امروز دوشنبه ۱۵ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, یک فعال تلگرامی ساکن رشت توسط ماموران امنیتی در این شهرستان بازداشت شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از ایرنا, امروز دوشنبه ۱۵ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, در پی یورش ماموران امنیتی در شهرستان رشت یک فعال تلگرامی ساکن این شهرستان بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. اتهام تفهیم شده به این فعال رسانه ای در زمان بازداشت نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی عنوان شد. 

ایرج پورمستمند, رئیس پلیس فتا استان گسلان ضمن اعلام خبر بازداشت این فعال تلگرامی ادعا کرد: “در پی رصد فضای مجازی مشخص شد فردی در شبکه اجتماعی تلگرام با نشر اکاذیب در خصوص ویروس کرونا موجب تشویش اذهان عمومی شده که پس از شناسائی محل سکونت این فعال تلگرامی در شهر رشت  در یک عملیات ضربتی بازداشت شد”. 

امروز یکشنبه ۱۴اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, شعبه ۱۰۶ دادگاه کیفری ۲ شهرستان اراک, جملگی کارگران شرکت هپکو اراک را از اتهامات منتسبه تبرئه کرد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از ایلنا, امروز یکشنبه ۱۴اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, چهارده کارگران شاغل در شرکت هپکو اراک که پیشتر توسط شعبه ۱۰۶ دادگاه کیفری ۲ محاکمه شده بودند از اتهامات منتسبه تبرئه و حکم مذکور به این کارگران ابلاغ شد. 

براساس اعلام ابوالفضل رنجبر, رئیس شورای کار شرکت هپکو: “خوشبختانه امروز شاهد حکم تبرئه تمامی ۱۴ کارگر شرکت هپکو از سوی دادگاه بودیم و علاوه بر آن نیز برای اولین بار شاهد محکومیت یک مدیر هستیم”.

 رئیس شورای کار شرکت هپکو همچنین افزود: “نکته قابل توجه در دادگاه رسیدگی به اتهامات کارگران این است که برای مدیرعامل سابق شرکت محکومیت در نظر گرفته شده است، اینکه برای یک مدیرعامل ۶ ماه حبس و ۳۰ ضربه شلاق در نظر گرفته شود جای تعجب برای ما کارگران دارد، اما این نکته نشان از قاطعیت و عدالت دستگاه قضایی دارد”.

رنجبر در خاتمه افزود: “مسببین اصلی شرایط کنونی شرکت هپکو واگذاری ناصحیح آن به بخش خصوصی باید محاکمه شوند. ما کارگران خواستار رسیدگی به این موضوع هستیم تا افرادی که این وضعیت را برای هپکو رقم زدند در دادگاه محاکمه شوند”.

در تاریخ ۳۰ فروردین ماه ۱۳۹۹, جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات کارگران معترض شرکت هپکو اراک توسط شعبه ۱۰۶ دادگاه کیفری ۲ این شهرستان برگزار خواهد شد. 

 در تاریخ ۱۱ دی ماه ۱۳۹۸, دو تن از کارگران شرکت هپکو اراک پس از احضار به دادسرا در این شهرستان بازداشت شده بودند. 

 در جریان مجموعه تجمعات اعتراضی کارگران شرکت هپکو اراک در تاریخ ۲۵ شهریور ماه ۱۳۹۸, جمعی از کارگران شرکت هپکو اراک در مسیر ریل راه آهن شمال_جنوب این شهر دست به تجمع اعتراضی زده بودند. این تجمع با مداخله نیروهای انتظامی به خشونت کشیده شد و تعدادی از کارگران معترض بازداشت و مصدوم شده بودند و پس از انتقال به بازداشتگاههای ارگانهای امنیتی با تودیع قرار وثیقه و کفالت بطور موقت آزاد شدند. 

On May 3th 2020, Ashraf ” Roghayeh” Nafarieh, a Twitter activist, incarcerated in women’s ward of Qarchak Prison in Varamin, was released temporarily on a bail until the completion of her trial.

