«میخواستند با درد کشیدنهایم و این فشارها از عقیدهام صرفنظر کنم. گرایش سیاسی مرا مثل چماق بر سرم میکوبیدند. زمان فوت پدرم، مرخصی حق من بود؛ اما نگذاشتند. قاضی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب پیام داده بود چند خط توبهنامه بنویس تا ببینم چکار میکنم. من خودم دردکشیده این جامعه هستم و در کنار مردم برای آزادی، مبارزه کردم. توبه معنی ندارد.» این گوشهای از گفتگوی سمانه نوروزمرادی زندانی سیاسی طرفدار پادشاهی مشروطه با «ایرانوایر» است که به دلیل شیوع ویروس کرونا به مرخصی اعزام شده است.
***
شیوع ویروس کرونا در ایران و گسترش آن در زندانهای مختلف کشور، باعث شد تا برخی زندانیان ازجمله تعدادی از زندانیان سیاسی و عقیدتی برای جلوگیری از ابتلا به این ویروس به مرخصی اعزام شوند. «سمانه نوروزمرادی»، یکی از ۲۸ زن زندانی در بند زنان زندان اوین است که به مرخصی آمده است.
به گفته او تا هفته اول اسفند و پیش از فراگیر شدن ویروس کرونا، بند نسوان دارای ۴۸ زندانی بود: «تعدادی هم در سلولهای انفرادی ۲الف و ۲۰۹ هستند که از آمار دقیقشان بیاطلاعم. ولی بند نسوان تا ۲۹ اسفند از ۴۸ نفر به تقریبا ۲۰ نفر رسید. ۲۸ نفر به مرخصی اعزام شدند اما از خانمها آتنا دائمی، ارس امیری، مریم اکبری منفرد، منیره عربشاهی، یاسمن آریانی، صبا کردافشاری، راحله احمدی، نسرین ستوده و ۱۲ نفر دیگر اعزام نشدند.»
او درباره وضعیت بهداشتی بند زنان زندان در زمان شیوع ویروس کرونا میگوید: «بند زنان فاقد شوینده و مواد ضدعفونی بود. ولی زندانبانان ماسک، دستکش، ژل ضدعفونی و… داشتند. وقتی اعتراض کردیم چرا به بند ندادهاند، مامای بهداری گفت: ما فرستادیم ولی متوجه شدیم جیره بند را هم دفتر بند تصاحب کرده است.»
خانم نوروزمرادی متولد نهم آبان ۱۳۶۵ در شهرستان تنکابن (شهسوار) است. فوقلیسانس کارگردانی تئاتر دارد و از فعالان سیاسی طرفدار پادشاهی مشروطه محسوب میشود. شهریور ۱۳۹۷ او به دلیل فعالیت در «کمپین بازگشت شاهزاده» توسط نیروهای اطلاعات سپاه بازداشت و پس از حدود یک ماه بازجویی، با تودیع وثیقه پانصد میلیون تومانی بهصورت موقت آزاد شد. کمپین بازگشت شاهزاده از اواخر سال ۱۳۹۴ توسط عدهای از هواداران «رضا پهلوی»، فرزند آخرین شاه ایران در داخل و خارج از کشور، راهاندازی شد.
نوروزمرادی، هدف اصلی این کمپین را «معرفی رضا پهلوی، افکار و اهداف دموکراتیک او به ایرانیان داخل کشور»، «ساماندهی و سازماندهی مبارزات خشونتپرهیز» و «نافرمانیهای مدنی» میداند و ادعا میکند که طرحهای این کمپین در ایران با اقبال عمومی مواجه شده است.
این فعال سیاسی طرفدار پادشاهی مشروطه در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی «ایمان افشاری» با اتهامات «اجتماع و تبانی و اقدام علیه امنیت ملی کشور»، «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به بنیانگذار انقلاب» و «توهین به آیتالله خامنهای» محاکمه و به ۸ سال حبس تعزیری محکوم شد. حکمی که براساس قانون مجازات اسلامی، اشد آن یعنی ۵ سال از آن اجرا میشود. حکم او البته به دلیل عدم اعتراض و تسلیم به رای درنهایت به ۳ سال و ۹ ماه حبس کاهش پیدا کرد. او از چهارم اردیبهشت ۱۳۹۸ برای اجرای حکم زندان بازداشت و به بند زنان زندان اوین منتقل میشود.
سمانه نوروزمرادی درباره نحوه دستگیری خودش به ایرانوایر میگوید: «یکی از دوستانم که در کمپین فعالیت داشت و با من زندگی میکرد شناسایی و بازداشت شده بود. او در جریان بازجوییها، مجبور به اعتراف علیه من شده و با آنها همکاری کرده بود. سپاه ثارالله با همکاری او در خانهام شنود کار گذاشته بود. بعد این اتفاق من هم دستگیر شدم. من یک ماه در بازداشت، بازجویی شدم. دو هفته اول هیچکس خبر نداشت من کجا هستم.»
