اهالی توابع نیکشهر درگیر فقر، بی هویتی و بی سوادی رو به گسترش و قربانی وعده های بی عمل مسئولان

امروز چهارشنبه ۱۰ دی ماه ۱۳۹۹، بسیاری از شهروندان ساکن در روستاهای توابع شهرستان نیکشهر از توابع استان سیستان و بلوچستان علاوه بر فقر گسترده از حق برخورداری از اسناد هویتی و همچنین امکانات آموزشی و سایر خدمات رفاهی محروم هستند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از ایلنا، امروز چهارشنبه ۱۰ دی ماه ۱۳۹۹، عبدالعزیز بلوچ زهی، رئیس شورای شهر شهرستان نیکشهر از توابع استان سیستان و بلوچستان از محرومیت بسیاری از شهروندان ساکن روستاهای توابع و حتی خود این شهرستان از حق دارا بودن اسناد هویتی از قبیل شناسنامه و کارت ملی خبر داد و در ادامه از گسترش بی سوادی در این روستاها به علت فقر و عدم برخورداری از تامین اجتماعی و عدم دسترسی به امکانات آموزشی برای کودکان، عدم دسترسی به امکانات زیرساخت از قبیل آب آشامیدنی و مشکلات بهداشتی و درمانی سخن گفت. 

رئیس شورای شهر سابق نیکشهر در تشریح وضعیت این روستاها گفت: “اهالی روستاهای شهرستان نیکشهر در استان سیستان و بلوچستان علاوه بر مشکل نداشتن شناسنامه از کمبود آب شرب و مشکلات بهداشتی و درمانی در رنج هستند.  بیش از ۲۰ سال است که در مدیریت شهری استان سیستان و بلوچستان مسئولیت داشتم در در طی این سال‌ها هرچه برای مشکل شناسنامه دار شدن مردم منطقه تلاش کردم متاسفانه بی ثمر بود. متاسفانه مسئولان ما ظرفیت انتقاد ندارند و مدام دوست دارند از آنها برای کارهای نصفه نیمه و یا انجام نشده تعریف کنند.”

بلوچ زهی در ادامه افزود: “هر کجا ما شورایی ها واقعیتی را از مشکلات استان گفتیم به ضررمان تمام شد. بعنوان مثال روستای بن با ۵۰۰۰ نفر جمعیت فاقد هرگونه راه ارتباطی است و بسیاری از زنان باردار، به دلیل ناهمواری و دست اندازهای زیاد هنوز به بیمارستان نرسیده زایمان می کنند. راههای ارزون و زیردان ۱۵ سال است بلا تکلیف مانده، در سال ۱۳۹۸، پیش یکی از نهادها قرار بود راه های ارتباطی روستا را بازسازی کند، اعتبارش نیز تأمین شد اما با کمال تاسف اصلا جاده ای ساخته نشد. به دلیل همین جاده‌های نامناسب در منطقه روستای بن که تنها کانون کشاورزی و محل کسب مردم شهرستان نیکشهر است هر کامیونی که برای بارگیری هندوانه رفت و آمد می‌کند آسیب می بیند بار مردم هم به موقع به مقصد نمی رسد. این جاده نیازمند تعمیر و بازسازی است اما تا کنون هیچ کسی به فکر آن نیست.”

عضو ارشد شورای شهر نیشکهر خاطرنشان کرد: “با گذشت ۴۲ سال از انقلاب هنوز خطوط مخابراتی در شهرستان نیکشهر درست نشده و با کوچکترین باد و بارندگی قطع می شود. فقط هنگام انتخابات و جمع کردن رای مردم استان، سیستان و بلوچستان عزیز می شود. بارها برای بهبودی و بازسازی خطوط مخابراتی و  راه های ارتباطی جنوب استان به مسئولان در دوره ای که در شورا مشغول خدمت بودم نامه نگاری کردم اما کوچکترین اهمیتی به این درخواست ها داده نشد.”

او گفت: “شناسایی کردن مردم بدون شناسنامه در استان وظیفه مسئولان است. مردم زیردان تا چند ماه پیش شناسنامه نداشتند و به تازگی برای آنها شناسنامه صادر می شود. متاسفانه افراد بدون هویت هیچ شغل و کاری نمی توانند داشته باشند و با فقر و نداری زندگی می کنند. عده ای به دلیل همین مشکلات گرفتار قاچاق مواد مخدر و عده ای برای صیادی به دریا می روند و زنان این خانواده ها با سوزن دوزی و کارهای دستی روزگار می گذرانند.”

