امروز شنبه ۲۵ مرداد ماه ۱۳۹۹, آلان بنگین, زندانی سیاسی محبوس در زندان مرکزی تبریز پس از تودیع قرار وثیقه به مرخصی اعزام شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان, طی روزهای گذشته, آلان بنگین, متولد ۱۳۷۸, اهل روستای کانی رش از توابع اشنویه واقع در استان آذربایجان غربی و زندانی سیاسی محبوس در زندان مرکزی تبریز به مرخصی اعزام شد. این زندانی سیاسی در حال تحمل حبس تعزیری ۵ ماهه خود است. 

در تاریخ ۸ خرداد ماه ۱۳۹۹, شعبه دادگاه نظامی تبریز, با صدور دادنامه ای آلان بنگین, را با اتهام همکاری با یکی از احزاب کُرد مخالف نظام به تحمل ۵ ماه حبس تعزیری محکوم کرد.

Friday, August 14, 2020 / Security forces in Urmia County arrested Hamed Ali Moshkooh and Farshad Jahesh, two Sunni activists living in the city.

According to the report of Human Rights in Iran, quoting Kurdpa (Kurdistan Press Agency), Hamed Ali Moshkooh, born in 1984 and Farshad Jahesh, born in 1988, two Sunni religious activists residing in Urmia County (West Azerbaijan), were arrested on Wednesday, July 22, 2020, by the security forces of this city and taken to an unknown location.

“Hamed Ali Moshkooh and Farshad Jahesh were detained because of their religious activities and are currently being held in the detention center of the Urmia Intelligence Detention, while being denied access to a lawyer or other rights of a defendant,” a well-informed source said.

Hamed Ali Moshkooh is an exegete and memorizer of Quran (Arabic: حافظ، someone who has completely memorized the Quran) and Farshad Jahesh is a bachelor’s degree student in Electrical Department at Urmia University.

The deprivation of the right to visit and telephone calls for the accused during the detention and interrogation, and the observance of the individual citizenship rights, violates the article of the Criminal Procedure Code adopted in 2013, which the judiciary of the Islamic Republic claims to act.

Detention of persons before they are charged and the inability of defendants to access a lawyer are among the violations of international instruments of human rights, Article 9 of the Universal Declaration of Human Rights, and Article 9 of the International Covenant on Civil and Political Rights, adopted on December 16, 1966.

The suppression of Sunni citizens and the imposition of restrictions on their civil rights are among the most flagrant human rights violations of freedom of expression emphasized in Article 19 of the Universal Declaration of Human Rights.

The imposition of constraints on Sunni citizens to perform and attend their religious ceremonies is an instance of abuse of international instrument, Article 18 of Universal Declaration of Human Rights and also Article 18 of International Covenant on Civil and Political Rights, adopted on December 16, 1966.

Also the individuals have the right to access a fair trial by an impartial tribunal, as enshrined in international human rights instruments, as well as Article 10 of the Universal Declaration of Human Rights (UDHR) and Article 14 of International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR).

Extracting forced confessions through beatings and threats against individuals are obvious instances of violations of international instruments and International Covenant on Civil and Political Rights. Article 5 of the Universal Declaration of Human Rights and Article 7 of International Covenant on Civil and Political Rights explicitly emphasize on the prohibition of torturing the individuals.

فواد آلبوفتیله‌ نژاد، شهروند اهل اهواز روز جمعه ۲۴ مرداد توسط نیروهای امنیتی در منزل خود در کوی رمضان شهر اهواز بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز جمعه ۲۴ مردادماه ۱۳۹۹، فواد آلبوفتیله‌ نژاد، توسط نیروهای امنیتی در منزل خود در کوی رمضان شهر اهواز بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

تا زمان تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت، اتهامات مطروحه و محل نگهداری او اطلاعی در دست نیست.

به گفته منابع محلی آقای آلبوفتیله‌ نژاد در دهه هشتاد به عنوان روزنامه‌نگار در روزنامه‌ها و نشریات محلی در استان خوزستان فعالیت می‌کرد اما در سال ۱۳۸۷ از محل کار خود اخراج شد.

