روز پنجشنبه ۱۶ بهمن‌ماه، تعدادی از کارگران آب معدنی داماش، نسبت به تاخیر در دریافت معوقات مزدی و همچنین تغییر کارفرمانی جدید ابراز نگرانی کردند.

به نقل از ایلنا، به دنبال واگذاری مسئولیت کارخانه آب معدنی داماش به یک کارفرمای جدید، شماری از کارگران این واحد صنعتی نگرانی خود را نسبت به آینده شغلی و دریافت مطالبات معوقه خود اعلام کردند.

کارگران این شرکت درباره شرایط کنونی این مجموعه صنعتی گفتند: طبق ماده ۱۲ قانون کار، کارفرمای جدید باید تمام مطالبات گذشته کارگران را پرداخت کند. این مطالبات اعم از سنوات، سختی و زیان‌آور بودن کار و مطالبات مالی و مزدی معوقه است.

این کارگران نسبت به تاخیر در معوقات مزدی و همچنین تعیین تکلیف وضعیت کارخانه ابراز نگرانی کرده و گفتند: حدود ۲۲ کارگر قدیمی در کارخانه باقی مانده که سه تا ۴ ماه مطالبات مزدی عقب‌افتاده طلب دارند.

آنها در ادامه افزودند: وضعیت مالی کارگرانی که ماه‌هاست مزد دریافت نکرده‌اند مناسب نیست و آنان از تامین معاش خود ناتوان شده‌اند، این در حالی است که قبل از واگذاری کارخانه باید در مورد مطالبات کارگران تعیین تکلیف می‌کردند.

این کارگران با بیان اینکه در حال حاضر مهمترین دغدغه ما مسئله معوقات مزدی است که از کارفرما قبلی طلبکاریم، افزودند: امیدواریم تا پایان سال بتوانیم معوقات خود را دریافت کنیم.

علی یونسی و امیرحسین مرادی، دانشجویان مهندسی کامپیوتر و فیزیک دانشگاه صنعتی شریف با گذشت نزدیک به ۱۰ ماه از زمان بازداشت کماکان به صورت بلاتکلیف در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین بسر می‌برند. رضا یونسی، برادر علی یونسی طی یادداشتی از پنهان‌کاری نماینده جمهوری اسلامی در سازمان ملل متحد طی نامه‌نگاری با دفتر حقوق بشر این سازمان در خصوص وضعیت برادر خود و امیرحسین مرادی خبر داده است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز جمعه ۱۷ بهمن‌ماه ۱۳۹۹، علی یونسی و امیرحسین مرادی، دانشجویان مهندسی کامپیوتر و فیزیک دانشگاه صنعتی شریف با گذشت نزدیک به ۱۰ ماه از زمان بازداشت کماکان به صورت بلاتکلیف در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین بسر می‌برند.

رضا یونسی، برادر علی یونسی طی یادداشتی از پنهان‌کاری نماینده جمهوری اسلامی در سازمان ملل متحد طی نامه‌نگاری با دفتر حقوق بشر این سازمان در خصوص وضعیت برادر خود و امیرحسین مرادی خبر داده است. به گفته آقای یونسی نماینده جمهوری اسلامی در جواب نامه دفتر حقوق بشر این سازمان ضمن رد ضرب و شتم علی یونسی و امیرحسین مرادی در زمان بازداشت، مدعی شده است که او و آقای مرادی به بند عمومی منتقل شده‌‌اند. همچنین در ادامه این نامه نوشته شده است که امیرحسین مرادی و علی یونسی در زمان بازجویی به وکیل مدافع خود دسترسی داشته‌اند. این در حالی است که وکیل انتخابی این شهروندان تاکنون به پرونده آنان دسترسی نداشته است و وکیل تسخیری نیز تنها یکبار در ماه ششم بازداشت و پس از پایان بازجویی‌ها با این دانشجویان ملاقات داشته است.

علی یونسی، دانشجوی مهندسی کامپیوتر و امیرحسین مرادی، دانشجوی فیزیک دانشگاه صنعتی شریف در تاریخ ۲۲ فروردین امسال توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شدند. گفته می‌شود بازداشت این دانشجویان، توسط ماموران لباس شخصی، بدون ارائه حکم قضایی و همراه با ضرب و شتم صورت گرفته است.

