شرایط جسمانی «نسرین ستوده»، وکیل دادگستری و فعال حقوق بشر زندانی در «زندان قرچک ورامین»، رو به وخامت نهاده است. «رضا خندان»، همسر خانم ستوده، در گفت‌وگو با «ایران‌وایر» می‌گوید مشکل قلبی در معاینات اولیه در زندان قرچک تشخیص داده شده است، اما اراده لازم برای اعزام او به بیمارستان وجود ندارد.

***

نسرین ستوده روز سه‌شنبه ۲۹مهر۱۳۹۹ در حالی که به او گفته شده بود برای انتقال به بیمارستان آماده شود، از «زندان اوین» به زندان قرچک ورامین منتقل شد. رضا خندان، همسر خانم ستوده، همان روز ضمن اعلام این خبر در توییترش نوشت: «امروز ماموران بند عمومی زندان اوین نسرین را صدا زدند که آماده شود تا او را به بیمارستان اعزام کنند. اما پس از خروج از زندان، او را مستقیما به زندان قرچک منتقل کردند. او طبق نظر متخصصان می‌بایست برای معاینات فوری قلب و عمل آنژیوگرافی به بیمارستان منتقل می‌شد.»

«سازمان زندان‌ها و اقدامات تامینی کشور» بعدا در اطلاعیه‌ای دلیل انتقال این فعال حقوق بشر به زندان قرچک را «قطعی» و لازم‌الاجرا شدن حکم ١٢ سال زندان او به خاطر یک «جرم عمومی» یعنی «ترویج فساد و فحشا» اعلام کرده است. نسرین ستوده از سال  ١٣٩٧ و برای تحمل حکم پنج سال حبس خود به اتهام«اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت کشور» به زندان اوین منتقل شد. در طول مدت تحمل حبس، دادگاه جدیدی این بار به خاطر وکالت «دختران خیابان انقلاب» برای این وکیل دادگستری تشکیل شد که این دادگاه هم برای او حکم ١٢ سال زندان را صادر کرد. 

بر اساس قانون مجازات اسلامی خانم ستوده باید از میان اتهامات خود، سنگین‌ترین حکم، یعنی ١٢ سال زندان، را تحمل کند. حالا و از اواخر مهر ماه، سازمان زندان‌ها به بهانه عمومی و غیرسیاسی بودن اتهام «ترویج فساد و فحشا» که سنگین‌ترین حکم به خاطر آن صادر شده است، خانم ستوده را بدون اطلاع قبلی از زندان اوین خارج و به زندان قرچک ورامین منتقل کرده است.

زندان قرچک از نظر بهداشتی، از آلوده‌ترین زندان‌ها دست‌کم در میان زندان‌های استان تهران است. زندانیان قرچک بارها از بوی متعفن آب آشامیدنی، سرویس‌های بهداشتی آلوده و تراکم جمعیتی بالای این زندان شکایت کرده‌اند. 

وضعیت قلبی خطرناک نسرین ستوده

رضا خندان، همسر نسرین ستوده، در گفت‌وگو با ایران‌وایر با اعلام این که در چند روز گذشته پزشک متخصص زندان برای این زندانی سیاسی مشکل قلبی بسیار خطرناک تشخیص داده است، از کم‌کاری مسئولان زندان در انتقال فوری خانم ستوده به بیمارستان گفت: «آخرین خبری که من از وضعیت سلامتی نسرین ستوده دارم به اواخر هفته قبل برمی‌گردد که در تماس تلفنی به من گفت به پزشک متخصص  در بهداری زندان قرچک مراجعه کرده و این پزشک وضعیت قلبی نسرین را بسیار خطرناک اعلام کرده است؛ در حالی که در مراجعه قبلی به بیمارستان در زمان اعتصاب غذا در زندان اوین، مشکل قلبی تشخیص داده نشده بود.» 

رضا خندان افزود: «آزمایش‌های مختلف در بیمارستان قرچک ورامین نشان داده‌اند که نسرین وضعیت قلبی بسیار خطرناکی دارد و در هفته‌های اخیر البته نشانه‌های مشکل قلبی را کاملا احساس می‌کرد. عوارضی مثل درد در ناحیه چپ سینه، احساس کشیدگی از قلب تا رگ گردن را که ظاهرا از علایم گرفتگی عروق است، در روزهای گذشته به ویژه در زندان قرچک داشته است. البته همان زمان هم که همسرم از زندان اوین به “بیمارستان طالقانی” منتقل شد، بارها پزشکان نسبت به حال او در روزهای اعتصاب غذا هشدار داده بودند تا بالاخره در سی‌ونهمین روز اعتصاب او را به بیمارستان منتقل کردند.»

خانم ستوده از بیست‌ودوم مرداد ماه امسال در اعتراض به فشار بر زندانیان سیاسی در زندان‌های کشور اعتصاب غذای خود را اعلام کرد، تا این که در چهل‌وچهارمین روز این اعتصاب و در پی وخیم شدن شرایط جسمانی و انتقال به بیمارستان، اعتصاب خود را شکست.

بعد از حاد شدن وضع جسمی این فعال حقوق بشر زندانی، مسئولان سازمان زندان‌ها به جای انتقال به بیمارستان و یا مرخصی درمانی، او را به زندان قرچک ورامین منتقل کردند. رضا خندان از پی‌گیری خود برای اعزام فوری همسر خود به بیمارستان می‌گوید: «در حالی که با این وضع نسرین ستوده به اعزام فوری به بیمارستان خارج از زندان نیاز دارد، تازه از دادیاری زندان اعلام کردند که پرونده او را برای بررسی به پزشکی قانونی ارسال کرده‌اند و باید برای اعزام به بیمارستان منتظر نظر این نهاد بود. پزشکی قانونی هم برای نظر دادن نیاز به دریافت مدارک معاینه نسرین در بیمارستان طالقانی و بهداری زندان اوین داشت که من این مدارک را تهیه و برای این نهاد ارسال کردم.» 

آقای خندان دلیل اصلی ارسال پرونده همسر خود به پزشکی قانونی به جای اعزام فوری او به بیمارستان را نبود اراده لازم برای رسیدگی به وضعیت خطرناک جسمی نسرین ستوده می‌داند: «چون شرایط نسرین بسیار فوری است و هر لحظه ممکن است برای او اتفاقی رخ دهد، من فکر می‌کنم مسئولان سازمان زندان‌ها اگر می‌خواستند با ما برای مرخصی درمانی و یا آزادی همسرم همکاری کنند، نیازی به تشکیل کمیسیون پزشکی و صرف وقت زیاد در این مدت نبود. ما نمی‌توانیم منتظر به نتیجه رسیدن این روند باشیم و از مسئولان زندان قرچک درخواست می‌کنیم نسرین را با دستور پزشک این زندان و از طریق آمبولانس فورا به یک بیمارستان تخصصی خارج از زندان منتقل کنند. بار قبلی هم که همسرم را در میانه اعتصاب غذا از زندان اوین به بیمارستان طالقانی انتقال دادند، هیچ کدام از این مراحل پزشکی قانونی و کمیسیون پزشکی انجام نشده بود. من فکر می‌کنم چون اراده لازم برای حل این مسئله وجود ندارد، مسئولان این روند زمان‌بر را جلو پای ما قرار داده‌اند.»

نسرین پیش از زندان، بیماری قلبی نداشت

رضا خندان با تاکید بر این که نسرین ستوده پیش از این هیچ بیماری قلبی‌ای نداشته و این مشکل در روزهای اخیر در زندان‌های قرچک و اوین پیش آمده است، مسئول سلامت او را سازمان زندان‌ها معرفی می‌کند: «من این هشدار را برای بار چندم مطرح می‌کنم که نسرین ستوده بنا بر اسناد پزشکی موثق و گفته‌های پزشکان زندان با بیماری قلبی جدی رو‌به‌رو است. در صورتی که کوچک‌ترین کوتاهی در انتقال او به بیمارستان خارج از زندان جهت درمان قطعی صورت گیرد، ما با خطر جدی حمله قلبی برای نسرین ستوده روبه‌رو هستیم و در صورت بروز چنین اتفاقی مسئولان زندان به خاطر جلوگیری از اعزام نسرین به بیمارستان با اتهام قتل عمد رو‌به‌رو هستند. بیماری ایشان یک بیماری عادی نیست و چیزی است که می‌تواند به قیمت جان او تمام شود. شاید مسئولان زندان قرچک در حال برنامه‌ریزی برای اعزام همسرم به مرخصی درمانی هستند، اما اگر این روند طولانی شود، آن‌ها می‌توانند نسرین ستوده را قبل از مرخصی به صورت فوری به بیمارستان خارج از زندان اعزام کنند.» 

سرویس‌های بهداشتی آلوده، آب آشامیدنی شور و بدبو، سلول‌های پرجمعیت تا حدی که عده‌ای از زندانیان مجبور به خوابیدن کف زمین می‌شوند و البته عدم تفکیک زندانیان بر اساس جرایم آن‌ها از جمله مشکلاتی هستند که زندانیان قرچک ورامین به آن اعتراض کرده‌اند.

