امروز دوشنبه ۳ آذر ماه ۱۳۹۹، بریار کاوه، زندانی سیاسی محبوس در زندان مریوان بطور مشروط آزاد شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از کُردپا، روز یکشنبه ۲۵ آبان ماه ۱۳۹۹، بریار کاوه – فرزند: امین – متولد: ۱۳۷۲ – اهل روستای نی از توابع شهرستان مریوان و زندانی سیاسی محبوس در زندان این شهر پس از سپری کردن بیش از یک سوم از مجموع حبس تعزیری ۲ ساله خود بطور مشروط آزاد شد. این فعال سیاسی، پس از بازداشت در مهر ماه سال ۱۳۹۷ و تفهیم اتهام در دوران دادرسی با اتهام عضویت در یکی از احزاب کُرد مخالف نظام محاکمه و به تحمل ۵ سال حبس محکوم شد و این حکم در دادگاه تجدیدنظر به ۲ سال حبس تعزیری کاهش پیدا کرد و از بهمن ماه سال ۱۳۹۸ برای سپری کردن دوران حبس بازداشت و به زندان مریوان منتقل شد. 

بریار کاوه, در تاریخ ۲۶ مهر ماه ۱۳۹۷, توسط نیروهای امنیتی در بازداشت شد و پس از انتقال به بازداشتگاه نیروهای امنیتی و طی مراحل بازجوئی، در تاریخ ۲۷ آبان ماه ۱۳۹۷, به زندان مریوان منتقل شد و نهایتا در تاریخ ۲۸ آبان ماه همان سال با تودیع قرار وثیقه و بطور موقت از بازداشت آزاد شد. 

با آغاز مراحل دادرسی، این فعال سیاسی در اواخر اسفند ماه سال ۱۳۹۷, از بابت اتهام “عضویت در احزاب کُرد مخالف نظام”, توسط دادگاه انقلاب شهرستان مریوان به تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکوم شد. با اعلام اعتراض و ارجاع پرونده به دادگاه تجدیدنظر استان کردستان این حکم به ۲ سال حبس تعزیری کاهش پیدا کرد. 

در تاریخ ۱ بهمن ماه ۱۳۹۸، با نوجه به ابلاغیه ارسالی از سوی شعبه اجرای احکام کیفری دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان مریوان بریار کاوه برای سپری کردن دوران حبس تعزیری خود احضار و پس از بازداشت به زندان مریوان منتقل شد. 

این زندانی سیاسی، در تاریخ ۶ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹، پس از تودیع وثیقه در راستای اعطای مرخصی بله علت شیوع کرونا به مرخصی اعزام و در تاریخ ۱۶ همان ماه پس از اتمام مرخصی ۱۰ روزه خود برای تحمل ادامه حبس به زندان بازگشته بود. 

امروز دوشنبه ۳ آذر ماه ۱۳۹۹، کارگران واحد پاکبانی و خدمات شهری شهرداری سهند در استان آذربایجان غربی از پرداخت نشدن چندین ماه حقوق ماهیانه شان خبر دادند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از ایلنا، امروز دوشنبه ۳ آذر ماه ۱۳۹۹، کارگران پیمانکار شاغل در واحد پاکبانی و خدمات شهری شهرستان سهند در استان آذربایجان غربی که از ۲ ماه پیش حقوق آنها پرداخت نشده تداوم این مشکل را باعث گسترش مشکلات اقتصادی شان عنوان کردند. 

این کارگران از افزایش میزان مطالبات مزدی خود در ماه‌های آینده ابراز نگرانی کردند و گفتند: “مشکلات معیشتی و عدم پرداخت مطالبات، مشکلات بسیاری برای خانواده‌های ما به وجود آورده است.”

کارگران شهرداری سهند در ادامه افزودند: “علیرغم اینکه مسئولان شهری از وضعیت مطالبات کارگران تحت مسئولیت پیمانکاران باخبرند اما تا این لحظه در خصوص پرداخت مطالبات مزدی کارگران مجموعه شهرداری سهند اقدامی صورت نگرفته است.”

روز یکشنبه ۲۵ آبان، بریار کاوه شهروند اهل مریوان، به صورت مشروط از زندان این شهر آزاد شد. او بهمن ماه سال گذشته جهت تحمل دوران محکومیت ۲ ساله خود به این زندان منتقل شده بود.

به نقل از کردپا، روز یکشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۹، بریار کاوه شهروند اهل مریوان از زندان این شهرستان آزاد شد.

