شهریار نادری، معلم بازداشتی امروز چهارشنبه ۸ تیرماه، با تودیع قرار کفالت از بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج آزاد شد.
ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۸ تیر ۱۴۰۱، شهریار نادری فعال صنفی معلمان و مدرس درس فیزیک در مدارس کرمانشاه، از بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج آزاد شد.
آزادی آقای نادری با تودیع قرار کفالت، موقتا و تا پایان مراحل دادرسی صورت گرفته است.
آقای نادری بامداد پنجشنبه ۲ تیرماه، توسط نیروهای امنیتی در سنندج بازداشتو به بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهر منتقل شد. ماموران امنیتی ضمن تفتیش منزل این فعال صنفی، اقدام به ضبط برخی از وسایل او همچون تلفن همراه خود و لپتاپ همسرش کردند.
هرانا پیشتر در گزارشی به بررسی آخرین وضعیت این فعال صنفی بازداشتی پرداخته بود.
شهریار نادری معلم اهل سنندج است که از سال ۱۳۹۵ به دستور نهادهای امنیتی به کرمانشاه تبعید شده است.
خانواده ده فعال صنفی و کارگری بازداشتی به نامهای جعفر ابراهیمی، آنیشا اسداللهی، رسول بداقی، محمد حبیبی، حسن سعیدی، رضا شهابی، اسکندر لطفی، شعبان محمدی، کیوان مهتدی و مسعود نیکخواه، با نوشتن نامه ای سرگشاده نسبت به تداوم بازداشت این افراد اعتراض کردند. آنها خواستار “توقف فوری پروندهسازی های دروغین علیه آنها” و آزادی بی قید و شرط عزیزانشان شدند.
به نقل از سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، خانواده ده فعال صنفی و کارگری بازداشتی با نوشتن نامه ای سرگشاده، خواستار آزادی بی قید و شرط عزیزانشان شدند.
در بخشی از این نامه آمده است: “جرم پارههای تن ما جز انساندوستی و دفاع از ابتداییترین حقوق کارگران و فرهنگیان چیست؟ چرا عزیزان ما که به حقطلبی و دیگرخواهی زبانزد عام و خاصاند، باید طی سالهای متمادی اینچنین آزار ببینند، زندانی شوند، با انفرادی شکنجه ببینند و هدف پروندهسازیهای دروغین نهادهای اطلاعاتی و نمایشهای شرمآور و غیرقانونی صدا و سیما قرار بگیرند؟”
متن این نامه عینا در پی می آید:
“چنان که پیشتر در خبرها آمده است، اردیبهشت ماه سال جاری، نیروهای امنیتی با یورش به منزل فرهنگیان و فعالان کارگری، بسیاری از آنان را بازداشت و به زندان اوین منتقل کردند. این بازداشتیها، از اعضای خانوادهٔ ما و پارههای تنمان بودند. به محض دستگیری عزیزان ما، شبکههای مختلف صدا و سیما با همکاری دستگاههای اطلاعاتی، پروندهسازی علیه آنان را آغاز و انواع اتهامات را به ایشان وارد ساختند. تمام علائم، از همان ابتدا، نشان از تلاش عبث دستگاههای امنیتی برای فراهم کردن اسباب افترا و تهمت داشت. از همین رو، طی نزدیک به دوماه، اعضای خانوادهٔ ما را در بازداشت موقت نگاه داشته و با انفرادی و بازجوییهای مکرر تحت فشار قرار دادهاند. در کجای دنیا چند معلم و کارگر زحمتکش و خوشنام را که هیچ جنایتی نکردهاند، در خیابان جوانان مردم را با گلوله نکشتهاند، حق دیگران از زندگی را نزدیدهاند، اختلاس نکردهاند، مال مردم را نخوردهاند، سرمایههای عمومی را بالا نکشیدهاند و خانه مردم را روی سرشان ویران نکردهاند، اینگونه آزار میدهند؟ جرم پارههای تن ما جز انساندوستی و دفاع از ابتداییترین حقوق کارگران و فرهنگیان چیست؟ چرا عزیزان ما که به حقطلبی و دیگرخواهی زبانزد عام و خاصاند، باید طی سالهای متمادی اینچنین آزار ببینند، زندانی شوند، با انفرادی شکنجه ببینند و هدف پروندهسازیهای دروغین نهادهای اطلاعاتی و نمایشهای شرمآور و غیرقانونی صدا و سیما قرار بگیرند؟
حال با گذشت حدود دوماه، نه تنها فشار بر عزیزان ما پایان نیافته، بلکه مسئولین زندان ملاقات ما با این عزیزان را نیز ممنوع کردهاند. طی روزهای اخیر، برخورد مسئولین قضایی پرونده با ما خانوادههای بازداشتیها، پر از اهمال و بیتوجهی بوده است. در عین حال، ما را تهدید میکنند که در صورت سکوت نکردن، ماجرا پیچیدهتر خواهد شد.
