امروز سه شنبه ۱۴ مرداد ماه ۱۳۹۹, رضا مهرگان, زندانی سیاسی پس از گذشت ۲ روز محرومیت از درمان در حالی که بر اثر سکته مغزی از ناحیه سمت چپ بدن با کُندی حرکت مواجه شده در پی وخامت مجدد وضعیت جسمانی به بیمارستان اعزام شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, ساعت ۱۱ صبح امروز سه شنبه ۱۴ مرداد ماه ۱۳۹۹, رضا مهرگان, زندانی سیاسی محبوس در اندرزگاه ۴ سالن ۴ زندان اوین که بر اثر سکته مغزی ۸۰ درصد توانائی حرکت در ناحیه سمت چپ بدن خود را از دست داده پس از تحمل ۲ روز محرومیت از درمان و بلاتکلیفی در این زندان به بیمارستان طالقانی تهران منتقل شد. این زندانی سیاسی در پی فشارهای عصبی ناشی از رفتارهای خشن و توهین آمیز مسئولان زندان اوین با وی دچار سکته مغزی شد. رضا مهرگان در حال تحمل دوران محکومیت حبس تعزیری ۵ ساله خود است. 

بنقل از یک منبع مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران گفت: “امروز صبح اسم رضا مهرگان برای اعزام به بیمارستان خوانده شد و پس از انتقال این زندانی سیاسی به افسر نگهبانی پس از ۳ ساعت معطلی در حالی که رضا بر اثر سکته مغزی قادر به کنترل ناحیه چپ بدن خود نیست بدون توجه به وضعیت وخیم جسمانی اش مسئولان زندان اعلام کردند سرباز برای اعزام در دسترس نیست و رضا مهرگان پس از بازگشت به بند خود راس ساعت ۱۱ در پی وخامت حال بصورت اورژانسی به بیمارستان طالقانی تهران اعزام شد”. 

ساعت ۱۱ صبح سه شنبه ۱۴ مرداد ماه ۱۳۹۹, این زندانی سیاسی در پی ناتوانی در حرکت و قفل شدگی فک و سردی بدن بصورت اورژانسی با برانکارد به بهداری زندان اوین منتقل و بر  طبق نظریه پزشکی دچار سکته مغزی شده است. 

 رضا مهرگان, فعال مدنی و از امضا کنندگان بیانیه استعفای علی خامنه ای موسوم به « بیانیه ۱۴ کنشگر مدنی » در تاریخ ۱۸ اسفند ماه ۱۳۹۸, توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظر استان تهران, به ریاست “احمد زرگر” و مستشار شعبه مذکور”خسرو خلیلی مهد برجی”, از بابت اتهامات اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت ملی به تحمل ۵ سال حبس تعزیری و از بابت اتهام  تبلیغ علیه نظام هم به تحمل ۱ سال حبس تعزیری محکوم شد. این فعال مدنی همچنین از بابت اتهام  اخلال در نظم و آسایش عمومی هم تبرئه شد. با اعمال ماده ۱۳۴ از قانون مجازات اسلامی « تجمیع جرائم », مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری برای رضا مهرگان اجرائی

این فعال مدنی و زندانی سیاسی, در تاریخ ۲۳ دی ماه ۱۳۹۸, توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشار, از بابت اتهامات اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت ملی, تبلیغ علیه نظام, اخلال در نظم و آسایش عمومی مورد محاکمه قرار گرفته بود طی حکمی در مجموع به تحمل ۷ سال حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق و بعنوان مجازات تکمیلی هم ۲ سال تبعید به روستای جعفرآباد, از توابع شهرستان آرین واقع در استان خراسان جنوبی محکوم شده بود. 

این فعال مدنی, پیش از آن و در تاریخ ۱۴ تیرماه ۱۳۹۸, از سوی ۳ نفر افراد ناشناس درحالی که در خیابان در حال تردد بود بشدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت و آسیبهای فیزیکی بسیاری به سر و صورت وی وارد شده بود. 

زندان رجایی شهر کرج که در گذشته با نام زندان گوهردشت از آن یاد می‌شد در منطقه رجایی شهر کرج در استان البرز واقع شده است. این زندان که در طبقه‌بندی سازمان زندان‌ها به عنوان محل نگهداری محکومان جرایم خشن شناخته می‌شود سال‌هاست به عنوان محل تبعید زندانیان سیاسی و غیر سیاسی توسط نهادهای امنیتی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. زندان رجایی شهر کرج را باید از مخوف‌ترین زندان‌های ایران دانست. این زندان متشکل از ۱۰ بند و هر بند دارای ۳ سالن است. با شیوع ویروس کرونا، زندانیان زندان رجایی شهر کرج همچون عمده زندان‌های کشور با مشکلات جدیدی به خصوص در حوزه بهداشت دست و پنجه نرم می‌کنند. زندانیان پس از اعزام به دادسرا و دادگاه بدون طی کردن دوره قرنطینه مستقیما به بند وارد می‌شوند. همچنین ورود مواد مخدر از طریق مسئولان زندان و خرید و فروش آن از بزرگترین مشکلات این زندان است. این گزارش ضمن بررسی گوشه‌ای از مشکلات زندانیان، جدیدترین لیست و آخرین وضعیت ۲۴ زندانی سیاسی و امنیتی در این زندان را مورد بررسی قرار می‌دهد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، با شیوع ویروس کرونا، زندانیان زندان رجایی شهر کرج همچون عمده زندان‌های کشور با مشکلات جدیدی به خصوص در حوزه بهداشت دست و پنجه نرم می‌کنند.

زندان رجایی شهر کرج که در گذشته با نام زندان گوهردشت از آن یاد می‌شد در منطقه رجایی شهر کرج در استان البرز واقع شده است. این زندان بدل به تبعیدگاه زندانیان عقیدتی اهل سنت، شهروندان بهایی و همچنین زندانیان سیاسی و امنیتی شده است. به علاوه زندانیان متهم به جرایم خشن همچون قتل، سرقت، زورگیری و جرایم مرتبط با مواد مخدر نیز در آن نگهداری می‌شوند.

زندان رجایی شهر متشکل از ۱۰ بند و هر بند دارای ۳ سالن است. سالن‌ها در طبقات همکف، اول و دوم ساخته شده‌اند. هر بند این زندان دارای دو نوع سالن است.

نوع اول: سالنی که در دهه ۶۰ از سلول‌های آن به عنوان سلول انفرادی استفاده می‌شد. این سالن‌ها دارای ۳۰ تا ۳۵ سلول کوچک هستند و در هر سلول بین ۲ تا ۳ زندانی نگهداری می‌شوند.

سالن نوع دوم: این سالن‌ها داری ۱۵ اتاق بزرگ هستند و در هر اتاق بین ۵ تا ۷ زندانی مدت محکومیت خود را سپری می‌کنند. در هر سالن ۳ سرویس بهداشتی و ۳ حمام تعبیه شده و یک اتاق نیز به عنوان آشپزخانه در نظر گرفته شده که به صورت اشتراکی بین زندانیان استفاده می‌شود.

نحوه ورود محکومان جدید به زندان در دوران کرونا

پس از شیوع ویروس کرونا، زندانیان تازه وارد به مدت دو هفته در قرنطینه نگهداری می‌شوند. همچنین افرادی که علائم مشابه با بیماری کرونا را دارند به سلول‌های انفرادی جداگانه منتقل می‌شوند و از رسیدگی پزشکی مناسب محروم هستند.

زندان به هر زندانی تنها سه عدد پتو داده و مابقی مایحتاج با هزینه شخصی توسط خود زندانی تهیه خواهد شد.

