نیروی انتظامی کرمان با تایید خبر کشته‌ شدن ریحانه عامری به دست پدرش، اعلام کرد که این زن ۲۵ ساله با ضربه میله آهنی پدرش به قتل رسیده است.

اطلاعیه نیروی انتظامی کرمان در واکنش به خبرهای منتشر شده درباره کشته شدن ریحانه عامری با ضربات «تبر»، عنوان کرده است که این دختر جوان با «ضربات تبر» به قتل نرسیده و پدرش به دلیل اختلافات خانوادگی با «ضربه میله آهنی» به سر دخترش، او را به قتل رسانده است.

گزارش‌‌های غیررسمی حاکی از این است که پدر ریحانه عامری بر سر دیر آمدن دخترش به خانه با او بحث و درگیری داشته و پیشتر نیز تهدید کرده بود که او را خواهد کشت.

در گزارش‌های غیررسمی، سن مقتول ۲۲ سال عنوان شده است. 

همزمان کوروش احمد یوسفی، معاون اجتماعی فرماندهی انتظامی استان کرمان، نیز گفت که «شب گذشته ۲۶ خردادماه، اختلاف خانوادگی پدر و دختر و عصبانیت پدر موجب قتل دختر جوان شد.»

معاون اجتماعی نیروی انتظامی استان کرمان به خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی، ایرنا، گفت که «خبر کشتن این دختر با تبر در کرمان صحت ندارد» و «در این حادثه، میله آهنی که توسط پدر و در عصبانیت پرتاب می شود با سر دختر برخورد کرده و موجب مرگ وی می شود.»

معاون نیروی انتظامی استان کرمان کشته شدن ریحانه عامری را به «عصبانیت» پدرش مربوط دانست و گفت که «عصبانیت پدر، عامل قتل دختر بیست و پنج ساله کرمانی شده است» و «پدر پشیمان از نتیجه عصبانیتش هم اکنون در بازداشت پلیس است.»

همزمان منابع غیر رسمی گزارش دادند که خواهر ریحانه عامری صبح سه‌شنبه به خانه پدر و مادرش می‌رود اما وقتی وارد خانه می‌شود، کسی در خانه نبوده و در اتاق ریحانه هم قفل بوده و او منتظر می‌ماند تا مادر یا پدرش به خانه بازگردند اما دقایقی بعد پدرش با دستپاچگی وارد خانه شده و با ابراز بی‌اطلاعی از دیگر اعضای خانواده، بعد تعویض فوری لباس، از خانه خارج می‌شود.

مادر ریحانه وقتی به خانه باز می‌گردد در پاسخ به دخترش خود که سراغ خواهر خود،ریحانه، را می‌گرفت، عنوان کرد که «وقتی صبح برای تعویض پلاک ماشین از خانه خارج شده، ریحانه در اتاق خودش بود و در اتاق هم باز بود.»

مادر ریحانه به دخترش گفت که «شب قبل ریحانه حدود ساعت یازده و نیم شب به خانه آمده و میان ریحانه با پدرش بر سر دیر آمدن بحث شده و بعد از آن ریحانه به اتاق خودش رفته و خوابیده است». او گفت که  شب گذشته پدرشان تهدید کرده که «سر یک فرصت مناسب بالاخره ریحانه را می‌کشم.»

در گزارش‌های غیر رسمی اشاره شده که بعد از این بود که خواهر ریحانه نگران شده و پس از باز کردن در اتاق به اتفاق مادرش، مشاهده می‌کنند که اتاق ریحانه بسیار به‌ هم ریخته است و وقتی مادر ریحانه قصد جمع‌آوری لباس‌ها از سطح اتاق را داشته خون مشاهده کرده‌اند.

آنها بلافاصله پلیس را در جریان گذاشتند و ماموران پس از حضور در محل و کشف خون روی فرش‌های داخل خانه، احتمال دادند که قاتل، ریحانه را از اتاق تا کنار ماشین روی زمین کشیده است.

ماموران سپس منتظر ماندند تا پدر ریحانه به خانه بازگردد، سپس او را بازداشت کردند و در نهایت پدر ریحانه اقرار کرد که دخترش را به قتل رسانده و پیکر او را در بیابان‌های جاده چوپار رها کرده است.

این سومین مورد از «قتل‌های ناموسی» است که از ابتدای خرداد ماه و طی کمتر از چهار هفته رسانه‌ای شده و با واکنش گسترده افکار عمومی و کاربران شبکه‌های اجتماعی مواجه شده است.

ابتدا رومینا اشرفی ۱۴ ساله روز جمعه اول خردادماه در روستای «سفیدسنگان لمیر» از بخش حویق شهرستان تالش در استان گیلان با داس و به دست پدرش کشته شد. قتل  رومینا هنگامی رخ داد که او پس از پنج روز فرار با خواستگارش بهمن خاوری، از سوی پلیس آگاهی آستارا بازداشت و با دستور قاضی دادگاه به پدرش تحویل داده شد.

رضا اشرفی پدر رومینا، پس از بازگشت به خانه، هنگامی که رومینا در خواب بود با ضربات داس گلوی دختر چهارده ساله خود را برید و او را به قتل رساند.

پس از آن در شامگاه یک‌شنبه ۲۵ خرداد در آبادان، فاطمه برحی ۱۹ ساله با ضربات چاقوی حبیب برحی، همسر و پسر عمویش کشته شد.

حبیب برحی ۲۳ ساله پس از قتل فاطمه، با در دست داشتن چاقوی خونینی که با آن فاطمه را به قتل رسانده بود به کلانتری۱۱ آبادان مراجعه و اقرار کرد که دخترعمویش را که یک سال قبل به عقد هم درآمده بودند کشته است. قاتل در این مورد همسرش را خیانت متهم کرد و ماموران وقتی با راهنمایی او به حوالی بهار ۵۶ در حاشیه بهمن شیر رساندند پیکر بی‌جان فاطمه را مشاهده کردند که گلویش بریده و به دست حبیب کشته شده بود.

یک روز بعد از کشته شدن فاطمه برحی در آبادان، این بار ریحانه عامری ۲۵ ساله در شهر کرمان و به دست پدرش در شامگاه دوشنبه ۲۶ خرداد کشته شد.

