مجید خادمی، متهم سیاسی علیرغم گذشت ۱۰ روز از زمان دستگیری، کماکان در بازداشتگاه اداره اطلاعات اهواز بسر میبرد. شعبه ۴ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان بهبهان دستور قرار بازداشت موقت وی را به مدت یک ماه صادر کرده است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، مجید خادمی، متهم سیاسی علیرغم گذشت ۱۰ روز از زمان دستگیری، کماکان در بازداشتگاه اداره اطلاعات اهواز بسر می برد.

یک منبع مطلع با اشاره به اینکه آقای خادمی یک بار اجازه تماس تلفنی با خانواده خود را داشته است، گفت: «دستور قرار بازداشت موقت وی به مدت یک ماه توسط شعبه ۴ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان بهبهان صادر شده است. تاکنون در خصوص دلایل بازداشت وی اطلاعی در دست نیست و حتی وکیل مدافع وی نیز اجازه دسترسی به محتویات پرونده را ندارد.»

مجید خادمی روز چهارشنبه ۱ تیرماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. بازداشت آقای خادمی پس از برگزاری جلسه دادگاه رسیدگی به اتهاماتش در شعبه ۱ دادگاه انقلاب بندرماهشهر به ریاست قاضی سیدمهران مهمان نواز صورت گرفته بود.

سجاد چاتر، وکیل دادگستری پیشتر با انتشار مطلبی در صفحه شخصی خود ضمن اعلام این خبر نوشته بود: «موکلم ‎مجید خادمی پس از جلسه امروز در دادگاه انقلاب ماهشهر مجددا به دلیل اتهامات جدیدی توسط ماموران امنیتی شهرستان بهبهان با حکم جلب نیابت از بهبهان در دادگاه ماهشهر بازداشت و به بهبهان منتقل شد.»

جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات مجید خادمی، متهم سیاسی قرار بود در تاریخ ۹ خردادماه، در شعبه ۱ دادگاه انقلاب بندرماهشهر برگزار شود که به دلیل اعتراض به عدم رعایت تشریفات قانونی توسط قاضی پرونده تجدید و به روز چهارشنبه ۱ تیرماه موکول شد.

مجید خادمی به همراه مهران قره باغی در تاریخ ۲۸ دیماه ۹۸ توسط ماموران اطلاعات سپاه بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد در بهبهان منتقل شد. این شهروندان حدود ۱ ماه بعد با پایان مراحل بازجویی به زندان این شهرستان منتقل شدند.

آنان چندی بعد از بابت اتهامات “فعالیت تبلیغی علیه نظام، مشارکت در تخریب و احراق اموال عمومی، مشارکت در اخلال در نظم عمومی، مشارکت در ساخت مواد ناریه غیرنظامی، عضویت در یکی از گروه‌های مخالف نظام (سازمان مجاهدین خلق ایران) و افساد فی الارض” در دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان بهبهان مورد تفهیم اتهام قرار گرفتند.

پیش از ارسال پرونده به دادگاه انقلاب ماهشهر، برای هر یک از این افراد قرار وثیقه ۳ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومانی تعیین شده بود.

آقای خادمی نهایتا در تاریخ ۲۵ خردادماه ۱۴۰۰ با تودیع قرار وثیقه ۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومانی، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شد.

مجید خادمی، ۳۰ ساله و از اهالی روستای تیله کوهی از توابع شهرستان بهبهان واقع در استان خوزستان است.

روناک رضایی، شهروند ساکن آبادان و دانشجوی ارشد مطالعات فرهنگی دانشگاه علامه طباطبایی، بیش از یک ماه پس از بازداشت، امروز شنبه ۱۱ تیر از بازداشتگاه امنیتی سپاه به زندان سپیدار اهواز منتقل شد.

ن حقوق بشری در ایران، امروز شنبه ۱۱ تیرماه ۱۴۰۱، روناک رضایی طی تماسی با خانواده‌اش از انتقال خود به زندان سپیدار اهواز خبر داد.

خانم رضایی هم اکنون در بند قرنطینه این زندان نگهداری می‌شود.

