امروز چهارشنبه ۲۷ فروردین ماه ۱۳۹۹, اسماعیل مریدی, زندانی سیاسی محبوس در زندان دیزل آباد کرمانشاه در اعتراض به محرومیت از مرخصی یا تائید درخواست آزادی مشروط اعتصاب غذا کرد. این زندانی سیاسی در حال تحمل ۱۰ سال حبس تعزیری خود است. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از هه نگاو, روز یکشنبه ۲۴ فروردین ماه ۱۳۹۹, اسماعیل مریدی, زندانی سیاسی محبوس در زندان مرکزی « دیزل آباد »کرمانشاه, که ۵ سال از مجموع حبس تعزیری ۱۰ ساله خود را سپری کرده در اعتراض به عدم موافقت با درخواست آزادی مشروط یا مرخصی اعتصاب غذا کرد. 

براساس این گزارش, اسماعیل مریدی, اهل شهرستان ثلاث باباجانی, از سال ۱۳۹۴ پس از تائید حکم حبس تعزیری ۱۰ ساله اش از بابت اتهام “عضویت در حزب حیات کردستان «پژاک», در زندان مرکزی « دیزل آباد» کرمانشاه, در حال سپری کردن دوران محکومیت حبس خود است. 

لازم به ذکر است, این فعال سیاسی در تاریخ ۷ خرداد ماه ۱۳۹۴, توسط ماموران قرارگاه نبی اکرم کرمانشاه بازداشت شد و پس از تکمیل مراحل بازجوئی و ارجاع پرونده اش به شعبه ۴ دادگاه انقلاب کرمانشاه به اتهام حزب حیات آزاد کردستان «پژاک» مورد محاکمه قرار گرفت و به تحمل ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد. 

پس از اعلام اعتراض به حکم صادره توسط دادگاه بدوی و ارجاع پرونده به شعبه ۹ دادگاه تجدیدنظر استان کرمانشاه این حکم عیناً تائید شد. پس از آن پرونده این فعال سیاسی طی ۲ مرحله به دیوان عالی کشور ارجاع شده و هر بار درخواست اعاده دادرسی وی رد شده است.

براساس قانون آزادی مشروط, چنانچه محکومیت حبس تعزیری متهم تا ۱۰سال باشد باید یک سوم مجموع حبس تعزیری خود را سپری کند اما چنانچه محکومیت حبس تعزیری متهم بالای ۱۰ سال باشد فرد زندانی باید نصف دوران محکومیت حبس خود را سپری کند و پس از آن با ارائه درخواست آزادی مشروط با نظر مسئولان زندانی فرد زندانی در آن بسر می برد و همچنین نظر دادستان پیرامون رد و یا تائید درخواست آزادی مشروط زندانی تصمیم گیری می شود.

In the Ahwaz Central Prison, two cases of Coronavirus among political prisoners and three cases of imprison soldiers with the virus have been registered.  For now, they have been transferred to the prison medical center for quarantine.

According to Ahwaz Human Rights Watch, two days after the news of the two poisoners became infected with corona in Ahwaz Central Prison, in Shiban area, 3 cases of coronavirus have now been registered among imprison soldiers and they sent to the prison Medical Center to be quarantined.

The sources also informed that prison authorities had returned all prisoners in the prison medical center to public prison, and only 3 soldiers that are infected by Coronavirus are  there for treatment. This has raised concerns about the spread of the disease among inmates, especially with two political prisoners who have been infected for several days.

The Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners in a report earlier warned about the risk of coronavirus epidemic in the country’s prisons.

امروز چهارشنبه ۲۷ فروردین ماه ۱۳۹۹, دلیر « یدالله » خسروی, فعال محیط زیست محبوس در زندان مرکزی سنندج مجدداً به بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهرستان منتقل شد. وی هفته گذشته پس از اتمام مراحل بازجوئی به این زندان منتقل شده بود.

