حق بر محیط زیست و مبانی فلسفی آن، از قواعد حقوق بشر و حقوق طبیعی نشأت گرفته شده است. ابتدایی ترین حق طبیعی انسان در این کره خاکی، «حق حیات» است. اما طی دهه های اخیر به دلیل استفاده بی رویه از منابع طبیعی، عدم نظارت و توجه به مباحث زیست محیطی و الگوهای صحیح، محیط زیست طبیعی به شدت مورد صدمه واقع شده است. گزارش پیش رو حاصل ثبت ۶۷ واقعه محیط زیستی ایران است که در روزهای اخیر منتشر و به هدف آگاهی سازی گردآوری شده اند. بر اساس این گزارش در یک هفته اخیر دستکم ۱۴۷۸ هکتار از جنگل‌ها و منابع طبیعی کشور در حاشیه‌های رابر، طارم، لنده، شاندیز، بوکان، اردل و چهارمحال و بختیاری، خراسان رضوی، چرادول، کهگیلویه و بویراحمد، گیلان، ورامین، خوزستان، شیروان، دامغان، اصفهان، دلیجان، مرکزی، ایلام ، رضوانشهر، قزوین و دلفان طعمه آتش شد. به علاوه، محمدرضا محبو‌ب‌فر، کارشناس محیط زیست گفته است که از ۱۱ روز گذشته بیش از ۹ هزار هکتار از جنگل‌های گچساران بر اثر آتش سوزی از بین رفته است. از میان این متخلفین ۴ تن در مریوان و خراسان شمالی به احکام حبس محکوم شدند. در این هفته همچنین ۲۵ شکارچی غیرمجاز و قاچاقچی چوب و ۱۱ عامل آتش سوزی در جنگل‌ها بازداشت شده‌اند. همزمان معاون وزیر کشاورزی و رئیس سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور از دستگیری بالغ بر ۲۰ نفر در جریان آتش‌سوزی‌های اخیر در سطح جنگل‌ها و مراتع کشور خبر داد. در حوزه پسماند نیز پیمانکار متخلفی که با ایجاد یک محل اقدام به دپوی انواع زباله می‌کرد شناسایی و به دستگاه قضایی معرفی شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، آسیب رسانی به جنبه های مختلف محیط زیست در ایران کماکان ادامه دارد. از سویی شهروندانی وجود دارند که به دلیل عدم آموزش یا نیازهای مالی دست به تخریب و آسیب رسانی به محیط زیست می زنند و از سوی دیگر نهادهای متولی در تلاش هستند تا از حجم این آسیب ها بکاهند، هر چند این تلاش ها قابل تقدیر است اما به نظر نمی آید حجم آن با شرایط محیط زیستی ایران تطبیق داشته باشد.

بازداشت و محکومیت متخلفان محیط زیست

یکی از موضوعات مورد بحث محیط زیست مسئله حمایت از منابع طبیعی بوده و از سوی دیگر، حفاظت از جنگل‌ها، حیات وحش و جلوگیری از قاچاق چوب، شکار و صید بی رویه به عنوان بخشی از مقوله حفاظت از منابع طبیعی، و در نهایت حفظ محیط زیست تلقی می‌شود. بسیاری از حیوانات، به دلیل شکار غیرقانونی در معرض خطر قرار دارند.

طی هفته‌ای که گذشت، با تلاش محیط بانان و جنگل بانان، دستکم ۲۵ شکارچی و قاچاقچی چوب که حاصل جمع آوری ۲۱ گزارش منابع رسمی است، در بندر خمیر، سیاهکل، املش، کاشمر، سلقمان، کرمان، بوشکان، مهاباد، خلخال، فیروزکوه، آمل، مشهد شاهرود بازداشت و به مراجع قضایی ارجاع داده شدند.

همچنین مسعود مستقیم، فرمانده یگان حفاظت محیط زیست خراسان جنوبی گفت که از ابتدای سال جاری تاکنون ۴۹ شکارچی غیرمجاز در این استان دستگیر شده‌اند و از اقدام ۲۳ نفر قبل از شکار جلوگیری شده است.

در همین هفته رییس اداره حیات وحش محیط زیست مازندران اعلام کرد که یک قلاده خرس قهوه‌ای ماده بالغ به طرز مشکوکی با سلاح شکاری در بابل تلف شد.

به گفته وی آثار شلیک تیر با سلاح شکاری ساچمه ای بر بدن این گونه تحت حفاظت در جنگل های استان مازندران مشاهده شده است.

حق تنفس و هوای پاک

طی هفته گذشته با شماری از متخلفین و عاملین آتش‌سوزی در مراتع و جنگل‌های کشور برخورد شده است. بر اساس ۱۱ گزارش رسمی در این هفته ۱۱ تن در دشتستان، مسجد سلیمان، مریوان، ساوجبلاغ و خراسان شمالی بازداشت شده‌اند. از میان این متخلفین ۴ تن در مریوان و خراسان شمالی به احکام حبس محکوم شدند.

همزمان معاون وزیر کشاورزی و رئیس سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور از دستگیری بالغ بر ۲۰ نفر در جریان آتش‌سوزی‌های اخیر در سطح جنگل‌ها و مراتع کشور خبر داد.

بحران پسماند

طی این هفته، زهره عبادتی، رییس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان ری گفت: “پیمانکار متخلف پسماند با ایجاد یک محل اقدام به دپوی انواع پسماند می‌کرد که  شناسایی و به دستگاه قضایی معرفی شد. متاسفانه وی با تخلیه غیر اصولی انواع پسماند ضمن آلودگی خاک منطقه در ساعات پایانی شب نیز اقدام به پسماند سوزی و آلودگی شدید هوا می کرد”.

اقبال حمیدی، معاون حفاظت از محیط زیست استان کردستان به آخرین وضعیت ایستگاه تحقیقاتی «گاران» که به محل زباله‌های شهری مریوان تبدیل شده اشاره و با بیان اینکه مدیریت پسماند یکی از مهم‌ترین مشکلات اساسی محیط‌زیستی استان هستند، اظهار داشت: “پسماند شهری مریوان به‌عنوان یکی از معضلات مدیریت شهری، پس از گذشت سال‌ها و طرح شکایت‌های مردمی، هنوز مدیریت نشده و همچنان مکان‌یابی جدید در کارگروه پسماند در نظر گرفته شده است”.

