علیرضا حبیبی فر، مداح ساکن بهبهان امروز دوشنبه ۱۷ شهریورماه با تودیع قرار از زندان این شهر آزاد شد. آقای حبیبی فر روز دوشنبه ۱۰ شهریور توسط نیروهای اداره اطلاعات بهبهان بازداشت و ساعاتی بعد پس از صدور قرار بازداشت موقت به زندان بهبهان منتقل شد. علیرضا حبیبی فر پیشتر در جریان مراسم «شب عاشورا» که شب شنبه ۸ شهریور امسال در بهبهان برگزار شد، همراه با تعداد دیگری از جوانان ساکن این شهر یاد فرزاد انصاری فر، مهرداد دشتی نیا و محمود دشتی نیا، دوستان هم‌محله‌ای خود و سه تن از جانباختگان اعتراضات آبان ۹۸ را گرامی داشتند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۱۷ شهریورماه ۱۳۹۹، علیرضا حبیبی فر، مداح ساکن بهبهان از زندان این شهر آزاد شد.

آزادی آقای حبیبی فر با تودیع قرار کفالت به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی صورت گرفته است.

پرونده علیرضا حبیبی فر در شعبه ۵ دادیاری بهبهان به ریاست قاضی طاهری نیا مورد بررسی قرار گرفته است. در جریان جلسه بازپرسی قاضی طاهری نیا از آقای حبیبی فر پرسیده که چرا در نوحه شب عاشورا از اسامی جانباختگان اعتراضات آبان ۹۸ استفاده کرده است.

علیرضا حبیبی فر صبح روز دوشنبه ۱۰ شهریورماه همراه با محمدحسین صفرپور مسئول حسینه منطقه اسلام آباد سنگبری بهبهان توسط نیروهای وزارت اطلاعات در این شهر بازداشت و به بازداشتگاه پلیس انتظامی شهرستان بهبهان منتقل شدند. محمدحسین صفرپور ساعتی بعد آزاد شد و آقای حبیبی فر پس از صدور قرار بازداشت موقت به زندان منتقل شد.

بازداشت این شهروند به دلیل برگزاری مراسم «شب عاشورا» که شب شنبه ۸ شهریور ۹۹ در منطقه اسلام آباد سنگبری بهبهان برگزار شد، صورت گرفت. در جریان این مراسم جمعی از جوانان ساکن شهرستان بهبهان یاد دوستان هم‌محله‌ای خود فرزاد انصاری فر، مهرداد دشتی نیا و محمود دشتی نیا، سه تن از جانباختگان اعتراضات آبان ۹۸ را گرامی داشتند.

یک منبع مطلع پیشتر در خصوص بازداشت این شهروندان گفت: “نام بردن از افرادی که در طول سال در شهر بهبهان به دلایل مختلف جان خود را از دست می‌دهند در جریان مراسمات مذهبی یک رسم محلی و معمول است اما این افراد روز دوشنبه ۱۰ شهریور پس از احضار به این نهاد امنیتی توسط نیروهای اداره اطلاعات بازداشت شدند”.

علیرضا حبیبی فر، متاهل، حدودا ۳۵ ساله، مداح و شهروند ساکن بهبهان است.

در جریان اعتراضات آبان ۹۸ در میدان بانک ملی بهبهان تعدادی از شهروندان ساکن این ازجمله مهرداد دشتی نیا، محمود دشتی نیا، فرزاد انصاری فر، محمدحسین قنواتی، احسان عبدالله نژاد و محمد حشم دار با شلیک گلوله نیروهای امنیتی جان خود را از دست دادند.

تیرماه امسال نیز در پی فراخوان‌هایی برای حضور مردم در تجمعات اعتراضی در تاریخ ۲۶ تیرماه چند شهر کشور شاهد حضور سنگین نیروهای نظامی و امنیتی بودند. بهبهان ازجمله شهرهایی بود که معترضان به خیابان آمدند و به دنبال آن حدود ۴۰ شهروند توسط نهادهای امنیتی بازداشت و مدتی بعد با تودیع قرار به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شدند.

الهام خمسه، زندانی سیاسی از حدود ۳ هفته پیش دوران محکومیت خود را در بند زنان زندان اوین سپری می‌کند. خانم خمسه به اتهام توهین به رهبری توسط دادگاه انقلاب به ۲ سال حبس تعزیری محکوم شده است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، الهام خمسه، زندانی سیاسی دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری می‌کند.

خانم خمسه پیشتر  در حین شعارنویسی در یکی از خیابان‌های تهران بازداشت و نهایتا توسط دادگاه انقلاب تهران از بابت اتهام توهین به رهبری به ۲ سال حبس تعزیری محکوم شده است.

الهام خمسه حدود سه هفته قبل برای تحمل محکومیت خود، بازداشت و به بند زنان زندان اوین منتقل شده است.

الهام خمسه، حدودا ۴۰ ساله و شهروند ساکن تهران است.