شمار دقیق قتل‌هایی که در ایران به عنوان «قتل‌های ناموسی» شهرت دارند از سوی مقام‌ها و نهادهای رسمی اعلام نمی‌شود اما خبرگزاری ایسنا در آذر ماه سال۹۸ طی گزارشی به استناد تحقیقات دانشگاهی نوشت که «بین ۳۷۵ تا ۴۵۰ مورد قتل ناموسی سالانه» در ایران رخ می‌دهد.

بنابر این گزارش « قتل‌های ناموسی» حدود ۲۰ درصد از کل قتل‌ها و ۵۰ درصد از قتل‌های خانوادگی در ایران را تشکیل می‌دهد.

این قتل‌ها معمولا به دست یکی از بستگان درجه یک و به ویژه به دست پدر، شوهر و برادر انجام می‌شود اما در مواردی افرادی به سفارش یکی از مردهای خانواده و با تضمین رضایت ولی دم در دادگاه، اقدام به قتل‌های ناموسی می‌کنند.

قربانیان قتل‌های ناموسی همواره زنان خانواده شامل خواهر، همسر، مادر و حتی در مواردی بستگان درجه دوم عاملان قتل هستند.

در جریان کشته شدن رومینا اشرفی به دست پدرش، ابراهیم رییسی روز دوشنبه ۱۲ خرداد در جلسه شورای عالی قوه قضاییه بدون نام بردن از رومینا، گفت: در ماجرایی که در یکی از شهرهای گیلان رخ داد «حتما این جنایتی که انجام شد برخورد عبرت‌آموزی با آن خواهد شد، بدون تردید.»

این در حالی است که بر اساس قوانین فعلی جمهوری اسلامی ایران از جمله تصریح ماده ۳۰۱ فصل سوم قانون مجازات اسلامی درباره شرایط عمومی قصاص «قصاص در صورتی ثابت می‌شود که مرتکب، پدر یا از اجداد پدری» مقتول نباشد و همچنین مقتول «عاقل و در دین با مرتکب مساوی باشد.»

در ماده ۳۰۹ این قانون آمده که «این ادعاء که مرتکب، پدر یا یکی از اجداد پدری» مقتول است باید در دادگاه ثابت شود.

در مورد قتل‌هایی که به دست شوهر، پسرعمو، برادر و دیگر بستگان یا حتی بیگانگان با انگیزه «قتل ناموسی» انجام می‌شود، با رضایت اولیا دم مجازات قصاص و اعدام با رضایت اولیا دم منتفی است.

بر اساس ماده ۶۱۲ قانون مجازات اسلامی نیز «هر کسی مرتکب قتل عمد شود و شاکی نداشته یا شاکی داشته، اما از قصاص گذشت کرده باشد و یا به هر علت قصاص نشود، در صورتی که اقدام وی موجب اخلال در نظم و صیانت و امنیت جامعه یا بیم تجری مرتکب یا دیگران شود، دادگاه مرتکب را به حبس از سه تا ۱۰ سال محکوم می‌کند که در این پرونده هم پدر قصاص نمی‌‍‌شود، اما باید مجازات عمومی جرم را بگذراند.»

چهار شهروند بهایی که در زندان زنان بیرجند در حال گذراندن محکومیت خویش هستند، از احتمال ابتلای خود و دیگر زندانیان به ویروس کرونا خبر داده‌اند. این چهار زندانی بهایی که «ساغر محمدی، شیدا عابدی، سیمین محمدی و مریم مختاری» نام دارند در روز سه‌شنبه ۶ خرداد پس از پایان دوران مرخصی، خود را به زندان معرفی کردند و از آن زمان تاکنون بیشتر از سه هفته است که در بند قرنطینه زندان زنان نگه داشته شده و به آن‌ها اجازه ورود به بند داده نشده است. این زندانیان به دلیل این‌که برای رسیدن به سالن ملاقات، مجبورند از بند عمومی عبور کنند در این چند هفته از ملاقات محروم بوده‌اند. سالن قرنطینه فقط دارای یک تلفن عمومی است که هر زندانی برای تماس تلفنی، مجبور است چند ساعت در صف منتظر بایستد.

بند قرنطینه زندان زنان بیرجند، یک سالن ورزشی قدیمی است که در حال حاضر حدود ۱۲۰ زندانی در کنار هم در این محل بازداشت هستند که به دلیل کمبود جا، رعایت فاصله اجتماعی بین زندانیان اصلا امکان ندارد. در اوایل خردادماه که زنان بهایی به زندان وارد شدند این بند فقط دو سرویس دست‌شویی قابل‌استفاده و چهار دوش حمام برای کلیه‌ زندانیان داشته و هر زندانی مجبور بوده برای استفاده از آن‌ها، مدتی طولانی در صف بایستد. زنان زندانی در دست‌شویی‌ها به‌جز نظافت شخصی، کهنه‌ بچه‌ها و ظرف‌هایشان را هم می‌شورند. در سالن هیچ مایع ضدعفونی‌کننده به‌جز صابون مایع وجود نداشته است. هم‌چنین زندانیان از ماسک و دست‌کش استفاده نمی‌کرده‌اند حتی ماسک و دست‌کش‌هایی که خانم‌های بهایی با خود همراه داشته‌اند را پیش از ورود به زندان از آن‌ها گرفته می‌شود.

با پیگیری همسران زندانیان بهایی و تماس با مدیریت زندان و ستاد ملی مبارزه با کرونا، از هفته‌ گذشته سه دستشویی دیگر هم برای استفاده زندانیان آماده شده و بین زندانیان ماسک و دست‌کش پخش شده است. ولی همچنان هیچ مایع ضدعفونی‌کننده در سالن موجود نیست.

یک شهروند بهایی در خصوص شیوع بیماری در بین زندانیان به ایران‌وایر گفت: «با شیوع بیماری کرونا در زندان بیرجند، زندانیان بهایی بیرجند که پنج مرد و چهار زن هستند در تاریخ ۱۲ اسفند به مرخصی اعزام شدند. روز سه‌شنبه ۶ خرداد این زندانیان به زندان احضار شدند. چهار خانم بهایی را به بند قرنطینه بردند. آن‌ها در بدو ورود متوجه می‌شوند که تعدادی از خانم‌های زندانی دارای تب و لرز، درد گلو و بدن‌درد هستند. مشکل را به مسئولان زندان انتقال می‌دهند که توجهی نمی‌شود. در هفته اول، «شیدا عابدی» دچار همان عارضه می‌شود و بیماری‌اش به حدی شدت می‌گیرد که جمعه گذشته، ناگهان از شدت بیماری غش می‌کند. سه خانم بهایی دیگر هم در هفته بعد دچار تب و لرز و گلودرد می‌شوند.»

