محمد فلاحی، عضو هیات مدیره کانون صنفی معلمان) به دو سال حبس تعزیری محکوم شد.

محمدتقی فلاحی، دبیر کانون صنفی معلمان تهران، ۱۹ بهمن‌‌ماه سال۱۳۹۸ در خانه خود توسط نیروهای اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت شد. نیروهای امنیتی در هنگام بازداشت آقای فلاحی لوازم شخصی او از جمله تلفن همراه، کیس کامپیوتر و یک دستگاه هارد دیسک را با خود برده‌اند.

این فعال صنفی پیشتر و در روز ۱۲ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸ نیز به دلیل شرکت در تجمع اعتراضی معلمان در مقابل مجلس بازداشت و به ۸ ماه حبس و ۱۰ ضربه شلاق تعلیقی محکوم شده بود.

حسین تاج، وكيل آقاي فلاحی پس از صدور حکم وی با انتشار یادداشتی در صفحه شخصی خود در توییتر نوشته بود: «امروز حکم محمدتقی فلاحی، دبیرکل کانون صنفی معلمان نیز، نسبت به اتهام اخلال در نظم به وی ابلاغ شد. ۸ ماه حبس و ۱۰ ضربه شلاق که اجرای تمام مجازات به مدت سه سال تعلیق شد.»

آقای فلاحی همزمان با روز معلم در سال ۱۳۹۸ در پی حضور در تجمع اعتراضی فرهنگیان در مقابل مجلس شورای اسلامی توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان تهران بزرگ منتقل شد.

محمد تقی فلاحی ۶ روز بعد، در تاریخ ۱۸ اردیبهشت ماه با تودیع قرار از این زندان آزاد شد.

حکم جدید دو سال حبس «سکینه پروانه»، زندانی سیاسی کُرد محبوس در زندان اوین به وی ابلاغ شد.

«سکینه پروانه»، زندانی سیاسی کُرد اهل خراسان، که پیشتر در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به تحمل ۵ سال حبس تعزیری و ۲ سال ممنوعیت از عضویت در گروه‌ها و جمعیت‌های سیاسی محکوم شده و به دلیل شعارنویسی در زندان، اواخر اسفند ماه ۹۸ از زندان اوین به یک سلول انفرادی در زندان قرچک منتقل شده بود، در حکمی جدید به اتهام «اغتشاش در زندان» به دو سال حبس تعزیری محکوم شده است.

این زندانی سیاسی ۲۹ ساله پیش‌تر به دلیل  اقدام به نقاشی پرچم کردستان و شعارنویسی در زندان، اواخر اسفند ماه از زندان اوین به یک سلول انفرادی در زندان قرچک منتقل شده بود و هنگام انتقال به زندان قرچک مورد ضرب و شتم شدید ماموران زندان قرار گرفته و به او دستبند و پابند زده اند. نامبرده همچنین به مدت چهار روز با دستبند و پابند در سلول انفرادی این زندان نگهداری شده و سپس به بیمارستان روانی امین‌آباد در تهران منتقل شده است.

این زندانی سیاسی کُرد، در حالی روز شنبه ۱۴ تیرماه، از زندان قرچک ورامین به بند قرنطینه زندان اوین منتقل شده که آثار کبودی و ضرب و شتم روی بدنش مشهود بوده است.

پیشتر «سکینه پروانه» زندانی سیاسی کرد اهل خراسان طی نامه ای سرگشاده در خصوص نحوه بازداشتش، نوشت: « من سکینه پروانه اوایل پاییز ۹۸ توسط نیروهای امنیتی به بهانه ملاقات با خانواده‌ام بر سر قرار کشانده شده و در شهر سلیمانیه عراق بازداشت شدم. من در جریان بازداشتم به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته و ناخن‌های پایم شکسته شد. به مرز ایران و عراق منتقل شدم و در آنجا نیروهای امنیتی از من خواستند تا در دستنوشته‌ای از تعدادی از احزاب کردی مخالف نظام ابراز انزجار کرده و آن را امضا کنم و بنویسم که با خواست خودم تسلیم نیروهای ایرانی شده‌ام. خواسته‌ای خلاف واقع که نپذیرفتم و آنها با مقاومت من رو به رو شدند. اما خود یادداشتی نوشته و به اجبار اثر انگشت من را گرفته و پای آن ثبت کردند. پس از آن به مدت یک هفته در بازداشتگاهی در مریوان و ۳ روز در سنندج محبوس بودم تا نهایتا به بازداشتگاه اطلاعات سپاه یعنی بند دو الف زندان اوین منتقل شدم و مدتی نیز توسط ماموران وزارت اطلاعات در بازداشتگاه ۲۰۹ مورد بازجویی قرار گرفتم و در سلول انفرادی نگهداری می‌شدم تا سرانجام در اوایل اسفندماه ۹۹ به بند زنان زندان اوین منتقل شدم.»

