اسماعیل عبدی، فعال صنفی معلمان محبوس در زندان اوین از روز یکشنبه ۱۷ اسفندماه دست به اعتصاب زد. اعتصاب غذای این زندانی در اعتراض به ایجاد محدودیت‌های جدید و محروم شدن از حق تماس تلفنی صورت گرفته است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، اسماعیل عبدی، فعال صنفی معلمان محبوس در زندان اوین از روز یکشنبه ۱۷ اسفندماه اقدام به اعتصاب غذا کرد.

این اعتصاب غذا در اعتراض به ایجاد محدودیت‌های جدید و محروم شدن او از حق تماس تلفنی همزمان با انتقال به بند ۶ این زندان صورت گرفته است. گفته می‌شود که آقای عبدی با اعمال این محدودیت ها و با بهانه تراشی مسئولان زندان تنها یک بار در هفته در حضور ضابط اجازه تماس تلفنی خواهد داشت.

به گفته یک منبع مطلع انتقال آقای عبدی از بند ۸ به بند ۶ زندان اوین برخلاف اصل تفکیک جرائم و به بهانه مسائلی ازجمله شعرخوانی و سخنرانی در مراسم یادبود بهنام محجوبی، درویش گنابادی زندانی که چندی پیش جان باخت، صورت گرفته است.

اسماعیل عبدی در تاریخ ششم تیرماه ۱۳۹۴ زمانی که برای پیگیری علت ممنوع الخروج بودن خود به دادسرای اوین مراجعه کرده بود پس از ساعت ها بازجویی، بازداشت شد. وی پس از گذشت ۶ ماه از بازداشت در اسفندماه همان سال توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به اتهام تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی به شش سال حبس تعزیری محکوم شد.

با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد، یعنی ۵ سال حبس تعزیری از بابت اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی در خصوص وی قابل اجرا است.

آقای عبدی، در تاریخ ۲۷ اسفندماه ۹۸، در پی شیوع ویروس کرونا در کشور از زندان اوین به مرخصی اعزام شده و روز دوشنبه ۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹، در حالیکه به دنبال صدور بخشنامه ی مرخصی از سوی قوه قضاییه، برای تمدید مرخصی خود به دادیاری زندان اوین مراجعه کرده بود، بازداشت به زندان فرستاده شد.

این معلم زندانی در تیر ماه سال ۱۳۹۰ با استناد به ماده ۵۰۰ (تبلیغ علیه نظام) و ۵۰۵ (ارتباط با دول متخاصم)، به ده سال حبس تعلیقی به مدت ۵ سال محکوم شده بود. اردیبهشت‌ماه امسال حسین تاج وکیل مدافع آقای عبدی، از ابلاغ مجدد حکم ۱۰ سال حبس تعلیقی برای موکلش خبر داد. مهرماه امسال درخواست این شهروند برای اعاده دادرسی توسط شعبه‌ ۱۴ دیوان عالی کشور رد شد.

در طول یک سال گذشته دست‌کم ۳۳ زن فعال مدنی و فرهنگی کُرد توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شده اند و دستگاه قضایی حکومت ایران ۱۱ زن کُرد را به ۵۲ سال زندان محکوم کرده است.

سازمان حقوق بشری هه نگاو، در روز ۸ مارس، روز جهانی زن این آمار را اعلام کرده و نوشته است که بیشتر این بازداشت‌ها در استان‌های کردستان و کرمانشاه روی داده است.

هه‌نگاو گزارش کرده است که ۱۵ نفر از این زنان به دلیل فعالیت سیاسی، ۱۳ نفر به دلیل فعالیت مدنی و ۵ نفر به دلیل فعالیت‌های مذهبی بازداشت شده‌اند.

همچنین در یک سال گذشته، با استناد به آمار به ثبت رسیده در مرکز آمار و اسناد سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، دست‌کم ١١ فعال زن کُرد توسط دستگاه قضایی ایران جمعاً به ٥٢ سال و ٣ ماه حبس و ۳۰ ضربه شلاق محکوم شده‌اند. 

سازمان حقوق بشری هه‌نگاو اسامی این زنان بازداشت شده را منتشر کرده و این روند را نشانه ادامه سرکوبگری حکومت جمهوری اسلامی دانسته است.