چندی پیش فرزانه زیلابی، وکیل دادگستری در خصوص وضعیت خانم رضایی گفت: “پرونده روناک رضایی ابتدا در شعبه ۳ دادسرای آبادان و سپس به شعبه ۱۲ بازپرسی دادسرای اهواز ارجاع داده شد و از سوی این شعبه اتهام مطروحه علیه وی «فعالیت تبلیغی علیه نظام» اعلام شد و متاسفانه به استناد همان تبصره ناعادلانه ماده ۴۸ قانون آیین دادرسی کیفری با ورود من در این مرحله از دادرسی مخالفت شد.” به گفته خانم زیلابی: “خانم رضایی یکبار در زمان بازداشت ساعت ۱۱ شب و یکبار یک هفته بعد از بازداشت با خانواده تماس تلفنی داشته و ممنوع الملاقات است.”

روناک رضایی شهروند ساکن آبادان و دانشجوی ارشد مطالعات فرهنگی دانشگاه علامه طباطبایی، اوایل خردادماه ۱۴۰۱، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. گفته میشود که بازداشت خانم رضایی پس از برگزاری تجمعات اعتراضی در آبادان در پی فروریختن برج متروپل صورت گرفته است.

پس از بازداشت خانم رضایی، شماری از انجمن‌های علمی دانشجویی و دانشجویان علوم اجتماعی کشور با انتشار بیانیه ای نسبت به بازداشت وی واکنش نشان داده و خواستار آزادی پی شدند‌. در بخشی از بیانیه مذکور آمده است: «روناک انسانی دغدغه‌مند و محققی پر تلاش است که برای تحقیق بر روی پایان‌نامه‌اش در آبادان حضور داشت. با وقایع دردناک اخیر آبادان و مصائبی که مردم آبادان در حادثه‌ی متروپل متحمل شدند، در بند و به اسارت رفتن انسان‌هایی که جرمی جز تحمل درد، رنج، ظلم و بلندکردن صدای مظلومان ندارند، بر اندوهمان افزود. متاسفانه روناک نیز در چنین مظلمه‌ای گرفتار آمده است. ما ضمن تسلیت به هم‌وطنان عزیز آبادانی، بازداشت خانم رضایی را به شدت محکوم کرده و خواستار آزادی فوری و بی‌قید شرط او هستیم.»

در پی حادثه فروریختن برج متروپل در آبادان مردم در شماری از شهرها به خیابان‌ها آمدند. “متروپل”، برجی ۱۰ طبقه در آبادان، ظهر روز دوشنبه دوم خرداد ۱۴۰۱ فروریخت. طی این حادثه ده ها تن از شهروندان کشته و زخمی شدند و جمعی دیگر در زیر آوار محبوس ماندند. مهندسان سازمان نظام مهندسی آبادان پیشتر هشدار داده بودند که ساخت این مجتمع بدلیل عدم رعایت نکات لازمه به افتتاح نخواهد رسید؛ با این حال ساخت ناموفق این بنا تا روز فرو ریختن آن و کشته و زخمی شدن شماری از شهروندان، ادامه پیدا کرد.

پیمان سکوتی، شهروند ساکن شهر کوچصفهان علیرغم گذشت ۴۰ روز از زمان دستگیری کماکان در زندان لاکان رشت در بازداشت و بلاتکلیفی بسر میبرد. آقای سکوتی اوایل خردادماه، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از ۱۰ روز نگهداری در بازداشتگاه اطلاعات سپاه به زندان لاکان رشت منتقل شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز شنبه ۱۱ تیرماه ۱۴۰۱، پیمان سکوتی، شهروند ساکن شهر کوچصفهان علیرغم گذشت ۴۰ روز از زمان دستگیری، همچنان در زندان لاکان رشت در بازداشت و بلاتکلیفی بسر میبرد.

اتهامات مطروحه علیه این شهروند “اقدام علیه امنیت ملی از طریق عضویت در گروه های معاند نظام، توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام” عنوان شده است.

یپیشتر یک منبع مطلع در خصوص وضعیت وی گفته بود: “خانواده این شهروند دستکم یکبار در زندان لاکان رشت موفق به ملاقات با او شده اند”.

 پیمان سکوتی در تاریخ ۲ خردادماه توسط نیروهای امنیتی همراه با تفتیش منزل و ضبط برخی از لوازم شخصی اش بازداشت شد.

وی پس از بازداشت به مدت ۱۰ روز در بازداشتگاه اطلاعات سپاه نگهداری و سپس به زندان لاکان رشت منتقل شد.

پیمان سکوتی شهروند اهل شهر کوچصفهان از توابع شهرستان رشت در استان گیلان است.