Two Kurdish women citizens from Urmia were tried in the Second Branch of the Revolutionary Court of this city.

On Tuesday, July 21^st, 2020, Shahnaz (Brivan) Sadeghifar and her daughter Ainaz Zare were tried in the Second Branch of the Revolutionary Court of Urmia, presided over by Judge Sheikhlou, on charges of “membership in a Kurdish opposition party to the Iranian government.” Shahnaz (Brivan) Sadeghifar was sentenced to 15 years in prison, but her daughter has not yet been notified of her sentence.

According to Kurdpa, “Shahnaz (Brivan) Sadeghifar” and her daughter returned to Iran through the Baneh border after three years of membership in a Kurdish opposition party to the Iranian government and given amnesty in September last year, but they were arrested by security forces.

It is said that the two Kurdish citizens were transferred to the Urmia Intelligence Detention Center after being detained by security forces and were interrogated for two months.

“Shahnaz (Brivan) Sadeghifar” and her daughter “Ainaz Zare” were transferred to the women’s ward of Urmia Central Prison in November of last year, after completing the interrogation process

امروز سه شنبه ۷ تیر ماه ۱۳۹۹, نیروهای امنیتی سقز, هادی علی پور, ساکن روستای سنته از توابع منطقه تیلکو این شهرستان را در روستای ایرانشاه بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از کُردپا, روز چهارشنبه ۱ مرداد ماه ۱۳۹۹, هادی علی پور, از اهالی روستای سنته در منطقه تیلکو در شهرستان سقز توسط نیروهای امنیتی این شهرستان در روستای ایرانشاه بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. 

بازداشت هادی علی پور, بدون ارائه حکم قضائی صورت گرفت و ماموران امنیتی پس از بازداشت وی را به محل سکونتش در روستای سنته منتقل و آن مکان را مورد تفتیش قرار دادند. 

طی روزهای اخیر، خانواده این شهروند چندین بار جهت اطلاع از سرنوشت و محل نگهداری وی به نهادهای امنیتی در سقز مراجعه اما پاسخ روشنی را دریافت نکردند. 

Human Rights in Iran, Monday, July 27, 2020, Branch 1 of the Ardabil Revolutionary Court issued a statement summoning Ali Vaseghi and Reza Vaseghi, two national civil activists living in this city to present their defenses on August 10, 2020.

According to Human Rights in Iran, a hearing on the case of Ali and Reza Vaseghi, national civil activists living in Ardabil (northeastern of Azerbaijan region) will be held on August 10, 2020 by branch 1 of the Revolutionary Court of this city. The charges against these two national civil activists who are related to each other as brothers are “complicity in colluding a crime against the security of the country through the publication of night letters containing separatist and ethnocentric material”.

According to a communique issued by branch 1 of the Revolutionary Court of Tabriz, these two national civil activists have been asked to appear at the hearing to present their defenses at 9:00 AM on August 10th of the current year.

Ali and Reza Vaseghi were arrested in the last hours of June 10th 2020, following a raid by security forces on their workplace in Ghiam Square in Ardabil, after being beaten and subjected to violent behavior and were transferred to an unknown location. The next day their workplace was ransacked by the security forces. After completing the interrogation process and being informed of their accusations, these two national civil activists were released on June 16, 2020 on a bail of 110 million Tomans.