رضا خندان به همه این موارد، ساختمان غیراستاندارد و بوی متعفنی را که از محیط پیرامونی آن به مشام می‌رسد، اضافه می‌کند: «زندان قرچک از نظر بهداشتی با مشکلات فراوانی روبه‌رو است. از طرفی در محله‌ای که این زندان در آن قرار گرفته است، بوی به شدت نامطبوعی استشمام می‌شود که تحمل آن غیرممکن است. از سوی دیگر وضعیت آب آشامیدنی زندان قرچک هم بارها گفته شده که بسیار وحشتناک است. خود ساختمان زندان قرچک هم به هیچ وجه با استاندارد معماری ساختمان یک زندان قابل مقایسه نیست. گفته شده است سال‌ها پیش، قبل از تبدیل این مکان به زندان، گاوداری در آن‌جا بوده است و ساختمان را با وصله‌پینه‌های خیلی غیراستاندارد و ضعیف به زندان تبدیل کرده‌اند. بی‌سلیقگی و خفگی در کل ساختمان این زندان موج می‌زند. در هیچ کجای آن شما یک پنجره که هوای تازه به داخل آن وارد شود نمی‌بینید. واقعا تصور این که یک سری زندانی شبانه‌روز در چنین محیط خفه و نامطبوعی زندگی می‌کنند، آزاردهنده است.»

نسرین ستوده در سالن  ٨ اندرزگاه یک زندان قرچک نگهداری می‌شود. به گفته رضا خندان، همسر این وکیل دادگستری، در این سالن ٢٥ زندانی نگهداری می‌شوند که از این تعداد ١٧ زندانی با اتهامات سیاسی و ٨ زندانی با جرایم عادی نگهداری می‌شوند: «تنها چیزی که در مورد وضع سلامت زندانیان این بند از نظر ابتلا به ویروس کرونا می‌دانیم این است که خود همسرم تعریف می‌کرد که یکی از زندانیان با سرفه‌های شدید به بهداری زندان مراجعه کرده و پزشک بهداری از ترس سرایت ویروس کرونا به خودش، از آن‌جا فرار کرده است.»

مادربزرگ پویا بختیاری روز یکشنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، از مفقود شدن مهرداد بختیاری، پسر خود خبر داد.

در ویدیویی که از «بی‌بی زهرا بختیاری» منتشر شده، او گفته است پسرش مهرداد شب‌هنگام شنبه برای خرید نان از خانه خارج شد اما تاکنون بازنگشته است.

خانم بختیاری مدعی شده است پسرش را دزدیده‌اند: «پویام را کشتید. منوچهرم را چهار ماه است دزده‌اید و برده‌اید. مهردادم دیشب رفته نان بگیرد و تا صبح نیامده… من تا صبح گریه کردم. چشمم به این در بود. چرا بچه‌ام را می‌دزدید؟»

مادر بزرگ پویا در این ویدیو همچنین خطاب به مقامات جمهوری اسلامی گفت: «جمهوری اسلامی من با شما دشمنی ندارم. بچه‌های من را آزاد کنید که بیایند. حالا منوچهر را در بندرعباس بازداشت کرده‌اید. مهرداد من را اینجا دزدیدید و برده‌اید و نمی‌دانم کجاست. من تا صبح ناله کردم.»

پیش از این در تیر ۱۳۹۹، «منوچهر بختیاری»، پدر پویا در اعتراض به سند همکاری ۲۵ ساله ایران و چین و دادخواهی خون پسرش در جزیره کیش بازداشت و به زندان بندرعباس منتقل شده بود.

پویا بختیاری در حالی که در اعتراضات سراسری در کشور روز ۲۵ آبان ۱۳۹۸ شرکت کرده بود، در مهرشهر کرج بر اثر اصابت گلوله به سر کشته شد.

جمعی از کارگران پیمانکاری آب و فاضلاب اهواز، در ادامه اعتراضات خود با سفر به تهران مقابل ساختمان وزارت نیرو تجمع کردند.

۳۰ تن از کارگران پیمانکاری آبفا اهواز به تهران رفته و از ساعت ۸ صبح روز شنبه تا ساعت ۳ بعدازظهر در مقابل ساختمان وزارت نیرو تجمع اعتراضی خود را برگزار کردند. با برگزاری این تجمع، مسئولان وزارت نیرو جلسه‌ای با آنها و برخی مسئولان آب و فاضلاب کشور برگزار کردند. این کارگران در اعتراض به بلاتکلیفی ۱۴۰۰ نفر از همکارانشان روز شنبه ۱۰ آبانماه خود را به تهران رسانده بودند، نسبت به عدم اجرای طرح تبدیل وضعیت استخدامی خود از کارگر پیمانکاری به قرارداد مستقیم، معترض هستند. 

در نتیجه اعتراض و جلسه مسئولان وزارت نیرو با کارگران معترض آبفای اهواز مقرر شد تا در ماه‌های آینده آزمون استخدامی بین کارگران پیمانکاری و قرارداد موقت برگزار شود. کارگران معترض حاضر در تهران با اعتماد به وعده های مسئولین وزارت نیرو و آب و فاضلاب کشور پس از توافق بر سر خواسته‌هایشان، به تجمع اعتراضی خاتمه داده و به محل اقامت خود بازگشتند.

یکی از کارگران می‌گوید: «تبدیل وضعیت استخدامی از کارگر پیمانکاری به قرارداد مستقیم مطالبه‌ای است که سال‌هاست آن‌را دنبال می‌کنیم. تا اینکه سال جاری علیرغم صدور بخشنامه از سوی سازمان مهندسی آبفای کشور مبنی بر تبدیل وضعیت کارگران پیمانکاری به قرارداد مستقیم، متاسفانه مدیریت آبفای اهواز این تکلیف قانونی را اجرا نمی‌کند.»

به گفته او در آبفای اهواز حدود ۱۴۰۰ نفر به واسطه چند شرکت پیمانکاری با سوابق ۱۵ تا ۲۰ سال مشغول کارند: «حقوقی که آن‌ها از شرکت‌های واسطه‌ای دریافت می‌کنند کفاف زندگی‌شان را نمی‌دهد در عین حال با وجود تشابه نزدیکی که میان حرفه آن‌ها با برخی نیروهای قرارداد مستقیم و حتی رسمی وجود دارد، دستمزدهایی که به آن‌ها پرداخت می‌شود به هیچ وجه قابل مقایسه نیست. بنابراین تصمیم به تبدیل وضعیت استخدامی خود گرفتند.»

این کارگر پیمانکاری آبفای اهواز با بیان اینکه کارگران بارها مسئله تبدیل وضعیت استخدامی خود را از آبفای اهواز و آبفای خوزستان مطالبه کرده‌اند، افزود: «در این‌باره علاوه بر آبفای اهواز با آبفای خوزستان هم نامه‌نگاری‌هایی انجام دادیم که نتیجه آن وعده پیگیری بوده است. تا اینکه به صورت اتفاقی برخی همکاران که مطالباتمان را در آبفای تهران پیگیری می‌کردند متوجه صدور بخشنامه تبدیل وضعیت شغلی کارگران پیمانکاری شدند که آبفای اهواز در ابتدا آن را انکار می‌کرد.»

در حال حاضر حدود ۴ ماه از ابلاغ این بخشنامه مهم و سرنوشت‌ساز می‌گذرد اما اداره آبفای اهواز هیچ اقدامی برای اجرای آن نمی‌کند. این کارگر در ارتباط با علت حضورشان در تهران گفت: «در واکنش به بی‌توجهی مسئولان استانی به مطالبات صنفی‌مان تصمیم گرفتیم به تهران بیاییم و اعتراض‌مان را به گوش مسئولان بالادستی برسانیم.»

او که خواستار رسیدگی مسئولان وزارت نیرو و آب و فاضلاب کشور به مشکلاتشان است، می‌گوید: «کارگران آبفای اهواز در طی یک الی دو سال گذشته برای تحقق خواسته‌هایشان چندین بار تجمع اعتراض بر پا کرده‌اند که در هر نوبت با بی‌توجهی مسئولان روبرو شدند.»

این کارگر با بیان اینکه بدون شک همه کارگران آبفای اهواز که از صبح امروز در تهران حضور دارند، منتظر پاسخ موافق مسئولان هستند، به ایلنا گفته است: «کارگران آب و فاضلاب اهواز پیش از سفر به تهران پیگیری‌های زیادی از سوی نهادهای مرتبط با مطالباتشان انجام داده‌اند اما به دلیل بی‌تفاوتی مسئولان استانی ناچار شده‌اند اعتراض صنفی خود را به تهران انتقال دهند.»

این کارگر پیمانی با اشاره به اینکه سال‌هاست به واسطه حضور پیمانکاری‌های مختلف به کار تلمبه‌چی، اپراتوری ایستگاه‌های آب و فاضلاب و غیره… اشتغال دارند، افزود: «کار با پیمانکاران خسته‌مان کرده و می‌خواهیم بخشنامه تبدیل وضعیت کارگران پیمانکاری عملی شود.بخشنامه تبدیل وضعیت قراردادهای کاری کارگران پیمانی به آینده شغلی ما سر و سامان می‌دهد و ما به هیچ وجه از این مطالبه‌ی خود کوتاه نخواهیم آمد.»

یازدهم مهرماه ۱۳۹۹ هم کارگران پیمان‌کاری آب و فاضلاب اهواز هم در اعتراض به اختلاف دستمزد، پاداش و مزایای بین خود و کارکنان رسمی و قراردادی این شرکت، مقابل ساختمان اداره کل آب و فاضلاب خوزستان دست به تجمع صنفی زدند.

به گفته این کارگران، اختلاف زیادی در حقوق کارگران پیمانی مجموعه شرکت آب و فاضلاب که زیرمجموعه شرکت پیمان‌کاری کار می‌کنند، نسبت به کارگران رسمی و قراردادی وجود دارد. آن‌ها خواستار دریافت حقوق قانونی وزارت نیرو که کارکنان رسمی دریافت می‌کنند، هستند.