حسین گردشی شهروند اهل شهرستان بوکان، امروز دوشنبه ۱۸ اسفندماه، با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان ارومیه آزاد شد. آقای گردشی در تاریخ ۲۲ دیماه، توسط ماموران اطلاعات سپاه در شهرستان بوکان بازداشت و در تاریخ ۲۵ بهمن‌ماه با پایان مراحل بازجویی از بازداشتگاه اطلاعات سپاه ارومیه به زندان این شهر منتقل شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۱۸ اسفند ۱۳۹۹، حسین گردشی شهروند اهل شهرستان بوکان از زندان ارومیه آزاد شد.

آزادی این شهروند با تودیع قرار وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی صورت گرفته است.

اتهام مطروحه علیه وی “همکاری با یکی از گروه های‌مخالف نظام” عنوان شده است.

حسین گردشی در تاریخ ۲۲ دی‌ ۹۹، بدون ارائه حکم قضایی توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد امنیتی در ارومیه منتقل شد. وی نهایتا در تاریخ ۲۵ بهمن‌ماه با پایان مراحل بازجویی از بازداشتگاه اطلاعات سپاه ارومیه به زندان این شهر منتقل شد.

امروز دوشنبه ۱۸ اسفندماه، رحیم رفعتی و رحمان تابش شهروندان اهل شهرستان اشنویه جهت تحمل دوران محکومیت خود راهی زندان نقده شدند. این دو شهروند پیشتر توسط دادگاه انقلاب اشنویه هر کدام به سه سال و ۷ ماه حبس محکوم شدند و احکام صادره در دادگاه تجدید نظر عینا تایید شد.

به نقل از کردپا، امروز دوشنبه ۱۸ اسفندماه ۱۳۹۹، دو شهروند اهل شهرستان اشنویه جهت تحمل دوران محکومیت خود راهی زندان نقده شدند.

بر اساس این گزارش هویت این شهروندان رحیم رفعتی و رحمان تابش عنوان شده است.

رحیم رفعتی و رحمان تابش، اواسط آبان ماه امسال، از بابت اتهام همکاری با یکی از احزاب مخالف نظام توسط دادگاه انقلاب اشنویه، هر کدام به ٣ سال و ٧ ماه حبس تعزیری محکوم شدند و احکام صادره در دادگاه تجدید نظر عینا تایید شد. 

آقای رفعتی در تاریخ ۱۵ تیرماه امسال توسط نیروهای امنیتی در اشنویه بازداشت و جهت بازجویی به یکی از بازداشتگاه های امنیتی در ارومیه منتقل و نهایتا در مهر ماه پس از اتمام مراحل بازجویی با تودیع وثیقه به صورت موقت آزاد شد.

همچنین رحمان تابش روز یکشنبه ۱۵ تیرماه توسط نیروهای امنیتی در شهرستان اشنویه بازداشت و جهت بازجویی به بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه منتقل شد.

وی در اواسط مهرماه سال جاری پس از اتمام بازجویی با قرار وثیقه به‌طور موقت آزاد شد.

این شهروندان، در طی مدت زمان بازداشت و تا هنگام درخواست وثیقه، از ارتباط با خانواده و حق دسترسی به وکیل محروم بوده اند.

یک شهروند در شهرستان نیکشهر واقع در استان سیستان و بلوچستان، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

به نقل از کمپین فعالین بلوچ، یک شهروند در شهرستان نیکشهر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

در این گزارش هویت وی اسحاق بلوچی، فرزند محبت، اهل روستای بجوکان بالا از توابع بخش آهوران شهرستان نیکشهر عنوان شده است.

با وجود پیگیرهای خانواده این شهروند، تاکنون از دلایل بازداشت و محل نگهداری وی اطلاعی در دست نیست.

امروز دوشنبه ۱۸ اسفندماه، غفور اسپندار شهروند اهل شهرستان اشنویه با تودیع وثیقه از یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در ارومیه آزاد شد. وی روز ۱۰ بهمن امسال در اشنویه بازداشت و سپس جهت بازجویی به ارومیه منتقل شد.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، روز دوشنبه ۱۸ اسفندماه ١٣٩٩، غفور اسپندار شهروند اهل شهرستان اشنویه از یکی از بازداشتگاه های امنیتی ارومیه آزاد شد.

بر اساس این گزارش آزادی وی با تودیع قرار وثیقه صورت گرفته است.

اتهام مطروحه علیه آقای اسپندار همکاری با یکی از احزاب مخالف نظام عنوان شده است.

غفور اسپندار روز جمعه ۱۰ بهمن‌ماه امسال توسط نیروهای امنیتی در اشنویه بازداشت و اواخر بهمن‌ماه جهت تکمیل بازجویی‌ها به یکی از بازداشتگاه‌‌های امنیتی در ارومیه منتقل شد.

