«ارس امیری»، دانشجوی کارشناسی ارشد در «دانشگاه کینگستون» بریتانیا از زندان مرخص شد.

 «کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی» روز پنج‌شنبه ۲۱ فروردین ۱۳۹۹ این خبر را اعلام کرده است.

امیری اسفند سال ۱۳۹۶ برای دیدار با خانواده‌اش به ایران سفر کرده بود که از سوی نیرو‌های امنیتی به اتهام «جاسوسی» بازداشت و محاکمه شد.

وی از سوی دستگاه قضایی به ۱۰ سال زندان و دو سال ممنوع‌الکاری و ممنوع‌الخروجی محکوم شده است.

 ارس امیری چندی پیش در نامه‌ای به رییس قوه قضاییه نوشته بود که نهادهای امنیتی از او خواسته‌اند با آن‌ها همکاری کند اما او این پیشنهاد را رد کرده است.

«سمانه نوروزمرادی»، از زندانیان سیاسی پادشاهی‌خواه علی‌رغم وجود تائیدیه پزشکان مبنی بر بیماری، به زندان «اوین» بازگردانده شد.

این هوادار شاهزاده «رضا پهلوی» و از اعضای کمپین بازگشت شاهزاده که در پی شیوع ویروس کرونا به مرخصی کوتاه مدت اعزام شده بود، با فشار مقامات زندان اوین و عدم تمدید مرخصی وی، روز یک‌شنبه خود را به زندان اوین معرفی کرد. بازگشت او به زندان در حالی رخ داد که مرخصی برخی از زندانیان تا ۳۰ فروردین تمدید شده است. مقامات زندان در تماس با او و وکیلش تاکید کرده بودند که او باید به زندان برگردد.

این زندانی سیاسی که در قرنطینه است، در تماسی از زندان گفته است: «یک زندانی را به سلول من فرستاده‌اند که احتمال دارد مبتلا به ویروس کرونا باشد.»

نوروزمرادی چندین گواهی پزشکی برای بیماری «لوپوس» مفصلی و بیماری سرطان سینه که عفونت آن باعث بروز قارچ نیز شده، به مقامات زندان اوین ارایه کرده است اما مسوولان زندان توجهی به آن نکرده و او را به زندان انتقال داده‌اند.

نوروزمرادی متولد نهم آبان ۱۳۶۵ در شهرستان تنکابن (شهسوار) است. فوق‌لیسانس کارگردانی تئاتر دارد و از فعالان سیاسی طرف‌دار پادشاهی مشروطه محسوب می‌شود. شهریور ۱۳۹۷ او به دلیل فعالیت در «کمپین بازگشت شاهزاده»، توسط نیروهای اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت و پس از حدود یک ماه بازجویی، با تودیع وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی، به‌صورت موقت آزاد شد. کمپین بازگشت شاهزاده از اواخر سال ۱۳۹۴ توسط عده‌ای از هواداران رضا پهلوی، فرزند آخرین شاه ایران در داخل و خارج از کشور راه‌اندازی شد.

این فعال سیاسی طرف‌دار پادشاهی مشروطه در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی «ایمان افشاری» با اتهامات «اجتماع و تبانی و اقدام علیه امنیت ملی کشور»، «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به بنیان‌گذار انقلاب» و «توهین به آیت‌الله خامنه‌ای» محاکمه و به هشت سال حبس تعزیری محکوم شد؛ حکمی که براساس «قانون مجازات اسلامی»، اشد آن، یعنی پنج سال از آن اجرا می‌شود.

حکم نوروزمرادی البته به دلیل عدم اعتراض و تسلیم به رای، درنهایت به سه سال و ۹ ماه حبس کاهش پیدا کرد. او از چهارم اردیبهشت ۱۳۹۸ برای اجرای حکم زندان بازداشت و به بند زنان زندان اوین منتقل ‌شده بود.