هرانا پیشتر در تاریخ ۱۵ تیرماه امسال در گزارشی به شرح وضعیت بند زنان زندان اوین، معرفی زندانیان ساکن این بند و ارائه نقشه طبقات مختلف این بند جهت آشنایی بیشتر با این محل پرداخت.

گلرخ ایرایی، زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک ورامین با نوشتن نامه‌ای نسبت به شرایط زنانی که در زندان کار می‌کنند و نقض حقوق زندانیان اعتراض کرده است. او در این نامه که همزمان با سالگرد اعدام شدن زانیار مرادی، لقمان مرادی و رامین حسین پناهی، سه زندانی سیاسی شده است، ضمن اشاره به این مسئله بعنوان واقعیت هایی از سرکوب، قلم خود را به سمت وضعیت زندان و استثمار نیروی کار در داخل و خارج زندان می چرخاند، خانم ایرایی در قسمتی از نامه خود نوشته است «از هفت تپه تا اراک، از تبریز تا بوشهر و حتی تا زندان قرچک ورامین کارگران محرومند از حقوق اولیه زندگی و محکومند به روزمرگی. اینجا نه تنها کسی بر دستان کارگر بوسه نمی‌زند و حق و حقوقش را پرداخت نمی‌کند، بلکه ابزار کار که تضمین کننده سلامت کارگر است نیز در اختیارش قرار نمی‌گیرد. سرزمینی که آزادی خواهانش توسط حکومت به قتل می‌رسند، کارگرانش نیز دچار محرومیت خواهند بود.»

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، گلرخ ایرایی، زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک ورامین با نوشتن نامه‌ای نسبت به شرایط زنانی که در زندان کار می‌کنند و نقض حقوق زندانیان اعتراض کرده است.

خانم ایرایی در بخشی از نامه خود نوشته است: «از هفت تپه تا اراک، از تبریز تا بوشهر و حتی تا زندان قرچک ورامین کارگران محرومند از حقوق اولیه زندگی و محکومند به روزمرگی. اینجا نه تنها کسی بر دستان کارگر بوسه نمی‌زند و حق و حقوقش را پرداخت نمی‌کند. بلکه ابزار کار که تضمین کننده سلامت کارگر است نیز در اختیارش قرار نمی‌گیرد. سرزمینی که آزادی خواهانش توسط حکومت به قتل می‌رسند، کارگرانش نیز دچار محرومیت خواهند بود. برای معترض و آزادیخواه به نام اغتشاشگر و تروریست حکم مرگ صادر می‌کنند و با تغییر نام فقرا به قشر کم برخوردار سعی در تلطیف چهره کریه فقر و تغییر ماهیت تلخ آن دارند و با بردن منبر و دوربین خود به حلبی ‌آبادها که حاشیه شهر می‌خوانندش، به کودکان گرسنه و بی پایپوش دهن کجی می‌کنند.»

متن کامل این نامه که جهت انتشار قرار گرفته است، عینا در ادامه می‌آید:

«اینجا در زندان قرچک ورامین بزرگترین زندان زنان خاورمیانه، زندگی جریان ندارد و این تمام حرفی است که می‌توان زد. اینجا عمق فاجعه‌ای ‌است که تکیه زنندگان بر مسند قدرت توصیفش را سیاه‌نمایی می‌خوانند. آینه تمام نمایی از جامعه استبدادزده‌مان؛ اینجا بخشی از زندانیان تمام وقت خود را به بطالت می‌گذرانند و دقیقا هیچ کاری برای انجام دادن ندارند و به همین منوال مدت حبسشان که گاه چند سال است سپری می‌شود و کسی به این بازتولید بزه اهمیتی نمی‌دهد.

برخی به مرور به جهت نوکری و خوش خدمتی از زندانبان ترفیع و سمت می‌گیرند و به همکار زندانبان تبدیل می‌شوند و عرصه تحمل حبس را بر دیگر زندانیان تنگ‌تر می‌کنند. برخی دیگر هم کل مسئولیت‌های خدماتی زندان را بر عهده دارند و در واقع چرخ‌های زندان به دست این افراد می‌چرخد. البته بی مزد و مواجب. زندانیانی با چشمانی بی فروغ، بدون آرزو با پوست‌هایی کدر، گرسنگی کشیده و به معنای واقعی کلمه محروم. محروم از یک شکم سیر غذا خوردن، محروم از با احترام مورد خطاب قرار گرفتن و حتی گاه محروم از دیده شدن.