یک منبع نزدیک به خانواده آقای آلبوفتیله‌ نژاد در خصوص وضعیت وی به هرانا گفت: «آقای آلبوفتیله‌ نژاد به بیماری عصبی مبتلا است و در صورت فشار عصبی دچار تشنج می‌شود. وی با وجود ضرورت مصرف دارو از دسترسی به داروهای خود محروم است و این امر باعث افزایش نگرانی خانواده ایشان شده است.»

فواد آلبوفتیله نژاد پیش از نیز سابقه بازداشت دارد. او حدود ۶ سال قبل توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از ۴ ماه از زندان اوین آزاد شد.

فواد آلبوفتیله‌ نژاد، ۳۸ ساله و ساکن کوی رمضان شهر اهواز است.

با گذشت ۱۲ روز از انتقال سالار صدیق همدانی، زندانی سیاسی از زندان ارومیه به بازداشتگاه اداره اطلاعات، خانواده وی هیچ اطلاعی از وضعیت او نداشته و در بی خبری و نگرانی بسر می‌برند. ابراهیم صدیق همدانی زندانی سیاسی که از تاریخ ۱۹ مرداد در اعتراض به انتقال پسرش به بازداشتگاه این نهاد امنیتی و پرونده سازی برای او اعتصاب غذا کرده، امروز شنبه با گذشت یک هفته از آغاز اعتصاب با افت فشار خون و سرگیجه مواجه شده است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز شنبه ۲۵ مردادماه ۱۳۹۹، با گذشت ۱۲ روز از انتقال سالار صدیق همدانی، زندانی سیاسی از زندان ارومیه به بازداشتگاه اداره اطلاعات، خانواده وی هیچ اطلاعی از وضعیت او نداشته و در بی خبری و نگرانی بسر می‌برند.

ابراهیم صدیق همدانی زندانی سیاسی در زندان ارومیه و پدر سالار صدیق همدانی که از تاریخ ۱۹ مرداد در اعتراض به انتقال پسرش به بازداشتگاه اداره اطلاعات و پرونده سازی برای او اعتصاب غذا کرده، امروز شنبه ۲۵ مرداد با گذشت یک هفته از آغاز اعتصاب با افت فشار خون و سرگیجه مواجه شده است.

یک منبع نزدیک به خانواده این شهروندان در خصوص آخرین وضعیت آنها به هرانا گفت: «پیگیری‌های خانواده صدیق همدانی در خارج از زندان تاکنون بی نتیجه بوده و اداره اطلاعات پاسخی به آنها نداده و تنها گفته است بروید نیاز به پیگیری نیست. خانواده صدیق همدانی به شدت نگران وضعیت وی هستند. محیط بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه هم ناسالم است و حتی از دادن آب به فرد بازداشتی امتناع می‌کنند و فرد باید از شیر دستشویی که کنار سرویس بهداشتی است آب بخورد. ابراهیم صدیق همدانی نیز با افت فشار خون به ۹ مواجه شده و در اعتراض به بی توجهی مسئولان زندان از مراجعه به بهداری خودداری می‌کند و به آنها گفته تنها خواهان بازگرداندن پسرش سالار صدیق همدانی است و همچنان به اعتصاب خود ادامه می‌دهد.»

ابراهیم صدیق همدانی در تاریخ ۱۴ مرداد ۹۹ همراه با پسرش سالار صدیق همدانی از زندان ارومیه به بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه منتقل شدند. ابراهیم صدیق همدانی روز جمعه ۱۷ مرداد از بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه به زندان بازگردانده شد اما سالار صدیق همدانی کماکان در بازداشتگاه این نهاد امنیتی نگهداری می‌شود.

این دو زندانی سیاسی در دوره بازجویی به “فعالیت تبلیغی علیه نظام در زندان” متهم شده‌اند.

ابراهیم و سالار صدیق همدانی پیشتر در تاریخ ۱۳ اردیبهشت امسال در اعتراض به عدم اعطای مرخصی و عدم رسیدگی پزشکی دست به اعتصاب غذا زده و مدتی بعد در پی وعده مساعد مسئولان زندان مبنی بر رسیدگی به خواسته‌هایشان به اعتصاب خود پایان دادند.