غلامحسین اسماعیلی، سخنگوی قوه قضاییه ایران در تاریخ ۱۶ اردیبهشت امسال این دانشجویان را به همکاری با مجاهدین خلق متهم کرد.

چندی بعد آیدا یونسی، خواهر علی یونسی با انتشار ویدئویی در فضای مجازی این اتهامات را تکذیب کرده و دلیل مطرح شدن آن را سابقه زندان پدر و مادر خود در دهه شصت عنوان کرد.

اواسط خردادماه جمعی از دانش آموختگان، دانشجویان و اساتید ایرانی در داخل و خارج از ایران طی نامه‌ای خطاب به رئیس «بنیاد ملی نخبگان» و مقامات ارشد ایران، خواستار آزادی و رسیدگی فوری به وضعیت علی یونسی و امیرحسین مرادی شدند. امضا کنندگان ضمن ابراز نگرانی از اینکه این دانشجویان حدود ۴۰ روز است «به دلایل ناروشن» و «در شرایط شیوع بیماری کرونا» در بازداشت به سر می‌برند، نوشته‌اند که تدوام بی خبری و عدم دیدار با خانواده‌ها و تماس‌های تلفنی محدود، نگرانی‌ها نسبت به سلامت و احتمال عدم رسیدگی عادلانه به وضعیت این دو دانشجو را افزایش داده است.

شهریورماه امسال آیدا یونسی خواهر، علی یونسی، دانشجوی مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف از فشار بر برادر خود برای انجام اعترافات تلویزیونی خبر داد. آبان‌ماه امسال علی یونسی به کرونا مبتلا شده و مدتی بعد پس از بهبودی به سلول چند نفره بازگردانده شد.

شپول خضری شهروند اهل شهرستان مهاباد با گذشت ٢٧ روز از زمان دستگیری کماکان به صورت بلاتکلیف و بدون دسترسی به وکیل، در یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی ارومیه بسر می‌برد. آقای خضری روز شنبه ۲۰ دی‌ماه امسال توسط نیروهای امنیتی در مهاباد بازداشت شد.

به نقل از کردپا، شپول خضری شهروند اهل شهرستان مهاباد با گذشت ٢٧ روز از زمان دستگیری کماکان به صورت بلاتکلیف در یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی ارومیه بسر می‌برد.

بر اساس این گزارش، این شهروند طی این مدت از حق داشتن وکیل محروم بوده است.

به گفته یک منبع مطلع: “شپول خضری در یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در ارومیه تحت بازجویی قرار دارد و از سرنوشت وی اطلاع دقیقی در دسترس نیست و طی مدت بازداشت سه بار تماس تلفنی با خانواده‌اش داشته است.”

تا زمان تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دست نیست.

شپول خضری، فرزند حسین اهل شهرستان مهاباد روز شنبه ۲۰ دی‌ماه امسال، همزمان با تعدادی دیگر از شهروندان در مهاباد بازداشت شد.

حسن جوجه گلوانی، زندانی سیاسی تبعیدی در زندان اردبیل سومین سال از دوران محکومیت خود را در این زندان سپری می‌کند. آقای گلوانی اردیبهشت‌ماه ۹۷ توسط ماموران اداره اطلاعات ارومیه بازداشت و نهایتا توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب این شهر به ۵ سال حبس در تبعید در زندان اردبیل محکوم شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز جمعه ۱۷ بهمن‌ماه ۱۳۹۹، حسن گلوانی، زندانی سیاسی تبعیدی در زندان اردبیل سومین سال از دوران محکومیت خود را سپری می‌کند.

خانواده این زندانی اهل نقده، دختران خردسال و مادر سالمندش به دلیل دوری راه از حدود ۱ سال قبل قادر به ملاقات وی نیستند. حسن گلوانی همچنین از درد دندان رنج می‌برد اما با وجود درخواست‌های متعدد در زندان از رسیدگی پزشکی محروم است.

یک منبع مطلع از شرایط این زندانی در این خصوص گفت: «چون خانواده‌اش قادر به رفتن به ملاقات نیستند برای مرخصی او اقدام کردند اما حتی پرداخت مبلغ وثیقه هم ۱ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان بود برایشان ممکن نیست. از طرف دیگر تابستان امسال خانواده‌اش متوجه شدند که به دلیل ماهیت اتهام انتسابی شامل عفو مشروط نیز نمی‌شود.»