محروم‌ترین این افراد کارگران بخش حمل غذای زندانیان هستند. کارگرانی بدون لباس مخصوص کار، با لباس‌هایی رنگ و رو رفته، کج و کوله و گاه پاره روزی دو مرتبه غذای بیش از هزار زندانی را از آشپزخانه به بندها منتقل می‌کنند. این انسان‌های بی‌آرزو که طوری به اطراف نگاه می‌کنند، انگار هیچ‌وقت کسی دوستشان نداشته، در ازای دریافت هیچ دستمزدی، تاکید می‌کنم هیچ دستمزدی! با دو گاری فرسوده، روزانه مسئولیت اجباری‌شان را انجام می‌دادند. دو گاری که از اردیبهشت امسال چرخ‌هایشان شکست و تاسیساتی‎‌های زندان، کلیه زندانبانان، معاونان و ریاست زندان قرچک ورامین و حتی بازرسان اداره کل نظارت بر زندان‌های جمهوری اسلامی نیز تا این لحظه موفق نشده‌اند آنها را تعمیر کنند؛ یا دو گاری جدید جایگزینشان کنند. در طول ۴ ماه اخیر قابلمه‌های غذا و آب جوش، با دست و بدون گاری به یازده بند زندان قرچک حمل می‌شود و تقاضاها برای تعمیر آنها نیز تا این لحظه به نتیجه‌ای نرسیده است. تنها و تنها وعده‌ی پیگیری داده شده است.

به دلیل گستردگی سرکوب، نبود آگاهی و شناخت کافی نسبت به حق و حقوقمان، به کمبودها و محرومیت‌ها اعتراضی صورت نمی‌گیرد؛ در صورت بروز اعتراضات حداقلی افراد در معرض واکنش قهرآمیز زندانبان قرار می‌گیرند.

از هفت تپه تا اراک، از تبریز تا بوشهر و حتی تا زندان قرچک ورامین کارگران محرومند از حقوق اولیه زندگی و محکومند به روزمرگی. اینجا نه تنها کسی بر دستان کارگر بوسه نمی‌زند و حق و حقوقش را پرداخت نمی‌کند؛ بلکه ابزار کار که تضمین کننده سلامت کارگر است نیز در اختیارش قرار نمی‌گیرد.

سرزمینی که آزادی‌خواهانش توسط حکومت به قتل می‌رسند، کارگرانش نیز دچار محرومیت خواهند بود. برای معترض و آزادی‌خواه به نام اغتشاشگر و تروریست حکم مرگ صادر می‌کنند و با تغییر نام فقرا به قشر کم برخوردار سعی در تلطیف چهره کریه فقر و تغییر ماهیت تلخ آن دارند؛ و با بردن منبر و دوربین خود به حلبی ‌آبادها که حاشیه شهر می‌خوانندش، به کودکان گرسنه و بی‌پای‌پوش دهن کجی می‌کنند.

 دو سال تلخ از رفتن مبارزان راه آزادی، زانیار، لقمان و رامین عزیزمان می‌گذرد و خون به نا حق ریخته شده‌شان عزممان را بیش از پیش جزم می‌کند، برای برچیدن بساط ظلم ظالمان؛ در هر جایگاه و در هر لباسی که باشند. در جایگاه زندانبان یا در راس حکومت؛ نشسته بر تخت شاهی یا ملبس به لباس سیاه ارتجاع.

به یاد زنده‌یادان این روز / گلرخ ابراهیمی ایرایی / ۱۷ شهریورماه ۱۳۹۹ / زندان قرچک ورامین.»

در خصوص نویسنده این نامه گفتنی است؛ گلرخ ابراهیمی ایرایی در تاریخ ۱۸ آبان ۹۸ در منزل خود بازداشت و جهت تحمل حبس به زندان قرچک ورامین منتقل شد. خانم ایرایی پیشتر در حالی که دوران محکومیت پیشین خود را در بند زنان زندان اوین سپری می‌کرد، به همراه آتنا دائمی با گشایش پرونده دیگری مواجه و نهایتا توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۳ سال و ۷ ماه حبس تعزیری محکوم شد. دادگاه همچنین علاوه بر این هر یک این دو شهروند را به ۲ سال محرومیت از عضویت در گروه ها و احزاب محکوم کرد. این حکم مدتی بعد در مرحله تجدید نظر بدون تشکیل جلسه دادگاه عینا تائید و به آنان ابلاغ شد. بر اساس حکم صادره با اعمال ماده ۱۳۴ مدت ۲ سال و ۱ ماه از این حبس برای هر یک از آنها قابل اجرا است.

خانم ایرایی که از تاریخ ۳ آبان ۹۵ در حال تحمل محکومیت حبس خود به دلیل فعالیت های مدنی در زندان اوین بود در تاریخ ۱۹ فروردین ۹۸ با پایان دوران محکومیت از بابت پرونده پیشین و با تودیع قرار از بابت پرونده جدید از زندان آزاد شد.

منوچهر بختیاری، پدر پویا بختیاری که در اواخر تیرماه امسال بازداشت شده بود، همچنان در بازداشتگاه نیروهای امنیتی بسر می‌برد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، منوچهر بختیاری پدر پویا بختیاری که عصر روز دوشنبه ۲۳ تیر ۱۳۹۹ در کیش بازداشت شده بود، همچنان در بازداشت به سر می‌برد.

ادامه بازداشت و بی خبری از وضعیت آقای بختیاری موجب نگرانی خانواده و نزدیکان این فعال مدنی شده است.

نزدیکان آقای بختیاری خبر ناپدید شدن منوچهر بختیاری و همسرش را صبح روز سه‌شنبه ۲۴ تیرماه اطلاع دادند.

