در فاصله ۲۷ مرداد تا پنجم شهریور، ۲۵ تجمع اعتراضی توسط معلمان و کارگران در سراسر ایران برگزار شده است. در یک اعتراض تک نفره در خوزستان کارگری خودسوزی کرد و در سایر اعتراضات کارگران و معلمان نسبت به معوقات مزدی و بیمه ای، وضعیت استخدامی، قراردادها و تفاوتهای اشتغال در شرکتهای پیمانکاری و استخدام دولتی معترض بوده و خواستار رسیدگی مسئولان شدند. برگزاری این  تجمعات ظرف هشت روز گذشته، جدا از تجمعات روزانه کارگران نیشکر هفت تپه و شرکت هپکوی اراک است.

یک کارگر پیمانکاری اداره برق مسجدسلیمان، دست به خودسوزی زد. صبح روزچهارم شهریورماه جاری، این کارگر بعد از درگیری لفظی با پیمانکار مربوطه دست به این اقدام زده اما خوشبختانه دچار آسیب جدی نشده است.

رئیس اداره برق مسجدسلیمان در ارتباط با حادثه گفته است: «متاسفانه این حادثه صبح امروز و پس از مجادله لفظی اداری این فرد با مسئول مستقیم خود اتفاق افتاده است. این فرد نیروی پیمانکار و در امور مشترکین مشغول بوده که به علت دو روز غیبت با مسئول مستقیم خود به مجادله پرداخته است.» این کارگر هم‌اکنون در بیمارستان سوانح سوختگی اهواز بستری است.

کارکنان و پرسنل هتل هرمز بندرعباس در اعتراض به اخراج و عدم پرداخت سنوات و حقوق، مقابل این هتل دست به تجمع زدند.

به گفته این کارکنان از اسفند ماه سال ۹۸ اخراج پرسنل به دلیل شیوع بیماری کرونا و عدم پذیرش مسافر در هتل هرمز آغاز شد با از گذشت چندین ماه نه تنها بیمه بیکاری کارکنان پرداخت نشده که  برخی از کارکنان که در پست خود حضور دارند نیز از عدم پرداخت چندین ماه حقوق معوقه خود گله مند هستند.

کارکنان هتل لاله تهران روز چهارم شهریورماه در مقابل درب ورودی هتل، اقدام به برگزاری تجمعی اعتراضی برای عدم پرداخت معوقات مزدی چندین ماهه نمودند.

کارگران شرکتی شاغل در نگهداری خط و ابنیه فنی راه‌آهن کشور نسبت به اجرا نشدن طرح تجمیع اعتراض دارند. نزدیک به ۷ هزار کارگر در قسمت نگهداری خط و ابنیه فنی راه‌آهن کشور مشغول به کار هستند که نسبت به اجرا نشدن طرح تجمیع مشاغل و پرداخت نامنظم حقوق و بیمه خود خود معترض هستند.

این کارگران با بیان این که تحت مسئولیت چندین شرکت پیمانکاری، با حداقل حقوق و مزایا در نواحی و مناطق محروم کشور مشغول به کار هستند، می‌گویند: «ما خواستار اجرای طرح تجمیع و قرارگیری کارگران نگهداری خط و ابنیه فنی راه‌آهن در این طرح هستیم و متاسفانه علی‌رغم درخواست‌های ما، سال‌ها است این طرح هنوز برای کارگران ابنیه فنی اجرایی نشده است.»

تجمیع کارگران پیمانکاری شرکت‌های مختلف، یکی از مطالبات قدیمی کارگران است که موجب یکسان‌سازی شرایط کار شده و نظارت و اجرای قانون را تسهیل می‌نماید. کارگران معترض می‌گویند: «تعدادی از کارگران در سایر واحدهای راه‌آهن تجمیع شده‌اند؛ ولی این طرح برای کارگران خطوط ابنیه فنی اجرایی نشده است. جدا از این کارگران برخی همکاران شرکتی دیگر در راه‌آهن، مانند کارگران واحد تعمیرات لوکوموتیو راه‌آهن نیز به دنبال تجمیع هستند.»

یکی از کارگران در باره پرداخت نامنظم حقوق و بیمه خود می‌گوید: «جدا از یک تا دو ماه معوقات مزدی، بیمه از مشکلات جدی است که دامان کارگران ابنیه فنی را در این شرایط کرونایی گرفته است. برخی کارگران مانند کارگران ابنیه فنی کرج که تعدادی از آنها دچار بیماری کرونا شده‌اند، به دلیل پرداخت نشدن حق بیمه دفترچه‌هایشان فاقد اعتبار شده، به همین دلیل امکان دریافت خدمات بیمه‌ تامین اجتماعی را ندارند.»

کارگران کارخانه ذوب آهن اردبیل نیز با تجمع مقابل استانداری به عدم دریافت معوقات خود اعتراض کردند. کارگران این شرکت نسبت به عدم پرداخت حقوق در زمان مقرر، پایین بودن حقوق، مشکلات بیمه‌ای و درخواست بازنشستگی در موعد مقرر اعتراض دارند.

مدیرکل سیاسی و انتخاباتی استانداری اردبیل دلیل تجمع کارگران را مطالبه حقوق خود اعلام کرد و درباره آخرین وضعیت رسیدگی به مطالبات کارگران این کارخانه گفت: «با پیگیری‌های به عمل آمده، روز ۴ شهریور بیمه کارگران تا تیرماه واریز شد و در حال حاضر هیچ‌گونه مشکلی از بابت بیمه کارگران وجود ندارد.»