ملیحه شورچه، مادر سهیلا حجاب که اواخر اسفندماه با تودیع قرار از زندان اوین آزاده شده است، در نامه‌ای خطاب به مقامات کشور، ضمن ابراز نگرانی از وضعیت سلامت زندانیان سیاسی باتوجه به شیوع ویروس کرونا در کشور خواهان آزادی سایر زندانیان عقیدتی که هم اکنون در زندان به سر می‌برند شده است. وی در بخشی از این نامه می‌گوید “حال تمام مادرانی که فرزندانشان در زندان هستند را می‌فهمم، به خصوص اضطراب ناشی از بیماری کرونا. من تنها مادر سهیلا حجاب نیستم آتنا دائمی، ارس امیری، نیلوفر بیانی، رضوانه احمدخانبیگی، مریم اکبری منفرد، سپیده کاشانی، مژگان کشاورز، صبا کردافشاری، یاسمن آریانی، سمانه نوروز مرادی و نگین قدمیان فرزندان من هستند. آنها را آزاد کنید و خانواده هایشان را دریابید.”

پس از شیوع گسترده ویروس کرونا و افزایش نگرانی ها از سرنوشت صدها هزار زندانی، رئیس قوه قضائیه طی دو بخشنامه در اسفندماه سال گذشته به هدف کنترل وضعیت بهداشتی زندانها شرایطی را برای اعزام به مرخصی زندانیان اعلام کرد که عمدتا شامل زندانیان مالی و همینطور زندانیان با محکومیت کمتر از ۵ سال می شد.

این شرایط در مورد زندانیان سیاسی سختگیری مضاعفی دارد علاوه بر اینکه مسئولان قضایی یا سازمان زندانها در روند اداری مرخصی برخی زندانیان عقیدتی مانع تراشی های فراقانونی می کنند. مسئولان تاکنون با آزادی بسیاری از زندانیان سیاسی مخالفت کرده‌اند.

ملیحه شورچه، مادر سهیلا حجاب در نامه‌ای خطاب به مقامات کشور، ضمن ابراز نگرانی از وضعیت سلامت زندانیان سیاسی باتوجه به شیوع ویروس کرونا در کشور خواهان آزادی این زندانیان شده است.

متن کامل این نامه که جهت انتشار در اختیار هرانا قرار گرفته است عینا در ادامه می‌آید:

“خانواده زندانیان سیاسی را دریابید!

این روزها که جهان درگیر بحران کروناست و هزاران هنرمند، ادیب، روزنامه نگار، جامعه شناس، اقتصاد دان، جغرافیدان، حقوقدان و پزشک و محقق در رسانه‌های اجتماعی بی ریا و غمخوارانه تلاش می‍‌کنند تا سامان اجتماعی را تقویت کنند و موقعیت بحرانی را برای جامعه تفسیر و معنا کنند. حاکمان امور کشور را به تعارف برگزار می‌کنند و به جای آنکه دور میز مقابل لنز دوربین‌ها بنشینند و فکر چاره‌ای باشند با یکدیگر از پشت صفحات مجازی و توییتری بحث و جدل می‌کنند. عصر تکنولوژی امروز برای هر بیماری در آزمایشگاه ها دلایل علمی قابل اثبات یا ابطال دارد. چه نیازی به دین است؟ روحانیون در حال ایفای چه نقشی هستند که برای رهایی از کرونا مدام از باورهای اعتقادی مردم بهره می جویند؟

زخم تحقیر این ملت به سادگی درمان نمی‌شود. موریانه فساد و بی‌اعتمادی گسترده، همه زوایا را در بر گرفته است. به جای متهم کردن یکدیگر به سهل انگاری و رفتن به سراغ دست‌های پیدا و پنهان خارجی، بیندیشید که چه کرده‌اید که مردم در اوج نارضایتی و در حال انفجار هستند؟ و در این میان حفظ جان زندانیان سیاسی و عقیدتی که هر یک صدای گروه های مظلوم، فرودست و آسیب دیده  کشور بوده‌اند و به یک زبان که همانا زبان انسانیت است، اینگونه بی‌اهمیت برخورد می‌کنید.