به گفته آن‌ها، تعداد کارگران پیمانی شرکت آب و فاضلاب اهواز که شامل مشاغلی مانند تلمبه‌چی، اپراتور ایستگاه‌های آب وفاضلاب و غیره … می‌شود، دست‌کم به ۳۰۰ نفر در شهر اهواز می‌رسد: «بر خلاف نیروی کار رسمی و قرارداد مستقیم مجموعه آب و فاضلاب از مزایایی همانند اضافه‌کاری، پاداش و کارانه، بن، حق لباس و سایر خدمات عرفی محروم هستیم. ما پیمان‌کاری‌ها بسیار کمتر از رسمی‌ها درآمد داریم. وقتی در یک محیط و کارگاه کار می‌کنیم و می‌بینیم که رسمی‌ها از انواع مزایای مزدی و رفاهی بسیاری بهره‌مند هستند ولی ما هیچ کدام از این مزایا را نمی‌گیریم، با وجود این همه تبعیض چه انگیزه‌ای برای کار کردن داریم؟»

یکی از کارگران آب و فاضلاب اهواز که به عنوان تلمبه‌چی در یکی از مناطق شهر اهواز مشغول کار است، فاصله دریافتی یک کارگر پیمانی تلمبه‌چی با یک کارگر رسمی آب و فاضلاب را که در یک کارگاه کار می‌کنند حداقل حدود دو تا سه میلیون تومان اعلام می کند و می گوید: «این درحالی است که سایر کارگران پیمانی با عناوین شغلی مختلف در شرکت آبفای اهواز با میانگین ۱۶ تا ۱۷ سال سابقه کاری، کمترین دریافتی را در بین دیگر کارگران دارند. سال‌ها است به همراه همکارانم تحت مسوولیت یک شرکت واسطه‌ای مشغول کار هستم. در عین حال، حقوق و بیمه ما را آب و فاضلاب پرداخت می‌کند. در این بین شرکتی که به بهانه تامین نیرو عملا هیچ نقشی در ارایه خدمات ندارد، چرا باید به واسطه کار کارگران (با کسر هر ماه چندین میلیون تومان) به سودهای کلان دست پیدا کند.»

او با بیان این که خواهان حذف پیمان‌کار در بخش‌های مختلف آب وفاضلاب هستند، افزود: «حقوقی که از شرکت‌ واسطه‌ای دریافت می‌کنیم، کفاف زندگی‌‌مان را نمی‌دهد. در عین حال با وجود نزدیکی که میان حرفه ما با برخی نیروهای قرارداد مستقیم و حتی رسمی، دستمزدهایی که به آن‌ها پرداخت می‌شود، به هیچ وجه قابل مقایسه با ما نیست.»

کارگران اداره آب و فاضلاب روستایی استان خوزستان ۳۱ خردادماه سال جاری هم مقابل ساختمان مرکزی این اداره در اهواز به نشانه اعتراض به عدم پرداخت حقوق خود تجمع کردند. یکی از این کارگران درباره این تجمع گفته بود: «۶ماه می‌شود حقوق نگرفته‌ایم. ۲۸ ماه می‌شود که بیمه ما پرداخت نشد‌ه است. کارگران فاضلاب شهری و روستایی را باهم ادغام کرده‌اند که طبق اصل ۱۴۰ قانون اساسی خلاف است. ادارات دولتی نباید با پیمانکار ادغام شود. آقای روحانی شما می‌گویید حقوق همه پرداخت شده است، آقای روحانی همه ما دروغ می‌گوییم؟ یکی به داد ما برسد. همکاران من از کرونا می‌میرند و پول کرایه تاکسی ندارند تا بیمارستان بروند.»

«کانون نویسندگان ایران»، طی یک سلسله گزارشات به صورت هفتگی به وضعیت آزادی بیان در ایران می پردازد. این کانون گزارشی از وضعیت آزادی بیان در ایران طی هفته اخیر از روز جمعه ۲ آبان ماه ۱۳۹۹ تا روز جمعه ۹ آبان ماه ۱۳۹۹، ارائه داده است.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، روز روز شنبه ۱۰ آبان ماه ۱۳۹۹، «کانون نویسندگان ایران» گزارشی هفتگی از وضعیت آزادی بیان در ایران از روز جمعه ۲ آبان ماه ۱۳۹۹ تا روز جمعه ۹ آبان ماه ۱۳۹۹، ارائه داد که در این گزارش به وقایع مختلفی ازقبیل؛ گزارش سازمان دیده‌بان حقوق بشر از پیگیرد قضایی و طرح اتهام‌های جدید علیه نیلوفر بیانی و پریسا رفیعی، آزادی موقت آرمان اسماعیلی، شاعر، پژوهشگر حوزه‌ی موسیقی، صدور حکم ۱۲ سال حبس تعزیری علیه محمد جواد شکوری مقدم، مدیر سایت آپارات، احضار مهراوه خندان، دختر نسرین ستوده، آزادی موقت شبنم آشوری، مدیر مسئول و صاحب امتیاز نشریه‌ی آگاهنامه، بیانیه سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ، بازداشت نگار مسعودی عکاس و مستندساز، و … پرداخت.

متن کامل گزارش «کانون نویسندگان ایران» از روز جمعه ۲ آبان ماه ۱۳۹۹ تا روز جمعه ۹ آبان ماه ۱۳۹۹،
به این شرح است:

جمعه ۲ آبان

– در این روز حامد اسماعیلیون، نویسنده‌ی ساکن تورنتو، که همسر و فرزندش در حادثه ساقط کردن هواپیمای اوکراینی کشته شده‌اند و نقش موثری در اطلاع‌رسانی و هماهنگی بین خانواده‌های قربانیان این فاجعه داشته، از تهدیداتی علیه خود از جمله تهدید به مرگ خبر داد.

– سازمان دیده‌بان حقوق بشر در این روز از پیگیرد قضایی و طرح اتهام‌های جدید علیه نیلوفر بیانی و پریسا رفیعی خبر داد که پیشتر در نامه‌هایی گزارشی از بدرفتاری مسئولان زندان‌ها ارائه کرده بودند. این سازمان با اشاره به رفتار قوه قضائیه‌ی جمهوری اسلامی بر این نکته تأکید کرد که «مجازات افرادی که خبر از بدرفتاری در بازداشتگاه‌های ایران می‌دهند نشان‌دهنده تصویری معوج از عدالت است.»

شنبه ۳ آبان

– کانون صنفی معلمان ایران (تهران) با انتشار بیانیه‌ای در این روز صدور و تأیید حکم دو سال زندان محمدتقی فلاحی، دبیرکل این کانون، در دادگاه تجدیدنظر را محکوم کرد.

– در این روز اندیشه صدری دانش آموختە‌ی هنر، پس از نزدیک بە سە هفتە بازداشت از بند ٢٠٩ زندان اوین برای ادامە بازجویی توسط ادارە‌ی اطلاعات سنندج، بە کانون اصلاح و تربیت، معروف بە بند زنان زندان مرکزی سنندج منتقل شد.

– در این روز آرمان اسماعیلی، شاعر، پژوهشگر حوزه‌ی موسیقی و فعال مدنی، با تودیع قرار وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی تا پایان مراحل دادرسی از زندان شهر لاهیجان آزاد شد.

– در این روز ویدئویی از صحنه‌ی خشونت جمعی و تعرض یک مأمور حراست علیه زنی جوان در فضای مجازی منتشر شد. دادستان آبادان در خصوص انتشار این ویدئو گفت: «تحقیقات در مورد کسانی که این فیلم را منتشر کردند و باعث خدشه به امنیت شهر شدند شروع شده و به زودی این افراد شناسایی و دستگیر و برخورد قانونی و لازم با آنها انجام می‌شود». داریوش معمار، شاعر و روزنامه‌نگار، خبر داد به دلیل انتشار این ویدئو به «برهم زدن امنیت کشور» متهم شده است.

یکشنبه ۴ آبان

– دادگاه انقلاب تهران در این روز ، محمد جواد شکوری مقدم، مدیر سایت آپارات را به دلیل انتشار ویدئویی در این سایت که در آن از کودکان در خصوص چگونگی متولد شدنشان سوال شده بود، به ۱۲ سال حبس و هفت متهم دیگر این پرونده را به دلیل ساخت آن ویدئو به اتهام «تشویق به فساد» در مجموع به ۷۷ سال حبس محکوم کرد. پیش‌تر فیلمی از اعترافات تهیه‌کنندگان این ویدئو، که در بازداشت به سر می‌بردند، در رسانه‌های وابسته به نهادهای امنیتی پخش شد که در آن از ساخت ویدئوی مذکور اظهار ندامت می‌کردند.

– در این روز جامعه بین‌المللی حقوق بشر مستقر در فرانکفورت آلمان به نقل از خانواده‌ی ناهید تقوی اعلام کرد این شهروند ایرانی-آلمانی احتمالاً به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» دستگیر شده است. خانواده‌ی تقوی همچنین نسبت به بی‌اطلاعی از وضعیت او و به‌خطر افتادن جانش ابراز نگرانی کرده‌اند.

– در این روز شهروندان ساکن رویان از حذف شدن تصویر زنان متوفی از روی سنگ قبرهای آرامگاه این شهر خبر دادند. به گفته‌ی آنها تصاویر زنان با تصمیم هیأت امنا به بهانه‌ی اینکه «از نظر شرعی و عرفی درست نیست» مخدوش و یا با رنگ پوشانده شده است. پس از بازتاب‌های انتشار تصاویر این خبر، فرماندار رویان با پذیرش خطا و عنوان «فردی» بودن آن از رفع اثر تخریب تصاویر خبر داد.