کارگران بازنشسته تامین اجتماعی خوزستان روز ۴ شهریور در ادامه اعتراضات قبلی نسبت به سطح نازل حقوق وعدم همسان سازی، اقدام به برگزاری تجمعی مقابل ساختمان تامین اجتماعی شعبه ۵ اهواز کردند.

«افزایش حقوق‌ و مستمری»‌ و «اجرای قانون همسان‌سازی بازنشسته‌ها با شاغلان» ازمطالبات اصلی بازنشستگان معترض در ایران است. در سالهای اخیر برای تحقق این مطالبات آنها در شهرها و استان های مختلف تجمعات بسیاری را برگزار کرده اند.

در تیرماه سال جاری نیز بازنشستگان تامین اجتماعی در شهرهای تهران، مشهد، کرج، تبریز، اصفهان، کرمانشاه، اهواز، اراک و ایلام تجمعات گسترده ای برپا کردند.

کارگران ابنیه فنی تراورس ناحیه پیشوای ورامین با تجمع در محل کار خود خواستار مشخص شدن وضعیت مطالبات خود شدند.

به گفته این کارگران، پرداخت مطالبات مزدی آنها دو ماه به تاخیر افتاده و درخواست آنها تسریع در پرداخت معوقات مزدی و بیمه‌ای است.

این کارگران که معترض نحوه پرداخت حقوق خود هستند، در مورد سایر مشکلات می گویند: «جدا از معوقات مزدی، در هر ماه کارفرما ۵۰ درصد از دستمزد ماهانه ما را به حساب‌مان واریز می‌کند. سنوات کارگران از سال ۸۹ تا امروز پرداخت نشده است. در پرداخت حق بیمه تامین اجتماعی نیز با کارفرما مشکل داریم.»

تاخیر شرکت پیمانکاری در ارائه لباس و کفش ایمنی به کارگران از دیگر مشکلات کارگران راه‌آهن بویژه در ناحیه ورامین است.

یکی از کارگران می گوید: «عرف کارگاه‌های راه‌آهن بدین ترتیب است که هر ۶ ماه یکبار لباس ایمنی و هر سال یکبار کفش ایمنی به کارگران داده می‌شود. اما شرکت پیمانکاری به دلیل مشکلات مالی یا هر دلیل دیگری این عرف را رعایت نمی‌کند و این هزینه‌ها از جیب کارگران خرج می‌شود.»

جمعی از کارکنان اخراج شده شرکت «مپنا» که یکی از پیمانکاران پالایشگاه گاز بیدبلند ۲ است روز یکشنبه ۲ شهریور در مقابل ساختمان فرمانداری بهبهان و دفتر نماینده مجلس این شهرستان، دست به تجمع اعتراضی زدند. معترضان می‌گویند: «بعد از گذشت پنج ماه از قرارداد با این شرکت، به صورت غیرقانونی از کار اخراج شده‌ایم و تاکنون پاسخی از سوی مسئولان دریافت نکردیم.»

جمعی از معلمان قراردادی کرج نیز روز دوم شهریورماه با تجمع مقابل مجلس شورای اسلامی خواستار روشن شدن تکلیف خود و جذب در بدنه آموزش و پرورش شدند.

خواسته اصلی این معلمان، جذب در سیستم آموزش و پرورش و تبدیل شدن به معلم رسمی است.

مدیرکل آموزش و پرورش استان البرز در واکنش به این موضوع گفته است: «در آموزش و پرورش البرز بیش از هزار نیروی قراردادی و افراد مشمول طرح استخدام مشغول به کار هستند. تعیین تکلیف این عده قطعی است اما به دنبال تسریع در روند انجام آن هستیم.» به گفته او، تاکنون نامه‌نگاری‌های بسیاری برای تعیین تکلیف قراردادی‌های البرز صورت گرفته که در آنها خواسته‌ی تسریع روند کار مطرح شده است.

کارگران شرکت صنعتی لادن بهشهر نیز نسبت به وضعیت شغلی، دستمزد و بیمه خود از سوی مدیران این مجموعه معترضند.

آنها خواهان خلع ید شرکت‌های پیمانکاری از این کارخانه بوده و می‌گویند: «بهترین راه برای بهبود وضعیت شرکت، عقد قرارداد مستقیم بین کارگران و کارفرماست تا نقش دلالی و واسطه­‌گری شرکت‌های پیمانکاری از بین برود.»

به گفته آنها پیمانکار جدیدی که از اسفندماه سال ۹۸ امورات کارخانه را در اختیار گرفته، وضعیتی به وجود آورده که طی ماه‌های اخیر بیشتر کارگران در خانه باشند و تقریبا دستمزدی را دریافت نکنند.

شرکت صنعتی لادن بهشهر حدود سه هزار نفر کارگر دارد که بصورت کارگر قراردادی و کارگر روزمزدی مشغول به کار هستند. این شرکت در بیست سال اخیر، بین شرکت‌های پیمانکاری مختلف دست به دست شده و کارگران از این وضعیت بی‌ثبات شغلی، به شدت ناراضی هستند. به گفته آنها شرکت‌های پیمانکاری وجهی را که بابت هزینه دستمزد، بیمه و مزایای هر کارگر از کارفرما دریافت می‌کنند، تقریبا به نصف کاهش داده و میزان اندکی از آن را به کارگر می‌پردازند.

پرسنل شهرداری لالی در استان خوزستان نیز در اعتراض به عدم پرداخت حقوق هایشان مقابل شهرداری این شهر تجمعاتی را برگزار کردند. به گفته معترضان آنها بیش از ۱۱ ماه حقوق معوقه و ۶ ماه حق بیمه پرداخت نشده دارند و شهرداری به دلیل نداشتن درآمد پایدار قادر به پرداخت مطالباتشان نیست.