رئیس سابق شورای شهر نیکشهر اضافه کرد: “آمار بی سوادی در بین افراد بدون شناسنامه بالا است چرا که کودکان بدون شناسنامه نمی توانند تحصیل کنند و مجبورند کارگری کنند. این افراد آنقدر ناامید هستند که می گویند حتی اگر به ما شناسنامه هم بدهند هیچ انگیزه ای برای باسواد شدن نداریم زیرا سواد هیچ دردی از درهای بی شمار ما را دوا نمی کند. هنوز بسیاری از شهرهای استان سیستان و بلوچستان مردم برای شناسنامه دار شدن بلاتکلیف مانده اند.”

او در بخش دیگری از صحبت های خود به وضعیت بی آبی در جنوب استان سیستان و بلوچستان نیز اشاره کرد و گفت: “مردم استان و بخصوص جنوب استان سیستان و بلوچستان از وضعیت بی آبی رنج می‌برند و به صورت سقایی به آنها آبرسانی می‌شود. در حوزه دشتیاری هم مردم از بی آبی بیشتری رنج می برند بیش از یک هزار خانوار در این منطقه از داشتن آب شرب محرومند.”

بلوچ زهی در پایان افزود: “مسئولان شعارها را کنار گذاشته و به مشکلات مردم سیستان و بلوچستان رسیدگی کنند .بیخودی پروژه‌ها را برای افتتاح کلنگ نزنند بلکه برای ساختن و عمل به وعده‌هایشان بیل به دست بگیرند. اگر به فکر مشکلات مردم هستند با احساسات مردم بازی نکنند و با وعده‌های توخالی آنها را امیدوار نکنند.”

حقوق بشر در ایران، در تاریخ ۲۹ آبان ماه ۱۳۹۹، با انتشار گزارشی به نقل از روزنامه اعتماد به تشریح وضعیت بی شناسنامگی و محرومیت بسیاری از شهروندان ساکن استان سیستان و بلوچستان از حق ذاتی  شهروندیشان اطلاع رسانی کرده بود. شهروندان ساکن استان سیستان و بلوچستان علاوه بر سایر محرومیتهای گسترده شهروندی از حق برخورداری از اسناد هویتی شامل شناسنامه و کارت ملی محروم هستند. این افراد، فرزندان حاصل از ازدواج زنان و مردان ایرانی با اتباع کشورهای دیگر و یا حتی شهروندانی هستند که مادر و پدر آنها ایرانی هست اما در سایه بی توجهی مسئولان از این حق محروم هستند. 

همچنین در تاریخ ۱۰ آبان ماه ۱۳۹۹، یک منبع مطلع در تشریح وضعیت هویتی شهروندان در مناطقی از قبیل سیستان و بلوچستان به حقوق بشر در ایران گفت: “مافیای هویت در ایران، که خود نهادهای امنیتی بانی آن هستند برای متفرّق کردن قومیت های ایرانی، فعالان مذهبی و عشایر از مناطق مرزی کشور صورت می گیرد. این کارها به بهانه اینکه این افراد ملیت ایرانی ندارند مدارک هویتی آنها را در عین اینکه پیشتر توسط سازمان ثبت احوال پس از تائید هویت ایرانی آنها صادر شده بود و این فرد نزدیک به ۶۰ یا ۸۰ سال زندگی در ایران با هویت  ایرانی دریافت کرده علاوه بر ابطال شناسنامه و کارت ملی فرد مذکور اوراق هویتی فرزندان و کل نوه های وی را باطل می کنند. از سوی دیگر شاهد هستیم شهروندانی که از ملیت افغانستان، پاکستان، سوریه، عراق، لبنان و چندین کشور دیگر هستند و تنها وجه اشتراک آنها شیعه بودن این افراد هست پس از صدور مدارک و اوراق هویتی ایرانی این افراد را در استانهای خراسان شمالی، رضوی و جنوبی، قم، تهران و افرادی که از کشور عراق هستند را هم در استان خوزستان و کردستان بعنوان شهروند ایران اسکان دادند.”

حمیدرضا درخشانی، مدیرکل آموزش و پرورش سیستان و بلوچستان در تاریخ ۲۱ آذر ماه ۱۳۹۹، از محرومیت دستکم ۱۴۱ هزار کودک ساکن این استان از حق دسترسی به خدمات آموزشی و تحصیل خبر داد و علت این محرومیت گسترده را مشکلات اقتصادی ذکر کرد. 

گزارشگران بدون‌مرز: اعدام روح‌الله زم تایید کرد ایران رکورددار کشتن خبرنگاران در نیم قرن گذشته است

سازمان گزارشگران بدون‌مرز در گزارش سالانه خود گفت که ربایش و اعدام روح‌الله زم، تایید کرد که ایران در نیم قرن گذشته رکورددار کشتن بسیاری از خبرنگاران  بوده است و بعد از سی سال بار دیگر از «اعدام»، این «مجازات قدیمی و وحشتناک» برای کشتن روزنامه‌نگاران استفاده کرده است.