مسئولان زندان در ابتدا یک مددکار را به سالن قرنطینه می‌فرستند و او به زندانیان اطمینان می‌دهد که مشکلی نیست. با شیوع بیشتر بیماری در بین زندانیان، سه روز قبل، پزشکی در سالن حاضر می‌شود و هشتاد نفر از بیماران را معاینه سرپایی می‌کند و در خاتمه می‌گوید یک سرماخوردگی ساده است و به همه قرص استامینوفن و شربت سینه می‌دهد. از شیدا عابدی و یک زندانی دیگر هم تست کرونا گرفته می‌شود که روز بعد به آن‌ها اطلاع می‌دهند جواب منفی بوده است.

این فرد در پایان می‌گوید که در آخرین تماسی که زندانیان با خانواده‌های خود داشته‌اند، اظهار کرده‌اند که تعداد زیادی از زندانیان ازجمله زندانیان بهایی، حواس بویایی و چشایی‌شان دچار مشکل شده است.

۹ شهروند بهایی ساکن بیرجند در تاریخ ۲۹مهر۹۶ به‌طور هم‌زمان در منازلشان توسط نیروهای وزارت اطلاعات دستگیر شدند. این شهروندان بهایی که شامل پنج مرد و چهار زن بود پس از یک ماه به قید وثیقه آزاد می‌شوند سپس در دادگاه بدوی به اتهام عضویت در تشکیلات غیرقانونی بهایی و تبلیغ علیه نظام، هرکدام به شش سال حبس تعزیری محکوم شدند که دادگاه تجدیدنظر حکم بدوی را تعدیل کرد. چهار زن بازداشت‌شده در این پرونده حالا در زندان زنان بیرجند روزگار می‌گذرانند.

طبق رای دادگاه تجدیدنظر، ساغر محمدی به چهار سال، شیدا عابدی به سه سال، سیمین محمدی و مریم مختاری هرکدام به دو سال حبس تعزیری محکوم شدند. این چهار شهروند بهایی در روز چهارشنبه ۲۵دی‌۹۸ جهت اجرای حکم به زندان بیرجند منتقل شدند.

امروز چهارشنبه ۲۸ خرداد ماه ۱۳۹۹, در ادامه آتش سوزیهای سریالی در جنگلها و مراتع ایران مسئولان استان کهگیلویه و بویر احمد آتش سوزی گسترده در جنگلها و مراتع شهرستان گچساران را تائید کردند و براساس آمار موجود دستکم ۴۳۵ هکتار از بافت جنگلی در این شهرستان در آتش سوخت. همچنین جنگلهای شهرستان رضوانشهر از ۳ روز پیش همچنان در حال سوختن در آتش است و و بیش از ۳ هکتار از این اراضی تا به این لحظه در آتش سوخته است. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از ایلنا, امروز چهارشنبه ۲۸ خرداد ماه ۱۳۹۹, حبیب الله عاملی مقدم, نماینده استان کهگیلویه و بویراحمد در شورای عالی استان ها از تداوم آتش سوزی گسترده در جنگلهای گچساران خبر داد و براساس اعلام این مقام مسئول ۴۳۵ هکتار از بافت جنگلی و مراتع این استان در آتش سوزی جاری نابود ده است. همچنین هادی صیادی, بخشدار پره شهر از توابع شهرستان رضوانشهر واقع در استان گیلان از وقوع آتش سوزی گسترده که از ۳ روز پیش در این منطقه و جنگلها و مراتع این شهر شعله ور شده و تائید کرد که ۲ هکتار از بافت جنگلی و مراتع بر اثر آتش سوزی نابود شده و از حرکت این آتش سوزی بسوی بخش مسکونی و شهری این منطقه خبرداد. 

نماینده کهگیلویه و بویر احمد در شورای عالی استان ها با بیان اینکه آتش‌سوزی در جنگل‌های گچساران همچنان ادامه دارد، گفت: ” آتش‌سوزی در جنگل‌های شهرستان گچساران هنوز ادامه دارد و با مهار یک خطه در منطقه دیگری آتش‌سوزی آغاز می‌شود و به دلیل کمبود تجهیزات و امکانات  واکنش به مهار آتش‌سوزی بسیار کند است و بعد از ۲ یا ۳ روز و پس از نابودی چندین هکتار جنگل کمک‌ها تازه می‌رسد درحالی‌که اقدام اولیه می‌تواند از این فاجعه جلوگیری کند. تاکنون ۴۳۵ هکتار از جنگل‌های این شهرستان نابود شده و مسئولان کشوری باید چاره ای اساسی برای جلوگیری بیشتر از این آتش‌سوزی در جنگل‌های زاگرس کنند چراکه عملکرد مسئولان در این حوزه بسیار ضعیف بوده و نیروهایی که برای خاموش کردن آتش فعال هستند ۹۰ درصد نیروهای مردمی هستند”. 

حبیب‌الله عاملی مقدم ضمن تائید این خبر و در تشریح این بحران محیط زیستی گفت: ” شهر گچساران از شهرهای جنوبی و گرمسیری استان کهگیلویه و بویراحمد است و به بام نفتی ایران معروف است و بعد از اهواز بزرگ‌ترین معادن نفت و گاز کشور در شهر گچساران قرار دارد و این در حالی که کمترین امکانات را در حوزه حفاظت از محیط زیست دارد”.

عاملی مقدم تصریح کرد: “چند سالی است که جنگل‌های شهرستان گچساران و استان کهگیلویه و بویراحمد دچار آتش‌سوزی شده و ده‌ها هکتار از این جنگل‌های ارزشمند به خاکستر تبدیل می‌شود. درحالی‌که می‌شود با استخدام نیروی انسانی و یگان حفاظت از محیط زیست از خسارت به این سرمایه ملی جلوگیری کرد تا هر ساله شاهد از بین رفتن درختان صدساله بلوط و جانوران وحشی نباشیم”.

نماینده استان کهگیلویه و بویراحمد در شورای عالی استان‌ها خاطر نشان کرد: “متاسفانه انواع گیاهان و حیوانات در این آتش‌سوزی‌ها از بین می‌روند که بسیار دردناک و زیان‌بار است. حیواناتی مانند لاک‌پشت، مار، سنجاب، کفتار، روباه و … زنده در آتش می‌سوزند و ما کاری انجام نمی‌دهیم”.