آزادی این شهروند پس از تحمل نزدیک به ۱۰ ماه حبس و به صورت مشروط صورت گرفته است.

این شهروند، بهمن ماه سال گذشته جهت تحمل دوران محکومیت ۲ ساله خود به شعبه اجرای احکام این شهر احضار و نهایتا به زندان مریوان منتقل شده بود.

بریار کاوه، فرزند امین در تاریخ ۲۶ مهر سال ۱۳۹۷ بازداشت، در تاریخ ۲۷ آبان به زندان مریوان منتقل و یک روز پس از انتقال به زندان با تودیع وثیقه به صورت موقت آزاد شد.

وی اواخر اسفند ۹۷، به اتهام عضویت در یکی از احزاب مخالف نظام توسط دادگاه انقلاب به ۵ سال حبس تعزیری محکوم شد و این حکم در مرحله تجدید نظر به ۲ سال حبس تعزیری کاهش پیدا کرد.

علی محمدی مقدم، زندانی امنیتی در زندان ارومیه امروز دوشنبه ۳ آذرماه به اعتصاب غذای خود پایان داد. آقای محمدی مقدم از تاریخ ۱۴ آبان‌ماه با طرح خواسته اعزام به مرخصی و اعزام بیمارستان اعتصاب غذا کرد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۳ آذرماه ۱۳۹۹، علی محمدی مقدم، زندانی امنیتی در زندان ارومیه به اعتصاب غذای خود پایان داد.

آقای محمدی مقدم از تاریخ ۱۴ آبان‌ماه در پی عدم تحقق وعده‌های مسئولان زندان و با طرح خواسته اعزام به مرخصی و اعزام بیمارستان روانپزشکی اعتصاب غذاکرد و مدتی بعد به یکی از سلول‌های انفرادی این زندان منتقل شد. وی نهایتا امروز پس از پایان دادن به اعتصاب غذا، به بند سیاسی زندان ارومیه بازگردانده شد.

علی محمدی مقدم از تاریخ ۱۹ مهرماه امسال نیز با دوختن لب‌هایش با طرح خواسته آزادی از زندان اعتصاب غذا کرد. وی مبتلا به بیماری اسکیزوفرنی است و پیشتر پزشکی قانونی استان‌های تهران، کرمانشاه و آذربایجان غربی تشخیص به عدم تحمل کیفر وی داده‌اند. آقای محمدی در تاریخ ۲۱ مهرماه به یکی از سلول‌های انفرادی زندان ارومیه منتقل شد و صبح روز بعد به بند سیاسی بازگردانده شد و پس از وعده مساعد دادستان دادسرای نظامی ارومیه مبنی بر رسیدگی به وضعیت وی و حل مشکلات به اعتصاب خود پایان داد.

علی محمدی مقدم در سال ۸۷ بازداشت و در فروردین‌ماه سال ۸۹ توسط دادسرای نظامی استان تهران از بابت اتهام محاربه از طریق جاسوسی برای دولت آمریکا به ۱۸ سال حبس تعزیری و تبعید به زندان ارومیه تقلیل یافت. آقای محمدی مقدم نهایتا پاییز سال ۸۹ از زندان اوین به زندان ارومیه منتقل شد.

علی محمدی مقدم، حدودا ۴۰ ساله، متاهل، پدر دو فرزند، اهل کرمانشاه و فوق لیسانس علوم سیاسی است.

آقای محمدی مقدم هم اکنون در بند سیاسی زندان ارومیه بسر می‌برد. وی پیش از بازداشت در ارتش اشتغال داشت.

سعید اقبالی، فعال مدنی محبوس در زندان اوین علیرغم درد و عفونت شدید در ناحیه گوش راست و نامه پزشک زندان مبنی بر اعزام به بیمارستان کماکان از رسیدگی پزشکی محروم است. پرده گوش راست آقای اقبالی دچار پارگی هفتاد درصدی است و این امر درد و عفونت در این ناحیه را در پی داشته است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سعید اقبالی، فعال مدنی محبوس در زندان اوین با وجود پارگی هفتاد درصدی پرده گوش راست و عفونت و درد شدید ناشی از آن از اعزام به بیمارستان و انجام مراحل درمان محروم مانده است.