منوچهر بختیاری، پدر پویا بختیاری از جان‌باختگان اعتراضات سراسری آبان ۹۸، دوران محکومیت خود را در ندامتگاه مرکزی کرج سپری می‌کند. آقای بختیاری که از بیماری های کلیوی، پروستات و فتق رنج میبرد، علیرغم تاییدیه پزشکی قانونی مبنی بر نیاز جدی به اقدامات درمانی، از رسیدگی پزشکی تخصصی و اعزام به مرخصی درمانی محروم مانده است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، منوچهر بختیاری، زندانی سیاسی علیرغم نیاز مبرم به رسیدگی مناسب پزشکی، دوران محکومیت خود را در ندامتگاه مرکزی کرج سپری میکند.

یک منبع مطلع در این خصوص گفت: «آقای بختیاری از بیماری های کلیوی، فتق و پروستات رنج میبرد و در تاریخ ۲۹ خردادماه، پزشکی قانونی کرج تایید کرده که ایشان باید به مدت یک ماه به مرخصی استعلاجی جهت درمان و انجام عمل جراحی، اعزام شود.»

این منبع در ادامه افزود: «علیرغم تایید پزشکی قانونی و با توجه به اینکه تنها کمتر از دو سال از محکومیت وی باقی مانده، برای اعزام آقای بختیاری به مرخصی درمانی وثیقه ۶ میلیارد تومانی تعیین شده است. وی قادر به تامین آن نیست و کماکان از دسترسی به خدمات تخصصی پزشکی محروم است.»

منوچهر بختیاری در تاریخ ۹ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۰، توسط نیروهای امنیتی همراه با ضرب و شتم در منزل شخصی خود واقع در تهران بازداشت شد.

وی نهایتا توسط دادگاه انقلاب به ۳ سال و ۶ ماه حبس، ۲ سال و ۶ ماه تبعید و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شده و از بازداشتگاه یکی از نهاد‌های امنیتی به ندامتگاه مرکزی کرج منتقل شد. او دیماه ۱۴۰۰، در اعتراض به روند پرونده و آنچه که آقای بختیاری بی عدالتی خوانده بود، در ندامتگاه مرکزی کرج دست به اعتصاب غذا زده و پس از چند روز به اعتصاب خود پایان داد.

آقای بختیاری پیشتر نیز به دلیل فعالیت‌های خود سابقه بازداشت داشته است. وی در تاریخ ۱۸ فروردین‌ماه ۱۴۰۰، در جریان حضور و تجمع در مزار سردار اسعد بختیاری، یکی از مشروطه خواهان ایرانی، در اصفهان، به همراه خانواده برخی از کشته شدگان اعتراضات مردمی و تعدادی از فعالان مدنی بازداشت و مدتی بعد آزاد شد. او همچنین در تاریخ ۲۳ تیرماه سال ۹۹، هنگام بازگشت از کیش به تهران، توسط ماموران امنیتی در فرودگاه بازداشت و در تاریخ ۱۵ آذرماه ۹۹ با تودیع قرار وثیقه آزاد شد.

منوچهر بختیاری، پدر پویا بختیاری اعلام کرد که پسر ۲۷ ساله‌اش در جریان اعتراضات آبان ۹۸ در فاز ۴ مهرشهر کرج به ضرب گلوله کشته شد. به گفتهٔ او، پویا به همراه خواهر و مادرش در دومین روز از اعتراضات مردمی به افزایش قیمت بنزین به راهپیمایی معترضان پیوست که جمجمه‌اش هدف گلوله قرار گرفت و پیش از رسیدن به بیمارستان جان باخت. پویا بختیاری (زاده ۱۹ شهریور ۱۳۷۱ – درگذشتهٔ ۲۵ آبان ۱۳۹۸ در مهرشهر کرج) یکی از کشته‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۳۹۸ ایران است.

خالد پیرزاده، زندانی سیاسی تبعیدی در زندان شیبان اهواز دوران محکومیت خود را محروم از رسیدگی مناسب پزشکی سپری می‌کند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، خالد پیرزاده، زندانی سیاسی تبعیدی در زندان شیبان اهواز علیرغم شرایط نامساعد جسمی از خدمات درمانی مناسب محروم مانده است.

به گفته یک منبع مطلع، آقای پیرزاده با حدود ۴۰ کیلوگرم کاهش وزن مواجه شده است، این منبع در ادامه افزود: «معده خالد نمیتواند هیچ غذایی را نگهدارد، به شدت ضعیف شده و توانایی کنترل ادرار هم ندارد.» به گفته وی، این زندانی سیاسی در انتظار نظر کمیسیون ۵ نفره پزشکی قانون است.