Between 16 and 25 percent of Iran’s population are Turkic-speaking, most of whom live in the provinces of East and West Azerbaijan, Ardabil and Zanjan. Some of these citizens consider the government’s treatment of Turkish-speaking citizens to be discriminatory and consider the ban on teaching non-Persian languages in schools to be one of the most prominent forms of discrimination, which has always been protested by some civil society activists in these areas.

The suppression of civil activists violates the International Human Rights Instruments, Article 19 of the Universal Declaration of Human Rights (UDHR), and Article 19 of International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR) adopted on December 16, 1966, which emphasize the individuals’ rights to release their thoughts and opinions regardless of boundary restrictions.

Also enjoying the right to a fair trial by an impartial tribunal in the presence of a jury and by preserving the right of the accused to appoint his or her lawyer in a trial, is one of the issues accentuated in International Instrument of Human Rights, including Article 10 of the Universal Declaration of Human Rights (UDHR) and Article 14 the International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR), adopted on December 16, 1966.

Human Rights in Iran_July 28, 2020, Security forces arrested Hadi Mohammadzadeh, a civil activist living in Saqqez (Kurdistan Province) and transferred him to an undisclosed location.

According to Human Rights in Iran, On Monday, July 27, 2020, Hadi Mohammadzadeh, a civil activist living in Saqqez was arrested by security forces of this city and taken to an unknown location.

Hadi Mohammadzadeh is a member of the “Helo” Mountaineering Group who was previously detained by security forces in July 2019 along with Faegh Yousefi, another citizen of Saqqez and after being interrogated were charged with “propaganda against the regime through the distribution of leaflets”.

At the beginning of trial, the case of Hadi Mohammadzadeh and Faegh Yousefi, two members of “Helo” Mountaineering Group was investigated by the Saqqez Revolutionary Court and both them were accused of “propaganda against the regime through the distribution of leaflets”. According to the verdict issued by the Saqqez Revolutionary Court, Faegh Yousefi was sentenced to 10 months in prison and Hadi Mohammadzadeh to 8 months in prison. After the case was referred to the Court of Appeals, these rulings led to the acquittal of these individuals.

Arrest of persons without arraigning their charges at the time of arrest and impossibility of access to a lawyer for the accused are among the violations of international human rights instruments, Article 9 of the Universal Declaration of Human Rights and Article 9 of the International Covenant on Civil and Political Rights adopted on December 16,1966.

Enjoying the right to a fair trial by an impartial tribunal in the presence of a jury and by preserving the right of the accused to appoint his or her lawyer in a trial, is one of the issues accentuated in International Instrument of Human Rights, including Article 10 of the Universal Declaration of Human Rights (UDHR) and Article 14 the International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR), adopted on December 16, 1966.

In most cases, the extrajudicial and arbitrary detention of citizens and civil activists with vage and trumped-up accusations is in the line of suppression of Freedom of Expression and opinion, which in International Instrument of Human Rights, in Article 19 of Universal Declaration of Human Rights, as well as in Article 19 of International Covenant on Civil and Political Rights, adopted on December 16th 1966, there is emphasis on not suppressing of the individuals because of Freedom of Expression and opinion. Regarding the Principle of Freedom of Expression, every individual has the right to express his/her opinions and viewpoints in any way possible, without considering border restrictions.

Article 5 of the Criminal Procedure Code stipulates that the accused shall be informed of the charges and provided access to a lawyer as soon as possible. Other defensive rights are mentioned in law, but extrajudicial actions taken by the security services violate the laws that they themselves drafted and claim to be enforced.

Hadi mohamad zadeh

امروز دوشنبه ۶ مرداد ماه ۱۳۹۹, کارگران شاغل در واحد پاکبانی و فضای سبز شهرداری بندر امام واقع در استان خوزستان بیش از ۸ ماه معوقات مزدی طلبکارند.

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از ایلنا, امروز دوشنبه ۶ مرداد ماه ۱۳۹۹, کارگران شاغل در واحد پاکبانی و فضای سبز شهرداری امام که جمعیتی بالغ بر ۸۰۰ نفر هستند معوقات مزدی از سالهای ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹ طلبکارند. بخشی از این مطالبات مربوط به سوابق بیمه ای این کارگران است که هنوز به تامین اجتماعی پرداخت نشده است. این کارگران از نحوه اجرای قراردادهای کاری خود با پیمانکار مربوطه این شهرداری ناراضی هستند چرا که قرار داد آنها بصورت سفید امضا است و امنیت شغلی این کارگران از بین رفته است. 