کارگران شرکت فنی و مهندسی پدیده دوکوهه در استان خوزستان هم حقوق معوقه دارند. یکی از کارگران این شرکت می گوید: «این شرکت با مساحت ۱۰ هزار هکتار و پوشش مناطق مختلف و وسیع از جمله اندیمشک، دزفول، سردشت، سیاه منصور و پروژه‌ هاشم مشغول به فعالیت است و پنجاه نفر پرسنل دارد. برای پرداخت و جبران حقوق معوقه حتی وعده‌ای به ما داده نمی‌شود. همکاران من سکوت کرده‌اند و دلیل این کار خود را ترس از قطع بیمه و اخراج اعلام می‌کنند.»

جمعی از پرستاران اصفهان هم روز شنبه یکم شهریور در مقابل استانداری اصفهان تجمع کردند. مطالبه این پرستاران پرداخت مطالبات و معوقاتی است که از اسفندماه معطل مانده است. اعتراض این پرستاران ابتدا از پرستاران بیمارستان خورشید شروع شده اما در ادامه کلیه پرستاران با آن همراهی کردند.

کارگران «شرکت گسترش آهن راه» درمحدوده محل کار خود و کارگران «راه آهن ایثارگران» در مقابل ساختمان مجلس، روز شنبه یکم شهریور با برگزاری تجمعی اعتراضی خواستار رسیدگی به مطالباتشان شدند.

این کارگران پیمانی شرکت راه ‌آهن می گویند: «از اینکه در چند‌ سال گذشته به صورت پیمانی در استخدام چند شرکت پیمانکاری هستیم، معترضیم و می خواهیم که وضعیت استخدامی‌مان به قرارداد مستقیم تبدیل شود.»

جمعی از بازنشستگان وزارت نفت و آسیب‌دیدگان جنگ ایران و عراق شاغل در وزارت نفت، با برگزاری تجمعی اعتراضی مقابل وزارت نفت، خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند. آنها به حذف آیتم «تقلیل ساعت کار حالت اشتغال» در مجموعه‌های وزارت نفت اعتراض دارند.

کارگران کارخانه مخابرات راه دور شیراز بار دیگر برای رسیدگی مسئولان به وضعیت آنها و مطالباتشان مقابل استانداری فارس تجمع کردند. کارگران این کارخانه در استان فارس که روزگاری ۷۰ درصد از تجهیزات مخابراتی کشور را تولید می‌کرد، پس از ۱۴ سال همچنان به دنبال مطالبات خود هستند.

جمعی از کارگران ناوگان حمل و نقل شهری شهرداری یاسوج روز ۳۰ مردادماه در اعتراض به عدم پرداخت ۹ ماه دستمزد معوق خود مقابل ساختمان شورای شهر تجمع کردند.

کارگران شرکتهای مجتمع مس سرچشمه روز ۳۰ مردادماه در اعتراض به شرایط نامناسب کاری و همچنین عدم پرداخت چندین ماه دستمزد معوق خود اقدام به برگزاری تجمع کردند.

گروهی از کارگران پروژه ان جی ال ۳۱۰۰ شرکت پیمانکاری عمومی ایران IGC)) در محل این پروژه واقع در دشت عباس دهلران استان ایلام دست به اعتصاب و تجمع زده و خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند.

معلمان خرید خدمات آموزشی کشور از عدم دریافت حقوق معوقه ۷ ماهه و دیگر مطالبات مزدی خود خبر دادند. یکی از این معلمان خرید خدمات آموزشی میگوید: «درحالی سال تحصیلی به پایان رسید که ما تنها دو ماه از حقوق یعنی ماه‌های مهر و آبان را دریافت کرده‌ایم و باقیمانده حقوق ما تا خرداد ماه به صورت دیون باقی است.»

گروهی از آموزشیاران نهضت سوادآموزی روز ۳۰ مرداد با تجمع مقابل مجلس شورای اسلامی خواستار تعیین تکلیف وضعیت استخدامی خود شدند.

کارکنان عوارضی  قزوین نیز با برگزاری یک تجمع اعتراضی خواستار بازگشت به کار شدند.

جمعی از کارگران شرکت پروفیل ساوه در اعتراض به حذف عنوان مشاغل سخت و زیان آور از عناوین شغلی خود در مقابل اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی این شهرستان تجمع کردند.

کارگران شهرداری سراوان نیز در اعتراض به عدم پرداخت مطالبات مزدی خود در مقابل ساختمان شورای شهر و فرمانداری این شهرستان دست به تجمع اعتراضی زدند.

امروز چهارشنبه ۵ شهریور ماه ۱۳۹۹, اردشیر فنائیان, شهروند بهائی و زندانی عقیدتی, پس از اتمام دوران مرخصی ۵ روزه به دلیل عدم موافقت مسئولان قضائی و اداره اطلاعات این شهرستان با تمدید مرخصی برای تحمل ادامه حبس به زندان سمنان بازگشت. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, روز سه شنبه ۲۸ مرداد ماه ۱۳۹۹, اردشیر فنائیان, شهروند بهائی در پی عدم موافقت مسئولان قضائی و اداره اطلاعات سمنان با تمدید مرخصی برای تحمل ادامه حبس تعزیری به زندان سمنان بازگشت. این شهروند بهائی در دوران مرخصی مراسم ازدواج خود با گلرخ فیروزیان را برگزار کرد. اردشیر فنائیان در حال تحمل حبس تعزیری ۶ ساله خود در زندان مرکزی سمنان است. 