دوشنبه ۵ آبان

– تعدادی از اساتید دانشگاه و نویسندگان ایرانی با انتشار نامه‌ای به انجمن جهانی قلم و سازمان‌های مدافع حقوق بشر با اشاره به بازداشت بکتاش آبتین، کیوان باژن و رضا خندان مهابادی، اعضای کانون نویسندگان و نیز خبرنگار و پژوهشگر جامعه‌شناسی، خسرو صادقی بروجنی، خواستار رساندن صدای آن‌ها به گوش مردم جهان و آزادی‌ فوری‌شان شدند. آنها در این نامه از وضعیت سلامتی این زندانیان به دلیل شیوع ویروس کرونا در زندان‌ها ابراز نگرانی کردند.

– شماری از معلمان بازنشسته و شاغل کشور با انتشار بیانیه‌ای اعتراض خود را نسبت به حکم حبس محمدتقی فلاحی، دبیر کانون صنفی معلمان تهران، اعلام کردند و خواستار ابطال حکم وی شدند.

– در این روز مهراوه خندان، دختر نسرین ستوده، با شکایت یکی از ماموران بند زنان زندان اوین برای دفاع به شعبه ۱۱۷۵ مجتمع قضایی قدس رفت. پرونده‌ی خندان مربوط به ملاقات یک سال پیش او با مادرش در زندان اوین تهران است؛ در این ملاقات او به مأموری که به حجابش ایراد گرفته بوده اعتراض کرده است.

– در این روز خبر رسید که سعید اقبالی، فعال مدنی زندانی، که دوران محکومیت ۵ ساله‌ی خود را در زندان اوین سپری می‌کند، با وجود پارگی هفتاد درصدی پرده گوش راست و عفونت و درد شدید ناشی از آن از اعزام به بیمارستان و انجام مراحل درمان محروم مانده است.

سه شنبه ۶ آبان

– شبنم آشوری، مدیر مسئول و صاحب امتیاز نشریه‌ی آگاهنامه،در این روز با قرار وثیقه‌ی ۵۰۰ میلیون تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.

– شارمین میمندی‌نژاد، مؤسس جمعیت خیریه‌ی امام علی پس از ۱۲۹ روز بازداشت، در این روز با قرار وثیقه‌ی دو میلیارد تومانی آزاد شد.

چهارشنبه ۷ آبان

– سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه با انتشار بیانیه‌ای در این روز بازداشت و زندانی کردن فعالان صنفی معلمان، فعالین کارگری و حامیان حقوق کارگران را قویاً محکوم و خواهان آزادی کلیه آنان و لغو احکام صادره‌ی قضایی در این رابطه شد.

– در این روز جمعی از زندانیان سیاسی زندان اوین بیانیه‌ای در حمایت از بهنام محجوبی، درویش گنابادی زندانی، منتشر کردند‌ و با ابراز نگرانی از وضعیت جسمانی این زندانی عقیدتی، خواستار رسیدگی به وضعیت درمانی و موافقت با مرخصی وی شدند.

پنجشنبه ۸ آبان

– نگار مسعودی عکاس و مستندساز، در این روز توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت شد. مأموران درحین بازداشت اقدام به تفتیش منزل پدر و مادر این شهروند کرده و برخی از وسایل شخصی او را با خود بردند. او در حال ساخت مستندی درباره‌ی اسیدپاشی‌های اصفهان بود.

– تعدادی از زندانیان بازداشت شده در جریان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ در نامه‌ای که در این روز منتشر شد، اعلام کردند در اعتراض به عدم اعزام به مرخصی در شرایط تشدید بحران کرونا و وضعیت غیراستاندارد زندان تهران بزرگ، دست به اعتصاب غذا زده‌اند.

– مسعود حیوری، عباسی منجزی، یوسف بهمنی و حمید ممبینی چهار نفر از کارگران شرکت هفت‌تپه، در این روز در تجمع اعتراضی کارگران این شرکت توسط پاسگاه هفت‌تپه بازداشت شدند.

– محمد مقیمی، وکیل نسرین ستوده، در این روز درباره‌ی وضعیت وخیم موکلش هشدار داد. ستوده در اعتراض به انتقال غیرقانونی به زندان شهر ری دست به اعتصاب دارو زده است.

– عسگر اکبرزاده، مهدی هوشمند، مجتبی پروین، مصطفی پروین، بهمن خیرجو، مرتضی پروین، سبحان بخشی و میثم جولانی، از فعالان آذربایجانی بازداشت شده در جریان تجمع در پارک جیرال اردبیل، در این روز با تودیع قرار وثیقه تا پایان مراحل دادرسی از بازداشتگاه مرکزی اردبیل آزاد شدند.

انجمن جهانی قلم (PEN International) در واکنش به اجرای حکم زندان سه عضو کانون نویسندگان ایران با انتشار فراخوانی خواستار اقدام فوری و آزادی بون قید و شرط آنها شد.

این انجمن جهانی، اتهام های انتسابی علیه رضا خندان مهابادی، بکتاش آبتین و کیوان باژن سه عضو کانون نویسندگان ایران، که در مجموع به بیش از ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شده اند را «نقض حق آزادی بیان» عنوان کرد و از مقامات ایرانی خواهان آزادی فوری این سه عضو کانون شد.

در این فراخوان سلیل تریپاتی (Salil Tripathi)، رئیس کمیته‌ی نویسندگان دربندِ انجمن بین‌المللی قلم، می‌گوید: «بکتاش آبتین، رضا خندان (مهابادی) و کیوان باژن هرگز نمی‌بایست محاکمه و محکوم می‌شدند و خاصه در شرایط کنونی که کووید ۱۹ در ایران شایع شده است به هیچ وجه نباید زندانی شوند. این نویسندگان صرفاً به دلیل نقد مستمر دولت‌های وقت در ایران تحت تعقیب و آزار قرار گرفته‌اند. شگفت آن که یکی از اتهام‌های این نویسندگان حضور بر سر مزار نویسندگان مخالف است. در زمان شیوع عالمگیر ویروسی که تأثیری جدی بر اوضاع ایران گذاشته است، اولویت دولت ایران باید حفظ سلامت عمومی باشد نه مرعوب ساختن و به زندان افکندن نویسندگان.»

بکتاش آبتین، رضا خندان مهابادی و کیوان باژن، سه عضو کانون نویسندگان ایران، جهت اجرای حکم حبس تعزیری  به شعبه ۱ اجرای احکام دادسرای زندان اوین مراجعه کرده و برای تحمل حبس بازداشت شدند.

سه عضو کانون نویسندگان ایران، روز شنبه ۵ مهر ماه ۱۳۹۹،  پس از حضور در شعبه ۱ واحد اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت به زندان اوین منتقل شدند. «کیوان باژن» عضو سابق هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران به ۳ سال و ۶ ماه حبس محکوم شده، همچنین «رضا خندان (مهابادی)» و «بکتاش آبتین» از اعضای هیئت دبیران کانون هر یک به ۶ سال زندان محکوم شده اند.

پیشتر در روز شنبه ۳۱ خرداد ۱۳۹۹، اجرای احکام زندان «رضا خندان (مهابادی)»، «بکتاش آبتین» و «کیوان باژن»، سه عضو کانون نویسندگان ایران، را برای اجرای حکم زندان به شعبه یک دایره اجرای احکام فراخوانده بود اما به دلیل شیوع بیماری کرونا در زندانها، اجرای حکم به مدت سه ماه به تعویق افتاده و آنها می بایست پنجم مهر سال جاری در دایره اجرای احکام حاضر شوند.

«کانون نویسندگان ایران» روز یکشنبه ۱ تیر ماه ۱۳۹۹، در حساب‌های کاربری خود در شبکه‌های اجتماعی نوشته بود: «امروز، یکشنبه یکم تیر ماه، سه نویسنده به همراه وکلای خود، ناصر زرافشان و راضیه زیدی، در دادسرای اوین حاضر شدند. جمعی از اعضای کانون نویسندگان ایران و شماری از خانواده‌ها نیز در حمایت از سه نویسنده نزدیک ساختمان دادسرای اوین حضور یافته بودند. پس از ساعت‌ها معطلی سرانجام به سه نویسنده اعلام شد که اجرای حکم‌های آنها به مدت سه ماه به تعویق می‌افتد و آنها باید پنجم مهر سال جاری در دایره اجرای احکام حاضر شوند.»

پیش‌تر شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب در تهران، سه تن از اعضای کانون نویسندگان ایران را در مجموع به ۱۸ سال زندان محکوم کرده‌بود.

در اواخر سال گذشته، پرونده‌ این سه نویسنده عضو کانون، «رضا خندان (مهابادی)»، «بکتاش آبتین» و «کیوان باژن» به دایره اجرای احکام فرستاده شده بود. این سه نویسنده در دادگاه بدوی که اردیبهشت ماه سال گذشته برگزار شد، هر یک به شش سال زندان محکوم شده بودند. چندی بعد احکام صادره در دادگاه تجدید نظر با اندکی کاهش در محکومیت «کیوان باژن» تأیید و در اوایل دی ماه سال گذشته به وکلای آنها ابلاغ شد. به این ترتیب حکم شش سال زندان «رضا خندان» و «بکتاش آبتین» تأیید شد و حکم «کیوان باژن» به دلیل نداشتن سابقه‌ کیفری به سه سال و شش ماه زندان کاهش یافت.

در بهار سال گذشته، شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران با ریاست قاضی مقیسه، هر کدام از سه عضو کانون نویسندگان ایران، «رضا خندان (مهابادی)»، «کیوان باژن» و «بکتاش آبتین»، را با اتهام «تبلیغ علیه نظام» به یک‌سال و با اتهام «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور» به ۵ سال زندان محکوم کرد. این رای روز چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۹۸ به «ناصر زرافشان» و «راضیه زیدی» وکلای مدافع این سه عضو کانون ابلاغ شده‌بود.