عدم رعایت اصل تفکیک جرائم

بند سیاسی زندان رجایی شهر دارای سه طبقه است. در سالن ۱۰ بند ۴ زندانیان سیاسی و امنیتی مدت محکومیت خود را سپری می‌کنند و در سالن ۱۱ این بند، زندانیان سنی مذهب نگهداری می‌شوند. در سالن ۱۲ بند ۴ که نزدیک به سالن ۱۰ واقع شده نیز ۷۵ تن از زندانیان بند ۱۰ که به دستور نیروهای امنیتی به بندهای دیگر منتقل ‌شده‌اند، سکونت دارند. هواخوری زندانیان سیاسی به صورت ساعتی و تفکیک شده است. زندانیان محبوس در بندهای طبقه سوم تا ۳ ساعت و نیم در روز حق استفاده از هواخوری را دارند.

در سالن ۲۱ بند ۷ زندانیانی با اتهامات ارتباط با گروه‌های القاعده، طالبان و داعش نگهداری می‌شوند. همچنین در سالن ۳۱ بند ۱۰ نیز زندانیانی با اتهام ارتباط با گروه داعش نگهداری می‌شوند.

دیگر سالن‌های این بند مخصوص نگهداری افراد با جرایم عمومی است. در برخی موارد زندانیان به صورت تنبیهی به بندهای دیگر همچون بند مختص نگهداری زندانیان متهم به قتل و مواد مخدر منتقل می‌شوند.

فروشگاه زندان و تغذیه زندانیان

فروشگاه زندان تحت مدیریت شرکت حامی وابسته به سازمان زندان‌های کل کشور است. در فروشگاه زندان کالاها و مواد غذایی مورد نیاز زندانیان با قیمت درج شده روی اجناس عرضه می‌شوند. میوه و سایر اقلام غیر بسته بندی نیز با قیمتی ۱۰ تا ۲۰ درصد گران‌تر از قیمت اصلی فروخته می‌شوند. این روند مدتی با شکایت زندانیان نزد رئیس زندان بهبود پیدا کرد اما به واسطه مدیریت فروشگاه توسط شرکت حامی این اجناس دوباره به قیمت سابق بازگشتند. در خصوص لوازم برقی همچون یخچال، بخاری و تلویزیون نیز به دستور رئیس زندان قیمت‌ها به قیمت اصلی بازار کاهش یافت. رئیس زندان در این خصوص به شرکت حامی اخطار داد که در صورت عرضه لوازم برقی بیشتر از قیمت واقعی باید این اجناس را به خارج از زندان منتقل کند. به علاوه زندانیان در موارد خاص اگر نیاز به کالایی داشته باشند که در فروشگاه وجود ندارد با درخواست کتبی از رئیس زندان و کسب موافقت او، فروشگاه کالای مورد نیاز را تهیه خواهد کرد.

پس از انتصاب الله کرم عزیزی، رئیس جدید زندان رجایی شهر کیفیت غذای زندان نسبت به گذشته بهبود نسبی داشته است. اما برخی از زندانیان به صورت شخصی غذای مورد نیاز خود را در اتاقی که در هر سالن به عنوان آشپزخانه استفاده می‌شود و دارای چند شعله گاز است تهیه می‌کنند؛ مابقی زندانیان نیز از غذای زندان استفاده می‌کنند. استفاده از آشپزخانه بعد از ساعت ۱۱ شب ممنوع است.

بهداشت، سلامت و اعزام‌های درمانی

پس از شیوع کرونا، محیط زندان ۴ تا ۵ بار در هفته توسط مسئولان زندان ضدعفونی می‌شود. زندانیان ماسک، دستکش و مواد ضدعفونی کننده شخصی خود را از فروشگاه زندان با قیمتی بیش از قیمت اصلی خریداری می‌کنند. اعزام به بیمارستان پیش از شیوع کرونا با تشخیص پزشک زندان و موافقت دادیار ناظر بر زندان انجام می‌شد. اما پس از شیوع کرونا به منظور جلوگیری از ورود بیماری به زندان، تمامی اعزام‌ها به بیمارستان از سوی مسئولان زندان لغو شده و خردادماه امسال مجددا برقرار شد. اگرچه زندانیان سیاسی به منظور رعایت نکات بهداشتی و جلوگیری از ورود بیماری کرونا به زندان کماکان از اعزام‌های درمانی ممانعت می‌کنند. پیش از شیوع ویروس کرونا نیز زندانیان سیاسی و امنیتی در اعتراض به دستور امین وزیری، دادیار ویژه زندانیان سیاسی مبنی بر پوشیدن لباس زندان و استفاده از دستبند و پابند از رفتن به مراکز درمانی خودداری می‌کردند.

لازم به ذکر است، این امر در خصوص افشین بایمانی و سعید ماسوری صدق نمی‌کند و امین وزیری علیرغم درخواست بهداری زندان برای مجوز اعزام از صدور آن خودداری می‌کند.

زندانیانی که مشکوک به ابتلا به بیماری کرونا هستند به سلول انفرادی منتقل شده و در آنجا به مدت دو هفته قرنطینه می‌شوند. همچنین زندانیانی که از اعزام به بیمارستان بازگشته‌اند به مدت دو هفته در بند قرنطینه زندان نگهداری و سپس به بند عمومی منتقل خواهند شد.

از سوی دیگر در تاریخ ۱۲ مردادماه سازمان عفو بین‌الملل اعلام کرد نسخه‌هایی از چهار نامه را رویت کرده که از طرف مقامات سازمان زندان‌ها که زیر نظر قوە قضاییه فعالیت می‌کند، به وزارت بهداشت نوشته شده و زنگ خطر را درباره کمبود شدید تجهیزات حفاظتی شخصی، مواد ضدعفونی کننده و تجهیزات و لوازم پزشکی کلیدی به صدا درآورده است. وزارت بهداشت این درخواست‌ها را بی‌پاسخ گذاشته و زندان‌های ایران همچنان در مقابل شیوع بیماری‌های واگیردار به شکلی فاجعه‌باری فاقد تجهیزات الزامی است.

این درحالی است که اصغر جهانگیر رئیس سازمان زندان‌ها، فروردین امسال در خصوص حفظ سلامت زندانیان مدعی شد که “ایران باید به عنوان مبتکر حمایت از حقوق زندانیان در دنیا شناخته شود”.

اعزام به دادسرا و دادگاه

پس از شیوع کرونا اعزام به دادگاه و دادسرا به صورت موقت لغو شد اما پس از اعلام عادی شدن نسبی شرایط در کشور توسط دولت و بازگشت زندان به وضعیت عادی اعزام به دادگاه با تصمیم شخص زندانی انجام می‌شود. سرباز و پاسیار همراه در اعزام معمولا از دستکش و ماسک استفاده می‌کنند. زندانیان پس از اعزام به دادسرا و دادگاه بدون طی کردن دوره قرنطینه مستقیما به بند وارد می‌شوند.

ملاقات و تلفن زندانیان

پس از شیوع ویروس کرونا از اسفندماه ۹۸ به دستور الله‌کرم عزیزی رئیس زندان، تمام ملاقات‌های حضوری و کابینی لغو شد. اما مجددا در خردادماه امسال ملاقات‌های کابینی برقرار شد. گرچه زندانیان سیاسی به منظور حفظ سلامت خانواده‌های خود کماکان از رفتن به ملاقات ممانعت می‌کنند. پیش از شیوع کرونا نیز ملاقات‌های کابینی هفته‌ای یکبار به مدت ۲۰ دقیقه با تفکیک جنسیتی زنانه و مردانه انجام می‌شد و ملاقات‌های حضوری هر سه هفته یکبار تنها با درخواست زندانی و در صورت موافقت رئیس زندان انجام می‌شد. اما این مورد در خصوص زندانیان سیاسی بدون اجازه رئیس زندان و هر ماه یکبار دایر بوده است.

در هر سالن ۵ دستگاه تلفن کارتی وجود دارد که زندانیان هر روزه از ساعت ۹ صبح تا ۷ عصر به آن‌ها دسترسی دارند. اما  در سالن ۱۰ بند ۴ که زندانیان سیاسی در آن بسر می‌برند، تنها دو دستگاه تلفن کارتی تعبیه شده است. پیش از شیوع ویروس کرونا زندانیان یک روز در هفته و در روزهای یکشنبه از ساعت ۱۱ تا ۱۵ به آن دسترسی داشتند اما با از زمان آغاز شیوع کرونا این میزان به ۳ روز در هفته افزایش یافته است.