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از شبکه حقوق بشر کردستان, روز شنبه ۲۳ فروردین ماه ۱۳۹۹, دلیر «یدالله» خسروی, شهروند ساکن سنندج که طی هفته گذشته پس از اتمام مراحل بازجوئی در بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج به زندان مرکزی این شهرستان منتقل شده بود برای دومین بار به بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج منتقل شد. 

براساس این گزارش, پس از مراجعه خانواده دلیر «یدالله» خسروی, به زندان مرکزی سنندج جهت پیگیری تودیع قرار وثیقه برای آزادی موقت وی به آنها اعلام شد که به بازداشتگاه یکی از ارگانهای امنیتی در سنندج منتقل شده است. 

لازم به ذکر است, در تاریخ ۲۲ فروردین ماه ۱۳۹۹,  دلیر « یدالله»خسروی, شهروند ساکن سنندج که پیشتر توسط ماموران اداره اطلاعات در این شهرستان بازداشت شده بود پس از اتمام بازجوئی و تفهیم اتهام همزمان با تبدیل قرار وی از بازداشت به وثیقه ای به مبلغ ۲۰۰ میلیون تومان به زندان مرکزی سنندج منتقل شده بود. 

این فعال محیط زیست از اعضای “جمعیت سبز کردستان”, در تاریخ ۱۱ اسفند ماه ۱۳۹۸, در پی یروش ماموران ماموران اداره اطلاعات این شهرستان به محل سکونت وی در روستای زنان از توابع شهرستان سنندج, بازداشت و به بازداشتگاه این ارگان امنیتی منتقل شده بود. 

دلیر « یدالله»خسروی, پیش از این هم در سال ۱۳۸۵, از بابت اتهام “همکاری با احزاب کورد مخالف نظام”, توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از طی دوران بازجوئی آزاد شده بود. 

دلیر خسروی پیشتر در سال ۸۵ نیز به اتهام همکاری با یکی از احزاب اپوزیسیون کُرد بازداشت و پس از چند ماه آزاد شده بود.

On Tuesday April 24th 2020, Soheil Arabi, the political prisoner, imprisoned in brigade 5 of Greater Tehran Prison was transferred by the officers of IRGC ( Surallah ) base to one of detentions of this Security Organization, in the area of Niayesh Highway in Tehran, under the pretext of being sent to hospital, and was interrogated. In this week it is the second time that this politcal prisoner is transferred from Greater Tehran Prison to IRGC’s ward 1-A in Tehran’s Afsariyeh area.

According to the report of Human Rights in Iran- Soheil Arabi, the political prisoner, incarcerated in brigade 5 of Greater Tehran Prison, on Sunday April 12th 2020, on 11th day of his hunger strike, was transferred by officers of IRGC ( Surallah ) base to one of detentions of this Security Organization in Tehran, under the pretext of being sent to hospital, and after being injected some sedatives, he was transferred to the secret detention of this Security Organization in the area of Niayesh Highway in Tehran and had been under interrogation and threatening for 24 hours by the Interrogators of IRGC ( Surallah ) base. Yesterday, Soheil Arabi was taken back to Greater Tehran Prison, but today he has been transferred again to detention 1-A of this Security Organization in Tehran’s Afsariyeh area.

A credible source while talking to Human Rights Watch in Iran, said: ” While Soheil Arabi was on his 28th day of protesting hunger strike for the purpose of the access of prisoners to the right of treatment and other rights such as the grant of leave or the approval of the request for trial in order to his release on parole, Ali Chahar Mahali, the head of Greater Tehran Prison, notified Soheil of being dispatched to hospital, however this politcal prisoner was delivered to the officers of IRGC ( Surallah ) base.”

This well-informed credible added: ” Soheil Arabi with blindfold on his eyes and handcuffs was taken into one of the secret detentions of IRGC’S Intelligence in area of Tehran’s Niayesh Highway for interrogation and being threatened, because of releasing his last letters and news on Human Rights Medias that are Activists working outside of Iran. The Interrogators threatened this politcal prisoner because of releasing his news about the hunger strike, deprivation of treatment and a fair trial on Medias.

