سی و هشت روز پس از اعلام رسمی شیوع ویروس کرونا در ایران، از نخستین دقایق بامداد جمعه هشتم فروردین ماه طرح تشدید فاصله‌گذاری اجتماعی مصوب ستاد ملی مبارزه با کرونا با هدف کاهش حداکثری تردد میان استان‌ها و کاهش سفرهای بین شهری در بسیاری از استان‌های ایران به اجرا گذاشته شد.

بنابر اعلام پایگاه اطلاع‌رسانی دولت، این طرح از  بامداد جمعه هشتم فروردین ماه آغاز و تا ۱۵ فروردین ماه اجرا می‌شود و در صورت تصویب ستاد ملی مدیریت بیماری کرونا، اجرای طرح تمدید خواهد شد.

مقام‌های استان‌های مختلف ایران از جمله بوشهر،گیلان،اصفهان،کرمانشاه،زنجان، سمنان، خراسان‌رضوی، خراسان‌جنوبی، خوزستان، کرمان، فارس، مرکزی، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، قم، هرمزگان و دیگر استان‌های ایران اعلام کردند که طرح محدودیت تردد و بستن ورودی و خروجی را به اجرا گذشته‌اند.

در استان تهران به گفته استاندار محدودیت و منع تردد در چهارده محور به اجرا گذاشته شده است.

به گفته منابع دولتی محدوده اعمال این محدودیت‌ها برای استان تهران از جمله در محورهای آزادراه تهران – شمال انتهای اتوبان آزادگان، آزادراه تهران – کرج حدفاصل علی آباد، جاده قدیم تهران – قم حدفاصل گردنه نعلبندان، اتوبان تهران – ساوه حدفاصل عوارضی قدیم، جاده قدیم تهران – ساوه حدفاصل میدان الغدیر، جاده هراز انتهای شهر آبعلی، جاده فیروزکوه حدفاصل پلیس راه فیروزکوه، بزرگراه امام رضا حد فاصل پلیس راه شریف آباد و محور ورامین حدفاصل سه‌راه چرمشهر آغاز شده است.

فرمانداری ویژه ری نیز در نخستین ساعات بامداد جمعه اعلام کرد که محدودیت تردد در محورهای جنوب استان تهران با استقرار نیروهای راهداری، پلیس‌راه و هلال احمر به اجرا گذاشته شده است.

در استان اصفهان که به ویژه شهرهای کاشان و آران و بیدگل در آن از کانون‌های اصلی شیوع کروناست و تاکنون چند صد تن جان‌باخته‌اند، عباس رضایی اعلام کرد که از ساعت صفر جمعه هشتم فروردین‌ماه همه ورودی‌های شهرهای استان اصفهان بر روی ورود افراد غیر بومی مسدود شده است.

محمدرضا حبیبی، رییس دادگستری استان اصفهان، گفت که اجرای محدودسازی ترددها و ممنوعیت ورود خودرو و افراد غیربومی به شهرستان‌ها و روستاها لازم الاجراست و ماموران مستقر در مبادی ورودی و خروجی اصفهان از حمایت قضایی برخوردارند.

حجت‌الله غلامی، سخنگوی ستاد کنترل کرونا در استان اصفهان، نیز اوج این طرح را روزهای ۱۲ و ۱۳ فروردین عنوان کرد و گفت که «در این دو روز هر خودرویی که در استان اصفهان در حال تردد باشد اعمال قانون و جریمه خواهد شد.»

در استان گیلان یکی دیگر از کانون‌های شیوع کرونا، محمود قاسم‌نژاد، معاون استاندار گیلان گفت که طرح مسدودسازی ورودی‌های گیلان از نخستین دقایق بامداد جمعه برای دو هفته آغاز شده و افراد غیر بومی و غیر ساکن شهرهای گیلان، حق ورود به این شهرها را ندارند.

به گفته قاسم‌نژاد آدر جریان اجرای این طرح حتی از افرادی که بومی گیلان هستند و از استان خارج شده اند، برای ورود به این استان باید از طریق افرادی که در ورودی شهرها مستقر شده‌اند مورد شناسایی قرار گیرند و این کار از طریق پلاک خودرو، بیمه  خودرو و کد ملی انجام می‌شود.

در تعدادی از استان‌ها چون استان آذربایجان شرقی کنترل مبادی ورودی و خروجی از سوی یگان‌های ارتش انجام می‌شود اما در اغلب استان‌ها تاکنون نیروی انتظامی مجری این طرح بوده است.