امکانات فرهنگی زندان

در زندان بندی با عنوان بند فرهنگی وجود دارد که دارای یک کتابخانه است. هر سالن زندان یک نماینده دارد که پیش از شیوع ویروس کرونا در هر هفته یکبار مجاز بود تا به عنوان نماینده سالن با مراجعه به کتابخانه به سفارش زندانیان تعدادی کتاب دریافت کند. در این بند همچنین یک کارگاه رواق کاری وجود دارد که تنها تعدادی از زندانیان با اجازه مسئولین زندان حق دسترسی و استفاده از آن را دارند. لازم به ذکر است پس از شیوع ویروس کرونا به منظور رعایت فاصله گذاری اجتماعی، دسترسی به بند فرهنگی نیز ممنوع شده است.

اشتغال زندانیان

تعدادی از زندانیان در آشپزخانه زندان و در ساختمان جهاد که جدا از بند عمومی است، کارهای فنی و خدماتی را بر عهده دارند. اما در ازای آن دستمزد نقدی یا غیر نقدی دریافت نمی‌کنند و در عوض حق استفاده بیشتر از تلفن و بهره‌مند شدن از مرخصی به آنها داده می‌شود.

مصرف مواد مخدر در زندان

مواد مخدر از طریق برخی از کارمندان و مسئولان زندان که هنگام ورود مورد بازرسی قرار نمی‌گیرند وارد زندان می‌شود و با قیمت‌های بالا در اختیار فروشندگان مواد مخدر در داخل زندان قرار گرفته و در بین زندانیان توزیع می‌شود.

اجرای حکم شلاق

حکم شلاق زندانیان در ساختمان اجرای احکام که در داخل زندان رجایی شهر واقع شده، اجرا می‌شود.

اجرای حکم اعدام

حکم اعدام در محلی به نام سوله در زندان اجرا می‌شود. این زندان در حال حاضر رکورد بیشترین اعدام را در استانهای تهران و البرز به خود اختصاص داده است.

در موارد متعددی زندانیان از زندانهای دیگری برای اجرای حکم اعدام به این زندان منتقل می شوند تا با استفاده از امکانات موجود در این محل اعدام شوند.

در این زندان احکام اعدام به صورت گروهی نیز اجرا می‌شود. زندانیان به صورت میانگین از ۳ روز و گاه تا ۲ هفته قبل از اجرای حکم به سلول‌های انفرادی منتقل شده و عمدتا در سحرگاه روز چهارشنبه به دار آویخته می‌شوند.

زندان رجایی شهر کرج که به عنوان محلی برای نگهداری زندانیان جرایم خش طبقه بندی شده است، هم اکنون محل نگهداری تعداد زیادی از زندانیان سیاسی تبعیدی نیز است.

ماهیت خشن و بدنام این زندان و وجود زندانیان عقیدتی در آن اهمیت مانیتور کردن مستمر آن را دو چندان می کند.

لازم به اشاره است در کنار زندانیان سیاسی ساکن سالن ۱۰، سالن دیگری نیز به زندانیان سنی مذهب که آنها نیز عمدتا ذیل اتهام اقدام علیه امنیت ملی دربند هستند اختصاص یافته.

هرانا در زمان تنظیم این گزارش کماکان آخرین وضعیت این بند را در دست بررسی دارد و امیدوار است بزودی در گزارشات آتی در خصوص این زندانیان اطلاع رسانی انجام دهد.

در حال حاضر ۱۹ زندانی سیاسی و امنیتی در سالن امنیتی ۱۰ بند ۴ زندان رجایی شهر کرج محبوس هستند. جدیدترین فهرست آنها به گزارش هرانا در ادامه می‌آید:

۱.سعید ماسوری، تاریخ بازداشت: ۱۹ دی ۱۳۷۹، اتهام: محاربه از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق. آقای ماسوری در سال ۱۳۸۱ توسط دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شد؛ این حکم در نهایت به حبس ابد تقلیل پیدا کرد. دکتر سعید ماسوری، متولد ۱۳۴۴ است و اکنون بیستمین سال از مدت محکومیت خود را سپری می‌کند.

۲. افشین بایمانی، تاریخ بازداشت: ۱۵ شهریور ۱۳۷۹، اتهام: محاربه از طریق همکاری با سازمان مجاهدین خلق، آقای بایمانی توسط دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شد؛ این حکم در نهایت به حبس ابد تقلیل پیدا کرد. افشین بایمانی اکنون بیستمین سال از مدت محکومیت خود را سپری می‌کند.

۳. فرهنگ پورمنصور، تاریخ بازداشت: ۸ دی ۱۳۷۹، اتهام: هواپیماربایی، آقای پورمنصور ابتدا توسط دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شد؛ این حکم در نهایت به حبس ابد تقلیل پیدا کرد. آقای پورمنصور در ۱۸ سالگی بازداشت شده و اکنون بیستمین سال از مدت محکومیت خود را سپری می‌کند.

۴. مطلب احمدیان، تاریخ بازداشت: ۱۳ مهر ۱۳۸۹، اتهام: محاربه از طریق عضویت در یکی از گروه های اپوزیسیون، آقای احمدیان توسط دادگاه انقلاب به ۳۰ سال حبس تعزیری محکوم شده است.

۵. حمزه سواری، ۱۱ شهریور ۱۳۸۴، اتهام: فساد فی الارض، محاربه و اقدام علیه امنیت ملی، آقای سواری توسط دادگاه انقلاب اهواز به اعدام محکوم شد؛ این حکم در نهایت به حبس ابد تقلیل پیدا کرد. حمزه سواری در ۱۶ سالگی بازداشت شده و اکنون پانزدهمین سال از مدت محکومیت خود را در تبعید سپری می‌کند.

۶.محمد علی (پیروز) منصوری، تاریخ بازداشت: شهریور ۱۳۸۶، اتهام: محاربه از طریق هواداری از سازمان مجاهدین خلق، آقای منصوری توسط دادگاه انقلاب تهران به ۲۰ سال حبس تعزیری محکوم شد.

۷. حسن صادقی، تاریخ بازداشت: ۹ بهمن ۱۳۹۱، اتهام: محاربه از طریق هواداری از سازمان مجاهدین خلق، آقای صادقی توسط دادگاه انقلاب تهران به ۱۵ سال حبس تعزیری و مصادره اموال شامل (شش دانگ مغازه و منزل) محکوم شد، حسن صادقی ۵۷ ساله است و اکنون هفتمین سال از مدت محکومیت خود را سپری می‌کند. آقای صادقی طی سالهای ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۶ نیز مدت محکومیت خود را در زندان سپری کرد.

۸. ابوالقاسم فولادوند، تاریخ بازداشت: ۱۳۹۲، اتهام: محاربه از طریق هواداری از سازمان مجاهدین خلق، آقای فولادوند توسط دادگاه انقلاب به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شد، ابوالقاسم فولادوند ۵۹ ساله است و اکنون هفتمین سال از مدت محکومیت خود را سپری می‌کند.

۹. هوشنگ رضایی، تاریخ بازداشت: ۱۳۸۹، اتهام: محاربه از طریق عضویت در حزب کومله، جاسوسی، قتل و زنای محصنه، آقای رضایی ابتدا توسط دادگاه انقلاب به اعدام محکوم شد؛ این حکم در نهایت به ۱۵ سال حبس تعزیری تقلیل یافت.