ابراهیم صدیق همدانی فرزند صادق و پسرش سالار صدیق همدانی و دخترش مریم در تاریخ ۴ اسفندماه ۹۷ بازداشت و روز سه‌شنبه ۳ اردیبهشت ۹۸، پس از دو ماه بازجویی به زندان مرکزی این شهر منتقل شدند. مریم صدیق همدانی نیز که به بند زنان این زندان منتقل شد در تاریخ ۵ اردیبهشت ۹۸ با تودیع قرار از زندان ارومیه آزاد شد.

ابراهیم و سالار صدیق همدانی بر اساس دادنامه صادره توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب ارومیه هرکدام از بابت اتهاماتی از جمله “اقدام علیه امنیت ملی از طریق عضویت در یکی از سازمانهای مخالف نظام” و “فعالیت تبلیغی علیه نظام” به ۱۶ سال حبس تعزیری محکوم شدند.

گفته می شود ابراهیم صدیق همدانی پیشتر نیز در سال ۸۴ از بابت اتهام همکاری با سازمان مورد اشاره بازداشت و به ۶ سال حبس محکوم شده و پس از تحمل دو سال حبس به صورت مشروط آزاد شد.

بسیاری از زندانیان در ایران به عنوان آخرین راه برای رسیدن به خواسته‌هایشان دست به اعتصاب غذای اعتراضی می‌زنند. بسیاری از این اعتصاب‌ها در اعتراض به عدم رسیدگی به مشکلات پرونده، مراعات نشدن حقوق زندانی و یا بازداشتی و بلاتکلیفی‌های بلندمدت بوده است.

امروز شنبه ۲۵ مردادماه، در پی شلیک مستقیم نیروهای نظامی در مناطق مرزی ارومیه، دو کولبر کشته و زخمی شدند.

به نقل از کردپا، امروز شنبه ۲۵ مردادماه ۱۳۹۹، در پی شلیک مستقیم نیروهای نظامی در مناطق مرزی ارومیه، یک کولبر جان خود را از دست داد.

هویت این کولبر “سراج احمدی” ٣٧ ساله، فرزند سرتیپ و اهل روستای “کوران” از توابع منطقه صومای برادوست ارومیه، احراز شده است.

پیکر این کولبر تا لحظه تنظیم این گزارش به خانواده وی تحویل داده نشده است.

همچنین در این حادثه یک کولبر دیگر نیز زخمی شده است. هویت این کولبر اهل روستای کوران از توابع صوما و برادوست ارومیه “مخمور احمدی” ٣٣ ساله فرزند مظفر، احراز شده است.

بر اساس این گزارش، این شهروندان بدون اخطار قبلی هدف تیراندازی نیروهای نظامی قرار گرفته اند.

کولبری، شغلی کاذب و مشقت بار است که مردم مناطق مرزی در پی فقدان فرصت های شغلی به آن روی می آورند و سالانه ده ها تن در مواجهه با خطرات طبیعی و یا در پی شلیک نیروهای مرزبانی کشته و‌ یا زخمی می شوند.

مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پیشتر با انتشار یک گزارش مشترک به بررسی عملکرد نیروهای نظامی و تلفات وارده به شهروندان به خصوص در نقاط مرزی کشور در محدوده زمانی سال ۲۰۱۸ پرداخته است.

بر اساس این گزارش به غیر خسارت های مادی، قتل حیوانات بارکش و حوادث روی داده از جمله سرمازدگی و بهمن، قتل ۴۸ کولبر (باربر مرزی) و زخمی شدن ۱۰۴ تن آنان توسط نیروهای مرزبانی و انتظامی در محدوده غرب و شمال غربی کشور مستند شده است.

مطابق این آمار، در کنار افرادی که هویت آنان به عنوان کولبر روشن شده، ۳۰۰ شهروند در ۱۱ استان کشور به صورت مستقیم یا غیرمستقیم به واسطه عمل قوای نظامی دچار حادثه شدند.