حسین اشتری، فرمانده نیروی انتظامی، نیز با اعلام آغاز تشدید محدودیت‌های تردد گفت که این طرح در تمام استان‌ها اجرا می‌شود و در جریان اجرای آن فقط ساکنان شهر‌ها اجازه ورود را خواهند داشت و مسافران و افراد غیربومی، اجازه عبور از کنار گذر شهر‌ها را دارند.

اشتری تاکید کرد که در جریان اجرای این طرح همه سفر‌های برون شهری قطع می‌شود و فقط خودرو‌های نقلیه باری حامل موادغذایی و سوختی، امدادی، انتظامی، درمانی، اورژانس و آتش نشانی از این موضوع مستثنی خواهند بود.او گفت که واحد‌های صنفی چون نانوایی‌ها، سوپر مارکت‌ها، فروشگاه‌های مواد غذایی و خوراکی مایحتاج ضروری و نیاز اولیه مردم را عرضه می‌کنند، هرگز تعطیل نمی‌شوند و به شهروندان خدمات ارائه می‌دهند.

مقام‌های حکومتی این طرح را «فاصله‌گذاری اجتماعی» می نامند و به کار بردن عنوان «قرنطینه» برای آن امتناع می‌کنند چنانکه قاسم‌نژاد معاون استاندار گیلان روز پنج‌شنبه پس از انتشار خبر قرنطینه شدن بندرانزلی به علت جلوگیری از شیوع بیشتر کرونا، این خبر را تکذیب کرد و گفت در گیلان چیزی به اسم قرنطینه نداریم بلکه طرح مسدودسازی محورها اجرا می‌شود.

دولت روحانی اعلام کرد که هدف طرح تقویت فاصله گذاری اجتماعی کمک به تشدید قطع زنجیره انتقال بیماری با رویکرد کاهش تماس‌ها، عدم برگزاری اجتماعات و حذف ترددهای غیرضروری در سطح کشور است.

مسعود پزشکیان، نایب رییس مجلس شورای اسلامی، این اقدامات را برای کنترل شیوع کرونا مثبت اما ناکافی دانست و با انتقاد از اقدام‌های قطره‌چکانی، گفت: «برای مقابله با کرونا باید مانند برخی کشورهای اروپایی قرنطینه کامل انجام شود، برای مهار این بیماری نباید قطره‌چکانی عمل شود.»

او گفت: «کل حاکمیت باید سریع‌تر تصمیمات قاطع‌تری اتخاذ کنند تا هم مانع گسترش کرونا شده و هم از خستگی خارج از ظرفیت کادرهای درمانی جلوگیری کنند.»

پزشکیان تاکید کرد که با برخورد قاطع ‌و با قدرت می‌توان حداقل در یک ماه کرونا را مهار و کنترل کرد، در غیر این صورت کرونا مهمان ما خواهد بود و تا بیش از خرداد طول خواهد کشید.

روزنامه وال‌استریت‌جورنال با اشاره به اینکه در میانه بحران شیوع کرونا، مقامات جمهوری اسلامی از آمریکا می‌خواهند که تحت عنوان امور انسان‌دوستانه تحریم‌ها علیه این کشور برداشته شود، نوشت: «اگر تحریم‌های آمریکا مقصر اصلی این وضعیت بود، منطقی به نظر می رسید که این تحریم‌ها لغو شوند اما در حقیقت مقصر واقعی وضع موجود در ایران بی‌کفایتی رژیم و منفعت‌طلبی آن است.»

روزنامه وال‌استریت‌جورنال، روز پنج‌شنبه نوشت: «دونالد ترامپ، رییس‌جمهور آمریکا، باید در برابر این تقاضا مقاومت کند.»

به گفته وزارت بهداشت جمهوری اسلامی، تاکنون ۲۹ هزار و ۴۰۶ نفر در ایران به کرونا مبتلا شده و دو هزار و  ۲۳۴ نفر جان خود را از دست داده‌اند. با شدت گرفتن شیوع کرونا، مردم عادی در ایران و زندانیان غربی که در این کشور هستند، از شرایط موجود بیشترین رنج را می‌برند.