در بخشی از بیانیه سالانه‌ گزارشگران بدون مرز که به «خشونت و بدرفتاری علیه خبرنگاران» اختصاص دارد، تاکید شده است که روح‌الله زم، مدیر سایت خبری و کانال تلگرام آمدنیوز، در حالی اعدام شد که «در یک محاکمه ناعادلانه محکوم شده بود».

این گزارش با تاکید بر این‌که «پایان سال ۲۰۲۰ میلادی با اعدام روح الله‌زم، مدیر سایت خبری و تلگرام آمدنیوز، در ایران رقم خورد، افزود که زم به عنوان پناهنده در فرانسه زندگی می‌کرد اما در جریان سفر به عراق از سوی عوامل سپاه پاسداران ربوده شد و به زور به ایران بازگردانده شد».

گزارشگران بدون‌مرز با بیان این‌که در ایران، روح‌الله زم «طی یک محاکمه ناعادلانه به جرم مفسد فی‌الارض، یکی از جدیدترین اتهامات دادگاه‌های انقلاب علیه روزنامه‌نگاران، به مرگ محکوم شد»، تاکید کرد که «در ۳۰ سال گذشته هیچ خبرنگاری قربانی چنین مجازات قدیمی و وحشتناکی نشده بود و این اولین‌بار پس سه دهه است که یک خبرنگار با این «مجازات قدیمی و وحشتناک» کشته شده است.

این گزارش، شمار خبرنگارانی را که در سال ۲۰۲۰ میلادی در سراسر جهان کشته شدند ۵۰ نفر اعلام کرد و افزود که در یک سال گذشته از شمار خبرنگارانی که در کشورهای جنگ‌زده کشته شده‌اند، کاسته شده است و در عوض، خبرنگاران بیشتری در کشورهایی کشته شده‌اند که در حال جنگ نیستند.

کریستوف دولوار، دبیرکل سازمان گزارشگران بدون‌مرز، با هشدار نسبت به این‌که همچنان «خشونت در جهان علیه خبرنگاران ادامه دارد»، گفت که «بعضی‌ها فکر می‌کنند خبرنگاران قربانی خطرات ناشی از شغل خود می‌شوند، اما خبرنگاران هنگام تحقیق یا پوشش موضوعات حساس به صورت فزاینده هدف قرار می‌گیرند».

دبیرکل سازمان گزارشگران بدون‌مرز تاکید کرد که با کشتن و حمله به خبرنگاران و روزنامه‌نگاران، آنچه آماج حمله قرار می‌گیرد حق اطلاع‌رسانی است که حق همه است.

بنا بر اعلام این سازمان مدافع حقوق خبرنگاران و روزنامه‌نگاران، با آنکه در سال ۲۰۲۰  تعداد کمتری از خبرنگاران به دلیل شیوع ویروس کرونا در صحنه بودند اما این سازمان از اول ژانویه ۲۰۲۰ تا ۱۵ دسامبر همین سال، ۵۰ مورد از کشته شدن خبرنگاران را در رابطه با کارهایشان ثبت کرده است و تعداد خبرنگاران کشته شده مشابه سال ۲۰۱۹ میلادی است که در آن ۵۳ خبرنگار کشته شدند.

در این گزارش مکزیک به عنوان کشوری معرفی شده است که در سال ۲۰۲۰ دست‌کم ۸ خبرنگار در آن به دلیل افشا یا تحقیق درباره «روابط میان قاچاقچیان مواد مخدر و سیاستمداران» کشته شدند و نام این کشور در میان خطرناک‌ترین کشورها برای رسانه‌ها قرار دارد.

در هندوراس، در آمریکای جنوبی، نیز در سال ۲۰۲۰ دست‌کم ۳ خبرنگار از جمله پس از کار روی «فساد در دستگاه‌های محلی و نیز خشونت پلیس» کشته شدند.

در گزارش سالانه سازمان گزارشگران بدون مرز، آمده است که در عراق نیز در یک سال گذشته چند خبرنگار و اغلب با یک روش کشته شدند، «افراد مسلح ناشناس به سوی خبرنگارانی که پوشش اعتراضات خیابانی را از سال ۲۰۱۹ تاکنون ادامه داده‌اند، آتش گشودند».

این گزارش از «هشام الهاشمی» خبرنگار عراقی متخصص تروریسم‌شناسی و از مخالفان حضور گروه‌های مورد حمایت جمهوری اسلامی در عراق به عنوان یکی از خبرنگاران کشته شده عراقی نام برده است. همچنین نزار ثانون مدیر شبکه تلویزیونی الرشید یکی دیگر از کشته شدگان در عراق است.