چرا دست از اذیت و آزار کارگران و معلمان واعضای خانوادهشان برنمیدارید؟ چرا این نمایش بیشرمانه را پایان نمیدهید. چرا نمیخواهید بفهمید که دیگر این دروغها خریداری ندارد؟
ما به عنوان اعضای خانواده بازداشت شدگان اخیر، خواستار توقف فوری پروندهسازیهای دروغین علیه عزیزانمان و پایان یافتن بازجوییهای مکرر و موهن و تهدیدآمیز آنها هستیم. هیچ توجیهی برای برای تداوم بازداشت آنها وجود ندارد. تهدیدها و توهینهای مقامات زندان و بازجوها در برخورد با بازداشتیها و اعضای خانوادهشان، مصداق بارز آزار و شکنجه است و باید فوراً خاتمه بیابد. از تمام همکاران و همراهان و نهادهای مدافع حقوق کارگران و معلمان در ایران و جهان تقاضا داریم تا ضمن دفاع از حقوق اولیه و ابتدایی این عزیزان، از مقامات جمهوری اسلامی و مسئولان قضایی بخواهند تا فوراً آنان را آزاد کنند و بیش از این آنها و ما را عذاب ندهند. از رسانههای جمعی نیز درخواست داریم که دادخواهی و مطالبهٔ ما خانوادههای کارگران و معلمان بازداشتی را بدون معذوریت انعکاس دهند.
جعفر ابراهیمی، محمد حبیبی و رسول بداقی، فعالین صنفی معلمان در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ماه ۱۴۰۱ در ارتباط با تجمع اعتراضی معلمان بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات در زندان اوین منتقل شدند.
آنیشا اسداللهی و همسرش کیوان مهتدی فعالین کارگری، در تاریخ ۱۹ اردیبهشتماه امسال، توسط نیروهای امنیتی در منزل خود بازداشت و سپس به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین انتقال یافتند.
حسن سعیدی از اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، در تاریخ ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۱ توسط نیروهای امنیتی در منزل خود بازداشت و سپس به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.
رضا شهابی از اعضای هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت اتوبوسرانی تهران، در تاریخ ۲۲ اردیبهشت ماه امسال توسط نیروهای امنیتی در منزل خود بازداشت و سپس به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین انتقال یافت.
اسکندر لطفی، عضو بازداشتی هیات مدیره انجمن صنفی معلمان مریوان در تاریخ ۱۱ اردیبهشتماه ۱۴۰۱ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و سپس به بازداشتگاه اطلاعات سپاه، موسوم به بند دو-الف زندان اوین منتقل شد. همچنین شعبان محمدی و مسعود نیکخواه، دیگر فعالین صنفی معلمان که به همراه آقای لطفی در تاریخ مذکور بازداشت و ابتدا به بازداشتگاه ستاد خبری اداره اطلاعات سنندج منتقل شده بودند، هم اکنون در زندان اوین بسر می برند.
خانواده ده فعال صنفی و کارگری بازداشتی به نامهای جعفر ابراهیمی، آنیشا اسداللهی، رسول بداقی، محمد حبیبی، حسن سعیدی، رضا شهابی، اسکندر لطفی، شعبان محمدی، کیوان مهتدی و مسعود نیکخواه، با نوشتن نامه ای سرگشاده نسبت به تداوم بازداشت این افراد اعتراض کردند. آنها خواستار “توقف فوری پروندهسازی های دروغین علیه آنها” و آزادی بی قید و شرط عزیزانشان شدند.
به نقل از سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، خانواده ده فعال صنفی و کارگری بازداشتی با نوشتن نامه ای سرگشاده، خواستار آزادی بی قید و شرط عزیزانشان شدند.