بنقل از یک منبع نزدیک به این شهروند بهائی در گفتگو با حقوق بشر در ایران: “اردشیر فنائیان پس از چندین بار ممانعت مسئولان قضائی با اعطای مرخصی در تاریخ ۲۳ مرداد ماه ۱۳۹۹ برای مدت ۵ روز به مرخصی اعزام شد. این شهروند بهائی در تاریخ ۲۶ مرداد ماه سالجاری با نامزدش گلرخ فیروزیان, ازدواج کرد. این زوج جوان بهایی پس از پایان مرخصی ۵ روزه اردشیر فنائیان تقاضای چند روز مرخصی بیشتر کردند اما اداره اطلاعات و مسئولان قضائی سمنان با تمدید مرخصی موافقت نکرد و این شهروند بهائی برای تحمل باقی مانده حبس به زندان این شهر مراجعه کرد.”

در تاریخ ۱ آبان ماه ۱۳۹۸, اردشیر فنائیان توسط شعبه دادگاه تجدیدنظر استان سمنان با اتهامات عضویت در گروههای غیرقانونی اقدام کننده علیه امنیت کشور و اقدام علیه امنیت ملی از طریق فعالیت تبلیغاتی و تشکیلاتی در مجموع به تحمل ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم با اعلام اعتراض اردشیر فنائیان به شعبه دادگاه تجدیدنظر استان سمنان ارجاع و محکومیت حبس تعزیری این شهروند بهائی به ۶ سال حبس تعزیری کاهش پیدا کرد. 

حقوق بشر در ایران, در تاریخ ۱۹ شهریور ماه ۱۳۹۸, با انتشار گزارشی از ارجاع پرونده اردشیر فنائیان و ۲ شهروند بهائی دیگر هم پرونده ای وی به دادگاه انقلاب سمنان در مرحله بدوی و تداوم بلاتکلیفی این افراد اطلاع رسانی کرده بود. 

یک منبع نزدیک به اردشیر فنائیان, بهنام اسکندرانی و یلدا فیروزیان شهروندان بهائی در تاریخ ۶ تیرماه ۱۳۹۸, گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران گفته بود: “این شهروندان بهائی اهل سمنان همچنان در بازداشت و تحت بازجوئی اداره اطلاعات سمنان به سر می بردند و در طی این مدت از حق دسترسی به وکیل محروم بودند.”

اردشیر فیروزیان, در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸, به همراه یلدا فیروزیان و بهنام اسکندرانی, پس از تفتیش منازل و ضبط برخی وسائل شخصی, جملگی هر سه نفر  این شهروندان بهائی بازداشت و برای بازجوئی و تفهیم اتهام به بازداشتگاه اداره اطلاعات سمنان منتقل شدند.

این شهروند بهائی, مادرش را پیش از بازداشت بر اثر تصادف از دست داد و پدرش نیز در روز پنجشنبه ۱۶ خردادماه ۱۳۹۸ و در دورانی که این شهروند بهائی در بازداشتگاه اداره اطلاعات سمنان تحت بازجوئی و در شرایط بلاتکلیف بسر می برد به دلیل بیماری کلیوی در بیمارستان درگذشت.

اردشیر فنائیان, در سال۱۳۹۲ به ۸ ماه حبس تعزیری محکوم شده بود و در تاریخ ۱۸ دی ماه همان سال جهت تحمل دوران حبس بازداشت شده بود. علیرغم لغو قانون دستگیری مشمولین نظام وظیفه، در دوران حبس به حکم قضائی از وی تعهد گرفته شده بود که پس از پایان محکومیت جهت انجام خدمت نظام وظیفه خود را معرفی کند.

هشت تن از زندانیان سیاسی محبوس در بند ۸ زندان اوین با نوشتن نامه‌ای نسبت به انتقال جعفر عظیم زاده به زندان رجایی شهر کرج اعتراض کردند. این زندانیان در بخشی از نامه خود با “آدم ربایی” خواندن انتقال ناگهانی این فعال کارگری نوشته‌اند “برخورد با جعفر عظیم زاده مشتی نمونه خروار است. ۱۸۰ درجه خلاف ادعاها. برخورد غیرانسانی در مقابل ادعای پوچ و توخالی چون مستند ۲۰:۳۰ در ارتباط با زندان اوین و اظهارات رئیس قوه در ارتباط با کارگران”. جعفر عظیم زاده در تاریخ ۲۶ مرداد در پی ابتلا به ویروس کرونا در زندان اوین و تشخیص دکتر بهداری زندان مبنی بر اورژانسی بودن وضعیت وی به بهانه انتقال به بیمارستان او را از زندان اوین به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد. آقای عظیم زاده از زمان انتقال به زندان رجایی شهر در اعتصاب غذا بسر می‌برد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، بهنام موسیوند، بهنام محجویی، آتبین جعفریان، روح الله خضری، یاسین جمالی، حسین محمودی، احمد فارسی و محسن فرید ۸ تن از زندانیان سیاسی محبوس در بند ۸ زندان اوین با نوشتن نامه‌ای نسبت به انتقال جعفر عظیم زاده به زندان رجایی شهر کرج اعتراض کردند.

این زندانیان در بخشی از نامه خود ضمن اعلام حمایت قاطع و صریح خود از جعفر عظیم زاده گفته‌اند: «در حال حاضر جعفر عظیم زاده بدون دسترسی به حق ملاقات و تماس تلفنی در انفرادی زندان گوهردشت در اعتصاب غذا بسر می‌برد.»