پیش‌تر کمپین گزارش داده بود که آقای بختیاری بامداد روز شنبه ۲۱ تیرماه ۹۹ به همراه همسرش به جزیره کیش سفر کرده و غروب روز دوشنبه ۲۳ تیرماه در حالی که برای بازگشت به تهران به فرودگاه کیش رفته بود، توسط نهاد های امنیتی بازداشت شده است.

پویا بختیاری یکی از صدها شهروند ایرانی است که ۲۵ آبان ماه ۹۸ در اعتراضات سراسری آبان از سوی نیروهای امنیتی با شلیک مستقیم گلوله کشته شد.

امروز دوشنبه ۱۷ شهریور ماه ۱۹۹، ماموران امنیتی شهرستان ماکو واقع در استان آذربایجان غربی، صدیق حیدری، شهروند ساکن این شهرستان را بازداشت کردند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از کُردپا، طی روزهای گذشته، صدیق حیدری – متولد: ۱۳۵۶- اهل شهرستان ماکو واقع در استان آذربایجان غربی، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. 

براساس این گزارش بازداشت صدیق حیدری زمانی انجام شد که این شهروند در حال عزیمت به منزل یکی از دوستانش در سه راه سیلوانا بود و ماموران امنیتی بدون ارائه حکم قضائی وی را بازداشت کردند. 

از مکان نگهداری و دلایل این بازداشت و اتهامات منتسب شده به صدیق حیدری تا لحظه تنظیم این گزارش اطلاعی در دسترس نیست. 

روز دوشنبه ١٠شهریور١٣٩٩ شعبه دوم بازپرسی «دادسرای عمومی و انقلاب سنندج» قرار بازداشت «افشین شیخ‌الاسلامی وطنی»، فعال زیست‌محیطی، و «فرانک جمشیدی»، کنشگر مدنی و عضو «جمعیت سبز کردستان»، را برای یک ماه دیگر به دلیل «تکمیل نشدن مراحل بازجویی و وجود ابهام در پرونده» تمدید کرد.

«نگین شیخ‌الاسلامی وطنی»، خواهر افشین که ساکن استکهلم سوئد است، در این باره به «ایران‌وایر» گفت: «تا کنون نهادهای امنیتی و قضایی دلیل بازداشت را عنوان نکرده‌اند و ما از مبنای حقوقی بازداشت و اتهامات احتمالی بی‌خبریم.»

افشین شیخ‌الاسلامی، ٤٠ ساله، مهندس عمران، اهل استان کردستان ایران و مقیم کشور آمریکا است. او اواخر دی ماه ١٣٩٧ به ایران بازگشت تا ضمن پرستاری از والدین تنها و بیمار خود، هم‌ خانه قدیمی والدینش را تعمیر و نوسازی کند و هم برای تحویل سال و عید نوروز در کنار خانواده باشد.

٢٨بهمن١٣٩٧، او نیز در جریان بازداشت گسترده جمعی از فعالان زیست‌محیطی سنندج بازداشت شد. بسیاری از این فعالان با اتهام‌هایی نظیر «اخلال در نظم عمومی» یا «عضویت در گروه پژاک (حزب حیات آزاد کردستان)» روبه‌رو شدند.

در آن هنگام، پس از گذشت یک ماه از بازداشت در سلول‌های انفرادی بازداشتگاه اطلاعات سپاه پاسداران، با تودیع وثیقه سنگین ٥٠٠ میلیون تومانی از زندان آزاد شد. پس از آزادی، بلافاصله ممنوع‌الخروج شد و دیگر امکان بازگشت به آمریکا را پیدا نکرد.

این فعال مدنی در زمینه فعالیت‌های خیریه‌ و جلوگیری از تخریب جنگل‌ها و حفاظت از طبیعت کردستان فعالیت داشته است. او همچنین عضو شاخه کردستان حزب قانونی «وحدت ملی» است که اهداف آن عمدتا ناظر بر فعالیت در زمینه‌های اجتماعی، فرهنگی و زیست‌محیطی است. گفتنی است که نهادهای امنیتی و سپاه پاسداران تمرکز شاخه کردستان حزب وحدت ملی بر فعالیت زیست‌محیطی را جهت‌دار می‌دانند و ادعا می‌کنند که برخی از این فعالین عوامل «گروهک‌های ضدانقلاب» هستند.

به عنوان مثال، «حسین خوش‌اقبال»، معاون سیاسی و امنیتی استاندار کردستان، در گفتگویی با «خبرگزاری مهر» در تاریخ ١٧دی١٣٩٧ برخی فعالان زیست‌محیطی را به ارتباط با گروه‌های مخالف نظام و «پشتیبانی و حمایت» از این گروه‌ها برای انجام عملیات تروریستی متهم کرد.