همگی آن‌ها در خیابان و نزدیک خانه‌هایشان، به ضرب گلوله از پا در آمدند و هیچ‌یک از این قتل‌ها به گونه درست پیگیری نشد و مسئولان این قتل‌ها هیچ‌گاه دستگیر و دادگاهی نشدند.

در گزارش سالانه سازمان گزارشگران بدون‌مرز، درباره  کشته شدن چند نفر از خبرنگاران و مجریان تلویزیون در افغانستان از جمله ملاله میوند، خبرنگار شبکه تلویزیونی انعکاس و محمد الیاس داعی خبرنگار بخش پشتوی رادیو آزادی، نیز تاکید شده است که خشونت علیه خبرنگاران و نهادهای رسانه‌ای در افغانستان باوجود امیدواری‌ها برای یک آتش‌بس در نتیجه گفت‌و‌گو‌های صلح میان دولت افغانستان و گروه طالبان، در حال افزایش است.

گزارشگران بدون‌مرز تاکید کرد که  تحقیق در مورد فعالیت جرایم سازمان‌یافته، تحقیق درباره به فساد محلی یا سوء‌استفاده از بودجه عمومی، موضوعات مرتبط با محیط زیست از جمله مواردی است که در سال ۲۰۲۰ منجر به کشته شدن چند روزنامه‌نگار شده است.

تداوم بازداشت و بی‌خبری از وضعیت مهرنوش سنقری در زندان اوین

با گذشت ۹ روز از زمان بازداشت مهرنوش سنقری، هنرمند حوزه تجسمی کماکان اطلاعی از وضعیت او در دست نیست. خانم سنقری روز سه‌شنبه ۲ دیماه در پی حضور در دادسرای اوین بازداشت و به بازداشتگاه یکی از نهادهای امنیتی در زندان اوین منتقل شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران،، امروز چهارشنبه ۱۰ دیماه ۱۳۹۹، با گذشت ۹ روز از زمان بازداشت مهرنوش سنقری، هنرمند حوزه تجسمی کماکان اطلاعی از وضعیت او در دست نیست.

خانم سنقری روز سه‌شنبه ۲ دیماه در پی حضور در دادسرای اوین بازداشت و به بازداشتگاه یکی از نهادهای امنیتی در زندان اوین منتقل شد. وی از زمان بازداشت تاکنون از حق برخورداری از تماس تلفنی محروم بوده است.

تا زمان تنظیم این گزارش از نهاد بازداشت کننده، دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این هنرمند اطلاعی در دست نیست.

مهرنوش سنقری، متولد ۱۳۵۹ و شهروند ساکن تهران است. در سال‌های اخیر چند نمایشگاه از آثار این هنرمند تجسمی در تهران برپا شده بود.

Turkish Activist Siamak Mirzaei was Arrested

Siamak Mirzaei, a Turkish civil activist living in Ardabil, was arrested today by security forces and taken to an unknown location.

According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, security forces arrested Siamak Mirzaei, a Turkish civil activist, and taken him to an unknown location on Monday evening of December 28th, 2020.

It is reported that this arrest took place upon entering his house in Ardabil city.

Earlier in June this year, Mr. Mirzaei, who was in exile in the city of Ghaen, was sentenced by Branch 36 of the Tehran Court of Appeals to one year and ten days in prison and two years of social activities bans. This sentence had previously been issued in absentia by Branch 26 of the Revolutionary Court, headed by Judge Iman Afshari, on charges of “propaganda activities against the regime.”

Siamak Mirzaei, born in 1980 in Moghan, is a graduate of animal production engineering and is one of the star students who was banned from studying in 2010 to enter the master’s program.

He had previously been detained by security forces in 2006, 2007, 2010 and 2011 and has been tried several times by the relevant judicial authorities.

Mr. Mirzaei was sentenced to two years in prison in 2011 on two separate charges.

گزارشی از آخرین وضعیت مریم اکبری منفرد در دوازدهمین سال حبس

 مریم اکبری منفرد، زندانی سیاسی در زندان اوین امروز چهارشنبه ۱۰ دی‌ماه وارد دوازدهمین سال از مدت محکومیت خود شد. خانم اکبری منفرد در تاریخ ۱۰ دی‌ماه ۸۸ و پس از حوادث عاشورای آن سال بازداشت و در خردادماه ۸۹ توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شد. او از زمان بازداشت تاکنون بدون حتی یک روز مرخصی در زندان بسر برده است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۱۰ دی‌ماه ۱۳۹۹، مریم اکبری منفرد، زندانی سیاسی در زندان اوین وارد دوازدهمین سال از مدت محکومیت خود شد.