This informed source also added: ” Without any previous notice, Soheil Arabi today again was transferred to IRGC’s 1-A detention in the area of Tehran’s Afsariyeh, under the pretext of being sent to hospital and regarding the announcement by the officers of IRGC ( Surallah) base, he will be interrogated for 21 days. During the interrogation there is the probability of torturing him or filing case against him.

The issue of arbitrary detainment of persons without the justification of their charges, and the culprits’ inaccessibility to a lawyer is a case of violations of Principles noted in International Instrument of Human Rights, Article 9 of Universal Declaration of Human Rights, and Article 9 of International Covenant on Civil and Political Rights adopted on December 16th 1966.

Ebrahim Raeesi, the head of Judiciary, on Sunday November 3rd 2019, with his presence at the meeting of Human Rights Supreme Council in Islamic Republic of Iran which was held in attendance of Ali Shamkhani and Gholam Hossein Mohseni Ezhei, two of senior members in the Judiciary and in the Supreme National Security Counci of IRI, mentioned that the Islamic Republic of Iran under the title of a government that is structurally rooted in accordance with Human Rights Principles.

Also All Khamenei, Islamic Republic leader, in his talks has acclaimed for times that NO citizen in Iran is being prosecuted for their criticism, however the compulsory and ruthlessly suppression and the expanse of security condition and atmosphere is Iran unveils the obvious fact and accentuates the point that the governmental rulers in Iran are the big staff of sophistry, casuistry and arbitrary interpretation.

امروز سه شنبه ۲۶ فروردین ماه ۱۳۹۹, دستکم ۲۳ نفر از فعالان فضای رسانه ای توسط نیروهای امنیتی در اصفهان بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند. بازداشت این شهروندان به دلیل انتشار اخبار مرتبط با ویروس کرونا در ایران بوده است.

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل ایلنا, امروز سه شنبه ۲۶ فروردین ماه ۱۳۹۹, بیست و سه تن از فعالان رسانه ای ساکن استان اصفهان به دلیل فعالیت پیرامون انتشار اخبار مرتبط با شیوع کرونا در ایران توسط ماموران پلیس امنیت بازداشت شدند. 

براساس اعلام محمد حسین اسماعیلی, رئیس پلیس امنیت عمومی استان اصفهان: “در پی رصد اطلاعاتی پلیس امنیت عمومی ۲۳ نفر از افرادی که در فضای مجازی با انتشار اخباری در خصوص بیماری کرونا موجب تشویش اذهان عمومی شده بودند، شناسایی و دستگیر شدند”.

بازداشت این شهروندان در حالی صورت گرفت که در تاریخ ۱۰ فروردین ماه ۱۳۹۹, در ادامه اعمال فشار و گسترش سرکوب آزادی بیان و عقیده در ایران با توجه به تصمیم ستاد مبارزه با ویروس کرونا در ایران انتشار هرگونه نشریه, مجله و روزنامه تا پایان دوره مبارزه با ویروس کرونا در ایران ممنوع اعلام شد.

امروز سه شنبه ۲۶فروردین ماه ۱۳۹۹, حسین شلیباوی و حسین آل ناصر، شهروندان ساکن استان خوزستان پس از بازداشت از سوی نیروهای امنیتی به مکان نامعلومی منتقل شدند.

به گزارش حقوق بشر در ایران, روز یکشنبه ۲۱فروردین ماه ۱۳۹۹, حسین آل ناصر و حسین شلیباوی, شهروندان ساکن استان خوزستان پس از بازداشت توسط ماموران امنیتی در این شهرستان به مکان نامعلومی منتقل شدند. 

براساس این گزارش, ماموران امنیتی پس از بازداشت بدون تفهیم اتهام حسین شلیباوی, فرزند: عادل و حسین آل ناصر، فرزند: ابراهیم متولد ۱۳۸۰ این ۲ شهروند را به مکان نامعلومی منتقل کردند. 