بازداشت این شهروند همراه با ضرب و شتم و بدون ارائه حکم قضایی صورت گرفته است.

خالد پیرزاده، زندانی سیاسی در زندان تهران بزرگ امروز دوشنبه ۱۸ اسفندماه، با وعده مساعد مسئولان نسبت به رسیدگی به خواسته‌هایش به اعتصاب غذای خود پایان داد. آقای پیرازده از صبح روز دوشنبه ۴ اسفندماه در اعتراض به عدم رسیدگی پزشکی و مخالفت مسئولان با درخواست آزادی مشروط او، دست به اعتصاب غذا زد و روز چهارشنبه ۶ اسفندماه، در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالباتش لب‌های خود را دوخت.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۱۸ اسفند ۱۳۹۹، خالد پیرزاده، زندانی سیاسی در زندان تهران بزرگ به اعتصاب غذای خود پایان داد.

پایان اعتصاب غذای آقای پیرزاده پس از امضای برگه های مربوط به درخواست آزادی مشروط توسط مسئولان زندان و وعده مساعد آنان مبنی بر رسیدگی به خواسته‌هایش صورت گرفته است.

آقای پیرزاده از صبح روز دوشنبه ۴ اسفندماه در اعتراض به عدم رسیدگی پزشکی و مخالفت مسئولان با درخواست آزادی مشروط او، دست به اعتصاب غذا زد. مخالفت رئیس اندرزگاه ۹ زندان تهران بزرگ با آزادی مشروط وی در شرایطی است که او پیشتر از سوی مسئولان زندان در لیست زندانیان واجد شرایط عفو مشروط قرار گرفته بود. این زندانی روز چهارشنبه ۶ اسفندماه، طی نامه‌ای سرگشاده با اشاره به تداوم اعتصاب غذا  از دوختن لب‌هایش در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالباتش خبر داد.

خالد پیرزاده مردادماه امسال از ناحیه پا تحت عمل جراحی قرار گرفت. پا و مهره‌های کمر او در دوران بازداشت آسیب جدی دیده و نیازمند جراحی‌های بیشتر و فیزیوتراپی است. او همچنین دیماه امسال علیرغم مشکل قلبی از اعزام به بیمارستان محروم ماند.

خالد پیرزاده در تاریخ ۵ خردادماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی همراه با ضرب و شتم بازداشت و مدتی بعد با پایان مراحل بازجویی به زندان اوین منتقل شد. وی در بهمن‌ماه همان سال توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه از بابت اتهام “اجتماع و تبانی” به ۵ سال حبس و به اتهام “توهین به رهبری” به ۲ سال حبس و در مجموع به ۷ سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم نهایتا خردادماه امسال توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی احمد زرگر عینا تایید شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری از بابت اتهام “اجتماع و تبانی” در خصوص آقای پیرزاده قابل اجرا است.

آقای پیرزاده در تاریخ ۱ مردادماه از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شد. گفته می‌شود وی در زمان انتقال توسط ماموران گارد ویژه زندان اوین مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود. خالد پیرزاده در تاریخ ۲۱ مردادماه امسال از زندان تهران بزرگ به بیمارستان آرمان منتقل شده و مدتی بعد از ناحیه پا تحت عمل جراحی قرار گرفت.

کانون نویسندگان ایران به مناسبت فرارسیدن ۸ مارس مصادف با روز جهانی زن بیانیه ای را منتشر کرد. در این بیانیه با اشاره به به تبعیض‌های سیستماتیک و سیاست‌هایی چون پافشاری بر نقش سنتی زنان در خانواده، حجاب اجباری، ایجاد محدودیت برای فعالیت‌های هنری زنان و اعمال سانسور مضاعف بر آثار ادبی و هنری آنان، آمده است “مبارزه‌ی زنان در چهار دهه‌ی اخیر برای صیانت از حقوق خود و مبارزه با قوانین ارتجاعی و زن‌ستیزانه‌ای که هدف آن واپس راندن زنان است، نشان می‌دهد جنبش برابری‌طلبی زنان ایران، جنبشی ریشه‌دار است که از این مقطع دشوار و حساس تاریخی سربلند عبور خواهد کرد”.

کانون نویسندگان ایران طی بیانیه ای، همزمان با روز جهانی زن، کانون نویسندگان ایران با انتشار بیانیه‌ای نسبت به تبعیض‌های سیستماتیک، حجاب اجباری، ایجاد محدودیت برای فعالیت‌های هنری زنان و اعمال سانسور مضاعف بر آثار ادبی و هنری آنها واکنش نشان داد.

