز در رنج است و از حق درمان و رسیدگی پزشکی محروم مانده است. 

به نقل از یک منبع مطلع در گفتگو با حقوق بشر در ایران: “شقایق زمانیان، در سال ۱۳۹۷، توسط ماموران سازمان اطلاعات سپاه به اتهام جاسوسی بازداشت شد و پس از انتقال به سلول انفرادی در بند ۲ الف سپاه واقع در زندان اوین و طی مراحل بازجوئی در شعبه ۱ بازپرسی دادسرای زندان اوین به ریاست بازپرس علی قناعت کار، با اتهام جاسوسی برا دوول متخاصم و فعالیت تبلیغی علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملی مورد تفهیم اتهام قرار گرفت. 

این منبع مطلع در ادامه افزود: “با ارجاع پرونده شقایق زمانیان به شعبه دادگاه انقلاب تهران این زندانی امنیتی با اتهامات مذکور محاکمه و در مجموع به تحمل ۱۵ سال حبس تعزیری که بخشی از آن توام با تبعید به زندان یزد بود محکوم شد. این حکم در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران عیناً تائید شد. با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی اجرای ۱۰ سال توام با تبعید به زندان یزد بر علیه شقایق زمانیان عیناً تائید شد.”

این منبع مطلع تصریح کرد: “با اجرای شدن حکم حبس تعزیری شقایق زمانیان، این زندانی امنیتی به زندان مرکزی یزد منتقل شد و پس از سپری کردن بخشی از محکومیت توام با تبعید خود در آن زندان براساس بخشنامه کاهش مجازات و عفو سپری کردن حبس این زندانی امنیتی با تبعید لغو و شقایق زمانیان برای اجرای باقی مانده حبس تعزیری ۱۰ ساله خود طی هفته های اخیر به زندان اوین منتقل شده بود. 

حقوق بشر در ایران، در تاریخ ۱۵ آذر ماه ۱۳۹۹، با انتشار گزارشی، انتقال سپیده فرح آبادی «فرهان» و مژگان کشاورز را به بند زنان زندان قرچک ورامین اطلاع رسانی کرده بود ولی با توجه به عدم احراز هویت شقایق زمانیان در آن گزارش به هویت این زندانی امنیتی فقط با عنوان « یک زندانی امنیتی با هویت نامشخص » اشاره کرده بود.

جمعی از کارگران شهرداری صیدون از توابع شهرستان باغملک واقع در استان خوزستان، از عدم پرداخت چندین ماه مطالبات مزدی و بیمه ای خود خبر دادند.

خبرگزاری ایلنا با انتشار این خبر نوشته است حدود ۵۰ تن از کارگران شهرداری صیدون باغملک در استان خوزستان، هشت ماه است مطالبات مزدی‌ خود را دریافت نکرده‌اند.

یکی از کارگران شهرداری صیدون که در تجمع روز گذشته مقابل ساختمان شهرداری حاضر بوده در گفتگو با ایلنا گفته است: «حدود ۵۰ نفر در مجموعه شهرداری صیدون و تحت مسئولیت یک شرکت پیمانکاری مشغول به کار هستیم که دست‌کم هشت ماه مطالبات مزدی‌مان به تاخیر افتاده است».

مشکل پرداخت نامنظم مطالبات کارگران شهرداری در صیدون چند سالی است که با مشکل مواجه شده و تامین معیشت این کارگران را با مشکلات عدیده مواجه کرده است.

به گفته یکی از این کارگران آنچه کارگران پیمانکاری شهرداری صیدون هر ماه به عنوان دستمزد می‌گیرند حداقل‌های مزدی قانون است، اما این حداقل‌ها کفاف معیشت آن‌ها را نمی‌دهد. از طرفی حقوق کارگران تنها یکبار در سال افزایش پیدا می‌کند و آن یکبار هم به گونه‌ای تعیین می‌شود که با هزینه‌های زندگی و نرخ تورم واقعی همخوانی ندارد.

یکی دیگر از کارگران حاضر در این تجمع از دست‌کم یک‌سال معوقات بیمه‌ای پرداخت نشده خود و همکارانش صحبت کرده و گفته است: «یک سال معوقات بیمه‌ای داریم درنتیجه در تمدید دفترچه‌های بیمه درمانی خود با مشکل مواجه هستیم. به تامین اجتماعی که مراجعه می‌کنیم، دفترچه‌های بیمه جدید به ما نمی‌دهند، چون کارفرما حق بیمه را واریز نکرده‌ است».

این کارگر معترض گفته است ماه‌های متمادی است که به کسبه و اقوام بدهکاری مالی دارند: «آیا مسئولان می‌توانند در این اوضاعِ گرانی چند ماه بدون دستمزد سر کنند که از کارگران توقعِ صبر و تحمل دارند؟!»

این کارگر با بیان اینکه علارغم وعده پرداخت حقوق از سوی مسئولان شهری، تابحال زمانی برای واریز معوقات مقرر نشده است گفت: «نداشتن احساس مسئولیت و بی‌توجهی برخی مسئولان به استیفای حقوق کارگران حوزه خدمت‌شان باعث شده مشکلات این کارگران همچنان پابرجا بماند و کارگران نتوانند به حقوق اولیه صنفی خود دست یابند».

کمبود نقدینگی و بدهی‌های شهرداری در دوران شهردار قبلی بعنوان دلیل تاخیر در پرداخت مطالبات کارگری شهرداری صیدون عنوان شده و مقامات شهرداری می‌گویند در صورتی که نقدینگی تامین شود اولین اقدام آن‌ها پرداخت مطالبات و معوقات مزدی و بیمه‌ای کارگران خواهد بود.