متن کامل این نامه که جهت انتشار در اختیار قرار گرفته است، عینا در ادامه می‌آید:

“بیش از ۱ هفته از انتقال جعفر عظیم زاده به زندان گوهردشت (رجایی شهر) می‌گذرد. انتقالی که کم از آدم ربایی نداشت. جعفر عظیم زاده در پی بروز علائم کرونا به همراه تنی چند از زندانیان بند ۸ به بهداری بند ۴ منتقل می‌شود و ظاهرا با دستور پزشک غیرمتعهد زندان (در پی احساس ناراحتی در قفسه سینه) قرار بوده به بیمارستان طالقانی منتقل شود. که در این بین با سناریویی از پیش تعیین شده و به دستور نهادهای امنیتی و با هماهنگی دادستانی و مسئولین زندان اوین، سر از زندان گوهردشت در می‌آورد.

آن هم در حالی که خانواده مضطرب و نگران در پی با خبر شدن از وضعیت او چندین بیمارستان را زیر و رو می‌کنند. در نهایت پس از ۳ روز بی‌خبری، از وضعیت نامناسب او در زندان گوهردشت مطلع می‌شوند. در حال حاضر نیز جعفر عظیم زاده بدون دسترسی به حق ملاقات و تماس تلفنی در انفرادی زندان گوهردشت در اعتصاب غذا بسر می‌برد.

رویه فعلی در ارتباط با امثال جعفر عظیم زاده و خانواده‌اش امری مسبوق به سابقه و مکرر در تاریخ جمهوری اسلامی است و بارها و بارها اتفاقاتی به مراتب بدتر از این دست در کارنامه دستگاه قضایی رسوای رژیم ثبت شده است. اما این بار در حالی شاهد برخوردی فراقانونی! با یک فعال کارگری هستیم که رئیس بدنام دستگاه قضا (که با کمک دستگاه پروپاگاندای رژیم در حال سفیدسازی کارنامه خود است)، مدام در تریبون‌های مختلف از حمایت از کارگران و مطالباتشان داد سخن سر می‌دهد. چرا که مسئولان نظام به خوبی می‌دانند که در پی اعتراضات دیماه سال ۹۶ و آبان ماه سال ۹۸ و با بالا گرفتن اعتراضات طبقه کارگر، یکی از مهمترین خطرات آتی برای جمهوری اسلامی اعتراضات و مطالبات این طبقه است. اما می‌بینیم که در عمل با یکی از فعالین کارگری باسابقه و خوشنام چه برخوردی می‌شود.

در واقع می‌توان این گونه تحلیل کرد که برخورد با جعفر عظیم زاده مشتی نمونه خروار است. ۱۸۰ درجه خلاف ادعاها. برخورد غیرانسانی در مقابل ادعای پوچ و توخالی چون مستند ۲۰:۳۰ در ارتباط با زندان اوین و اظهارات رئیس قوه در ارتباط با کارگران. حال ما برخی از زندانیان عقیدتی- سیاسی بند ۸ زندان اوین در حالی که مردم در پی اعتراضات تحول ساز دیماه سال ۹۶ و پس از آن از بسیاری از گفتمان‌ها واپسگرا و تاریخ مصرف گذشته عبور کرده‌اند. ما نیز در کنار مردم ضمن اعلام حمایت قاطع و صریح خود از جعفر عظیم زاده اعلام می‌کنیم این نوع برخوردهای دستگاه‌های امنیتی و قضایی کوچکترین خللی در عزم و اراده و حرکت مردم به ستوه آمده و به خصوص کارگران و معلمان و دیگر اقشار مزدبگیر نخواهد داشت و آنها را بیش از پیش در ادامه راه رهایی بخش خود مصمم و استوار خواهد نمود.

بهنام موسیوند، بهنام محجویی، آتبین جعفریان، روح الله خضری، یاسین جمالی، حسین محمودی، احمد فارسی و محسن فرید/ شهریورماه ۱۳۹۹/ زندان اوین”.

روز یکشنبه ۱۹ مردادماه ۱۳۹۸ در پی وصول نتیجه آمایش رندوم (تصادفی)، تست بیماری کرونا آقای عظیم زاده به همراه ۱۱ زندانی محبوس در زندان اوین مثبت اعلام شده بود و روز یکشنبه ۲۶ مرداد، دکتر بهداری زندان وضعیت جسمانی جعفر عظیم زاده را اورژانسی تشخیص داد و دستور اعزام فوری او را به به بیمارستان صادر کرد.

آقای عظیم زاده به بهانه انتقال به بیمارستان از زندان اوین به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد. این فعال کارگری از تاریخ ۲۶ مرداد در اعتراض به “فریب و انتقال به انفرادی زندان‌ رجایی شهر به جای بیمارستان” “عدم رعایت پروتکل های بهداشتی در مقابله با بیماری کرونا و نشر اخبار دروغ مبنی بر عدم بیماری کرونا در زندان اوین از طریق اخبار ۲۰:۳۰” و “بی‌خبری خانواده و آزار و شکنجه روحی آنان و سرگردانی خانواده در بیمارستانهای شهر تهران” دست به اعتصاب غذازده است. وی از آن زمان تاکنون در سلول انفرادی در زندان رجایی شهر کرج بسر می‌برد.

اردشیر فناییان، شهروند بهایی روز سه‌شنبه ۲۸ مرداد با پایان ایام مرخصی به زندان سمنان بازگشت. آقای فناییان پیشتر توسط دادگاه انقلاب سمنان به ۱۱ سال حبس تعزیری، ۱ سال تبعید به خاش و ۱ سال منع حضور در سمنان محکوم شد. این حکم در مرحله تجدیدنظر به ۶ سال زندان تقلیل یافت.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز سه‌شنبه ۲۸ مردادماه ۱۳۹۹، اردشیر فناییان، شهروند بهایی با پایان ایام مرخصی به زندان سمنان بازگشت.