علی شریف زاده، وکیل مدافع خالد پیرزاده، پیشتر طی یادداشتی در صفحه شخصی خود از تشنج این زندانی در زمان ملاقات خبر داده بود.

همچنین اسفندماه سال گذشته یک منبع مطلع در خصوص وضعیت آقای پیرزاده به هرانا گفته بود:«معده خالد پیرزاده حتی آب را تحمل نمیکند و هر چه که بخورد استفراغ میکند. او توانایی کنترل دفع را هم از دست داده و پوشک میشود. آقای پیرزاده به دلیل تمامی این مسائل وزن زیادی از دست داده است و باوجود این وضعیت به جای رسیدگی پزشکی تنها به بهداری زندان اعزام شده و سرم دریافت میکند.»

خالد پیرزاده در تاریخ ۵ خردادماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی همراه با ضرب و شتم بازداشت و مدتی بعد با پایان مراحل بازجویی به زندان اوین منتقل شد. وی در بهمن‌ماه همان سال توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه از بابت اتهام “اجتماع و تبانی” به ۵ سال حبس و به اتهام “توهین به رهبری” به ۲ سال حبس و در مجموع به ۷ سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم نهایتا خردادماه ۹۹ توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی احمد زرگر عینا تایید شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری از بابت اتهام “اجتماع و تبانی” در خصوص آقای پیرزاده قابل اجرا است.

آقای پیرزاده در تاریخ ۱ مردادماه ۹۹ از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شد. گفته می‌شود وی در زمان انتقال توسط ماموران گارد ویژه زندان اوین مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود. وی مردادماه سال گذشته از ناحیه پا تحت عمل جراحی قرار گرفت. پا و مهره‌های کمر او در دوران بازداشت آسیب جدی دیده و نیازمند جراحی‌های بیشتر و فیزیوتراپی است. آقای پیرزاده در تاریخ ۲۳ تیرماه، ۱۴۰۰ از قرنطینه زندان تهران بزرگ خارج و نهایتا به زندان شیبان اهواز منتقل شده و از آن زمان بدون رعایت اصل تفکیک جرائم در بند ۵ این زندان و در کنار زندانیان جرائم خشن به سر می‌برد.

این زندانی سیاسی شهریورماه سال گذشته رای چندمین بار طی دوران محکومیت خود اعتصاب غذا کرد و در نهایت مورخ ۲۳ آبان‌ماه ۱۴۰۰ به اعتصاب غذای خود پایان داد. آقای پیرزاده با مشکلات متعدد جسمانی از جمله کاهش فشار و قند خون، درد در ناحیه کمر و پا، مشکل روده و کلیه مواجه شده بود.

او همچنین دیماه ۱۴۰۰، در اعتراض به عدم تحقق وعده‌های مسئولان مبنی بر موافقت با درخواست آزادی مشروط و اعطای مرخصی پلک چشم راست خود را دوخته بود، امری که منجر به عفونت چشم او شد.

روز شنبه ۱۱ تیرماه، نسرین جوادی، فعال کارگری و از بازداشت شدگان روز جهانی کارگر سال ۹۸، جهت تحمل دوران محکومیت  ۵ سال خود، راهی زندان اوین شد.

به نقل از اتحادیه آزاد کارگران ایران، روز شنبه ۱۱ تیرماه ۱۴۰۱، نسرین جوادی، فعال کارگری، جهت تحمل دوران محکومیت خود، راهی زندان اوین شد.

وی پیشتر جهت اجرای حکم حبس ۵ ساله خود به واحد دادسرای عمومی و انقلاب تهران احضار شده بود. احضار این شهروند جهت اجرای حکم حبس در حالی صورت گرفت که، وکیل وی درخواست عدم توانایی تحمل حبس و گواهی‌های پزشکی توسط او را به دلیل کهولت سن، بیماری‌های متعدد و مصرف داروهای مکرر به دادگاه ارائه داده است. وی پیشتر نیز در تیر ماه سال ۹۹، جهت اجرای حکم حبس به شعبه اجرای احکام دادسرای اوین احضار شده بود.

نسرین جوادی (اعظم خضری) روز چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۸، همزمان با روز جهانی کارگر، به همراه ده‌ها تن دیگر از شرکت کنندگان در تجمع اعتراضی در مقابل ساختمان مجلس بازداشت و در تاریخ ۸ خرداد ۱۳۹۸ با تودیع قرار وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی از زندان قرچک آزاد شد.