According to Human Rights in Iran, on Sunday, May 3th 2020, Ashraf ” Roghayeh ” Nafarieh, Twitter activist and a citizen residing in Shahriar, jailed in the women’s ward of Qarchak Prison in Varamin, was released temporarily a 500-million Tomans bail up to the completion of her hearing proceedings.

As reported, after the interrogation and being convicted, a bail of 600 million Tomans was determined for Ashraf Nafarieh, however after reducing it to a bail of 500 million Tomans, she afforded it for her release.

It should be noted that Ashraf ” Roghayeh ” Nafarieh, Twitter activist and a mathematics student in Khajeh Nasir (K. N.) Toosi University (in Tehran), living in Ali Shahavaz area in Shahriar, after the arrest by Security Police agents was taken to the Prosecutor’s Office for interrogation, and then was transferred to the women’s ward in Qarchak Prison in Varamin.

The suppression of social media activists and the imposition of restrictions on their civil rights are among the most flagrant human rights violations of freedom of expression illustrated in UDHR article 19.

Individuals have the right to access a fair trial by an impartial tribunal, as enshrined in international human rights instruments, as well as article 10 of the UDHR and article 14 of ICCPR.

Article 5 of the Criminal Procedure Code stipulates that the accused shall be informed of the charges and provide access to a lawyer as soon as possible. Other defensive rights are mentioned in law, but extrajudicial actions taken by the security services violate the laws that they themselves drafted and claim to be enforced.

On May 3th 2020, Hossein Mousakhani, the political prisoner who was sent to a leave on March 6th 2020 after the outbreak of COVID-19, referring to branch 1 of Law Enforcement in Public and Revolutionary Prosecutor’s Office of Shahriar county, received his Conditionally released .

According to Human Rights in Iran, on Sunday, May 3th 2020, Hossein Mousakhani, born in 1977, son of Shah Ali, a graduate of Bachelor’s degree in English Language and Literature from National University, and a citizen residing in Shahriar city, incarcerated in brigade 5, ward 4, corridor 2 in Greater Tehran Penitentiary (GTP), which had been sent on leave since March (2020) after the outbreak of corona virus, found that he has been granted a leave eventuating to his release.

For further explanations regarding to the granting of leave and then parole to this political prisoner, it should be mentioned that Hossein Mousakhani, born in 1977, son of Shah Ali, a resident of Shahriar who is serving his 8-month sentence in prison on the charge of ” insulting the leadership “, was sent on a leave on bail.

On January 16th 2020, Hossein Mousakhani was transferred from notorious Evin Prison along with a group of other political prisoners to brigade 5, ward 4, corridor 2 of Greater Tehran Penitentiary (GTP).

He was trialled in March 2018 by branch 4 of Shahriar Revolutionary Court on charge of ” insulting the leadership in the media “, and was sentenced to 8 months in prison. The verdict was upheld after the case was referred to the Court of Appeals.

On Saturday, February 10th 2018, Hossein Mousakhani was arrested by Security Police in Shahriar on the charges of ” insulting the leadership ” and ” writing anti-regime slogans and graffiti spray-painting on walls ” and other civil activities. After the arrest he was transferred to detention center of Intelligence Department located in Andisheh city, and due to completion of the interrogation process, he was temporarily released on bail.

Hossein Mousakhani was previously detained and beaten by security plainclothes officers on Wednesday, June 4th 2008, during a protest rally held in response to the former president, Ahmadinejad’s Regional Meeting with a group of Arabian States around the Persian Gulf. After being arrested and beaten, he was take to Shapour Intelligence Department in Tehran and after being 3 days there, he was transferred to the solitary confinement in ward 241 of notorious Evin Prison. Being fingerprinted and interrogated there, and being signed a written commitment for not participating in gatherings, he was released from Evin Prison after 10 days on bail.