دادگاه تجدیدنظر بدون حضور این سه عضو کانون نویسندگان ایران و وکلای آن‌ها در شعبه‌ ۳۶ دادگاه تجدید نظر استان تهران با ریاست قاضی زرگر برگزار شد.بر اساس این حکم، شش سال حبس تعزیری دادگاه بدوی، برای دو عضو کانون «رضا خندان مهابادی» و «بکتاش آبتین» عینا تایید شده‌بود و حکم زندان «کیوان باژن» که او نیز در دادگاه بدوی به ۶ سال حبس محکوم شده‌بود، به دلیل نداشتن سابقه کیفری به سه سال و نیم کاهش یافته‌بود.

«رضا خندان(مهابادی)» و «بکتاش آبتین» از اعضای هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران هستند. «کیوان باژن» نیز در دوره‌ی قبل عضو هیئت دبیران بود. پرونده‌ی آنها با شکایت وزارت اطلاعات و به اتهام‌های «تبلیغ علیه نظام» و «انتشار نشریه غیر قانونی» در سال ۱۳۹۴ گشوده شد. این سه نویسنده بارها در ساختمان مرکزی وزارت اطلاعات پیرامون فعالیت‌شان در کانون بازجویی شدند و سرانجام در مرداد سال جاری بازپرس شعبه‌ هفت دادسرای اوین ایشان را احضار و اتهام “تبلیغ علیه نظام” را به آنها تفهیم کرد. با تامین قرار صادر شده که کفالت پنجاه میلیون تومانی بود هر سه آزاد شدند؛ ولی دو ماه بعد مجددا بازپرس پرونده آنها را احضار کرد. این بار سه اتهام به آنها منتسب شد: «تبلیغ علیه نظام»، «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی» و «تشویق بانوان کشور به فساد و فحشا». میزان قرار کفالت نیز به یکصد میلیون تومان برای هر یک افزایش یافت که با تامین آن تا برگزاری دادگاه آزاد شدند؛ اما در کیفرخواستی که در دادگاه روز دوم بهمن قرائت شد اتهام سوم برداشته شده بود.

مصداق این اتهام‌ها بنا بر کیفرخواست، کتاب «پنجاه سال کانون نویسندگان ایران» است که در چهار جلد تدوین شده و مربوط به فعالیت‌های کانون طی پنجاه سال تاسیس آن است. این کتاب انتشار عام نداشت و سی دوره برای اعضا چاپ شده بود. در خرداد ماه ۹۷ ماموران وزارت اطلاعات همه‌ی نسخه‌ها را زمانی که قرار بود به یکی از اعضای کانون تحویل شود، توقیف کردند و با خود بردند.

کانون نویسندگان ایران در اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۴۷ از جمله با هدف مبارزه با سانسور اعلام موجودیت کرد. اعضای این کانون در برهه‌های مختلفی از تاریخ ایران، چه در دوران پهلوی و چه در زمان جمهوری اسلامی و به‌ویژه در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ با سرکوب و اعدام و قتل روبرو بوده‌اند.

«محمدجعفر پوینده» و «محمد مختاری» که در قتل‌های زنجیره‌ای وزارت اطلاعات در دهه ۷۰ جان خود را از دست دادند از اعضای این کانون بودند. اعضای این کانون را نویسندگان، مترجمان و ویراستاران تشکیل می‌دهند. از جمله اعضای نام‌آشنای کانون می‌توان به «سیمین دانشور»، «نادر ابراهیمی»، «بهرام بیضایی»، «داریوش آشوری»، «محمدعلی سپانلو»، «محمود اعتمادزاده» (م.ا. به‌آذین)، «سیاوش کسرایی»، «اسماعیل خویی» و «احمد شاملو» اشاره کرد.

متن کامل فراخوان انجمن جهانی قلم در حمایت از سه عضو زندانی کانون نویسندگان ایران به این شرح است:

« در ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۰ سه نویسنده‌ی ایرانی، بکتاش آبتین، رضا خندان مهابادی و کیوان باژن به خاطر نوشته‌های انتقادی‌شان برای تحمل احکام زندان خود، روانه‌ی اوین شدند. انجمن جهانی قلم بر این باور است که اتهامات علیه این سه نویسنده، نقض حق آزادی بیان است و به این ترتیب خواهان آزادی آن‌ها از مقامات ایرانی شده است.

سلیل تریپاتی (Salil Tripathi)، رئیس کمیته‌ی نویسندگان دربندِ انجمن بین‌المللی قلم، در این‌باره می‌گوید: «بکتاش آبتین، رضا خندان (مهابادی) و کیوان باژن هرگز نمی‌بایست محاکمه و محکوم می‌شدند و خاصه در شرایط کنونی که کووید ۱۹ در ایران شایع شده است به هیچ وجه نباید زندانی شوند. این نویسندگان صرفاً به دلیل نقد مستمر دولت‌های وقت در ایران تحت تعقیب و آزارقرارگرفته‌اند. شگفت آن که یکی از اتهام‌های این نویسندگان حضور بر سر مزار نویسندگان مخالف است. در زمان شیوع عالمگیر ویروسی که تأثیری جدی بر اوضاع ایران گذاشته است، اولویت دولت ایران باید حفظ سلامت عمومی باشد نه مرعوب ساختن و به زندان افکندن نویسندگان.»

لطفاً اقدام کنید و با عنایت به نکات زیر لغو احکام زندان نویسندگان نام برده را درخواست کنید:

● واداشتن مقامات ایران به فسخ اتهامات علیه نویسندگان، بکتاش آبتین، رضا خندان مهابادی و کیوان باژن. این محکومیت‌ها، تخلف آشکار از ماده‌ی ۱۰ میثاق بین‌الملل حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR) است که ایران یکی از اعضای آن است؛

فراخوان برای آزادی فوری و بی قید و شرط آنها؛

● از مقامات دولت ایران بخواهید به سوءِ ‌استفاده از نظام قضایی برای اذیت و آزار نویسندگان پایان دهند و تمام کسانی که صرفاً برای استفاده از حق آزادی عقیده و بیان به زندان افکنده شده‌اند را بی درنگ آزاد کنند. درخواست‌های خود را برای مقامات زیر در ایران بفرستید:

• رئیس قوه‌ی قضائیه‌ی جمهوری اسلامی ایران، حجت الاسلام ابراهیم رئیسی

نشانی: ایران، تهران، خیابان ولی عصر، بن بست عزیزی، شماره ۴، روابط عمومی قوه‌ی قضائیه جمهوری اسلامی ایران

ایمیل: iran@un.int

توییتر: @Iran_UN (انگلیسی)

• رئیس جمهوری اسلامی ایران، حسن روحانی

نشانی: ایران، تهران، میدان پاستور، خیابان پاستور، دفتر رئیس جمهوری اسلامی ایران

ایمیل: media@rouhani.ir

توییتر: @HassanRouhani (انگلیسی) و @Rouhani_ir (فارسی)

لطفا رونوشت درخواست‌ها را به سفارت ایران در کشور خودتان ارسال کنید: https://embassy.goabroad.com/embassies-of/iran

خواهشمندیم انجمن بین‌المللی قلم را از هر یک از اقدامات خود و پاسخ‌هایی که دریافت کردید، مطلع کنید.

همچنین از اعضای انجمن جهانی قلم دعوت می‌شود که هرگونه اطلاعات خود را از بکتاش آبتین، رضا خندان مهابادی و کیوان باژن و کارزارهای مبارزاتی مراکز خود را از طریق رسانه‌های جمعی به اشتراک بگذارند.

اعضا دعوت می‌شوند به:

● انتشار مقاله و نظرها در مطبوعات ملی یا محلی با تأکید بر پرونده‌ی بکتاش آبتین، رضا خندان مهابادی و کیوان باژن و مورد آزادی بیان در ایران؛

● به اشتراک گذاری اطلاعات درباره‌ی بکتاش آبتین، رضا خندان مهابادی و کیوان باژن و فعالیت‌های کارزاری خود از طریق رسانه‌های اجتماعی.

 

Milad Arsanjani, a political prisoner, was arrested after his request to extend his prison temporary leave was denied and transferred to the Greater Tehran Prison to continue his imprisonment.

According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, Milad Arsanjani, a political prisoner detained in the 2nd Brigade of the Greater Tehran Prison and one of the detainees from November 2019 protests, was arrested and transferred to the Greater Tehran Prison to continue his imprisonment on October 29^th, 2020. He went to the Judgment Enforcement Branch of the Mallard Courthouse to request for extension to his prison temporary leave, but he was arrested instead.

According to the report received, this political prisoner, who was sent on leave on bail, went to the Judgment Enforcement Branch in the Mallard City Court one day before the end of his leave to extend his prison temporary leave.

Following the presence of Milad Arsanjani in the Judgment Enforcement Branch of the Mallard Court and court disagreement with the extension of his leave, the enforcement judge issued an arrest warrant for him and the political prisoner was arrested and transferred to the Mallard Police Detention Center and then to the Greater Tehran Prison.

Milad Arsanjani, was arrested by security forces at his home in Shahriar after the nationwide protests in November 2019 and was transferred to the Greater Tehran Prison after interrogation. He was sentenced to 5 years in prison for “gathering and collusion” and 2 years in prison for “insulting the leadership” by the Shahriar Revolutionary Court.

He objected to this sentencing and if the sentence is finalized in the Court of Appeals, according to Article 134 of the Islamic Penal Code, 5 years imprisonment for the charge of “community and collusion” Will be applicable.

Earlier on Friday January 31^st, 2020, the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, in a report, identified tens of citizens that were arrested during the November 2019 nationwide protests, including Milad Arsanjani.