این کارگران معترض در تشریح مطالبات خود گفتند: “تا چه زمانی باید منتظر دریافت مطالبات خود بمانیم؟ ما حدود ۸۰۰ کارگر هستیم که در بخش فضای سبز و خدماتی شهرداری بندر امام خمینی مشغول به کار هستیم؛ اینکه به عنوان کارگر همیشه حقوقمان را با تاخیر چندین ماهه می‌گیریم، بماند همچنین چندین ماه معوقات بیمه‌ای داریم که در سوابق بیمه‌ای برای دریافت خدمات درمانی، ما را با گرفتاری‌هایی روبرو کرده است.”

این شهروندان همچنین افزودند: “در پیگیری مطالباتمان اخیرا یکی از همکاران ما که به عنوان نماینده کارگران خدماتی فعالیت صنفی داشت به دلیل پیگیری مطالبات همکاران خود از کار بیکار شد و بی‌ثباتی شغلی که هم‌اکنون با حضور شرکت‌های واسطه‌ای نیروی انسانی با آن مواجهه هستیم، قدرت اعتراض را از کارگران گرفته است.”

امروز دوشنبه ۶ مرداد ماه ۱۳۹۹, کارگران و پرسنل شهرداری کلاته رودبار واقع در  شهرستان دامغان در استان سمنان بیش از ۳ماه است که حقوق آنها پرداخت نشده است. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از ایلنا, امروز دوشنبه ۶ مرداد ماه ۱۳۹۹, قربان جنتی, رئیس شورای شهر کلاته رودبار شهرستان دامغان با اشاره به پرداخت نشدن ۳ ماه حقوق کارگران شهرداری، دلیل این مسئله را شیوع بیماری کرونا و کم شدن درآمد شهرداری دانست و از مسئولان خواست برای این مسئله تا زمانی که به یک بحران تبدیل نشده فکری کنند در صورتی که خود رئیس شورای شهر میباشد.

رئیس شورای شهر کلاته رودبار در تشریح مسئله گفت: “تنها منبع کسب درآمد شهرداری شهر کلاته رودبار مجموعه تفریحی گردشگری چشمه علی بوده که به شهرداری این شهر واگذار شده بود اما متاسفانه بر اثر شیوع بیماری کرونا این مجموعه از اواخر بهمن ماه سال ۱۳۹۸ تعطیل شد.”

قربان جنتی در ادامه اضافه کرد: “شهرداری کلاته رودبار ۸ میلیارد تومان از شرکت آب و فاضلاب استان سمنان طلب دارد که اگر این مبلغ پرداخت شود بخشی از حقوق کارگران و کارمندان که به تاخیر افتاده پرداخت خواهد شد.”

امروز سه شنبه ۷ مرداد ماه ۱۳۹۹, شهروندان ساکن کوت عبدالله مرکز شهرستان کارون از توابع استان خوزستان از دسترسی به امکانات زیر ساخت زندگی شهری از جمله سیستم فاضلاب شهری و امکانات بهداشت و درمان محروم هستند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از ایلنا, امروز سه شنبه ۷ مرداد ماه ۱۳۹۹, نواب حاجیان سعیدی, شهردار کوت عبدالله مرکز شهرستان کارون واقع در استان خوزستان ضمن اعلام نبود زیرساختهای لازم برای زندگی شهری شهروندان ساکن این منطقه از استان خوزستان مهمترین این مشکلات را نبود سیستم فاضلاب شهری عنوان کرد و در ادامه از افزایش سطح فقر و محرومیت از خدمات بهداشت و درمان در این منطقه از استان خوزستان سخن به میان آورد. همه این محرومیت ها در استانی نفت خیز است اما شهروندان آن بی بهره از سود حاصل از فروش این مایع گرانبها در فقر, بیماری و تنگدستی زندگی می کنند. 