کنشگرانی که آرمانشان دفاع از انسان‌ها در برابر ویروس های طبیعی، سیاسی و اجتماعی جهل، ریا و ظلم و سرکوب بوده است و خواهان فضایی عادلانه تر، آزادتر، اخلاقی‌تر و منصفانه برای زندگی هستند. مهم ترین نشانه سقوط یک حاکمیت زمانیست که حقوق مدنی شهروندان توسط حاکمان پاس داشته نمیشود. ایرانی بودن و احساس وظیفه در برابر ایران واژه سنگینی است. به سنگینی ۲۵۰۰ سال تاریخ، به سنگینی خون های مردمانی که تحت لوای آرمان های گوناگون ریخته شد.

وقتی دخترم آزاد شد، به خاطر حفظ سلامتی او از بیماری کرونا خوشحال بودم. اما او خواب‌های شبانه‌اش مغشوش و درهم ریخته است. این یعنی فشارهای روحی بسیاری در دوران بازداشتش متحمل شده است. در تمام دوران بازداشتش، مدام در بیمارستان به بودم و اکنون حال تمام مادرانی که فرزندانشان در زندان هستند را می‌فهمم، به خصوص اضطراب ناشی از بیماری کرونا.

از مسئولین می‌خواهم خانواده های زندانیان سیاسی را دریابند! من تنها مادر سهیلا حجاب نیستم. آتنا دائمی، ارس امیری، نیلوفر بیانی، رضوانه احمد خان بیگی، مریم اکبری منفرد، سپیده کاشانی، مژگان کشاورز، صبا کردافشاری، یاسمن آریانی، سمانه نوروز مرادی و نگین قدمیان فرزندان من هستند. آنها را آزاد کنید و خانواده هایشان را دریابید!

ملیحه شورچه/ ۲۰ فروردین ۱۳۹۹”.

درخصوص سهیلا حجاب گفتنی است؛ خانم حجاب در دیماه ۹۷ در شیراز بازداشت و پس از طی مراحل دادرسی به ۲ سال حبس محکوم شده بود. وی پس از تحمل ۵ ماه حبس در زندان عادل آباد شیراز با اعمال عفو از زندان آزاد شد. با این حال وی ۱۰ روز پس از آزادی مجدداً در خردادماه سال گذشته توسط نیروهای اطلاعات سپاه بازداشت و به بند زنان زندان اوین منتقل شد. وی نهایتا روز شنبه ۲۴ اسفندماه با تودیع قرار وثیقه ۳ میلیارد تومانی، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شده بود.

خانم حجاب روز چهارشنبه ۲۸ اسفند ماه توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه از بابت اتهاماتی ازجمله “تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی، تشویش اذعان عمومی به قصد آشوب و تشکیل گروه غیرقانونی” مجموعا به ۱۸ سال حبس تعزیری محکوم شده است. در صورت تایید این حکم در دادگاه تجدیدنظر، با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری برای وی قابل اجرا خواهد بود.

Milad Arsanjani, a prisoner held in the Greater Tehran Prison and one of the detainees from November 2019 protests, was sentenced to seven years in prison.

According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, Milad Arsanjani, who was arrested by security forces at his home in Shahriar after the nationwide protests in November 2019 and transferred to Greater Tehran Prison at the end of the interrogation process, was sentenced by a court. The Shahriar Revolutionary Court was sentenced to five years in prison on charges of “gathering and conspiracy” and two years in prison for “insulting the leadership” that is a total of seven years in prison.

He objected to the sentencing, and if the sentence is upheld by the Court of Appeals, under Article 134 of the Islamic Penal Code, a five-year prison sentence for ” gathering and conspiracy” has to be served.

Earlier, the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, on Friday, January 11^th, 2020, in a report identifying dozens of citizens arrested during the nationwide protests in November of last year including Milad Arsanjani.

On Tuesday April 7th 2020, branch 4 Court of Appeals in Kordestan province, through issuance a lawsuit, sentenced Kamran Sakhtemangar, the labor activist to a 6 year conviction because of two accusations. This labor activist was initially sentenced by Revolutionary Court of Appeals in Sanandaj to serve 6 years in prison.