۱۰. آرش صادقی، تاریخ بازداشت: ۱۸ خرداد ۱۳۹۵، اتهام : تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی، توهین به رهبری و نشر اکاذیب، وی توسط دادگاه انقلاب به تحمل ۱۵ سال حبس محکوم شد که پس از جمع شدن با حبس تعلیقی ۴ ساله پیشین او به ۱۹ سال حبس افزایش یافت. در صورت اعمال ماده ۱۳۴ (تجمیع احکام) این مدت به ۱۱ سال و ۶ ماه کاهش پیدا خواهد کرد با این حال کماکان از اجرایی شدن این ماده در مورد آقای صادقی خبری نیست. آقای صادقی پیشتر نیز طی سال‌های ۸۸ تا ۹۳ سه بار توسط نهادهای امنیتی دستگیر و بیش از ۲ سال را در زندان سپری کرد. آقای صادقی متولد ۱۳۶۵ است وی هم اکنون با احتساب ایام بازداشت قبلی پنجمین سال از مدت محکومیت خود را سپری می‌کند.

۱۱. اصغر پاداشی، تاریخ بازداشت: شهریور ۱۳۸۷، اتهام: جاسوسی برای موساد، محکوم به ۱۰ سال حبس تعزیری و پرداخت جزای نقدی ۳۴ هزار دلاری، زمان محکومیت این زندانی در تیرماه سال ۹۷ به پایان رسیده و با وجود گذشت ۲ سال از تاریخ آزادی، به بهانه عدم پرداخت جریمه نقدی از آزادی وی ممانعت به عمل آمده است،

۱۲. لطیف حسنی، تاریخ بازداشت: ۱۸ بهمن ۱۳۹۱، اتهام: تاسیس گروه غیرقانونی یئنی گاموح (جنبش بیداری ملی آذربایجان نوین) به هدف اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام، آقای حسنی توسط دادگاه انقلاب به ۹ سال حبس تعزیری محکوم شد که با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، ۸ سال حبس برای وی قابل اجرا است. وی هم اکنون در حال سپری هشتمین سال از مدت محکومیت خود است.

۱۳. پیام شکیبا، تاریخ بازداشت: ۳ اسفند ۱۳۹۵، اتهام : اقدام علیه امنیت ملی از طریق اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام، توسط دادگاه انقلاب به ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شد. با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی ۵ سال آن قابل اجرا است. وی هم اکنون در حال سپری چهارمین سال از مدت محکومیت خود است.

۱۴. مجید اسدی، تاریخ بازداشت: ۳۰ بهمن ۱۳۹۵، اتهام: اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام، توسط دادگاه انقلاب به ۶ سال حبس تعزیری محکوم شد. با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی ۵ سال آن قابل اجرا است. وی اکنون چهارمین سال از مدت محکومیت خود را سپری می‌کند.

۱۵. محمد بنازاده امیرخیزی، تاریخ بازداشت: ۱ اسفند ۱۳۹۵، اتهام: اقدام علیه امنیتی ملی از طریق هواداری از سازمان مجاهدین خلق، اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام، آقای بنازاده امیرخیزی توسط دادگاه انقلاب به ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شد. با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، ۵ سال آن قابل اجرا است. آقای امیرخیزی ۷۴ ساله است و اکنون چهارمین سال از مدت محکومیت خود را سپری می‌کند.

۱۶. بابک دادبخش، تاریخ بازداشت: ۸ آبان ۱۳۹۷، اتهام: بغی، توسط دادگاه انقلاب به ۲۵ سال حبس تعزیری محکوم شد، آقای دادبخش ۳۸ ساله است و هم اکنون دومین سال از مدت محکومیت خود را سپری می‌کند. او پیش از این نیز در سالهای ۸۶ تا ۸۸ در زندان اوین محکومیت خود را سپری کرد.

۱۷. علی اسحاق، تاریخ بازداشت: ۳۰ آبان ۱۳۹۸، اتهام: عضویت در گروه فدائیان اقلیت، آقای اسحاق در انتظار برگزاری دادگاه است، علی اسحاق متولد ۱۳۲۹ است. وی پیشتر نیز طی سالهای ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۸ از بابت همین اتهام در زندان اوین محبوس بود.

۱۸. آرش نصری، تاریخ بازداشت: ۲۸ آذر ۱۳۹۸، اتهامات: عضویت در گروه‌های کومله و خبات، ورود غیرقانونی به کشور، خروج غیرقانونی از کشور، نگهداری سلاح و فشنگ غیر مکشوفه، آقای نصری در انتظار برگزاری دادگاه است. گفتنی است که اتهامات انتسابی به آرش نصری به دلیل انتشار دو عکس در حساب شخصی خود در اینستاگرام با لباس گروه های مذکور است.

۱۹. ایرج حاتمی، تاریخ بازداشت: ۲۶ مهر ۱۳۸۹، اتهام: جاسوسی برای امریکا، محکوم به ۱۰ سال حبس تعزیری. آقای حاتمی به مدت ۱۳ سال (از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳) در وزارت دفاع مشغول به کار بود. ایرج حاتمی از تاریخ ۲۷ خردادماه پس از انجام آزمایش و تایید ابتلا وی به بیماری کرونا، در مرخصی درمانی بسر می‌برد.

از میان این افراد مجید اسدی، محمد بنازاده امیرخیزی و پیام شکیبا روز چهارشنبه ۱ مرداد جهت بازجویی از بابت پرونده جدیدی که در ایام حبس برای آنان گشوده از زندان رجایی شهر کرج به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شدند. آقای اسدی از زمان انتقال خود دست به اعتصاب غذا زده است.

در حال حاضر ۴ زندانی سیاسی نیز در فرعی سالن امنیتی ۱۰ بند ۴ و یک زندانی در بند ۱۰ زندان رجایی شهر کرج محبوس هستند.

۲۰.  فرهاد فهندژ، تاریخ بازداشت: ۲۶ مهرماه ۱۳۹۱، اتهام: تبلیغ آیین بهایی و اداره تشکیلات بهایی، آقای فهندژ توسط دادگاه انقلاب به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد؛ فرهاد فهندژ متولد ۱۳۳۸ در شهرستان تربت حیدریه است. او هم‌اکنون هشتمین سال از دوران محکومیت ده ساله خود را سپری می‌کند. این شهروند بهایی در سال ۱۳۶۲ (در سن ۲۴ سالگی) نیز دستگیر و به ۶ سال حبس محکوم شد.

۲۱. فرهاد میثمی، تاریخ بازداشت: ۹ مرداد ۱۳۹۷، اتهامات: اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور و فعالیت تبلیغی علیه نظام، آقای میثمی توسط دادگاه انقلاب به ۶ سال حبس تعزیری و ۲ سال محرومیت از عضویت در احزاب و گروه‌های سیاسی و اجتماعی، فعالیت در فضای مجازی، رسانه‌ها، مطبوعات و خروج از کشور محکوم شد. با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی ۵ سال آن قابل اجرا است. وی هم‌اکنون سومین سال از مدت محکومیت خود را سپری می‌کند.

۲۲. پیمان (امیررضا) عارفی، تاریخ بازداشت: اردیبهشت ۸۸، اتهامات: سب نبی و هواداری از انجمن پادشاهی، در مرحله بدوی توسط دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شد و سپس در دادگاه تجدید نظر به اتهام “هواداری از انجمن پادشاهی” به ۱۵ سال حبس تعزیری و تبعید محکوم شد.

۲۳. مهدی مسکین نواز، تاریخ بازداشت: ۱۵ اردیبهشت ۹۸ ، اتهامات: اجتماع و تبانی، اقدام علیه امنیت ملی، توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام،  آقای مسکین نواز توسط دادگاه انقلاب تهران ۱۳ سال حبس تعزیری و دو سال اقامت اجباری در فهرج کرمان و ممنوعیت از عضویت در احزاب و گروه‌های سیاسی محکوم شد که با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، ۷ سال و شش ماه آن قابل اجرا است. وی هم‌اکنون دومین سال از مدت محکومیت خود را سپری می‌کند.