شهردار کوت عبدالله در تشریح مشکلات شهروندان این منطقه گفت: “در کوت عبدالله ۱۶۰ کیلومتر جوی رو باز داریم که به جای انتقال آب‌های سطحی خیابان ها و معابر عمومی، فاضلاب و پسماند خانه ها در آن جریان دارد چرا که سیستم فاضلابی در این شهر وجود ندارد و شهرداری مجبور است فاضلاب را از طریق این جوی ها دفع کند. قبلا همین جوی های روباز به وسیله یک جاده به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم می‌شدند که بخش غربی به داخل رودخانه هدایت می شد که این رودخانه بوسیله جاده مسدود شد”.

شهردار کوت عبدالله در ادامه تائید کرد: “مهمترین مشکل مردم در حال حاضر عدم برخورداری از سیستم فاضلاب است. با سیل سال ۱۳۹۸ در استان خوزستان متاسفانه تمامی زیر ساخت های شهری از بین رفت و خسارت های زیادی به منطقه وارد شد. با گذشت زمان این جوی ها به زمین‌های خالی منتهی می‌شدند که این زمین های خالی به مرور زمان ساخته شدند و دفع فاضلاب در مناطق غربی شهر کوت عبدالله را با مشکل روبرو کرده است. در قسمت شرقی این شهر نیز در گذشته زمین خالی و باغاتی وجود داشت که با ساخت و سازهایی که شکل گرفت دیگر امکان انتقال این پسماند در این منطقه وجود نداشت”.

شهردار کوت عبدالله افزود: “با جوی های روبازی که با مساحت ۲۰ در ۲۰ در همین منطقه ایجاد شده فاضلاب دفن می شود که آنهم پس از طی مسافت ۱ کیلومتری هیچ خروجی ندارد و به داخل خیابان ها و معابر پس می زند و هرچه قدر لایروبی و آهک پاشی کنیم به دلیل اینکه خروجی وجود ندارد باز هم در سطح خیابان ها جاری می شود و مردم از این شرایط به ستوه آمدند. چرا که تداوم این مشکل باعث گسترش انواع بیماریهای واگیردار و از سوی دیگر باعث نابودی سطح آسفالت و سایر امکانت می شود”. 

وی گفت: “مهم ترین مشکل مردم در حال حاضر عدم برخورداری از سیستم فاضلاب شهری در کوت عبدالله است. با سیل سال۱۳۹۸ در استان خوزستان متاسفانه تمامی زیر ساخت های شهری از بین رفت و خسارت های زیادی به منطقه وارد کرد. خوزستان به دلیل جلگه ای بودن حتی اگر سیل هم نباشد با حفر ۲متر زمین، آب در دسترس است و با سیل سال گذشته تمامی سفره های زیر زمینی سیراب شدند و با بالا آمدن آب تمامی زیرساخت ها تخریب شد”.

شهردار کوت عبدالله ادامه داد: شهرداری خیلی که هنر کند فقط می‌تواند حقوق کارکنان خود را پرداخت کند. شهرداری تنها ماهیانه ۵ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان در ماه باید حقوق پرداخت کند و با این شرایط دیگر نمی‌تواند به ماموریت های ذاتی خود در خدمت رسانی به شهر از جمله جدول بندی و محوطه سازی بپردازد. این هم ناشی از مشکلات تبدیل شدن کوت عبدالله به شهر و نیروهای نامتعارفی است که در شهرداری استخدام شده اند.

در حالی نواب حاجیان سعیدی, شهردار کوت عبدالله ادعای پرداخت حقوق به کارگران و کارمندان شهرداری کوت عبدالله را دارد که کارگران واحد پاکبانی و فضای سبز این شهرداری به دفعات برای وصول حقوق ماهیانه و مطالبات معوقه شده مزدیشان در مقابل این شهرداری یا ساختمان استانداری خوزستان تجمعات اعتراضی برگزار کردند و مواردی این کارگران به دلیل مطالبه حقشان توسط نیروهای امنیتی بازداشت هم شدند. 