اردشیر فناییان در تاریخ ۲۵ مرداد امسال به مرخصی ۵ روزه اعزام شد. وی که در مدت مرخصی ازدواج کرده بود، با پایان ایام مرخصی تقاضای چند روز مرخصی بیشتر کرد که با تمدید آن موافقت نشد و نهایتا به زندان بازگشت.

اردشیر فناییان در تاریخ ۱۰ اردیبهشت‌ماه ۹۸ به همراه بهنام اسکندرانی و یلدا فیروزیان توسط مامورین اداره اطلاعات و با ارائه حکم قضایی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند. مامورین در زمان بازداشت تعدادی از وسایل شخصی این شهروندان را نیز ضبط کرده و با خود بردند. آقای فناییان پس از ۷۵ روز با پایان مراحل بازجویی با تودیع قرار آزاد شد.

آقای فناییان آبان ۹۸ توسط شعبه اول دادگاه انقلاب سمنان به ریاست قاضی محمدعلی رستمی از بابت اتهامات “مباشرت در تشکیل گروه غیرقانونی در داخل کشور و اداره آن با هدف برهم زدن امنیت کشور و مشارکت در اقدام علیه نظام و به نفع گروه های مخالف نظام” به ۱۱ سال حبس تعزیری و ۱ سال تبعید به شهرستان خاش و ۱ سال منع حضور در سمنان  و یلدا فیروزیان و بهنام اسکندرانی به ۶ سال حبس تعزیری و ۱ سال منع حضور در سمنان محکوم شدند. در مرحله تجدیدنظر محکومیت اردشیر فناییان، یلدا فیروزیان و بهنام اسکندرانی به ترتیب به ۶ سال، ۲ سال و شش ماه و ۳ سال زندان تقلیل یافت.

از میان این افراد یلدا فیروزیان فروردین امسال با بخشنامه قوه قضاییه و پس از سپری یک سوم از دوران محکومیت خود از زندان سمنان آزاد شد و بهنام اسکندرانی نیز دوران محکومیت خود را دز زندان سمنان سپری می‌کند.

اردشیر فنائیان متولد ۱۸ آذر ۱۳۶۷ در زندان سمنان است و تا ۳ ماهگی در کنار مادر خود در زندان بود. پدر و مادر آقای فناییان از اعضای محفل بهاییان در سمنان بوده و به همین دلیل در دهه ۶۰ چندین بار سابقه بازداشت دارند. در خردادماه ۹۸ زمانی که اردشیر فناییان  در بازداشت بسر می‌برد پدر وی فوت کرد. اردشیر فنائیان پیشتر نیز در سال ۹۲ سابقه بازداشت و محکومیت دارد.

شهروندان بهایی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

امروز چهارشنبه ۵ شهریور ماه ۱۳۹۹, بهزاد عباسی قراگوٌز, زندانی عقیدتی سنی مذهب محبوس در بند ۱۲ زندان مرکزی ارومیه در حال تحمل حبس تعزیری ۷ ساله خود است. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز چهارشنبه ۵ شهریور ماه ۱۳۹۹, بهزاد عباسی قراگوٌز, فرزند: فریدون, اهل ارومیه, زندانی عقیدتی اهل سنت, محبوس در بند ۱۲ زندان مرکزی این شهرستان در حالی دوران حبس تعزیری ۷ ساله خود را در این زندان سپری می کند که فقط اتهام وی عضویت در یک گروه مذهبی مرتبط با فعالیتهای اهل سنت بوده است. 

این شهروند اهل سنت در تاریخ ۲۷ مهر ماه ۱۳۹۵, به همراه ۷ تن دیگر از شهروندان سنی مذهب با اتهام عضویت در گروه انصارالاسلام, توسط ماموران امنیتی بازداشت و تحت بازجوئی, شکنجه, اعتراف اجباری و تفهیم اتهام قرار گرفتند. 

پس از اتمام مراحل بازجوئی و تفهیم اتهام با آغاز مراحل دادرسی پرونده بهزاد عباسی قراگوٌز و ۷ تن دیگر به شعبه دادگاه انقلاب ارومیه ارجاع و این شهروند اهل سنت با اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق عضویت در گروههای سلفی, به تحمل ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد. 

پس از اعتراض و ارجاع پرونده به شعبه دادگاه تجدیدنظر این حکم به ۷ سال حبس تعزیری کاهش پیدا کرد و این شهروند اهل سنت در حال حاضر در زندان مرکزی ارومیه دوران حبس تعزیری خود را در محرومیت از حق مرخصی و سایر حقوق شهروندی یک زندانی سپری می کند. 

اعتصاب‌های کارگری در شهرهای ایران در حالی با ادامه اعتراض کارگران کارخانه هفت‌تپه و شهرداری خرم‌آباد ادامه یافت که مالباختگان خودروسازی آذویکو در تبریز نیز دست به تجمع زدند.

کارگران هفت‌تپه چهارشنبه پنجم شهریور، هفتاد و سومین روز اعتصاب خود را در مقابل فرمانداری شوش برگزار کردند.

این کارگران با در دست داشتن پلاکاردهایی خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند. دور جدید اعتراض این کارگران ۲۶ خردادماه شروع شد و همچنان ادامه دارد.

با وجود آن‌که برخی مقام‌های قضایی،‌ نمایندگان مجلس و مقام‌های دولت طی هفته‌های گذشته با این کارگران مذاکراتی داشته‌اند،‌ مطالبات آن‌ها هنوز محقق نشده است.

کارگران معترض هفت‌تپه خواهان خلع ید بخش خصوصی از این کارخانه و بازگشت آن زیر نظر دولت با نظارت کارگران هستند، از دیگر خواسته‌‌های این کارگران پرداخت دستمزدهای معوق، بازگشت به کار کارگران اخراجی،‌ تعیین تکلیف وضعیت شرکت و رسیدگی به پرونده امید اسدبیگی، مدیرعامل شرکت است.

