در پی انتشار مصاحبه  با مادران پویا بختیاری و ابراهیم کتابدار، دو جوان کشته‌شده توسط ماموران امنیتی در جریان اعتراضات آبان ۱۳۹۸، کاربران رسانه‌های اجتماعی ضمن ابراز همدردی با آن‌ها خواستار پاسخگویی و دادخواهی از جمهوری اسلامی شدند.

کاربران توییتر از یکشنبه ۲۵ آبان‌ماه با بازنشر ویدیوی صحبت‌های مادر پویا بختیاری و ابراهیم کتابدار نوشتند آن‌ها نیز دادخواه و همدرد خانواده کشته‌شدگان آبان ۱۳۹۸ و سایر قربانیان اعتراضات علیه جمهوری اسلامی هستند.

لادن برومند، از موسسان بنیاد حقوق بشری عبدالرحمان برومند، نوشت: «روزی سرگذشت این قهرمان را برای فرزندان ایرانی که دوست داشت حکایت خواهند کرد.»

کاربران دیگر از «بغض» و «گریه» خود با شنیدن صدا و درد ناهید شیربیشه و سکینه احمدی،‌ مادران این دو جوان کشته‌شده، گفتند.

 

شهناز اکملی، مادر مصطفی‌ کریم‌بیگی از کشته‌شدگان اعتراضات سال ۱۳۸۸، در همین زمینه نوشت: «یازده سال است درد می‌کشم، یازده سال است که تمام وجودم آتش است، آتشی به سوزانی همان گلوله‌ای که پیشانی پسرم را شکافت.»

مریم کریم‌بیگی، خواهر این جوان کشته‌شده نیز در توییتر نوشت وقتی مادرش این مصاحبه تلویزیونی را می‌دید «زار زار» گریه می‌کرد و زمانی که مجری تلویزیون درباره دادخواهی پرسید، مادرش زیر لب گفت: «یازده سال به هر دری زدم، کو دادخواهی؟»

 

حساب توییتر دادخواهی برای جانباختگان هواپیمای اوکراینی که با موشک‌های سپاه پاسداران منهدم شد، نیز ویدیوی این مصاحبه‌ها را با هشتگ «دادخواهی» بازنشر داده است.

کاربران توییتر انتشار گسترده صدای مادران کشته‌شدگان اعتراضات علیه حکومت را «وظیفه همگانی» خوانده‌اند.

 

ابراهیم کتابدار جوان تبریزی متولد ۱۳۶۸ و پدر دو دختر چهار و دو ساله بود که در جریان اعتراضات در کرج کشته شد. پویا بختیاری هم متولد سال ۱۳۷۱ و یکی دیگر از جوانانی بود که در مهرشهر کرج با گلوله ماموران امنیتی جانش را از دست داد.

 

مادران آن‌ها در مصاحبه‌شان با ایران اینترنشنال از برخورد و بی‌احترامی‌های ماموران امنیتی با خود در قبال دادخواهی روایت کردند.

 

به مادران گفتند خوب کردیم کشتیم

مسیح علینژاد، روزنامه‌نگاری که خود در این مصاحبه شرکت داشت، در توییترش نوشت: «می‌دانید چرا مادر ابراهیم کتابدار و مادر پویا بختیاری رفتند در خیابان فریاد زدند پسرم را اینجا کشتند؟‌ چون به مادری گفتند خوب کردیم که کشتیم، به مادری دیگر گفتند همه اعضای خانواده را بازداشت می‌کنیم.»

برخی کاربران نیز این جمله ماموران اطلاعاتی حکومت ایران را که به مادر کتابدار گفتند «خوب کاری کردیم پسرت را کشتیم» بازنشر کرده‌اند.

 

کامرون خوانساری‌نیا، مدیر سیاستگذاری «اتحادیه ملی برای دموکراسی در ایران»،‌ از هشتگ «کدام آبان» که همزمان با نخستین سالگرد اعتراضات آبان داغ شده استفاده کرد و نقش علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی و ولی فقیه، در دستور این «جنایت» را مورد اشاره قرار داد.

کاربری به نام ماری هم صدای این مادران را «صدای شیون مادر ایرانی» خواند و از هشتگ «آبان ادامه دارد» استفاده کرد.

علیرضا اعظمی، شاعر، با بازنشر این مصاحبه نوشت: «این نقطه پایان پلیدی‌ست…»

شهروندان دیگری به صورت گسترده این ویدیو را در اینستاگرام خود منتشر کرده و کشته‌شدن این جوانان به دست ماموران انتظامی و امنیتی را با مرگ جورج فلوید،‌ آمریکایی آفریقایی‌تبار کشته‌شده توسط پلیس مینیاپولیس آمریکا، مقایسه کردند.

بخشدار مرکزی شهرستان مسجدسلیمان واقع در شمال خوزستان از مشکل بی‌آبی در روستای اطراف این شهرستان خبر داد.

بنابه گفته بخشدار مرکزی مسجدسلیمان،  ۷۴ روستا در بخش‌های مرکزی، گل‌گیر و عنبر شهرستان مسجدسلیمان با بالغ بر هزار خانوار، فاقد شبکه آبرسانی هستند.

بنابر گزارش منتشر شده در پایگاه خبری عصر جنوب این روستا‌ها فاقد شبکه و لوله کشی آب هستند و آبرسانی به آن‌ها به وسیله تانکر انجام می‌شود.

در برخی از روستا‌های دور افتاده با فاصله ۱۵ روز تا یک ماه آبرسانی صورت می‌گیرد و بنابرآنچه بخشدار این مناطق گفته است شرایط هزاران روستایی در این منطقه بسیار سخت و طاقت‌فرساست.

مشکل بی‌آبی در برخی استان‌های ایران به یک بحران تبدیل شده است.

در استان خوزستان مناطق متعددی در حاشیه شهرها دچار مشکلات مشابه هستند و اعتراضات شهروندان و ساکنان این مناطق عموما با برخوردهای خشونت آمیز نیروهای امنیتی و انتظامی مواجه می‌شود.