وی ادامه داد: “با توجه به اینکه ایران در منطقه گرم و خشک قرار دارد، جنگل‌های زاگرس پس از شمال کشور رتبه دوم را از نظر وسعت در کشور دارند و حدود ۲۰ درصد از جنگل‌های زاگرس در استان کهگیلویه و بویراحمد قرار دارد. با وجود این وسعت از جنگل در استان کهگیلویه و بویراحمد و شهرستان گچساران جمعاً ۱۶۰ نفر در محیط زیست در استان فعالیت دارند که از این ۱۶۰ نفر تنها ۸۶ نفر محیط‌بان است و سهم شهر گچساران از این تعداد نیرو که درگیر بزرگ‌ترین آتش‌سوزی در کشور است، تنها ۱۵ نفر است. این در حالی است که این شهرستان دارای ۳ منطقه حفاظت‌شده کوه خامی، کوه دیل و کوه سرخ است”.

عاملی مقدم در خصوص اعتبارات مالی محیط زیست استان کهگیلویه و بویر احمد گفت: “متأسفانه کل اعتبارات محیط زیست استان در سال ۳.۷ میلیارد تومان است؛ و از این مبلغ نیز ۱میلیارد تومان سهم شهر گچساران است که تنها ۳۰۰ میلیون تومان تخصیص یافته است”.

نماینده استان کهگیلویه و بویراحمد در شورای عالی استان‌ها تصریح کرد: “با وجود اینکه تمام آتش‌سوزی‌های استان در شهرستان گچساران رخ داده است اما این محیط ‌زیست این شهرستان تنها ۲۵ نفر نیرو دارد که ۲ نفر از آن‌ها نیز مشاور هستند”.

وی در ادامه پیرامون وسعت حریق صورت گرفته در جنگلها و مراتع استان گفت: ” تقریباً در آتش‌سوزی‌های اخیر ۴۳۵ هکتار از جنگل‌ها از بین رفته و این در حالی است که گچساران ضعیف‌ترین امکانات در حوزه حفاظت از محیط زیست را دارد. برای مثال این شهرستان تنها ۵ دستگاه دمنده برای خاموش کردن آتش دارد که نسبت به وسعت آتش‌سوزی اصلاً به چشم نمی‌آید. همچنین ابتدایی‌ترین وسایل مانند لباس آتش‌نشانی را ندارد و حتی توان این را ندارد که برای کسانی که برای مهار آتش تلاش می‌کنند غذا و خوراک تهیه کند”.

از سوی دیگر در جنگلها و مراتع تبعه شهرستان رضوانشهر دستکم ۳ هکتار از جنگل‌ها در حاشیه روستای سنگده بالا این شهرستان از ۳ روز پیش در حال سوختن و نابودی است. 

براساس اعلام هادی صیادی, بخشدار پره سر: “قرق بانان  از روز یکشنبه تا به امروز چهارشنبه مشغول مهار این آتش سوزی هستند که ابتدا به صورت سطحی بود اما آتش دوباره شعله ور شده و گسترش پیدا کرد”. 

هادی صیادی گفت : “این آتش سوزی هم اکنون در حال گسترش به مناطق بالا دست و همچنین منازل مسکونی روستای سنگده بالا رضوانشهر است و ماموران آتش نشانی شهرهای رضوانشهر و پره سر با کمک مردم منطقه در حال خاموش کردن آتش هستند”.

تداوم و گسترش این آتش سوزی ها در حالی است که در تاریخ ۲۷ خرداد ماه ۱۳۹۹, مسعود منصور, رئیس سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور از وقوع ۷۴۰ حریق در جنگل‌ها و مراتع کشور از ابتدای سال ۱۳۹۹ تا تاریخ ۲۴ خرداد ماه سالجاری خبر داد که بر اثر این آتش سوزیها دستکم ۸ هزار هکتار از مراتع و جنگلها طعمه حریق شده است. 

ایرج حاتمی، زندانی محبوس در زندان رجایی شهر کرج روز سه‌شنبه ۲۷ خردادماه با علایمی مشابه بیماری کرونا به بیمارستان خارج از زندان اعزام شد. آقای حاتمی فروردین امسال به مرخصی اعزام شد و پس از طی دو هفته ایام قرنطینه به سالن ۱۰ اندرزگاه ۴ منتقل شد. در این سالن شماری از زندانیان سیاسی دیگر از جمله، آرش صادقی مبتلا به نوع بدخیم سرطان استخوان به نام کندروسارکوما و افشین بایمانی و ابوالقاسم فولادوند مبتلا به بیماری قلبی مدت محکومیت خود را سپری می‌کنند؛ همین امر جان آنان را در صورت ابتلا به بیماری کرونا بیش از دیگران در معرض خطر قرار خواهد داد.

به گزاش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز سه‌شنبه ۲۷ خردادماه ۱۳۹۹، ایرج حاتمی، زندانی امنیتی محبوس در زندان رجایی شهر کرج با علایمی مشابه بیماری کرونا به بیمارستان خارج از زندان اعزام شد.

آقای حاتمی که فروردین امسال به مرخصی اعزام شد، پس از طی دو هفته مدت قرنطینه به سالن ۱۰ اندرزگاه ۴ منتقل شده و بعد از گذشت ۱ هفته علایمی مشابه با بیماری کرونا از خود نشان داد و بنا به تشخص پزشک و رئیس بهداری زندان به بیمارستان منتقل شد.

یک منبع نزدیک به خانواده یکی از زندانیان محبوس در این بند در این خصوص به هرانا توضیح داد: “با احتمال ابتلای آقای حاتمی به کرونا و ورود این ویروس به بند جان دیگر زندانیان نیز در معرض خطر قرار گرفته است. درست‌تر آن بود که زندانیانی که پیشتر به مرخصی اعزام شده بودند مدت بیشتری را تا رفع کامل خطر بیماری در خارج از زندان بمانند. بازگشت این افراد به زندان بدون رعایت درست شرایط قرنطینه تنها باعث افزایش خطر ابتلای سایر زندانیان به این ویروس و نگرانی زندانیان و خانواده‌های آنها شده است. در چند ماه گذشته حتی بسته‌های نان و اقلام ورودی به داخل بند هم توسط زندانیان به دقت ضدعفونی می‌شد. اگر تست آقای حاتمی در بیمارستان مثبت اعلام شود به معنای شیوع این بیماری همه گیر در سالن زندانیان سیاسی است که تعدادی از آنها نیز بیمار هستند و از پیش نیز با محرومیت‌های پزشکی مواجه بودند؛ حال باید دید الله کرم عزیزی، رئیس زندان رجایی شهر درخصوص اعزام‌های پزشکی چگونه عمل خواهد کرد”.