متن کامل این بیانیه در پی می‌آید:

“گرامی‌ باد روز جهانی زن!

هشتم مارس، روز جهانی زن، روز یادآوری پیکار زنان و مردان برای دست یافتن به دنیایی است که در آن، همه‌ی انسان‌ها فارغ از جنسیت، نژاد، ملیت و عقیده، از حقوق یکسان برخوردار باشند.

دستاوردهای پیکار زنان در قرن گذشته نشان می‌دهد که با مبارزه‌ی پیگیر در صفوفی واحد، می‌توان گام‌هایی بلند در جهت تحقق آرمان‌های مشترک بشری برداشت. اگرچه هنوز در جهانی زندگی می کنیم که زنان از تبعیض جنسیتی، آزار جنسی و دستمزد کمتر در مقایسه با مردان رنج می‌برند، با این وجود، شرایطی که زنان امروز در آن به سر می‌برند قابل مقایسه با شرایط پرمشقت زنان در ابتدای قرن بیستم نیست. از این رو مهم‌ترین پیام روز جهانی زن، دست رد زدن بر سینه‌ی بی‌عملی و پای فشردن بر ادامه‌ی مبارزه است. تاریخ گواه آن است که جنبش زنان در ایران و دیگر نقاط جهان، هربار پس از سرکوب، نیرومندتر از پیش بر پاخاسته، شانه راست کرده و در صفوفی فشرده‌تر به پیش رفته است.

زنان که در دوره‌ی مشروطه نخستین شکاف را در دیوار مستحکم و دیرینه‌سال جامعه‌ی سنتی و مردسالار ایجاد کردند، مسیری پر فراز و نشیب را برای دستیابی به خواست‌های خود پیموده‌اند و همچنان راه درازی پیش رو دارند. مبارزه‌ی زنان در چهار دهه‌ی اخیر برای صیانت از حقوق خود و مبارزه با قوانین ارتجاعی و زن‌ستیزانه‌ای که هدف آن واپس راندن زنان است، نشان می‌دهد جنبش برابری‌طلبی زنان ایران، جنبشی ریشه‌دار است که از این مقطع دشوار و حساس تاریخی سربلند عبور خواهد کرد.

کانون نویسندگان ایران همواره در اسناد و بیانیه‌های خود بر برابری حقوق زنان در همه‌ی عرصه‌های حیات فردی و اجتماعی تاکید کرده و در برابر تبعیض‌های سیستماتیک و سیاست‌هایی چون پافشاری بر نقش سنتی زنان در خانواده، حجاب اجباری، ایجاد محدودیت برای فعالیت‌های هنری زنان و اعمال سانسور مضاعف بر آثار ادبی و هنری آنها، مخالفت صریح خود را ابراز داشته است.

کانون نویسندگان ایران روز جهانی زن را به همه‌ی زنان و مردان آزاداندیش، به ویژه زنان نویسنده، شاعر و هنرمند که با آثار خود نویدبخش دنیایی به دور از هرگونه نابرابری هستند، شادباش می‌گوید.

کانون نویسندگان ایران

 «نسیم طواف‌زاده»، فعال محیط‌زیستی و دبیر گروه هم‌اندیشی سازمان‌های غیردولتی تالابی ایران، ورود فاضلاب شهرهای رشت، انزلی، صومعه‌سرا و روستاهای اطراف تالاب بندرانزلی را از عوامل کاهش عمق این تالاب عنوان کرد. او گفته که کاهش سطح آب تالاب انزلی بیش از یک دهه است که اتفاق افتاده است.

به گزارش ایسنا، طواف‌زاده روز دوشنبه ۱۸اسفند۱۳۹۹، در خصوص ورود فاضلاب شهری به تالاب انزلی توضیح داد: «این فاضلاب‌ها میزان زیادی نیتروژن و فسفر را وارد آب تالاب انزلی می‌کنند که باعث افزایش رشد گیاه در دل تالاب و ایجاد حالت خودشکوفایی شدید می‌شود. طول عمر این گیاهان براثر خودشکوفایی کاهش پیدا می‌کند و در نتیجه زمانی که این گیاهان از بین می‌روند به کف تالاب می‌روند و کف تالاب بالا می‌آید.»