۲۴. شهرام پورمنصور، تاریخ بازداشت: ۸ دی ۱۳۷۹، اتهام: هواپیماربایی، وی ابتدا توسط دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شد؛ این حکم در نهایت به حبس ابد تقلیل پیدا کرد. شهرام پورمنصور در ۱۷ سالگی بازداشت شده و اکنون بیستمین سال از مدت محکومیت خود را سپری می‌کند. آقای پورمنصور در حال حاضر در بند ۱۰ نگهداری می‌شود.

حق درمان و محرومیت زندانیان سیاسی از دریافت خدمات درمانی مناسب

حق درمان از جمله حقوق اساسی هر زندانی است که در قوانین داخلی، بین‌المللی و اسناد حقوق بشری به صراحت به آن اشاره شده است. در قوانین داخلی، مواد متعددی از آیین نامه اجرایی سازمان زندانها به بیماری زندانی و درمان او اشاره می‌کند. با این حال کارشکنی مسئولین زندان به بهانه‌های مختلف، باعث نقض حقوق زندانیان بیمار و به خطر افتادن جانشان می‌شود.

اعزام به مراکز درمانی زندانیان محبوس در زندان رجایی شهر همواره با سنگ اندازی مسئولان زندان و یا نهادهای امنیتی مواجه می‌شود. سعید ماسوری، حسن صادقی، مجید اسدی، شهرام پورمنصور، آرش صادقی، محمد بنازاده امیر خیزی، حمزه سواری، ابوالقاسم فولادوند و بابک دادبخشتعدادی از زندانیان سیاسی بیمار در این زندان هستند که تحت شرایط مذکور از دریافت خدمات پزشکی محروم مانده‌اند. 

شرح جزئیات بیماری‌های ۱۶ تن از زندانیان سیاسی در ادامه می‌آید:

۱. سعید ماسوری از مشکل خونریزی مجاری ادراری رنج می‌برد. وی در مراجعه ای که به بهداری داشته به تشخیص پزشک نیازمند سونوگرافی تشخیص داده شده اما با مخالفت امین وزیری، دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی از اعزام آقای ماسوری ممانعت به عمل آمده است.

۲. مطلب احمدیان مبتلا به عفونت بیضه و مثانه و همچنین آسیب‌های نخاعی است. وی از بیماری ارکیتیس (عفونت بیضه) و انتقال عفونت به مثانه رنج می‌برد و تاکنون تحت رسیدگی پزشکی قرار نگرفته است. عدم رسیدگی به وضعیت وی در حالی است که بیماری آقای احمدیان در حال پیشروی است. پزشک عمومی و متخصص عفونی در بهداری زندان اوین بارها تاکید کرده‌اند که این زندانی سیاسی حتما باید توسط جراح و متخصص اورولوژی معاینه شده و سونوگرافی و آزمایشات مربوطه صورت گیرد. به علاوه مطلب احمدیان به دلیل عارضه نخاعی باید هر شش ماه یکبار تحت آزمایش ام آر آی قرار گرفته و همچنین جهت جلوگیری از پیشرفت بیماری و درمان به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کند که تاکنون با دستور امین وزیری، دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی از اعزام وی جلوگیری شده است. آقای احمدیان چندی پیش به دلیل درد در ناحیه قلب و قفسه سینه به بهداری منتقل شد؛ نهایتا پس از معاینه و گرفتن نوار قلب، پزشک زندان اقدام به تجویز داروی قلب برای وی کرد.

۳. افشین بایمانی مبتلا به سنگ کلیه و دیابت است وی همچنین پس از سالها حضور در محیط نامناسب زندان از تیرماه سال ۹۶ دچار گرفتگی عروق قلب شده است. وی در اسفندماه ۹۸ به دلیل شرایط حساس بیماری باید به بیمارستان تخصصی قلب که در آنجا پرونده دارد منتقل می‌شد؛ با این حال مسئولان زندان در یک اقدام سلیقه‌ای تصمیم گرفتند او را به بیمارستان رجایی که مرکز تخصصی نیست و مدارکی از بیماری وی نیز در آنجا وجود ندارد اعزام کنند. به علاوه چندی پیش برای هفتمین بار در چهار ماه اخیر از آقای بایمانی نوار قلب گرفته شده و پزشک بهداری مجددا دستور اعزام به بیمارستان صادر کرده است.

۴. فرهنگ پورمنصور به دلیل پارگی تاندوم زانوی راست در ۲۵ مهر ۱۳۹۸ به بیمارستان مدنی اعزام و تحت عمل جراحی قرار گرفت. وی پس از عمل جراحی تحت ۲۰ جلسه فیزیوتراپی در بیمارستان مدنی نیز قرار داشت.

۵. حمزه سواری به دلیل وجود غده در ناحیه پشت زانوی پای راست دچار مشکل جدی در راه رفتن شده و درد شدیدی را نیز در این ناحیه تحمل می‌کند. آقای سواری همچنین از دیسک کمر و مشکلات ستون فقرات نیز رنج می‌برد. وی همچنین به بیماری واریکوسل مبتلاست که موجب درد شدیدی در ناحیه بیضه وی شده است. تاکنون با اعزام درمانی او با دستور امین وزیری، دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی مخالفت می‌شود. بنا به دستور پزشکان در صورت عدم درمان به موقع این غده باعث بروز مشکلات جدی تر حرکتی نیز خواهد شد. همچنین پزشکان برای دیسک کمر و درمان دردهای ستون فقرات وی فیزیوتراپی تجویز کرده‌اند که اقدامی در این خصوص نیز صورت نگرفته است.

۶. حسن صادقی مبتلا به آب سیاه چشم، فشار چشم و همچنین دردهای مفاصل از جمله درد زانوها است. بینایی چشم راست وی نیز به دلیل از میان رفتن عصب چشم کاهش یافته است. با این وجود با مخالفت امین وزیری، دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی تاکنون از اعزام وی ممانعت به عمل آمده است. به علاوه آقای صادقی به عفونت در انتهای معده و ابتدای روده کوچک و زخم معده نیز مبتلاست. حسن صادقی همچنین به دلیل شکستگی استخوان‌ها در ناحیه کف هر دو پا (به دلیل شکنجه‌های متحمل شده در دهه شصت) به سختی راه می‌رود و مجبور به استفاده از کفی طبی است.

۷. ابوالقاسم فولادوند مبتلا به گرفتگی عروق قلبی است با این وجود با مخالفت امین وزیری، دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی از اعزام وی ممانعت به عمل آمده است.

۸. هوشنگ رضایی مبتلا به بیماری دیابت است.

۹. مجید اسدی مبتلا به بیماری‌های گوارشی ازجمله زخم معده و زخم اثنی‌عشر است. وی همچنین از کیست کبد، دیسک کمر و بیماری آنکیلوزان اسپوندیلیت یا همان التهاب ستون فقرات، التهاب شبکیه و عصب هر دو چشم و دیسک کمر رنج می برد. آخرین اعزام آقای اسدی ۲۳ آذر ماه ۹۸ بود که پس از آن با مخالفت امین وزیری، دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی با اعزام وی مخالفت شد.

۱۰. مجید بنازاده امیرخیزی مبتلا به اختلال خواب، آرتروز زانو، دردهای مفاصل ازجمله درد زانو است. او همچنین از پارگی مینیسک زانو و مشکل پروستات نیز رنج می‌برد. آقای امیرخیزی به دلیل بیماری پروستات خود باید هر چند ماه یکبار تحت سونوگرافی قرار گیرد.

۱۱. ایرج حاتمی مبتلا به دیابت، چربی و کلسترول خون است.

