روز شنبه ۱۶ فروردین ماه ۱۳۹۹, شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری ۲ ارومیه با صدور و ابلاغ احضاریه ای علی عزیزی, فعال ملی مدنی ساکن این شهرستان را برای حضور در جلسه واخواهی از بابت حکم صادره قبلی بر علیه این فعال ملی مدنی در شعبه مذکور که بصورت غیابی صادر شده بود برای تاریخ رسیدگی ۷ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, احضار کرد. این فعال ملی مدنی پیش از این توسط شعبه مذکور به پرداخت جریمه نقدی و ۲۰ ضربه شلاق محکوم شده بود. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, روز چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, جلسه دادرسی مجدد بر پرونده علی عزیزی, فعال ملی مدنی ساکن ارومیه از بابت اتهامات این فعال ملی مدنی در جریان تجمعات اعتراضی آبان ماه سال گذشته توسط شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری ۲ شهرستان ارومیه برگزار خواهد. این فعال ملی مدنی با توجه به اینکه در زمان برگزاری جلسه دادرسی قبلی همزمان با بازداشت وی در زندان مرکزی تبریز از بابت پرونده ای دیگر نتوانسته بود در جلسه دادرسی حاضر شود. 

بنقل از یک منبع مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران ضمن اعلام این خبر گفت: “علی عزیزی, فعال ملی مدنی,  طی ابلاغیه ای که از طریق سامانه ابلاغ الکترونیکی قوه قضاییه دریافت کرده مقرر شده تا در ساعت۹:۰۰ روز ۷اردیبهشت۱۳۹۹ جهت رسیدگی به حکم غیابی صادره و بر حسب تقاضای واخواهی در شعبه ۱۰۱دادگاه کیفری ۲ مجتمع شهید بهشتی ارومیه حاضر شود”. 

علی عزیزی, در حالی که از بابت پرونده اعتراضات آبان ماه ۱۳۹۸ بطور غیابی از سوی شعبه مذکور  محاکمه و به تحمل جریمه نقدی و شلاق محکوم شده بود در تاریخ ۶ فروردین ماه ۱۳۹۹, پس از اتمام مراحل بازجوئی و تکمیل پرونده جهت ارجاع به دادگاه با تودیع قرار وثیقه ای به مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان بطور موقت و تا اتمام مراحل دادرسی از زندان مرکزی تبریز آزاد شد.

لازم به ذکر است, این فعال ملی ملی مدنی در تاریخ  ۲۷ اسفند ماه ۱۳۹۸, از بابت بازداشتش در جریان تجمعات اعتراضی آبان ماه سال گذشته توسط شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری ۲ ارومیه به ریاست “حمید گلی نژاد”, بطور غیابی مورد محاکمه قرار گرفته بود و از بابت اتهام “اخلال در نظم عمومی از طریق شرکت در تجمعات غیرقانونی” و “بستن خیابان”, توسط شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری ۲ شهرستان ارومیه به پرداخت یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان جریمه نقدی بدل از ۲۰ضربه شلاق و تحمل ۸ ماه حبس تعزیری محکوم شد. 

این فعال ملی مدنی, در تاریخ ۴ اسفند ماه ۱۳۹۸, در پی یورش تعداد زیادی از ماموران اداره اطلاعات ارومیه به منزل پدری وی بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات تبریز منتقل شد. علی عزیزی, در تاریخ ۱۲اسفند ماه ۱۳۹۸, با اتمام مراحل بازجوئی و تفهیم اتهام مرتبط با “عضویت در گروههای تجزیه طلب”, با تودیع قرار وثیقه ای به مبلغ ۱ میلیارد تومان برای هر یک به بند قرنطینه زندان تبریز منتقل شد. 

علی عزیزی, فعال ملی مدنی ساکن ارومیه, در تاریخ ۲۹ آبان ماه ۱۳۹۸, در جریان برگزاری تجمعات اعتراضی که با هدف اعتراض به افزایش قیمت بنزین در شهرهای کشور برگزار شده بود پس از مراجعه ماموران امنیتی به محل کار وی بازداشت شده بود و پس از طی مراحل بازجوئی و تکمیل پرونده جهت ارجاع به دادگاه در تاریخ ۲ آذر ماه ۱۳۹۸, از بازداشتگاه نیروی انتظامی در ارومیه آزاد شده بود. 

این فعال ملی مدنی, پیش از این هم در تاریخ در تاریخ ۱۲خرداد ۱۳۹۸, در پی حضور احضار قبلی به شعبه ۶ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب ارومیه پس از تفهیم اتهام ” اقدام علیه امنیت ملی” و افزایش مبلغ وثیقه به ۱۵۰ میلیون تومان و عدم توانائی وی در تامین مبلغ وثیقه تا پایان ساعت اداری همان روز به دستور بازپرس پرونده بازداشت شده بود و پس از تامین مبلغ وثیقه در تاریخ ۲۵ خرداد ماه ۱۳۹۸, با تودیع قرار وثیقه ای به مبلغ ۱۵۰ میلیون تومان از بند جوانان زندان مرکزی ارومیه آزاد شده بود.

علی عزیزی”, پیش از این و در تاریخ ۱۱ خرداد ۱۳۹۸, به شعبه ۶ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب ارومیه طی تماسی تلفنی, برای روز ۱۲ خرداد  راس ساعت ۱۰ صبح جهت رسیدگی به اتهامات مطروحه احضار شده بود. 

در تاریخ ۱۲خرداد ۱۳۹۸, علی عزیزی, فعال ملی مدنی ساکن ارومیه, در پی حضور احضار قبلی به شعبه ۶ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب ارومیه پس از تفهیم اتهام ” اقدام علیه امنیت ملی” و افزایش مبلغ وثیقه به ۱۵۰ میلیون تومان و عدم توانائی وی در تامین مبلغ وثیقه تا پایان ساعت اداری همان روز به دستور بازپرس پرونده بازداشت و به بازداشتگاه منتقل شده بود.

تفهیم اتهام جدید “اقدام علیه امنیت ملی” از بابت پرونده ای بود که “علی عزیزی” از سال ۱۳۹۴ به جهت آن بازداشت شده بودند و و فقط با اتهام “تبلیغ علیه نظام” مورد تفهیم اتهام قرار گرفته و با قید وثیقه آزاد شده بودند. 

همچنین سجاد شهیری, دیگر فعال ملی مدنی و هم پرونده با علی عزیزی, در تاریخ ۲۶ دی ماه ۱۳۹۸, در حالی که در خیابان با خودروی خود در حال تردد بود توسط نیروهای امنیتی لباس شخصی بازداشت و در همان روز از  شهرستان سولدوز « نقده », به بازداشتگاه اداره اطلاعات تبریز منتقل شده بود. 