روز یکشنبه ۱۶ آذر، در پی شلیک مستقیم نیروهای نظامی در ارتفاعات مرزی شهرستان سلماس، یک کولبر جان خود را از دست داد.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، روز یکشنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۹، در پی شلیک مستقیم نیروهای نظامی در ارتفاعات مرزی شهرستان سلماس، یک کولبر جان خود را از دست داد.

هویت این کولبر فرزاد سعدوزاده، ۳۰ ساله، فرزند اسعد، اهل روستای کوزه‌رش در شهرستان سلماس، متاهل و پدر سه فرزند، عنوان شده است.

نیروهای نظامی بدون اخظار قبلی کولبران را در ارتفاعات مرزی شهرستان سلماس هدف شلیک مستقیم قرار داده اند.

کولبری، شغلی کاذب و مشقت بار است که مردم مناطق مرزی در پی فقدان فرصت های شغلی به آن روی می آورند و سالانه ده ها تن در مواجهه با خطرات طبیعی و یا در پی شلیک نیروهای مرزبانی کشته و‌ یا زخمی می شوند.

مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پیشتر با انتشار یک گزارش مشترک به بررسی عملکرد نیروهای نظامی و تلفات وارده به شهروندان به خصوص در نقاط مرزی کشور در محدوده زمانی سال ۲۰۱۸ پرداخته است.

بر اساس این گزارش به غیر خسارت های مادی، قتل حیوانات بارکش و حوادث روی داده از جمله سرمازدگی و بهمن، قتل ۴۸ کولبر (باربر مرزی) و زخمی شدن ۱۰۴ تن آنان توسط نیروهای مرزبانی و انتظامی در محدوده غرب و شمال غربی کشور مستند شده است.

مطابق این آمار، در کنار افرادی که هویت آنان به عنوان کولبر روشن شده، ۳۰۰ شهروند در ۱۱ استان کشور به صورت مستقیم یا غیرمستقیم به واسطه عمل قوای نظامی دچار حادثه شدند.

امروز دوشنبه ۱۷ آذر ماه ۱۳۹۹، خسرو صادقی بروجنی، روزنامه نگار و زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین علیرغم درد شدید از ناحیه کمر بدون دسترسی به خدمات پزشکی دوران حبس تعزیری خود را سپری می کند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۱۷ آذر ماه ۱۳۹۹، خسرو صادقی بروجنی، روزنامه نگار آزاد و پژوهشگر حوزه کار و رفاه اجتماعی و زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین از دسترسی به خدمات پزشکی و حق درمان علیرغم درد شدید از ناحیه کمر محروم مانده است. صادقی بروجنی، در مرحله بدوی توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست محمد مقیسه به تحمل ۸ سال حبس تعزیری محکوم و این حکم توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به تحمل ۷ سال حبس تعزیری کاهش پیدا کرد که با اعمال ماده ۱۳۴ از قانون مجازات اسلامی تحمل ۵ سال از مجموع حبس برای این روزنامه نگار اجباری شد. 

یک منبع نزدیک به خانواده خسرو صادقی بروجنی در گفتگو با حقوق بشر در ایران اعلام کرد: “خسرو صادقی در زندان اوین با توجه به بیماری دیسک کمر که  از آن رنج می برد زمین گیر شده با این وجود از انتقال وی به مرکز درمانی ارتوپدی خارج از زندان اوین ممانعت می شود. این زندانی سیاسی چندین بار از مسئول اندرزگاه و حتی با نامه نگار از مسئولان بالا دست زندان اوین هم تقاضای اعزام به بیمارستان کرده اما نه تنها اعتنایی به وضعیت جسمانی وی نکردند بلکه از اعزام وی به مرخصی استعلاجی هم جلوگیری شد.”

این زندانی سیاسی، در تاریخ ۲۸ مرداد ماه ۱۳۹۹، در حالی که برای سفر به استان آذربایجان غربی رفته بود بدون اطلاع قبلی جهت تحمل حبس تعزیری بازداشت و در تاریخ ۱۹ شهریور ماه سالجاری به زندان اوین منتقل شد.

در تاریخ ۱۴ بهمن ماه ۱۳۹۸, خسرو صادقی بروجنی, از بابت “اجتماعی و تبانی علیه امنیت داخلی و خارجی”, “فعالیت تبلیغی علیه نظام”و “توهین به روح الله خمینی”, توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست محمد مقیسه محاکمه و در مجموع به تحمل ۸ سال حبس تعزیری محکوم و پس از ارجاع پرونده به شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران در تاریخ ۲۴خرداد ماه ۱۳۹۹, این حکم به ۷ سال حبس تعزیری کاهش پیدا کرد. 

حقوق بشر در ایران, در تاریخ ۳۰ تیر ماه ۱۳۹۸, با انتشار گزارشی با مضمون “جلسه دادرسی خسرو صادقی بروجنی, برگزار خواهد شد” تاریخ رسیدگی به اتهامات این روزنامه نگار آزاد را اطلاع رسانی کرده بود. 

این فعال رسانه ای, در تاریخ ۱۸ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸, پس از احضار به شعبه ۲ بازپرسی دادسرای امنیت تهران « دادسرای مقدس» پس بازداشت و آغاز روند بازجوئی از بابت ۳ اتهام مورد تفهیم قرار گرفت و با توجه به اتمام مراحل بازجوئی در تاریخ ۲۳ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸, با تودیع قرار وثیقه ای به مبلغ ۳۰۰ میلیون تومان بطور موقت و تا اتمام مراحل دادرسی آزاد شد.