در بخشی از این نامه آمده است: “جرم پارههای تن ما جز انساندوستی و دفاع از ابتداییترین حقوق کارگران و فرهنگیان چیست؟ چرا عزیزان ما که به حقطلبی و دیگرخواهی زبانزد عام و خاصاند، باید طی سالهای متمادی اینچنین آزار ببینند، زندانی شوند، با انفرادی شکنجه ببینند و هدف پروندهسازیهای دروغین نهادهای اطلاعاتی و نمایشهای شرمآور و غیرقانونی صدا و سیما قرار بگیرند؟”
متن این نامه عینا در پی می آید:
“چنان که پیشتر در خبرها آمده است، اردیبهشت ماه سال جاری، نیروهای امنیتی با یورش به منزل فرهنگیان و فعالان کارگری، بسیاری از آنان را بازداشت و به زندان اوین منتقل کردند. این بازداشتیها، از اعضای خانوادهٔ ما و پارههای تنمان بودند. به محض دستگیری عزیزان ما، شبکههای مختلف صدا و سیما با همکاری دستگاههای اطلاعاتی، پروندهسازی علیه آنان را آغاز و انواع اتهامات را به ایشان وارد ساختند. تمام علائم، از همان ابتدا، نشان از تلاش عبث دستگاههای امنیتی برای فراهم کردن اسباب افترا و تهمت داشت. از همین رو، طی نزدیک به دوماه، اعضای خانوادهٔ ما را در بازداشت موقت نگاه داشته و با انفرادی و بازجوییهای مکرر تحت فشار قرار دادهاند. در کجای دنیا چند معلم و کارگر زحمتکش و خوشنام را که هیچ جنایتی نکردهاند، در خیابان جوانان مردم را با گلوله نکشتهاند، حق دیگران از زندگی را نزدیدهاند، اختلاس نکردهاند، مال مردم را نخوردهاند، سرمایههای عمومی را بالا نکشیدهاند و خانه مردم را روی سرشان ویران نکردهاند، اینگونه آزار میدهند؟ جرم پارههای تن ما جز انساندوستی و دفاع از ابتداییترین حقوق کارگران و فرهنگیان چیست؟ چرا عزیزان ما که به حقطلبی و دیگرخواهی زبانزد عام و خاصاند، باید طی سالهای متمادی اینچنین آزار ببینند، زندانی شوند، با انفرادی شکنجه ببینند و هدف پروندهسازیهای دروغین نهادهای اطلاعاتی و نمایشهای شرمآور و غیرقانونی صدا و سیما قرار بگیرند؟
حال با گذشت حدود دوماه، نه تنها فشار بر عزیزان ما پایان نیافته، بلکه مسئولین زندان ملاقات ما با این عزیزان را نیز ممنوع کردهاند. طی روزهای اخیر، برخورد مسئولین قضایی پرونده با ما خانوادههای بازداشتیها، پر از اهمال و بیتوجهی بوده است. در عین حال، ما را تهدید میکنند که در صورت سکوت نکردن، ماجرا پیچیدهتر خواهد شد.
چرا دست از اذیت و آزار کارگران و معلمان واعضای خانوادهشان برنمیدارید؟ چرا این نمایش بیشرمانه را پایان نمیدهید. چرا نمیخواهید بفهمید که دیگر این دروغها خریداری ندارد؟
ما به عنوان اعضای خانواده بازداشت شدگان اخیر، خواستار توقف فوری پروندهسازیهای دروغین علیه عزیزانمان و پایان یافتن بازجوییهای مکرر و موهن و تهدیدآمیز آنها هستیم. هیچ توجیهی برای برای تداوم بازداشت آنها وجود ندارد. تهدیدها و توهینهای مقامات زندان و بازجوها در برخورد با بازداشتیها و اعضای خانوادهشان، مصداق بارز آزار و شکنجه است و باید فوراً خاتمه بیابد. از تمام همکاران و همراهان و نهادهای مدافع حقوق کارگران و معلمان در ایران و جهان تقاضا داریم تا ضمن دفاع از حقوق اولیه و ابتدایی این عزیزان، از مقامات جمهوری اسلامی و مسئولان قضایی بخواهند تا فوراً آنان را آزاد کنند و بیش از این آنها و ما را عذاب ندهند. از رسانههای جمعی نیز درخواست داریم که دادخواهی و مطالبهٔ ما خانوادههای کارگران و معلمان بازداشتی را بدون معذوریت انعکاس دهند.