According to the report of Human Rights in Iran, On Saturday February 15th 2020, Kamran Sakhtemangar, the labor activist residing in Sanandaj, already trialled by branch 4 Court of Appeals in Sanandaj, headed by ” judge Tayyari “, on the charges of ” propaganda against the System ” and ” membership in Komala Party “, was sentenced to a total of 6 years in prison. This sentence was previously issued by inferior court and only was confirmed in appeals procedure. With applying Article 134 of Criminal Procedure Code, 5 years of the above-mentioned Imprisonment will be exerted on Kamran Sakhtemangar.

Based on the issued lawsuit by branch 4 Court of Appeals in Kurdetan province, Kamran Sakhtemangar was sentenced to 5 years in prison on the charge of ” membership in Komala Party ” and also 1-year prison sentenc on the charge with ” propaganda against the System “.
On Tuesday 14th 2019, branch 1 Revolutionary Court of Sanandaj sentenced him to 5 years in prison accused of ” membership in Komala Party “, in addition 1 another year in prison for the charge for ” propaganda against the System “.

Kamran Sakhtemangar, labor activist, on Tuesday September 14th 2019, was detained by Security Forces in Saqqez and after interrogation procedure and realization of two accusations, ” membership in Komala Party ” and ” propaganda against the System “, on Tuesday October 3rd the same year, was transferred to Central Prison of Sanandaj on a 500 million Tomans bail.
On Monday November 25th 2019, this labor activist was temporarily released from the detention on a 200 million Tomans bail, until the end of trial proceedings.

The suppression of labor activists and the imposing of security charges against this group of citizens are among the cases of Human Rights violation and also suppression of Freedom of Speech in Iran is a violation of, which it has been an emphasis on it in International Instrument is Human Rights, in Article 19 Universal Declaration of Human Rights, and in International Covenant on Civil and Political Rights, adopted in December 16th 1966.

Besides, the individuals right of access to a fair trial is one of the inalienable rights, that is highlighted in Article 10 of Universal Declaration of Human Rights.

On Saturday the 4th of April 2020 Mahdi Rabiee, doing his time of 5-year-imprisonment under the accusation of financial crimes in type 5 of third prison ward on 2nd Saloon in Great Tehran Prison passed away due to the prohibition to have access to health- and medical care he desired.

According to Human Rights in Iran, on Saturday, April 4th, 2020 Mahdi Rabiee, born on 1977 and imprisoned in Type 5 of 3rd prison ward of 2nd Saloon of Great Tehran Prison, who was doing his 5-year-imprisonment time, after having lungs infection and lack of access to medical and healthcare, passed away.

The deceased Mahdi Rabiee had had the symptoms of Corona Virus for a week before his death, but Prison authorities ignored his requests to be transferred to the prison clinic or a hospital. This is while according to articles 101, 102, 103 and 104 of Prisons Organization Regulation, they are in charge of each prisoner’s life and health and in case of death, they can be punished.

According to an informed source to Human Rights in Iran: “Mahdi Rabiee, 41, the residence of Tehran under the accusation of “Bounced Check” was sentenced to 5 years imprisonment and was kept in Type 5 of 3rd prison ward of 2nd Saloon of Great Tehran Prison has passed away due to lung infection and with symptoms of Corona Virus while Prison’s authorities ignored his situation.”

This source added: “In the last 5 days before his death, he was suffering from dried coughs and continuously but was never transferred to a clinic and was transferred to the hospital in the last moments and just a few minutes after being transferred passed away.

بسیاری از بازداشت شدگان اعتراضات آبان ماه ۱۳۹۸ در شرایط شیوع و گسترش بیماری کرونا در زندانها از اخذ مرخصی یا آزادی موقت محروم می باشند.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، تعداد زیادی از بازداشت شدگان اعتراضات آبان ماه سال گذشته که در تیپ پنج زندان تهران بزرگ محبوس می باشند همچنان موفق به اخذ مرخصی و یا آزادی موقت نشده اند.

طبق گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، که در روز جمعه ۱۱ بهمن ۱۳۹۸ منتشر شد، بیش از ۳۰۰ زندانی اعتراضات آبان‌ماه ۹۸ در زندان تهران بزرگ موسوم به فشافویه محبوس بودند که در این گزارش اسامی ۹۷ نفر از آن‌ها موجود می باشد.