Political prisoners in the Islamic Republic prisons are struggling with a wide range of violations of human rights. On one hand, their deprivation of the right to a fair trial, emphasized in Article 10 Universal Declaration of Human Rights (UDHR), and on the other hand, various diseases and physical injuries and their lack of civil rights in the treatment of physical illnesses and injuries are some evident of the abuses. Prisons have been suffering from these diseases since they are being imprisoned, but judicial and security officials in Islamic Republic prisons use this as a lever to justify the views or accusations against individuals, which these are as violations accentuated in Article 5 of the Universal Declaration of Human Rights.

خانواده علی یونسی،‌ دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف که از سوی ماموران سپاه پاسداران بازداشت‌شده،‌ درباره وضعیت جان و سلامتی او در زندان و در پی ۲۴ روز بی‌خبری ابراز نگرانی کرد.

رضا یونسی،‌ برادر این دانشجوی زندانی، روز یکشنبه ۱۴ اردیبهشت‌ماه در صفحه توییتر نوشت: «دیروز و امروز، ۱۳ و ۱۴ اردیبهشت، پدرم به دادسرای زندان اوین مراجعه کرد، اما به داخل راهش ندادند. مشخص نیست به دنبال چه داستانی هستند که بعد از ۲۴ روز، اجازه نمیدن برادرم حتی تلفن بزنه به خانواده که بدونیم سالم است.»

او اضافه کرد: «علی جان، امیدواریم که خودکشیت نکرده باشند.»

یونسی دانشجوی مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف هم‌زمان با امیرحسین مرادی دانشجوی فیزیک این دانشگاه شامگاه جمعه ۲۲ فروردین‌ماه از سوی ماموران امنیتی سپاه پاسداران و با ضرب و شتم بازداشت شدند.

ادامه بازداشت یونسی با واکنش فعالان دانشگاهی و علمی در رسانه‌های اجتماعی روبه‌رو شده است. 

روز شنبه فیروز نادری،‌ از مدیران ارشد پیشین در ناسا و مشاور فعلی این سازمان، در توییتر نوشت: «این نظام که سابقه به زنجیر کشیدن دانشمندانش را دارد، از تحصیل‌کرده‌های خارج از کشور می‌خواهد که به ایران برگردند و به کشورشان خدمت کنند، در حالیکه دانشجویان ارشد ایران را به بهانه‌های ساختگی دستگیر و زندانی می‌کند.»

او بازداشت این دانشجوی برنده مدال طلای المپیاد جهانی نجوم را «عملی ضد مردمی» خوانده و خواستار آزادی او شد.

برادر یونسی پیشتر گفته بود که هنگام بازداشت ۱۲ مامور سپاه پاسداران علاوه بر ضبط وسایل شخصی او پیشانی‌اش را مجروح کرده بودند.

خواهر و برادر این دانشجوی زندانی در این مدت بارها نسبت به عدم پاسخگویی مقام‌های امنیتی و قضایی درباره دلیل بازداشت انتقاد و درباره وضعیت سلامتی برادرشان ابراز نگرانی کرده‌اند.

ماموران به خانواده یونسی گفته‌اند که برای او و دیگر دانشجوی بازداشت‌شده پرونده‌ای در شعبه شش دادسرای امنیت اوین باز شده و جعفری بازپرس پرونده  است.

«محمد علی طاهری»، بنیانگذار “عرفان حلقه” با اطلاع از اقدام به خودکشی «محمد نوریزاد» زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیل آباد مشهد، خطاب به وی نامه ای نوشت.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، امروز یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹، «محمد علی طاهری» بنیان گذار “عرفان حلقه” در نامه ای مراتب تأسف و تأثر خود را نسبت به اقدام به خودکشی «محمد نوریزاد» اعلام کرد و نوشت: “اقدام به خودکشی شما به عنوان راهی برای مبارزه منفی در مقابل ظلم و ستم روا شده بر شما و فرزند عزیزتان را شنیدم و بینهایت متاثر و متاسف شدم.”

«محمد علی طاهری» در ادامه افزود: “باید یادآور شوم که وجود گرانمایه شما از سرمایه های ملی است و صرفا به خود شما تعلق ندارد که تصمیم به مبارزه از طریق اقدام به خودکشی نمایید.”