۱۲. آرش صادقی در ایام زندان به نوع بدخیم سرطان استخوان به نام کندروسارکوما دچار شده و تحت عمل جراحی قرار گرفته است. با این حال محرومیت آقای صادقی از ادامه روند درمان باعث بروز مشکلات جسمی بسیاری علی الخصوص ناحیه جراحی شده بوده است. وی چندی پیش به دلیل گسترش بیماری و درگیری دو استخوان بالای سینه با بیماری کندروسارکوما مجددا تحت سی جلسه رادیوتراپی و حرکت درمانی قرار گرفت و آزمایش مجدد اسکن مغز استخوان موید علائم امیدوار کننده در بدن است. آقای صادقی از بیماری‌های دیگری از جمله آسم، کولیت روده، ناراحتی شدید معده و کلیه و… رنج می‌برد که همگی از عوارض اعتصاب غذای طولانی بوده و در سایه عدم رسیدگی بدتر شده است. اعزام آقای صادقی به بیمارستان جهت انجام رادیوتراپی به دستور پزشک و به دلیل شیوع کرونا به مدت یک ماه به تعویق افتاده و به نظر می‌رسد که بخش سرطان بیمارستان خمینی تهران موقتا به بیماران مبتلا به کرونا اختصاص داده شده است.

۱۳. بابک دادبخش علیرغم تشخیص مجدد و قطعی بیماری MDD، اختلال دو قطبی با علائم سایکوتیک، بدون توجه به نظر پزشکان در تاریخ ۹ مردادماه ۹۸ به دستور دادستانی و امین وزیری، دادیار ناظر زندانیان سیاسی از بیمارستان روان‌درمانی به زندان بازگردانده شد.

۱۴. علی اسحاق مبتلا به فشار خون، کولیت روده و مینیسک هر دو زانو است. وی همچنین حدود چهار سال پیش دچار سکته قلبی شد. آقای اسحاق به دلیل شیوع ویروس کرونا از اعزام به بیمارستان صرف نظر کرده است.

۱۵. لطیف حسنی مبتلا به بیماری قلبی است. وی از تابستان ۱۳۹۱ پس از سکته قلبی در زندان قرص قلب استفاده می‌کند.

۱۶. فرهاد فهندژ مبتلا به بیماری‌های گوارشی است و از بیماری قلبی نیز رنج می‌برد.

محرومیت از مرخصی و آزادی مشروط

۱. سعید ماسوری از ۲۰ سال قبل از اعزام به مرخصی محروم است.

۲. مطلب احمدیان از ۱۰ سال قبل از اعزام به مرخصی محروم است.

۳. فرهنگ پورمنصور از ۲۰ سال قبل از اعزام به مرخصی محروم است.

۴. محمد علی (پیروز) منصوری از ۱۳ سال قبل از اعزام به مرخصی محروم است.

۵. هوشنگ رضایی از ۱۰ سال قبل از اعزام به مرخصی محروم است.

۶. ابوالقاسم فولادوند از ۷ سال قبل از اعزام به مرخصی محروم است.

۷. اصغر پاداشی از ۱۲ سال قبل از اعزام به مرخصی محروم است.

۸. پیام شکیبا از ۳ سال ۶ ماه قبل از اعزام به مرخصی محروم است. همچنین دادستانی با آزادی مشروط پیام شکیبا که پیشتر توسط زندان ارسال شده، مخالفت کرده است.

۹. مجید اسدی از ۳ سال ۶ ماه قبل از اعزام به مرخصی محروم است. همچنین دادستانی با آزادی مشروط مجید اسدی که پیشتر توسط زندان ارسال شده، مخالفت کرده است.

۱۰. محمد بنازاده امیرخیزی از ۳ سال ۶ ماه قبل از اعزام به مرخصی محروم است. همچنین دادستانی با آزادی مشروط آقای بنازاده امیرخیزی که پیشتر توسط زندان ارسال شده، مخالفت کرده است.

۱۱. آرش صادقی از حدود ۵ سال پیش همزمان با آغاز دوره محکومیت خود از اعزام به مرخصی محروم است.

۱۲. دادستانی با آزادی مشروط لطیف حسنی که پیشتر توسط زندان ارسال شده، مخالفت کرده است.

ابراهیم صدیق همدانی و پسرش سالار صدیق همدانی، دو زندانی سیاسی بعدازظهر امروز سه‌شنبه ۱۴ مرداد از زندان ارومیه به مکان نامعلومی منتقل شدند. از دلایل انتقال این شهروندان اطلاعی در دست نیست.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، بعدازظهر امروز سه‌شنبه ۱۴ مردادماه ۱۳۹۹، ابراهیم صدیق همدانی و پسرش سالار صدیق همدانی، دو زندانی سیاسی از زندان ارومیه به مکان نامعلومی منتقل شدند.

یک منبع مطلع از شرایط آنان در این خصوص گفت: “آقای صدیق همدانی و پسرشان چند روز پیش به دستور مسئول اندرزگاه فردی به نام قره باغی از بند روان درمانی به بند مشاوره منتقل شدند. امروز نیز به دلایل نامشخصی از زندان به مکان نامعلومی در خارج از زندان منتقل شده‌اند”.

ابراهیم و سالار صدیق همدانی پیشتر در تاریخ ۱۳ اردیبهشت امسال در اعتراض به عدم اعطای مرخصی و عدم رسیدگی پزشکی دست به اعتصاب غذا زده و مدتی بعد در پی وعده مساعد مسئولان زندان مبنی بر رسیدگی به خواسته‌هایشان به اعتصاب خود پایان دادند.

ابراهیم صدیق همدانی فرزند صادق و پسرش سالار صدیق همدانی و دخترش مریم در تاریخ ۴ اسفندماه ۹۷ بازداشت و روز سه‌شنبه ۳ اردیبهشت ۹۸، پس از دو ماه بازجویی به زندان مرکزی این شهر منتقل شدند. مریم صدیق همدانی نیز که به بند زنان این زندان منتقل شد در تاریخ ۵ اردیبهشت ۹۸ با تودیع قرار از زندان ارومیه آزاد شد.

ابراهیم و سالار صدیق همدانی بر اساس دادنامه صادره توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب ارومیه هرکدام از بابت اتهاماتی از جمله “اقدام علیه امنیت ملی از طریق عضویت در یکی از سازمانهای مخالف نظام” و “فعالیت تبلیغی علیه نظام” به ۱۶ سال حبس تعزیری محکوم شدند.

گفته می شود ابراهیم صدیق همدانی پیشتر نیز در سال ۸۴ از بابت اتهام همکاری با سازمان مورد اشاره بازداشت و به ۶ سال حبس محکوم شده و پس از تحمل دو سال حبس به صورت مشروط آزاد شد.

لازم به ذکر است که ابتلای ابراهیم صدیق همدانی به بیماری دیابت وی را بیش از سایرین در معرض خطر ابتلا به بیماری کرونا قرار می‌دهد.

جلسه دادگاه تجدیدنظر ۹ تن از شهروندان بهایی به نام‌های عطیه صالحی، رحمت الله دیمی، نسرین قدیری، بنفشه مختاری، فرزانه دیمی، آرزو محمدی، عطاالله ملاکی، رویا ملاکی و سعید ملاکی در تاریخ ۳ شهریور ۹۹ در شعبه ۴ دادگاه تجدیدنظر استان خراسان جنوبی برگزار خواهد شد. این شهروندان پیشتر در مرحله بدوی توسط دادگاه انقلاب بیرجند مجموعاً به ۵۱ سال و ۸ ماه حبس تعزیری محکوم شدند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، جلسه دادگاه تجدیدنظر ۹ تن از شهروندان بهایی ساکن بیرجند در تاریخ ۳ شهریور ۹۹ در شعبه ۴ دادگاه تجدیدنظر استان خراسان جنوبی برگزار خواهد شد.

این شهروندان پیشتر در اردیبهشت‌ماه امسال در مرحله بدوی توسط دادگاه انقلاب بیرجند مجموعاً به ۵۱ سال و ۸ ماه حبس تعزیری محکوم شدند.

بر اساس این حکم که توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب بیرجند به ریاست قاضی حجت نبوی صادر شد، عطیه صالحی، عطاالله ملاکی، فرزانه دیمی، نسرین قدیری، بنفشه مختاری، آرزو محمدی، سعید ملاکی و رویا ملاکی هر کدام به تحمل به ۶ سال حبس تعزیری و رحمت الله دیمی به دلیل کهولت سن به ۳ سال و ۸ ماه حبس تعزیری محکوم شدند.