وال‌استریت‌جورنال  نوشت که «این تحریم‌ها نبودند که دولت ایران را مجبور کنند برای جلب رای‌دهندگان بیشتر در انتخابات، تا مدت‌ها خطر کرونا را مخفی کنند؛ این تحریم‌ها نبودند که به هواپیمایی ماهان اجازه دادند در فاصله ۱۵ بهمن تا چهارم اسفند سال گذشته ۵۵ پرواز از چین به ایران داشته باشد؛ تحریم‌ها نبودند که باعث شوند با وجود شیوع کرونا مقامات برگزاری نماز جمعه را در سراسر کشور تا مدت‌ها ادامه دهند؛ و بالاخره تحریم‌ها نبودند که جلوی رژیم را در اعمال قرنطینه گسترده در کشور بگیرند.»

این روزنامه یادآوری کرد که «محدودیت‌های آمریکا بر فعالیت‌های اقتصادی رژیم ایران شامل غذا و دارو نمی‌شود» و نوشت: درست است که در گذشته بانک‌ها تمایل به انجام برخی تراکنش‌ها نداشتند، اما ماه گذشته آمریکا و سوئیس کانال شفاف‌تری را ایجاد کردند تا نقل و انتقال پول برای غذا و دارو میسر شود. اما مردم ایران هیچ بهره معناداری از این اتفاق نبرده‌اند.

وال‌استریت‌جورنال نوشت که «رژیم ایران حتی کمک پزشکان بدون مرز را نیز رد کرده‌اند و به این سازمان گفتند که ایران به کمک نیروهای خارجی» نیازی ندارد. حتی اگر پول به دست دولت برسد، این‌بار مشکل فساد است که سر برمی‌آورد.»

سال گذشته وزیر بهداشت دولت حسن روحانی اعلام کرد که بیش از یک میلیارد دلار پولی که به واردات دارو اختصاص داده شده بود ناپدید شده است. در همان شرایط، ۱۷۰ میلیون دلار از یارانه امکانات پزشکی صرف خرید تنباکو شد. وال‌استریت‌جورنال تاکید کرد که «کارزار تحریم، جمهوری اسلامی را از دریافت صدها میلیون دلار محروم کرده است اما برداشتن تحریم‌ها تنها پول بیشتری را در اختیار سپاه پاسداران قرار می‌دهد، نه مردم ایران.»

این روزنامه با اشاره به اینکه قرارداد هسته‌ای سال ۲۰۱۵ با دولت اوباما، مقادیر انبوهی پول را در اختیار جمهوری اسلامی گذاشت، اما عموم مردم ایران عمدتا از فواید آن محروم ماندند، نوشت که «در عوض، این رژیم ۱۶ میلیارد دلار برای حمایت از تروریسم در نقاط مختلف جهان صرف کرد.»

وال‌استریت‌جورنال با اشاره به اینکه برداشتن تحریم‌ها بدون اینکه به مردم ایران فایده‌ای برساند، تنها موقعیت متزلزل حکومت را محکم خواهد کرد، تاکید کرد: «درصورتی‌که ایران هزینه ساخت موشک، بلندپروازی‌های هسته‌ای و ماجراجویی‌های نظامی را کاهش دهد، برای خرید دارو به اندازه کافی پول خواهد داشت. در چنین شرایطی جلوگیری از رسیدن صدها میلیارد دلار به جمهوری اسلامی، بهترین راه برای کمک به مردم ایران و در نگاهی وسیع‌تر مردم خاورمیانه است.»

Today, on Thursday March 26th 2020, Soheil Arabi, the political prisoner jailed in Bridge 3 of Greater Tehran Prison, broke his hunger strike. This political prisoner’s hunger strike was a protestation for his deprivation of the right of treatment for his Hydrocele (a fluid-filled sac around a testicle) caused by the kick struck to his testicle from the Interrogator of Revolutionary Guard Corps’s (Tharullah Camp) and for restrictions of other citizenship rights.

According to Human Rights in Iran, Today on March 26th 2020, Soheil Arabi, the political prisoner jailed in Bridge 3 of Greater Tehran Prison is going on his 12th day of hunger strike. He broke his hunger strike after the prison officials said to him his requests such as dispatching him to special medical care and his parole would be fulfilled. After so many cases lodged against him by IRGC’s Intelligence, he was totally sentenced to serve 11 years in prison, that up to now he has served 6 years of the conviction.

Quoted from a source close to Soheil Arabi, speaking to the reporter of Human Rights in Iran, it was also reported: ” Today in morning, after one of the officials of Greater Tehran Prison had promised Soheil to send him to hospital, and moreover 50 of political prisoners, arrested during the mid November protest rallies would be released temporarily after being sent to dispensary of prison, then he broke his hunger strike.

In addition, this informed source said: ” At the same time of dispatching Soheil Arabi to the dispensary of Greater Tehran Prison for preliminary examinations, the dispensary physician of this prison ordered that up to Saturday April 4th, Soheil be sent to the special medical care for surgical operation.”