شب دوشنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۹ جمعی از اهالی کوی «گلدشت» اهواز در اعتراض به قطع مکرر آب آشامیدنی و عدم پاسخ‌گویی مسوولان شرکت آبفا در استان خوزستان جاده خرمشهر به اهواز را مسدود کردند.

تعداد زیادی از این معترضان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و از محل نگهداری آن‌ها اطلاعی در دست نیست.

مجمع فعالین صنفی پرستاری کشور، طی بیانیه ای ضمن محکوم کردن تمام بی توجهی ها، شعارهای بی پشتوانه و بی عمل و همچنین ایجاد جو رسانه ای کاذب مبنی بر حمایت از کادر پرستاری، اعلام کرد؛ که به هیچ عنوان حاضر به معامله ی جان و سلامتی مردم و مراقبین سلامت نبوده و خواهان اصلاح و تغییر رویکرد مدیران و مسئولان مربوطه و ورود به عملی کردن تمام وعده ها با نیت بهبود کیفیت خدمات ارائه شده به مردم شد. در بخشی از این بیانیه آمده است؛ جذب نیروی شرکتی، قراردادهای ۸۹ روزه ی فریبکارانه، عدم تسهیل استخدام کادر مورد نیاز، افزایش دهانه ی گشاد بی عدالتی که با پرداخت کارانه های ۵۰ هزار تومان با وجود تزریق هزاران میلیارد تومان پول به نظام سلامت رخ داده و منجر به ایجاد اختلاف چند صد برابری پرداختها شده، عدم اجرای هیچ کدام از قوانین خاص گروه پرستاری، عدم رعایت شأن انسانی کادر درمان و بی توجهی به نیازهای روحی و روانی و اجتماعی ایشان در حال حاضر پرستاری را به اغما برده است.

به نقل از انصاف نیوز، مجمع فعالین صنفی پرستاری کشور، طی بیانیه ای ضمن محکوم کردن تمام بی توجیها، شعارهای بی پشتوانه و بی عمل و همچنین ایجاد جو رسانه ای کاذب مبنی بر حمایت از کادر پرستاری، اعلام کرد؛ که به هیچ عنوان حاضر به معامله ی جان و سلامتی مردم و مراقبین سلامت نبوده و خواهان اصلاح و تغییر رویکرد مدیران و مسئولان مربوطه و ورود به عملی کردن تمام وعده ها با نیت بهبود کیفیت خدمات ارائه شده به مردم شد.

مجمع فعالین صنفی پرستاری کشور طی این بیانیه با تاکید بر اینکه؛ افزایش فشار کاری بر پرستاران که در حال حاضر حداقلترین شکل دادن بیش از ده بیمار بدحال به یک پرستار است که گاهی تعدادی از این بیماران ICU لازم هستند، ضمن مخاطره ی سلامت پرستار و صد برابری کردن احتمال ابتلای وی، موجب عدم ارائه ی مراقبتهای مناسب از بیماران و افزایش تصاعدی مرگ و میرها شده است.خاطر نشان کرد: “جذب نیروی شرکتی، قراردادهای ۸۹ روزه ی فریبکارانه، عدم تسهیل استخدام کادر مورد نیاز، افزایش دهانه ی گشاد بی عدالتی که با پرداخت کارانه های ۵۰ هزار تومان با وجود تزریق هزاران میلیارد تومان پول به نظام سلامت رخ داده و منجر به ایجاد اختلاف چند صد برابری پرداختها شده، عدم اجرای هیچ کدام از قوانین خاص گروه پرستاری، عدم رعایت شأن انسانی کادر درمان و بی توجهی به نیازهای روحی و روانی و اجتماعی ایشان در حال حاضر پرستاری را به اغما برده است”.

متن کامل این بیانیه در ادامه می‌آید:

“این ایام که به روز پرستار نزدیک می شویم، شاهد سیاهترین و دردناکترین اتفاقات در حوزه ی بهداشت و درمان برای کارکنان پرستاری هستیم؛ پرستار مادر دو فرزند اوتیسم در همدان در خط مقدم کرونا به کارگیری می شود و مبتلا و فوت می گردد.

پرستار باردار جوان با وجود دیابت بارداری در بخش پر خطر بی توجه به وضعیتش و گواهی پزشکی و فقط به خاطر اینکه شرکتی بوده و ترس از دست دادن کار داشته جان خودش و نوازاد معصومش را فدای نادانی و بی مسئولیتی عده ای می کند ، و شهادت دهها پرستار دیگر نمونه ی کوچکی از ظلمهای سیستمی به پرستاری است و بیشتر مرگها حاصل این ندانم کاریهای بی بازخواست است .

متاسفانه کمبود شدید نیرو که قبل از کرونا به یک سوم کف استاندارد رسیده بود و امروز با ابتلای بیش از نیمی از پرستاران و خروج بیش از ۶۰۰۰ پرستار قراردادی که عاقلانه طبق منطق رییس جمهور محترم از سیستم خارج شدند و فوتهای بی دلیل که حاصل عدم مدیریت و عدم تامین تجهیزات مناسب و عدم رعایت پرخطری و … است ،قطعا موجب چند برابر شدن فشارهای کاری بر پرستاری شده است.

افزایش فشار کاری بر پرستاران که در حال حاضر حداقل ترین شکل، دادن بیش از ده بیمار بدحال به یک پرستار است که گاهی تعدادی از این بیماران ICU لازم هستند ، ضمن مخاطره ی سلامت پرستار و صد برابری کردن احتمال ابتلای وی ، موجب عدم ارائه ی مراقبتهای مناسب از بیماران و افزایش تصاعدی مرگ و میرها شده است.

از طرفی متاسفانه در تمام این دوران بخصوص در ۹ ماه اخیر تنها حمایت انجام شده چند ماشاالله و اعلام حمایت شعاری در رسانه ها و … بصورت مستمر بوده است که هرگز در عمل اتفاق نیافتاده است.

علیرغم دستور صریح مقام معظم رهبری، نه حمایت مالی چندانی شده و نه جذب نیرو حداقل به اندازه خروجی ها انجام گرفته است بلکه بر عکس تا کسی زبان به اعتراض گشوده درب اخراج را فرارویش گشوده اند .