این فعال مدنی پیش از این و در تاریخ ۱۳ شهریور ماه ۱۳۹۸, به همراه میرموسی ضیا گرگری, از دیگر فعالان ملی مدنی ساکن شهرستان نقده, توسط شعبه ۱۰۳ دادگاه کیفری ۲ شهرستان نقده, از بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام” به تحمل ۱ سال حبس تعزیری از نوع درجه ۸ محکوم شده بودند. 

در آن پرونده اتهام سجاد شهیری, در مراحل بازجوئی “عضویت در تشکیلات گاماج” و همچنین ” تبلیغ علیه نظام از طریق ایراد سخنرانی در مراسم شهدای سولدوز و منزل عباس لسانی” عنوان شده بود که در طی روند بازپرسی ۲ اتهام از پرونده ایشان حذف شد و هر ۲ نفر این افراد فقط از بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام” مورد محاکمه قرار گرفتند. 

سجاد شهیری, پیش از این هم در تاریخ ۱ تیرماه ۱۳۹۸, در هنگام تردد در خیابان توسط ماموران امنیتی شهرستان نقده بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات در ارومیه منتقل شده بود و پس از ۲۵ روز بازداشت با توجه به تمام مراحل بازجوئی و تکمیل پرونده جهت ارجاع به دادگاه  با تودیع قرار وثیقه ای به مبلغ ۸۰ میلیون تومان موقتا آزاد شده بود. 

ابوالفضل نژادفتح، دانشجوی دانشگاه تهران و از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری آبان، توسط دادگاه انقلاب تهران به تحمل ۶ سال حبس محکوم شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری در خصوص وی قابل اجرا خواهد بود. جلسه رسیدگی به اتهامات وی در تاریخ ۱۳ بهمن ماه ۹۸، در شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب تهران برگزار شده بود.

به نقل از شوراهای صنفی دانشجویان کشور، ابوالفضل نژادفتح، دانشجوی دانشگاه تهران و از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری آبان ماه به تحمل ۶ سال حبس محکوم شد.

بر اساس این گزارش،‌ آقای نژادفتح از بابت اتهام «اجتماع و تبانی» به ۵ سال حبس و از بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام» به ۱ سال حبس محکوم شده است. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری در خصوص وی قابل اجرا خواهد بود.

گفتنی است ابوالفضل نژادفتح، دانشجوی رشته انسان شناسی دانشگاه تهران، پیشتر در جریان اعتراضات سراسری آبان‌ماه بازداشت و در تاریخ ۲۷ آذرماه سال جاری با تودیع قرار وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شده بود.

جلسه‌ دادگاه رسیدگی به اتهامات وی، روز یکشنبه ۱۳ بهمن ماه ۹۸، در شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب تهران برگزار شده بود.

لازم به یادآوری است از روز جمعه ۲۴ آبان ماه ۹۸ معترضان در واکنش به افزایش قیمت بنزین در شهرهای مختلف به خیابان آمدند. محمد جواد کولیوند، نماینده مردم کرج در مجلس گفت این اعتراضات در روز اول جمعه ۲۴ آبان ماه در ۷۱۹ نقطه از کشور رخ داد. سید حسین نقوی حسینی سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس نیز روز دوشنبه ۴ آذرماه، آمار بازداشتی های اعتراضات اخیر را حدود ۷ هزار نفر اعلام کرد.

صالح الدین مرادی، درویش گنابادی امروز یکشنبه ۱۷ فروردین‌ماه از زندان عادل آباد شیراز آزاد شد. این آزادی زودهنگام به مناسبت عید نوروز و تحت عنوان عفو به مناسبت فرا رسیدن عید نوروز و با توجه به بحران شیوع ویروس کرونا در کشور صورت گرفته است. زندانیان سیاسی که بیش از ۵ سال محکومیت دارند شامل این عفو نمی‌شوند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز یکشنبه ۱۷ فروردین ۱۳۹۹، صالح الدین مرادی، درویش گنابادی از زندان عادل آباد شیراز آزاد شد.

صالح مرادی پیشتر توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی به تحمل ۷ سال حبس تعزیری، ۷۴ ضربه شلاق، ۲ سال تبعید به شهرستان برازجان، ۲ سال محرومیت های اجتماعی و رسانه‌ای و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شده بود. از این میزان با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس برای وی قابل اجرا بود.

این درویش گنابادی پیشتر در جریان واقعه “گلستان هفتم” بازداشت شده بود. گلستان هفتم به مجموعه وقایعی گفته می‌شود که از نیمه‌شب ۱۴ بهمن‌ماه سال ۹۶ با حضور پرتعداد نیروهای امنیتی و انتظامی در اطراف منزل دکتر نورعلی تابنده، قطب دراویش گنابادی آغاز شد و در جریان آن صدها درویش بازداشت و سپس به احکام شلاق، حبس و اعدام محکوم شدند.

آقای مرادی پیشتر در سال ۱۳۹۰ در جریان حمله‌ی قشریون مذهبی به درویشان گنابادی در شهرستان کوار توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات (پلاک ۱۰۰) منتقل شده بود و در نتیجه‌ی این بازداشت بیش از ۲ سال را در زندان عادل‌آباد شیراز گذراند. سرانجام دادگاه تجدیدنظر استان فارس به ریاست قاضی ذاکرنیا او را به ۲ سال حبس تعزیری، ۳ سال حبس تعلیقی، ۲ سال تبعید به بندر لنگه و ۳۰ ضربه شلاق محکوم کرد.

 امیر ستاری رئوف، زندانی سیاسی و یکی از شهروندان بازداشت شده در جریان اعتراضات سراسری دیماه ۹۶ روز شنبه ۱۶ فروردین‌ماه با تودیع قرار وثیقه از زندان تبریز به مرخصی اعزام شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز شنبه ۱۶ فروردین ۱۳۹۹، امیر ستاری رئوف با تودیع قرار وثیقه از زندان تبریز به مرخصی اعزام شد.

امیر ستاری رئوف در تاریخ ۱۱ دی‌ماه ۱۳۹۶ در جریان اعتراضات سراسری دی ماه توسط مأموران امنیتی همراه با ضرب و شتم بازداشت و بعد از یک روز به دادسرای تبریز و پس از آن به بند قرنطینه زندان تبریز منتقل شد. این شهروند پس از ۲۵ روز با تودیع قرار وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شد.