The individuals’ accessibility to the right of a fair judgement by an impartial court is one of the emphasized cases in International Instrument of Human Rights, Article 10 of Universal Declaration of Human Rights, as well as in Article 14 of International Covenant on Civil and Political Rights adopted on December 16th 1966.

The suppression of social activists in Iran also violates the Freedom of Speech Principle, highlighted in International Instrument of Human Rights, Article 19 of Universal Declaration of Human Rights and also in Article 19 of International Covenant on Civil and Political Rights adopted on December 16th 1966, focusing on the right of individuals to put out their thoughts, opinions, ideas and Political-ideological viewpoints.

Likewise the issue of arbitrary detainment of persons without the justification of their charges, and the culprits’ inaccessibility to a lawyer are some cases of violations of Principles noted in International Instrument of Human Rights, Article 9 of Universal Declaration of Human Rights, and Article 9 of International Covenant on Civil and Political Rights adopted on December 16th 1966.

امروز پنجشنبه ۷ فروردین ماه ۱۳۹۹, ماموران اداره اطلاعات در شهرستان مهرستان واقع در استان سیستان و بلوچستان “حافظ عبدالرشید ریگی”, فعال مذهبی اهل را بازداشت کردند. از زمان بازداشت از وضعیت این شهروند اهل سنت اطلاعی در دست نیست. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از کمپین فعالین بلوچ, امروز پنجشنبه ۷ فروردین ماه ۱۳۹۹, حافظ عبدالرشید ریگی, فعال مذهبی اهل سنت ساکن شهرستان مهرستان واقع در استان سیستان و بلوچستان توسط نیروهای اداره اطلاعات در این شهرستان بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. 

براساس این گزارش: “دلیل بازداشت این فعال مذهبی اهل سنت انتقاد وی از اعتقادات مسلمانان شیعه”شهادت فاطمه” در یکی از خطبه های نماز جمعه عنوان شد”. 

از محل نگهداری این روحانی همچنان اطلاعی در دست نیست و بی خبری از سرنوشت عبدالرشید ریگی، نگرانی ها در خصوص وضعیت سلامتی او را افزایش داده است.

لازم به ذکر است, حافظ عبدالرشید ریگی, از فعالان مذهبی اهل سنت و از مدرسان مکتب علوم قرآنی در شهرستان سیب و سوران می باشد.

on Wednesday March 25th 2020, Ali Azizi, National-Social Activist resident in Uremia, after the interrogation proceedings was released on a bail. Not long ago following the assailment of Security Guards on behalf of Judiciary, he was arrested at his father’s home in Uremia  and then was transferred to detention of Intelligence Office in Tabriz. Also Ali Azizi and some other citizens residing in Uremia were recently sentenced to discretionary imprisonment and pecuniary fine, by Branch 101 of Criminal Court in  Uremia province.

According to the reportage of Human Rights in Iran, on Wednesday March 25th 2020, this National-Social activist prisoner jailed in Central Prison of Tabriz, after the interrogation procedure and accomplishment of the case for referring to the court, was released temporarily from the detention on a 500 million Tomans bail until the complement of trial proceeding. On Wednesday March 18, Ali Azizi also was trialed in his absent following another custody during the protest rallies of mid November 2019 on the charges of ” Disrupting Public Order by Participating in Illegal Protest Rallies” and ” Closing The Street” which afterwards was sentenced by Branch 101 Criminal Court 2 in  Uremia province to serve 8 months in prison and to pay a monetary fine of 1.5 million Tomans instead of 20 lashes.

Quoted from a close source to Ali Azizi, speaking to the reporter of Human Rights in Iran: “it was said: ” Ali Azizi received his justification charges on “Propaganda against the System” and “Membership in Illegal GAMA J Group” from the Interrogator of mentioned Branch. After the interrogation process his sentence of Imprisonment was changed to a 500 million Tomans deposit, that after proving that deposit, on midday he was released temporarily from Central Prison of  Tabriz.”

It should be noted that the hearing court of Ali Azizi, National-Social activist’s charge on participation in protesting rallies was held on Sunday February 23, however with regard to his detainment because of another case, he was unable to attend this hearing court, therefore the verdict was delivered in absent of this National-Social activist by Branch 101 of Criminal Court in Uremia.