علیرغم پیگیریهای خانواده و نزدیکان این افراد تا لحظه تنظیم این گزارش از مکان نگهداری و اتهامات این افراد اطلاعی در دسترس نیست. 

طی روزهای اخیر موجی از بازداشت بر علیه شهروندان ساکن در شهرستان شادگان و برخی مناطق دیگر استان خوزستان آغاز شده و ماموران امنیتی پس از بازداشت برخی شهروندان آنها را به مکان نامعلومی منتقل کردند. هنوز مشخصی نشده که این دور از بازداشتهای گسترده در استان خوزستان با چه هدفی توسط ارگانهای امنیتی صورت گرفته است.

 با کارشکنی‌ دادستانی تهران کماکان جعفر عظیم زاده، فعال کارگری محبوس در زندان اوین از اعزام به مرخصی محروم مانده است. این در حالی است که وی ۱۵ ماه گذشته را در زندان سپری کرده و مفاد بخشنامه اخیر قوه قضاییه مبنی بر اعطای مرخصی به زندانیان پس از شیوع کرونا شامل حال وی نیز می شود. همزمان خانواده این فعال کارگری دربند، از دریافت پیامکی مبنی بر تشکیل پرونده و طرح اتهامات جدید علیه آقای عظیم زاده از سوی بازپرسی شعبه دوم دادسرای اوین خبر داده اند.

به نقل از اتحادیه آزاد کارگران ایران، دادستانی تهران کماکان با کارشکنی‌های پی در پی مانع از اعزام به مرخصی جعفر عظیم زاده، فعال کارگری محبوس در زندان اوین شده است.

بر اساس این گزارش، مخالفت با آزادی جعفر عظیم زاده در حالی است که وی ۱۵ ماه گذشته را در زندان سپری کرده و مفاد بخشنامه اخیر قوه قضاییه مبنی بر اعطای مرخصی به زندانیان پس از شیوع کرونا شامل حال این فعال کارگری نیز می‌شود.

همچنین گفته می‌شود همزمان با مماتعت از اعزام به مرخصی این فعال کارگری، خانواده او پیامکی مبنی بر تشکیل پرونده و طرح اتهامات جدید علیه آقای عظیم زاده از سوی بازپرسی شعبه دوم دادسرای اوین دریافت کرده‌اند.

اواخر اسفندماه ۹۸، جعفر عظیم زاده به همراه مجید آذرپیک، امیرسالار داوودی و اسماعیل عبدی طی بیانیه‌ای ضمن یادآور شدن تعلل و طولانی شدن در روند اداری و قضایی اعزام زندانیان به مرخصی خواستار رفع موانع اجرای بخشنامه‌ی اعطای مرخصی، برای همه‌ی زندانیان از جمله زندانیان سیاسی شده‌ بودند.

جعفر عظیم زاده، روز سه‌شنبه ۹ بهمن ماه ۹۷ توسط نیروهای امنیتی در منطقه پردیس کرج بازداشت و به کلانتری ۱۱ فردیس منتقل شد. وی در تاریخ ۱۳ بهمن‌ماه طی تماسی تلفنی به خانواده خود اطلاع داد که به اندرزگاه ۸ سالن ۹ زندان اوین منتقل شده است. محمدعلی جداری فروغی، وکیل مدافع این فعال کارگری پیشتر اعلام کرده بود که با پیگیری‌های انجام شده مشخص شد ایشان با نیابت قضایی صادره بر مبنای محکومیت به ۶ سال زندان و برای تحمل این حکم روانه زندان اوین شده است.