شماری از زندانیان سیاسی هم اکنون در سالن ۱۰ اندرزگاه ۴ مدت محکومیت خود را سپری می‌کنند. آرش صادقی مبتلا به نوع بدخیم سرطان استخوان به نام کندروسارکوما و افشین بایمانی و ابوالقاسم فولادوند مبتلا به بیماری قلبی مدت محکومیت خود را در این سالن سپری می‌کنند که همین امر جان آنان را در صورت ابتلا به بیماری کرونا بیش از دیگران در معرض خطر قرار خواهد داد.

لازم به ذکر است، اعزام های درمانی زندانیان بیمار در زندان رجایی شهر کرج همواره با کارشکنی‌های بسیاری از سوی الله کرم عزیزی، رئیس زندان رجایی شهر کرج، غلامرضا صیائی رئیس سابق زندان رجایی شهر و امین وزیری، دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی مواجه بوده است.

ایرج حاتمی در سال ۸۹ بازداشت و به اتهام “همکاری با دولت متخاصم آمریکا” به ۱۰ سال حبس تعزیری محکومشد. آقای حاتمی پیش از بازداشت در ارتش اشتغال داشت و مدت ۲ سال را در بازداشتگاه نظامی سپری کرد. هم اکنون باگذشت ۳ ماه از اتمام مدت محکومیت ایرج حاتمی، ایام ۲ ساله بازداشت در بازداشتگاه نظامی محاسبه نشده و وی کماکان زندانی است.

شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران محکومیت ناصر اشجاری، شهروند اهل تهران را عینا تایید کرد. آقای اشجاری پیشتر در مرحله بدوی توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شده است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران محکومیت ناصر اشجاری، شهروند اهل تهران را عینا تایید کرد.

براساس این حکم که توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی احمد زرگر صادر و ابلاغ شده است، ناصر اشجاری از بابت اتهام “اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی/خارجی کشور” به ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شده است.

محمد مقیمی، وکیل مدافع ناصر اشجاری در یادداشتی عنوان داشته که موکلش به دلیل بیماری و کهولت سن قادر به تحمل کیفر نبوده و با توجه به شیوع بیماری کرونا در زندان‌های ایران و وجود بیماری زمینه ای در آقای اشجاری، خطر کیفر حبس برای وی بیشتر خواهد بود.

آقای اشجاری پیشتر توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شد. دادگاه رسیدگی به اتهامات این شهروند در تاریخ ۱۶ اردیبهشت در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران برگزار شد.

طی روزهای گذشته، دو شهروند اهل پیرانشهر به نام های واحد قادری و امیر قادری پس از اتمام مراحل بازجویی‌ از یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در ارومیه به زندان نقده منتقل شدند. این شهروندان در تاریخ ۱۷ اردیبهشت در پیرانشهر بازداشت و به یکی از بازداشتگاه های امنیتی در ارومیه منتقل شدند.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، طی روزهای گذشته، دو شهروند پس از اتمام مراحل بازجویی از یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در ارومیه به زندان نقده منتقل شدند.

در این گزارش هویت این شهروندان “واحد قادری”و “امیر قادری” عنوان شده است.

لازم به ذکر است،‌ واحد و امیر قادری در ۱۵ اردیبهشت ماه سال جاری، همزمان با شش شهروند دیگر در نقاط مختلف شهرستان پیرانشهر بازداشت و جهت بازجویی به یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در شهرستان ارومیه منتقل شده بودند.

هویت این شهروندان “احد محمودحسن”، “ابوبکر محمودحسن”، “محمد قادری” فرزند عزیز،“حسام‌الدین پیرانی” فرزند ظاهر، “سلام باپیروند” اهل روستای خری آغلان و “علی قادری”، عنوان شده بود.

تا لحظه‌ی انتشار این خبر، اطلاع دقیقی در رابطه با اتهام مطروحه علیه این افراد به دست نیامده است.

واحد قادری

امیر قادری

Tuesday, June, 16th 2020/ Branch 1 of the Tehran Criminal Court, headed by Mohammad Mehdi Baraeh, issued a statement summoning Reza Mazaheri, a civil activist residing in Tehran to serve his 2 years prison sentence.

According to Human Rights in Iran, on Monday, June 15th 2020, Reza Mazaheri, a civil activist residing in Tehran, was summoned by branch 1 of the Tehran’s security court, chaired by Mohammad Mehdi Baraeh for enduring his 2 years prison sentence. This civil activist was arrested by security forces in January 2019 and during a hearing was sentenced by branch 28 of the Revolutionary Court in Tehran to 2 years in prison and paying fine on charges dissemination falsehoods and propaganda against the government. The verdict was exactly upheld by the Court of Appeals in Tehran.

In an interview with the reporter of Human Rights in Iran, a well-informed source said: “After the arrest in January 2019, Reza Mazaheri, the civil activist was sentenced at the end of hearing by Mohammad Mehdi Baraeh to 2 years in prison and paying fine. Then he was summoned to serve the sentence.”

On April 15th 2019, branch 28 of the Revolutionary Court of Tehran, presided over Mohammad Moghiseh, issued a lawsuit sentencing Reza Mazaheri to 2 years in prison and a fine of 4 million Tomans on charges of dissemination falsehoods and propaganda against the government. After the referral of the sentence to branch 36 of Tehran’s Court of Appeals, headed by Ahmad Zargar, it was upheld in March 2020.

Reza Mazaheri was arrested by security police officers in Tehran on December 29th 2018. After being transferred to Evin Prison, he was interrogated during four interrogation sessions by the investigator of branch 2 of Tehran’s Security Prosecutor’s Office, headed by Mohammad Nasirpour and was accused of dissemination falsehoods and propaganda against the government. On January 8th 2019, he was released temporarily on a bail of 100 million Tomans up to the completion of the hearing procedures.

The suppression of civil activists and the imposition of restrictions on their civil rights are among the most flagrant human rights violations of freedom of expression illustrated in UDHR article 19.