آقای گلوانی اردیبهشت‌ماه ۹۷ به همراه دیگر هم پرونده‌ای خود واحد بهبهانی توسط ماموران اداره اطلاعات بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد در ارومیه منتقل شد. آقای گلوانی نهایتا پس از ۲ ماه با پایان مراحل بازجویی به زندان ارومیه انتقال پیدا کرد.

حسن گلوانی مردادماه ۹۷ توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب ارومیه به ریاست قاضی علی شیخلو از بابت اتهام جاسوسی از طریق همکاری با یکی از احزاب مخالف نظام به ۵ سال حبس در تبعید در زندان اردبیل محکومشد. این حکم نهایتا به دلیل عدم اعتراض به رای، به اجرا در آمد.

آقای گلوانی نهایتا شهریورماه همان سال به زندان اردبیل تبعید شد.

حسن جوجه گلوانی، فرزند احمد، متولد ۱۳۵۷، شهروند اهل نقده، متاهل و پدر دو دختر ۷ و حدودا ۳ ساله است.

روز جمعه ۱۷ بهمن ۱۳۹۹ رییس شبکه بهداشت ماهشهر از افزایش شمار بیماران مبتلا به کرونا در این شهر و کمبود تخت بیمارستانی برای بستری آنها خبر داد.

«محمد شنبدی» «عادی انگاری و عدم رعایت پروتکل‌های بهداشتی» را علت افزایش تعداد مبتلایان به کرونا شده و از روز گذشته وضعیت شهر بحرانی است.

رییس شبکه بهداشت ماهشهر تاکید کرده است که افزایش سه برابری مبتلایان به کرونا باعث شد که شب گذشته در بیمارستان‌های ماهشهر کمبود تخت رخ دهد.

به گفته محمد شنبدی اگر وضع در ماهشهر به همین منوال پیش برود «مطمئنا با پیک شدیدی مانند پیک تابستان گذشته» مواجه خواهند شد

او گفته است که علاوه بر پر شدن تخت‌ها، خستگی کادر درمان به دلیل طولانی شدن بیماری هم معضل دیگر در این شرایط زمانی است و تعدادی از آن‌ها خود بیمار شده‌اند.

رییس شبکه بهداشت ماهشهر از شهروندان به خصوص افراد مسن یا دارای سابقه بیماری زمینه‌ای درخواست کرد که فقط برای انجام امور ضروری از منزل خارج شوند.

محمد شنبدی گفته است در جلسه ویژه ستاد کرونای ماهشهر که روز شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۹ در خصوص افزایش محدودیت‌ها تصمیم‌گیری خواهد شد و با توجه به شرایط، سطح بازگشایی‌ها تغییر خواهد کرد.

 «بهمن نقیبی»، معاون بهداشتی و پیشگیری سازمان دامپزشکی گفته است که با بررسی لاشه‌های پرندگان تالاب میانکاله، ابتلا به آنفلوآنزای فوق حاد پرندگان و نیوکاسل رد و علت مرگ این پرندگان سم بوتولیسم عنوان شد.

به گزارش ایسنا، معاون بهداشتی و پیشگیری سازمان دامپزشکی روز جمعه ۱۷بهمن۱۳۹۹، گفته که مانند سال گذشته علت مرگ پرندگان در میانکاله سم بوتولیسم است.

او گفته است که باکتری «کلستریدیوم بوتولینوم» در محل‌هایی که اکسیژن کم باشد در بقایای گیاهان کف تالاب رشد می‌کند و گرمای هوا نیز شرایط را برای رشد این باکتری فراهم می‌کند. نقیبی این سم را بسیار کشنده و تنها راه حال جلوگیری از تکرار این اتفاق را احیای تالاب میانکاله دانست.

روز چهارشنبه ۱۵ بهمن ۱۳۹۹، سازمان محیط زیست مازندران اعلام کرد که طی پنج روز منتهی به این روز، در مجموع لاشه ۸۳۹ قطعه پرنده تلف شده و مهاجر آبزی در تالاب بین‌المللی میانکاله و خلیج گرگان جمع‌آوری شده است.