افشین شیخ‌الاسلامی وطنی بار دیگر در بامداد ۷تیر۱۳۹۹ به دست نیروهای وزارت اطلاعات سنندج و بدون هیچ توضیحی در منزل خانواده‌اش بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

این فعال مدنی و زیست‌محیطی برای پرونده قبلی‌اش روز ٢٨اسفند١٣٩٨ در شعبه یکم دادگاه انقلاب سنندج به ریاست قاضی «سعیدی»، به اتهام «همکاری با حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)» و «تبلیغ علیه نظام»، به همراه ٤ شهروند دیگر به تحمل سه ماه و یک روز حبس تعزیری محکوم شده بود. اما با احتساب یک ماه بازداشت قبلی، دو ماه باقی‌‌مانده حکم حبس به دلیل شیوع ویروس کرونا و لحاظ‌ کردن وضعیت وقت زندان بخشیده شده بود.

بنابراین، مشخص نیست دلیل بازداشت مجدد افشین شیخ‌الاسلامی چه بوده است. نهادهای امنیتی و قضایی سنندج رسما مبنای بازداشت و اتهامات وارده را به خانواده و بستگان وی اعلام نکرده‌اند. او به جز چند تماس کوتاه تلفنی، اجازه ملاقات با خانواده را نداشته است.

نگین شیخ‌الاسلامی می‌گوید: «احتمالا به‌دلیل فشار امنیتی بازجوها، اجازه ندارد که از دلایل بازداشت، اتهامات وارده و روند بازجویی‌های خود حرفی بزند.»

خانم شیخ‌الاسلامی همچنین به آخرین تماس کوتاه تلفنی برادرش اشاره کرد و گفت: «دوشنبه ١٠شهریور١٣٩٩ تلفنی با مادرم صحبت کرد و ضمن سفارش برخی لوازم شخصی و ضروری، خبر تمدید قرار بازداشت یک ماهه را هم داد.»

مادر افشین شیخ الاسلامی پس از دستگیری او و بر اثر فشار نهادهای امنیتی به سختی بیمار شد. خواهر او می‌گوید: «نیروهای امنیتی زیرزمین خانه و اتاق‌های خانه را گشته بودند؛ حتی اتاق و لوازم شخصی مادرم را نیز تفتیش کرده بودند که مادرم از فرط وقاحت و بی‌شرمی نیروهای امنیتی، به‌‌شدت از آن‌ها عصبانی شد. به علت شوک ناشی از دستگیری افشین، مادرم به سختی بیمار شد و در مدت زمانی بسیار کوتاه ١٥ کیلو از وزن خود را از دست داد.»

نگین شیخ‌الاسلامی در گفت‌وگو با ایران‌وایر ضمن ابراز نگرانی عمیق از وضعیت سلامت پدر و مادر خود، اصرار و پافشاری نهادهای امنیتی برای تمدید قرار بازداشت افشین را تلاش برای پرونده‌سازی و بهانه‌ای برای تخریب روحی خانواده خود دانست: «تمدید قرار بازداشت افشین در نهایت تلاشی است برای کسب زمان بیشتر و اجرای نقشه‌پردازی‌های ذهنی دستگاه‌های امنیتی؛ طوری که فرصت کافی برای پرونده‌سازی و اعمال یک سناریوی ساختگی کارشده را داشته باشند. در واقع، هدف اصلی نهادهای امنیتی نه رفع ابهام در روند بازجویی، بلکه بهانه‌ای برای اعمال فشار و تخریب روحی بیش‌تر افشین و پدر و مادر بیمار ما است.»

افشین شیخ‌الاسلامی پیش‌تر نیز چند بار به دلیل فعالیت‌های مدنی صلح‌آمیز، از جمله سر زدن به خانواده یک فعال سیاسی محکوم به اعدام، در سال ۱۳۸۹ بازداشت و پس از مدتی آزاد شده بود.

امروز دوشنبه ۱۷ شهریور ماه ۱۳۹۹، شعبه ۱ دادسرای عمومی و انقلاب کرمان با ارسال ابلاغیه ای الکترونیکی، حسن عباسی، روزنامه نگار و فعال رسانه ای را فراخواند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، روز یکشنبه ۱۶ شهریور ماه ۱۳۹۹، حسن عباسی، روزنامه نگار و از اعضای انجمن صنفی روزنامه نگاران استان تهران در پی شکایت سازمان اطلاعات سپاه پاسداران از این فعال رسانه ای با دریافت ابلاغیه ای از طریق سامانه ثنا به این ارگان امنیتی در کرمان و سپس شعبه ۱ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب این شهرستان احضار شد. این احضار مرتبط با شکایت محمدرضا پورابراهیمی داورانی, نماینده کرمان در مجلس از این روزنامه نگار در راستای افشاگری های وی از زد و بندهای اقتصادی محمدرضا پورابراهیمی با سازمان اطلاعات سپاه است. 