جذب نیروی شرکتی ، قراردادهای ۸۹ روزه ی فریبکارانه، عدم تسهیل استخدام کادر مورد نیاز، افزایش دهانه ی گشاد بی عدالتی که با پرداخت کارانه های ۵۰ هزار تومان با وجود تزریق هزاران میلیارد تومان پول به نظام سلامت رخ داده و منجر به ایجاد اختلاف چند صد برابری پرداختها شده، عدم اجرای هیچ کدام از قوانین خاص گروه پرستاری، عدم رعایت شأن انسانی کادر درمان و بی توجهی به نیازهای روحی و روانی و اجتماعی ایشان در حال حاضر پرستاری را به اغما برده است .

متاسفانه تشکلهای صنفی پرستاری بخصوص سازمان نظام پرستاری از ریل مطالبه گری خارج شده است توجهی به وضعیت واقعی پرستاری ندارند و بغض در گلو مانده جامعه پرستاری کشور است که توسط خانه ی پرستار به صورت فریاد شنیده می شود .

متاسفانه سازمان نظام پرستاری که باید پیگیر حقوق پرستاری باشد ضمن تعطیلی فعالیتها، به تبلیغ شعارهای بی پایه ی مسئولان می پردازد و امید جامعه ی پرستاری از این تشکیلات را کاملا نا امید کرده است .

عدم نمایندگی افکار عمومی جامعه پرستاری توسط سازمان نظام پرستاری باعث بی اعتمادی بدنه و عبور پرستاری از سازمان صنفی شان شده که به شکل های مختلف اعتراضی در کشور خودش را نشان می دهد.

در این اوضاع گویا مسئولان بسیار محترم منتظرند تمام پرستاران فعلی درگیر مرگ کرونایی شوند تا نیروهای جدیدی را جایگزین کنند. اگر استخدام همین امروز هم کلید بخورد با گزینش و … که به ناخن و مو و … بند است بی شک تا یک سال دیگر هم نیرویی وارد نظام مراقبتی نخواهد شد و پرستاری روز به روز شاهد مرگ مادران و پدران و پرستاران باردار و پر خطر و … بیشتری خواهد بود.

مجمع فعالین صنفی پرستاری کشور، ضمن محکوم کردن تمام بی توجیها و شعارهای بی پشتوانه و بی عمل و ایجاد جو رسانه ای کاذب مبنی بر حمایت از کادر پرستاری ، به مسئولان نظام سلامت هشدار می دهد که به هیچ عنوان حاضر به معامله ی جان و سلامتی مردم و مراقبین سلامت نبوده و خواهان اصلاح و تغییر رویکرد ظالمانه ی مدیران و مسئولان مربوطه و ورود به عملی کردن تمام وعده ها با نیت بهبود کیفیت خدمات ارائه شده به مردم به شرح ذیل و با فوریت است.

بی شک انتظار داریم اقدامات به صورت عملی و با اطلاع رسانی کامل از طریق کانالهای ارتباطی مورد اعتماد جامعه ی پرستاری انجام گیرد :

۱- استخدام سریع و بی قید و شرط کلیه ی پرستاران در حال طرح، شرکتی، قراردادی و بیکار با عنایت به تاکید مقام معظم رهبری و با مجوز ستاد بحران کرونا با حذف بروکراسی اداری که بی شک به فوریت به تایید مجلس محترم نیز می رسد.

۲- برقراری سریع فوق العاده ویژه وعده داده شده از اول آذر ماه به میزان حداکثری.

۳- آغاز اجرای قانون تعرفه گذاری خدمات پرستاری که در برنامه ششم توسعه بر دولت تکلیف شده است.

۴- آغاز اجرای مزایای مشاغل سخت برای کلیه ی مشمولین، (پرستاران و بهیاران و اتاق عمل و هوشبری و فوریت و ….) شامل بازنشستگی با ۲۰ سال سابقه و دادن ۲ ماه مرخصی طبق قانون ارتقاء بهره وری.

۵- رعایت شرایط مخاطره ای برای کارکنان نظام مراقبت و دور کردن افراد پرخطر جامعه ی پرستاری از کانونهای پر خطر در راستای جلوگیری از رویداد حوادثی مشابه مرگ پرستار باردار یا دارای شرایط خاص و بیماری و …

۶- تغییر مسئولان بی کفایت در حوزه های مربوطه که بارها مهر باطل شد بر عملکردشان خورده است.

۷- تشکیل کارگروه اجرایی (نه مذاکره ای ) مورد تایید جامعه ی پرستاری برای آغاز اجرای مطالبات پرستاری و اطلاع رسانی مکرر اقدامات انجام شده به جای وعده های فریبنده.

در نهایت مجمع فعالین صنفی پرستاری برخواسته از بدنه درد کشیده درک نشده بالینی پرستاری کشور به علت ضعف در عملکرد نهاد های هویتی پرستاری اعم از معاونت پرستاری و مدیرانش ، نظام پرستاری و سایر تشکل های پرستاری به کما رفته، از مسئولان انتظار دارد حسن نیت خود را تا قبل از روز پرستار و با تشکیل کارگروه اجرایی واقعی ۶ بند فوق الذکر را اجرایی نموده به جامعه مظلوم واقع شده و خدوم پرستاری و مراقبین سلامتی ملت نشان دهند، در غیر این صورت بی شک شاهد بروز اعتراضات گسترده ی این قشر فرهیخته و جان به لب رسیده خواهند بود که مطلوب هیچ طرف نیست.

امیدواریم با استیلای حق و عدالت بر صنف محوری و منافع طلبی، افق های مناسبی فر روی کارکنان نظام سلامت با تزریق امید و عدالت گشوده شود.

والسلام

«مجمع فعالین صنفی پرستاری کشور»”

امروز دوشنبه ۲۶ آبان ماه ۱۳۹۹، کارگران واحد پاکبانی و فضای سبز شهرداری آبژدان واقع در استان خوزستان ۲۰ ماه است که حقوق ماهیانه دریافت نکردند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از عصر جنوب، امروز دوشنبه ۲۶ آبان ماه ۱۳۹۹، بیست ماه حقوق و مزایای کارگران واحد پاکبانی و فضای سبز شهرداری آبژدان از توابع شهرستان اندیکا در استان خوزستان پرداخت نشده است. 