براساس این گزارش، کلستریدیوم بوتولینوم یک باکتری بی‌هوازی است که در گیاهان فاسد و مواد حیوانی تکثیر می‌شود و اغلب در دریاچه‌ها در دوره‌های کمبود اکسیژن و کیفیت پایین آب رخ می‌دهد. علائم پیش رونده (تدریجی) آن به گونه‌ای است که عضلات پرنده سست و نرم و در نهایت فلج می‌شود و اثرات توکسین تولید شده در بدن پرندگان باقی می‌ماند.

پرندگان قدرت استفاده از بال‌ها و پاهای خود را از دست داده و دچار فلجی ماهیچه‌های گردن می‌شوند و توانایی نگه داشتن سر خود را از دست می‌دهند. این پرندگان می‌توانند روزها دراین موقعیت باقی بمانند.

تا پایان دی ماه ۱۳۹۸ نیز ۴۰ هزار پرنده در تالاب میانکاله تلف شدند و پس از بررسی‌ها مشخص شد علت مرگ این پرندگان سم بوتولیسم بوده است.

روز جمعه ۱۷ بهمن ماه، سیروان رحیمی، زندانی سیاسی با پایان مرخصی به زندان مرکزی سنندج بازگشت. آقای رحیمی که از اواخر خرداد ماه سال جاری، در حال تحمل دوران محکومیت سیزده ماه حبس خود است، اوایل بهمن ماه ۹۹ از زندان سنندج به مرخصی اعزام شد.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، روز جمعه ۱۷ بهمن ماه ۹۹، سیروان رحیمی، زندانی سیاسی با پایان مرخصی به زندان مرکزی سنندج بازگشت.

این زندانی اوایل بهمن ماه امسال از زندان سنندج به مرخصی اعزام شد.

آقای رحیمی مورخ ۶ مهرماه ۱۳۹۸، توسط نیروهای امنیتی در دهگلان بازداشت و پس از پایان مراحل بازجویی در اسفندماه همان سال با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت آزاد شده بود.

این شهروند سپس در اسفند ماه سال گذشته توسط دادگاه انقلاب سنندج از بابت اتهام همکاری با یکی از احزاب مخالف نظام، به سیزده ماه حبس تعزیری محکوم شد. حکم صادره در دادگاه تجدیدنظر استان کردستان نیز عینا تایید شد.

سیروان رحیمی در نهایت مورخ ۳۱ خردادماه ۱۳۹۹، جهت پیگیری رای دادگاه تجدیدنظر به دادگاه انقلاب سنندج مراجعه کرد که در آنجا بازداشت و جهت تحمل دوره محکومیت خود به زندان این شهر منتقل شد.

I

 روز پنجشنبه ۱۶ بهمن‌ماه، محمود محمودی شهروند بازداشتی اهل سنندج پس از اتمام بازجویی ها با تودیع قرار وثیقه آزاد شد. وی مورخ ۱۱ بهمن‌ماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود.

به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، روز پنجشنبه ۱۶ بهمن‌ماه ۱۳۹۹، محمود محمودی روزنامه نگار بازداشتی اهل سنندج پس از اتمام بازجوییها با تودیع قرار وثیقه آزاد شد.

بر اساس این گزارش آزادی این روزنامه نگار با تودیع قرار وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی صورت گرفته است.

اتهام مطروحه علیه این شهروند ارتباط با کانال‌های مخالف نظام عنوان شده است.

محمود محمودی روز شنبه ۱۱ بهمن ۱۳۹۹، توسط ماموران امنیتی در سنندج بازداشت شد.

آقای محمودی یکی از امضاکنندگان نامه‌ی فعالین مدنی برای آزادی بازداشتی های اخیر کردستان است.

راحله راحمی پور، فعال مدنی و از اعضای مادران پارک لاله جهت اجرای حکم حبس تعزیری به دادسرای عمومی و انقلاب تهران احضار شد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، راحله راحمی پور با دریافت ابلاغیه ای الکترونیکی در روز چهارشنبه ۱۵ بهمن ماه ۱۳۹۹، از سوی دادیار شعبه اول اجرای احکام کیفری دادسرای شهید مقدس تهران برای اجرای حکم ۶ سال حبس تعزیری فراخوانده شده است.