وی در تاریخ ۱۶ خردادماه ۹۷ توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب تبریز به اتهام “اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت ملی” به ۷ ماه حبس تعزیری محکوم شد و این حکم در شعبه ۳ دادگاه تجدید نظر استان آذربایجان شرقی عینا به تائید رسید.

امیر ستاری رئوف در تاریخ ۱۹ تیرماه ۹۷ جهت تحمل دوران محکومیت ۷ ماهه خود راهی زندان تبریز شد.

آقای ستاری رئوف در تاریخ ۲۷ شهریور ماه همان سال و در سومین ماه حبس مجددا توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب تبریز به اتهام “توهین به رهبری” به ۶ ماه حبس تعزیری دیگر محکوم شد.

شعبه ۱۱ اجرای احکام دادگاه انقلاب تبریز در تاریخ ۲۹ آبان ماه ۹۷ و بدون اطلاع این زندانی اقدام به تجمیع دو پرونده کرده و در پی این موضوع شعبه سوم تجدید نظر استان آذربایجان شرقی احکام صادره را «خلاف بیّن شرع» دانسته و حکم ۷ ماه محکومیت تائید و اجرا شده وی به ۵ سال حبس تعزیری افزایش پیدا کرده است.

خانواده محمدحسین سپهری، فعال صنفی معلمان و از امضاکنندگان بیانیه ۱۴ که در زندان وکیل آباد زندانی است از ابتلای او به ویروس کرونا خبر دادند.

اواخر اسفندماه سال ۱۳۹۸ «محمدحسین سپهری»، به همراه «کمال جعفری یزدی»، «سید هاشم خواستار»، «محمد نوری زاد» و «عبدالرسول مرتضوی» را به بهانه تنبیه از بند ۶/۱ به بندهای عمومی منتقل کرده‌اند. 
به گفته آنها از ابتدای انتقال به بند عمومی «هاشم خواستار» و «محمد نوریزاد» نزدیک به ده روز اعتصاب تلفن کردند تا به بند شش منتقل شوند. در نهایت این دو نفر به همراه آقای سپهری به بند ۶/۱ منتقل می‌شوند.
اما از روز نهم فروردین علایم کرونا درآقای سپهری هویدا می‌شود و او به درمانگاه منتقل  می‌شود. برابر فایل صوتی که آقای سپهری از زندان به بیرون فرستاده، دکترها بهم نگاه کرده و ابتلای او به بیماری کرونا را تایید می‌کنند. مقامات زندان با هماهنگی اداره اطلاعات مشهد، همه منتقدین و معترضان زندانی را در روز ۱۴ فروردین به اداره اطلاعات منتقل می‌کنند.

بعضی از امضا کنندگان بیانیه «استعفای خامنه‌ای و گذار از رژیم جمهوری اسلامی»  آخرین تماس تلفنی خود را روز ۱۲ فروردین برقرار کرده‌اند. از آن تاریخ تا امروز در اداره اطلاعات همه را ممنوع التلفن و ممنوع الملاقات می‌شوند. با پیگیری خانواده زندانیان روز ۱۷ فروردین «محمدحسین سپهری» در تماسی تلفنی از ابتلای خود به بیماری کرونا و وضعیت وخیم سایر امضاکنندگان «بیانیه ۱۴» خبر داده است.

«مسعود کاظمی»، روزنامه‌نگاری که از تاریخ هفتم اسفند ۱۳۹۸ از زندان اوین به مرخصی آمد، دیگر به زندان بازنمی‌گردد و دوران حکمش تمام شده است.

«شیما تدریسی»، یکی از نزدیکان این روزنامه‌نگار در توییتر خود خبر داده است مسعود کاظمی امروز «شنبه ۱۶ فروردین» به اجرای احکام زندان اوین مراجعه کرده که در آنجا به او گفته شده است با توجه به بخشنامه نوروزی قوه قضاییه و اینکه بیش از یک سوم حبس خود را گذرانده، دوران حکمش به اتمام رسیده است.

او با اعلام این خبر در حساب توییتری خود نوشت: «امروز با مراجعه به اجرای احکام زندان اوین به ما گفته شد با توجه بخشنامه نوروزی ق.ق و گذراندن بیش از یک سوم حبس، مسعود دیگر به زندان باز نخواهد گشت.»

مسعود کاظمی روزنامه‌نگاری که از تاریخ اول خرداد ۱۳۹۸ بازداشت و روانه زندان شد، بعدتر به سه اتهام «نشر اکاذیب»، «توهین به رهبری» و «توهین به مقامات» به چهار سال و شش ماه حبس محکوم شد.

این حکم در دادگاه تجدیدنظر هم عینا تایید شد که براساس ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی دو سال از این حکم قابل اجرا بود. 

او تا پیش از مرخصی‌اش در اسفند ماه در بند هفت زندان اوین در کنار زندانیان دیگری مانند «امیرسالار داوودی»، وکیل، «اسماعیل عبدی» و «محمود بهشتی لنگرودی» از فعالان صنفی معلمان به سر می‌برد. 

مرکز رسانه قوه قضاییه روز ۲۸ اسفند ماه اعلام کرد رهبر ایران با عفو و یا تخفیف مجازات برخی از محکومان که شامل محکومان دادگاه‌های انقلاب نیز هست موافقت کرده است. در این خبر اعلام شده بود شماری از محکومان «جرایم امنیتی کمتر از پنج سال» شامل تخفیف مجازات نیز شده و پس از مرخصی به زندان بازنخواهند گشت. 

در اسفند ماه تعدادی از زندانیان با اتهامات امنیتی نیز به دلیل شیوع کرونا به مرخصی آمدند. مسعود کاظمی یکی از آنها بود که در تاریخ هفتم اسفند ماه از زندان اوین به مرخصی آمد و به دلیل داشتن حکم کمتر از پنج سال شامل عفو و آزادی شده است. 

On Tuesday, March 31^st, 2020 Danial Zeinolabedini, a juvenile criminal imprisoned in Mahabad Prison who had been transferred to solidarity cell for participating in protests against a lack of accessibility to hygiene and disinfection products passed away after assault and battery and torture by security agents in prison.

According to Human Rights in Iran quoting from Amnesty International on Sunday, March 29^th, 2020 after prisoners of Mahabad prison protested for lack of access to hygiene and disinfection products and inappropriate situation of prison from the point of hygiene to avoid them get infected by Corona Virus and also being deprived of the right to go temporary leave and civil rights. Danial Zeinolabedini, a juvenile criminal born on August 19^th, 2000 and imprisoned in Mahabad Prison, convicted of “homicide” after being sent to solidarity passed away due to assault and battery be security guards and agents.

According to this report, Danial Zeinolabedini, after protests in Mahabad Prison on March 29^th, 2020 was transferred to solidarity cell and then transferred to Miandoab Prison and there, was subject of assault and battery and violent behavior.