Article 5 of the Criminal Procedure Code stipulates that the accused shall be informed of the charges and provide access to a lawyer as soon as possible. Other defensive rights are mentioned in law, but extrajudicial actions taken by the security services violate the laws that they themselves drafted and claim to be enforced.

Also the individuals have the right to access a fair trial by an impartial tribunal, as enshrined in international human rights instruments, as well as article 10 of the Universal Declaration of Human Rights (UDHR) and article 14 of International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR).

Also All Khamenei, Islamic Republic leader, in his talks has acclaimed for times that NO citizen in Iran is being prosecuted for their criticism, however the compulsory and ruthlessly suppression and the expanse of security condition and atmosphere is Iran unveils the obvious fact and accentuates the point that the governmental rulers in Iran are the big staff of sophistry, casuistry and arbitrary interpretation.

خبرنگاران، فعالان حوزه محیط زیست، برخی نویسندگان و بازیگران فعال در شبکه‌های اجتماعی در چند روز گذشته تحت فشار شدید نهادهای امنیتی قرار گرفته‌اند.

یک منبع مطلع به «ایران‌وایر» می‌گوید: «از طرف اطلاعات سپاه پاسداران، برخی از فعالان و خبرنگارانی که در حمایت از فعالان محیط‌زیست بازداشتی و در اعتراض به آرای سنگین صادر شده دادگاه‌ها برای آن‌ها مطلبی در شبکه‌های مجازی نوشته‌اند، احضار و تهدید شده‌اند.»

او می‌گوید اکثر این افراد به یکی از خانه‌های امن نهادهای امنیتی فراخوانده شده‌ و بازجویان اطلاعات سپاه به آن‌ها گفته‌اند اگر در شبکه‌های مجازی از احکام صادر شده توسط قوه قضاییه حمایت نکنند، به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» بازداشت می‌شوند.
به گفته این منبع مطلع، از آن‌ها خواسته شده است چیزی شبیه «ندامت‌نامه» بنویسند.

صحت این گفته‌ها را می‌توان در متنی که «مژگان جمشیدی»، خبرنگار و فعال حوزه محیط زیست روز یک‌شنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۹ در توییتر خود منتشر کرد، یافت. او نوشته است: «چون در این کشور زندگی می‌کنم، تابع قانونم. اگر بعد از صدور رای دادگاه محیط زیستی‌ها در آبان ۹۸، توییت یا ریتوییتی داشتم که شائبه عدم احترام به رای دادگاه را ایجاد کرده، اصلاح میکنم که به رای دادگاه احترام میگذارم.»

این توییت با واکنش کاربران شبکه اجتماعی توییتر رو به رو شد و بسیاری متوجه تحت فشار قرار گرفتن این فعال محیط زیست شدند. یکی از کاربران شبکه‌های مجازی مثال معروفی را به عنوان کامنت در زیر این توییت نوشته است: «روزی یک مبارز به همسر خود گفت اگر دستگیر شدم و از زندان با خودکار قرمز برایت در نامه نوشتم اوضاع بسیار خوب است، معنی آن این است که اوضاع بد است. بعدها نامه‌‌ای به دست همسرش رسید و در آن نوشته بود سلام، حال من خوب و اوضاع بسیار خوب است، فقط مشکل این است که خودکار قرمز ندارم!»

کاربران دیگری هم در کامنت‌های همین توییت به موضوع نداشتن خودکار قرمز اشاره کرده‌اند.
مژگان جمشیدی یکی از منتقدان سر سخت بازداشت محیط‌زیستی‌ها بوده و بارها در شبکه‌های مجازی از بی‌گناهی همکارانش نوشته است. او بهمن  ۱۳۹۸، پس از تایید حکم زندان فعالان بازداشتی محیط زیست، در توییترش نوشت: «حکم ۵۸ سال زندان برای #فعالان_محیطزیست در تجدیدنظر تایید شد! بی آنکه فرصتی برای دفاع داشته باشند. بعد ۲سال اتهام فسادفی الارض و جاسوسی و بازداشت، حالا اتهام‌شان شده همکاری با دول متخاصم! این است دستمزد بیش از دو دهه تلاش برای حفظ تنوع زیستی سرزمین مادری.»
حالا اما به نظر می‌رسد تحت فشار نهادهای امنیتی، مجبور به اصلاح حرف‌های خود شده است.

مشخص نیست نیروهای اطلاعات سپاه چرا در روزهای اخیر روزنامه‌نگاران و فعالان محیط زیست را تهدید کرده‌اند که پست‌های انتقادی خود را از بازداشت و دادگاه فعالان محیط زیستی پس بگیرند.
منبع آگاهی می‌گوید: «به نظر می‌رسد فشار نهادهای امنیتی روی معترضان به احکام صادر شده برای فعالان محیط زیست بازداشتی بعد از انتشار ویدیوی برایان هوک درباره مراد طاهباز رخ داده است.»

اشاره او به ویدیویی است که روز دوشنبه ۱۹ خرداد در توییتر وزارت خارجه امریکا منتشر شد و در آن، «برایان هوک»، نماینده دولت امریکا در امور ایران در آن از جمهوری اسلامی خواست تا هر چه سریع‌تر «مراد طاهباز» را آزاد کند.
برایان هوک در این ویدیو، طاهباز را یک طرف‌دار شناخته شده حفظ محیط زیست معرفی می‌کند که به جرم فعالیت برای حفظ گونه‌های در معرض خطر انقراض، در ایران زندانی است.

هوک یادآوری می‌کند که فعالیت مراد طاهباز و همکارانش از سوی برنامه عمران سازمان ملل متحد در ایران مورد تحسین قرار گرفته و سازمان حفاظت از محیط زیست به آن‌ها مجوز فعالیت در این زمینه را داده بود.
او از همه فعالان حقوق بشر می‌خواهد حکم مراد طاهباز را محکوم و خواستار آزادی هرچه سریع‌تر وی شوند.