محمدعلی جداری فروغی، وکیل جعفر عظیم‌زاده در اسفندماه ۹۷ با اعلام لزوم ارایه درخواست دادرسی مجدد در خصوص پرونده جعفر عظیم زاده گفته بود: “با توجه به اینکه عظیم زاده به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام، به ۶ سال زندان محکوم و در حال سپری کردن آن است و وی به همین اتهامات بدواً در شعبه اول دادگاه انقلاب ساوه به ۱۱ سال زندان محکوم و بر اثر تجدیدنظرخواهی در شعبه ۸ دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی تبرئه شده، نسبت به حکم شش سال حبس در دیوان عالی کشور، درخواست اعاده دادرسی خواهیم داد”.

روز چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸، بنابر اعلام وکیل جعفر عظیم زاده، همزمان با روز کارگر پرونده موکلش به شعبه ۳۳ دیوان عالی کشور ارجاع و رسیدگی به درخواست اعاده دادرسی وی آغاز شد.

روز شنبه ۱۸ آبان ماه ۱۳۹۸، جعفر عظیم زاده از بند ۸ زندان اوین به شعبه دوم بازپرسی ناحیه ۳۳ منتقل شده بود. در این جلسه بازپرسی به آقای عظیم زاده اعلام شده بود که پرونده جدیدی علیه وی بخاطر فایل صوتی که در اعتراض به احکام صادره علیه کارگران از سوی این فعال کارگری منتشر شده بود تشکیل شده است.

علیرغم ابلاغ بخشنامه مرخصی برای زندانیان، تعداد کمی از زندانیان این استان توانسته‌اند به مرخصی اعزام شوند و بسیاری به دلیل عدم توانایی در تامین سند و وثیقه از مرخصی بی بهره مانده‌اند. این موانع برای زندانیان سیاسی بصورت مضاعف وجود دارد.

بطور خاص در خصوص زندانیان سیاسی استانهای تهران و البرز گزارش شده است، امین وزیری، معاون دادستان و دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی که در دفتری در زندان اوین مستقر است با کارشکنی های متعدد مانع از اعزام زندانیان سیاسی به مرخصی می‌شود. خانواده زندانیان سیاسی ضمن مراجعات متعدد برای اخذ مرخصی به نهادهای متفاوت ارجاع داده شده و یا با مانع تراشی‌های جدید مواجه می‌شوند. این امر در حالی است که بسیاری از زندانیان سیاسی به دلیل ابتلا به بیماری‌های متعدد، تغذیه نامناسب و بهداشت نامناسب زندان سیستم ایمنی ضعیفی داشته و در معرض ابتلا به ویروس کرونای جدید قرار دارند.

سه دهه پس از اجرای انواع محرومیت‌های اجتماعی علیه شهروندان بهایی از سوی جمهوری اسلامی، در چند ماه گذشته خودداری سازمان ثبت احوال کشور از صدور کارت ملی هوشمند برای این شهروندان خبرساز شد.

کلید این ماجرا با حذف گزینه «سایر ادیان» از فرم سازمان ثبت‌احوال کشور خورد که متقاضیان دریافت کارت ملی آن را پر می‌کنند. با این کار شهروندان بهایی که از ادعای دروغ اعتقاد به ادیان دیگر پرهیز می‌کنند، به‌طور خودکار از داشتن هویت شهروندی محروم می‌شوند.

جامعه جهانی بهایی بهمن‌ماه سال گذشته در واکنش به این تحول طی یک بیانیه رسمی با تاکید بر این‌که «آموزه‌های بهایی، بهاییان را به صداقت و راست‌گویی فرامی‌خواند و آنان درباره باورهای خود به‌دروغ متوسل نمی‌‌شوند» نوشت که ضوابط جدید پیروان این آیین را مجبور می‌کند که یا در مورد دین خود دروغ بگویند یا این‌که از خدمات اجتماعی ابتدایی نظیر خدمات بانکی یا خریدوفروش املاک و… محروم شوند.