همچنین طرح تخلیه سایت زباله شهر محمودآباد مازندران و جابه‌جایی آن که قرار بود تا انتهای سال ۹۸ به پایان برسد، گویا به خاطر کرونا به سرانجام نرسید و بار دیگر زباله‌های این شهرستان در ساحل دپو می‌شود.

گفتنی است که سال‌ها است که کارون بزرگترین رودخانه کشور که زمانی در آن کشتی ها تردد می‌کردند، با خشکسالی و کم آبی و فاضلاب دست به گریبان است، ریختن فاضلاب شهری و بیمارستانی نیز باعث آلودگی آب بزرگترین رود ایران شده است، این در حالی است که مردم اهواز دچار کم‌آبی و ناسالم بودن آب لوله‌کشی و گاها در بعضی مناطق آلودگی آب شرب هستند.

مهدی معربى دوران محکومیت ۳۰ سال در تبعید خود را در زندان تربت جام سپری می‌کند. آقای معربی در سال ۱۳۹۴، در پرونده‌ای موسوم به “پرونده حمیدیه” بازداشت و در نهایت توسط دادگاه انقلاب اهواز به ۳۰ سال حبس در تبعید محکوم شد. آقای معربى به دلیل دوری راه و سکونت خانواده‌اش در استان خوزستان از ملاقات با خانواده محروم است و تاکنون با درخواست انتقال وی به یکی از زندان‌های شهر اهواز موافقت نشده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، مهدی معربى دوران محکومیت ۳۰ ساله خود در زندان تربت جام سپری می‌کند.

مهدی معربى در سال ۱۳۹۴، همراه با ۱۷ تن دیگر در پرونده‌ای موسوم به “پرونده حمیدیه” توسط ماموران اداره اطلاعات اهواز بازداشت شد. پس از مدتی اکثر بازداشت شدگان با تودیع وثیقه آزاد شدند اما هفت نفر از آن‌ها از جمله آقای معربی همچنان در بازداشت ماندند. این افراد پس از طی مراحل بازجویی به زندان خرم آباد منتقل شدند.

مهدی معربى همراه با دیگر متهمان این پرونده در دادگاه انقلاب اهواز به اتهاماتی چون “اقدام علیه امنیت کشور”، “محاربه با خدا”، “افساد فی الارض” از طریق شرکت در قتل یک شهروند در شهر حمیدیه در سال ۱۳۹۳, “حمله به پاسگاه نیروی انتظامی جنب کاخ شیخ عبدالحمید در سال ۱۳۹۲” و “مجروح کردن دو مامور”، “تخریب و سوزاندن ماشین آلات و تجهیزات شرکت نفت در سال ۱۳۹۲”, حمله به کاروان‌هاى راهیان نور در قرارگاه ثامن الائمه در سال ۱۳۹۴″، “مجروح کردن یک روحانی در سال ۱۳۹۰″، “شرکت در حمله به ایستگاه بازرسی نیروی انتظامی در پارک گمبوعه در ۱۳ فروردین۱۳۹۴″، متهم شد. این در حالی است که متهمان این پرونده، با رد اتهامات انتصابی عنوان کردند که به صورت اجباری از آنها اعتراف گرفته است.

پس از پایان مراحل دادرسی دادگاه انقلاب اهواز مهدی معربی را به ۳۰ سال حبس در تبعید محکوم کرد و برای سه تن از متهمان حکم اعدام و برای سه تن دیگر نیز احکام طولانی ‌مدت حبس صادر کرد. این احکام در دادگاه تجدیدنظر عینا تایید شد.

در رابطه با این پرونده سه تن از متهمان به نام‌های “قیس عبیداوى”، احمد عبیدواى و سجاد بلاوى (عبیداوى) در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۳۹۵ اعدام شدند.

مهدى معربى نیز با توجه به حکم صادره از زندان خرم آباد به زندان تربت جام منتقل شد.

یک منبع مطلع در خصوص آخرین وضعیت این زندانی به هرانا گفت: “آقای معربى در زندان تربت جام توسط برخی از زندانیان تهدید شده و امنیت جانی ندارد. همچنین وی به دلیل دوری راه و سکونت خانواده‌اش در استان خوزستان از ملاقات با خانواده محروم است و تاکنون با درخواست انتقال وی به یکی از زندان‌های شهر اهواز موافقت نشده است.”.

وی در ادامه به هرانا گفت: “خانواده‌های متهمان این پرونده از جمله خانواده مهدی معربى به دستور دادگاه انقلاب اهواز از محل سکونتشان در شهر حمیدیه نیز مهاجرت کردند و خانواده مهدی معربى هم اکنون در شهر اهواز زندگی می‌کنند”.

به گفته خانواده آقای معربی،وی پس از بازداشت ۱۸ ماه در بازداشتگاه اداره اطلاعات اهواز تحت شکنجه جسمی و روحی قرار گرفته است.

مهدی معربی (شاخی)، فرزند جبار، متولد ۱۳۷۱ و فارغ‌التحصیل دانشگاه فرهنگیان رجایی دزفول است.

زندان تربت جام، در شهرستان تربت جام، در شمال شرقی استان خراسان رضوی قرار دارد.

Wednesday, June 17th 2020/ After the interrogation process and being charged, Hajar Saeedi, a women’s rights activist living in Sanandaj (Kurdistan Province) was transferred to Sanandaj Central Prison.

According to Human Rights in Iran, on Wednesday, June 17th 2020, after the completion of interrogation proceedings and being charged, Hajar Saeedi, a women’s rights activist, incarcerated in one of the detention centers of Sanandaj security organs, was transferred to the women’s ward of Sanandaj Central Prison.

As reported, this women’s rights activist was transferred to the women’s ward in Sanandaj Central Prison, after being interrogated and charged.

On June 7th (2020), Hajar Saeedi was arrested after security forces raided her home in Sanandaj and took her to an undisclosed location.

The suppression of citizens and the imposition of security charges against them are among the cases violating Human Rights, and is in the line of the repression of Freedom of Speech in Iran, which there is an emphasis on it in International Instrument of Human Rights, in Article 19 of Universal Declaration of Human Rights, as well as Article 19 of International Covenant on Civil and Political Rights, adopted on 16 December 1966.

Also the individuals’ right to a fair trial is one of the inalienable rights accentuated in Article 10 of Universal Declaration of Human Rights.