هما جوادی، پرستار ۴۶ ساله روز سه‌شنبه ۷ آبان‌ماه به دلیل فعالیت در فضای مجازی توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و پس از تفهیم اتهام در دادسرای اوین به بند زنان زندان اوین منتقل شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز سه‌شنبه ۷ آبان‌ماه ۱۳۹۹، هما جوادی، شهروند ساکن تهران توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بند زنان زندان اوین منتقل شد.

هما جوادی روز سه‌شنبه ۷ آبان‌ماه به دلیل فعالیت در فضای مجازی (یک گروه تلگرامی) توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و به دادسرای اوین منتقل شد. خانم جوادی در شعبه ۲ دادسرای اوین از بابت اهانت به پیامبر اسلام و ارتباط با یکی از گروه‌های مخالف نظام مورد تفهیم اتهام قرار گرفت و نهایتا با صدور قرار وثیقه ۷۰۰ میلیون تومانی به بند زنان زندان اوین منتقل شد.

تا زمان تنظیم این گزارش از هویت نهاد بازداشت کننده خانم جوادی اطلاعی در دست نیست.

هما جوادی، ۴۶ ساله، فرزند غلامعلی، متاهل و داری فرزند است و تا پیش از بازداشت به عنوان پرستار مشغول به کار بوده است.

خانم جوادی در حال حاضر در قرنطینه بند زنان زندان اوین بسر می‌برد.

جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات فروغ تقی پور، متهم سیاسی در زندان قرچک ورامین در تاریخ ۱۶ دیماه ۹۹ در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران برگزار خواهد شد. خانم تقی پور پیشتر در تاریخ ۵ اسفندماه سال گذشته توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و اواخر فروردین امسال با پایان بازجویی‌ها از بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین به زندان قرچک ورامین منتقل شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران،  زمان و شعبه جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات فروع تقی پور، متهم سیاسی در زندان قرچک ورامین تعیین شد.

بر اساس ابلاغیه‌ای که طی روزهای اخیر به این شهروند ابلاغ شده شده است، جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات خانم تقی پور در تاریخ ۱۶ دی‌ماه ۹۹ در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه برگزار خواهد شد.

فروغ تقی پور به “عضویت در یکی از سازمان‌های مخالف نظام (سازمان مجاهدین خلق ایران)، اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام” متهم شده است.

خانم تقی پور در تاریخ ۵ اسفندماه ۹۸ به همراه مادرش نسیم جباری، زهرا صفایی و دختر وی پرستو معینی  توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شدند. خانم جباری در آستانه نوروز با تودیع قرار از زندان آزاد شد. زهرا صفایی، پرستو معینی و فروغ تقی پور نیز اواخر فروردین ۹۹ با پایان بازجویی‌ها از زندان اوین به زندان قرچک ورامین تبعید شدند. خانم صفایی پیشتر در تاریخ ۸ تیرماه با تودیع قرار وثیقه ۳۰۰ میلیون تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان قرچک ورامین آزاد و در تاریخ  ۵ مردادماه پس از حضور در دادسرای اوین با افزایش ۱۰ برابری میزان وثیقه (سه میلیارد تومان) مواجه شده و در نتیجه بازداشت و روز دوشنبه ۶ مرداد به زندان قرچک ورامین منتقل شد.

زهرا صفایی به عضویت در یکی از سازمان‌های مخالف نظام (سازمان مجاهدین خلق ایران)، اجتماع و تبانی، تبلیغ علیه نظام، توهین به رهبری و پرستو معینی به عضویت در یکی از سازمان‌های مخالف نظام (سازمان مجاهدین خلق ایران)، اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام متهم شده است؛ با این حال زمان برگزاری جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات آنها تاکنون مشخص نشده است.

زهرا صفایی، پرستو معینی و فروع تقی پور هم اکنون در بند ۸ زندان قرچک ورامین که پیشتر با عنوان بند مادران شناخته می‌شد، در کنار تعدادی از زندانیان سیاسی و ۱۰ زندانی از متهمان جرائم عمومی بدون رعایت اصل تفکیک جرایم و محروم از امکانات اولیه در این زندان بسر می‌برند.

پیشتر در گزارشی از فشار نهادهای امنیتی بر زهرا صفایی، پرستو معینی و فروع تقی پور متهمان سیاسی در زندان قرچک ورامین خبر داده و گفته بود: پرستو معینی و فروع تقی پور متهمان سیاسی در زندان قرچک ورامین تحت فشار نهادهای امنیتی قرار دارند. زهرا صفایی توسط زندانیان متهم به جرایم خشن تهدید به قتل شده است. این شهروندان که اوایل اسفند ۹۸ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شدند، در جریان بازجویی‌ها تحت فشار برای انجام اعتراف تلویزیونی قرار گرفتند. همچنین این متهمان سیاسی به دستور قاضی از دسترسی به وکیل انتخابی خود محروم شده و به آنها گفته شده تنها حق انتخاب وکیل از میان وکلای مورد تایید در فهرست وکلای قوه قضاییه را دارند.

زهرا صفایی بازداشت و زندان را در سابقه خود دارد. او در سال ۸۵ بازداشت و مدتی بعد آزاد شده بود. وی همچنین در دهه شصت به عنوان فعال سیاسی مدتی را در زندان سپری کرده بود. پدر خانم صفایی معروف به “حاجی صفایی” یکی از بازاریان سرشناس تهران بوده که در سال ۶۰ به اتهام هواداری از سازمان مجاهدین خلق اعدام شد.

هرانا پیشتر در تاریخ ۲۶ مهرماه امسال در گزارشی به شرح مشکلات و لیست اسامی زنان زندانی سیاسی در زندان قرچک ورامین پرداخت.

امروز دوشنبه ۱۲ آبان ماه ۱۳۹۹، زرتشت احمدی راغب، زندانی سیاسی محبوس در تیپ ۲ زندان تهران بزرگ بر اثر وخامت حال ناشی از تداوم  اعتصاب غذا به بهداری این زندان منتقل شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، در ساعات پایانی یکشنبه ۱۱ آبان ماه ۱۳۹۹، زرتشت احمدی راغب، فعال مدنی و زندانی سیاسی محبوس در تیپ ۲ اندرزگاه زندان تهران بزرگ در بیست و هشتمین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود پس از تشدید درد و خونریزی معده، ناشی از اعتصاب غذای طولانی مدت به صورت اورژانسی به بهداری زندان منتقل شد.  این زندانی سیاسی در آخرین روز خرداد ماه سالجاری برای اجرای حکم حبس خود بازداشت و همان زمان اعلام اعتصاب غذا کرد و در تاریخ ۱۱ شهریور ماه در حالی که هفتاد و هفت روز در اعتصاب غذا سپری کرده بود همزمان با اعزام به مرخصی متصل آزادی مشروط به اعتصاب خود پایان داد اما در تاریخ ۱۳ مهر ماه برای سپری کردن ادامه حبس بازداشت و مجدّداً اعلام اعتصاب غذا کرد. این فعال مدنی در حال تحمل حبس تعزیری ۹ ماهه خود از بابت اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام است. 

بک منبع نزدیک به خانواده این فعال مدنی به حقوق بشر در ایران گفت: “نیمه شب گذشته این زندانی سیاسی به علت تداوم اعتصاب غذا و خونریزی معده توام با درد شدید از ناحیه بیرون زده شکم که نتیجه اعتصاب غذای طولانی مدت این فعال مدنی است به بهداری اعزام  شد و پزشک بهداری پس از معاینه تجویز کرد که آقای احمدی راغب باید برای ادامه درمان به مرکز درمانی خارج از زندان اعزام بشود اما در عین بی توجهی پس از چند ساعت بستری در بهداری به بند زندان بازگردانده شد. این زندانی سیاسی به علت قطع عمدی تماسهای تلفنی زندانیان تیپ ۲ با خارج از این زندان و عدم انتشار گزارش بیماری دسته جمعی زندانیان این تیپ و بی توجهی مسئولان از ۳ روز قبل با این درد دست و پنجه نرم می کند.”

احمدی راغب، در تاریخ ۱۳ مهر ماه ۱۳۹۹، با حکم بازداشت صادره از سوی قاضی شعبه اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شهریار توسط ماموران انتظامی کلانتری ۱۱ شهرستان شهریار برای سپری کردن باقی مانده حبس تعلیق شده اش بازداشت و مجددا اعلام اعتصاب غذا کرد. 

این فعال مدنی، در تاریخ ۱۲ مهر ماه ۱۳۹۹،  با حضور در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست محمدمقیسه با اتهام « فعالیت تبلیغی علیه نظام از طریق امضای بیانیه برای استعفای علی خامنه ای » در پرونده قضائی دیگر خود محاکمه شده بود. 

این فعال مدنی، در تاریخ ۱۱ شهریور ماه ۱۳۹۹، در حالی که به لحاظ جسمانی بر اثر اعتصاب غذا با مشکلات بسیاری مواجه شده بود به مرخصی متصل به آزادی مشروط اعزام شده بود. 

زرتشت احمدی راغب, فعال مدنی و زندانی سیاسی محبوس در بند قرنطینه زندان تهران بزرگ در تاریخ ۳۰ خرداد ماه ۱۳۹۹,  در اعتراض به نحوه احضار و اجرای سریع حکم حبس تعزیری وی اعلام اعتصاب غذا کرد. 

در تاریخ ۲۶ خرداد ماه ۱۳۹۹, شعبه ۴ اجرای احکام کیفری دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شهریار پس از احضار زرتشت احمدی راغب, فعال مدنی ساکن این شهرستان وی را جهت اجرای حکم حبس تعزیری بازداشت کرد.