Danial’s family declared: “on contact, he made on March 31^st, 2020 mentioned due to hard assault and battery, he has difficulty breathing and needs to receive healthcare and just two days later, on April 2^nd, 2020 it was announced to them he has passed away.”

He was convicted of murder in November 2018 and sentenced to death, which has been approved by Islamic Republic High Court, while he insisted, he was innocent and not plead guilty.

 It is necessary to bear in mind that, according to The United Nations Convention on the Rights of the Child, at the time the homicide happened Danial was under 18 years of age, i.e. he amounted as a child and executing to sentencing him to death for a crime in that age is in compliance with international measures, but the Islamic Republic Judiciary system in these cases, keep them in prison until they fulfill the age requirement and then execute them.

The main reason is that according to the Islamic Penal Code, a child is someone under the religious mature age i.e. 15 lunar years for boys (almost 13 years of the solar calendar) and 9 lunar years for girls (almost 8 years of the solar calendar) and after that, they have criminal reliability, even though the law in Iran has forbidden executing anyone under 18 years of age and judges avoid that.

با توجه به شیوع وییروس کرونا و بیکاری کارگران، امروز شنبه ۱۶ فروردین ماه، بیش از ۱۴۰ تشکل و انجمن صنفی کارگری به صورت مشترک با انتشار بیانیه ای با طرح مطالبات ۹گانه، نسبت به محرومیت کارگران ساختمانی از دریافت بیمه بیکاری و “یارانه‌ی کرونا”، اعتراض کرده و خواستار تمهیدات دولتی برای بهداشت و درمان عموم مردم شدند.

به نقل از ایلنا، امروز شنبه ۱۶ فروردین ۹۸، ۱۴۶ تشکل و انجمن صنفی کارگران ساختمانی خواستار تمهیدات دولتی برای بهداشت و درمان عموم مردم و عمل به وظایف دولتی در خصوص معیشت کارگران ساختمانی شدند.

این انجمن های کارگری طی این بیانیه به عدم اختصاص بیمه بیکاری و “یارانه‌ی کرونا” برای کارگران ساختمانی واکنش نشان داده و در بخشی از بیانیه خود نوشته‌اند: “مگر نمی‌دانند که کارگران با فروش نیروی کار خود می‌توانند نانی به سفره خانواده خود ببرند؟ مگر نمی‌دانند که برای یک کارگر و استادکار ساختمانی در این شرایط بیکاری و فقر، از دست دادن یک روز کاری می‌تواند بر زندگی کارگران از لحاظ اقتصادی فاجعه‌بار باشد. کارگران و استادکارانی که در پرداخت اجاره‌خانه و مایحتاج زندگی خود مانده‌اند. آیا نمی‌دانند که خیلی از کارگران حتی توان خرید یک ماسک و دستکش حفاظتی از این بیماری را ندارند. وظیفه دولت در این شرایط حمایت کامل از کارگران و قشر ضعیف جامعه از قبیل اختصاص بسته‌های حمایتی در قالب‌های درمانی و خوراکی و نقدی به کارگران به دلیل تعطیلی کار است و همچنین به وجود آوردن شرایطی روحی مناسب برای تمامی مردم و دور شدن از استرس و ناراحتی‌های روحی و روانی است. در این شرایط دولت موظف به اقداماتی فوری برای جلوگیری از تلفات و مصیبت‌های بیماری کرونا است”.

متن کامل بیانیه در ادامه می‌آید:

“کارگران ساختمانی یارانه‌ی کرونا نگرفته‌اند

درخواست دولت و مراکز درمانی کشور از مردم و کارگران جهت عدم حضور در اماکن عمومی در حالی است که بیکاری و فقر و عدم پوشش بیمه بیکاری و نبود خدمات درمانی و پزشکی مناسب در این شرایط تاثیر فاجعه باری بر زندگی کارگران خواهد گذاشت.

دولت از ما کارگران می‌خواهد در خانه بمانیم که بتواند به دلیل کم کاری بعضی از مسئولین در جهت عدم مدیریت درست در مهار این بیماری که ناتوان بوده است مقابله کند ولی آیا خدماتی از قبیل دستمزد و بیمه بیکاری و وسایل بهداشتی و …را در این زمان به اقشار کم درامد داده است؟ آیا اصلا فکری و تصمیمی در این خصوص صورت گرفته است؟

مگر نمی‌دانند که کارگران با توان بازوهای خود می‌توانند نانی به سفره خانواده خود ببرند. مگر نمی‌دانند که برای یک کارگر و استادکار ساختمانی در این شرایط بیکاری و فقر، از دست دادن یک روز کار می‌تواند بر زندگی کارگران از لحاظ اقتصادی فاجعه بار باشد. کارگران و استادکارانی که در پرداخت اجاره خانه و مایحتاج زندگی خود مانده‌اند. آیا نمی‌دانند که خیلی از کارگران حتی توان خرید یک ماسک و دستکش حفاظتی از این بیماری را ندارند.

وظیفه دولت در این شرایط حمایت کامل از کارگران و قشر ضعیف جامعه از قبیل اختصاص بسته های حمایتی در قالب‌های درمانی و خوراکی و نقدی به کارگران به دلیل تعطیلی کار است و همچنین به وجود آوردن شرایطی روحی مناسب برای تمامی مردم و دور شدن از استرس و ناراحتی‌های روحی و روانی است.

در این شرایط دولت موظف به اقداماتی فوری برای جلوگیری از تلفات و مصیبت های بیماری کرونا است.

از این جهت ما امضا کنندگان این بیانیه از دولت می‌خواهیم خواسته‌های سراسری و عمومی زیر را به مرحله اجرا درآورد:

▪️۱- تامین امکانات بهداشتی و محیط سالم ایمن در همه ی محیط های کار و خدمات رسانی به کارگران
▪️۲- اختصاص بیمه بیکاری برای تمامی کارگران بخصوص کارگران و استادکاران فصلی ساختمانی (موقت)
▪️۳- تامین مراکز خرید مواد خوراکی کاملا کنترل شده بهداشتی برای خرید و فروش نیازمندیهای خوراکی مردم تحت شرایط بهداشتی معین.
▪️۴- رایگان کردن مخارج آب و برق و گاز و تلفن و رایگان کردن اجاره منازل مسکونی و مغازه های فروشندگان جزء ، حداقل تا پایان شرایط بحران بیماری کرونا
▪️۵- تامین اقلام لازم بهداشتی به طور رایگان برای عموم مردم و امکانات و تجهیزات پیشرفته برای کادر پزشکی و درمان. (اقلامی چون ماسک، دستکش، مواد ضدعفونی).
▪️۶- بیمه شدن تمامی کارگران و استادکاران ساختمانی بدونه قید و شرط به صورت فوری
▪️۷- ارائه کمک های نقدی بلاعوض و تامین بسته های مواد خوراکی برای خانواده های کارگران بیکار، دستفروشان، کارگران فصلی بیکار شده، کودکان کار و خیابان و خانواده مردمان درگیر فقر و گرسنگی و بیماری و بی دارویی
▪️۸- بهرمندی کارگران ساختمانی از مشاغل سخت و زیان آور و غرامت ایام بیماری
▪️۹- کاهش پرداخت حق بیمه ، ۳۵ سال برای کارگران ساختمانی با توجه به عدم کاهش هیچ کارگری ساختمانی رنگ بازنشستگی را نخواهد دید