سراج احمدی

علیرضا فرشی دیزجیکان، فعال ترک (آذربایجانی) محبوس در زندان اوین با نوشتن نامه‌ای خطاب به معاون قضایی زندان اوین خواستار رسیدگی به وضعیت زندان و رعایت فاصله‌گذاری اجتماعی در دوران شیوع کرونا شده است. آقای فرشی در بخشی از این نامه با اشاره به اینکه «استانداردهای جهانی زندان تعریف مشخصی از زندان و زندانی دارند» می‌گوید «آیا کسی به داد زندانیان خواهد رسید؟ آیا قرار است زندان به قتلگاه یا محلی برای ناسالم کردن فیزیکی و روانی زندانیان تبدیل شود؟ پس کجاست این همه بخشنامه و غیره برای مرخصی آزادی زندانیان در بند در این شرایط کرونایی؟ چرا با مرخصی زندانیان تا برقراری وضعیت سفید کرونایی موافقت نمی‌شود؟ آیا ضابطان قضایی، بازجویان، کارشناسان پرونده‌های قضایی با لجبازی مانع آن هستند یا سوء مدیریت یا مصالحی دیگر منجر به آن شده است یا افرادی هستند که کمر همت به کشته شدن زندانیان در زندان‌های کرونا زده بسته‌اند؟ آیا به نظر شما این شرایط به ضرر همه و حتی به ضرر پرسنل زندان هم نیست؟»

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، علیرضا فرشی دیزجیکان، فعال ترک (آذربایجانی) با نوشتن نامه‌ای سرگشاده خطاب به معاون قضایی زندان اوین خواستار رسیدگی به وضعیت زندان و رعایت فاصله‌گذاری اجتماعی در دوران شیوع کرونا شده است.

آقای فرشی در بخشی از نامه خود نوشته است: “مهمتر و واجب تر از همه اینها که مخاطره جانی هم دارد عدم فاصله گزاری اجتماعی و عدم رعایت پروتکل‌ها و استانداردهای بهداشتی شرایط کرونایی است به طوری که ۱۷ نفر زندانی در اتاق های دوازده متری محصور شده‌اند و برای ۱۵۰ نفر زندانی محصور در سالن نه اندرزگاه ۸ فقط ۵ توالت وجود دارد که ۳ عدد از آنها فعال‌اند و تنها ۳ عدد رو شویی برای این جمعیت وجود دارد و تعداد ۵ اتاقک حمام در اختیار ۱۵۰ نفر ساکن در این سالن وجود دارد و محوطه های توالت، حمام، حیاط و غیره مملو از جمعیت زندانیان است که در نفس در نفس هم زندگی می‌کنند، آشپزخانه کوچک سالن‌ها هم بدون رعایت هیچ پروتکل بهداشتی مملو از جمعیت زندانی است و حیاط کوچک اندرزگاه ۸ برای تجمع بیش از ۴۵۰ نفر زندانی این اندرزگاه مناسب نیست و سالن‌ها و حیاط فاقد هرگونه لوازم بهداشتی و ضدعفونی کننده است، با توجه به این شرایط احتمال ابتلا به کرونا در این روزها که اندرزگاه هشت با موج جدیدالورودها مواجه است بسیار بیشتر شده و شایعه ابتلا ۱۲ نفر از زندانیان سالن های هشتم اندرزگاه ۸ در شرایطی که از کل جمعیت زندانی تستی گرفته نشده و در صورت تست همه تعداد مبتلایان بیشتر از آن است حاکی از این شرایط بحران دوران کرونا است، لازم به ذکر است که این ۱۲ نفر هم اکنون در بهداری زندان بستری شده‌اند.”.

متن کامل این نامه که جهت انتشار در اختیار هرانا قرار گرفته است، عینا در ادامه می‌آید:

“بسمه تعالی
معاون قضایی محترم زندان اوین
جناب آقای حمیدی

با عرض سلام و خسته نباشید

برای چندمین بار از آن مقام محترم خواستار رسیدگی به مشکلات اینجانب که به احتمال قوی مشکل اکثریت افراد ساکن در زندان است، هستم.  همانطور که قبلا هم به اطلاع جنابعالی رساندم نام خانوادگی اینجانب در سیستم قضایی به اشتباه عمد یا سهو فرشی ثبت شده است که در صورت عدم اصلاح آن اینجانب را محروم از برخی امتیازات کرده و مانعی برای آزادی اینجانب است. همچنین به عمد یا به سهو ایام بازداشت قبلی اینجانب در سال ۹۳ که قریب به دو ماه است و در پرونده ادغام شده فعلی که ایام حبس آن را می‌گذرانم غیب شده است، در آخرین وضعیت قضایی اینجانب لحاظ نشده است و فقط ایام بازداشت ۷۵ روزه سال ۹۲ لحاظ گردیده است، آن هم بعد از نامه نگاری های متعدد!