On Sunday February 23th, after the assailment by many Security Guards of Intelligence Office to his father’s house, this National-Social activist was arrested and transferred into detention of this Office in Tabriz. On Monday March 2nd after the interrogation process and justification of his charge on ” Membership in Separatist Groups” he was transferred to quarantine ward of Tabriz Prison on a 1 billion Tomans bail for each group.

Ali Azizi, National-Social activist residing in Uremia, during the protesting rallies in the cities of country followed by the increasement in gasoline price, was detained by Security Guards in his workplace and after the interrogation procedures and accomplishment of his case for referring to the court, was released from the custody of Military Force detention in Uremia.

About 16 up to 25 percent of Iran population are Turks, mostly residing in East and West Azerbaijan, Ardabil and Zanjan. Some of these Turk citizens consider it discriminatory the manner that the dominant Governance behaves towards these Turk language citizens and they regard the prohibition of teaching non-Farsi languages in schools as one of most outstanding issues of this discrimination, which always it has been challenged by some social activists in these regions.

The individuals’ accessibility to the right of a fair judgement by an impartial court is one of the emphasized cases in International Instrument of Human Rights, Article 10 of Universal Declaration of Human Rights, as well as in Article 14 of International Covenant on Civil and Political Rights adopted on December 16th 1966.

The suppression of social activists in Iran also violates the Freedom of Speech Principle, highlighted in International Instrument of Human Rights, Article 19 of Universal Declaration of Human Rights and also in Article 19 of International Covenant on Civil and Political Rights adopted on December 16th 1966, focusing on the right of individuals to put out their thoughts, opinions, ideas and Political-ideological viewpoints.

Likewise the issue of arbitrary detainment of persons without the justification of their charges, and the culprits’ inaccessibility to a lawyer are some cases of violations of Principles noted in International Instrument of Human Rights, Article 9 of Universal Declaration of Human Rights, and Article 9 of International Covenant on Civil and Political Rights adopted on December 16th 1966.

در پی شیوع ویروس کرونا در زندان های ایران شش زندانی مبتلا به این بیماری در زندان تهران بزرگ جان خود را از دست دادند.

به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، از زمان شیوع  ویروس کرونا در زندان‌های ایران شش زندانی مبتلا به ویروس کرونا در زندان تهران بزرگ جان خود را از دست داده‌اند.

طبق این گزارش تا روز چهارشنبه ۶ فروردین ماه ۱۳۹۹ آمار فوت زندانیان مبتلا به ویروس کرونا در زندان تهران بزرگ به شش تن رسیده‌است.

به گفته منابع مطلع، در حال حاضر وضعیت بندها به‌لحاظ بهداشتی و محیط زیست بسیار اسفبار است. تجمع زندانیان در اتاق‌ها فشرده و زیاد است. بسیاری از زندانیان تخت برای خوابیدن ندارند و روی زمین آلوده می‌خوابند. تنها وسیله بهداشتی در زندان مایع ظرفشویی است و زندانیان در شرایط روحی و روانی نامناسبی به‌سر می برند.

به‌رغم شیوع کرونا در زندان‌ تهران بزرگ (فشافویه) عوامل و مسئولان این زندان تاکنون در رابطه با شیوع ویروس کرونا سکوت کرده و هیچ گزارشی از وضعیت زندانیان سیاسی و عادی نمی‌دهند.  به این ترتیب جان شمار زیادی از زندانیان در زندان تهران بزرگ در خطر ابتلا به ویروس کرونا قرار گرفته است.

کمپین پیش‌تر گزارش جامعی از وضعیت زندانیان در شرایط شیوع اپیدمی کرونا درزندانهای مختلف کشور منتشر کرده بود.

روز چهارشنبه ۶ فروردین ماه ۱۳۹۹, محمد ریاضت و علیرضا برزگر, دو تن از زندانیان سیاسی محبوس در زندان مرکزی کرج که در حال تحمل دوران محکومیت حبس تعزیری خود در این زندان بودند در راستای عفو مشروط با توجه به بخشنامه اخیر قوه قضائیه از این زندان آزاد شدند. اعطای آزادی مشروط به این شهروندان به این معنی است که در صورت تکرار جرم علاوه بر مجازات جرم اخیر باید باقی مانده مدت محکومیت حبس تعزیری که بواسطه عفو مشروط آزاد شدند را هم سپری کنند.