جعفر ابراهیمی، محمد حبیبی و رسول بداقی، فعالین صنفی معلمان در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ماه ۱۴۰۱ در ارتباط با تجمع اعتراضی معلمان بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات در زندان اوین منتقل شدند.
آنیشا اسداللهی و همسرش کیوان مهتدی فعالین کارگری، در تاریخ ۱۹ اردیبهشتماه امسال، توسط نیروهای امنیتی در منزل خود بازداشت و سپس به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین انتقال یافتند.
حسن سعیدی از اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، در تاریخ ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۱ توسط نیروهای امنیتی در منزل خود بازداشت و سپس به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.
رضا شهابی از اعضای هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت اتوبوسرانی تهران، در تاریخ ۲۲ اردیبهشت ماه امسال توسط نیروهای امنیتی در منزل خود بازداشت و سپس به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین انتقال یافت.
اسکندر لطفی، عضو بازداشتی هیات مدیره انجمن صنفی معلمان مریوان در تاریخ ۱۱ اردیبهشتماه ۱۴۰۱ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و سپس به بازداشتگاه اطلاعات سپاه، موسوم به بند دو-الف زندان اوین منتقل شد. همچنین شعبان محمدی و مسعود نیکخواه، دیگر فعالین صنفی معلمان که به همراه آقای لطفی در تاریخ مذکور بازداشت و ابتدا به بازداشتگاه ستاد خبری اداره اطلاعات سنندج منتقل شده بودند، هم اکنون در زندان اوین بسر می برند.
خدیجه مهدی پور، زندانی سیاسی امروز سه شنبه ۷ تیرماه از زندان ایلام به مرخصی درمانی کوتاه مدت اعزام شد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز سه شنبه ۷ تیرماه ۱۴۰۱، خدیجه مهدی پور، زندانی سیاسی از زندان ایلام به مرخصی درمانی اعزام شد.
این اعزام درمانی به مدت ۴ روز و برای درمان مشکل گوارشی و دندانپزشکی خانم مهدی پور صورت گرفته است.
خانم مهدی پور پیشتر در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ماه از زندان ایلام به مرخصی کوتاه مدت اعزام شده بود و در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ماه با پایان مرخصی به زندان بازگشت.
پیشتر در گزارشی از عدم رسیدگی پزشکی به وضعیت خدیجه مهدی پور خبر داده بود. پیش از این، خانم مهدی پور پس از تعلل بسیار در انتقال وی به بیمارستان علیرغم بروز یک لکه سیاه در چشم، نهایتا در تاریخ ۱۴ دیماه ۱۴۰۰، به بیمارستان خارج از زندان اعزام و پس از دریافت عینک و قطره چشمی، به زندان بازگردانده شد.
خدیجه مهدی پور، زندانی سیاسی که دوران محکومیت ۲۰ ماهه خود را بدون رعایت اصل تفکیک جرائم در زندان ایلام سپری میکند، روز پنجشنبه ۲۱ بهمن ۱۴۰۰، توسط تعدادی از زندانیان متهم به جرائم خشن، مورد ضرب و شتم قرار گرفت. این موضوع منجر به آسیب دیدگی وی از ناحیه چشم شده است.
در گزارشی به بررسی آخرین وضعیت این زندانی سیاسی در زندان ایلام و فشار نهادهای امنیتی جهت آزار و اذیت وی توسط زندانیان با جرائم عمومی پرداخته بود.
خدیجه مهدی پور در تاریخ ۱۸ مهرماه ۱۴۰۰ توسط ماموران اطلاعات سپاه در منزل عموی خود بازداشت و پس از ۲ روز به زندان ایلام منتقل شد.
وی نهایتا توسط دادگاه انقلاب از بابت اتهامات “تبلیغ علیه نظام، توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی و توهین به رهبری” محاکمه شده و با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۲۰ ماه حبس در خصوص او قابل اجرا است.