این فعال کارگری در مرحله بدوی توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران از بابت اتهام ” اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت کشور” به ۵ سال حبس، از بابت اتهام ”تبلیغ علیه نظام” به ۱ سال حبس و برای اتهام ”اخلال در نظم عمومی” به ۱ سال حبس، ۷۴ ضربه شلاق و محرومیت استفاده از گوشی هوشمند و ممنوعیت عضویت در احزاب و گروه ها و دستجات سیاسی و اجتماعی محکوم شده بود.  با این حال در مرحله بدوی نیز به استناد ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی ۵ سال حبس تعزیری از بابت اتهام “اجتماع و تبانی به قصد افدام علیه امنیت کشور” به عنوان مجازات اشد قابل اجرا بوده است.

نسرین جوادی اواسط اردیبهشت ماه ۹۹ در دادگاه تجدیدنظر به تحمل ۵ سال حبس تعزیری قطعی محکوم شد.

بر اساس دادنامه صادره توسط دادگاه تجدید نظر، دو اتهام “تبلیغ علیه نظام” و “اخلال در نظم عمومی” از میان احکام صادره در مرحله بدوی حذف و خانم جوادی از بابت اتهام ” اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت کشور” به ۵ سال حبس محکوم شده است.

نسرین جوادی کارگر سابق شرکت پخش تجهیزات پزشکی و بازنشسته تامین اجتماعی، عضو هیات موسس شورای کارگری بازنشستگان تامین اجتماعی (بستا) و از اعضای اتحادیه آزاد کارگران ایران است.

رحمت آبجامه، شهروند بازداشتی اهل شهرستان مهاباد جهت بازجویی به بازداشتگاه‌ یکی از نهادهای امنیتی در ارومیه منتقل شد. وی اول تیرماه امسال توسط نیروهای امنیتی در مهاباد بازداشت شده بود.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، رحمت آبجامه، شهروند بازداشتی جهت بازجویی به یبازداشتگاه‌ یکی از نهادهای امنیتی در ارومیه منتقل شد.

آقای آبجامه در تاریخ ۱ تیرماه توسط نیروهای امنیتی در مهاباد بازداشت شده بود. نیروهای امنیتی پس از بازداشت این شهروند، ضمن تفتیش منزل، تعدادی از لوازم شخصی او را ضبط کرده و با خود بردند.

تا لحظه انتشار این خبر، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه وی اطلاعی در دسترس نیست.

رحمت آبجامه، شهروند اهل شهرستان مهاباد، متاهل و پدر یک فرزند است.

کیوان مهتدی و آنیشا اسداللهی، فعالین کارگری علیرغم گذشت ۵۳ روز از زمان دستگیری، کماکان در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین در بازداشت و بلاتکلیفی بسر میبرند. این شهروندان از حدود ۲ هفته پیش از حق برقراری تماس تلفنی با خانواده هایشان محروم شده‌اند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز جمعه ۱۰ تیرماه ۱۴۰۱، کیوان مهتدی و آنیشا اسداللهی، فعالین کارگری علیرغم گذشت ۵۳ روز از زمان دستگیری، همچنان در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین در بازداشت و بلاتکلیفی بسر میبرند.

به گفته یک منبع مطلع “این زوج فعال کارگری تقریبا از ۲ هفته پیش از حق برقراری تماس تلفنی با خانواده هایشان محروم شده‌اند.”

پیش از این نیز یک منبع نزدیک به خانواده این شهروندان به هرانا گفته بود: «روز پنجشنبه ۲ تیر، خانواده آنها جهت ملاقات با فرزندانشان به زندان اوین مراجعه کرده که مسئولان زندان از انجام این امر ممانعت به عمل آورده اند. این شهروندان پیشتر به خانواده هایشان گفته بودند مراحل بازجویی آنها به اتمام رسیده است و با این وجود مسئولان از تعیین قرار به جهت آزادی موقت آنها تا پایان مراحل دادرسی امتناع می کنند.»

کیوان مهتدی و آنیشا اسداللهی در تاریخ ۱۹ اردیبهشت‌ماه امسال، توسط نیروهای امنیتی در منزل خود بازداشت و سپس به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شدند. قرار بازداشت این زوج فعال کارگری اواخر خردادماه به مدت یک ماه دیگر تمدید شد.