اتهامات مطروحه علیه این شهروندان “عضویت در تشکیلات غیر قانونی و مخل امنیت فرقه ضاله بهائیت و تبلیغ به نفع تشکیلات بهائیت به عنوان گروه و سازمان مخالف نظام مقدس جمهوری اسلامی” عنوان شده است.

یک منبع مطلع پیشتر در خصوص چگونگی بازداشت این افراد به گزارشگر هرانا گفت: «در خلال مراسم دویستمین سالگرد تولد بهاالله، پیامبر آیین بهایی، دستگیری بهاییان و پلمپ محل کسب آنها در شهرهای مختلف ایران اتفاق افتاد. شهر بیرجند هم از این حملات به جامعه بهایی در امان نموند و نیروهای امنیتی شهرستان بیرجند در اواخر مهرماه ۱۳۹۶ با مراجعه به منزل این افراد، اقدام به تفتیش منزل آنان کرده و تعدادی از وسایلشان را ضبط کردند. این شهروندان در سال ۹۸ برای بازپرسی دو بار به دادگاه احضار شدند و تاریخ دادگاه آنها ۱ اردیبهشت ۱۳۹۹ بود و در تاریخ ۲ اردیبهشت ابلاغیه صدور حکم برایشان پیامک شد و ۳ اردیبهشت حکمشان روی سایت در دسترس قرار گرفت.»

این منبع مطلع در خصوص شرایط نسرین قدیری که اساسا شهروند این شهر محسوب نمی‌شود نیز به هرانا گفت: «خانم قدیری ۶۰ ساله و ساکن مشهد هستند. ایشان فقط از سال ۹۳ تا آخر سال ۹۶ به طور موقت و برای مراقبت از پدرشان که بیمار بودند در بیرجند زندگی می‌کردند. در مهر ۹۶ که از جانب اداره اطلاعات برای بازرسی منازل بهاییان به خانه‌های آنها رفتند، خانم قدیری در مشهد بودند و در بیرجند نبودند اما باز هم نیروهای امنیتی هنگام مراجعه به منزل پدرشان در بیرجند وسایل شخصی او را ضبط کرده و با خود بردند. وی در سال های ۶۲ و ۸۹ هم بازداشت و تحمل حبس کرده بود.»

۹ شهروند بهایی دیگر در بیرجند، در تیر ماه سال ۱۳۹۸ محاکمه و به تحمل حبس محکوم شدند. این افراد دیماه ۹۸ جهت تحمل دوران محکومیت راهی زندان شدند.

شهروندان بهایی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار نفر بهایی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهاییان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.

جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات محمدهادی عرفانیان کاسب، وکیل دادگستری در تاریخ ۲۵ مرداد ۹۹ در شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب تهران برگزار خواهد شد. آقای عرفانیان کاسب در تاریخ ۷ اردیبهشت امسال در پی حضور در شعبه ۲ بازپرسی دادسرای اوین توسط اطلاعات سپاه بازداشت و پس از پایان مراحل بازجویی در تاریخ  ۹ اردیبهشت با تودیع قرار وثیقه تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات محمدهادی عرفانیان کاسب، وکیل دادگستری در تاریخ ۲۵ مرداد ۹۹ در دادگاه انقلاب تهران برگزار خواهد شد.

بر اساس این ابلاغیه آقای عرفانیان کاسب باید در تاریخ ۲۵ مردادماه ۱۳۹۹ در شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی سیدعلی مظلوم حاضر شود.

اتهام مطروحه علیه این وکیل دادگستری “فعالیت تبلیغی علیه نظام” عنوان شده است.

از مصادیق این اتهام، مصاحبه‌های ایشان در مورد قتل موکلش علیرضا شیرمحمدعلی، زندانی سیاسی به قتل رسیده در زندان تهران بزرگ با رسانه‌های داخلی و بازنشر آن توسط رسانه‌های فارسی زبان خارج کشور است.

محمدهادی عرفانیان کاسب روز یکشنبه ۷ اردیبهشت در پی حضور در شعبه ۲ بازپرسی دادسرای اوین بازداشت و به بازداشتگاه اطلاعات سپاه موسوم به بند ۲ الف زندان اوین منتقل شد. آقای عرفانیان کاسب در جریان این جلسه بازپرسی که وکلای او اجازه حضور نداشتند، مورد تفهیم اتهام قرار گرفت.

این وکیل دادگستری نهایتا با تودیع قرار وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی موقتا و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزادشد.

محمدهادی عرفانیان کاسب، وکالت بسیاری از پرونده‌های زندانیان سیاسی از جمله پرونده راحله راحمی ‌پور، مرجان داوری، علیرضا شیرمحمدعلی، زندانی سیاسی به قتل رسیده در زندان تهران بزرگ و برخی از شهروندان بهایی را برعهده داشته است.

Monday, August 3, 2020, Branch 1 of the Kerman Revolutionary Court, presided over by judge Ahmad Ghorbani, sentenced Shahin “Afsaneh” Khakpour, a female civil activist residing in this city to a total of 18 years in prison.

According to Human Rights in Iran, over the past few days, Shahin “Afsaneh” Khakpour, a female civil activist living in Kerman (southeast of Iran), was sentenced by branch 1 of the Revolutionary Court of this city, chaired by judge Ahmad Ghorbani, to a total of 18 years in prison on charges of acting against national security by forming and joining opposition groups, propaganda activities against the regime in favor of dissident groups, insulting Ruhollah Khomeini (the founder of Islamic Republic of Iran), and insulting the leadership (Ali Khamenei). If this sentence is upheld in Court of Appeals and Article 134 of the Islamic Penal Code is applied, this civil activist will be sentenced to 10 years in prison.

According to the indictment issued by the Revolutionary Court of Kerman, Shahin “Afsaneh” Khakpour was sentenced to 10 years in prison for acting against national security by forming and joining opposition groups, 1 year in prison for propaganda activities against the regime in favor of dissident groups, 1 year for insulting the leadership (Ali Khamenei), 1 year in prison for insulting Ruhollah Khomeini (the founder of Islamic Republic of Iran), and to 5 years in prison on charges of membership in anti-regime groups.

In a conversation with the reporter of Human Rights in Iran, a well-informed source said: “After the announcement of the verdict, Shahin (Afsaneh) Khakpour is trying to prepare a defense for an appeal and will protest against the verdict in due diligence term.”

Shahin Khakpour was arrested by IRGC intelligence agents in Kerman on May 28, 2019, and was transferred to the detention center of this security organ in Shiraz Province for interrogation and being informed of her accusations. After intensive interrogations and enduring more than 2 months of uncertainty in custody, she was released on bail pending trial.

Shahin Khakpour had previously been arrested in Kerman on May 28, 2019 for protesting against the compulsory hijab (veiling) and livelihood conditions, and was transferred to the Shiraz detention center. The civil activist was temporarily released from custody after a period of interrogation, until the end of the trial.

This civil activist had previously been arrested twice by security forces in Kerman in 2017 and had been interrogated and charged.

Arresting people without informing them of their charges at the time of arrest and impossibility of access to a lawyer for the accused are among the violations of international human rights instruments, Article 9 of the Universal Declaration of Human Rights and Article 9 of the International Covenant on Civil and Political Rights adopted on December 16,1966.

Also enjoying the right to a fair trial by an impartial tribunal in the presence of a jury and by preserving the right of the accused to appoint his or her lawyer in a trial, is one of the issues accentuated in International Instrument of Human Rights, including Article 10 of the Universal Declaration of Human Rights (UDHR) and Article 14 the International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR), adopted on December 16, 1966.