شهرام ورناصری، شهردار آبژدان، ضمن اعلام این خبر در تشریح آن گفت: “علیرغم پیگیری‌های صورت گرفته از نهادهای مختلف استانی و کشوری، تاکنون موفق به تامین حقوق پرسنل نشده‌ایم و کارگران ۲۰ ماه است که حقوق معوقه دارند.”

رضا و علی واثقی، دو فعال تُرک (آذربایجانی) محبوس در زندان مرکزی اردبیل بدون رعایت اصل تفکیک جرایم به بندهای محل نگهداری مجرمان سرقت و مواد مخدر منتقل شدند.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، رضا و علی واثقی، فعالین تُرک (آذربایجانی) که هر یک به ۲ سال حبس تعزیری محکوم شده و در حال گذراندن دوران محکومیت حبس در بند ۱۶ زندان مرکزی اردبیل بودند، روز یکشنبه ۲۵ آبان ماه ۱۳۹۹، به دستور مسئولان زندان بدون در نظر گرفتن اصل تفکیک جرایم به بندهای ۵ و ۲ که محل نگهداری متهمان جرائم مواد مخدر و زندانیان جرائم سرقت است، منتقل شده اند.

بر اساس گزارش های دریافتی، رضا واثقی به بند ۵ که محل نگهداری متهمان جرائم مواد مخدر و مصرف کننده متادون هستند و علی واثقی به بند ۲ که مختص زندانیان جرائم سرقت است، منتقل شده اند.

این فعالین تُرک (آذربایجانی) از سوی شعبه ۱ دادگاه تجدیدنظر استان اردبیل از بابت اتهامات «مشارکت در تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت ملی کشور از طریق چاپ شب نامه» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» هر یک به ۲ سال حبس تعزیری محکوم شده بودند.

بر اساس بند «الف» ماده ۶ قانون جرم سیاسی، مجرمان سیاسی باید در مکان جداگانه‌ای دوران محکومیت خود را بگذارند، اما این اصل در بسیاری از زندان‌های کشور اجرا نمی‌شود.

ماده ۶ قانون جرم سیاسی چند بند دارد که بر اساس این بندها موارد زیر نسبت به متهمان و محکومان جرائم سیاسی باید اعمال شود:

الف ــ مجزا بودن محل نگهداری درمدت بازداشت و حبس از مجرمان عادی

ب ــ ممنوعیت از پوشاندن لباس زندان در طول دوران بازداشت و حبس

پ ــ ممنوعیت اجرای مقررات ناظر به تکرار جرم

ت ــ غیرقابل استرداد بودن مجرمان سیاسی

ث ــ ممنوعیت بازداشت و حبس به‌صورت انفرادی به‌جز در مواردی که مقام قضائی بیم تبانی بدهد یا آن را برای تکمیل تحقیقات ضروری بداند لکن در هر حال مدت آن نباید بیش از پانزده روز باشد.

ج ــ حق ملاقات و مکاتبه با بستگان طبقه اول در طول مدت حبس

چ ــ حق دسترسی به کتب، نشریات، رادیو و تلویزیون در طول مدت حبس.

برخی فعالان حقوق بشر می‌گویند که مقامات جمهوری اسلامی تعمدا از این اصل پیروی نمی‌کنند تا فشار بیشتری روی فرد زندانی متهم به جرایم سیاسی وارد شود.

عدم رعایت این اصل در زندان باعث کشته شدن برخی زندانیان در زندان شده‌است یا گاها دیده شده که زندانی برای رسیدن به حقوق حداقلی خود به ناچار دست به اعتصاب غذا بزند.

کشته شدن علیرضا شیرمحمدعلی در زندان به دست دو زندانی غیرسیاسی و جان باختن وحید صیاد نصیری بر اثر اعتصاب غذا در زندان تنها دو نمونه از این دست وقایع بوده‌اند.

علی واثقی، فعال مدنی که از سوی شعبه ۱ دادگاه تجدیدنظر استان اردبیل به ریاست قاضی عتبات از بابت اتهامات «مشارکت در تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت ملی کشور از طریق چاپ شب نامه» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به ۲ سال حبس تعزیری محکوم شد.

وی روز شنبه ۱۷ آبان ماه ۱۳۹۹، در پی مراجعه به واحد اجرای احکام اردبیل بازداشت و برای تحمل ۲ سال حبس تعزیری به زندان مرکزی اردبیل منتقل شد.

رضا واثقی نیز در اواسط مهرماه ۱۳۹۹، توسط شعبه یک دادگاه تجدید نظر انقلاب اردبیل به اتهام «مشارکت در تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت ملی کشور از طریق چاپ شبنامه» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به ۲ سال حبس تعزیری محکوم شد.

او روز چهارشنبه ۱۴ آبان ماه ۱۳۹۹، بعد از مراجعه به اجرای احکام اردبیل بازداشت و جهت اجرای حکم روانه زندان مرکزی اردبیل شد‌.

رضا و علی واثقی، در مرداد ماه ۱۳۹۹، از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب اردبیل به ریاست «قاضی مهدوی راد» به اتهام «مشارکت در تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت ملی کشور از طریق چاپ شب نامه» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به ترتیب به۲ و ۳ سال حبس تعزیری محکوم شده بودند.

این حکم روز سه شنبه ۲۸ مرداد ۱۳۹۹ به صورت شفاهی در دفتر شعبه اول دادگاه انقلاب به این فعالین ابلاغ شد.

این دو فعال مدنی همچنین متهم شدند که آثار ضرب و جرح توسط نیروهای امنیتی در زمان بازداشت را پس از آزادی موقت در شبکه‌های مجازی منتشر کرده و از این طریق علیه نظام جمهوری اسلامی تبلیغ کرده‌اند.

روز چهارشنبه ۲۱ خردادماه ۱۳۹۹، علی و رضا واثقی در محل کار خود واقع در میدان قیام شهر اردبیل، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.