در مورد وضعیت اتاق های زندان هم همانطور که قبلا هم در این سه هفته حضورم در زندان بارها اعلام داشته‌ام پر است از ساس های خونخواری که جای جای بدنم از زیر چشمان و پلک چشمان، صورت، گلو، گردن، شانه‌ها، شکم، کمر، دست‌ها، پاها و غیره در خارش از زخم حاصل از نیش آنها است و علیرغم مراجعات متعددم به مسئولان بهداری هیچ دارو، پماد، آمپول و غیره طبق حساسیت پوستی برای جلوگیری از خارش آنها و مقابله با آنها تجویز نشده است و هیچ راهکاری برای از میان بردن آنها ارائه نشده است، که این موجود موذی از کل سالن های زندان محض گردد.

مهمتر و واجب تر از همه اینها که مخاطره جانی هم دارد عدم فاصله گزاری اجتماعی و عدم رعایت پروتکل ها و استانداردهای بهداشتی شرایط کرونایی است به طوری که ۱۷ نفر زندانی در اتاق های دوازده متری محصور شده‌اند و برای ۱۵۰ نفر زندانی محصور در سالن نه اندرزگاه ۸ فقط ۵ توالت وجود دارد که ۳ عدد از آنها فعال اند و تنها ۳ عدد رو شویی برای این جمعیت وجود دارد و تعداد ۵ اتاقک حمام در اختیار ۱۵۰ نفر ساکن در این سالن وجود دارد و محوطه های توالت، حمام، حیاط و غیره مملو از جمعیت زندانیان است که در نفس در نفس هم زندگی می‌کنند، آشپزخانه کوچک سالن‌ها هم بدون رعایت هیچ پروتکل بهداشتی مملو از جمعیت زندانی است و حیاط کوچک اندرزگاه ۸ برای تجمع بیش از ۴۵۰ نفر زندانی این اندرزگاه مناسب نیست و سالن‌ها و حیاط فاقد هرگونه لوازم بهداشتی و ضدعفونی کننده است، با توجه به این شرایط احتمال ابتلا به کرونا در این روزها که اندرزگاه هشت با موج جدیدالورودها مواجه است بسیار بیشتر شده و شایعه ابتلا ۱۲ نفر از زندانیان سالن های هشتم اندرزگاه ۸ در شرایطی که از کل جمعیت زندانی تستی گرفته نشده و در صورت تست همه تعداد مبتلایان بیشتر از آن است حاکی از این شرایط بحران دوران کرونا است، لازم به ذکر است که این ۱۲ نفر هم اکنون در بهداری زندان بستری شده‌اند.

علاوه بر این موضوعات عدم رعایت استانداردهای معماری زندان در ساختمان اندرزگاه ۸ که به نظر می رسد برای امور دفتری و اداری ساخته شده است این اندرزگاه را برای نگهداری جمعیت زندانی نامناسب کرده است، این اندرزگاه فاقد پله های اضطراری فرار در مواقع آتش سوزی است و کپسول های آتش نشانی کافی برای اطفاء حریق است و در صورت آتش گرفتن سالن ۸ واقع در طبقه دوم زندانیان سالن ۹ واقع در طبقه سوم مفری نداشته و در آتش خواهند سوخت.  وضعیت بهداری اندرزگاه ۸ که بنا به گفته قدیمی‌ها داروهای آن توسط متمولین تامین می شده است هم اکنون از لحاظ دارویی اسفبار است، پرسنل بهداری هم که کارمند دولت هستند بدون ارائه هیچ خدماتی مشغول کارهای شخصی خویش اند و بهداری توسط بیگاری کشیدن از زندانیان اداره می شود.