In most cases, the extrajudicial and arbitrary detention of citizens and civil activists with vage and trumped-up accusations is in the line of suppression of Freedom of Expression and opinion, which in International Instrument of Human Rights, in Article 19 of Universal Declaration of Human Rights, as well as in Article 19 of International Covenant on Civil and Political Rights, adopted on December 16th 1966, there is emphasis on not suppressing of the individuals because of Freedom of Expression and opinion. Regarding the Principle of Freedom of Expression, every individual has the right to express his/her opinions and viewpoints in any way possible, without considering border restrictions.

Article 5 of the Criminal Procedure Code stipulates that the accused should be informed of the charges and provided access to a lawyer as soon as possible. Other defensive rights are mentioned in law, but extrajudicial actions taken by the security services violate the laws that they themselves drafted and claim to be enforced.

در حالی‌که به نظر می‌رسید آتش‌سوزی در جنگل‌ها و مراتع جنوب «زاگرس» به کنترل در آمده‌ و آتش خاموش شده است، تنها پس از چند روز، بار دیگر اخبار گسترش آتش به مناطق مختلف بلوط‌‌زارهای استان کهگیلویه و بویراحمد منتشر شدند.

دوشنبه شب ۲۶ خرداد ۱۳۹۹ که «عیسی کلانتری»، رییس سازمان حفاظت محیط زیست ایران در برنامه تلویزیونی با ارایه آمار نادرست، تخریب جنگل‌های ایران در آتش‌سوزی را بسیار کمتر اعلام کرد، چند روزی می‌شد که آتش در مناطق مختلف استان کهگیلویه و بویراحمد دوباره شعله‌ور شده بود.

یکی از فعالان محلی که در مناطق مختلف برای اطفای حریق حاضر شده است، به «ایران‌وایر» گفت آتش‌سوزی از کوه‌های بالای آبشار یاسوج، مهم‌ترین منطقه گردش‌گری استان آغاز شد و روز شنبه به مناطقی چون «تنمک» در شهرستان دنا و منطقه حفاظت شده «میمند» در شهرستان بویراحمد خسارت زد.

پایگاه خبری «عصر دنا» نیز گزارش داد که روز یک‌شنبه آتش‌سوزی دامن ارتفاعات دو شهرستان چرام و لنده را در این استان گرفت.

گزارش‌های فعالان و رسانه‌های محلی نشان می‌دهند که آتش از روز یک‌شنبه ۲۵ خرداد تا الان (پنج‌شنبه ۲۹ خرداد)، در مناطق مختلفی از استان کهگیلویه و بویراحمد، از جمله منطقه «پریکدون»، بالای آبشار یاسوج، تنگ «سرریز» یاسوج، تنگه «بهرام بیگی» و «پیچاب» و تنگ «دیل» شعله‌ور شده است و فعالان محلی و گروهی از محیط بانان با کمترین امکانات در این مناطق پخش شده‌اند تا آتش را مهار کنند.

روز چهارشنبه «مجید نظری»، رییس اداره منابع طبیعی گچساران از وقوع آتش‌سوزی گسترده در جنگل‌ها و مراتع مناطق «آرو» و «شامبراکان» این شهرستان خبر داد و درخواست نیرو و تجهیزات کرد.

یک فعال محیط زیست حاضر در منطقه به «ایران‌وایر» گفت اصولا آتش‌سوزی‌هایی که از دوم خرداد در گچساران آغاز شده، به طور کامل خاموش نشده‌اند بلکه فقط در منطقه‌ای مهار و بعد از مدتی شعله‌ور می‌شوند.
او توضیح داد که کنده‌های سوخته که به دلیل کمبود امکانات، به طور کامل خاموش نشده‌اند، یکی از دلایل اصلی شروع دوباره آتش‌سوزی هستند.

 

امکانات؟! حتی یک آب‌پاش نداریم

داوطلبانی که برای کمک به خاموش کردن آتش به منطقه رفته‌اند، می‌گویند تقریبا هیچ امکاناتی در اختیار ندارند. در جریان آتش سوزی «خاییز» که به دلیل اهمیت منطقه، بیش از مناطق دیگر در مورد آن خبررسانی شد، تعدادی دستگاه دمنده با کمک‌های مردمی و اداره منابع طبیعی استان برای خاموش کردن آتش فراهم شد. اما به گفته فعالان محیط زیست محلی، در آتش سوزی‌های هفته جاری به دلیل وسعت آتش که هم‌زمان در چند منطقه پراکنده شده است، این تعداد دمنده پاسخ‌گو نیست.

نیروهای داوطلب، روستاییان و تعدادی از نیروهای جمعیت هلال احمر که به خاموش کردن آتش کمک می‌کنند، به جز همین تعداد اندک دمنده، هیچ وسیله دیگری جز شاخه‌های بادام کوهی ندارند.

یک فعال محیط زیست حاضر در منطقه می‌گوید: «به دلیل نبود آب‌پاش ساده قابل حمل، وقتی کنده و ریشه درخت می‌سوزد، فقط می‌توانیم سوختنش را نظاره کنیم. اگر چند آب‌پاش کوچکی که در کوله‌پشتی قابل حمل است داشته باشیم، می‌توانیم ۶۰ درصد درختان بلوط را از این آتش سوزی‌ها نجات بدهیم. ما گاهی مجبوریم خاک را با دست روی ریشه بلوط‌ها بریزیم تا خاموش شوند. حتی یک بیلچه ساده نداریم.»

او اضافه می‌کند که داوطلبان هیچ لباس مناسبی ندارند، کسی برای آن‌ها غذا نمی‌برد و به دلیل این‌که تجهیزات کوه‌نوردی ندارند، در جریان خاموش کردن آتش، آسیب می‌بینند.

یکی از این آسیب دیدگان، «رویا جانفزا» است که انگشتان پای او در جریان خاموش کردن آتش در خاییز شکستند. «البرز زراعی» نیز یکی دیگر از فعالان آسیب دیده است که دچار سوختگی شدید شده است.

نبود امکانات برای خاموش کردن آتش در ویدیوهای مختلف روزنامه‌نگاران، سایت‌های خبری محلی و فعالان محیط زیست کاملا به چشم می‌خورد. تصاویر منتشر شده در پایگاه خبری عصر دنا نشان می‌دهند که داوطلبان و فعالانی که مشغول خاموش کردن آتش هستند، معمولا چیزی برای خاموش کردن آتش جز شاخه‌های درختان در دست ندارند.