مراد طاهباز، شهروند ایرانی امریکایی و از فعالان محیط زیست، به ۱۰ سال زندان محکوم شده است. او بهمن سال ۱۳۹۶ همراه با «نیلوفر بیاتی»، «هومن جوکار»، «سام رجبی»، «طاهر قدیریان»، «سپیده کاشانی»، «امیرحسین خالقی» و «عبدالرضا کوهپایه» بازداشت شد. آن‌ها که همگی از فعالان محیط زیست هستند، بنا به ادعای قوه قضاییه، به اتهام «جاسوسی» بازداشت شدند؛ اتهامی که از سوی وزارت اطلاعات و رییس سازمان محیط زیست رد شده است. این فعالان محیط زیست بدون برگزاری دادگاه علنی و حق برخورداری از وکیل انتخابی، دو سال را بدون یک روز مرخصی در زندان «اوین» سپری کردند تا بهمن ۱۳۹۸ که در مجموع، حکم ۵۸ سال زندان برای آن‌ها تایید شد. «کاووس سیدامامی»، یکی دیگر از فعالان محیط زیستی بازداشت شده بود که پس از چند روز بازداشت، جنازه‌اش با این ادعا که در زندان خودکشی کرده است، به خانواده‌اش تحویل داده شد. این ادعا از سوی خانواده و دوستان نزدیک سیدامامی همواره فاقد اعتبار عنوان شده است.

موضوع محکومیت فعالان محیط زیستی و اعتراض‌ها به احکام صادر شده علیه آن‌ها تنها دغدغه این روزهای نیروهای امنیتی در فضای مجازی نبوده است، یک منبع آگاه از تحت فشار قرار گرفتن نویسندگان و مترجمانی که صفحات آن‌ها در شبکه اینستاگرام مورد توجه قرار گرفته است، خبر می‌دهد: «نیروهای حراست وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که اغلب همان ماموران اطلاعات سپاه هستند، چند نویسنده مطرح را احضار و از آن‌ها به دلیل کامنت‌هایی که در زیر پست‌های اینستاگرامی خود گذاشته، سوال و جواب کرده‌اند. به آن‌ها گفته شده است اگر در کامنت‌هایی که برای شما گذاشته می‌شود، هرگونه مطلبی باشد که طبق قانون، مجازات داشته و برخلاف منافع عموم و مصلحت نظام باشد، شما مجازات می‌شوید.»
او نام سه نفر از افرادی که این تذکر را دریافت کرده‌اند را هم عنوان می‌کند: «شهلا زرلکی و بیژن اشتری، دو نفر از کسانی هستند که از سوی وزارت ارشاد این تذکر را دریافت کرده‌اند.»

تغییراتی که در صفحه اینستاگرامی «شهلا زرلکی»، نویسنده و منتقد ادبی و «بیژن اشتری»، مترجم به وجود آمده است، می‌تواند موید گفته‌های منبع آگاه «ایران‌وایر» باشد.

بیژن اشتری در آخرین پستی که در صفحه اینستاگرامش منتشر کرده، نوشته است: «دوستان عزیز اینستاگرامی‌ام! جهت اطلاع شما یادآور شوم من تصمیم گرفتم برای مدتی از فعالیت پیجم کم کنم. دلیلش هم این است که برخی از فالوورها برداشت‌های نادرست از پست‌های من می‌کنند و در کامنت‌هایشان بی‌محابا به شعار دادن و بعضا توهین کردن به مقامات و نهادهایی که طبق قانون توهین کردن به آنها جرم و مستوجب مجازات محسوب میشود، رو آورده‌اند. من بارها از این افراد خواهش وتمنا کرده‌‌ام که این کار را نکنند و اگر نظری دارند، به دور از هتاکی و توهین ابراز کنند. اما متاسفانه تلاش من بیهوده بوده است و این افراد به کار نادرست خود ادامه داده‌اند. به ویژه در روزهای اخیر که بر تعداد کامنت‌ها به شدت اضافه شده، مشکل مذکور حادتر شده. من واقعا توان چک کردن صدها کامنت در طول روز را ندارم. کارهای دیگری هم دارم که باید به آنها برسم. خاموش کردن کامنت‌ها را هم کار درستی نمیدانم چون هدفم از این پیج، گفتگو و تبادل آرا و نظرات است. به هر حال، چون طبق قانون جاری مملکتی که در آن زندگی میکنم، اینجانب مسئول و پاسخگوی کامنت‌های پیجم هستم و دوست ندارم برای خودم و دیگران مشکل و دردسر قانونی ایجاد شود، تصمیم گرفتم برای مدتی هم که شده از فعالیت پیجم کم کنم و چه بسا برای همیشه آن را تعطیل کنم. دلم براتون تنگ میشه اما واقعا چاره‌‌ای ندارم.»
بیش از ۲۷ هزار نفر صفحه این مترجم را در اینستاگرام دنبال می‌کنند.

شهلا زرلکی، نویسنده کتاب‌هایی مثل «زنان، دشتان و جنون ماهانه» و هم‌چنین «درخدمت و خیانت زنان» که در اینستاگرامش هم پست‌هایی با محوریت زنان منتشر می‌کرد و از زندگی خصوصی‌ خود می‌نوشت، تمام عکس‌های بدون حجابش را از اینستاگرام حذف کرده و کامنت مخاطبان را بسته است. حدود ۲۱ هزار و ۵۰۰ نفر صفحه اینستاگرام شهلا زرلکی را فالو می‌کنند.

اما یکی دیگر از اهالی فرهنگ که این تذکر را دریافت کرده است ولی دوست ندارد نامش عنوان شود، می‌گوید: «من را احضار نکردند اما با واسطه این پیغام را رساندند که کامنت مخاطبان برایت دردسر درست می‌کند. ضمنا گفته بودند مواظب اظهار نظرهایت در صفحات مجازی باش چون موقع مجوز گرفتن برایت دردسر درست می‌شود.»

او نویسندگانی که بخش نظرات مخاطبان در شبکه‌های اجتماعی را بسته‌اند، محق می‌داند: «ما نمونه‌هایی را داشته‌ایم که به خاطر کامنت دیگران زیر پست‌هایشان بازداشت شده‌اند. پس این تذکر شوخی نیست. حتی اگر یادتان باشد، یکی از آن‌ها که به خاطر کامنت در فیس‌بوک حبس گرفت، خودی بود.»
اشاره او به بازداشت «عبدالرضا داوری»، فعال رسانه‌ای و از حامیان «محمود احمدی‌نژاد» است. داوری در یک گفت‌وگو توضیح داده بود که به خاطر کامنت‌هایی که دیگران برای او در صفحه فیس‌بوک گذاشته بودند، با اتهاماتی نظیر «توهین به رهبری» و «تبلیغ علیه نظام»، به سه سال حبس محکوم شده است: «هر چه‌قدر توضیح دادم که کنترل کامنت‌ها در اختیار من نیست و در فیس‌بوک افراد مختلف و ناشناس می‌توانند کامنت بگذارند و در عین حال اگر متن‌های منتشر شدهٔ من بررسی شود، مشخص است که همیشه تلاش کردم طبق قانون متن‌هایم را منتشر کنم و این مطالب با روح مطالب من سازگار نیست، قبول نکردند.»