او در مدت بازجویی و حضورش در سلول انفرادی، به علت عدم امکان رعایت بهداشت و رسیدگی پزشکی، به عفونت پستان دچار شد. عدم رسیدگی بهموقع و شروع درمان در مدت تحمل محکومیت در زندان هم منجر به رشد و بزرگتر شدن تومور در سینه او شده است. سابقه سرطان پستان در خانواده این زندانی سیاسی و درگیری مادر و خالهاش با این بیماری بر استرسهای او افزوده است. به باور او عدم اهمیت به بیماری زندانی شکنجه مضاعفی است که بهصورت مرسوم در بازجویی و در زندانها، علیه زندانیان سیاسی و عقیدتی به کار گرفته میشود.
روز بیستم مهر ۱۳۹۸ پدر سمانه نوروزمرادی بر اثر ایست قلبی درگذشت. سمانه در تماس تلفنی با مادرش از درگذشت پدر مطلع شد ولی مقامات زندان و دستگاه قضایی از دادن مرخصی به او برای شرکت در مراسم تشییع پیکر پدرش خودداری کردند. «نرگس محمدی»، سخنگو و نایبرییس کانون مدافعان حقوق بشر که آن روزها در زندان اوین بسر میبرد، ۱۹آبان۱۳۹۸ در واکنش به عدم اعطای مرخصی او، نامهای نوشت. او ضمن انتقاد از عدم اعطای مرخصی به سمانه برای شرکت در مراسم تشییعجنازه پدرش از دستوپنجه نرم کردن این زندانی با بیماریهای مختلف این زندانی خبر داد: «پیش از فوت پدرش، شبها که دیرهنگام از کنار تختش میگذشتم، سمانه بیدار بود و از شدت درد ناشی از بیماری لوپوس مفصلی که ۱۵ سال است مبتلاست، به خود میپیچید. کلافه بود و با چهرهای دردآلود حتی کلامی به زبان نمیآورد. حملههای مکرر این بیماری مزمن و عدم دسترسی او به دارو و معالجه، باعث پیشرفت بیماری و بروز و تشدید عوارض و سایر بیماریها ازجمله سنگ کلیه، زخم معده و تورم روده و… شده است. شهریورماه پزشک متخصص زنان زندان با تشخیص وضعیت پرخطر سینههایش که با خروج عفونت شدید همراه است و ما همه شاهد هستیم، درخواست سونوگرافی و ماموگرافی اورژانسی نمود که هنوز انجام نشده و لذا درمان شروع نشده است.»
سمانه نوروزمرادی در مورد بیماری خود و عدم امکان پیگیری درمان یا گرفتن دارو در زندان میگوید: «در ۶ ماه اول آزمایش ANA که یکی از آزمایشهای تشخیص این بیماری است انجام نشد. پزشک عمومی بهداری اوین هم خودسرانه دوز اصلی دارویم را از ۵۰ به پایینترین حد ممکن یعنی ۵ رساند. دوز پایین برایم بیفایده بود. برای تسکین درد، مجبور بودم یک ورق قرص را کامل بخورم. این باعث شد دچار خونریزی چشمی، کیست تخمدان، سنگ کلیه، ورم روده و زخم معده و… بشوم. تنها با رسانهای شدن وضعیتم و فشار افکار عمومی، دوز اصلی دارو را به من دادند. این تاخیر باعث شد عفونت سینه من در انفرادی که عفونت سادهای بود و با چرکخشککن هم درمان میشد، به شدیدترین حد ممکن رسیده و منجر به رشد و بزرگتر شدن تومور سینهام بشود. این درد، همراه با فشارهای عصبی و روانی، عدم دسترسی به دارو و عدم اعزام به بیمارستان یا مرخصی درمانی تمام مدت با من همراه بود.»
خانم نوروزمرادی درباره وضعیت رسیدگی به بیماران بند زنان زندان اوین میگوید: «من تنها بیمار آن بند نیستم. خیلی از مسایل مثل حضور پزشک در ساعات مختلف شبانهروز، ضروری است. بهداری اوین بهشدت در این مورد کمکاری میکند. مشکل بعدی داروست که یا بهداری ندارد و یا از تامین دارو ناتوان است. اگر دارو هم توسط خانواده زندانیان تهیه بشود، اجازه نمیدهند به دست زندانی برسد.»
این طرفدار پادشاهی مشروطه که در جریان بازداشت و بازجویی و دادگاه از داشتن وکیل محروم بوده، میگوید: «بعد از آن که حکمم صادر شد، دنبال وکیل رفتم. من برای پیگیری وضعیتم در پزشکی قانونی وکیل لازم داشتم. ولی خیلی طول کشید تا وکیلی پیدا کنم. در پرونده من براندازی آمده بود و به دلیل مواضع سیاسیام وکلا واهمه داشتند و پرونده را قبول نمیکردند. تا اینکه سرانجام در هفته دوم اسفندماه آقای بابک پاکنیا پرونده مرا پذیرفت و پیگیری برای مراحل پزشک قانونی و شرایط وخامت بیماری و عدم تحمل کیفر یا مجازات جایگزین حبس را شروع کردند.»
سمانه نوروزمرادی که با کفالت مادرش تا ۱۵ فروردین در مرخصی است در پی اعزام به مرخصی برای دیدار مادر به شهرستان رشت رفته و امیدوار است مرخصیاش با وضعیت پیشآمده ویروسی در کشور تمدید شود، میگوید: «با این وضعیت پرخطر و قرنطینه، نه میتوانم بر سر مزار پدرم بروم و نه پیگیر درمانهای تخصصیام بشوم.»
Hoghoghebashar.iran 