این زندانیان در سالن ۲ تیپ ۵ زندان فشافویه در شرایط نامناسبی زندانی بودند. تیپ ۵ فشافویه، از تیپ‌های تازه‌ساز این زندان است و امکانات رفاهی بسیار محدودی دارد. زندانیان از امکانات اولیه‌ای چون فرش و تلویزیون نیز بی‌بهره هستند و امکانات زندان را با هزینه‌های شخصی خود تأمین می‌کنند.

اسامیِ ذیل بازداشت شدگان اعتراضات آبان ماه سال گذشته می باشند که تا به امروز چهارشنبه ۲۰ فروردین ۱۳۹۹ همچنان در تیپ پنج زندان تهران بزرگ محبوس هستند و موفق به اخذ مرخصی یا آزادی موقت با قید وثیقه نشده اند:

میلاد ارسنجانی_ مهدی باقری_حسین آرمند_فرهاد بخشی_ محسن تشکری_ رضا رمضان زاده_ پویا قبادی_ سیامک پایمرد_ علی اصغر کریمی_ کوروش باقری_ جابر علیجانی_ داوود غفاری_ محمد مهدی عبدالله زاده_ جواد بلندجا_ امید میربریگوند_ سعید اسدی_ بهنود اسماعیلی_ آریا حامدی راد_ ابوالفضل کریمی_حسین میری بگلو_ مجید زره پوش_ علی اکبر حامی_ حمید خسروپور_ رامین باقریان_ سعید تمجیدی_محمد رجبی_ امیرحسین مرادی_ آبتین حسینی_ ابوالفضل مقصودی_ فرشید افتخاری_ ابوالفضل شهبازی_ مرتضی امید بگلو_ حسن عباسی_ حسین ریحانی_ محمد معلمیان_ علی بی کس_ جواد آدینه وند_ وحید باقری_ حسین تاجیک_ایمان دارایی_علی قهرمانی_سید امید موسوی_رضا بیات_مهرشاد سعیدی نیا_ محمد آدم_سهیل علی پناه_محمد باقر سوری_ رضا قریشی_ توحید فتوحی_ سجاد سالاروند_ پوریا غفوری_سیامک مقیمی_ سپهر بابازاده_ کاظم نباتی_امیرحسین کشاورزی_حامد کریمی_حمید جهانگیری_احسان خزایی_ گاحمدعلی حاتمی_مجید قره باغی

امروز چهارشنبه ۲۰ فروردین ماه ۱۳۹۹, رضا حزباوی, شهروند ساکن خرمشهر و از بازداشت شدگان اعتراضات آبان ماه ۱۳۹۸, علیرغم گذشت بیش از ۵ ماه بطور بلاتکلیف در بازداشت بسر می برد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز چهارشنبه ۲۰ فروردین ماه ۱۳۹۹, رضا حزباوی, ۳۵ ساله, متاهل و دارای ۳ فرزند ساکن خرمشهر, در جریان تجمعات اعتراضی آبان ماه سال گذشته بازداشت شده علیرغم گذشت بیش از ۵ ماه از زمان بازداشت در وضعیت بلاتکلیف محبوس شده است. 

 کریم دحیمی, فعال حقوق بشر, ضمن اعلام این خبر گفت: “رضا حزباوى از اهالى خرمشهر،۳۵ ساله، متاهل و دارای ۳ فرزند ساکن منطقه محرزى شهر محمره كه در حوادث آبان ۱۳۹۸ بازداشت شد, تاکنون در بازداشت بسر می برد”.

حقوق بشر در ایران, از اولین روز اعتراضات آبان ماه سال ۱۳۹۸ از طریق انتشار فیلمهای کوتاه دریافتی در کانال تلگرام در قالب گزارشهای جداگانه خبری به تفسیر خبری از چگونگی روند این تجمعات اعتراضی مدنی در شهرهای مختلف کشور پرداخت. این اعتراضات که از تاریخ ۲۴ آبان ماه ۱۳۹۸, با هدف اعتراض به افزایش ناگهانی قیمت بنزین و در پی گسترش تورم و گرانی کالاها و خدمات برگزار شد تا روز ۲۸ آبان ماه ۱۳۹۸, ادامه پیدا کرد و در جریان این تجمعات تعداد بسیاری از شهروندان در شهرهای ایران کشته, زخمی و پس از آن تعداد بسیاری نیز بازداشت شدند. 