در تاریخ ۲۴ خرداد ماه ۱۳۹۹, این فعال مدنی, با دریافت پیامکی به شعبه ۴ اجرای احکام کیفری دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شهریار برای اجرای حکم احضار شده بود. 

در تاریخ ۱۸خرداد ماه ۱۳۹۹, زرتشت احمدی راغب, فعال مدنی ساکن شهرستان شهریار پس از حضور در شعبه ۱ بازپرسی دادسرای امنیت تهران و جلسه بازپرسی از اتهام “عکسبرداری از مناطق ممنوعه”, تبرئه و قرار منع تعقیب وی توسط علی قناعت کار بازپرس شعبه مذکور صادر شد. 

در تاریخ ۱۰ خرداد ماه ۱۳۹۹, زرتشت احمدی راغب, فعال مدنی ساکن شهرستان شهریار با دریافت احضاریه ای در پرونده جدید با اتهام “عکسبرداری از مناطق ممنوعه”, توسط علی قناعت کار, بازپرس شعبه ۱ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب امنیت تهران « دادسرای مقدس » جهت ارائه دفاع در جلسه بازپرسی فراخوانده شده بود. 

تشکیل این پرونده برای زرتشت احمدی راغب در حالی صورت گرفته بود که وی تیرماه سالجاری باید در پرونده ای دیگر توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست محمد مقیسه محاکمه شود. 

در تاریخ ۱۳ بهمن ماه ۱۳۹۸, زرتشت احمدی راغب, فعال مدنی از بابت پرونده ای که مربوط به شکایت شهرداری شهرستان فردوسیه با اتهام “تبلیغ علیه نظام”, از این فعال می باشد طی ابلاغیه کتبی به این جلسه دادرسی فراخوانده شده بود. این اتهام مربوط به فعالیتهای مسالمت آمیز این فعال مدنی در مورد پیگیریهای وی پیرامون اخراج از آتش نشانی شهرداری شهر فردوسیه در شهریور ماه ۱۳۹۷, که شامل اعتراضات مدنی و نامه نگاری و اعتراض با پلاکاردهایی بوده که در اصول حقوق بشر و حتی در اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی از آنها بعنوان حقوق شهروندی یاد شده است. 

زرتشت احمدی راغب, در تاریخ ۱۱ دی ماه ۱۳۹۸, پس از تحمل ۴ ماه و ۱۵ روز بازداشت و تحمل ۲ دوره اعتصاب غذا با مدتهای ۴۳ روز و اعتصاب دوم وی با مدت ۶۴ روز با تودیع قرار وثیقه ای به مبلغ ۱۵۰ میلیون تومان بطور موقت و تا اتمام دوران دادرسی از بازداشت آزاد شد. 

حقوق بشر در ایران در تاریخ ۵ آذر ماه ۱۳۹۸, در حالی که این فعال مدنی هجدهمین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود را پشت سر می گذاشت با انتشار گزارشی وخامت اوضاع جسمانی این فعال مدنی محروم از حق دادرسی عادلانه را اطلاع رسانی کرده بود. 

لازم به ذکر است, در تاریخ ۲۲ آبان ماه ۱۳۹۸, دادیاری شعبه ۳ شهرستان شهریار, “زرتشت احمدی راغب” را از اندرزگاه ۴ زندان اوین فراخوانده بود و پس از اتمام جلسه بازپرسی و تفهیم اتهام به این فعال مدنی اعلام شد که برای وی قرار وثیقه ای به مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان صادر شد. در تاریخ ۲۵ آبان ماه ۱۳۹۸, در حالی که خانواده این فعال مدنی پس از تامین وثیقه به شعبه ۳ دادیاری دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شهریار مراجعه کردند به آنها اعلام شد که” زرتشت احمدی راغب”, دارای ۲ پرونده قضائی می باشد و دومین پرونده به شعبه ۳ بازپرسی ارجاع شده است و پس پیگیری خانواده و نزدیکان این فعال مدنی به آنها گفته شد تا اطلاع ثانوی قرار بر بازداشت این فعال مدنی در پرونده دوم از سوی بازپرس شعبه مذکور صادر شده است.

 در تاریخ ۲۵ آبان ماه ۱۳۹۸, در حالی که زرتشت احمدی راغب در هفتمین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود بسر می برد یک منبع نزدیک به این فعال مدنی در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران پیرامون وضعیت جسمانی وی گفته بود: “با توجه به سپری کردن هفتمین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود به دلیل تداوم بلاتکلیفی وی در بازداشت دچار خونریزی داخلی شده است و از سوی دیگر وزن وی از ۷۱ کیلوگرم به ۶۱ کیلو کاهش پیدا کرده است و در وضعیت جسمانی وخیمی قرار دارد”.

این فعال مدنی در تاریخ ۱۱ آبان ماه ۱۳۹۸, در اعتراض به تداوم بازداشت امضا کنندگان بیانیه ۱۴ فعال مدنی در استعفای علی خامنه ای در بازداشتگاه اداره اطلاعات مشهد و بند زنان زندان اوین و همچنین نقض گسترده حقوق بشر در ایران و همچنین تداوم بازداشت و بلاتکلیفی وی در زندان اوین و محرومیت از حق درمان تنی چند از زندانیان سیاسی محبوس در زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده بود و در تاریخ ۱۲ آبان ماه ۱۳۹۸, در پی وعده مساعدت از سوی مسئولان زندان به اعتصاب غذای خود پایان داده بود. 

در تاریخ ۱۷ مهر ماه ۱۳۹۸, زرتشت احمدی راغب, که پیشتر از این با توجه به اتمام مراحل بازجوئی از بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات در زندان اوین به قرنطینه این زندان منتقل شده بود به اندرزگاه ۸ این زندان منتقل شد و همزمان با این انتقال به اعتصاب غذای خود پس از گذشت ۴۲ روز پایان داده بود.

لازم به ذکر است, در ساعات پایانی ۵ شهریور ماه ۱۳۹۸, در پی یورش مسلحانه ۵ تن از ماموران مسلح وزارت اطلاعات به منزل شخصی وی واقع در شهرستان شهریار پس از تفتیش منزل و ضبط لوازم شخصی, بازداشت شد. ماموران بازداشت کننده احمدی راغب در حین تفتیش منزل و حتی حین ورود به منزل وی اقدام به شکستن درب منزل وی کردند و پس از ورود به آن مکان با مخاطب قرار دادن این فعال مدنی با کلماتی رکیک و توهین آمیز در حضور همسر و خانواده اش به شخصیت وی توهین کردند. 

لازم به ذکر است؛ در تاریخ ۶ شهریورماه ۱۳۹۸, “زرتشت احمدی راغب”, پس از انتقال از زندان اوین به بازداشتگاه اداره اطلاعات شهریار به مدت ۳ روز تحت بازجوئی قرار گرفت و مجددا به سلول انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین بازگردانده شد.

زرتشت احمدی راغب, فعال مدنی به همراه ۱۳ تن از فعالان سیاسی و مدنی داخل ایران با انتشار ۲ بیانیه در تاریخ های  ۲۱ خرداد و ۸ تیر ماه ۱۳۹۸, خواستار استعفای علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی شده بودند. بدنبال گسترش این بیانیه و از سوی دیگر حضور و همراهی جمعی دیگر از شهروندان برای مطالبه گری و همراهی با این ۱۴ فعال مدنی و سیاسی باعث ایجاد برخی رفتارهای  قهرآمیز از سوی ارگانهای امنیتی و قضائی را بر علیه این ۱۴ فعال مدنی و سیاسی را در پی داشت. 

زرتشت احمدی راغب، از جمله فعالان مدنی با سابقه است که بارها سابقه بازداشت, احضار و محکومیت به حبس و سایر موارد محرومیتی از حقوق شهروندی  را در کارنامه فعالیتهای مدنی و اجتماعی خود تجربه کرده است. 

در تاریخ ۷ شهریور ماه ۱۳۹۷, زرتشت احمدی راغب، به دلیل آنچه که فعالیتهای مسالمت آمیز مدنی و اجتماعی وی در دفاع از زندانیان سیاسی و ملاقات با خانواده های آنها و شرکت در تجمعات اعتراضی بود علیرغم دارا بودن سابقه کاری بالغ بر ۱۷ سال از شغلش در شهرداری فردوسیه « آتش نشانی»  از توابع شهرستان شهریار اخراج شد. 

این فعال مدنی، در تاریخ ۱ بهمن ماه ۱۳۹۷, در اعتراض به صدور حکم قطعی اخراجش از آتش نشانی شهرداری فردوسیه, دست به تحصن اعتراضی در مقابل درب این شهرداری  زده بود که توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. در طی روند بازداشت این فعال مدنی,  پس از انتقال وی به کلانتری شهرک اندیشه این فعال مدنی ساعاتی بعد آزاد شد اما پرونده ای برای وی تشکیل شد که در مراحل بازپرسی در تاریخ ۱ مردادماه ۱۳۹۸، از سوی شعبه ۱ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شهریار قرار منع تعقیب خوی صادر شد. 

در ادامه تحصن های زرتشت احمدی راغب در مقابل شهرداری فردوسیه و ساختمان فرمانداری شهریار این فعال مدنی در تاریخ ۲ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸, در حین برگزاری تحصن در دفتر شهرداری فردوسیه توسط ماموران امنیتی برای دومین بار بازداشت شده بود. این فعال مدنی, پس از انتقال به کلانتری شهر فردوسیه از توابع شهرستان شهریار, پس از چند ساعت بازداشت آزاد شد. 