▪️بدون این تمهیدات و تلاش های دولت بخصوص تامین نیازمندیهای بخش بزرگ نیازمندان جامعه، کنترل بیماری کرونا غیر ممکن است. کارگران و بیکاران و گرسنگانی که نان روزانه خود را ندارند نمی توانند امکانات بهداشتی خریداری و یا در منازل خود بمانند و قرنطینه شوند. مردمانی که برای تامین حداقل خوراکی حتی نان خشک مجبورند از خانه بیرون زده و خود را به آب و آتش بزنند تا نانی به سفره خالی خانواده شان برسانند، قادر به رعایت شرایط بحرانی ناشی از بیماری کرونا نیستند. باید شرایط بحرانی فقر و گرسنگی شان را برطرف کرد و این یکی از اساسی ترین راه های پیشگیری از این بیماری هم هست .و این تنها و تنها برعهده و وظیفه دولت و اختصاص بودجه‌ی لازم به این کار است”.

این بیانیه به امضای کانون انجمن‌های کارگران ساختمان استان کردستان، انجمن صنفی کارگران ساختمانی مریوان و سروآباد، انجمن صنفی کارگران ساختمانی سقز، انجمن صنفی کارگران ساختمانی کامیاران، انجمن صنفی کارگران ساختمانی دیواندره، انجمن صنفی کارگران ساختمانی بانه، انجمن صنفی کارگران ساختمانی خلیل‌آباد، انجمن صنفی کارگران ساختمانی لارستان فارس، کانون کارگران ساختمانی خراسان جنوبی، انجمن صنفی کارگران ساختمانی اسالم، انجمن صنفی کارگران ساختمانی میاندواب، انجمن صنفی کارگران ساختمانی بیرجند، انجمن صنفی کارگران ساختمانی مراغه، انجمن صنفی کارگران برقکار سبزوار، انجمن صنفی کارگران ساختمانی سیستان، انجمن صنفی کارگری کارگران ساختمانی شهرستان راور، انجمن صنفى کارگران ساختمانى صحنه، انجمن  کارگران ساختمانی بوئین زهرا، انجمن صنفی کارگران ساختمانی کاشمر، انجمن کارگران ساختمانی شهرستان بناب، انجمن صنفی کارگران ساختمانی بندرانزلی، انجمن‌‌ صنفی‌‌کارگران‌ ساختمانی دماوند، انجمن صنفی کارگران ساختمانی تربت حیدریه،  انجمن صنفی کارگران ساختمانی بوشهر، انجمن صنفی کارگران ساختمانی اهواز، انجمن صنفی کارگران ساختمانی دزفول، انجمن صنفی کارگران ساختمانی آبادان، انجمن صنفی کارگران ساختماتی مهاباد، انجمن صنفی کارگران ساختمانی لنگرود، کانون انجمن های کارگران ساختمانی خوزستان، انجمن صنفی کارگران ساختمانی بندر خرمشهر، انجمن صنفی کارگران ساختمانی بندر امام خمینی ره، انجمن صنفی کارگران ساختمانی نیریز فارس، انجمن صنفی کارگران ساختمانی وحیدیه و فردوسیه شهریار، انجمن صنفی کارگران ساختمانی هویزه فارس، انجمن صنفی کارگران ساختمانی اندیمشک، انجمن صنفی کارگران  آلماتور بند شهریار، انجمن صنفی کارگران ساختمانی امیدیه و آغاجاری، انجمن صمفی کارگران ساختمانی بندر ماهشهر، انجمن صنفی کارگران ساختمانی دالاهو، انجمن صنفی کارگران ساختمانی برقکاران نی ریز، انجمن صنفی کارگران ساختمانی دورود، انجمن صنفی کارگران ساختمانی یاسوج، انجمن صنفی کارگران ساختمانی دهدشت، انجمن صنفی کارگران ساختمانی گچساران، انجمن صنفی کارگران ساختمانی شهرستان دنا، انجمن صنفی کارگران ساختمانی شهرستان بهمئ، انجمن صنفی کارگران ساختمانی رامهرمز، انجمن صنفی کارگران نقاشان پاکدشت، انجمن صنفی کارگران ساختمانی ایذه، انجمن صنفی کارگران ساختمانی شوشتر، انجمن صنفی کارگران ساختمانی شادگان، انجمن صنفی کارگران ساختمانی شوش، انجمن صنفی کارگران ساختمانی فیروزآباد، انجمن صنفی کارگران ساختمانی ابهر، انجمن صنفی کارگران ساختمانی ملکان، انجمن صنفی کارگران اسکلت‌سازان قزوین، انجمن صنفی کارگران سنگ‌کار تهران، انجمن صنفی کارگران ساختمانی بندر گناوه، انجمن صنفی کارگران ساختمانی نقده، انجمن صنفی کارگران ساختماتی چهارمحال و بختیاری، انجمن صنفی کارگران ساختمانی شهرکرد، انجمن صنفی کارگران ساختمانی سفت کار کازرون استان فارس، انجمن صنفی نقاشان ساختمان اصفهان، انجمن صنفی سنگ کاران اصفهان، کانون انجمن‌های کارگران ساختمانی اصفهان، انجمن صنفی کارگران ساختماتی اشتهارد، انجمن صنفی کارگری برقکاران نی ریز فارس، کانون انجمن های کارگران ساختمانی استان گیلان، انجمن صنفی کارگران ساختمانی کوچ صفهان، انجمن صنفی کارگران ساختمانی خمام، انجمن صنفی کارگران ساختمانی کیاشهر، انجمن صنفی کارگران ساختمانی سیروان چرداول، انجمن صنفی کارگران ساختمانی ایوان، انجمن صنفی کارگران ساختمانی ایلام، انجمن صنفی کارگران ساختمانی استانه اشرفیه، انجمن صنفی کارگران ساختمانی سیاهکل، انجمن صنقی کارگران ساختمانی رودسر، انجمن صنفی کارگران ساختمانی مهران، انجمن صنفی کارگران ساختمانی ملکشاهی، انجمن صنفی کارگران ساختمانی دره شهر، انجمن صنفی کارگران ساختمانی املش، انجمن صنفی کارگران ساختمانی کلاچای، انجمن صنفی کارگران ساختمانی دهلران، انجمن صنفی کارگران ساختمانی ابدانان، انجمن صنفی کارگران ساختمانی بدره، انجمن صنفی کارگران ساختمانی صومعه‌سرا، انجمن صنفی کارگران بنایان و سفتکاران رشت، انجمن صنفی نازک کاران و تاسیسات رشت، انجمن صنفی کارگران ساختمانی رستم‌آباد، انجمن صنفی کارگران ساختمانی لاهیجان، انجمن صمفی کارگران ساختمانی کرمانشاه، انجمن صنفی کارگران ساختمانی چهاردونگه تهران، کانون انجمن‌های صنفی کارگری رانندگان استان کردستان، انجمن صنفی کارگران ساختمانی آستانه اشرفیه هرمزگان، انجمن صنفی کارگران ساختمانی شهرستان رودان، انجمن صنفی کارگران ساختمانی حاجی آباد و بستک، انجمن صنفی کارگران ساختمانی نقاش یزد، انجمن صنفی کارگران ساختمانی شهرستان نور استان مازندران، انجمن صنفی کارگران ساختمانی خلخال، انجمن صنفی کارگران ساختمانی خدابنده، انجمن صنفی کارگران ساختمانی رشت، انجمن صنفی کارگران ساختمانی شهرستان خرمدره، انجمن صنفی کارگران نقاشان کاشان، انجمن صنفی کارگران ساختمانی شهرستان زرندیه، انجمن صنفی کارگران ساختمانی آمل، انجمن صنفی کارگران ساختمانی بابل، انجمن صنفی کارگران ساختمانی ساری، انجمن صنفی کارگران ساختمانی قایم شهر، انجمن صنفی کارگران ساختمانی نکاه، انجمن صنفی کارگران ساختمانی بهشهر، انجمن صنفی کارگران ساختمانی گلوگاه، انجمن صنفی کارگران ساختمانی بابلسر، انجمن صنفی کارگران ساختمانی محمودآباد، انجمن صنفی کارگران ساختمانی‌نور، انجمن صنفی کارگران ساختمانی تنکابن، انجمن صنفی کارگران ساختمانی عباس‌آباد، انجمن صنفی کارگران ساختمانی نوشهر، انجمن صنفی کارگران ساختمانی چالوس، انجمن صنفی کارگران ساختمانی کلاردشت، انجمن صنفی کارگران ساختمانی رامسر، انجمن صنفی کارگران ساختمانی شیرکوه، انجمن صنفی کارگران ساختمانی سوادکوه شمال، انجمن صنفی کارگران ساختمانی جویبار، انجمن صنفی کارگران ساختمانی سوادکوه جنوب، کانون انجمن‌های صنفی کارگران ساختمانی استان سمنان، انجمن صنفی کارگران ساختمانی شهرستان مه‌ولات، انجمن صنفی کارگران ساختمانی شهرستان بردسکن، انجمن‌ صنفی ڪارگران ساختمانی شهرستان جاسک، انجمن صنفی کارگران ساختمانی شهرستان حاجی‌آباد، انجمن صنفی کارگران ساختمانی شهرستان بستک، انجمن صنفی کارگران ساختمانی شهرستان رودان، انجمن صنفی کارگران ساختمانی کاشان، نجمن صنفی کارگران ساختمانی آستارا، انجمن صنفی نقاش گچکار آرماتوربند سراسیاب ملارد، انجمن صنفی کاشیکار. سنگکار سراسیاب ملارد، انجمن صنفی نقاشان ۹ و ۲۲ تهران، کانون انجمن‌های کارگران ساختمان استان گلستان، انجمن صنفی کارگران ساختمانی فردیس، انجمن صنفی کارگران ساختمانی گرگان، انجمن صنفی کارگران درب و پنجره ساز تهران و کانون انجمن‌های کارگران ساختمانی قم رسیده است.