متن کامل نامه «محمد علی طاهری»، بنیانگذار “عرفان حلقه” خطاب به «محمد نوریزاد» زندانی سیاسی، به این شرح است:

به نام خدا
جناب آقا ی محمد نوریزا د مبارز عزیز و ارجمند

خبر اقدام به خودکشی شما به عنوان راهی برای مبارزه منفی در مقابل ظلم و ستم روا شده بر شما و فرزند عزیزتان را شنیدم و بینهایت متاثر و متاسف شدم. باید یادآور شوم که وجود گرانمایه شما از سرمایه های ملی است و صرفا به خود شما تعلق ندارد که تصمیم به مبارزه از طریق اقدام به خودکشی نمایید.
هرچند که خود من در بازداشتگاه الف -۲ اوین چهار بار اقدام به خودکشی نمودم؛ اما من به منظور اجتناب از دادن اعترافات کذب و خلاف واقع دست به خودکشی زدم و نه به منظور دیگری. از اینرو، در خواست میکنم در شیوه مبارزاتی خود تجدید نظر نموده و به مصداق آیه شریفه « و لا تقتلوا انفسکم ان الله کان بکم رحیما» از این اقدام هرچند شجاعانه برای همیشه صرفنظر نمایید و خانواده، دوستان و همه آزاداندیشان را از این نگرانی برهانید. با وجودی که همه نگران ظلم و ستم روا شده بر شما و خانواده محترمتان هستیم .

با آرزوی توفیق الهی برای شما و همه مبارزین راه آزادی

محمد علی طاهری
تورنتو: ۱۳۹۹/۲/۱۴ – ۲۰۲۰/May/5

امروز یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ماه، دو شهروند در شهرستان سنندج توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، امروز یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹، دو شهروند از اهالی شهرستان سنندج توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.

هویت این شهروندان «طارق رحیم‌پور، فرزند موسی» و «بنیامین رحیم‌پور، فرزند موسی» احراز شده است.

علیرغم پیگیری و مراجعه‌ خانواده‌ این دو شهروند به مراکز قضایی و امنیتی شهرستان سنندج، تا لحظه‌ی انتشار این خبر، تلاش‌ها جهت کسب اطلاع از سرنوشت آنان بی‌نتیجه بوده و اطلاعی از محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه‌ آن‌ها در دست نیست.

بنیامین رحیم پور

طارق رحیم پور

رضا عچرش، شهروند اهل سوسنگرد امروز یکشنبه ۱۴ اردیبهشت با پایان ایام مرخصی بازداشت و به زندان شیبان اهواز بازگردانده شد. آقای عچرش پیشتر با تودیع قرار وثیقه به مرخصی استعلاجی اعزام شده بود.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۹، رضا عچرش، شهروند اهل سوسنگرد با پایان ایام مرخصی بازداشت و به زندان شیبان اهواز بازگردانده شد.

بازداشت آقای عچرش در زمان مراجعه به شعبه ۸ دادگاه انقلاب اهواز جهت تکمیل مدارک پزشکی و تمدید مدت مرخصی استعلاجی صورت گرفته است. این زندانی پیشتر با تودیع قرار وثیقه ۱ میلیارد تومانی به مرخصی اعزام شده بود.

آقای عچرش در مدت مرخصی دو عمل‌ جراحی فتق و بریدن قسمتی از روده‌ را انجام داده است. به گفته یک منبع مطلع از وضعیت این زندانی، آقای عچرش نیازمند انجام عمل جراحی چشم نیز بوده و با بازگشت به زندان، درمان او ناتمام ماند. گفته می‌شود وی از بیماری دیسک کمر و بیماری عضلانی نیز رنج می‌برد.

رضا عچرش در مردادماه ۹۵ توسط نیروهای امنیتی در سوسنگر بازداشت و پس از حدود ۳ ماه با پایان مراحل مراحل بازجویی از بازداشتگاه اطلاعات سپاه به زندان شیبان اهواز منتقل شد.