فعالان محیط زیست می‌گویند در موج دوم آتش‌سوزی در استان کهگیلویه و بویراحمد، به شکل عجیبی اطلاع‌رسانی کمتر شده است و امکانات اختصاص پیدا نمی‌کند. حتی هلی‌بورن نیروها و داوطلبان که در آتش‌سوزی دو هفته پیش خاییز انجام شد، این هفته اصلا انجام نشده است.

همین موضوع باعث شده است که گمانه زنی‌هایی از رابطه بین عدم انتشار اخبار توسط خبرنگاران محلی و داغ بودن موضوع اعتبارنامه «غلامرضا تاجگردون»، نماینده گچساران در مجلس شورای اسلامی مطرح شود. به عقیده برخی از فعالان، این نماینده پرنفوذ مجلس مایل نیست اخبار آتش‌سوزی، موضوع بررسی صلاحیت او را تحت‌الشعاع قرار دهند.

به گفته داوطلبان حاضر در منطقه، بسیاری از آتش‌سوزی‌ها توسط فعالان محیط زیست و داوطلبان به نمایندگان شهر و مسوولان منطقه گزارش می‌شود اما در مورد آتش‌سوزی در پیچاب، «گناوه لری» و تنگ دیل در گچساران به دلیل این‌که اطلاع رسانی مناسب انجام نشده، آتش‌سوزی در این مناطق ادامه یافته است.

نابودی درختان در دژ محافظ زاگرس

هزاران درخت «بلوط»، «بنه»، «بنک» و بادام کوهی و هم‌چنین گیاهان دارویی در آتش‌سوزی این هفته تا روز چهارشنبه در جنوب زاگرس، در استان کهگیلویه و بویراحمد از بین رفتند. هم‌زمان، «جواد حیدریان»، فعال محیط زیست و روزنامه‌نگار تصاویر مختلفی از آتش‌سوزی در ارتفاعات شهرستان دلفان استان لرستان منتشر کرده است که نشان می‌دهند فعالان و داوطلبان با کمترین امکانات برای خاموش کردن آتش تلاش می‌کنند.

«امید سجادیان»، یکی از فعالان محیط زیست استان کهگیلویه و بویراحمد می‌گوید به علت بارش‌های خوب در فصل بهار و نبود دام در برخی مناطق حفاظت شده، پوشش گیاهی انبوه شده و خشکی این گیاهان، مناطق مختلف را مستعد بروز آتش‌سوزی ‌کرده است.

به گفته او، مناطق جنوبی زاگرس که در خرداد دچار آتش‌سوزی شده‌اند، جزو مناطق گرم و خشک زاگرس هستند و از این پس با گرم‌تر شدن هوا، احتمال آتش‌سوزی در مناطق شمالی پهنه نیز وجود دارد.

نبود امکانات، اطلاع‌رسانی ضعیف و دست کم گرفتن نابودی جنگل‌های زاگرس در حالی است که کارشناسان محیط زیست پوشش گیاهی زاگرس را ضامن بقای زندگی میلیون‌ها ایرانی در این منطقه و دشت‌های پایین دست آن می‌دانند. چرا که این پوشش گیاهی به تولید آب، متعادل کردن دما، فراهم کردن زمینه فعالیت‌های دام‌داری و کشاورزی و مقابله با ریزگردها کمک می‌کند.

این در حالی است که «وحید محمدی تبار»، مدیرکل مدیریت بحران استان کهگیلویه و بویراحمد به معاون استاندار گفته بود: «بگذارید آتش خودش خاموش شود.»
رییس سازمان حفاظت محیط زیست نیز آتش‌سوزی را بخشی از طبیعت جنگل‌ها و کم اهمیت دانسته است.
اما  فعالان و دوست‌داران محیط زیست که واکنش مسوولان به این آتش‌سوزی‌ها را پی‌گیری می‌کنند، این روزها نمی‌توانند این سخنان را نادیده بگیرند.

روسای انجمن‌های قلم در شهرهای ملبورن، پرث و سیدنی در نامه‌ای به فریدون حق بین، سفیر جمهوری اسلامی ایران در استرالیا خواهان تلاش برای لغو احکام ناعادلانه صادره علیه کیوان باژن، بکتاش آبتین و رضا خندان مهابادی، سه عضو کانون نویسندگان ایران شدند. آنها در این نامه همچنین از اعضای انجمن قلم استرالیا خواسته اند که با ارسال نامه خواهان لغو فوری احکام ناعادلانه‌ی زندان سه نویسنده شوند.

به نقل کانون نویسندگان ایران، انجمن قلم استرالیا در نامه‌ای اعتراضی به سفیر جمهوری اسلامی در این کشور خواستار لغو احکام صادره علیه سه عضو کانون نویسندگان ایران شد.

متن کامل این نامه در ادامه می‌آید:

“جناب آقای فریدون حق بین

انجمن قلم ملبورن، پرث و سیدنی بخشی از شبکه متشکل از ۱۵۰ انجمن قلم بین المللی در سراسر جهان هستند که خود را وقف حمایت از نویسندگان تحت تعقیب کرده اند.

به این وسیله از شما می‌خواهیم که برای لغو احکام ناعادلانه صادره علیه کیوان باژن، بکتاش آبتین و رضا خندان مهابادی تلاش کنید.

ما اخیرا با نامبردگان تماس گرفتیم و در مورد بدتر شدن وضع آزادی بیان در ایران، سانسور دولتی بر افکار و عقاید با آنها صحبت کردیم. و همچنین نسبت به اینکه نویسندگان به‌خاطر کار نویسندگی با تهدید و خطرات فیزیکی و سالها حبس روبرو هستند، وحشت زده شدیم. ما به‌ویژه نسبت به اینکه نویسندگان به‌خاطر کار نویسندگی با تهدید و خطرات فیزیکی و سالها حبس روبرو هستند، وحشت زده شدیم.

گزارشگران بدون مرز در میان ۱۸۰ کشور در سراسر جهان، ایران را برای آزادی بیان در رده ۱۷۳ قرار داده است. با توجه به عشق مردم ایران به هنر و تاریخ آن که نویسندگان و شاعران مشهوری را مانند درویشیان، شاملو و حافظ در خود گرفته است، این رده بندی برای ما یک شوک بود.