خانم مهدی پور همچنین از اتهام “هواداری از گروههای مخالف نظام” تبرئه شد. به گفته یک منبع مطلع به خانم مهدی پور عنوان شده است که به دلیل توبه نکردن مشمول آزادی مشروط و آزادی زودهنگام نخواهد شد.
وی پیش از این نیز سابقه بازداشت و محکومیت داشته است. او در تاریخ ۱۲ مهرماه ۹۹ توسط نیروهای امنیتی در ایلام بازداشت و نهایتا توسط دادگاه انقلاب ایلام به پرداخت سه میلیون تومان جزای نقدی بدل از حبس محکوم شده بود.
محمدعلی زحمتکش، فعال صنفی معلمان از امروز سه شنبه ۷ تیر، در اعتراض به عدم رعایت اصل تفکیک جرائم و عدم تحقق وعده های مسئولان مجددا اعتصاب غذا کرد.
به نقل از کانال شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، محمدعلی زحمتکش از امروز سه شنبه ۷ تیر ۱۴۰۱، مجددا دست به اعتصاب غذا زد.
بر اساس این گزارش، آقای زحمتکش در اعتراض به عدم رعایت اصل تفکیک جرائم و عدم تحقق وعده های مسئولان مجددا اعتصاب غذا کرده است.
براساس این گزارش، محمدعلی زحمتکش از مصدومان شیمیایی جنگ ایران و عراق بوده و این امر منجر به سرفه های متناوب او شده است.
آقای زحمتکش پیشتر از روز چهارشنبه ۱ تیر ماه در اعتراض به تداوم بازداشت خود دست به اعتصاب غذا زد و در روز پنجشنبه ۲ تیر ماه با وعده مساعد مسئولان به اعتصاب غذای خود پایان داده بود.
وی روز شنبه ۲۴ اردیبهشت ماه در جریان تجمع اعتراضی فعالان صنفی معلمان در شیراز بازداشت شده بود.
این فعال پیش از این نیز به واسطه فعالیت های صنفی خود سابقه بازداشت و محکومیت داشته است.
محمود محمودی (ارکین هارای)، فعال ترک (آذربایجانی) اهل شهرستان کلیبر طی روزهای اخیر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.
ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر، طی روزهای اخیر محمود محمودی (ارکین هارای)، فعال ترک (آذربایجانی) اهل کلیبر توسط ماموران سازمان اطلاعات سپاه بازداشت شد.
تا زمان تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت، محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دسترس نیست.
لازم به ذکر است آفای محمودی پیشتر نیز سابقه احضار و بازداشت توسط نیروهای امنیتی را داشته است.
کلیبر یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی و مرکز شهرستان کلیبر است.
نیما صفار، شاعر، نویسنده و فعال مدنی ساکن گرگان، توسط دادگاه انقلاب این شهر به پرداخت ده میلیون تومان جزای نقدی بدل از یک سال حبس محکوم شد.
ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نیما صفار، شاعر، نویسنده و فعال مدنی ساکن گرگان، توسط دادگاه انقلاب این شهر به پرداخت جزای نقدی محکوم شد.
رمضان حاجی مشهدی، وکیل مدافع نیما صفار در حساب شخصی خود در شبکه های اجتماعی در این خصوص عنوان کرد: «دادگاه انقلاب گرگان در رای حضوری، یک سال حبس آقای صفار را به پرداخت ده میلیون تومان جزای نقدی تبدیل کرد. در دفاع از موکل به حق بنیادی وی در آزادی بی حد و حصر بیان و عقیده تاکید نمودیم و تعهد را وظیفه ی اصلی هنرمند دانسته بودیم.»
هرانا روز چهارشنبه ۱ تیر ماه امسال از برگزاری جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات آقای صفار خبر داده بود.
جلسه بازپرسی این شهروند در تاریخ ۶ آبان ۱۴۰۰ در دادسرای عمومی و انقلاب گرگان برگزار شد. در جریان این جلسه، اتهام توهین به مقدسات به این فعال مدنی تفهیم شد و در پایان، وی با تودیع قرار کفالت ۵۰ میلیون تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شد. آقای صفار سپس از اتهام توهین به مقدسات تبرئه شده بود.