منبع آگاه «ایران‌وایر» می‌گوید در روزهای اخیر بسیاری از اهالی فرهنگ و هنر که فوت «مرجان»، خواننده را تسلیت گفته‌اند نیز برخورد شده است و مورد تهدید قرار گرفته‌اند: «گفته بودند شما فوت یکی از افراد سازمان مجاهدین خلق را تسلیت گفته‌اید و منتظر عواقبش باشید.»
«بیژن بنفشه‌خواه» و «هانیه توسلی» از هنرمندانی هستند که برای فوت مرجان در اینستاگرام استوری و پست تسلیت گذاشته بودند. هر دو آن‌ها در یک پست، با انتشار صفحه‌ای از نشریه «مجاهد» که نام هنرمندانی را که تسلیت گفته‌اند، در کنار «مریم رجوی»، از مسوولان رده بالای سازمان مجاهدین خلق آورده بود، از سازمان مجاهدین اعلام برائت و انزجار کرده‌اند. بیژن بنفشه‌خواه نوشته است: «بنده نمی‌دونستم خانم مرجان طرفدارِ مجاهدین بوده است. یک استوری پونزده ثانیه‌ای فقط گذاشتم از آهنگهای پنجاه سال پیششون. بدون هیچ ایموجی و کامنتی. حالا این گروه افراطیِ منفور از استوری بنده سوءاستفاده کرده، متاسفم. شما در ایران نه تنها یک نفر رو پیدا نمیکنید که طرفدار این گروه باشه، بلکه همه حس تنفر و انزجار دارند نسبت بهشون. بنده هم مثل شما ازشون بیزارم.»

در چند ماه گذشته بسیاری از روزنامه‌نگاران، وکلا و فعالان سیاسی و اجتماعی به خاطر نوشتن در فضای مجازی، با احضار، تهدید و بازداشت نیروهای امنیتی مواجه شده‌اند. یک یک روزنامه‌نگار که در یکی از نشریات دولتی کار می‌کند، به «ایران‌وایر» می‌گوید بارها از طرف مسوولان روزنامه احضار شده‌اند و به آن‌ها بابت توییت‌ها و پست‌های اینستاگرامی تذکر داده شده است: «نوشتن درباره شلیک موشک سپاه به هواپیمای اوکراینی یا کشته شدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ با احضار نهادهای امنتی همراه بود. حتی  پست‌های مربوط به کرونا هم برای روزنامه‌نگاران مشکل‌ساز ‌شده است.»

او که در حوزه سیاست می‌نویسد، می‌گوید: «فضای ملتهب سیاسی باعث افزایش فشار نیروهای امنیتی بر فعالان رسانه‌ای و شبکه‌های مجازی شده است. مشکلات اقتصادی، اعتراضات آبان ۱۳۹۸ و کشته شدن معترضان، شلیک سپاه به هواپیمای مسافربری اوکراینی و شیوع کرونا و عدم پاسخ‌گویی مناسب حکومت در مورد این حوادث، مردم را ناامید کرده است. حکومت این را به خوبی می‌داند که هر لحظه ممکن است صبر مردم تمام شود، بنابراین از تمام ظرفیت خود برای فشار و سرکوب استفاده می‌کند.» 

امروز سه شنبه ۲۷ خرداد ماه ۱۳۹۹, از ابتدای سال ۱۳۹۹ تا تاریخ ۲۴ خرداد ماه سالجاری دستکم ۷۴۰ مورد آتش سوزی در جنگلها و مراتع ایران صورت گرفته است. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از ایلنا, امروز سه شنبه ۲۷ خرداد ماه ۱۳۹۹, مسعود منصور, رئیس سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور از وقوع ۷۴۰ حریق در جنگل‌ها و مراتع کشور از ابتدای سال ۱۳۹۹ تا تاریخ ۲۴ خرداد ماه سالجاری خبر داد که بر اثر این آتش سوزیها دستکم ۸ هزار هکتار از مراتع و جنگلها طعمه حریق شده است. 

رئیس سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور ضمن اعلام این خبر گفت: “کشور ما در منطقه خشک و نیمه خشک قرار دارد و اقلیمی کم بارش با تبخیر زیاد داریم و باید تلاش کنیم تا منافع شخصی و کوتاه مدت را به منافع بلند مدت ترجیح ندهیم.

این مقام ارشد در سازمان جنگلها و مراتع در تشریح این موضوع افزود: “این بودجه از صندوق توسعه ملی دیده شده و نیازهای دیگر کشور تاثیرگذار بوده است. 

منصور درخصوص آمار آتش سوزی در مراتع ایران از ابتدای سال ۱۳۹۹ گفت:” تا ۲۴ خرداد حدود ۷۴۰ حریق در عرصه ها رخ داده و ۸ هزار هکتار از مراتع در آتش سوخت که از این میزان در حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ هکتار آتش سوزی در بافت جنگلی و بقیه در مراتع رخ داد که بیشترین حریق در منطقه خائیز بود”. 

امروز سه شنبه ۲۷ خرداد ماه ۱۳۹۹, محبوبه میثاقیان « دهقان », شهروند بهائی ساکن یزد پس از اتمام مراحل بازجوئی و تفهیم اتهام بطور موقت و تا اتمام مراحل دادرسی با تودیع قرار وثیقه آزاد شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز سه شنبه ۲۷ خرداد ماه ۱۳۹۹, محبوبه میثاقیان « دهقان », شهروند بهائی ساکن یزد پس از اتمام بازجوئی و تفهیم اتهام با تودیع قرار وثیقه از بازداشت آزاد شد. این شهروند بهائی اواسط خرداد ماه ۱۳۹۹ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود. 

در تاریخ ۱۲ خرداد ماه ۱۳۹۹, منزل شخصی محبوبه میثاقیان, شهروند بهائی ساکن یزد توسط نیروهای امنیتی مورد تفتیش قرار گرفت و برخی اقلام شخصی وی ضبط و این شهروند بهائی پس از بازداشت به مکان نامعلومی منتقل شده بود.