بر اساس ابلاغیه صادره، خانم راحمی پور می بایست ظرف مدت پنج روز از تاریخ ابلاغ، جهت اجرای حکم حبس به شعبه اول اجرای احکام کیفری دادسرای شهید مقدس تهران مراجعه کند.

راحله راحمی پور، فعال مدنی و از بازداشت‌شدگان میتینگ پارک لاله، روز سه شنبه ۲۷ خرداد ماه ۱۳۹۹، از بابت اتهامات «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی» در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران محاکمه شد.

این فعال حقوق بشر و از فعالان جنبش دادخواهی، روز سه‌شنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۸، در پی حضور در گردهمایی پارک لاله، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان اوین منتقل شده بود.

خانم راحمی پور در شعبه دوم بازپرسی دادسرای اوین به ریاست بازپرس نصیری پور بابت اتهام «اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام»  تفهیم اتهام شده و برای آزادی ایشان وثیقه ۳۰۰ میلیون تومانی صادر می شود.

روز یکشنبه ۱۷ آذرماه ۱۳۹۸، این فعال حقوق بشر با تأمین وثیقه ۳۰۰ میلیون تومانی از زندان اوین به‌صورت موقت آزاد شد.

راحله راحمی‌پور سال‌هاست، برای روشن شدن حقیقت درباره ناپدید شدن برادر و برادرزاده‌اش که در دهه شصت، در زندان بوده‌اند، تلاش می‌کند.

برادرزاده او، «گلرو» اردیبهشت ماه ۱۳۶۳ در زندان به دنیا آمد و در حالیکه تنها ۱۵ روز از تولد وی می گذشت به بهانه، انجام مراقبت‌ و چک‌های پزشکی از مادرش جدا شد. مقامات بعدها گفتند که او درگذشته است، اما هیچگاه گواهی فوت یا محل دفن او را نشان نداده‌اند. دستگاه قضایی ایران همچنین خبر از اعدام حسین، برادر خانم راحمی پور داد اما محل دفن او را نیز مشخص نکرد.

سازمان عدالت برای ایران در اسفند ماه ۱۳۹۴ با ثبت شکایتی در گروه کاری ناپدیدشدگان قهری سازمان ملل خواهان مشخص شدن سرنوشت حسین راحمی‌پور، زندانی سیاسی دهه ۶۰ و گلرو راحمی‌پور نوزاد ناپدیده‌شده او در زندان اوین شده بود. گروه کاری پس از بررسی شواهد ارسال شده در رابطه با این پرونده، گلرو و حسین راحمی‌پور را به عنوان ناپدیدشده قهری اعلام کرد و در تاریخ ۲۰ خرداد ۱۳۹۵ از دولت جمهوری اسلامی خواست که در رابطه با سرنوشت این زندانی سیاسی و نوزاده ناپدیدشده‌اش پاسخگو باشد.

«مگدلنا مغربی» معاون بخش خاورمیانه و شمال آفریقا در سازمان عفو بین الملل پیش تر در رابطه با راحله راحمی پور گفته بود: «خانم راحمی‌پور درد و اندوه ناپدید شدن عزیزانش پس از زندانی شدن آنها، و یک حکم زندان ناعادلانه را تحمل می‌کند. بازداشت او گواه بیشتری است بر اراده حکومت برای مرعوب ساختن او و وادار کردنش به سکوت.»

راحله راحمی‌پور،  در تاریخ ۲۰  شهریورماه ۱۳۹۶، در منزل شخصی‌اش بدلیل پیگیری ناپدید شدن برادر و برادرزاده اش در دهه ۶۰، از سوی ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شد، بدلیل پیگیری ماموران در ساعات اولیه شب با حکم قضایی صادر شده از سوی شعبه ۶ دادسرای اوین وارد خانه راحمی‌پور شدند. آن‌ها پس از تفتیش منزل، وی را به همراه کامپیوتر، تلفن همراه و برخی از اسناد و مدارک شخصی‌اش با خود بردند. وی پس از حدود دو هفته بازجویی در بند ۲۰۹ بازداشتگاه اوین با قرار کفالت آزاد شده بود.