استانداردهای جهانی زندان تعریف مشخصی از زندان و زندانی دارند و حکم حبس تعزیری ما هم که معترض آن هم هستیم و خود را بی گناه و فعال در چهارچوب قوانین می دانیم، برای شکنجه مضاعف و زندان در زندان شدن صادر نشده است و اگر قرار بود ما با این شرایط زندانی شویم قاضی صادر کننده حکم می توانست با قید این شرایط در حکم بنویسد چند سال حبس تعزیری در اتاق های پر از ساس بدون خدمات پزشکی و بهداشتی مناسب با غذاهای بی کیفیت دور ریز در سالن های کرونا زده با احتمال مرگ در زندان و غیره….

معاون قضایی محترم آیا کسی به داد زندانیان خواهد رسید؟ آیا قرار است زندان به قتلگاه یا محلی برای ناسالم کردن فیزیکی و روانی زندانیان تبدیل شود؟ پس کجاست این همه بخشنامه و غیره برای مرخصی آزادی زندانیان در بند در این شرایط کرونایی؟ چرا با مرخصی زندانیان تا برقراری وضعیت سفید کرونایی موافقت نمی شود؟ آیا ضابطان قضایی، بازجویان، کارشناسان پرونده های قضایی با لجبازی مانع آن هستند یا سوء مدیریت یا مصالحی دیگر منجر به آن شده است یا افرادی هستند که کمر همت به کشته شدن زندانیان در زندان های کرونا زده بسته‌اند؟ آیا به نظر شما این شرایط به ضرر همه و حتی به ضرر پرسنل زندان هم نیست؟ لطفا در صورتی که تصمیم گیری در این شرایط و در مورد موارد فوق فراتر از صلاحیت های قانونی و توان مدیریتی و معاونتی جنابعالی است با منعکس کردن وضع اسفبار زندان به مقامات عالی قضایی ما را از این شرایط زندان در زندان و شکنجه فراخودی برهانید.

با تشکر

علیرضا فرشی دیزجیکان / ۲۰ مرداد ۱۳۹۹/ زندان اوین”.

روز یکشنبه ۱۹ مردادماه در پی وصول نتیجه آمایش رندوم (تصادفی) از هفده زندانی در اندرزگاه ۸ زندان اوین مشخص شد دوازده تن از زندانیان به ویروس کرونا آلوده شده‌اند. مسئولین زندان پس از انتقال زندانیان به بهداری زندان اوین برای اطمینان بیشتر دوباره از آنان تست کرونا (تست گلو) گرفتند و روز سه‌شنبه ۲۱ مرداد جواب تست‌های گرفته شده مشخص کرد تست ۸ نفر از ۱۲ نفر مجددا مثبت بوده و ۴ نفر دیگر نیز در اقدامی غیر مسئولانه به بند ۸ اوین بازگردانده شدند. شب چهارشنبه ۲۲ مرداد برنامه خبری ۲۰:۳۰ برنامه‌ای با هدف عادی جلوه دادن شرایط زندان اوین با وجود شیوع ویروس کرونا در بند ۸ این زندان پخش کرد. در این برنامه تعدادی از گزارشگران صدا و سیما با حضور در بندهای مختلف این زندان و انجام مصاحبه‌های تصویری با زندانیان از پیش گزینش شده سعی کردند با صحنه‌سازی و انجام مصاحبه‌های دیکته شده شرایط را در این زندان عادی نشان دهند.

در خصوص نویسنده این نامه گفتنی است؛ علیرضا فرشی به همراه بهنام شیخی، حمید منافی و اکبر آزاد و سه تن دیگر در اسفندماه ۱۳۹۲ به دلیل شرکت در مراسم بزرگداشت روز جهانی زبان مادری در نسیم شهر تهران بازداشت و پس از مدتی با تودیع قرار وثیقه تا پایان زمان دادرسی آزاد شد. آقای فرشی در سال ۱۳۹۵ مرحله بدوی توسط شعبه یک دادگاه انقلاب شهرستان بهارستان از بابت اتهام “مشارکت در تشکیل جمعیت به منظور برهم زدن امنیت کشور” به ۱۵ سال حبس تعزیری و دو سال تبعید به باغملک از توابع استان خوزستان محکوم شد. این حکم در مرحله تجدیدنظر توسط شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی بابایی به ۲ سال حبس تعزیری و ۲ سال تبعید تقلیل یافت. آقای فرشی نهایتا در تاریخ ۳۱ تیرماه ۹۹ بازداشت و جهت تحمل مدت محکومیت خود به اندرزگاه ۴ زندان اوین منتقل شد.