به گزارش حقوق بشر در ایران, روز چهارشنبه ۶ فروردین ماه ۱۳۹۹, در راستای اعطای عفو مشروط و آزادسازی زندانیان سیاسی با توجه به بخشنامه اخیر قوه قضائیه محمد ریاضت و علیرضا برزگر, دو تن از زندانیان سیاسی محبوس در زندان مرکزی کرج که هر یک در حال تحمل دوران محکومیت حبس تعزیری ۲ ساله خود بودند پیش از اتمام دوران حبس از این زندان آزاد شدند. اعطای آزادی مشروط به این شهروندان به این معنی است که در صورت تکرار جرم علاوه بر مجازات جرم اخیر باید باقی مانده مدت محکومیت حبس تعزیری که بواسطه عفو مشروط آزاد شدند را هم سپری کنند. 

براساس این گزارش, علیرضا برزگر, فعال مدنی ساکن استان البرز, در مهر ماه سال ۱۳۹۷ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود و پس از طی مراحل بازجوئی از بابت اتهامات ” تبلیغ علیه نظام” و “توهین به رهبری” مورد تفهیم اتهام قرار گرفت. با آغاز مراحل دادرسی این فعال مدنی توسط دادگاه انقلاب استان البرز به ۲ سال حبس تعزیری محکوم شده بود.

همچنین محمد ریاضت, دیگر فعال مدنی, پس از بازداشت در جریان تجمعات اعتراضی مرداد ماه سال ۱۳۹۶, توسط ماموران امنیتی و طی مراحل بازجوئی و تفهیم اتهام “تبلیغ علیه نظام و توهین به رهبری”, با تودیع قرار وثیقه و بطور موقت از بازداشت آزاد شده بود. 

 با آغاز مراحل دادرسی و احضار “محمد ریاضت” به شعبه ۴ دادگاه انقلاب کرج به ریاست “مهدی زینالی”,  از بابت اتهامات مذکور مورد محاکمه قرار گرفت و از بابت اتهام “توهین به رهبری” به تحمل ۱ سال حبس تعزیری و  از بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام” به تحمل ۲ سال حبس تعزیری محکوم شده بود که این حکم توسط دادگاه تجدید نظر استان البرز عینا مورد تائید قرار گرفت.

بر اساس ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی موسوم به تجمیع جرائم، مجازات اشد از بابت اتهام تبلیغ علیه نظام که پیش از این محمد ریاضت از بابت آن به تحمل ۲ سال حبس تعزیری محکوم شده بود اجرائی شده بود. 

پس از قطعی شدن این حکم, “محمد ریاضت”, در تاریخ ۱۹ آذر ماه ۱۳۹۷ جهت اجرای حکم حبس تعزیری بازداشت و به زندان مرکزی کرج منتقل شد.  

حقوق بشر در ایران, در تاریخ ۴ فروردین ماه ۱۳۹۹, با انتشار گزارشی با مضمون بررسی وضعیت زندانیان سیاسی محبوس در زندان مرکزی کرج به شرح اجمالی امکانات شرایط زندانیان محبوس در این زندان پرداخته بود.  

اعطای آزادی مشروط به این ۲ زندانی سیاسی بر مبنای بخشنامه اخیر قوه قضائیه برای آزادسازی زندانیان سیاسی و عقیدتی با محکومیت حبس تعزیری ۵ سال و یا کمتر بوده صورت گرفته است. در تاریخ ۲۷ اسفند ماه ۱۳۹۸, با توجه به شیوع ویروس کرونا در کشور و احتمال ابتلای بسیاری از زندانیان محبوس در زندانها در ابتلا به این ویروس و با توجه به سال نو و اعیاد مذهبی, علی خامنه ای در پاسخ به نامه ارسالی از سوی رئیس قوه قضائیه با اعطای عفو آزادی مشروط زندانیان محبوس در زندانهای کشور مورد تائید علی خامنه ای قرار گرفت. 

روز چهارشنبه ۶ فروردین ماه ۱۳۹۹, حسن جوادی, زندانی محبوس در زندان مرکزی ارومیه از بابت اتهامات مرتبط با حمل و نگهداری مواد مخدر در پی محرومیت از دسترسی به خدمات پزشکی جان باخت. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, روز چهارشنبه ۶ فروردین ماه ۱۳۹۹, حسن جوادی, زندانی متهم به جرائم مواد مخدر که در حال تحمل دوران حبس ابد خود در این زندان بود در اثر ایست قلبی جان باخت. این زندانی علیرغم سابقه بیماری قلبی از حق مرخصی استعلاجی و اعزام به مرکز تخصصی قلب خارج از این زندان محروم بود. 