رضا عچرش نهایتا توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب اهواز به ریاست قاضی زارع از بابت اتهامات “جاسوسی، همکاری با یکی از گروههای مخالف نظام و تبلیغ علیه نظام” به ۱۱ سال حبس که قسمتی از آن به تعلیق درآمده است، محکوم شد.

رضا عچرش، ۳۵ ساله، فرزند سعید و از اهالی شهرستان سوسنگر در استان خوزستان است.

امروز یکشنبه ۱۴اردیبهشت ماه ۱۳۹۹,  برهان کمانگر, زندانی سیاسی محبوس در زندان کامیاران در سومین از اعتصاب غذای اعتراضی خود به سلول انفرادی منتقل شد. این زندانی سیاسی در اعتراض به محرومیت از حق مرخصی اعتصاب غذا کرده است. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از شبکه حقوق بشر کردستان, روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, برهان کمانگر, زندانی سیاسی محبوس در زندان کامیاران که در اعتراض به محرومیت از حق مرخصی با دوختن لبهای خود اعتصاب غذا کرده است به سلول انفرادی منتقل شد. این زندانی سیاسی در حال تحمل حبس تعزیری ۲ ساله خود می باشد. 

بنقل از یک منبع مطلع ضمن اعلام این خبر گفت: “برهان کمانگر که از زمان اعلام اعتصاب غذا هیچ تماسی با خانواده نداشته، از سه روز پیش هم به سلول انفرادی انتقال یافته و با توجه به بیماری معده برهان این باعث افزایش نگرانی خانواده از وضعیت نگهداری و سلامتی او شده است”.

همچنین مسئولان زندان کامیاران, نه تنها به درخواست برهان کمانگر توجهی نکردند بلکه وی را به سلول انفرادی منتقل کردند و این زندانی سیاسی در وضعیت جسمانی نامناسبی بسر می برد و این مشکل به دلیل بازداشت حسین کمانگر, دائی وی که از تاریخ ۱۵ دی ماه ۱۳۹۷ در بازداشت و بلاتکلیفی بسر می برند برمی گردد. 

این فعال هنری, در تاریخ ۲۸ اسفند ماه ۱۳۹۸, جهت اجرای حکم حبس تعزیری ۲ ساله خود پس از بازداشت به زندان شهرستان کامیاران منتقل شد. 

برهان کمانگر, در آذر ماه ۱۳۹۸, توسط شعبه ۱ دادگاه انقلاب شهرستان سنه به ریاست قاضی سعیدی, از بابت اتهام عضویت در احزاب کورد مخالف نظام « پژاک » در مجموع به تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکوم شده بود. پس از اعتراض این فعال هنری به حکم صادره و ارجاع پرونده به دادگاه تجدیدنظر استان کردستان این حکم به ۲ سال حبس تعزیری کاهش پیدا کرد. 

برهان کمانگر, در تاریخ ۱۵ مرداد ماه ۱۳۹۸, در جریان بازداشتهای گسترده هنرمندان و فعالان مدنی شهر کامیاران بازداشت شد. نیروهای امنیتی با مراجعه به مغازه  موبایل فروشی وی اقدام به تفتیش مغازه و بازداشت وی کردند و پس از انتقال وی به منزل شخصی وی و تفتیش منزل و ضبط برخی دیگر از اقلام شخصی وی این شهروند را به بازداشتگاه اداره اطلاعات شهرستان سنه منتقل کردند و پس از پایان مراحل بازجوئی در تاریخ ۱ مهر ماه ۱۳۹۸, به زندان کامیاران منتقل و در تاریخ ۲۰ مهرماه همان سال با تودیع قرار وثیقه ای به مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان به طور موقت آزاد شد.