همچنین حقوق بشر در ایران با ارائه ۶ گزارش بصورت جداگانه و در تاریخ های مختلف از زمان آغاز این دور از تجمعات اعتراضی اسامی کشته شدگان را اطلاع رسانی کرده است. نکته حائز اهمیت این است که با توجه به عدم شفافیت در گردش آزاد اطلاعات در ایران و سرکوب گسترده آزادی بیان و قطع شدن اینترنت, محیط امنیتی حاکم بر کشور یقینا تعداد شهروندان کشته شده در این دور از تجمعات اعتراضی به مراتب بیش از این ارقام میباشد.

دو مقام‌ ستاد مقابله با کرونا در ایران با ابراز نگرانی نسبت به افزایش تردد و حضور مردم در خیابان‌های تهران درباره ظهور موج بعدی شیوع کرونا در پایتخت هشدار داده و نسبت به امکان وخامت اوضاع آن ابراز نگرانی کردند.

علیرضا زالی، فرمانده ستاد مقابله با کرونا در تهران،‌ روز چهارشنبه ۲۰ فروردین‌ماه ضمن اشاره به افزایش شمار مراجعان مبتلا به کرونا طی روزهای اخیر اعلام کرد که این شهر با محدودیت تخت‌های ویژه آی‌سی‌یو مواجه شده است.

او همچنین تهران را «مرکز داغ» بیماری کرونا برشمرد و گفت: «در تهران ۲۰۰۰ تخت ویژه در دانشگاه‌های دولتی داریم که اغلب این تخت‌ها اشغال‌اند.» این مقام بهداشتی از لزوم توسعه تخت‌های ویژه آی‌سی‌یو خبر داد.

این در حالی است که حسن روحانی، رییس‌جمهوری ایران،‌ روز ۱۳ فروردین‌ماه گفته بود ۱۳ هزار تخت بیمارستانی و همچنین تخت‌های بخش مراقبت‌های ویژه خالی مانده‌اند.

زالی در بخش دیگری از سخنان خود به سیر صعودی شمار مبتلایان به بیماری کرونا اشاره کرد و گفت: «در سه روز اخیر شاهد رشد آمار کلی مراجعان بدحال، سرپایی، بخش‌های بستری و ویژه بودیم که نگران‌کننده است و باید مورد توجه قرار گیرد.»

او در ادامه خواستار جمع‌آوری معتادان متجاهر بدون سرپناه از سطح شهر شد و گفت آن‌ها با رعایت نکردن دستورات بهداشتی و پیشگیرانه موجب شیوع و گسترش بیماری می‌شوند.

هم‌زمان مینو محرز،‌ عضو کمیته ملی مقابله با کرونا،‌ در همین زمینه به کانال خبری امتداد گفت: «طی روزهای گذشته شاهد حضور پرتعداد مردم در خطوط مترو و بی‌آرتی بودیم که بدون تردید در هفته آینده تبعات این تراکم حضور افراد در جامعه به لحاظ شیوع کووید-۱۹ نمایان خواهد شد.»

او هشدار داد که با ادامه روند کنونی،‌ و به خصوص با آغاز فعالیت‌ها از هفته آینده، «پیک جدی کرونا» بروز خواهد کرد. این استاد دانشگاه علوم پزشکی افزود: «وحشت داریم که اوضاع مجددا وخیم نشود.»

محرز به تعداد بالای بیماران بستری در بیمارستان امام خمینی تهران اشاره کرد و گفت: «تعدادی از افراد مبتلا به کرونا که در این مرکز درمانی بستری بودند، همچنان تنها با استفاده از دستگاه اکسیژن قادر به تنفس‌اند و در عین ترخیص تعدادی از بیماران، تعدادی بیمار بدحال نیز به شکل روزانه اضافه می‌شوند.»