پس از ماه‌ها آزار و اذیت خانواده و بازپرسی‌های مکرر در دادسرای انقلاب، در بهمن‌ماه سال ۱۳۹۶ صلواتی، قاضی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب، وجود این نوزاد را انکار کرد و آن را ساخته و پرداخته تخیل راحله راحمی‌پور خواند. وی راحمی‌پور را به یک سال حبس به اتهام انجام عملیات تبلیغی علیه نظام محکوم کرد.

دادگاه تجدیدنظر او، نهم بهمن ماه ۱۳۹۷ در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران برگزار شد.

حکم صادر شده به ۸۰ میلیون ریال جزای نقدی تغییر کرد و در ۲۰ فروردین‌ماه ۹۸ به وکیل ایشان ابلاغ شد.

آزار و اذیت راحله راحمی‌پور از سوی نهادهای امنیتی در حالی است که براساس «کنوانسیون بین‌المللی حمایت از تمامی اشخاص در برابر ناپدید شدن اجباری»، دولت‌ها موظف‌اند از شاکیان، شهود و اقوام شخص ناپدیدشده در برابر هرنوع بدرفتاری یا ارعاب به عنوان عواقب شکایت یا شهادت، حمایت کنند.

سیروان رحیمی، فعال مدنی و محیط زیستی با پایان ایام مرخصی جهت تحمل باقی مانده دوران حبس تعزیری به زندان سنندج بازگشت.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، سیروان رحیمی زندانی سیاسی کُرد که به ۱۳ ماه حبس تعزیری محکوم شده پس از پایان ایام مرخصی جهت تحمل ادامه دوران حبس تعزیری به زندان سنندج بازگشته است.

دادگاه انقلاب سنندج پیشتر این زندانی سیاسی کُرد را به اتهام«همکاری با یکی از احزاب کُرد مخالف حکومت ایران» به ۱۳ ماه حبس تعزیری محکوم کرده بود.

این فعال  مدنی روز شنبه ۳۱ خردادماه ۱۳۹۹، در پی مراجعه به جهت پیگیری پرونده خود به دادگاه انقلاب سنندج مراجعه کرده و بازداشت و جهت اجرای حکم به زندان مرکزی این شهر منتقل شد.

آقای رحیمی روز شنبه ششم مهرماه سال ۱۳۹۸، در منزل خود توسط نیروهای امنیتی بازداشت و جهت بازجویی به بازداشتگاه اداره اطلاعات منتقل‌شده بود.

نیروهای امنیتی شب شنبه ششم مهرماه، پس از ورود و بازرسی منزل آقای رحیمی، برخی از لوازم شخصی این شهروند را ضبط و وی را نیز بازداشت کردند.

این فعال مدنی و از اعضای سازمان محیط زیستی «جمعیت شیدای سبز لیلاخ» پس از گذشت نزدیک به سه ماه،   با تأمین وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی از زندان مرکزی سنندج به صورت موقت آزاد شده‌بود.

یک منبع مطلع در رابطه با این شهروند به کمپین گفته‌بود: «آقای رحیمی، پس از گذشت نزدیک به سه ماه از بازداشتگاه اداره اطلاعات به زندان مرکزی سنندج منتقل و توسط شعبه دوم بازپرسی دادسرای انقلاب سنندج به ریاست بازپرس موسی شاه گلدی آل باقر به اتهام “همکاری با یکی از احزاب کرد مخالف حکومت ایران” به وی تفهیم و قرار بازداشت موقت وی به قرار وثیقه تبدیل و با تأمین وثیقه از زندان آزاد شد».

سیروان رحیمی پیش از نیز در سال ۱۳۹۶ توسط نیروهای امنیتی به اتهام «همکاری با یکی از اعضای کُرد اپوزیسیون ایران» بازداشت‌شده بود.

«جمعیت شیدای سبز لیلاخ»، یک سازمان محیطی زیستی است که طی سال‌های گذشته فعالیت‌هایی نظیر، برگزاری نمایشگاه محیط زیستی، جلوگیری از تخریب و تبدیل شدن کوه تفریحی سورمه لی به معدن، نهالکاری ، جمع آوری زباله در طبیعیت، برگزاری اردوهای زیست محیطی برای دانش آموزان، فعالیت در حوزه حقوق حیوانات، اطفا حریق و خاموش کردن آتش در سطح منطقه و خارج از شهرستان و همچنین کمک به زلزله زدگان را در کارنامه کاری خود دارد.