 «سیف‌الله ابوترابی»، رییس سازمان ثبت‌احوال کشور بهمن‌ماه سال گذشته در مورد حذف گزینه سایر ادیان در فرم متقاضیان دریافت کارت ملی هوشمند، گفته در جمهوری اسلامی تنها ادیان اسلام، زرتشتی، مسیحی و کلیمی به رسمیت شناخته شده و شهروندان باید یکی از همین گزینه‌ها را برای دریافت کارت انتخاب کنند.

به همین بهانه یعنی رسمیت نداشتن آیین بهایی در جمهوری اسلامی، شهروندان معتقد به این آیین از اواسط دهه شصت و با مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی از بسیاری از حقوق اجتماعی، ازجمله حق انتخاب شغل، حق تحصیل دانشگاهی و حق برگزاری مراسم مذهبی و… محروم شده‌اند.

آن‌ها برای تغییر این وضعیت، اقدامات مختلفی را از رایزنی با مقامات جمهوری اسلامی تا درخواست از نهادهای حقوق بشری برای فشار بر این حکومت در دستور کار قرار دادند.

بهاییان همچنین برای جبران محرومیت خود از حقوق اجتماعی نهادهایی مستقل را تشکیل داده‌اند. ازجمله این نهادها BIHE یا موسسه علمی آزاد بهاییان است که این شهروندان در آن تحصیلات دانشگاهی را طی می‌کنند.

این دست اقدامات هم البته از سوی جمهوری اسلامی در طی این سال‌ها بی‌پاسخ نماند. بازداشت و صدور احکام سنگین برای بهاییانی که در دانشگاه مستقل خود فعالیت می‌کنند، تنها بخشی از برخوردها بوده است.

از آن‌سو، انواع اقدامات شهروندان بهایی در مقابل محرومیت‌های اجتماعی خود، تقریبا هیچ پاسخ مثبتی از سوی جمهوری اسلامی به همراه نداشته است. برخی اوقات البته بارقه‌هایی از امید برای آن‌ها زنده شد که خیلی زود پاسخ آن را از حکومت دریافت کردند؛ امید هست امّا نه برای شما.

یکی از این بارقه‌های امید، لایحه دولت برای الحاق یک تبصره به «قانون سنجش و پذیرش دانشجو» بود. مصوبه‌ای که در آن تأکید شده  به‌غیراز «محکومان قطعی» به جرایم «جاسوسی»، «سازمان‌یافته»، «قاچاق انسان» و «محاربه»، بقیه شهروندان را نمی‌توان از حق اساسی آموزش محروم کرد.

چون نام بهاییان در فهرست محرومان از تحصیل این مصوبه نبود، برخی احتمال دادند که جلوگیری از ورود این شهروندان به مدارس و دانشگاه‌ها کمرنگ‌تر شود اما این اتفاق نیفتاد.

بااین‌حال و باوجود همه ناامیدی‌ها پرونده محروم کردن بهاییان از دریافت کارت ملی هوشمند را شاید بتوان تنها عقب‌نشینی نسبی جمهوری اسلامی در برابر فشار بر این شهروندان دانست. جایی که به گفته حقوق‌دانان، داشتن کارت ملی با دارا بودن هویت برای هر فرد با تابعیت ایرانی برابر است و هیچ شهروندی، حتی مجرمان را نمی‌توان از آن محروم کرد.

به گفته حقوق‌دان و مشاور «ایران‌وایر» در «قانون تابعیت» جمهوری اسلامی شرایط داشتن تابعیت ایرانی مثل متولد شدن از پدر و مادر ایرانی ذکر شده است و طبق این قانون، هر کس، با هر عقیده‌ای، تنها به‌شرط داشتن تابعیت ایرانی، حتما حق داشتن کارت ملی را دارد.

بر همین اساس بود که «موسی برزین خلیفه‌لو»، حقوق‌دان مشاور ایران‌وایر به همه شهروندان بهایی پیشنهاد کرد علیه این اقدام سازمان ثبت‌احوال کشور به دیوان عدالت اداری شکایت کنند. به گفته او با تسلیم این شکایت، سازمان ثبت‌احوال موظف خواهد بود که مستندات قانونی خود را برای حذف گزینه «سایر ادیان» از فرم متقاضیان دریافت کارت ملی ارائه کند.