بنقل از یک منبع مطلع در گفتگو با حقوق بشر در ایران: “روز یکشنبه آقای عباسی با دریافت پیامکی متوجه شد که در سامانه ثنا ابلاغیه ای برای حضور وی در اطلاعات سپاه استان کرمان و سپس شعبه ۱ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب کرمان ارسال شده است. از قرار معلوم ارگان شکایت کننده از این روزنامه نگار سازمان اطلاعات سپاه عنوان و مضامین اتهامی هم مرتبط با فعالیتهای حسن عباسی در فضای مجازی و با مصداق حقوقی نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی در فضای مجازی « شکایت نماینده کرمان در مجلس از حسن عباسی » است. به این روزنامه نگار اعلام شده برای حضور در بازجوئی ابتدا به اطلاعات سپاه کرمان مراجعه کند و سپس به همراه پرونده برای تفهیم اتهام و بازپرسی و صدور قرار به شعبه ۱ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب کرمان اعزام شود.”

حقوق بشر در ایران, در تاریخ ۴ شهریور ماه ۱۳۹۹, با انتشار گزارشی احضار حسن عباسی – عضو هیئت تحریریه وبسایت تابناک و از اعضای انجمن صنفی روزنامه نگاران استان تهران به همراه امیررضا امیرتیموری – روزنامه‌نگار و عضو خانه مطبوعات به پلیس فتا را اطلاع رسانی کرده بود. 

• بیشتر بخوانید: احضار تلفنی ۲روزنامه نگار به پلیس فتا در پی شکایت محمدرضا پور ابراهیمی, رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس

در همین راستا امیررضا امیرتیموری، در تاریخ ۶ شهریور ماه ۱۳۹۹, در پی شکایت محمدرضا پورابراهیمی داورانی, نماینده کرمان در مجلس به پلیس فتا استان کرمان حاضر و پس از حضور در این اداره امنیتی و طی مراحل بازجوئی اولیه و اطلاع از مصداق اتهامی « نشر اکاذیب » با دریافت ابلاغیه ای به شعبه ۱ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب کرمان فراخوانده شد. 

• بیشتر بخوانید: امیررضا امیرتیموری, روزنامه نگار در پلیس فتا کرمان تفهیم اتهام شد / ارجاع پرونده به شعبه بازپرسی

پیشتر نیز فردی آگاه از این پرونده به حقوق بشر در ایران پیرامون علت شکایت محمدرضا پورابراهیمی داورانی از حسن عباسی و امیررضا امیرتیموری گفته بود: “این اتهام مربوط به گزارشات انتقادی است که این ۲ روزنامه نگار با عناوین « آقای پورابراهیمی این آزمون و خطا نامش چه مدیریتی است؟ », « آقای پورابراهیمی تبعات تصمیمات غیرکارشناسی و زیانبار اقتصادی را مردم می‌دهند », « تیر های آقای نماینده یکی پس از دیگری به سنگ می خورد » و چند گزارش دیگر که از بی کفایتی محمدرضا پورابراهیمی در وبسایت خبری تابناک کرمان منتشر کرده بودند صورت گرفته اما متاسفانه این نماینده مجلس به جای قبول کم کاری های خود از حسن عباسی و امیررضا امیرتیموری شکایت کرده است”. 

لازم به ذکر است, حسن عباسی پیشتر نیز در تاریخ ۵ آذر ماه ۱۳۹۸, در پی انتشار گزارشی از نحوه عملکرد ضعیف استاندار هرمزگان با شکایت این مقام استانی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود.

امروز دوشنبه ۱۷ شهریور ماه ۱۳۹۹، کارگران ابنیه راه آهن شاهرود از نحوه پرداخت حقوق ماهیانه، عدم تامین لباس کار و کفش ایمنی و سایر مطالبات صنفی آنها توسط پیمانکار این شرکت ناراضی هستند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از ایلنا، روز یکشنبه ۱۶ شهریور ماه ۱۳۹۹، کارگران شاغل در خطوط ابنیه راه آهن شاهرود از نحوه پرداخت حقوق ماهیانه، عدم تحویل لباس کار، دستکش، کفش ایمنی و سایر مطالبات صنفی این کارگران توسط پیمانکار این شرکت ناراضی هستند. این کارگران از تاخیر در پرداخت حقوق های ماهیانه آنها و پرداخت ۵۰ درصد حقوق با تاخیری ۱ الی ۲ ماهه توسط این پیمانکار خبر دادند. 

کارگران معترض در تشریح وضعیت صنفی شان گفتند: “هر ماه پیمانکار ۵۰ درصد از حقوقمان را با یک الی دو ماه تاخیر به حساب کارگران واریز می‌کند که این موضوع مشکلات زیادی را برای ما که حداقل بگیر هستیم، بوجود آورده است.”

آنها با بیان اینکه دریافتی ماهانه ما کفاف معاش زندگی‌مان را نمی‌دهد، درباره مطالبات صنفی خود افزودند: “تنها کاری که کارگران ابنیه فنی در پیگیری مطالبات معوقه خود می‌توانند انجام بدهند رسانه‌ای کردن مشکلاتشان است تا شاید صدایشان به گوش مسئولان بالادستی برسد.”