در حالی‌که مرکز پژوهش‌های مجلس وضعیت اقتصادی را «رکود همراه با نا‌اطمینانی» توصیف کرده و تخمین زده که بین دو میلیون ۸۰۰ هزار تا شش میلیون نفر در ایران «کار» خود را بر اثر شیوع کرونا از دست داده‌اند، حسین راغفر اقتصاددان گفت که در صورت عدم حل بحران کارگری، احتمال تکرار اعتراضاتی مشابه اعتراضات سراسری آبان ماه ۹۸ و چه بسا شدیدتر وجود دارد.

بنابر اعلام مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، نتایج بررسی‌های این مرکز نشان می‌دهد تحت سناریوهای مختلف بین ۵/۷  تا ۱۱ درصد از ستانده اقتصاد در ‌نتیجه شیوع ویروس کرونا کاهش خواهد یافت  و بین دو میلیون و ۸۷۰ هزار تا شش میلیون و ۴۳۱ هزار نفر از شاغلان فعلی، متاثر از شیوع ویروس شغل خود را از دست خواهند داد.»

این مرکز تاکید کرده است که  شیوع کرونا از ماه‌های پایانی سال ۱۳۹۸ و تداوم آن در سال ۱۳۹۹، اقتصاد ایران را «در یک وضعیت رکود همراه با نا‌اطمینانی» قرار داده است؛ از طرفی «کاهش تقاضا برای صادرات محصولات ایران و به‌طور‌کلی کاهش تجارت جهانی، تقاضای کل را از‌طرف تجارت خارجی متاثر می‌کند و در بخش داخلی نیز تقاضای کل هم به‌دلیل کاهش درآمد خانوار و کاهش برخی کالاها و خدمات که به شیوع بیشتر ویروس منجر می‌شوند مانند حمل‌و‌نقل، رستوران و هتلداری، پوشاک و مشاغل مشابه را تحت تأثیر قرار می‌دهد» و «از‌طرف‌دیگر عرضه کل اقتصاد نیز به‌دلیل اختلال در شبکه تامین مواد اولیه و محدودیت فعالیت‌ برخی از واحدهای صنفی، با شوک عرضه مواجه شده است.»

گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس می‌افزاید در کنار همه این موارد که رکود به‌ویژه در فصل بهار را به همراه خواهد داشت، نااطمینانی از شرایط در آینده، بسیار مهم‌تر و تأثیرگذارتر از آثار رکودی اولیه است.

براساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس «صرفنظر از میزان شیوع تحت سناریوهای مختلف آنچه مشخص است آن است که چه با کنترل بیماری تا چند ماه آینده و چه در صورت عدم کنترل و تداوم آن تا پایان سال، اقتصاد ایران تا پایان سال ۱۳۹۹ درگیر تبعات اقتصادی ناشی از این ویروس خواهد بود.»

همزمان روزنامه همشهری از افزایش چند میلیون نفری شمار بیکارانی خبر داد که در جریان شیوع کرونا، شغل خود را از دست داده‌اند. این روزنامه از قول حمید حاج اسماعیلی، کارشناس حوزه کار، نوشت: براساس برآورد انجام شده «در بخش کارگری در جریان شیوع کرونا بیش از  پنج میلیون بیکاری مطلق در کشور داریم و این در حالی است که با تورم و کاهش تقاضا روبه‌رو هستیم و این بخش ممکن است تا پایان سال با این بحران دست و پنجه نرم کنند.»

دست‌کم نزدیک به یک میلیون نفر از کارگرانی که شغل خود را از دست داده‌اند از بخش کارگران رسمی و دارای قرارداد و سابقه پرداخت بیمه بوده‌اند. به گفته مسعود بابایی، مدیرکل بیمه ‌بیکاری وزارت کار تاکنون در سایت وزارت کار ۷۹۶ هزار نفر درخواست دریافت بیمه بیکاری ثبت نام را ثبت کرده‌اند که از این تعداد حدود ۶۶۵ هزار مشمول شناخته شده‌‌اند اگرچه بیش از ۱۳۰ هزار نفر در مرحله در خواست‌شان رد شده است.