بر اساس گزارش کمپین، این دو برادر در زمان بازداشت خواهان رویت حکم بازداشت خود بودند که از سوی ماموران امنیتی مورد ضرب و شتم قرار گرفته و این برخورد ماموران موجب شد که کسبه میدان قیام اردبیل نسبت به این نحوه  عملکرد ماموران مداخله و به شدت اعتراض کرده که در پی این موضوع و برای کنترل اوضاع ایجاد شده، چهار خودرو یگان ویژه برای متفرق کردن کسبه و همسایگان در مکان حاضر شدند.

محل کسب این فعالین نیز روز پنج‌شنبه ۲۲ خردادماه ۱۳۹۹، توسط ماموران اداره اطلاعات مورد تفتیش قرار گرفت. در جریان این بازرسی برخی از اقلام شخصی و کامپیوتر آنها ضبط شده بود.

علی واثقی بعد از ظهر روز پنج‌شنبه ۲۲ خردادماه ۱۳۹۹، پس از تماس کوتاه با خانواده، از ضرب و شتم خود و برادرش به هنگام دستگیری و حضورشان در بازداشتگاه اداره اطلاعات اردبیل خبر داده بود وی به دلیل قطع شدن تلفن نتوانسته بود اطلاعی از دلایل بازداشت و وضعیت جسمی شان بدهد.

عصر روز سه شنبه ۲۷ خرداد ماه ۱۳۹۹، علی و رضا واثقی، فعالین تُرک (آذربایجانی) که روز چهارشنبه ۲۱ خرداد ۱۳۹۹، در محل کار خود واقع در میدان قیام شهر اردبیل، توسط نیروهای امنیتی، بازداشت شده بودند.

این فعالین تُرک (آذربایجانی) پس از پایان مراحل بازجویی و تفهیم اتهام با تودیع قرار وثیقه ۱۱۰ میلیون تومانی برای هر کدام، تا اتمام مراحل دادرسی و به صورت موقت آزادشدند.

با توجه به شیوع گسترده ویروس کرونا در زندانهای کشور، عدم رعایت پروتکل های بهداشتی در مقابه با ویروس کووید ۱۹، تراکم بالا و بیش از حد مجاز زندانیان محبوس در زندان اردبیل و بندها، بیم آن می رود که این زندانیان در معرض خطر از دست دادن سلامتی و جانشان قرار بگیرند.

«کانون نویسندگان ایران»، طی یک سلسله گزارشات به صورت هفتگی به وضعیت آزادی بیان در ایران می پردازد. این کانون گزارشی از وضعیت آزادی بیان در ایران طی هفته اخیر از روز جمعه ۱۶ آبان ماه ۱۳۹۹ تا روز پنجشنبه ۲۲ آبان ماه ۱۳۹۹، ارائه داده است.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، روز یکشنبه ۲۵ آبان ماه ۱۳۹۹، «کانون نویسندگان ایران» گزارشی هفتگی از وضعیت آزادی بیان در ایران از روز جمعه ۱۶ آبان ماه ۱۳۹۹ تا روز پنجشنبه ۲۲ آبان ماه ۱۳۹۹، ارائه داد که در این گزارش به وقایع مختلفی ازقبیل؛ بازداشت مجید صادقی زندانی سیاسی سابق، انتقال مریم ابراهیم‌وند به زندان قرچک ورامین، انتقال سهیل عربی، زندانی عقیدتی به زندان رجایی شهر کرج، صدور حکم شش سال حبس برای سها مرتضایی، فعال دانشجویی و دبیر اسبق شورای صنفی دانشگاه تهران، آزادی نادا صبوری، خبرنگار، آزادی محمد خانی مترجم و پژوهشگر از زندان اوین، بیانیه سازمان عفو بین‌الملل در خصوص رد درخواست اعاده‌ی دادرسی صبا کردافشاری، اعلام ابتلای نسرین ستوده به بیماری کرونا و … پرداخت.

متن کامل گزارش «کانون نویسندگان ایران» از روز جمعه ۱۶ آبان ماه ۱۳۹۹ تا روز پنجشنبه ۲۲ آبان ماه ۱۳۹۹،
به این شرح است:

جمعه ۱۶ آبان ۱۳۹۹

– در این روز خبر رسید که مجید صادقی، از زندانیان سیاسی دهه‌ی ۶۰ حدود یک ماه است که توسط نیروهای امنیتی در مشهد ربوده و به مکان نامعلومی منتقل شده است.

– احمد شهید،‌ بازرس ویژه‌ی سازمان ملل متحد در امور آزادی‌های مذهبی، در گزارش خود برای مجمع عمومی سازمان ملل متحد که در این روز منتشر شد، با اشاره به نقض حقوق بهاییان در جمهوری اسلامی، از جمله حق اشتغال، آموزش دانشگاهی، خدمات اجتماعی و همچنین حکم ارتداد و اعمال مجازات اعدام برای آنان، خواستار بازبینی قوانین ناقض حقوق اقلیت‌ها در ایران شد.

شنبه ۱۷ آبان

– مریم ابراهیم‌وند، نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده‌ی سینما که از تیرماه ۹۷ در بند زنان زندان اوین در بازداشت به سر می‌برد، در این روز به زندان قرچک ورامین منتقل شد.

– رئیس پلیس فتای استان یزد در این روز از بازداشت یک کاربر تلگرام که انتقاداتی نسبت به یک نهاد دولتی در گروهی تلگرامی بیان کرده بود خبر داد و آن‌ را «انتشار اکاذیب و بارگذاری مطالب توهین‌آمیز علیه یک نهاد دولتی و اقدام به تشویش اذهان عمومی در فضای مجازی» نامید.

– فرشته دیدنی، از معترضان به حجاب اجباری که دوران محکومیت ۶ ماهه‌ی خود را در زندان قرچک ورامین سپری می‌کرد، در این روز از زندان آزاد شد.

– در این روز خبر رسید نسرین ستوده وکیل دادگستری با موافقت دادیار ناظر بر زندان زنان و تودیع وثیقه به مرخصی اعزام شده است.