کارگران ابنیه راه آهن شاهرود افزودند: “حدود ۲۰۰ نفر در محور ریلی تهران به مشهد در ناحیه شاهرود تحت مسئولیت یک شرکت پیمانکار مشغول کار هستند و آنها هر ماه منتظرند حقوق خود را کامل و بدون تاخیر دریافت کنند اما تقریبا از یک سال پیش هر ماه نیمی از حقوق خود را با تاخیر یک الی دو ماهه دریافت می‌کنند.”

این کارگران با تاکید بر اینکه پرداخت قطره چکانی حقوق آنها را نگران امنیت شغلی آنها کرده درباره مشکلات بیمه‌ای و برخی مطالبات دیگر خود گفتند: “ما در زمینه پرداخت حق بیمه تامین اجتماعی و بیمه تکمیلی، پرداخت برخی مزایای قانونی و عرفی دیگر نیز دچار مشکل هستیم.”

آنها در تشریح مشکلات بیمه تکمیلی خود گفتند: “باوجود آنکه کارفرما همه کارگران را تحت پوشش بیمه تکمیلی قرار داده و هر ماه مبالغی از حقوق آنها بابت بیمه تکمیلی کسر می‌شود اما کارگران از خدمات بیمه تکمیلی به دلیل آنچه واریز نشدن حق بیمه تکمیلی به حساب شرکت بیمه‌گر عنوان می‌شود، بهره‌مند نیستند و برخی از آنها نیز به دلیل نارضایتی از شرایط خدمات بیمه تکمیلی از دریافت بیمه تکمیلی صرف‌نظر کردند.”

کارگران ابنیه فنی درباره دریافت لباس و کفش کار نیز گفتند: “حدود ۲ سال است که لباس و کفش کار به ما داده نشده و برخی همکاران ناچارا برای تهیه لباس و کفش از جیب هزینه کنند و برخی دیگر با همان لباس و کفش‌های کهنه و مستهلک به فعالیت شغلی روزانه خود ادامه می‌دهند.”

آنها تاکید کردند: “در ماه‌های گذشته در استان‌های مختلف تجمعاتی صورت گرفت در عین حال مکاتباتی با مسئولان دولتی و دیگر مقامات ذیربط انجام شد ولی این اعتراضات و مکاتبات هیچ نتیجه‌ای نداشته و به جایی نرسیده است. با ادامه این شرایط کارگران نمی‌دانند صدایشان را به گوش چه کسی برسانند.”

کارگران ابنیه فنی در پایان با بیان اینکه این حجم از نارضایتی در میان کارگران ابنیه فنی، موجب نگرانی‌ ست، افزودند: “دولت و مسئولان باید بدانند که خواسته‌های کارگران ابنیه فنی راه‌آهن هم صنفی ست و هم قانونی و اگر به این خواسته‌ها ترتیب اثر داده نشود، مشکلات حادتر خواهد شد.”

پیش از این این در تاریخ ۳ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, حقوق بشر در ایران با انتشار گزارشی بنقل از ایلنا از پرداخت نشدن ۳ ماه حقوق معوقه ۵۵۰ کارگر شاغل در ابنیه راه آهن شاهرود و محرومیت این شهروندان از دسترسی به ماسک, دستکش و سایر اقلام برای پیشگیری از ابتلا به ویروس کرونا خبر داده بود. 

امروز دوشنبه ۱۷ شهریور ماه ۱۳۹۹، شعبه دادگاه تجدید نظر استان خراسان رضوی مسعود حکم آبادی، تهیه‌کننده تئاتر و هنرمند ساکن مشهد را به تحمل ۳ سال حبس تعزیری محکوم کرد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، طی روزهای اخیر، مسعود حکم آبادی، تهیه کننده تئاتر و هنرمند ساکن مشهد پس از تائید حکم صادره دادگاه انقلاب توسط شعبه دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی خبر داد و طی روزهای آتی برای تحمل ۲ سال از مجموع ۳ سال حبس تعزیری خود با اعمال ماده ۱۳۴ از قانون مجازات اسلامی راهی زندان وکیل آباد مشهد خواهد شد. 

حکم آبادی، با انتشار عکسی از زندان وکیل آباد مشهد در صفحه اینستاگرام خود نوشت: ” این تصویری که می‌بینید خانه جدید من است. جایی که برای ۲سال [شاید کم‌تر، شاید هم بیشتر] باید در آن سر کنم، بین کلی آدم دزد و معتاد و قاتل که احتمالاً وقتی دم خورشان شوم بفهمم شاید انسان‌های شریفی هم باشند. دم رفتن از منِ زندانیِ کمتر یک چیزی بشنوید؛ اینکه همه ما توی کشور عزیزمان بالقوه مجرم هستیم، حالا باید ببینیم چه وقتی و چه کسی [دقت کنید دارم درباره یک نفر صحبت می‌کنم، نه نهاد و اداره و سازمان] تصمیم می‌گیرد این ماجرا را بالفعل جلوه کند.”

این هنرمند تئاتر در ادامه نوشت: “ممکن است یک روزی همین شما به جرم “خواندن پست یک آدم زندانی” محاکمه شوید، منتهی چون جرمی با عنوان “خواندن پست یک آدم زندانی” وجود ندارد، با تبدیل اتهام مواجه شده و یک دفعه می‌بینید باید مثلا برای “تشویش اذهان عمومی” دادگاهی شوید.”