نگرانی ما برای کیوان باژن، بکتاش آبتین و رضا خندان مهابادی هنگامی به‌شدت افزایش یافت که دریافتیم ماموران امنیتی می توانند هر لحظه به منازل آنها حمله کرده و آنان را بازداشت کنند و در میان بحران شیوع کووید-۱۹ آنها را به زندان انتقال دهند.

اولویت برای انجمن قلم بین المللی حمایت کردن از همکاران نویسنده است، بدون توجه به اینکه کجا زندگی می‌کنند، و همچنین دفاع از آزادی بیان، بدون توجه به اینکه کدام دولت آن را تهدید می‌کند. ما قائل به آزادی بیان هنرمندان و نویسندگان هستیم که شرط لازم شکفتن جامعه است و امیدواریم روزی بیاید که دولت مدرن ایران ارزش ابتکارات و کارهای آنان گرامی بدارد.

ما این نامه و شرح حال کیوان باژن، بکتاش آبتین و رضا خندان مهابادی را در اختیار انجمن‌های قلم در سراسر جهان قرار خواهیم داد.

ما از شما درخواست می‌کنیم که برای شرایط سخت و خطرناک نویسندگان و مبتکران خود تلاش کنید.

مارک ایزاکس ، پرزیدنت انجمن قلم سیدنی – دکتر رابرت وود ، پرزیدنت انجمن قلم پرث – کریستین مک کنزی، پرزیدنت انجمن قلم ملبورن”.

لازم به ذکر است روز سه شنبه ۲۰ اسفند ماه، بکتاش آبتین، رضا خندان (مهابادی) و کیوان باژن، سه نویسنده و عضو کانون نویسندگان ایران جهت تحمل دوران محکومیت خود به شعبه یک اجرای احکام دادسرای شهید مقدسی فراخوانده شده بودند.

پیشتر دادگاه تجدیدنظر استان تهران در تاریخ ۸ دیماه ۹۸، این افراد را را مجموعا به ۱۵ سال و شش ماه زندان محکوم کرد. بر اساس رای صادره که روز شنبه ۷ دی ماه به وکلای مدافع آنان ابلاغ شده است، بکتاش آبتین و رضا خندان مهابادی، دو تن از اعضای هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران هر یک به ۶ سال حبس تعزیری و کیوان باژن به ۳ سال و شش ماه حبس تعزیری محکوم شده‌اند. این شهروندان پیشتر در دادگاه انقلاب تهران مجموعا به ۱۸ سال حبس محکوم شده بودند.

سازمان گزارشگران بدون مرز صدور احکام زندان علیه «شهرام صفری» ، «خسرو صادقی بروجنی» و «کیوان صمیمی بهبهانی» را محکوم کرد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، سازمان گزارشگران بدون مرز صدور احکام زندان علیه «شهرام صفری» ، «خسرو صادقی بروجنی» و «کیوان صمیمی بهبهانی» ، که به ترتیب به ۹۱ روز،۷ سال و۳ سال حبس محکوم شده اند را محکوم کرد.

«شهرام صفری»، روزنامه نگار و فعال رسانه ای اهل کرمانشاه بابت انتشار اعلام آمارهای مربوط به شیوع ویروس کرونا به ۹۱ روز حبس محکوم شد. این حکم توسط شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری ۲ کرمانشاه بابت اتهام نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی صادر شده است. گزارش شده که دو پرونده اتهامی دیگر  علیه این روزنامه نگار در حال بررسی و مرحله صدور رای است.

«خسرو صادقی بروجنی»، کارشناس جامعه شناسی، توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی زرگر به هفت سال زندان محکوم شد که براساس ماده۱۳۴ قانون مجازات اسلامی ۵ سال آن قابل اجراست. این شهروند در مرداد ماه سال گذشته توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی محمد مقیسه به ۸ سال زندان محکوم شده بود.

«کیوان صمیمی بهبهانی» روزنامه نگار و از بازداشت شدگان تجمع اعتراضی روز جهانی کارگر سال گذشته، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست «ایمان افشاری» به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» به تحمل ۳ سال حبس تعزیری محکوم شد.

امروز پنجشنبه ۲۹ خرداد ماه ۱۳۹۹, کمال حسن رمضان, زندانی سیاسی محکوم به اعدام و محبوس در بازداشتگاه یکی از ارگانهای امنیتی ارومیه پس از اتمام بازجوئی به بند ۱۲ زندان مرکزی ارومیه بازگردانده شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز پنجشنبه ۲۹ خرداد ماه ۱۳۹۹, کمال حسن رمضان, زندانی سیاسی محکوم به اعدام که طی روزهای اخیر پس از احضار به دفتر رئیس اندرزگاه به مکان نامعلومی منتقل شده بود به بند ۱۲ زندان مرکزی ارومیه بازگردانده شد. به نظر می رسد این زندانی سیاسی برای بازجوئی به بازداشتگاه یکی از ارگانهای امنیتی ارومیه منتقل شده بود. انتقال کمال حسن رمضان به بازداشتگاه ارگانهای امنیتی مسبوق به سابقه است و این زندانی سیاسی به دفعات به این بازداشتگاهها منتقل شده بود. 

بنقل از یک منبع مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران ضمن اعلام این خبر گفت: “کمال حسن رمضان ساعت ۱۲ امروز پنجشنبه به بند ۱۲ زندان ارومیه بازگردانده شد”. 

در تاریخ ۲۴خرداد ماه ۱۳۹۹, کمال حسن رمضان, متولد ۱۳۶۶, زندانی سیاسی محکوم به اعدام و محبوس در بند ۱۲ زندان مرکزی ارومیه پس از فراخوانده شدن این زندانی سیاسی دفتر رئیس اندرزگاه به مکان نامعلومی منتقل شده بود. 

در تاریخ ۱۶ فروردین ماه ۱۳۹۹, کمال حسن رمضان به همراه  ابراهیم عیسی پور, علی احمد سلیمان و احمد تموئی چهار تن از زندانیان سیاسی محبوس در زندان مرکزی ارومیه پس از احضار به دفتر افسر نگهبان این زندان توسط ماموران امنیتی بدون اطلاع قبلی به بازداشتگاه اطلاعات سپاه ارومیه منتقل و در تاریخ ۱۳ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, به زندان ارومیه بازگردانده شدند. 