مریم اکبری منفرد ساعت ۳ بامداد ۱۰ دیماه سال ۱۳۸۸ و پس از حوادث عاشورای ۸۸ بازداشت و در خردادماه سال بعد توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شد.

اتهام این زندانی “محاربه از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران” عنوان شده اما خود او آن را وارد ندانسته است.

وی پس از حدود ۹ ماه تحمل حبس در یکی از سلول‌های انفرادی بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین، بند متادون و بند زندان زندان اوین از مهرماه ۸۹ در زندان رجایی شهر تحمل حبس می‌کرد و در اردیبهشت ۹۰ به زندان قرچک ورامین منتقل شد. او در آنجا و پس از اعتراض به شرایط زندان و نوشتن نامه‌های متعدد به مراجع تقلید، مسئولان نظام و احمد شهید، گزارشگر سابق ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور ایران، به بند زنان زندان اوین منتقل شد و تا امروز در آنجا مدت محکومیت خود را سپری می‌کند.

لازم به ذکر است که دو برادر مریم اکبری منفرد در سال‌های ۶۰ و ۶۳ به اتهام ارتباط و عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران توسط دادگاه‌های انقلاب در ایران اعدام شدند. برادر کوچک و خواهرش نیز در تابستان سال ۶۷ و همزمان با موج اعدام زندانیان سیاسی اعدام شدند.

خانم اکبری منفرد مادر سه دختر است و تا این لحظه از حق آزادی مشروط و حتی یک روز مرخصی طی دوران حبس خود محروم مانده است.

بازداشت جمال جدگال ساکن توابع چابهار توسط نیروهای امنیتی

امروز چهارشنبه ۱۰ دی ماه ۱۳۹۹، ماموران امنیتی شهرستان چابهار، جمال جدگال، شهروند ساکن روستای هیتک از توابع این شهرستان را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از رسانک، روز یکشنبه ۷ دی ماه ۱۳۹۹، جمال جدگال – فرزند: آدم – اهل روستای هیتک از توابع شهرستان چابهار در استان سیستان و بلوچستان، توسط ماموران یکی از ارگانهای امنیتی این شهرستان بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. 

براساس این گزارش، ماموران امنیتی در زمان بازداشت این شهروند در حوالی ظهر روز یکشنبه در حالی که جمال جدگال در خیابان در حال تردد بود بدون ذکر علت وی را بازداشت کردند. 

علیرغم پیگیری خانواده و نزدیکان این شهروند و مراجعه آنها به دادسرا و ارگانهای امنیتی پاسخی به آنها داده نشده و این مساله باعث نگرانی خانواده جمال جدگال از وضعیت فرزندشان شده است. 

در ماده ۵ از قانون آئین دادرسی کیفری بر اطلاع یافتن متهم در اسرع وقت از اتهامات انتسابی و فراهم کردن حق دسترسی به وکیل و سایر حقوق دفاعی مذکور در قانون نیز مورد تاکید قرار گرفته است اما برخوردهای فراقانونی از سوی ارگانهای امنیتی ناقض قوانینی است که خود تدوینگر آن بودند و ادعای عمل بر آن را دارند.

محکومیت آرش گنجی به تحمل ۱۱ سال حبس تعزیری به اتهام ترجمه کتاب

امروز چهارشنبه ۱۰ دی ماه ۱۳۹۹، شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست محمدرضا عموزاد با صدور دادنامه ای آرش گنجی، مترجم و فعال ادبی را در مجموع به تحمل ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم کرد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از کانون نویسندگان ایران، امروز چهارشنبه ۱۰ دی ماه ۱۳۹۹، آرش گنجی، فعال ادبی، مترجم و منشی هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران، توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست محمدرضا عموزاد از بابت اتهامات «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی»، « فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «عضویت و همکاری با گروهک مخالف نظام» در مجموع به تحمل ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شد.  گنجی در اولین روز دی ماه سال گذشته توسط ماموران امنیتی بازداشت و پس از ۲۹ روز با تودیع وثیقه آزاد شد و در مراحل دادرسی اولیه در تاریخ ۲۵ خرداد ماه ۱۳۹۹، پس از حضور در اولین جلسه دادرسی به دستور محمد مقیسه، قاضی وقت پس از افزایش وثیقه بازداشت و به زندان اوین منتقل و ۶ روز بعد با تودیع وثیقه جدید آزاد شد و در دومین جلسه دادرسی در دی ماه سال جاری محاکمه شد. به فرض تائید این حکم در دادگاه تجدیدنظر و اعمال ماده ۱۳۴ از قانون مجازات اسلامی تحمل ۵ سال از این مدت برای آرش گنجی اجباری خواهد شد. 