درد و عفونت گوش این فعال مدنی زندانی طی روزهای اخیر شدیدتر شده است. در مراجعه خانواده آقای اقبالی به دادسرای اوین به آنها گفته شده است که تاکنون نامه‌ای از بهداری زندان مبنی بر حاد بودن بیماری و نیاز وی به عمل جراحی و یا وخامت حال او دریافت نکرده‌اند. این در حالی است که پزشک بهداری زندان در ۵ نوبت با نوشتن نامه نسبت به نیاز مبرم به عمل جراحی تاکید کرده بود. به تشخیص پزشک زندان، در غیر این صورت آقای اقبالی شنوایی گوش راست خود را به صورت کامل از دست خواهد داد.

یک منبع مطلع از شرایط آقای اقبالی در این خصوص گفت: «گوش سعید اقبالی به شدت سنگین شده و عفونت به سمت مخچه گسترش پیدا کرده اما بهداری زندان جز تجویز مسکن کاری نمی‌کند. اخیرا هم قرار بود او را جهت درمان به بیمارستان اعزام کنند اما در نهایت به دلایل نامعلومی این اعزام لغو شده و او را به زندان بازگرداندند. این بی مسئولیتی زندان در خصوص سلامت او در حالی است که اساسا این مشکل در بازداشت او در سال ۹۶ ایجاد شده. سعید اقبالی توسط یکی از ماموران بازداشت کننده با دستبند مورد ضرب و شتم قرار گرفت و در زمان حضور در بند ۲۰۹ زندان اوین دچار خونریزی از ناحیه گوش راست شد و همان زمان دکتر بهداری زندان اوین گفت که گوش او آسیب دیده است. او نهایتا پس از آزادی به دکتر متخصص مراجعه کرد و دکتر گفت که پرده گوشش آسیب جدی دیده و پس از ترمیم پرده گوش نیازمند انجام عمل جراحی است.»

آبان‌ماه امسال در گزارشی از عدم رسیدگی پزشکی به وضعیت این فعال مدنی خبر داده بود.

پیشتر یک منبع مطلع دلیل ممانعت از اعزام وی را بدهی زندان اوین به بیمارستان طالقانی و شهدای تجریش عنوان کرده بود. به گفته او “این بیمارستان‌ها از پذیرش زندانیان سر باز می‌زنند و تنها در صورتی که زندانی هزینه درمان خود را متقبل شود او را به بیمارستان اعزام خواهند کرد و زندان تنها در مواقع اضطراری که زندانی اقدام به خودکشی کند او را به بیمارستان منتقل خواهد کرد”.

آقای اقبالی در تاریخ ۱۲ بهمن ۹۶ توسط ماموران اداره اطلاعات در منزل خود در کرمانشاه بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. آقای اقبالی در تاریخ ۲۲ فروردین ۹۷ با تودیع وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد. سعید اقبالی در تاریخ ۲ اردیبهشت ۱۳۹۷ برای ارایه آخرین دفاع به شعبه ۶ دادسرای اوین (مقدسی)  احضار و به دفاع از خود پرداخت.

این فعال مدنی شهریورماه ۹۸ توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه از بابت اتهام “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور” به ۵ سال حبس تعزیری و از بابت اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام” به یک سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم در مرحله تجدیدنظر توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران عینا تایید شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری از بابت اتهام “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور” برای وی قابل اجرا است.

سعید اقبالی نهایتا روز یکشنبه ۱۱ خردادماه ۱۳۹۹ پس از حضور در واحد اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و جهت تحمل دوره محکومیت خود به زندان اوین منتقل شد.

سمیه کارگر، دانش‌آموخته‌ رشته فلسفه دانشگاه تبریز با گذشت ۳۹ روز از زمان دستگیری کماکان به صورت بلاتکلیف در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ اوین نگهداری می‌شود. خانم کارگر که از یک بیماری نادر چشمی رنج می‌برد، از زمان بازداشت از دسترسی به داروهای خود محروم مانده است، امری که منجر به وخامت حال، کاهش قوای بینایی و افزایش نگرانی خانواده وی شده است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۳ آذرماه ۱۳۹۹، سمیه کارگر، دانش‌آموخته‌ رشته فلسفه دانشگاه تبریز با گذشت ۳۹ روز از زمان دستگیری کماکان به صورت بلاتکلیف در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ اوین نگهداری می‌شود.