این فعال مدنی, برای سومین بار در تحصن اعتراضی خود برای بازگشت به خود در شهرداری فردوسیه در تاریخ ۳ تیرماه ۱۳۹۸, پس از تحصن مجدد در دفتر شهرداری فردوسیه در پی تماس تلفنی شهردار به نیروهای امنیتی و مراجعه آنها به دفتر شهرداری, زرتشت احمدی راغب برای سومین بار به دلیل اعتراض مسالمت آمیز بازداشت و به کلانتری فردوسیه منتقل شد.

امروز دوشنبه ۱۲ آبان ماه ۱۳۹۹، جلسه دادگاه رسیدگی به پرونده جدید نازنین زاغری، در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی برگزار شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۱۵ آبان ماه ۱۳۹۹، نازنین زاغری، شهروند ایرانی – انگلیسی و زندانی سیاسی، از بابت اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام، توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی محاکمه شد و به همراه حجت کرمانی، وکیل مدافعش دفاعیات خود را به دادگاه ارائه کردند. 

حجت کرمانی، وکیل مدافع نازنین زاغری در گفتگو با امتداد ضمن اعلام این خبر گفت: “بر اساس کیفر خواست صادره در ۱۳۹۶/۷/۱۹، نازنین زاغری متهم به «فعالیت تبلیغی علیه نظام» از طریق شرکت در تجمع مقابل سفارت ایران در لندن در سال ۱۳۸۸ و مصاحبه با شبکه بی بی سی فارسی است. در این جلسه، در ابتدا کیفر خواست صادره توسط نماینده دادستان قرائت گردید و سپس دفاعیات خانم زاغری درخصوص اتهام مذکور از سوی دادگاه گرفته شد. با اخذ دفاعیات نازنین زاغری درخصوص اتهام وارده و دفاع وی مبنی بر اینکه پیش از این و‌ در پرونده قبلی به این اتهام رسیدگی شده است، سوال و جواب درخصوص اتهام وارده از ایشان صورت پذیرفت و نهایتاً ادامه رسیدگی به جلسه آتی موکول شد. زمان جلسه بعدی رسیدگی، متعاقباً از سوی دادگاه تعیین و به متهم و وکیل ابلاغ خواهد شد.”

در تاریخ ۱۹ شهریور ماه ۱۳۹۹، ریچارد رتکلیف، همسر نازنین زاغری با انتشار بیانیه ای ضمن اعلام اتهام تفهیم شده به همسرش از برگزاری تاریخ جلسه دادرسی برای روز یکشنبه ۲۳ شهریور ماه ۱۳۹۹ خبر داد اما در این تاریخ به علت عدم اعزام نازنین زاغری به دادگاه، جلسه دادرسی به تاریخ ۱۵ آبان ماه ۱۳۹۹ موکول شد. 

نازنین زاغری، در تاریخ ۱۸ شهریور ماه ۱۳۹۹، پس از احضار به شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی با اتهام جدید مورد تفهیم قرار گرفت و ابلاغ کیفرخواست صادره خود را دریافت کرد. 

محمود بهزادی راد، وکیل مدافع نازنین زاغری، در تاریخ ۱۶ خرداد ماه ۱۳۹۹, ضمن اعلام تمدید مرخصی موکلش از احتمال آزادی نازنین زاغری بطور مشروط خبر داده بود. 

در تاریخ ۳۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, مرخصی نازنین زاغری, زندانی سیاسی که از اسفند ماه سال گذشته به مرخصی اعزام شده بود تا تاریخ ۷ خرداد ماه سالجاری تمدید شده بود. 

پیش از این نیز در تاریخ ۲ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, مرخصی نازنین زاغری, زندانی سیاسی که از اسفند ماه سال گذشته به مرخصی اعزام شده بود تا تاریخ ۳۰ اردیبهشت ماه سالجاری تمدید شده بود. 

 در تاریخ ۲۷ اسفند ماه ۱۳۹۸, نازنین زاغری رتکلیف, شهروند ۲ تابعیتی محبوس در بند زنان زندان اوین که در حال سپری کردن دوران محکومیت حبس ۵ ساله خود می باشد به مرخصی ۲ هفته ای با پابند الکترونیکی اعزام شد.

اعطای مرخصی به نازنین زاغری رتکلیف, در حالی صورت گرفت که در تاریخ ۱ دی ماه ۱۳۹۸, محمود بهزادی راد, وکیل مدافع این شهروند ۲ تابعیتی از تداوم ممانعت از آزادی مشروط نازنین زاغری برای آزادی مشروط و همچنین محرومیت وی از اعزام به مرکز درمانی تخصصی خارج از زندان خبر داده بود. 

 نازنین زاغری, در تاریخ ۲۵ خرداد ماه ۱۳۹۸ و در اعتراض به محرومیت از حق مرخصی و سایر حقوق شهروندی خود دست به اعتصاب غذای اعتراضی زده بود و همزمان با اعتصاب وی همسرش ریچارد رتکلیف  نیز در مقابل سفارت ایران در لندن دست به اعتصاب غذا زده بود. 

این شهروند ۲ تابعیتی, در تاریخ ۸ تیر ماه ۱۳۹۸, به اعتصاب غذای اعتراضی خود پایان داد. همزمان با پایان اعتصاب غذای نازنین زاغری, ریچارد رتکلیف, همسر زاغری که در حمایت از اعتصاب غذای نازنین زاغری اعتصاب غذا کرده بود نیز روز جاری به اعتصاب خود پایان داد. 

لازم به ذکر است, پیش از این, نازنین زاغری پیش از این به همراه نرگس محمدی, فعال حقوق بشر محبوس در بند زنان زندان اوین با انتشار نامه ای خبر از آغاز اعتصاب غذای ۳ روزه خود را در اعتراض به محرومیت از دسترسی به خدمات پزشکی و عدم اعزام به مرکز درمانی خارج از زندان اعلام کرده بودند. 

آنها در بخشی از این نامه گفته بودند: “در اعتراض به این شیوه غیرقانونی، غیرانسانی و غیرشرعی و برای اعلام خطر و نگرانی سلامت و جانمان علی رغم استفاده از داروهای روزانه از ۲۴ دی‌ماه ۱۳۹۷ لغایت ۲۶ دی‌ماه ۱۳۹۷ به مدت سه روز دست به اعتصاب غذا می‌زنیم و درخواست رسیدگی فوری داریم. اعلام می‌داریم در صورت عدم رسیدگی مسئولان و به خطر افتادن بیش از پیش سلامتمان دست به اعتراض‌های بعدی خواهیم زد که تبعات آن متوجه مسئولان نظام جمهوری اسلامی ایران خواهد بود”. همزمان جرمی هانت، وزیر امورخارجه انگلیس سفیر ایران در لندن را به وزارت امور خارجه احضار کرده تا نگرانی‌ها درباره پرونده نازنین زاغری، شهروند دو تابعیتی ایرانی-انگلیسی را به او ابلاغ کند.

محمود بهزادی راد, وکیل نازنین زاغری در تاریخ ۲۶ فروردین ماه ۱۳۹۸ درباره آخرین وضعیت نازنین زاغری گفته بود: در مراجعاتی که به زندان داشتم، اعلام شده هنوز در خصوص اعطای مرخصی به زاغری تصمیمی گرفته نشده است و باید منتظر باشیم.

این وکیل دادگستری در ادامه گفته بود؛ هم نازنین زاغری  و هم او به عنوان وکیل پرونده، طی نامه های جداگانه از مسئولان قضائی زندان اوین درخواست مرخصی استعلاجی کردند. 

در تاریخ ۳۱ تیرماه ۱۳۹۸, نازنین زاغری رتکلیف, زندانی سیاسی و شهروند ۲ تابعیتی محبوس در بند زنان زندان اوین که در پی اعتصاب غذا و وخامت وضع جسمانی و روحی به بیمارستان امام خمینی تهران منتقل و بمدت ۱ هفته در بخش اعصاب و روان بستری شده بود به زندان اوین بازگردانده شد.

بازگردانده نازنین زاغری در حالی است که وی در طی این مدت در بیمارستان تحت شکنجه و آزار روحی قرار گرفته و وی به تخت خوابش دستبند و پابند خورده تحت درمان بود. 

نازنین زاغری رتکلیف فروردین سال ۱۳۹۵ هنگام بازگشت به بریتانیا در فرودگاه تهران بازداشت و به کرمان منتقل شد. سپاه کرمان در اطلاعیه‌ای او را به مشارکت در “براندازی نرم” و همکاری با “موسسات معاند” متهم کرد. وی در شهریورماه سال ۱۳۹۵ در دادگاهی به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی به تحمل۵ سال حبس تعزیری محکوم شد. 

زاغری روز یکشنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۶، به دادسرای اوین منتقل و در آنجا به او گفته شد که سپاه پاسداران ۳ اتهام جدید علیه او مطرح کرده است. این اتهام‌ها شامل عضویت در سازمان‌هایی است که “برای براندازی نظام” تلاش می‌کنند. دریافت پول از موسسه‌های رویترز و بی‌بی‌سی و شرکت در تظاهراتی در مقابل سفارت ایران در لندن اتهام‌های دیگری است که به خانم زاغری زده شده است. قاضی تحقیق، اتهام‌های اول و سوم را به  زاغری تفهیم کرده و او هر دوی آنها را رد کرد. او در حال حاضر در زندان اوین دوران حبس خود را می‌گذراند.

نازنین زاغری با بخش آموزشی و خیریه بنیاد رویترز همکاری داشت و در گذشته مدتی در بخش اداری نهاد خیریه بخش جهانی بی‌بی‌سی کار می‌کرد.