هم‌زمان با این تجمع، جمعی از کارگران شهرداری منطقه سه خرم‌آباد در لرستان دست از کار کشیده و در اعتراض به عدم پرداخت دستمزد خود تجمع کردند.

این کارگران با تجمع مقابل ساختمان شهرداری خواستار پرداخت حقوق معوق خود شدند.

گزارش‌هایی نیز از تجمع شماری از حواله‌داران شرکت خودروسازی آذویکوی تبریز در مقابل استانداری آذربایجان شرقی منتشر شده است.

این مالباختگان نسبت به عدم دریافت شش هزار دستگاه خودروی پیش‌خریدشده پس از دو سال اعتراض کردند.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده در این زمینه،‌ با وجود آن‌که شرکت آذویکو به این مالباختگان می‌گوید تولید ندارد، اما خودروهای ام‌جی-۳۶۰ تولیدی خود را در بازار آزاد با قیمت روز به فروش می‌رساند.

طی هفته‌های اخیر کارکنان،‌ کارگران و بازنشستگان شماری از دستگاه‌های دولتی،‌ کارخانه‌های صنعتی و مجتمع‌های پتروشیمی و نفتی دست به اعتصاب زده و نسبت به عدم پرداخت مطالبات خود اعتراض کرده‌اند.

امروز چهارشنبه ۵ شهریور ماه ۱۳۹۹, اجرای حکم حبس تعزیری کیوان صمیمی بهبهانی, روزنامه نگار به دلیل مشکلات بیماری تا زمان اعلام نظر قطعی از سوی کمیسیون پزشکی  قانونی تعلیق شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز چهارشنبه ۵ شهریور ماه ۱۳۹۹, شعبه ۱ اجرای احکام کیفری دادسرای امنیت تهران به ریاست محمدمهدی براعه, اجرای حکم حبس تعزیری کیوان صمیمی بهبهانی, روزنامه نگار و فعال رسانه ای را با توجه به مشکلات بیماری و ثبت درخواست عدم تحمل کیفر تا زمان اعلام نظر نهائی از سوی کمیسیون پزشکی قانونی تعلیق کرد. کیوان صمیمی اخیراً احضاریه ای را برای تحمل حبس تعزیری ۳ ساله خود دریافت کرده بود. 

این روزنامه نگار ضمن اعلام این خبر در صفحه شخصی خود نوشت: “وکیلم مراجعاتی به قوه قضائیه و اداره اجرای احکام مستقر در اوین داشت و با در اختیار داشتن مدارک و طرح موضوع بیماری‌های قلبی و ریوی و همچنین تقدیم لایحه‌ای مبنی بر حق استفاده از قانون “عدم توانایی تحمل کیفر” درخواست لغو قانونی اجرای سه سال حبس را ارائه کرده بود. قاضی اجرای احکام پس از بررسی دقیق پرونده و مشورت با همکاران، تشخیص اولیه به ضرورت تعلیق موقت اجرای حکم دادند. تشخیص تخصصی، پس از معاینات و آزمایشات در اداره پزشکی قانونی و بررسی در کمیسیون‌های مرتبط با بیماری‌های مختلف انجام خواهد شد. به‌ این منظور ریاست اجرای احکام طی نامه‌ای مرا به سازمان پزشکی قانونی کشور که زیر نظر رئیس‌ قوه قضائیه است معرفی کردند. 
بر این اساس تا اعلام نظر نهایی پزشکی قانونی، حکم اجرا نخواهد شد.”

در تاریخ ۳۰ مرداد ماه ۱۳۹۹, شعبه ۱ اجرای احکام کیفری دادسرای امنیت تهران واقع در زندان اوین با ارسال ابلاغیه ای از طریق سامانه ثنا « سیستم ابلاغ الکترونیکی », کیوان صمیمی بهبهانی, روزنامه نگار و سردبیر نشریه تعلیق شده ایران فردا را برای تحمل حبس تعزیری ۳ ساله اش فراخوانده بود. 

در تاریخ ۶ مرداد ماه ۱۳۹۹, شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست احمد زرگر با صدور دادنامه ای کیوان صمیمی بهبهانی را با اتهامات تشکیل حزب غیرقانونی آزادی مردم ایران, سردبیری نشریه گروهک ایران فردا, بارگذاری مطالبی همسو با کشورهای متخاصم، در فضای مجازی. سخنرانی و تحریک مخاطبین, حمایت از زندانیان سیاسی, فعالیت در تجمع غیرقانونی روز کارگر در مجموع به تحمل ۳ سال حبس تعزیری محکوم کرد. 

این فعال ملی مذهبی در تاریخ ۲۹ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری با اتهامات مذکور محاکمه شد و در تاریخ ۲۴ خرداد ماه ۱۳۹۹, حکم صادره در دادگاه بدوی برای تحمل وی به ۳ سال حبس تعزیری به وی ابلاغ شد. 

کیوان صمیمی بهبهانی, پیش از این توسط شعبه مذکور بصورت غیابی از بابت اتهامات تشکیل حزب غیرقانونی آزادی مردم ایران, سردبیری نشریه گروهک ایران فردا, بارگذاری مطالبی همسو با کشورهای متخاصم، در فضای مجازی. سخنرانی و تحریک مخاطبین, حمایت از زندانیان سیاسی, فعالیت در تجمع غیرقانونی روز کارگر محاکمه و در مجموع به تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکوم شده بود. این حکم پس از تائید درخواست واخواهی باطل اعلام شد. 