پیش از این امیر رئیسان، وکیل مدافع آنها در خصوص آخرین وضعیت موکلان خود اظهار بی اطلاعی کرده و گفته بود اجازه دسترسی به جزئیات پرونده آنها را ندارد. به گفته آقای رئیسیان مرجع رسیدگی یعنی شعبه دوم بازپرسی دادسرای امنیت تنها به ذکر اینکه اتهام امنیتی است کفایت کرده‌ است.

هرانا پیشتر در گزارش‌هایی به تداوم بازداشت و بلاتکلیفی آنیشا اسداللهی و کیوان مهتدی پرداخته بود.

تا لحظه تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروندان اطلاعی در دست نیست.

آنیشا اسداللهی و کیوان مهتدی پیشتر نیز به واسطه فعالیت های خود سابقه بازداشت و محکومیت داشته اند. خانم اسداللهی، در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ماه ۹۸ همزمان با روز جهانی کارگر، در تجمعی که به همین مناسبت برگزار شده بود به همراه تعداد زیادی از فعالان این حوزه بازداشت و به زندان منتقل شد. وی نهایتا توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، از بابت اتهام اخلال در نظم عمومی به یک سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده و مدت ۶ ماه از دوران محکومیت وی نیز به حالت تعلیق درآمد. او در تاریخ ۱۴ دی ماه ۹۸ پس از احضار به شعبه اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و در تاریخ ۱ بهمن ماه همان سال از زندان اوین آزاد شد.

یک شهروند اهل شهرستان مهاباد توسط نیروهای امنیتی در محور پیرانشهر به مهاباد بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

به نقل از کردپا، روز سه‌شنبه ۷ تیرماه ۱۴۰۱، یک شهروند توسط نیروهای امنیتی در محور پیرانشهر به مهاباد بازداشت شد.

 هویت وی “سلیمان سالک، ۶٩ ساله و اهل شهرستان مهاباد” عنوان شده است.

در این گزارش آمده است؛ ماموران امنیتی بدون ارائه حکم قضایی این شهروند را بازداشت کرده اند و علیرغم مراجعات خانواده آقای سالک به نهادهای امنیتی جهت کسب  اطلاع از سرنوشت وی، تاکنون پاسخی در این رابطه به آنها ارائه نشده است.

تا لحظه تنظیم این گزارش، از دلیل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دسترس نیست.

 به دنبال پذیرش درخواست واخواهی و پس از محاکمه مجدد، عبدالله صدوقی، فعال ترک (آذربایجانی) توسط شعبه ۳ دادگاه انقلاب تبریز به ۳ سال و ۶ ماه حبس محکوم شد. در صورت تایید این حکم در مرحله تجدیدنظر با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، ۲ سال و ۶ ماه زندان در خصوص او قابل اجرا خواهد بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، عبدالله صدوقی، فعال ترک (آذربایجانی) توسط دادگاه انقلاب تبریز به ۳ سال و ۶ ماه حبس محکوم شد.

به دنبال پذیرش درخواست واخواهی و پس از محاکمه مجدد، آقای صدوقی توسط شعبه ۳ دادگاه انقلاب تبریز از بابت اتهامات “عضویت در گروه های تجزیه طلب و تبلیغ علیه نظام” به تحمل مجموعا ۳ سال و ۶ ماه سال حبس تعزیری محکوم شد. در صورت تایید این حکم در مرحله تجدیدنظر با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۲ سال و ۶ ماه زندان از بابت اتهام “عضویت در گروه های تجزیه طلب” در خصوص او قابل اجرا خواهد بود.

وی پیشتر به صورت غیابی توسط شعبه ۳ دادگاه انقلاب تبریز از بابت این اتهامات به تحمل ۶ سال حبس تعزیری محکوم شده بود.

یک منبع مطلع در خصوص آخرین وضعیت پرونده آقای صدوقی به هرانا گفت: «دادگاه تجدیدنظر این شهروند چندی پیش برگزار شد اما به دلیل نبود ادله کافی و وجود ایراداتی در روند قضایی پرونده، بدون صدور حکم پایان یافت و بررسی مجدد پرونده در دادگاه تجدیدنظر به هفته های آتی موکول شد.»

آقای صدوقی در تاریخ ۲ مهرماه ۹۹ توسط نیروهای امنیتی در منزل خود بازداشتشد و پس از مدتی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شد.

عبدالله صدوقی (گونتای) پیش از این نیز به دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز خود سابقه بازداشت و محکومیت دارد.