این زندانی سیاسی, در تاریخ اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۸, بدون اطلاع قبلی از بند ۱۲ زندان مرکزی ارومیه خارج و به بازداشتگاه اطلاعات سپاه در این شهرستان منتقل شده بود و در تاریخ ۱۸ خرداد ۱۳۹۸, پس از اتمام بازجوئی به زندان ارومیه بازگردانده شد. 

کمال حسن رمضان پیشتر نیز در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۹۷ هم همانند مورد مشابه از زندان مرکزی ارومیه  به بازداشتگاه اطلاعات سپاه در این شهر منتقل شده بود و از بابت فعالیتهای داخل زندان مورد بازجوئی قرار گرفته بود. با توجه به اتمام آن بازجوییها این زندانی سیاسی پس از گذشت ۱۲ روز مجددا به بند ۱۲ زندان مرکزی ارومیه بازگردانده شده بود.

وی همچنین در تاریخ ۱۲ اسفندماه ۱۳۹۷ نیز به همراه ۳ تن دیگر از زندانیان سیاسی به جهت تشکیل پرونده و تفهیم اتهام‌های جدید به شعبه ۱ بازپرسی دادسرای عمومی ارومیه منتقل شده بود. این پرونده با دخالت نهادهای امنیتی به خاطر مشارکت این زندانیان در اعتصابات زندان تشکیل شده بود.

کمال حسن رمضان, اهل کُردستان سوریه, در تیرماه ۱۳۹۳,  به همراه ۲ تن دیگر از شهروندان شهرستان ماکو در نزدیکی شهر ارومیه توسط نیروهای سپاه پاسداران بازداشت و به بازداشتگاه امنیتی سپاه منتقل شدند.

هر ۳ نفر این افراد به مدت ۴ ماه در بازداشتگاه سپاه پاسداران و اداره اطلاعات ارومیه به اتهام “عضویت در پ ک ک” تحت بازجویی قرار گرفتند و پس از تفهیم اتهام و اتمام مراحل بازجوئی به زندان مرکزی ارومیه منتقل شدند. 

همچنین از سال ۱۳۹۵ با فشارها اداره اطلاعات و سپاه ارومیه پرونده جدید دیگری به اتهام قتل چند تن از ماموران دولتی بر علیه کمال حسن رمضان در شعبه ۱ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب ارومیه تشکیل شد و پس از تفهیم اتهامات محاربه از طریق عضویت در یکی از گروه های مخالف نظام تفهیم اتهام شد و در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۹۴ توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب ارومیه به ریاست علی شیخلو به تحمل ۱۰ سال و ۱ روز حبس محکوم شد.

این حکم بعدا به دلیل عدم اعتراض این زندانی سیاسی و درخواست ماده تسلیم به رای، به ۷ سال حبس تعزیری کاهش پیدا کرد. بعد از قطعی شدن این حکم فشارهای برای پرونده‌سازی جدید برای نامبرده افزایش پیدا کرد و در بهمن ماه سال ۱۳۹۴ این زندانی سیاسی به مدت ۲ ماه به بازداشتگاه سپاه در ارومیه منتقل شد و در خصوص همکاری و گرفتن اعترافات تلویزیونی تحت فشار قرار گرفته بود.

کمال حسن رمضان، در ادامه این فشارها، در تاریخ ۲۰ آذرماه ۱۳۹۵ به مدت ۸ روز، در تاریخ ۶ دی ماه ۱۳۹۵ به مدت ۱۰ روز و در آذرماه سال ۱۳۹۶ به مدت ۷ روز در بازداشتگاه اطلاعات سپاه پاسداران ارومیه منتقل شد و در خصوص قتل فردی ۱۷ ساله که بیش از ۱۰ سال پیش صورت گرفته مورد بازجویی قرار گرفت.

روز شنبه ۳۰ اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۶، مسئول اجرای احکام زندان مرکزی ارومیه با احضار کمال حسن رمضان صدور حکم غیابی اعدام از سوی شعبه ۳ دادگاه انقلاب ارومیه را رسما به وی اعلام کرد.

در این ابلاغیه که از سوی مهدی دادپور، قاضی اجرای احکام کیفری دادسرای عمومی و انقلاب ارومیه به رئیس وقت زندان مرکزی ارومیه ارسال شده ‌‌بود، شعبه ۳ دادگاه انقلاب ارومیه به صورت غیابی در تاریخ ۲۱ آبان ماه ۱۳۹۰ , کمال حسن رمضان را محاکمه و از بابت اتهام عضویت در پژاک و قیام مسلحانه علیه جمهوری اسلامی ایران، وی را به اعدام محکوم کرده بود که این حکم پس از ارجاع پرونده به دیوان عالی کشور عینا تائید شد. 

صدور حکم غیابی برای این زندانی سیاسی در حالی صورت گرفت که در زمان قتل فرد مذکور کمال حسن رمضان در کشور سوریه بسر می برد و در ایران حضور نداشت. 

طی هفته گذشته محمدامین قاضی، زندانی سیاسی به صورت موقت از زندان اشنویه آزاد شد. آزادی وی با پابند الکترونیکی صورت گرفته است و با کاهش آمار کرونا باید مجددا جهت تحمل باقی مانده مدت محکومیت خود به زندان بازگردد. وی پیشتر در دادگاه بدوی به تحمل ۴ سال حبس تعزیری محکوم و حکم صادره در دادگاه تجدیدنظر به ۳ سال حبس تعزیری کاهش یافته بود.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، هفته گذشته محمدامین قاضی، زندانی سیاسی به صورت موقت از زندان اشنویه آزاد شد.

در این گزارش به نقل از یک منبع مطلع آمده است که آزادی این متهم سیاسی با پابند الکترونیکی صورت گرفته و به وی اعلام شده است که تنها می‌تواند در شعاع پنج کیلومتری محل سکونتش رفت و آمد داشته باشد و با کاهش آمار مبتلایان به کرونا، مجددا باید به زندان بازگردد.

این شهروند روز دوشنبه ۲ دی‌ماه ۹۸ بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیتش به زندان اشنویه منتقل شده بود.

در پی شیوع کرونا در زندان‌ها، محمدامین قاضی حدود دو ماه آزاد و مجددا بازداشت و راهی زندان شده بود.