این پزشک همچنین اظهار کرد که بیمارانی که سروکارشان به بخش مراقبت‌های ویژه بیفتد،‌ «بالغ بر ۵۰ درصد وضعیت امیدوار‌کننده‌ای برای انتقال به بخش نخواهند داشت.»

رییس دانشگاه علوم پزشکی مشهد در نامه‌ای به رییس قوه‌قضاییه، اعلام کرده به دلیل «‌اشتباه در محاسبه»، آمار رسمی اعلام شده از مبتلایان به ویروس کرونا در دانشگاه علوم پزشکی مشهد، «‌بسیار کمتر از موارد واقعی است».

سید محمدحسین بحرینی طوسی در نامه خود تاکید کرده آمار رسمی مبتلایان به کرونا، صرفا شامل کسانی است که «تست پی‌ سی‌ آر» برای آنها انجام شده و مواردی که «‌بر اساس تشخیص بالینی و یا سی‌تی‌ اسکن» مبتلا به کرونا تشخیص داده شده‌اند را شامل نشده است. 

رییس دانشگاه علوم پزشکی مشهد در نامه خود گفته به دلیل این «‌اشتباه در محاسبه آمار»، درصد مرگ مبتلایان به کرونا در مقایسه با تعداد مبتلایان، بالا به نظر می‌رسد. 

او خبر داده که تنها در دانشگاه‌های علوم پزشکی مشهد، بیش از ۵ هزار نفر از مبتلایان به کرونا با «‌تشخیص بالینی پزشکان» بستری شدند ولی آمار رسمی در این زمینه صرفا متکی به تست پی سی‌ آر بوده که تنها هزار مورد از مجموع ۳۷۰۰ تست انجام شده بوده است. 

بحرینی طوسی در این نامه که روز ۱۹ فروردین ارسال شده، همچنین گفته آزمایش ۴۰۰ نفر که «‌چه بسا هفتاد درصد» آنها مبتلا به کرونا باشند برای «‌مدت طولانی و بدون دریافت پاسخ در آزمایشگاه (‌تهران) مانده است.»

او اضافه کرده که در آمار رسمی مبتلایان کرونا در مشهد، افراد دارای «کرونای خفیف» نیز لحاظ نشده‌اند و از آنها تست هم گرفته نشده، در حالی که «‌به صورت واقعی جزء مبتلایان» هستند. 

رییس دانشگاه علوم پزشکی مشهد بر همین اساس خواهان این شده که موارد مرگ در دانشگاه علوم پزشکی مشهد یا «‌به نسبت جمعیت به صورت مطلق» برآورد شود که به گفته او نشان از پایین‌ترین بودن میزان نسبت به میانگین کشور است یا این که همه موارد تشخیص داده شده شامل «‌علائم بالینی، سی‌تی‌ اسکن مثبت و یا درمان در بیمارستان» را در برگیرد. 

رضا شیران خراسانی، نماینده مشهد در مجلس روز هشتم فروردین گفته بود مبتلایان به ویروس کرونا در ایران، بیماران «حاد تنفسی» معرفی می‌شوند.

او همچنین گفته بود«در خراسان ۴۰۰ نفر بر اثر بیماری حاد تنفسی و ۵۰ نفر بر اثر کرونا جان» باخته‌اند.

روز جمعه ۱۵ فروردین  بر اساس اطلاعات منابع خود اعلام کرده بود برخلاف اظهارات حسن روحانی، رییس جمهوری اسلامی ایران، روند ابتلا به کرونا و مرگ و میر ناشی از آن، در بیشتر استان‌های این کشور تا روز چهاردهم فروردین رو به افزایش بوده است. 

اسنادی که پیشتر از وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی ایران به دست ایران اینترنشنال رسیده نشان می‌داد تا تاریخ ۱۲ فروردین بیش از ۱۰۴ هزار پاسخ مثبت برای آزمایش‌های ارسالی کرونا اعلام شده است.

همچنین پیشتر ایران اینترنشنال به شواهدی دست یافته بود که نشان می‌داد که بیمارستان‌های ایران برای کاستن از آمار قربانیان کرونا، از نوشتن علت واقعی فوت در برگه گواهی فوت بیماران کرونایی خودداری می‌کنند.