محمدجواد حق شناس، عضو شورای شهر تهران به دادسرای کارکنان دولت احضار شد. احضار آقای حق شناس در پی اظهارات وی در جلسه علنی شورا، در خصوص توقف اعلام آمار تفکیکی مبتلایان ویروس کرونا، صورت گرفته است. وی در تاریخ ۱۲ خردادماه سال جاری پس از حضور در دادسرای فرهنگ و رسانه تهران تفهیم اتهام و با تامین قرار آزاد شده بود.

به نقل از ایلنا، علی اعطا، سخنگوی شورای شهر تهران از احضار یکی از اعضای شورا به دادسرای کارکنان دولت خبر داد.

وی در واکنش به احضار محمد جواد حق شناس، رییس کمیسیون فرهنگی اجتماعی شورای شهر تهران به دادسرای کارکنان دولت گفت: “امروز همکارمان دکتر حق شناس، به دلیل اظهاراتی که در صحن شورا در رابطه با موضوع کرونا در جلسه ١٩ فروردین ماه مطرح نموده‌اند، باید در دادگاه کارکنان دولت حاضر شوند”.

علی اعطا افزود: “تردیدی نداریم آنچه ایشان فرموده اند از سر دغدغه و دلسوزی و از منظر نمایندگی مردم در شورا و معطوف به اصلاح و بهبود رسیدگی به شیوع کرونا بوده است و تشدید وضعیت شیوع و ابتلاء به کرونا در ماه های بعد نیز، نشان از درستی این دغدغه داشته است. ضمن اینکه بر اساس بند ١٨ ماده ٨٠ قانون شوراها، “نظارت بر امور بهداشت حوزه شهر” از وظایف شوراهای شهر دانسته شده است. شورا امیدوار است در جلسه امروز دادگاه، سخنان دغدغه مندانه همکارمان عضو شورا، برداشت نامناسبی صورت نگیرد و رأی به برائت صادر شود”.

محمد جواد حق شناس پیشتر در جلسه علنی شورا ضمن انتقاد از توقف اعلام آمار تفکیکی مبتلایان گفته بود: “این موضوع به‌ویژه برای تهران، بنا به نظر مدیران مربوطه استانی و متخصصان، آثار زیان‌باری در شیوع بیماری داشته است”.

آقای حق شناس ۱۲ خردادماه ۹۹، پس از حضور در دادسرای فرهنگ و رسانه تهران تفهیم اتهام و با تامین قرار آزاد شده بود.

وی روز دوشنبه ۲۹ اردیبهشت ۹۹، با شکایت سپاه پاسداران و در پی دریافت احضاریه ای به به دادسرای فرهنگ و رسانه احضار شده بود.

به گفته وی دلیل احضار، پافشاری و درخواست مکرر او مبنی بر اعلام آمار تفکیک شده مبتلایان و کشته‌شدگان بیماری کرونا در نطق دستوری ۱۹ فروردین ماه در شورای تهران بوده است.

پیش از این نیز در تاریخ ۱۶ تیرماه ۱۳۹۸، محمد جواد حق شناس، رئیس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران در دادسرای ارشاد شعبه ۲ بازپرسی در خیابان بخارست حضور یافته و پس از چند ساعت بازداشت، تفهیم اتهام شده و نهایتاً با تودیع قرار وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی تا پایان مراحل دادرسی آزاد شده بود.

طی روزهای گذشته، یونس خضری، شهروند اهل توابع شهرستان اشنویه در استان آذربایجان غربی توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلوم منتقل شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، به نقل از کردپا، طی روزهای گذشته، یک شهروند اهل روستای “پوش‌آباد” از توابع شهرستان اشنویە توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

در این گزارش هویت این شهروند “یونس خضری” ٢٢ سالە فرزند مصطفی عنوان شده است.