وی پیشتر به همراه شش تن دیگر به نامهای “یوسف احمدی” فرزند عزیز، “کامل احمدی خانلر” فرزند محمد، “ابوبکر میناپاک” فرزند کریم، “مغدید محمدزاده” فرزند رحیم، “طیب بامروت” فرزند محمد و “کوروش عزیزی” فرزند محمدامین، به اتهام “عضویت در یکی از احزاب کرد مخالف نظام” توسط دادسرای عمومی و انقلاب اشنویه محاکمه و هر کدام به چهار سال حبس محکوم شده بودند.

اواخر پاییز ۹۸، حکم حبس صادره علیه این افراد در دادگاه تجدیدنظر در ارومیه هرکدام از چهار سال حبس به سه سال کاهش پیدا کرده و تایید شده بود.

محمدامین قاضی

«زرتشت احمدی راغب»، فعال مدنی ساکن شهرستان شهریار، به بند قرنطینه تیپ پنج زندان تهران بزرگ منتقل شده و دست به اعتصاب غذا زده است.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، «زرتشت احمدی راغب»، فعال مدنی، که روز دوشنبه ۲۶ خرداد ماه ۱۳۹۹، پس از احضار توسط شعبه ۴ اجرای احکام کیفری دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شهریار، بدون اطلاع قبلی وی از روند قضائی پرونده و نوع محکومیت حبس، جهت اجرای حکم حبس تعزیری بازداشت شده بود، روز سه شنبه ۲۷ خرداد ماه، به قرنطینه تیپ پنج تهران بزرگ منتقل شده و دست به اعتصاب غذا زده است.

بنا بر گزارشات رسیده، «زرتشت احمدی راغب»، در اعتراض به عدم اعلام حکم و اطلاع قبلی وی از روند قضائی پرونده و نوع محکومیت حبس اعلام اعتصاب غذا کرده است.

این فعال مدنی، روز دوشنبه ۲۶ خرداد ماه، جهت اجرای حکم حبس تعزیری بازداشت شد و ابتدا به زندان فشافویه منتقل شده و سپس به بازداشتگاه شهریار بازگردانده شده بود که در نهایت روز سه شنبه ۲۷ خرداد ماه او را به بند قرنطینه تیپ پنج تهران بزرگ منتقل کردند.

«زرتشت احمدی راغب»، فعال مدنی، روز شنبه ۲۴ خرداد ماه ۱۳۹۹،  پیامکی دریافت کرده بود که بر اساس آن، برای اجرای حکم حبس، به شعبه ۴ اجرای احکام کیفری دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شهریار احضار شده بود.

یک منبع آگاه طی گفتگویی با گزارشگر حقوق بشر در ایران گفت: «امروز  دوشنبه در حدود ساعت ۱۲ ظهر طی تماس تلفنی از شعبه اجرای احکام به خانواده زرتشت احمدی راغب اطلاع داده شد که این فعال مدنی پس از مراجعه به شعبه اجرای احکام بازداشت شده و از خانواده این فعال مدنی خواسته شد که برای تحویل گرفتن خودرو این فعال مدنی به دادسرای عمومی و انقلاب شهریار مراجعه کنند که پس از مراجعه آنها این فعال مدنی با دستبند در حال انتقال به زندان اوین برای اجرای حکم حبس دیده شد.»

پیشتر جلسه رسیدگی دادگاه «زرتشت احمدی راغب»، که قرار بود روز شنبه ۶ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹، ساعت ۱۰ صبح در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران برگزار شود، به دلیل عدم حضور قاضی پرونده، «محمد مقیسه»، به زمان دیگری موکول شده بود.

روز شنبه ۶ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹، «زرتشت احمدی راغب»، فعال مدنی ساکن شهریار، با انتشار پستی در صفحه شخصی اینستاگرام خود، از موکول شدن جلسه رسیدگی دادگاه به زمان دیگری خبر داده بود.

این فعال مدنی همچنین با دریافت ابلاغیه الکترونیکی برای حضور در دادگاه، روز جمعه ۵ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹،طی انتشار پستی در اینستاگرام خود نوشته بود: «برپایه این ابلاغ ، فردا شنبه ۶ اردیبهشت ۹۹ ساعت ۱۰ا در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران ، با اتهام ؛ تبلیغ علیه نظام ،حضور می یابم . در طی ۴ سال گذشته تاکنون این سومین پرونده تبلیغ علیه نظام است که برایم باز می شود . در پشت هر سه پرونده نهادهای امنیتی بویژه وزارت اطلاعات حضور آشکار دارند . فعالیت مدنی ، حقوق بشری ، مصاحبه ، نوشته ها ، اعتراضاتم برای بازپس گرفتن شغل و کارم ، ابراز عقیده ، مخالفت با ؛ استبداد ، مدیران ناکارآمد ، نقض حقوق بشر ، حمایت از آزادی زندانیان سیاسی ، نقض حقوق شهروندی ، لغو اعدام ، کنشگری شفاف ، همواره زیربنای تشکیل این پرونده ها و شکایت وزارت اطلاعات از فعالیت هایم بوده که علاوه بر این پرونده سازی ها ، از شهریور سال ۹۷ تاکنون نیز از شهرداری فردوسیه ، بعنوان کارگر رسمی و ۱۸ سال سابقه بیکارم کردند و حقوق و بیمه خانواده نیز همچنان قطع است . هنگامی که حکومت و نهادهای امنیتی و قضایی از قدرت خود برعلیه شهروند فعال مدنی و کارگر ساده آتش نشان برای حذف او به جهت اعتراض و قطع شاهرگ حیاتی خانواده اقدام کنند ، عدالت و قانون را باید در کجای این سرزمین جستجو کنم ؟؟؟»

«زرتشت احمدی راغب»، که روز شنبه ۲۱ دی‌ماه ۱۳۹۸ از زندان اوین آزاد شده‌ بود، پیش‌تر در شامگاه سه‌شنبه ۵ شهریورماه در منزل مسکونی‌اش در شهریار «همراه با خشونت» بازداشت شده‌بود.

این فعال مدنی از از روز شنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۸ اعتصاب غذا کرده ‌بود و هم‌زمان با آزادی‌اش به اعتصاب غذایش پایان داد.او در طول دوران بازداشت دو بار اعتصاب غذا کرده‌بود.