در تاریخ ۲۷ خرداد ۱۳۹۸, کیوان صمیمی بهبهانی, با توجه به اتمام مراحل بازجوئی و تکمیل پرونده جهت ارجاع به دادگاه پس از تحمل ۴۷ روز سلول انفرادی و بازجوئی در بند امنیتی ۲۰۹ وزارت اطلاعات تا پایان مراحل دادرسی بطور موقت آزاد شد. 

 این فعال رسانه ای و روزنامه نگار از بابت پرونده ای دیگر در تاریخ ۱۹ خرداد ماه ۱۳۹۸, طی حکمی که از سوی هیئت منصفه دادگاه مطبوعات در تهران با اکثریت آرا مجرم شناخته شد و حسب رای صادره محق به تخفیف در مجازات شناخته نشد. 

در تاریخ ۱۴ خرداد ۱۳۹۸ قرار بازداشت کیوان صمیمی برای مدت یک ماه دیگر تمدید شده بود. 

کیوان صمیمی در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸, در جریان تجمع اعتراضی به مناسبت روز جهانی کارگر در مقابل ساختمان مجلس در تهران به همراه بیش از ۴۰ تن دیگر از فعالان کارگری و مدنی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود. 

دهیار روستای «دارباغه» پلدختر گفته تاکنون بیش از ۵۰ هکتار از جنگل‌های بلوط و مراتع این منطقه در آتش سوخته و حریق همچنان ادامه دارد.

حسن حسین‌زاده افزوده که «پوشش گیاهی منطقه موجب سرعت گسترش و شعله‌ور شدن این آتش سوزی شده است.»

حسین‌زاده افزوده «این موضوع باعث شده توان نیروهای حاضر در منطقه تحلیل برود و برخی از آنها از ادامه تلاش منصرف شوند.»

به گفته وی «به علت صعب العبور بودن منطقه، مسیر طولانی، وزش باد و گرمای هوا عملیات اطفا به سختی در حال انجام است.»

حسین زاده علت این آتش سوزی را نامعلوم دانسته و خواستار اعزام بالگرد از مرکز استان به مناطق بحرانی شده است.

آتش‌سوزی در منطقه جنگلی کوه طایی از روز دوشنبه آغاز شده و تاکنون ادامه دارد.

جمعی از دانشگاهیان از نقاط مختلف جهان با انتشار بیانیه‌ای ضمن محکوم کردن حکم صادرشده برای «زهرا محمدی»، معلم زبان کردی، خواهان لغو فوری این حکم شدند.

«دادگاه انقلاب اسلامی ایران» ۲۴تیر۱۳۹۹، خانم زهرا محمدی را به اتهام تدریس داوطلبانه زبان کردی به ده سال زندان محکوم کرد. زهرا محمدی از مؤسسان «انجمن فرهنگی نوژین» است که سازمانی مدنی با تمرکز بر فعالیت‌های آموزشی و اجتماعی از جمله تدریس زبان و ادبیات کردی است. 

 در این بیانیه آمده است: «حکم صادره از سوی دادگاه انقلاب اسلامی ایران حاکی از آن است که تدریس زبان کردی “امنیت ملی” را تهدید کرده است. شایان ذکر است که دادگاه‌های انقلاب خارج از چارچوب قانون اساسی بوده و طبق اصل ٦۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی “اعمال قوه قضاییه به وسیله دادگاه‌های دادگستری صورت می‌گیرد…”

به علاوه، قانون اساسی جمهوری اسلامی علی‌رغم برتری بخشیدن به زبان فارسی به عنوان زبان رسمی و زبان آموزش و نیز به حاشیه راندن زبان‌های دیگر کشور تحت عنوان “قبیله‌ای” و “محلی”، آموزش زبان‌های غیرفارسی را قانوناً مجاز اعلام کرده است (اصل ۱٥). با این حال، علی‌رغم اشاره نص صریح قانون به آموزش زبان‌های غیرفارسی، جمهوری اسلامی در طول چهل سال گذشته از اجرای اصل ۱٥ قانون اساسی سرباز زده و با زبان‌های غیر‌فارسی همچون تهدیدی علیه امنیت ملی برخورد کرده است. از این رو، حکم اخیر دادگاه انقلاب تنها آخرین نمونه بارز از پروژه امنیتی‌سازی تدریس و ارتقای زبان‌های غیرفارسی حتی از طریق اقدامات فردی است.

در اقدامی ناپسندتر، وزارت آموزش و پرورش جمهوری اسلامی در سال ۱۳۹۸ اعلام کرد که دانش‌آموزان پیش‌دبستانیِ فاقد بسندگی زبان فارسی، به عنوان دانش‌آموزان “غیرنرمال” و نیازمند آموزش‌های ویژه طبقه‌بندی خواهند شد. بدین‌ترتیب، دولت ایران فقدان بسندگی زبان فارسی را برای دانش‌آموزان پیش‌دبستانی غیرفارس عارضه‌ای بیولوژیکی قلمداد می کند.

تبعیض آشکار و سیستماتیک جمهوری اسلامی ایران علیه زبان‌های غیرفارسی در تناقض کامل با کنوانسیون‌ها و معاهدات بین‌المللی، از جمله کنوانسیون بین‌المللی نابودی هر نوع تبعیض نژادی، معاهده بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، و معاهده بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است که ایران از امضاکنندگان آن‌هاست.

ما، امضاکنندگان زیر، حکم غیرقانونی صادره از دادگاه انقلاب اسلامی را محکوم کرده و خواهان لغو فوری حکم زندان زهرا محمدی و پایان بخشیدن به سیاست‌های تبعیض‌آمیز ایران علیه زبان‌های غیرفارسی هستیم.»