براساس این گزارش, در پی وخامت حال حسن جوادی, ۴۷ ساله, که از سال ۱۳۸۳ از بابت اتهام حمل و نگهداری موادمخدر به حبس ابد محکوم شده بود به بهداری زندان مرکزی ارومیه و جان باختن وی در اثر “ایست قلبی”, بنا بر اعلام مسئولان بهداری زندان مرکزی ارومیه جسد این شهروند برای صدور گواهی فوت و انجام مراحل اداری به پزشکی قانونی ارجاع شد.

محرومیت از حق درمان زندانیان در ایران از جمله مواردی است که به دفعات گزارشگران ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور ایران نیز بر آن تاکید کردند و بعنوان جزئی از موارد نقض حقوق بشر در ایران از آن یاد کردند.

در تاریخ ۹ اسفند ماه ۱۳۹۸, فریق محمودی, دیگر زندانی متهم به جرائم موادمخدر, محبوس در زندان مرکزی ارومیه که در پی تشدید بیماری آسم و ناراحتی قلبی در لحظات پایانی به بیمارستان اعزام شده بود جان خود را از دست داد. 

شمار زندانیان مشکوک و تایید شده مبتلا به ویروس کرونا در زندان‌های کشور رو به افزایش است. افزایش مبتلایان به این ویروس با توجه به محیط بسته زندان، تغذیه نامناسب، نبود امکانات بهداشتی و پزشکی لازم، تراکم بالای جمعیت، جان بسیاری از زندانیان را تهدید می‌کند. طی روزهای اخیر دو زندانی مبتلا به ویروس کرونا در زندان قرچک ورامین به دلیل عدم رسیدگی پزشکی جان باختند. یک زندانی در زندان ارومیه نیز روز چهارشنبه ۶ فروردین‌ماه با علائم مشکوک به بیماری کرونا جان خود را از دست داد. علیرغم صدور دو بخشنامه توسط رئیس قوه قضاییه مبنی بر اعطای مرخصی به زندانیان، همچنان شاهد کارشکنی‌ها و ممانعت بسیاری از مسولین در اعطای مرخصی به زندانیان از جمله زندانیان سیاسی و عقیدتی هستیم.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، ویروس کرونا در زندان‌های ایران دستکم جان سه زندانی را گرفت.

طی روزهای اخیر دو زندانی مبتلا به ویروس کرونا در سلول‌های انفرادی زندان قرچک ورامین به دلیل عدم رسیدگی پزشکی جان خود را از دست دادند. این افراد که به دلیل ابتلا به ویروس کرونا نخست همراه با ۸ زندانی دیگر از بندهای خود به سالن باشگاه (بند تازه تاسیس این زندان) منتقل شده بودند. پس از وخامت حال جسمی به بیمارستان خارج از زندان اعزام شده اما با امتناع بیمارستان از پذیرش آنها مجددا به زندان بازگردانده و به سلول انفرادی منتقل شدند. لازم به ذکر است که یکی از زندانیان به بیماری هپاتیت بی نیز مبتلا بوده است. اجساد این زندانیان نهایتا از سلول انفرادی به خارج از زندان منتقل شده است.

طی روزهای اخیر به صورت روزانه بندهای زندان قرچک ورامین ضدعفونی شده و اجازه رفت و آمد میان بندها به زندانیان داده نمی‌شود.

هرانا پیشتر گزارشی از وضعیت بند تازه تاسیس موسوم به “باشگاه” تهیه کرده بود. دهها تن از زنان بازداشت شده در جریان اعتراضات آبان ماه و سپس دیماه به زندان قرچک ورامین، منتقل شدند. همزمان با انتقال این شهروندان، مسئولان زندان اقدام به تعطیل کردن سالن ورزشی زندان که فاقد استانداردهای اولیه مانند هواخوری، سیستم گرمایشی و سرمایشی است کرده و وسایل و تجهیزات موجود در آن را به انبار منتقل کرده‌ بودند. زندانیان سیاسی در این بند تازه تاسیس نهایتا به بندهای دیگر این زندان منتقل شدند. ده زندانی نیز با داشتن علائم کرونا همراه با شش زندانی زن دیگر که مبتلا به بیماری گال هستند به بند باشگاه منتقل شدند.

همچنین روز چهارشنبه ۶ فروردینماه ۹۹، زندانی دیگری از بند ۱۴ زندان ارومیه که از چند روز قبل علائمی مشابه با بیماری کرونا همچون تنگی نفس داشت، جان خود را از دست داد.