«زرتشت (اسماعیل) احمدی‌راغب»، سه‌شنبه شب ۵ شهریورماه در منزل مسکونی‌اش همراه با خشونت بازداشت شد و به بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات مستقر در زندان اوین منتقل شده‌بود و در پی این انتقال از روز چهارشنبه ۶ شهریورماه ۱۳۹۸ (یک‌روز پس از بازداشتش) دست به اعتصاب غذا زد. آقای راغب ۱۷ مهرماه پس از انتقال به بند عمومی به اعتصاب غذای اولش پایان داد.

او از روز شنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۸، اعتصاب غذای بعدی خود را در اعتراض به نقض گسترده حقوق بشر در ایران آغاز کرده و پیش‌تر در یک تماس تلفنی از زندان اوین از دلایل اعتصاب غذا خود گفته‌بود.

وی گفته‌بود که در اعتراض به هجوم خشونت‌بار ماموران امنیتی به منزل مسکونی‌اش، نحوه بازداشت و تداوم بازداشت موقتش و همینطور بازداشت‌های صورت گرفته و کشتار معترضان طی اعتراضات سراسری در ایران اعتصاب غذا کرده‌است.

او در طول دوران بازداشت در یک فایل صوتی از زندان اوین در روز چهارشنبه ۲۷ آبان‌ماه ۹۸، خبر داده‌بود که بازجویان و ماموران وزارت اطلاعات در زمان بازجویی از او خواسته‌اند که در یک ویدئو ابراز پشیمانی کند تا برای او قرار منع تعقیب صادر شود و وی را به سر کارش بازگردانند.

آقای احمدی‌راغب، آتشنشانی است که به دلیل فعالیت‌های مدنی‌ و حمایت‌هایش از زندانیان سیاسی از کار برکنار شد و بارها به دلیل اعتراض به روند رسیدگی به پرونده‌اش دست به تحصن‌های “تک‌نفره” در مقابل اداراتی در شهرستان شهریار زده‌است.

این فعال مدنی، پیش‌تر در روز یکشنبه ۲۳ آبان‌ماه ۹۵، در منزل شخصی‌اش در شهریار توسط نیروهای امنیتی لباس شخصی بازداشت و ۱۸ دی‌ماه همان سال با وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی به صورت مشروط از زندان اوین آزاد شد. وی بعدتر به ۹ ماه حبس تعزیری با اتهام “تبلیغ علیه نظام”، محکوم شد که پرونده آن در دادگاه تجدیدنظر استان تهران در حال رسیدگی است.

دلیل بازداشت ۲۳ آبان ۹۵ آقای راغب به جهت بیانیه حمایتی وی در حمایت از زندانیان سیاسی در اعتصاب غذای محبوس در زندان اوین بود. (آن زمان آرش صادقی، زنده یاد وحید صیادی نصیری، علی شریعتی و چند زندانی سیاسی دیگر در اعتصاب غذا بودند.)

او  از جمله کسانی است که خرداد ماه سال گذشته طی نامه‌ای به همراه ۱۳ فعال مدنی و سیاسی دیگر بیانیه‌ای منتشر کردند و طی آن خواستار عزل علی خامنه‌ای از رهبری شدند.

۱۴ فعال مدنی و سیاسی در خردادماه گذشته در بیانیه‌ای خواستار “استعفای علی خامنه‌ای از رهبری” شدند. پس از آن موجی از حمایت افراد و شخصیت‌های داخل و خارج از ایران از این بیانیه‌ها شکل گرفت.

از جمله بیانیه‌ی ۱۴ نفره زنان داخل ایران، یکی از این حمایت‌ها بوده‌است، اما پس از انتشار این بیانیه‌ها موج بازداشت‌ها در ایران آغاز شد.

زرتشت احمدی راغب، محمد رضا بیات، کمال جعفری یزدی، سید هاشم خواستار، محمد حسین سپهری، گوهر عشقی، حوریه فرج زاده، محمد کریم بیگی، جواد لعل محمدی، محمد ملکی، محمد مهدوی‌فر، رضا مهرگان، محمد نوریزاد و عباس واحدیان شاهرودی، ۱۴ نفری هستند که در خردادماه سال گذشته با امضای بیانیه ای مشترک خواستار عزل علی خامنه ای از رهبری شده اند.

امروز پنجشنبه ۲۹خرداد ماه ۱۳۹۹, در ادامه آتش سوزی های گسترده سریالی در جنگلها و مراتع کشور دستکم ۴ هکتار دیگر از جنگلهای استان گیلان بر اثر آتش سوزی نابود شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از ایلنا, امروز پنجشنبه ۲۹خرداد ماه ۱۳۹۹, محمد قربانی, فرمانده یگان حفاظت از منابع طبیعی و آبخیزداری استان گیلان از تداوم آتش سوزی و نابودی دستکم ۳۷ هزار ۷۰۰ متر از جنگلهای رضوانشهر, دو هزار متر مربع از بافت گیاهی و مراتع در هفت دغنان صومعه سرا و ۳۰۰ متر مربع از جنگلها و مراتع در فَتَلک دولت آباد خبر داد. 

فرمانده یگان حفاظت از منابع طبیعی و آبخیزداری در تشریح این خبر گفت: “۳۷ هزار و ۷۰۰متر مربع از این جنگل‌ها در شهرستان رضوانشهر، ۲هزار مترمربع در هفت دغنان صومعه سرا و ۳۰۰ متر مربع نیز در فَتَلک دولت آباد رودبار در آتش سوخت”.

 محمد قربانی در ادامه افزود: “این آتش‌سوزی‌ها با تلاش نیروهای یگان حفاظت منابع طبیعی و آبخیزداری، نیروهای شرکت جنگل های شفارود، و اهالی منطقه مهار شد”.

حقوق بشر در ایران, در تاریخ ۲۸ خرداد ماه ۱۳۹۹, از آتش سوزی در جنگلها و مراتع شهرستان رضوانشهر و تحریق دستکم ۳ هکتار از جنگل‌ها در حاشیه روستای سنگده بالا این شهرستان از ۳ روز پیش را اطلاع رسانی کرده بود. 

تداوم و گسترش این آتش سوزی ها در حالی است که در تاریخ ۲۷ خرداد ماه ۱۳۹۹, مسعود منصور, رئیس سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور از وقوع ۷۴۰ حریق در جنگل‌ها و مراتع کشور از ابتدای سال ۱۳۹۹ تا تاریخ ۲۴ خرداد ماه سالجاری خبر داد که بر اثر این آتش سوزیها دستکم ۸ هزار هکتار از مراتع و جنگلها طعمه حریق شده است.