نیما صفار پیشتر نیز سابقه بازداشت و محکومیت داشته است. وی در شهریورماه سال ۹۶ نیز به تحمل ۸۰ روز حبس تعزیری محکوم شده بود. وی در بهمن ماه سال ۹۶ جهت تحمل دوران محکومیت روانه زندان گرگان شد و در تاریخ ۲۶ فروردین ماه ۹۷ با پایان دوران محکومیت از این زندان آزاد شد.
آقای صفار همچنین در اسفندماه ۹۷ بدون داشتن وکیل توسط شعبه یک دادگاه انقلاب گرگان به ۸ ماه حبس تعزیری محکوم شده بود، این حکم در تاریخ ۶ مردادماه ۹۸ توسط شعبه ۳ دادگاه تجدید نظر استان گلستان عینا تایید و به وی ابلاغ شد. بر اساس دادنامه صادره در دادگاه بدوی، اتهام مطروحه علیه وی “فعالیت تبلیغی علیه نظام” عنوان شده بود، مصادیق مورد استناد دادگاه مطالب نوشته شده در صفحات شخصی او و شرکت در بازی مافیا که «به گفته قاضی یک بازی امنیتی است»، ذکر شده بود. این نویسنده نهایتا فروردینماه ۹۹ از صدور حکم آزادی زودهنگام خود مطلع شد.
میثم محمدی، زندانی سیاسی از دی ماه سال گذشته دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری میکند. وی پیشتر توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران محاکمه شد. با تایید این حکم در مرحله تجدیدنظر و با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی ۱۵ ماه حبس در خصوص او قابل اجرا است.
ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، میثم محمدی، زندانی سیاسی دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری میکند.
آقای محمدی در آبان ماه ۹۹، توسط نیروهای وزارت اطلاعات در تهران بازداشت و مدتی بعد با پایان مراحل بازجویی با تودیع قرار وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شد.
میثم محمدی در بهمن ماه ۹۹ توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری از بابت اتهامات “اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور و تبلیغ علیه نظام” محاکمه شد. در اسفندماه ۹۹ با تایید این حکم در مرحله تجدیدنظر و با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۱۵ ماه حبس در خصوص او قابل اجرا است.
این شهروند نهایتا در دیماه ۱۴۰۰، جهت تحمل دوران محکومیت خود راهی زندان اوین شد.
دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان غربی، حکم محمدخالد حمزهپور شهروند اهل اشنویه را عینا تایید کرد. آقای حمزهپور پیشتر توسط شعبه اول دادگاه انقلاب اشنویه به پنج سال حبس محکوم شده بود
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان غربی، محکومیت محمدخالد حمزهپور شهروند اهل اشنویه را عینا تایید کرد.
بر اساس این حکم که توسط دادگاه تجدید نظر استان آذربایجان غربی صادر و به وی ابلاغ شده است، آقای حمزهپور از بابت اتهام “عضویت در گروه های مخالف نظام” به ۵ سال حبس محکوم شد.
محمدخالد حمزهپور همراه با ۴ شهروند دیگر اهل اشنویه پیشتر بر اساس حکمی که توسط شعبه اول دادگاه انقلاب این شهر به ریاست قاضی رضایی صادر و در تاریخ ۷ فروردین ماه به آن ها ابلاغ شده بود به پنج سال حبس محکوم شد. اتهام مطروحه علیه این شهروندان ”عضویت در یکی از گروه های مخالف نظام” عنوان شده است.
جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات این پنج شهروند سال گذشته در این شعبه برگزار شده بود.
محمدخالد حمزه پور نیز در تاریخ ۲۴ آذرماه ۹۹ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و چند روز بعد جهت طی مراحل بازجویی به یکی از بازداشتگاه های امنیتی ارومیه منتقل شد. وی نهایتا در تاریخ ۴ دی ماه، با تودیع قرار وثیقه، به صورت موقت و تا پایان مراخل دادرسی آزاد شد.
این شهروندان طی مدت بازداشت از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بودند.
رحمان یوسفی اهل روستای “سوجه”، کمال قویتاسی اهل روستای “چشمه گل”، محمدخالد حمزهپور اهل روستای “خانلر”، سلیم شریفی اهل روستای کوروش آباد و عزیز قادرتاج معلم ابتدایی روستای نرویزه از توابع شهرستان اشنویه در استان آذربایجان غربی هستند.
Hoghoghebashar.iran 