شهربانو منصوریان در واکنش به حکم فدراسیون ووشو گفت: ووشوکاران زیادی هستند که حقشان خورده شده و اعتراض کردند. سپس کمیته انضباطی محرومشان کرده است، من که آمدم دوباره حرف حق بزنم کمیته انضباطی تشکیل دادند که چرا خبر دوپینگ هاشمی را اعلام کردی؟ من زمانی این موضوع را اعلام کردم که این خبر در همه سایت‌های خبری منتشر شده بود و بعد در صفحه شخصی‌ام گذاشتم. بعد می‌گویند به خاطر این که شئونات اسلامی را رعایت نکردی دو سال محروم هستی؛ آخه این چه حرفی است؟”

پیشتر شهربانو منصوریان در صفحه شخصی خود، مطالبی را با اشاره به اهدای مدال‌های مریم هاشمی ووشوکار ایرانی به علی خامنه‌ای در خصوص مثبت اعلام شدن تست دوپینگ این ورزشکار، و همچنین انتقاد از عملکرد فدراسیون ووشو در خصوص انتخاب غیرمنطقی هاشمی برای شرکت در مسابقات جهانی عنوان کرده بود.

شهربانو و سهیلا منصوریان از قهرمانان ووشو زنان ایران هستند که تاکنون مدال‌های متعددی را در مسابقات مختلف بین المللی کسب کرده‌اند.

Friday, August 14, 2020 / Branch 28 of the Revolutionary Court of Tehran, presided over by Mohammad Moghiseh, issued an indictment on which Arash Nasri, a political prisoner imprisoned in ward 4 of Raja’i Shahr Prison in Karaj, was sentenced to 17 years in prison.

According to Human Rights in Iran, Arash Nasri from Sanandaj (Kurdistan Province), residing in Varamin County (southeast of Tehran Province), incarcerated in ward 4 of Raja’i Shahr Prison in Karaj, was sentenced on Wednesday, August 5, 2020, by branch 28 of the Revolutionary Court of Tehran, headed by Mohammad Moghiseh to a total of 17 years in prison on charges of acting against national security through membership in a Kurdish opposition party, keeping and bearing illegal weapons, unlawfully exiting the country, and participating in buying and selling weapons. If the sentence is upheld by the Court of Appeals and Article 134 of the Islamic Penal Code is applied, Arash Nasri will be sentenced to 6 years in prison.

According to the lawsuit, which was communicated to Arash Nasri in Raja’i Shahr Prison on August 5, this political prisoner was sentenced to 6 years in prison for acting against national security through membership in a Kurdish opposition party, 6 years for keeping and bearing weapons, 1 and a half year for unlawfully exiting the country, and 3 and a half years for participating in sale and purchase of weapons. The sentence imposed on the charges of keeping and bearing weapons was based solely on photos posted by Arash Nasri on this personal Instagram page while the political prisoner was in Iraqi Kurdistan.

The hearing on the case of Arash Nasri was held on July 20, 2020, by branch 28 of the Revolutionary Court of Tehran, chaired by Mohammad Moghiseh.

Arash Nasri was arrested by security forces on December 20, 2019, at his residence in Varamin. After being transferred to a detention center and undergoing interrogation and being charged in one of security wards of Evin Prison, he was taken to Raja’i Shahr Prison in Karaj in February 2020.

The inability of a defendant to have access to a lawyer during interrogation and trial, violates Article 9 of the Universal Declaration of Human Rights (UDHR) and Article 9 of the International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR), adopted on December 16, 1966.

Likewise, individuals enjoy the right to a fair trial, which is an inalienable right, as enshrined in Article 10 of the Universal Declaration of Human Rights (UDHR).

Article 5 of the Criminal Procedure Code stipulates that the accused shall be informed of the charges and provided access to a lawyer as soon as possible. Other defensive rights are mentioned in law, but extrajudicial actions taken by the security services violate the laws that they themselves drafted and claim to be enforced.

Arash Nasri