On Wednesday April the 1st, 2020 at least 10 prisoners kept in Tabriz and Urmia prisons were transferred to intelligent service wards, also known as Secured Ward, either inside or outside of these prisons. The main reason for this transfer is the protests occurred in the past days by prisoners for being deprived of having access to hygiene products and disinfection and antiseptic products to prevent getting infected by Corona Virus, as well as the exclusion of them to go on temporary leave and other rights legally recognized.

According to Human Rights in Iran, on Wednesday the 1st of April, 2020 secret agents by presenting in the two mentioned prisons has transferred at least 10 prisoners kept there to either secured wards or after covering their eyes, transferred them to Intelligent Service detain centers that are kept unknown. Transferring these prisoners is the consequence of their protests for lack of access to hygiene and disinfection products such as masks or bleach in recent days and also depriving them of their rights to go on temporary leave according to the order issued by the Head of the judiciary system.

According to an informed source: “On Monday night March the 30th, 2020 prisoners of the ward 1-2 in Urmia Central Prison for not sending them to temporary leave and the high number of infected prisoners by Corona Virus went on a protest. As soon as they started protesting tens of security guards serving in that prison attended to the entrance gate of this ward and threatened prisoners to open fire if they do not finish their protest immediately.”

This source added: “Some secret agents after coordination with the authorities of prison, especially the intelligent service representative there, to avoid developing these protests has taken 8 prisoners sentenced to death from wards 14 and 15 in Urmia Central Prison to the prison’s yard and after covering their heads, all 8 prisoners were transferred to an unknown detain center out of this prison.”

The source continued: “From Tuesday, March 31st, 2020 the Urmia Central Prison authorities in 2 wards, namely 1-2 and 3-4 has installed mobile signal and data jammer. Security guards along with anti-riot guards are presented in isles of this prison and quash the prisoners using truncheons.”

Another source from Tabriz told us: “the last Monday, 2 prisoners kept in Tabriz Central Prison have been transferred to Security detain centers out of the prison while 4 other prisoners have been transferred to Secured ward inside Tabriz prison.”

According to this source: “Dariush Tahmasebi, who has been injured during the protests, after being released from the hospital and returned to Tabriz prison, before going to the 9th prison ward, was transferred to secured ward along with two other prisoners Yaser Asghari and Esfandiar Vahedi to go under interrogation and up to the moment of writing this report are deprived of the right to contact their family or have visitors. Shahram Baygan and Abolfazl Saremi, two other prisoners doing their time in Tabriz prison, after being called to the office of the warden were taken by secret agents and transferred to an unknown detain center while their eyes were covered, having handcuffs and shackles on them.”