براساس آنچه در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، دست‌کم یک تن از شهروندان بهایی شکایت خود را از عملکرد سازمان ثبت‌احوال در دیوان عدالت اداری ثبت کرده و رأی صادرشده اولیه هم به نفع او صادر شده است.

هنوز البته از رای نهایی این شعبه دیوان عدالت اداری خبری منتشر نشده امّا همین گام نخست، امیدها را برای عقب‌نشینی جمهوری اسلامی از فشار بر بهاییان برای اولین بار در طول عمر این حکومت زنده کرده است.

 

«هیمن مام قادر» زندانی سیاسی اهل بوکان، پس از سپری نمودن سە سال از دوران ۵ سالە محکومیت خود مشمول عفو نوروزی شدە و از زندان بوکان آزاد شد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، روز شنبە ٢٣ فروردین ماه ۱۳۹۹، «هیمن مام قادر» زندانی سیاسی اهل بوکان، پس از سپری نمودن سە سال از دوران ۵ سالە محکومیت خود مشمول عفو نوروزی شدە و از زندان بوکان آزاد شد.

«هیمن مام قادر» خرداد ماه ۱۳۹۶، در بانه بازداشت و به اداره اطلاعات سنندج منتقل شد وی روز شنبه ٢٠ آبان ماه ١٣٩۶، توسط دادگاه انقلاب اسلامی سقز به اتهام «همکاری با احزاب کُردی» به پنج سال حبس تعزیری محکوم گردید.

On Monday April 13th 2020, following a rush by Intelligence Office agents in Ahwaz, Ali Reza “Oday” Kroushnat and Zia Kroushnat were detained and transferred to an unknown location. Also Abdol Khalegh Jenami and Mahdi Aboudi, two citizens in Shadegan Province were detained by Intelligence Office agents in this city.

According to the report of Human Rights in Iran- On Sunday April 2020, Ali Reza “Oday” Kroushnat and Zia Kroushnat, two citizens living in Ahwaz were detained by Intelligence Office agents in this city. Also on Thursday April 9th 2020, Abdol Khalegh Jenami and Mahdi Oboudi, two citizens living in Shadegan were detained without any charge and there is not any information about their condition.

Ali Reza ” Fadi ” Kroushnat, son of Abdol Aziz, a graduate in law, M A degree, and Zia Kroushnat, son of Feisal, were detained without any explanation of their accusation. No information is obtained from these persons’ state and location.

Intelligence Office agents in Shadegan city, arrested Abdol Khaleq Jenami, son of Jader, aged 29, and Mahdi Aboudi, son of Razzagh, aged 16 without any charge, and there is not any knowledge of the situation of these two citizens

Human Rights in Iran had released a report on Thursday April 9th 2020, in which had described the detainment of Adi Khanafreh, a 16 years old citizen residing in Shadegan around Khuzestan.

Also the individuals arbitrary detainment and the lack of justification about their accusations at all time of detention and the inaccessibility of the accused to a lawyer are instances of violation of International Instrument of Human Rights, Article 9 Universal Declaration of Human Rights and also International Covenant of Civil and Political Rights, adopted on December 16th 1966.

The issue of arbitrary detainment of persons without the justification of their charges, and the culprits’ inaccessibility to a lawyer are some cases of violations of Principles noted in International Instrument of Human Rights, Article 9 of Universal Declaration of Human Rights, and Article 9 of International Covenant on Civil and Political Rights adopted on December 16th 1966.

The individuals’ accessibility to the right of a fair judgement by an impartial court is one of the emphasized cases in International Instrument of Human Rights, Article 10 of Universal Declaration of Human Rights, as well as in Article 14 of International Covenant on Civil and Political Rights adopted on December 16th 1966.

khalegh Jenami

Alireza karoshat

Mehdi aboudi

Zeya Karoshat