– در این روز خبر رسید محمد بنازاده امیرخیزی و پیام شکیبا، زندانیان سیاسی محبوس در زندان اوین، علیرغم بروز علائم مشکوک ابتلا به ویروس کرونا از رسیدگی پزشکی محروم مانده‌اند.

یکشنبه ۱۸ آبان

– در این روز ۷۱ تن از شهروندان ساکن بهبهان، در رابطه با اعتراضات تیرماه امسال در این شهر به بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب بهبهان احضار شدند. در ۲۶ تیرماه امسال مردم بهبهان در اعتراض به وضعیت نابسامان اقتصادی کشور و صدور حکم اعدام در پاسخ به اعتراضات مردمی سال گذشته اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی کردند.

– سهیل عربی، زندانی عقیدتی، در این روز از بازداشتگاه اطلاعات سپاه موسوم به بند دو الف زندان اوین به زندان رجایی‌شهر کرج منتقل شد. عربی در شهریور سال جاری به صورت تنبیهی از زندان تهران بزرگ به زندان رجایی‌شهر کرج تبعید و به مدت ۳۳ روز در یکی از سلولهای انفرادی این زندان نگهداری و سپس به بند دو الف زندان اوین منتقل شده بود.

– فرزانه منصوری، همسر نادر ابراهیمی، با اشاره به تغییر یکی از داستان‌های نادر ابراهیمی که در کتاب درسی هفتم دبستان چاپ شده است، اعلام کرد اگر مسئولان مربوطه، داستان را اصلاح نکنند شکایت خواهم کرد.

دوشنبه ۱۹ آبان

– سها مرتضایی، فعال دانشجویی و دبیر اسبق شورای صنفی دانشگاه تهران، در این روز از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به دلیل تحصن در دانشگاه در اعتراض به محرومیت از تحصیل، شرکت در اعتراضات سراسری آبان ۹۸ در دانشگاه و فعالیت در شورای صنفی با اتهام «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور» به ۶ سال حبس تعزیری و دو سال محرومیت از فعالیت سیاسی و عضویت در احزاب و گروه‌ها و دسته‌جات سیاسی محکوم شد.

– درخواست اعاده‌ی دادرسی وکلای صبا کردافشاری، فعال مدنی محبوس در بند زنان زندان اوین و از معترضان به حجاب اجباری، در این روز در دیوان عالی کشور رد شد. کردافشاری که در حال گذارندن ۹ سال حبس خود در زندان اوین است، در صورت عدم اصلاح تخلف صورت گرفته‌ی قضایی با حکم ۲۴ سال زندان روبه‌روست.

– در این روز جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات مهدی مسکین‌نواز، زندانی سیاسی محبوس در زندان رجایی‌شهر کرج از بابت پرونده‌ای که در دوران حبس علیه او گشوده شده در شعبه ۱ دادگاه انقلاب کرج برگزار شد. مسکین‌نواز هنگام اعزام به دادگاه به دلیل عدم قبول دستبند و پابند و امتناع از پوشیدن لباس فرم زندان توسط چهار تن از مأموران زندان مورد ضرب و شتم قرار گرفته است.

– در این روز انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران در پی انتشار گزارش‌های اخیر درباره آزار و سوء رفتار جنسی در محیط‌های رسانه‌ای از تشکیل کمیته پیگیری آزار جنسی و حمایت از روزنامه‌نگاران آسیب‌دیده از سوی اعضای هیئت مدیره خبر داد.

– در این روز ائلوار قلی‌وند که از نیمه‌ی مهر توسط وزارت اطلاعات در تهران بازداشت شدە بود، از زندان آزاد شد.

– اندیشه صدری فعال مدنی کُرد پس از بیش از یک ماه بازداشت در این روز با تودیع وثیقه از کانون اصلاح و تربیت، معروف بە بند زنان زندان مرکزی سنندج، موقتاً آزاد شد.

– ندا پیرخضرانیان و پدرش لقمان پیرخضرانیان که از نیمه‌ی مهر توسط وزارت اطلاعات در تهران بازداشت شدە بودند، در این روز از زندان آزاد شدند.

سه شنبه ۲۰ آبان

– رضا محمدحسینی، زندانی سیاسی که دوران محکومیت ۷ ساله خود را در زندان رجایی‌شهر کرج سپری می‌کند، در این روز از بابت پرونده‌ای که در دوران حبس علیه او گشوده شده به دادگاه کیفری شهر قدس اعزام شد که این جلسه به دلیل عدم حضور قاضی برگزار نشد. این زندانی سیاسی در زمان اعزام به دادگاه به دلیل عدم قبول دستبند و پابند و امتناع از پوشیدن لباس فرم زندان توسط پنج تن از مأموران زندان مورد ضرب و شتم قرار گرفت.

– رئیس اتحادیه‌ی چاپخانه‌داران تهران در این روز از بیکار شدن هشتاد درصد از فعالان صنعت چاپ خبر داد و از بی‌توجهی دولت به این صنعت و گسترش چاپخانه‌های دولتی انتقاد کرد.

– در این روز محمد حبیبی، معلم زندانی، پس‌ از ۳۰ ماه حبس از زندان فشافویه‌ تهران آزاد شد.

همزمان جواد بلندجاه و مجید زره‌پوش، دو زندانی سیاسی که در جریان اعتراضات سراسری آبان ۹۸ بازداشت و به حبس محکوم شده بودند، نیز از همین زندان آزاد شدند.

این آزادی‌ها بر اساس بخشنامه‌ی جدید رئیس قوه‌ی قضاییه است که طی آن ۱۵۷ زندانی سیاسی-امنیتی شامل آزادی زودهنگام یا کاهش محکومیت شده‌اند.

همچنین نادا صبوری، خبرنگار و از متهمین پرونده‌ی موسوم به پنجشنبه‌ی سیاه اوین، پس از تحمل سه ماه حبس بر اساس این بخشنامه آزاد شد. سهراب صالحین و ستاره داوری، دو هم پرونده‌ای نادا صبوری، و محمد پارسی، وبلاگ‌نویس و فعال سیاسی، که در انتظار اجرای حکم خود بودند نیز بر اساس این بخشنامه به زندان نخواهند رفت.