It sounds vital to mention that on March 31st, 2020 after prisoners’ dissatisfaction all around Iran has risen and vast protests took place in different prisons, Secret and Security agents along with anti-riot guards are fully alerted, meanwhile surrounding Urmia Central Prison.

In the last weeks by spreading Corona Virus and a large number of infected people, especially among prisoners because they have to live in groups and their deprivation to hygiene products and lack of other healthcare services and products, a huge wave of protests and dissatisfaction took place in different prisons in Iran.

امروز شنبه ۱۶ فروردین ماه ۱۳۹۹, سهیل عربی, زندانی سیاسی محبوس در تیپ ۳ زندان تهران بزرگ در اعتراض به عدم تحقق وعده های مسئولان این زندان و مسئولان قضائی و امنیتی برای اعزام وی به مرکز درمانی و محرومیت وی از حق دادرسی عادلانه و سایر حقوق زندانیان دست به اعتصاب غذا زد. این زندانی سیاسی از بیماری هیدروسل « عفونت بیضه » رنج می برد همچنین از حق مرخصی و اعطای آزادی مشروط محروم شده است. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز شنبه ۱۶ فروردین ماه ۱۳۹۹, سهیل عربی, زندانی سیاسی محبوس در تیپ ۳ زندان تهران بزرگ که از بیماری هیدروسل « جمع شدگی آب در بیضه », رنج می برد پس از عدم تحقق وعده های مسئولان قضائی و امنیتی برای اعزام وی به مرکز درمانی و همچنین تداوم محرومیت وی از اعطای مرخصی و آزادی مشروط مجددا دست به اعتصاب غذا زد. سهیل عربی از زمان بازداشت در آبان ماه سال ۱۳۹۲ تا به امروز از حق دادرسی عادلانه, حق مرخصی و حتی حق درمان هم محروم بوده. بسیاری از زندانیان محبوس در زندانها به دلیل زندگی جمعی و عدم دسترسی به اقلام بهداشتی و مواد ضدعفونی کننده از حق اعطای مرخصی محروم هستند. 

به نقل از یک منبع مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران ضمن اعلام این خبر گفت: “سهیل عربی به هیچ جرمی مرتکب نشده و بعنوان یک شهروند خبرنگار وظیفه بیان واقعیت و انعکاس مشکلات شهروندان است و به بی عدالتی و نقض حقوق بشر در ایران اعتراض کرده و در دوران بازجوئی با ضرب و شتم از وی اعتراف گرفته شد و در طی دوران دادرسی از حق دسترسی به وکیل محروم بود در بند۱الف, قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت و از ناحیه بیضه دچار بیماری ترومای بلانت « له شدگی بیضه » شد و پس از گذشت نزدیک به ۱ سال از حق درمان محروم شده و از درد شدید رنج میبرد”. 

این منبع مطلع همچنین گفت: “سهیل عربی از زمان بازداشت از حق هرگونه مرخصی محروم بوده و در طی این مدت از دیدار با تنها فرزند خود محروم شده و در طی این سالها علیرغم نامه نگاریها و درخواستهای مکرر برای اعطای مرخصی اما چیزی جز وعده بدون عمل نسیب وی نشد. سهیل عربی از زمان آخرین اعتصاب غذای خود که اعلام شده بود به آن پایان داده بود فقط با سرم خوراکی خود را سر پا نگه داشته و در طی آن دوران به کمای قندی رفته بود و همه این اعتراضات از سوی سهیل عربی برای اعطای مرخصی و حق درمانش بوده است”. 

لازم به ذکر است, در تاریخ ۷ فروردین ماه ۱۳۹۹, سهیل عربی, زندانی سیاسی محبوس در تیپ ۳ زندان تهران بزرگ در دوازدهمین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود بسر می برد در پی وعده پی گیری خواسته های وی که شامل اعزام وی به مرکز درمانی تخصصی و همچنین تائید آزادی مشروط وی از سوی مسولان زندان بزرگ, به اعتصاب غذای خود پایان داده بود.

در تاریخ ۲۸ اسفند ماه ۱۳۹۸, سهیل عربی, زندانی سیاسی محبوس در تیپ ۳ زندان تهران بزرگ جهت انجام مراحل درمان بیماری هیدروسل در بیضه چپ « جمع شدگی آب در بیضه » که از آن رنج می برد اعزام شده بود اما به دلیل بدهی سازمان زندانها به این بیمارستان مسئولان این بیمارستان از انجام مراحل درمانی برای این زندانی سیاسی خودداری کرده و در حالی که وی از شدت درد قادر به حرکت نبود در همان حال به زندان تهران بزرگ بازگردانده شد. 

در تاریخ ۲۶ اسفند ماه ۱۳۹۸, دستکم ۴۶ تن از زندانیان سیاسی محبوس در تیپ۵ سالن ۲ زندان تهران بزرگ, در اعتراض به محرومیت از روند دادرسی عادلانه و محرومیت از حق مرخصی و عدم رعایت بهداشت با توجه به وسعت ویرس کرونا و محرومیت از حق ملاقات و سایر حقوق زندانیان دست به اعتصاب غذا زدند. این شهروندان که اکثر آنها از بازداشت شدگان اعتراضات آبان ماه سالجاری هستند در اعتراض به وضعیت نامناسب زندان و نبود امکانات کافی برای نگهداری آنها در این زندان معترض شده بودند. 

براساس بخشنامه اخیر صادره از سوی قوه قضائیه زندانیان سیاسی و عقیدتی با مجموع محکومیت حبس تعزیری ۵ سال و کمتر که در زندانهای کشور هستند می تواند از این مرخصی استفاده کنند. علیرغم ابلاغ این بخشنامه تعداد بسیاری از زندانیان سیاسی و عقیدتی علیرغم دارا بودن شرایط استفاده از این مرخصی از حق خود محروم هستند. همچنین سایر زندانیان سیاسی که مجموع احکام حبس تعزیری آنها بیش از ۵ سال می باشد با توجه به محرومیت از دسترسی به اقلام بهداشتی و ضدعفونی کننده محیط و عدم دسترسی به ماسک و کمبود تجهیزات بهداشتی و پزشکی در بهداری زندانها از حق مرخصی محروم ماندند.