براساس دادنامه صادره توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران که امروز به ناصر زرافشان، وکیل مدافع آرش گنجی ابلاغ شد، آرش گنجی از بابت اتهام « اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی » به تحمل ۵ سال حبس تعزیری، از بابت اتهام « فعالیت تبلیغی علیه نظام » به تحمل ۱ سال حبس تعزیری و از بابت اتهام « عضویت و همکاری با گروهک مخالف نظام » هم به تحمل ۵ سال حبس تعزیری و در مجموع به تحمل  ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شد.

همچنین مصداق جملگی این اتهامات مرتبط با ترجمه کتابی درباره‌ی تحولات کردستان سوریه با نام « کلید کوچک دروازه‌ای بزرگ » بوده است. 

لازم به ذکر است، دومین و آخرین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات این فعال ادبی و مترجم در تاریخ ۸ دی ماه ۱۳۹۹، در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست محمدرضا عموزاد برگزار شد و آرش گنجی به همراه ناصر زرافشان در این جلسه دادرسی حاضر شدند. 

آرش گنجی، پیش از این نیز قرار بود در تاریخ ۱۰ آذر ماه ۱۳۹۹، توسط شعبه مذکور مورد محاکمه قرار بگیرید اما با توجه بیماری و غیبت وی در این جلسه دادرسی تاریخ رسیدگی جدیدی به این فعال ادبی ابلاغ شد.

پیش از این نیز کانون نویسندگان ایران اعلام کرده بود در تاریخ ۲۹ شهریور ماه ۱۳۹۹، جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات آرش گنجی در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست محمد مقیسه، قاضی وقت شعبه مذکور برگزار خواهد شد اما در این گزارش به آن جلسه دادرسی اشاره ای نشده است. 

این فعال ادبی، در تاریخ ۲۵ خرداد ماه ۱۳۹۹، پس از حضور در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران و تفهیم و آغاز مراحل دادرسی در انتهای جلسه با افزایش مبلغ وثیقه تودیع شده قبلی وی توسط محمد مقیسه از ۴۵۰ میلیون تومان ۳ میلیارد تومان و عدم توانائی تامین آن بازداشت و به زندان اوین منتقل شد و در تاریخ ۳۱ خرداد ماه ۱۳۹۹, پس از تودیع وثیقه جدید بطور موقت و تا اتمام مراحل دادرسی از بازداشت آزاد شد. 

در تاریخ ۱ دی ماه ۱۳۹۸, آرش گنجی, در پی یورش ماموران امنیتی « پلیس امنیت » به منزل شخصی وی در تهران پس از تفتیش منزل و ضبط لوازم شخصی بازداشت و پس از ۵ روز طی تماسی با خانواده خود اعلام کرد که در بند امنیتی ۲۰۹ وزارت اطلاعات در زندان اوین تحت بازجوئی است. 

آرش گنجی، در تاریخ ۲۹ دی ماه ۱۳۹۸, پس از اتمام دوران بازجوئی، تفهیم اتهام و تحمل ۲۹ روز سلول انفرادی با تودیع قرار وثیقه ای به مبلغ ۴۵۰ میلیون تومان بطور موقت تا اتمام مراحل دادرسی آزاد شد. 

گنجی، مترجم کتابهایی همچون غروب خدایان برفراز نظم نوین جهانی, مبارزه بر سر شیوه تفکر در جنبش طبقه کارگر و کشتن موش در یکشمبه و چندین جلد کتاب دیگر می باشد. 

شهره حسینی به بند زنان زندان اوین منتقل شد

امروز چهارشنبه ۱۰ دی ماه ۱۳۹۹، شهره حسینی، فعال مدنی پس از اتمام مراحل بازجوئی در بند ۲ الف سپاه به بند زنان زندان اوین منتقل شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، روز سه شنبه ۹ دی ماه ۱۳۹۹، شهره حسینی، مترجم و فعال مدنی محبوس در بند ۲ الف سپاه پس از اتمام مراحل بازجوئی در این بند امنیتی به بند زنان زندان اوین منتقل شد. این فعال مدنی پیشتر توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از بازجوئی و تفهیم اتهام با تودیع وثیقه آزاد شده بود اما در تاریخ ۸ آذر ماه سال جاری مجددا بازداشت شد. 

براساس این گزارش، شهره حسینی، تا زمان انتقال به بند زنان زندان اوین از حق تماس و ملاقات با خانواده خود محروم بوده و پس از انتقالش به بند زنان در تماس تلفنی به خانواده خود خبر انتقال به این بند را به آنها داد. پرونده مطروحه بر علیه این فعال مدنی در شعبه ۲ بازپرسی دادسرای زندان اوین به ریاست محمود حاج  مرادی در حال رسیدگی است. حسینی، در دوران بازجوئی از حق دسترسی به وکیل و سایر حقوق شهروندی یک متهم محروم بوده است. 