ملیکا قراگوزلو، دانشجوی روزنامه‌نگاری دانشگاه علامه طباطبایی و از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری آبان ۹۸، نیز بر اساس این بخشنامه شامل بخشودگی محکومیت شد و به زندان نخواهد رفت.

– فرانک جمشیدی از فعالین زیست‌محیطی پس از چهار ماه و نیم بازداشت در این روز با تودیع وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی موقتاً از زندان آزاد شد.

چهارشنبه ۲۱ آبان

– مرجان اسحاقی دانشجوی علوم سیاسی دانشگاه تهران، به دلیل حضور در تجمعی اعتراضی در دانشگاه در آبان ۹۸ به ۱ سال حبس تعزیری و ۴ سال حبس تعلیقی محکوم شد.

– عباس سواعدی، فعال مدنی، در این روز توسط مأموران اداره اطلاعات در منزل خود در حمیدیه‌ی خوزستان بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. مأموران در زمان بازداشت سواعدی تعدادی از وسایل شخصی او را ضبط کرده و با خود بردند.

– محمد خانی مترجم، پژوهشگر و دانشجوی دکتری دانشگاه علامه طباطبایی در این روز با تودیع قرار وثیقه تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.

– در این روز خبر رسید مدیران سایت خبری قلم به دلیل انتشار مطالب انتقادی در خصوص عملکرد استاندار، با شکایت استانداری کرمانشاه مواجه شده‌اند.

پنجشنبه ۲۲ آبان

– سازمان عفو بین‌الملل با اشاره به رد درخواست اعاده‌ی دادرسی صبا کردافشاری ادامه‌ی حبس ناعادلانه‌ی این مدافع حقوق زنان را اقدامی بی‌رحمانه از سوی مقامات جمهوری اسلامی برشمرد.

– در این روز و همزمان با اعلام نتیجه‌ی مثبت آزمایش کرونای نسرین ستوده، انجمن قلم آلمان و بنیاد زیست صحیح سوئد خواستار آزادی دائم او شدند. ستوده اکنون در مرخصی به سر می‌برد.

Suleiman Karimpour and Khaled Mohammadzadeh Eghdam, two residence of Mahabad who were arrested in September 2020, were transferred to the city prison.

According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, Suleiman Karimpour and Khaled Mohammadzadeh Eghdam from the village of Khor Khoreh in Mahabad, who were being held in Revolutionary Guards security detention centers, were transferred to Mahabad Prison on Monday, November 9^th, 2020.

The two prisoners were arrested by the Revolutionary Guards on Friday, September 4^th, 2020.

They were interrogated in the IRGC intelligence detention centers in the cities of Mahabad and Urmia.

At the time of their arrest, the two residence were reportedly denied access to a lawyer and family visits.

Mahabad Prison was opened in 1972, and the main building of this prison has two floors. The ground floor has cultural center, library, a ward for drug addicts and quarantine ward. The second floor is worn out. Next to these is the office center with three floors.

امروز دوشنبه ۲۶ آبان ماه ۱۳۹۹، پیمان منصوری، از بازداشت شدگان مراسم چهلم پویا بختیاری در بهشت سکینه کرج در وضعیت بلاتکلیف در زندان مرکزی « قزلحصار » کرج محبوس شده است. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۲۶ آبان ماه ۱۳۹۹، پیمان منصوری، فعال توئیتری بازداشت شده در جریان مراسم چهلم پویا بختیاری در سال ۱۳۹۸، علیرغم گذشت نزدیک به ۱۰ ماه در وضعیت بلاتکلیف در  زندان مرکزی « قزلحصار » کرج، بسر می برد. 

به نقل از یک منبع مطلع در گفتگو با حقوق بشر در ایران: “ماموران وزارت اطلاعات در تاریخ ۵ دی ماه ۱۳۹۸، پیمان منصوری را در جریان مراسم چهلم پویا بختیاری در بهشت سکینه کرج بازداشت و پس از انتقال به بازداشتگاه و طی مراحل بازجویی به بند ۷ زندان مرکزی « قزلحصار » کرج منتقل و در حال حاضر در میان زندانیان متهم به قتل و سرقت مسلحانه محبوس و در وضعیت بلاتکلیفی بسر می برد.”

در ماده ۵ از قانون آئین دادرسی کیفری بر اطلاع یافتن متهم در اسرع وقت از اتهامات انتسابی و فراهم کردن حق دسترسی به وکیل و سایر حقوق دفاعی مذکور در قانون نیز مورد تاکید قرار گرفته است اما برخوردهای فراقانونی از سوی ارگانهای امنیتی ناقض قوانینی است که خود تدوینگر آن بودند و ادعای عمل بر آن را دارند.

یک کول‌بر کرد اهل روستای «قلیاوآ» از توابع شهرستان بانه در استان کردستان بر اثر شلیک مستقیم نیروهای انتظامی در مرز «سرتزین» بانه به‌ شدت زخمی و مجروح شده است.

به گزارش منابع محلی «ایران‌وایر»، یک کول‌بر به نام «نجم‌الدین مرادی» شامگاه روز یک‌شنبه ٢٥آبان١٣٩٩ بر اثر شلیک نیروهای هنگ مرزی بانه به‌ شدت زخمی شده است.

منابع محلی به ایران‌وایر گفتند که مرادی بلافاصله جهت مداوای پزشکی به بیمارستان شهرستان بانه منتقل شده است و وضعیت عمومی وی را وخیم گزارش کرده‌اند.

این در حالی‌ است که سالانه ده‌ها نفر از کول‌بران به‌ دلیل خطرات طبیعی و یا در پی شلیک نیروهای مرزبانی کشته و یا زخمی می‌شوند.

بر اساس آمارهای گردآوری‌شده، طی شش ماه اول سال ١٣٩٩ دست‌کم ١٤٣ کول‌بر و کاسب‌کار در مرز‌های کردستان کشته و زخمی شده‌اند.

همچنین طی یک ماه گذشته ١٥ کول‌بر در مرزهای کردستان کشته و یا زخمی شده‌اند که سه نفر از آن‌ها جان‌شان را از دست داده و بقیه زخمی و مجروح شده‌اند.