او با اشاره به اینکه سطح آب دو رودخانه «گوهر رود» و «زرجوب» که خارج از شهر رشت به یکدیگر می‌پیوندند و رود «پیربازار» که به تالاب انزلی می‌رسد را تشکیل می‌دهدند، کاهش یافته است، گفت: «گرچه شرکت آب منطقه‌ای استان گیلان ادعا می‌کند که از آب گوهررود و رودخانه سیاه‌رود برداشت نمی‌کند اما واقعیت این است که ورودی آب از این رودها کم شده است و تنها فاضلاب است که به سمت تالاب می‌رود.»

پیش از این «علی اوسط اکبری»، معاون عمرانی استانداری گیلان اعلام کرد روزانه ۱۰۰ هزار متر مکعب فاضلاب به تالاب انزلی وارد می شود. او گفته بود ورود ۶۰۰ هزار تن رسوب، زمینه تخریب و کاهش تراز آب تالاب انزلی را فراهم کرده است.

همچنین نسیم طواف‌زاده گفته است که با لایروبی کف تالاب نمی‌توان به بهبود این شرایط کمک کرد چرا که انجام این کار باعث برهم خوردن بستر تالاب و محل تخم‌ریزی بسیاری از ماهیان می‌شود.

از جمله راهکارهای عنوان شده از سوی این فعال محیط‌زیستی نصب تله‌های رسوب‌گیر در بالادست اراضی کوهستانی و کاهش ورود مواد آلی به تالاب اشاره کرد.

با این حال طواف‌زاده گفته که بارها و بارها بودجه‌هایی برای کمیته مدیریت تالاب انزلی به ریاست استاندار به تالاب تخصیص داده شده که با استناد به گزارشات سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی، این بودجه‌ها به دلیل نبود برنامه‌ریزی برگشت خورده‌اند.

خواهر «محمد ایران‌نژاد»، کتابفروشی که از تاریخ ۴اسفند۱۳۹۹ در بازداشت به‌سر می‌برد، روز ۱۲اسفند ماه در حساب کاربری توییتر خود نوشت آن‌ها همچنان از وضعیت او بی‌خبر هستند و آقای ایران‌نژاد از زمان بازداشت تاکنون تماسی با خانواده‌اش نداشته است.

«محمد ایران‌نژاد»، کتابفروش تهرانی روز دوشنبه ۴اسفند۱۳۹۹ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. آقای ایران‌نژاد در یکی از پاساژهای نزدیک میدان انقلاب فروشنده کتاب‌های دست دوم بود. ماموران علاوه بر بازداشت او، برخی از کتاب‌های کتابفروشی را نیز ضبط کردند.

طبق گفته «مریم ایران‌نژاد»، هنوز آن‌ها از اتهام آقای ایران‌نژاد اطلاعی ندارند.

وی به دلیل آنچه فروش «کتاب ضاله» عنوان شده است، بازداشت و همچنان در بازداشت به‌سر می‌برد. گفته شده دادسرای اوین برای آقای محمدنژاد قرار بازداشت یک‌ماهه صادر کرده است.

«مریم ایران نژاد»، خواهر محمد روز ۱۲اسفند۱۳۹۹ در خصوص وضعیت برادرش در حساب کاربری خود در توییتر نوشت: «یک هفته از بازداشت برادرم محمد ایران‌نژاد می‌گذرد. هنوز هیچ‌گونه تماسی از او دریافت نکردیم و از اتهام او خبر نداریم. برادرم فقط کتاب می‌فروخت. کتاب‌های مجوز‌دار در مغازه‌ای با مجوز کتابفروشی.»

پیش از این در تاریخ ۷اسفند۱۳۹۹، «هرانا» به نقل از «هادی‌پور»، بازپرس پرونده آورده بود؛ دلیل بازداشت آقای محمدنژاد فروش کتاب «ضاله» است.

مریم ایران‌نژاد، در همان روز بازداشت برادرش در خصوص نحوه بازداشت او با انتشار یک توییت نوشته بود: «برادرم محمد ایران‌نژاد در کتابفروشی خود بود که چند نفر به آنجا رفتند. در را بستند و از ساعت ۴ بعدازظهر تا ۷ و نیم شب آنجا را زیر رو کردند. پس از ضرب‌وشتم برادرم و توقیف موبایل افراد حاضر، برادرم را بازداشت کردند.»

هم‌زمان با بازداشت آقای محمدنژاد، «پویا جانی‌پور»، کتابفروش ساکن کرج نیز بازداشت و روز چهارشنبه ۱۳اسفند۱۳۹۹ با تودیع قرار کفالت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شده بود.