در حالی که شهروندان کوت عبدالله از دسترسی به سیستم فاضلاب شهری بنا بر تائید نواب حاجیان سعیدی, شهردار این منطقه محروم هستند در تاریخ ۳۱ تیر ماه ۱۳۹۹، محمدرضا ایزدی عضو شورای شهر اهواز از افزایش ابتلای شهروندان اهواز به بیماری هپاتیت نوع A به دلیل آمیختگی آب آشامیدنی با آب فاضلاب شهری خبر داد. 

در تاریخ ۳۰ تیر ماه ۱۳۹۹, رضا حیدری نبی، فعال مدنی ساکن اهواز از تداوم محرومیتهای گسترده بر شهروندان خوزستان خبر داد و در ادامه راهکار برون رفت از این مشکلات را اعمال فشارهای رسانه ای بیش از پیش بر مسئولان استانی در خوزستان دانست. این فعال مدنی از نیمه تمام ماندن بسیاری از پروژه های عمرانی مرتبط با توسعه شهری و امکانات عمومی در این استان که از زمان کودکی وی آغاز و تا به امروز تمام نشده خبر داد.

در تاریخ ۱۲ تیرماه ۱۳۹۹، خبرگزاری ایلنا هم با انتشار گزارشی از محرومیت ۱۲ روستای تابعه در غیزانیه اهواز از دسترسی به آب آشامیدنی خبر داده بود. 

در تاریخ ۳ خرداد ماه ۱۳۹۹, حقوق بشر در ایران, با انتشاری گزارش, به شرح وضعیت نابسامان آبرسانی و محرومیت شهروندان ساکن غیزانیه از توابع استان خوزستان در دسترسی به آب آشامیدنی اطلاع رسانی کرده بود. 

در آن گزارش که با همکاری کریم دحیمی, فعال حقوق بشر تهیه شده بود وی در این خصوص گفته بود:”بخش غیزانیه, در ۴۰ کیلومتری شهر اهواز واقع شده و منطقه ای است که در واقع از نظر وجود صدها چاه نفت و ۲۰ شرکت مهم نفت, گاز و شرکتهای پتروشیمی برخوردار هست اما متاسفانه چندین سال است که ساکنان این بخش در ۸۶ روستا زندگی می کنند به عدم وجود امکانات و همچنین آب آشامیدنی اعتراض دارند و این شهروندان اعتراضشان را علاوه بر مسئولان استان خوزستان به تهران و نمایندگان مجلس هم پیگیری کردند اما پاسخی به آنها داده نشد. دستگاههای اجرائی, استانداری و سایر مسئولان استان خوزستان به جای توجه به مشکلات مردم غیزانیه و تامین امکانات برای آنها و تامین خواسته های این شهروندان به سمت آنها تیراندازی می کنند یا آنها را بازداشت می کنند”.

محمود هلالی، زندانی امنیتی اواسط تیرماه امسال پس از تحمل ۶ سال حبس به صورت زودهنگام از زندان عادل آباد شیراز آزاد شد. آقای هلالی پیشتر توسط دادگاه انقلاب شیراز به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، محمود هلالی، زندانی امنیتی اواسط تیرماه امسال پس از تحمل ۶ سال حبس به صورت زودهنگام از زندان عادل آباد شیراز آزاد شد.

تا زمان تنظیم این گزارش از چگونگی و شرایط آزادی وی اطلاعی در دست نیست.

محمود هلالی در تابستان ۱۳۹۳ پس از بازگشت از کشور ترکیه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات شیراز موسوم به (پلاک ۱۰۰) منتقل شد.

او حدود سه ماه بعد پس از پایان مراحل بازجویی از بازداشتگاه این نهاد امنیتی به بازداشتگاه مرکزی شیراز (بازداشتگاه موقت) منتقل شد.

آقای هلالی مدتی بعد توسط دادگاه انقلاب شیراز به اتهام “جاسوسی برای اسرائیل” به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد.

آقای حلالی پس از قطعی شدن این حکم در مرحله تجدیدنظر به زندان عادل آباد شیراز منتقل شد و تا اواسط تیرماه امسال در این زندان دوران محکومیت خود را سپری کرد.

محمود هلالی، حدود ۴۰ ساله، متاهل. پدر ۲ فرزند و از شهروندان ایل قشقایی در استان فارس است.