در تاریخ ۲۲ خرداد ماه ۱۳۹۹، شعبه دادگاه انقلاب مشهد، مسعود حکم آبادی را به اتهام از بابت اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام و توهین به روح الله خمینی در مجموع به تحمل ۳سال حبس تعزیری محکوم کرد. 

مسعود حکم آبادی, تهیه کننده تئاتر ساکن مشهد در تاریخ ۲۸ دی ماه ۱۳۹۸، همزمان با اعتراضات به شلیک هواپیمای مسافربری پی اس ۷۵۲ خط هوایی اوکراین، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از انتقال به بازداشتگاه و طی مراحل بازجوئی و تفهیم اتهام در تاریخ ۲ بهمن ماه ۱۳۹۸, با تودیع قرار وثیقه و بطور موقت آزاد شد. 

علیرضا حبیبی فر، مداح ساکن بهبهان با گذشت هشت روز از زمان دستگیری کماکان به صورت بلاتکلیف در زندان بهبهان در بازداشت بسر می‌برد. آقای حبیبی فر روز دوشنبه ۱۰ شهریور توسط نیروهای اداره اطلاعات بهبهان بازداشت و ساعاتی بعد پس از صدور قرار بازداشت موقت به زندان بهبهان منتقل شد. علیرضا حبیبی فر پیشتر در جریان مراسم «شب عاشورا» که شب شنبه ۸ شهریور امسال در بهبهان برگزار شد، همراه با تعداد دیگری از جوانان ساکن این شهر یاد فرزاد انصاری فر، مهرداد دشتی نیا و محمود دشتی نیا، دوستان هم‌محله‌ای خود و سه تن از جانباختگان اعتراضات آبان ۹۸ را گرامی داشتند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۹، علیرضا حبیبی فر، مداح ساکن بهبهان با گذشت هشت روز از زمان دستگیری کماکان به صورت بلاتکلیف در زندان بهبهان در بازداشت بسر می‌برد.

پرونده آقای حبیبی فر در شعبه ۵ دادیاری بهبهان به ریاست قاضی طاهری نیا مورد بررسی قرار گرفته است. در جریان جلسه بازپرسی قاضی طاهری نیا از آقای حبیبی فر پرسیده که چرا در نوحه شب عاشورا از اسامی جانباختگان اعتراضات آبان ۹۸ استفاده کرده است”.

علیرضا حبیبی فر صبح روز دوشنبه ۱۰ شهریورماه همراه با محمدحسین صفرپور مسئول حسینه منطقه اسلام آباد سنگبری بهبهان توسط نیروهای وزارت اطلاعات در این شهر بازداشت و به بازداشتگاه پلیس انتظامی شهرستان بهبهان منتقل شدند. محمدحسین صفرپور ساعتی بعد آزاد شد و آقای حبیبی فر پس از صدور قرار بازداشت موقت به زندان منتقل شد.

بازداشت این شهروند به دلیل برگزاری مراسم «شب عاشورا» که شب شنبه ۸ شهریور ۹۹ در منطقه اسلام آباد سنگبری بهبهان برگزار شد، صورت گرفت. در جریان این مراسم جمعی از جوانان ساکن شهرستان بهبهان یاد دوستان هم‌محله‌ای خود فرزاد انصاری فر، مهرداد دشتی نیا و محمود دشتی نیا، سه تن از جانباختگان اعتراضات آبان ۹۸ را گرامی داشتند.

یک منبع مطلع پیشتر در خصوص بازداشت این شهروندان به هرانا گفت: “نام بردن از افرادی که در طول سال در شهر بهبهان به دلایل مختلف جان خود را از دست می‌دهند در جریان مراسمات مذهبی یک رسم محلی و معمول است اما این افراد روز دوشنبه ۱۰ شهریور پس از احضار به این نهاد امنیتی توسط نیروهای اداره اطلاعات بازداشت شدند”.

علیرضا حبیبی فر، متاهل، حدودا ۳۵ ساله، مداح و شهروند ساکن بهبهان است.

در جریان اعتراضات آبان ۹۸ در میدان بانک ملی بهبهان تعدادی از شهروندان ساکن این ازجمله مهرداد دشتی نیا، محمود دشتی نیا، فرزاد انصاری فر، محمدحسین قنواتی، احسان عبدالله نژاد و محمد حشم دار با شلیک گلوله نیروهای امنیتی جان خود را از دست دادند.

تیرماه امسال نیز در پی فراخوان‌هایی برای حضور مردم در تجمعات اعتراضی در تاریخ ۲۶ تیرماه چند شهر کشور شاهد حضور سنگین نیروهای نظامی و امنیتی بودند. بهبهان ازجمله شهرهایی بود که معترضان به خیابان آمدند و به دنبال آن حدود ۴۰ شهروند توسط نهادهای امنیتی بازداشت و مدتی بعد با تودیع قرار به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شدند.