پیش از این نیز یک منبع مطلع از وضعیت این فعال مدنی، به حقوق بشر در ایران گفته اتهامات مطروحه علیه شهره حسینی در دوران بازجوئی « فعالیت تبلیغی علیه نظام » و « همکاری با یکی از گروههای مخالف نظام » عنوان شده اما احتمال تغییر و افزایش اتهامات این فعال مدنی دور از ذهن نیست. 

حقوق بشر در ایران، در تاریخ ۸ آذر ماه ۱۳۹۹، با انتشار گزارشی تداوم محرومیت شهره حسینی از حق دسترسی به وکیل و عدم رعایت حقوق شهروندی وی را از زمان بازداشت وی اطلاع رسانی کرده بود. 

این فعال مدنی در تاریخ ۱۱ مهر ماه ۱۳۹۹، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از انتقال به بند امنیتی ۲ الف سپاه واقع در زندان اوین از سوی بازجویان اجبار شده بود که باید به اتهام ارتباط با گروههای خارج از ایران اعتراف کند. 

ماموران امنیتی در زمان بازداشت اولیه شهره حسینی، خانه وی را مورد تفتیش قرار داده و کلیه اسناد و مدارک شخصی وی و برخی دیگر وسائل از قبیل لپ تاپ و گوشی تلفن همراه وی را ضبط کردند و پس از انتقال به بازداشتگاه و طی مراحل بازجوئی در سلول انفرادی بند ۲ الف سپاه در زندان اوین در حال که از حق دسترسی به وکیل محروم مانده بود مورد تفهیم اتهام قرار گرفت و با تودیع وثیقه ای به مبلغ ۵ میلیارد ریال بطور موقت و تا اتمام مراحل دادرسی آزاد شد. 

شهر حسینی، برای دومین بار در تاریخ ۸ آذر ماه ۱۳۹۹، با دریافت ابلاغیه ای کتبی به شعبه ۲ بازپرسی دادسرای زندان اوین به ریاست محمود حاج مرادی، احضار و پس از افزایش موارد اتهامی و در نتیجه افزایش  وثیقه قبلی از ۵۰۰ میلیون به مبلغ ۱ میلیارد تومان به بند قرنطینه زندان اوین منتقل شد. 

بازداشت ۲ شهروند اهل سنت در توابع شهرستان سراوان توسط نیروهای امنیتی

امروز چهارشنبه ۱۰ دی ماه ۱۳۹۹، ماموران امنیتی شهرستان سراوان دو تن از فعالان مذهبی اهل سنت اهل توابع این شهرستان و در حال تحصیل در مدرسه علوم دینی منبع العلوم کوه ون را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه ۲۷ آذر ماه ۱۳۹۹، ارسلان پُرکی – فرزند: محمدصالح – اهل روستای کُرشان و فعال مذهبی اهل سنت در مدرسه علوم دینی منبع العلوم کوه ون واقع در شهرستان سرباز فرهاد پُرکی، از اهالی روستای گورناگان از توابع شهرستان سراوان توسط نیروهای امنیتی این شهرستان بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند. 

یک منبع مطلع در تشریح این خبر به کمپین فعالین بلوچ گفت: ”ماموران امنیتی شبانه بدون حکم قضایی به منزل مسکونی ارسلان پُرکی یورش برده، او را بازداشت کرده و با خود بردند. همچنین ماموران امنیتی فرهاد پُرکی را هم از داخل روستای گورناگان بازداشت کردند.“

لازم به ذکر است، بازداشت این فعالان مذهبی اهل سنت در توابع شهرستان سراوان در حالی صورت گرفته که از میان این افراد، ارسلان پُرکی پیش از این و در تاریخ ۶ آذر ماه ۱۳۹۸، توسط ماموران امنیتی بازداشت و پس از انتقال به بازداشتگاه و تحمل ۵۰ روز بازجوئی و سلول انفرادی با تودیع وثیقه آزاد شده بود. 

حقوق بشر ایران در ۲۰۲۰: صدها اعدام، ده‌ها هزار حبس و شلاق برای شهروندان

مجموعه «فعالان حقوق بشر در ایران» گزارش سرکوب‌های قضایی علیه اقلیت‌ها، اقشار و اصناف در این کشور طی سال میلادی ۲۰۲۰ را منتشر کرد.

براساس این گزارش در این یک سال صدها شهروند در ایران به اعدام محکوم شدند و برای ده‌ها هزار نفر حکم  حبس و شلاق صادر شد.