هویت این زندانی “حسن جوادی، محکوم به حبس ابد” توسط هرانا احراز شده است. این زندانی به بیماری قلبی نیز مبتلا بوده و پیشتر عمل جراحی قلب انجام داده و برای قلب او یک پیس میکر (باتری) کار گذاشته شده بود.

تاکنون پزشکی قانونی در خصوص علت مرگ این زندانی اظهارنظری نکرده است. آقای جوادی از پنج سال قبل در حال سپری محکومیت ۱۵ ساله خود از بابت جرایم مرتبط با مواد مخدر بود.

عبدالسلام مردان رزگه، شهروند بازداشتی در زندان ارومیه نیز در تاریخ ۲ فروردین‌ماه به دلیل وخامت حال جسمی و با علائم مشکوک به کرونا به بهداری زندان منتقل و از آنجا به بیمارستان خارج از زندان اعزام شد. گفته می‌شود نتیجه آزمایش کرونای این شهروند بازداشتی منفی اعلام شده است.

عبدالسلام مردان رزگه، فرزند محمد اهل شهرستان اشنویه در استان آذربایجان غربی است. او از تاریخ ۷ آبان‌ماه ۱۳۹۷ در بازداشت بسر می‌برد. آقای مردان رزگه از تاریخ ۱۲ بهمن ماه ۹۸ در اعتراض به تداوم بازداشت و بلاتکلیفی خود دست به اعتصاب غذا زده است.

کیا مظفری، مسئول فروشگاه بند سیاسی زندان ارومیه و کارمند سازمان زندان‌ها که چندی پیش به منظور انجام تست کرونا به خارج از زندان منتقل شد، روز سه‌شنبه ۵ فروردین‌ماه مجددا به محل کار خود در فروشگاه زندان بازگشته است.

با توجه به محیط بسته زندان، تغذیه نامناسب، نبود امکانات بهداشتی و پزشکی لازم، تراکم بالای جمعیت، جان بسیاری از زندانیان را تهدید می‌کند و موجب نگرانی خانواده های آنان شده است. با وجود ادعای سخنگوی قوه قضاییه مبنی بر اعطای مرخصی به حدود هشتاد و پنج هزار زندانی و ادعای عفو گسترده زندانیان از سوی آیت الله خامنه‌ای، کماکان تراکم در زندان های کشور بالا است. همچنین امکانات بهداشتی برای ضدعفونی محیط زندان ها ناکافی است و در مواردی به دلیل عدم وجود نیروی کافی اعزام زندانیان بیمار به بیمارستان نیز به تاخیر افتاده است.

مجتبی بیرانوند و بهروز صادقی دو تن دیگر از دراویش گنابادی امروز پنج‌شنبه ۷ فروردین‌ماه به ترتیب از زندان پارسیلون خرم آباد و زندان تهران بزرگ آزاد شدند. این آزادی‌های زودهنگام به مناسبت عید نوروز و تحت عنوان عفو به مناسبت فرا رسیدن عید نوروز و با توجه به بحران شیوع ویروس کرونا در کشور صورت گرفته است. زندانیان سیاسی که بیش از ۵ سال محکومیت دارند شامل این عفو نمی‌شوند.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز پنج‌شنبه ۷ فروردین‌ماه ۱۳۹۹، مجتبی بیرانوند و بهروز صادقی دو تن دیگر از دراویش گنابادی به ترتیب از زندان پارسیلون خرم آباد و زندان تهران بزرگ آزاد شدند.

مجتبی بیرانوند پیشتر توسط شعبه دادگاه انقلاب تهران به تحمل ۷ سال حبس، ۷۴ ضربه شلاق، ۲ سال تبعید، ۲ سال محرومیت اجتماعی و رسانه‌ای و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شده بود. از این میزان با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس برای وی قابل اجرا بود.

بهروز صادقی نیز توسط دادگاه انقلاب تهران به صورت غیابی به ۷ سال حبس، ۷۴ ضربه شلاق و ۲ سال تبعید محکوم شده بود. از این میزان با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس برای وی قابل اجرا بود.

این افراد پیشتر در جریان واقعه “گلستان هفتم” بازداشت شده بود. گلستان هفتم به مجموعه وقایعی گفته می‌شود که از نیمه‌شب ۱۴ بهمن‌ماه سال ۹۶ با حضور پرتعداد نیروهای امنیتی و انتظامی در اطراف منزل دکتر نورعلی تابنده، قطب دراویش گنابادی آغاز شد و در جریان آن صدها درویش بازداشت و سپس به احکام شلاق، حبس و اعدام محکوم شدند.