 

سازمان حقوق بشری عفو بین‌الملل در گزارشی که همزمان با نخستین سالگرد اعتراضات آبان‌ سال ۱۳۹۸ منتشر کرده، ضمن اشاره به قطع کامل اینترنت و اپراتورهای تلفن همراه، سرکوب خونین معترضان در خیابان‌ها را مصداق اعدام فراقضایی و جرم بین‌المللی خوانده است.

در این گزارش، عفو بین‌الملل اشاره کرده که از مجموع ۳۰۴ نفری که در بازه زمانی ۲۴ تا ۲۸ آبان‌ سال گذشته به دست نیروهای امنیتی کشته شدند، بیش از ۲۲۰ نفر در ۴۸ ساعت پس از قطعی اینترنت در روز ۲۵ آبان‌ کشته شدند.

این سازمان استفاده از قوه قهریه در برابر معترضان را مصداق «اعدام فرا قضایی» بر شمرده که در قوانین بین‌المللی جرم به حساب می‌آید.

عفو بین‌الملل نوشته نتیجه بررسی اطلاعات و داده‌‌هایی که به صورت مستقیم از فعالان حقوق بشر و خبرنگاران داخل کشور دریافت کرد، نشان‌دهنده «کشتاری است که مقامات ایرانی سعی کردند با قطعی اینترنت از چشم جهانیان مخفی نگاه دارند و همچنان نیز در انکار وقوع آن پافشاری می‌کنند.»

در این گزارش، بار دیگر اشاره شده که هویت ۳۰۴ نفر از شهروندان کشته شده توسط ماموران حکومت از سوی عفو بین‌الملل تایید شده و در اکثر موارد سن، جنسیت، محل و تاریخ واقعه منتهی به مرگ آن‌ها نیز شناسایی شده است؛ با این حال این نهاد معتقد است تعداد واقعی کشته‌شدگان باید بیشتر از این باشد.

در این میان، ۲۳ کودک زیر ۱۸ سال کشته شده‌اند. عفو بین‌الملل باز هم اشاره کرده که اطلاعاتی از فعالان حقوق بشر دریافت کرده که حاکی از وجود دست‌کم چهار قربانی جوان دیگر است که زیر سن قانونی بوده‌اند.

 

فشار به خانواده کشته‌شدگان

بر اساس این گزارش، نیروهای امنیتی خانواده کشته‌شدگان را در جریان مرگ قرار نمی‌داده و آن‌ها را مجبور به دادن تعهدنامه سکوت می‌کردند.

در یک مورد در کرج، نیروهای امنیتی یک پرستار ۴۹ ساله به نام آذر میرزاپور را با گلوله کشتند، موضوعی که به خانواده او اطلاع داده نشد و بستگانش نهایتا نام او را در فهرست اسامی غسالخانه یافتند. 

بعدا نیز خانواده این زن مجبور شد تعهدنامه‌ای مبنی بر عدم مصاحبه با رسانه‌ها امضا کند.

در مورد دیگری، یک جوان ۲۸ ساله در شیراز هنگام رفتن به محل کار با شلیک چهار گلوله ماموران به سر و شکمش کشته شد. بستگان او نیز تعهد اجباری دادند که اعلام کنند این جوان در تصادف جان باخته است.

با این حال، فقدان به اشتراک‌گذاری اطلاعات طی روزهای قطعی اینترنت عفو بین‌الملل را با مانع در روند «حقیقت‌یابی» درباره کشته‌شدگان و قربانیان سرکوب مواجه کرد.

 

هیچ مستندی مبنی بر تهدید بودن معترضان در دست نیست

عفو بین‌الملل در قسمتی دیگر از این گزارش اشاره کرده که تجزیه و تحلیل ویدیوهای موجود در تمامی اعتراضات میان روزهای ۲۵ تا ۲۹ آبان نشان می‌دهد سندی مبنی بر «تهدید قریب‌الوقوع مرگ یا صدمه جدی» از سوی معترضان متوجه نیروهای امنیتی یا دیگران نبوده است.

بر همین اساس، گزارش استفاده از سلاح گرم و شلیک به معترضان را «کاملا فاقد دلیل و توجیه قانونی» عنوان کرده است.

در اکثر موارد نیز شلیک به سر یا بالاتنه شهروندان معترض صورت گرفت. پیشتر وقتی عبدالرضا رحمانی فضلی،‌ وزیر کشور،‌ از سوی نمایندگان مجلس درباره دلیل شلیک به سر معترضان مورد سوال قرار گرفت،‌ گفته بود: «فقط به سر شلیک نکردند،‌ به پا هم زده‌اند.»

حکومت اطلاعات کشته‌شدگان را منتشر کند

این نهاد حقوق بشری در قسمتی از این گزارش توصیه‌هایی به حکومت ایران در زمینه شفاف‌سازی ابعاد اعتراضات کرده و خواسته اطلاعات و سوابق موجود درباره تعداد کشته‌شدگان در اعتراضات آبان را منتشر کند. 

عفو بین‌الملل خواستار انتشار هویت،‌ سن،‌ محل، علت و شرایط مرگ شهروندانی شده که در جریان اعتراضات کشته شدند. 

وزیر کشور شمار کشته‌شده‌ها را ۲۰۰ تا ۲۲۵ نفر اعلام کرده بود؛ عفو بین‌الملل اکنون خواستار تحقیقات مستقل و بی‌طرفانه درباره تمامی موارد مرگ شده است.

از سوی دیگر این نهاد حقوق بشری ضمن توصیه به عدم تکرار قطع اینترنت، خواستار تحقیق شفاف و مستقل درباره این مساله و معرفی افرادی شده که مسئول نقض حقوق بشر با این اقدام بوده‌اند.

در بخشی دیگر نیز از کشورهای عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد درخواست تحقیق در زمینه کشتار معترضان و عابران طی اعتراضات سال گذشته شده است. 

همزمان به شرکت‌های ارائه‌دهنده اینترنت در ایران توصیه شده مراقبت‌های لازم حقوق بشری را در پیروی از دستور مقامات مبنی بر اخلال در شبکه اینترنت رعایت کنند.