یک منبع نزدیک به خانواده خانم کارگر در خصوص آخرین وضعیت وی گفت: «سمیه کارگر آخرین بار سه روز پیش با خانواده‌اش در یک تماس ۳۰ ثانیه‌ای از وخامت حال خود در سلول انفرادی خبر داد. او از یک بیماری نادر چشمی رنج می‌برد و دید چشمانش به شدت کم شده است؛ به طوری که امکان حرکت برایش بسیار سخت شده. او نیاز فوری به داروهای خاص و مراقبت پزشکی در بیرون از زندان دارد اما از زمان بازداشت از دسترسی به داروهای خود محروم مانده و خانواده ایشان در نگرانی بسر می‌برند.»

سمیه کارگر پیشتر در تاریخ ۲۵ مهرماه توسط نیروهای امنیتی در منزل خود در تهران بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. ماموران در حین بازداشت اقدام به تفتیش منزل این شهروند کرده و برخی از وسایل شخصی او ازجمله لپ‌تاپ و تلفن همراه وی را ضبط کرده و با خود بردند.

تا زمان تنظیم این گزارش کماکان از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دست نیست. با این حال پیشتر و پس از پیگیری‌های خانواده خانم کارگر از دادسرای اوین تنها به آنها گفته بودند که اتهام ایشان مربوط به جرائم اینترنتی است.

سمیه کارگر فارغ‌التحصیل رشته فلسفه دانشگاه تبریز و شهروند کرد اهل ایلام است.

جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات احمد محمدپور، علی معالی و رامین داننده، سه تن از فعالین ترک (آذربایجانی) ساکن اردبیل روز یکشنبه ۲ آذرماه در شعبه ۲ دادگاه انقلاب اردبیل برگزار شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز یکشنبه ۲ آذرماه ۱۳۹۹، جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات احمد محمدپور، علی معالی و رامین داننده سه تن از فعالین ترک (آذربایجانی) ساکن اردبیل برگزار شد.

در جریان این جلسه دادگاه که در شعبه ۲ دادگاه انقلاب اردبیل به ریاست قاضی عبدالله قدیمی برگزار شده است، این شهروندان در خصوص اتهام “اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی” به دفاع از خود پرداخته‌اند.

احمد محمدپور، علی معالی و رامین داننده پیشتر در روزهای ۸ و ۱۰ مهرماه امسال در جریان تجمعات اعتراضی در واکنش به تحولات منطقه بازداشت و پس از تفهیم اتهام در شعبه ۱۰ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب اردبیل به ریاست قاضی بابک نونهال به زندان این شهر منتقل شدند. آقای محمدپور در زمان بازداشت مورد ضرب و شتم قرار گرفت و از ناحیه سر دچار آسیب شد.

احمد محمدپور در تاریخ ۱۶ مهرماه با تودیع قرار ۴۵۰ میلیون تومانی و علی معالی و رامین داننده با تودیع قرار ۳۵۰ میلیون تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان آزاد شدند.

پیشتر در گزارشی هویت ۸۱ تن از بازداشت شدگان در شهرهای اردبیل، تبریز، تهران، ارومیه، مشکین شهر، رشت، پارس آباد مغان، هادی شهر، جلفا، کلیبر و زنجان را احراز کرد. این بازداشت‌ها در خیابان، محل کار یا منازل این افراد صورت گرفته و خشونت زیادی در زمان بازداشت این افراد توسط نیروهای انتظامی-امنیتی اعمال شده است که در مواردی به شکستگی دست یا بینی منجر شده است.

بنا بر اصل ۲۷ قانون اساسی شرکت در اجتماعات و راهپیمایی ها، بدون حمل سلاح آزاد است و مسالمت آمیز تلقی می‌شود.

تیرماه امسال نیز در جریان تجمعاتی مشابه در شهرهای تهران و تبریز شماری از شهروندان بازداشت و مدتی بعد با تودیع قرار آزاد شدند.

بهاره سلیمانی، شهروند ساکن تهران با گذشت ۳۹ روز از زمان دستگیری کماکان به صورت بلاتکلیف در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ اوین نگهداری می‌شود. خانم سلیمانی از بیماری ریوی رنج می‌برد و نیاز مبرم به دارو و مراقبت پزشکی دارد. او از زمان بازداشت تنها توانسته چند تماس کوتاه با خانواده خود داشته باشد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۳ آذرماه ۱۳۹۹، بهاره سلیمانی، شهروند ساکن تهران با گذشت ۳۹ روز از زمان دستگیری کماکان به صورت بلاتکلیف در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ اوین نگهداری می‌شود.