حمید حاج اسماعیلی، کارشناس حوزه کار، بخش بزرگی از کارگرانی که شغل خود را از دست داده‌اند را کارگران بخش خدمات معرفی کرد و گفت که ۵۰ درصد نرخ اشتغال کشور در بخش خدمات قرار می‌گیرد که هم‌اکنون بیش از ۹۰درصد آنها بیکارند.

به گفته این کارشناس حوزه کار «تعطیلی گردشگری، مغازه‌ها و صنوف مصداق ضربه دیدن کارگران بخش خدماتی است و در جریان کرونا گردشگری تعطیل شد. بخشی از مشاغلی که در بستر اینترنت و فضای مجازی هم شکل گرفته بود به دلیل عدم حمایت‌های بیمه‌ای، اجتماعی، تعطیل شدند.»

علاوه بر کارگران بخش خدماتی، کسب‌وکارهای فاقد شناسنامه و فاقد ثبت هم در جریان کرونا دچار آسیب شده‌اند و برنامه‌ حمایتی مناسبی برای آنها وجود ندارد این گروه از کسب و کارها شامل دستفروشان نیز می‌شود که جمعیت بزرگی را تشکیل می‌دهند. در بخش مختلف صنعت حمل‌ونقل نیز جمعیت بزرگی از کارگران مشغول به‌کار بوده‌اند که در جریان کرونا بیکار شده‌اند.

کارگران ساختمانی و کارگران فصلی که بخش بزرگی از آنها هیچ سابقه بیمه یا قراردادی ندارند از جمله کارگرانی هستند که به ویژه در استان‌های مختلف شغل خود را از دست داده‌اند.

شیوع کرونا همچنین آسیب بسیاری به کشاورزان و دامداران در روستاها وارد کرده است. طبق آخرین سرشماری نفوس و مسکن جمعیت روستانشینان ایران حدود ۲۱میلیون نفر هستند که ۲۵درصد جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند و بخش عمده‌ای از آنها به‌کار کشاورزی مشغول هستند. در روزهای اخیر تصاویر مختلفی از کشاورزانی منتشر شده محصولات آنها از جمله گوجه و پیاز خریداری نداشته است. در حوزه دامداری صنعتی نیز ویدیوهای نابود کردن میلیون‌ها جوجه یک روز در میان رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی بحث برانگیز شد و اعتراضاتی را برانگیخت.

حسین راغفر، اقتصاددان، روز شنبه در مصاحبه با روزنامه جهان صنعت، گفت که «بسیاری از کارگران به خصوص افرادی که در بازار کار غیر‌رسمی فعالیت می‌کنند به طور عمده به دلیل ماهیت بازار کار دستمزدهای ناچیزی دریافت می‌کنند، با شیوع ویروس کرونا بیکار شدند و مشخص نیست در این مدت چگونه نیازهای اساسی خود و خانواده را برطرف کردند و این روزها برای این دسته از افراد مصیبت بزرگی است.»

 او به مقام‌های حکومتی توصیه کرد که «باید یک ستاد ملی مرکب از نهاد‌های مختلف به خصوص قوای مختلف از قوه مجریه و مقننه و قضاییه و همین‌طور نهاد‌های خارج از نظارت‌های دولتی آستانه قدس رضوی و بنیاد مستضعفان و همچنین نهاد‌های دولتی فعال در حوزه حمایت‌های اجتماعی سازمان بهزیستی و وزارت کار رفاه تعاون آموزش‌ و پرورش و ستاد اجرایی فرمان امام تشکیل شود» و تمام انرژی‌های خود را رفع بحران کارگری شکل گرفته متمرکز کنند.

راغفر هشدار داد که با توجه به «شکاف فعلی میان دستمزد و هزینه‌های زندگی کارگران» و بیکاری گسترده در جریان شیوع کرونا «نباید تکرار وقایع آبان ۹۸ را دور از ذهن دانست و اگر در این مدت دولت تصمیم منطقی نگیرد و همانند قبل پیش‌رود اعتراضات مردمی همانند آبان ۹۸ شکل می‌گیرد و چه‌بسا شدیدتر از قبل.»