همچنین تاریخ ۷ اسفند ماه ۱۳۹۸, خانواده های ۲۴ نفر از زندانیان سیاسی محبوس در زندانهای تهران بزرگ, زندان اوین و زندان رجائی شهر کرج در نامه ای سرگشاده به ابراهیم رئیسی از وی خواستند برای پیشگیری از فاجعه انسانی که شیوع ویروس کرونا می تواند برای هر انسانی داشته باشد خواهان آزادی یا اعطای مرخصی به زندانیان شدند. در این نامه خطاب به ابراهیم رئیسی، رئیس قوه قضائیه آمده است “زندانیان به خاطر عدم برخورداری از امکانات بهداشتی و درمانی مناسب و قابل قبول و به دلیل زندگی جمعی و تنگاتنگ به شدت در معرض خطر ابتلا به این ویروس هستند”.

همچنین وزارت بهداشت ایران از روز ۳ اسفند انتشار آمار روزانه موارد ابتلا و مرگ را آغاز کرد. اطلاعاتی در مورد موارد احتمالی در روزهای قبل وجود ندارد. همچنین تردیدهایی درباره دقیق بودن آمارهای اعلام شده مطرح شده است. از جمله از سوی نماینده قم در مجلس ایران. با این حال تنها آمار رسمی داده‌های وزارت بهداشت ایران است.

روز سه شنبه ۶ بهمن ماه ۱۳۹۸, احمد امیرآبادی فراهانی, نماینده مردم قم در مجلس اعلام کرد در حوزه انتخابیه وی یعنی شهر قم که کانون شیوع این بیماری بوده از نظر شیوع ویروس کرونا وضعیت خوبی ندارد و عملکرد دولت و دستگاههای اجرائی در کنترل این ویروس ناموفق بوده و پس از اعلام جان باختن ۵۰ نفر از شهروندان قم که در اثر بیماری کرونا از آمار جدیدِ مرگ و میر کرونا در این استان که بنا بر تائید مسئولان وزارت بهداشت و درمان مرکز شیوع این بیماری در ایران بوده خبر داد و این نماینده مجلس در ادامه هم تاکید کرد که متاسفانه ۳ هفته پس از ورود این ویروس به کشور موضوع از طرف وزارت بهداشت و مسئولان اعلام عمومی شد.

سهیل عربی در تاریخ ۱ بهمن ماه ۱۳۹۸, از اندرزگاه ۸ سالن ۸ زندان اوین بدون هماهنگی قبلی و با فریب انتقال وی از اندرزگاه ۸ به اندرزگاه ۴ این زندان  به زندان تهران بزرگ منتقل شد. انتقال سهیل عربی به زندان تهران بزرگ در حالی صورت گرفت وی اخیرا جهت شرکت در جلسه بازپرسی به دادسرای امنیت تهران احضار شده بود و این زندانی سیاسی از حضور در این جلسه امتناع کرده بود. 

 در تاریخ ۱۹ آبان ماه ۱۳۹۸, سهیل عربی, پس از انتقال با چشم بند, دستبند و پابند به بند امنیتی ۲۰۹ وزارت اطلاعات مستقر در زندان اوین از بابت ۲ اتهام جدید “توهین به رهبری” و “اجتماع و تبانی از طریق تحریک زندانیان سیاسی به اعتصاب غذا” تحت بازجوئی توام با تهدید قرار گرفته بود. 

در تاریخ ۱۶ آبان ماه ۱۳۹۸, سهیل عربی, در نامه ای سرگشاده ضمن اعلام حمایت از آرش صادقی, زندانی سیاسی محبوس در زندان رجائی شهر کرج که در پی ابتلا به بیماری سرطان از نوع “کندرو سارکوما” و انجام عمل جراحی در تاریخ ۲۱ شهریور ماه ۱۳۹۷ و انتقال بدون تکمیل دوره درمان به زندان رجائی شهر و در پی آن عفونت محل جراحی و تورم شدید که منجر به بی حسی دست راست وی شده است سهیل عربی در حمایت از آرش صادقی اعلام اعتصاب غذا کرده است. 

همچنین در تاریخ ۱۷ آبان ماه ۱۳۹۸, با توجه به اعلام ممانعت از اعزام “سهیل عربی” زندانی سیاسی محروم از حق درمان و مبتلا به بیماری “تروما بلانت” و آرش صادقی” دیگر زندانی سیاسی محبوس در زندان رجائی شهر کرج و مبتلا به بیماری سرطان استخوان و محروم از حق درمان و محروم از اعزام به مراکز درمانی خارج از زندان, “محمدرضا مرادی” دیگر زندانی سیاسی محبوس در اندرزگاه ۸ سالن ۸ زندان اوین اعلام اعتصاب غذا کرد. 

روز سه شنبه ۱۴ آبان ماه ۱۳۹۸, یازده تن از زندانیان سیاسی محبوس در اندرزگاه ۸ سالن ۸ زندان اوین در پی تداوم محرومیت “آرش صادقی” زندانی سیاسی محبوس در زندان رجائی شهر از حق درمان در پی اعمال نفوذ و ممانعت مسئولان قضائی و امنیتی برای اعزام وی به مرکز درمانی تخصصی خارج از زندان ضمن اعلام هشدار نسبت به وضعیت وخیم جسمی این زندانی سیاسی از این نوع رفتار مسئولان قضائی و امنیتی حکومت جمهوری اسلامی با عنوان شکنجه یاد کردند.

حقوق بشر در ایران, در تاریخ ۱۴ آبان ماه ۱۳۹۸, با انتشار گزارشی با مضمون “آرش صادقی, زندانی سیاسی تحت شکنجه از طریق محرومیت از حق درمان” از وضعیت وخیم این زندانی سیاسی اعلام کرده بود. 

در تاریخ ۱۹ آبان ماه ۱۳۹۸و “امیر رئیسیان”, وکیل مدافع “آرش صادقی”, با انتشار یادداشتی در صفحه شخصی خود ضمن اعلام خبر دستور قضائی مبنی بر اعزام آرش صادقی به مرکز درمانی نوشت؛ “دستور قضائی برای اعزام “آرش صادقی” به مرکز درمانی، با حفظ کرامت انسانی و عدم تحمیل دستبند و غیره صادر شد. امیدوارم مسئولین زندان، این بار در اعزام وی به ملاحظات زندانیان سیاسی توجه کرده و جان و آبروی انسان را پاسداری کنند”.

لازم به ذکر است سهیل عربی, پیش از این و در تاریخ ۷ آبان ماه ۱۳۹۸, پس از فراخوانده شدن به دفتر رئیس اندرزگاه ۸ زندان اوین با چشم بند و دستبند و پابند به دفتر حفاظت اطلاعات قوه قضائیه در زندان اوین منتقل شد و توسط ۲ نفر از بازجویان این ارگان امنیتی و با طرح اتهامات جدید بر این زندانی سیاسی و تهدید وی به بازگشائی پرونده جدید مورد بازجویی قرار گرفته بود.