خانم سلیمانی از زمان بازداشت تاکنون تنها ۳ بار موفق به برقراری تماس‌های کوتاه یک دقیقه‌ای با خانواده خود شده است. او از بیماری ریوی رنج می‌برد و نیاز مبرم به دارو و مراقبت پزشکی دارد. خانواده ایشان از بابت پرونده‌سازی و وضعیت سلامتی او در نگرانی بسر می‌برند.

بهاره سلیمانی پیشتر در تاریخ ۲۵ مهرماه امسال توسط مامورانی که خود را از پلیس امنیت معرفی کرده بودند، بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. نیروهای امنیتی در حین بازداشت اقدام به تفتیش منزل پدر و مادر این شهروند کردند و پس از آن به منزل خانم سلیمانی در تهران رفته و آنجا را نیز تفتیش کردند. در جریان این بازرسی‌ها تعدادی از وسایل شخصی خانم سلیمانی و خانواده‌اش ازجمله کامپیوتر، تلفن همراه، کتاب، سی‌دی و فلاپی را توسط ماموران ضبط شده است.

پیشتر یک منبع مطلع از چگونگی بازداشت بهاره سلیمانی به گفت: «پدر بهاره سلیمانی از بیماری قلبی و ریوی (در اثر شیمایی شدن در ارتش در زمان جنگ) رنج می‌برد و در مدت دو ساعت تفتیش منزل وضعیت جسمی‌اش وخیم‌تر شد. ماموران پس از صورت جلسه اموال شخصی به خانواده بهاره سلیمانی گفتند صبح یکشنبه ۲۷ مهر به دادسرای شعبه ۲ قدوسی اوین مراجعه کنید. اما در مراجعه خانواده به آنها گفتند که تا مشخص شدن وضعیت اجازه ملاقات و تماس تلفنی با وی را ندارید و تنها به این بسنده کرده‌اند که دختر شما در بخش امنیت و سلول انفرادی زندانی است. بهاره سلیمانی شاغل در بخش درمانی بوده و طی هشت ماه اخیر در اثر ارتباط با بیماران کرونایی دچار آسیب دیدگی ریه شده و نیاز به دارو دارد.»

بهاره سلیمانی، ۴۳ ساله و شهروند ساکن تهران است.

روز یکشنبه ۲ آذرماه، عطا فتاحی شهروند بازداشتی اهل شهرستان مریوان، با تودیع قرار وثیقه و به صورت موقت از یک بازداشتگاه‌‌ امنیتی در سنندج آزاد شد. وی در تاریخ ۶ آبان‌ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و اواخر آبان ماه به یکی از بازداشتگاه‌‌های امنیتی در سنندج منتقل شد.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، دیروز یکشنبه ۲ آذرماه ۱۳۹۹، عطا فتاحی شهروند بازداشتی اهل شهرستان مریوان، پس از اتمام مراحل بازجویی با تودیع قرار وثیقه و به صورت موقت آزاد شد.

اتهام مطزوحه علیه این شهروند “همکاری با یکی از احزاب مخالف نظام” عنوان شده است.

عطا فتاحی در تاریخ ۶ آبان‌ ماه ۱۳۹۹، در شهرستان مریوان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

وی اواخر آبان ماه سال جاری به یکی از بازداشتگاه‌‌های امنیتی در سنندج منتقل شده بود.

امروز یکشنبه ۲ آذر ماه ۱۳۹۹، ماموران اداره اطلاعات ارومیه پس از اتمام مراحل بازجویی، آمانج کاروانچی را به بند قرنطینه زندان مرکزی ارومیه منتقل کردند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل کُردپا، طی روزهای اخیر، آمانج کاروانچی – متولد: ۱۳۷۲ – فرزند: رسول – اهل شهرستان سردشت، پس از اتمام مراحل بازجوئی و تفهیم اتهام به بند قرنطینه زندان مرکزی ارومیه منتقل شد. 

این شهروند اهل شهرستان سردشت، پس از انتقال به بند قرنطینه در زندان مرکزی ارومیه در تاریخ ۳۰ آبان ماه ۱۳۹۹، به بند زندانیان سیاسی در این زندان منتقل شد. 

آمانج کاروانچی، پس از بازداشت توسط نیروهای امنیتی و انتقال به بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه پس از اتمام مراحل بازجوئی با اتهام عضویت در گروههای مذهبی مورد تفهیم اتهام قرار گرفت.