در این گزارش که روز سه‌شنبه ۹ دی‌ماه همزمان با پایان سال جاری میلادی در دسترس قرار گرفته آمده است در سال جاری میلادی، حکومت ایران برای شهروندان از اقشار، اصناف و اقلیت‌های مختلف از جمله دانشجویان، زنان و قومیت‌ها بیش از ۲۲ هزار و ۲۷۱ ماه حکم حبس صادر کرده است.

همچنین شهروندان منتقد و معترض به بیش از ۲۳ هزار و ۹۴۶ ضربه شلاق محکوم شده‌اند.

تعداد اعدام‌ها در این یک سال ۲۳۶ مورد ذکر شده که ۷۲ درصد آن‌ها به صورت «مخفیانه» صورت گرفته است.

در بخش قومی و ملی، این گزارش نشان می‌دهد ۲۸۶ شهروند بازداشت شده و برای ۳۹ نفر از آن‌ها مجموعا حکم هزار و ۷۲۱ ماه زندان صادر شد. ۸۸ نفر نیز در این حوزه به نهادهای امنیتی و قضایی احضار شدند. 

در زمینه رواداری و آزادی‌های مذهبی، فعالان حقوق بشر در ایران از بازداشت ۷۷ شهروند، ۴۹ مورد منع فعالیت‌های اقتصادی، ۱۲۶ مورد احضار و ۲۲ مورد محرومیت از تحصیل را گزارش کرده‌اند. در این بخش، گزارش به تخریب کلیسای ادونتیست‌های تهران توسط شهرداری این شهر اشاره کرده است.

بهاییان با ۴۵ درصد بیشترین آزار را از سوی حکومت دریافت کرده‌اند و پس از آن‌ها اهل سنت،‌ مسیحیان،‌ دراویش، اهل حق و کلیمیان و سایر مذاهب قرار دارند.

گزارش منتشر شده همچنین اشاره می‌کند که در حوزه آزادی اندیشه و بیان صدور احکام قضایی برای شهروندان نسبت به سال گذشته ۴۶/۵ درصد افزایش داشته است. در این بخش گزارش حاکی از دستگیری ۹۲۸ شهروند، ۲۸۷ احضار، چهار مورد توقیف نشریات و هشت مورد حکم مجرم شناختن رسانه‌ها بوده است.

به صورت کلی بر اساس این گزارش، حکومت ایران و نیروهای امنیتی آن هزار و ۴۲۶ شهروند را به دلیل فعالیت‌های مدنی و سیاسی در سال ۲۰۲۰ بازداشت کرده‌اند.

 

فعالان صنفی، کارگری و دانشجویی

طی این یک سال همچنین ۴۷ مورد بازداشت برای فعالان صنفی صورت گرفت و برای افراد محاکمه‌شده نیز ۵۵۴ ماه حبس در نظر گرفته شد. 

در مورد فعالان کارگری به بازداشت ۳۰ نفر و صدور حکم ۱۸۳ ماه حبس و سه هزار و ۱۰۸ ضربه شلاق اشاره شده است.

دستگیری کارگران نسبت به سال قبل ۵۶ درصد رشد داشته و بازداشت‌های دانشجویی نیز در این مدت ۹۴ درصد افزایش نشان داده است.

این گزارش حقوق بشری نشان می‌دهد در حوزه فرهنگی بازداشت شهروندان ۵۱ درصد نسبت به سال گذشته افزایش نشان داده و ۲۷ نفر بازداشت و چهار نفر محکوم شده‌اند.

 

حقوق زنان و کودکان

بخش‌هایی دیگر از این گزارش به حقوق کودکان و همچنین زنان اختصاص دارد.

بر این اساس، دست‌کم ۵۷۲ مورد از خشونت جسمی و جنسی به زنان گزارش شده و ۱۳ نفر نیز با قتل موسوم به «ناموسی» کشته شده‌اند. همچنین شش مورد خودسوزی، چهار مورد اسیدپاشی و یک مورد احضار فعال حوزه زنان گزارش شده است.

اما در حوزه کودکان، این نهاد اشاره می‌کند که حکومت ایران اخبار این حوزه را مسکوت می‌گذارد و آمار دقیقی در این حوزه در دست نیست.

با این حال،‌ بر اساس گزارش‌های موجود دست‌کم دو هزار و ۲۰۵ مورد کودک‌آزاری، ۹ مورد تجاوز جنسی و ۹ مورد نیز قتل کودکان اتفاق افتاده است.

در ۹۴ مورد نیز کودکان دست به خودکشی کرده‌اند. این گزارش شمار کودکان محروم از تحصیل را نیز بیش از یک میلیون نفر ذکر کرده است.

Design a site like this with WordPress.com
Get started