In most cases, the extrajudicial and arbitrary detention of citizens and civil activists with vague and trumped-up accusations is in the line of suppression of Freedom of Expression and opinion, which in International Instrument of Human Rights, in Article 19 of Universal Declaration of Human Rights, as well as in Article 19 of International Covenant on Civil and Political Rights, adopted on December 16th 1966, there is emphasis on not suppressing of the individuals because of Freedom of Expression and opinion. Regarding the principle of freedom of expression, every individual has the right to express his/her opinions and viewpoints in any way possible, without considering border restrictions.

Sunday, August 2, 2020, The Revolutionary Court of Mariwan issued a lawsuit against Bakhtiar Rahimi, a labor activist residing in this city and sentenced him to 2 years in prison.

According to Human Rights in Iran, during the past few days, Bakhtiar Rahimi, a labor activist living in the city of Mariwan (in Kurdistan Province), was sentenced by the Revolutionary Court of this city to 2 years in prison on charges of “assembly and collision and acting against national security”.

This labor activist was arrested on November 27, 2019 at his workplace located in the Mariwan Electrical Department. After being transferred to the detention center of the security forces and passing the interrogation process and being charged, he was temporarily released on bail on December 21, 2019, pending trial.

Also, Bakhtiar Rahimi had previously been detained by security forces in July 2007, and after being interrogated and serving 11 months in detention, had been released from custody on bail in June 2008 until the end of the trial.

Arresting people without informing them of their charges at the time of arrest and impossibility of access to a lawyer for the accused are among the violations of international human rights instruments, Article 9 of the Universal Declaration of Human Rights and Article 9 of the International Covenant on Civil and Political Rights adopted on December 16,1966.

Also enjoying the right to a fair trial by an impartial tribunal in the presence of a jury and by preserving the right of the accused to appoint his or her lawyer in a trial, is one of the issues accentuated in International Instrument of Human Rights, including Article 10 of the Universal Declaration of Human Rights (UDHR) and Article 14 the International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR), adopted on December 16, 1966.

In most cases, the extrajudicial and arbitrary detention of citizens and civil activists with vague and trumped-up accusations is in the line of suppression of Freedom of Expression and opinion, which in International Instrument of Human Rights, in Article 19 of Universal Declaration of Human Rights, as well as in Article 19 of International Covenant on Civil and Political Rights, adopted on December 16th 1966, there is emphasis on not suppressing of the individuals because of Freedom of Expression and opinion. Regarding the principle of freedom of expression, every individual has the right to express his/her opinions and viewpoints in any way possible, without considering border restrictions.

Article 5 of the Criminal Procedure Code stipulates that the accused shall be informed of the charges and provided access to a lawyer as soon as possible. Other defensive rights are mentioned in law, but extrajudicial actions taken by the security services violate the laws that they themselves drafted and claim to be enforced.

Monday, August 3, 2020, Mashhad security forces arrested Kourosh “Hassan” Hajipour, a constitutionalist civil activist residing in this city and transferred him to an undisclosed location.

According to the report of Human Rights in Iran, Kourosh “Hassan” Hajipour, a constitutionalist civil activist living in Mashhad (northeast of Iran) was arrested by the security forces of this city on Saturday, July 25, 2020, and transferred to an unknown

Talking to the reporter of Human Rights in Iran, a credible source stated: “At the time of Hassan Hajipour’s arrest, the officers refused to provide an arrest warrant or a court order, and after ransacking his home and confiscating his cell phone and a former regime’s flag with the lion and sun emblem in the center, they took this constitutionalist civil activist away with themselves.”

“Hassan Hajipour has only been in contact with his family once since Saturday (July 25, 2020) and has stated that he is being interrogated in the detention center of the Mashhad Intelligence Department, but according to his family’s referral to the Prosecutor’s Office and the Mashhad Intelligence Department, no response has been given to the family”, the reliable source added.

Arresting people without informing them of their charges at the time of arrest and impossibility of access to a lawyer for the accused are among the violations of international human rights instruments, Article 9 of the Universal Declaration of Human Rights and Article 9 of the International Covenant on Civil and Political Rights adopted on December 16,1966.

Also enjoying the right to a fair trial by an impartial tribunal in the presence of a jury and by preserving the right of the accused to appoint his or her lawyer in a trial, is one of the issues accentuated in International Instrument of Human Rights, including Article 10 of the Universal Declaration of Human Rights (UDHR) and Article 14 the International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR), adopted on December 16, 1966.

In most cases, the extrajudicial and arbitrary detention of citizens and civil activists with vague and trumped-up accusations is in the line of suppression of Freedom of Expression and opinion, which in International Instrument of Human Rights, in Article 19 of Universal Declaration of Human Rights, as well as in Article 19 of International Covenant on Civil and Political Rights, adopted on December 16th 1966, there is emphasis on not suppressing of the individuals because of Freedom of Expression and opinion. Regarding the principle of freedom of expression, every individual has the right to express his/her opinions and viewpoints in any way possible, without considering border restrictions.

Article 5 of the Criminal Procedure Code stipulates that the accused shall be informed of the charges and provided access to a lawyer as soon as possible. Other defensive rights are mentioned in law, but extrajudicial actions taken by the security services violate the laws that they themselves drafted and claim to be enforced.

امروز سه شنبه ۱۳ مرداد ماه ۱۳۹۹, در پی یورش ماموران اطلاعات به محل کسب « مغازه کتابفروشی » فریاد عبدی, شهروند ساکن شهرستان کامیاران وی را بازداشت و به بازداشتگاه این ارگان امنیتی منتقل کردند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, روز چهارشنبه ۸ مرداد ماه ۱۳۹۹, فریاد عبدی, فعال محیط زیست ساکن شهرستان کامیاران در پی یورش ماموران اداره اطلاعات به مغازه کتابفروشی وی در این شهرستان بازداشت شد. 

براساس این گزارش, ماموران امنیتی پس از بازداشت فریاد عبدی را به بازداشتگاه اداره اطلاعات شهرستان سنندج منتقل کردند. 

این فعال محیط زیست پیش از این نیز در سال ۱۳۸۶ با اتهام همکاری با یکی از احزاب کُرد مخالف نظام ۲سال حبس تعزیری محکوم شده بود. 

امروز سه شنبه ۱۳ مرداد ماه ۱۳۹۹, علیرغم گذشت بیش از ۴ ماه از سال ۱۳۹۹ اما کارگران شاغل در واحد پاکبانی و فضای سبز شهرداری مریوان کماکان از پرداخت نشدن مطالبات معوق مزدی خود خبر می دهند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از ایلنا, امروز سه شنبه ۱۳ مرداد ماه ۱۳۹۹, کارگران شاغل در واحد پاکبانی و فضای سبز شهرداری مریوان ۳ ماه دستمزد معوقه از پیمانکار این شهرداری طلبکارند. همچنین سایر مطالبات مزدی از قبیل اضافه کاری, عیدی و سنوات خدمت مربوط به سال ۱۳۹۸ این کارگران هنوز به آنها پرداخت نشده است. 

این کارگران در نامه‌ای سرگشاده خطاب به مسئولان شهرداری ضمن اعلام نارضایتی از وضع موجود اعلام کردند: “چرا ما را شرمنده خانواده‌هایمان می‌کنید؛ چرا باید همیشه برای کارمندان رسمی خود حقوق منظم داشته باشید ولی برای کارگران خزانه خالی است و حساب‌ها مسدود؟!”

در ادامه این نامه کارگران این شهرداری همچنین تاکید کردند: “چهار ماه از سال گذشته و هنوز حقوق سال جدید را دریافت نکردیم درحالی که کادر اداری برج ۳ را هم دریافت کردند؛ حالا که دیگر امیدی به وعده‌های شهرداری نیست از فرماندار عزیز، از مسئولین استانی و از نماینده محترم عاجزانه تقاضا داریم فکری به حال آبروی کارگران شهرداری کنند؛ اکثریت ما از سال‌های گذشته معوقات مزدی داریم که این معوقات الان در این وضعیت اقتصادی هیچ نمی‌ارزد؛ سیصد و پنجاه خانواده چشم‌انتظار التفات مسئولان هستند!”