کرونا در ایران؛ از انکار گسترده تا گورهای دسته‌جمعی در قم

از چهارشنبه ۳۰بهمن۱۳۹۸ که «قاسم جان بابایی»، معاون درمان وزیر بهداشت ایران، در گفتگو با خبرگزاری صداوسیما بستری بودن ۲ بیمار مبتلابه ویروس کرونادر قم را تایید کرد تا پایان روز یکشنبه ۲۶اسفند۱۳۹۸ که تعداد مبتلایان نزدیک به ۱۴ هزار نفر و مرگ‌ومیر ناشی از آن ۷۲۴ نفر اعلام شد، مقامات ایرانی درباره شیوع این ویروس در ایران و تلفات ناشی از آن اطلاعات ضدونقیض زیادی منتشر کرده‌اند.

سابقه بد مقامات جمهوری اسلامی در پنهان‌کاری و انتشار اطلاعات نادرست موجب شده است عموم مردم در این مورد و حتی در این شرایط بحرانی، اعتمادی به آمارها و اخبار رسمی نداشته باشند. عدم اعتمادی که نتیجه آن از سویی عدم توجه کافی به توصیه‌های ایمنی و حفاظتی مقامات حکومتی به مردم در این روزها و درنتیجه شیوع بیشتر بیماری است و از سویی، بدگمانی به استدلال‌های مقامات حکومتی حول چرایی فراگیری ویروس در ایران و میدان دادن به نظریات توطئه است.

بررسی گفته‌ها و اقدامات مقامات جمهوری اسلامی در پیوند با ویروس کرونا از روزی که شناسایی ویروس کرونای جدید از سوی مقامات چینی به صورت رسمیاعلام شد تا امروز، حاکی از مجموعه‌ای از اطلاعات نادرست و گمراه‌کننده توام با تصمیمات به‌شدت زیان‌بار و نادرست اجرایی است. اگرچه براساس برخی نشانه‌ها می‌توان دلایل پنهان‌کاری و انکار اولیه مقامات ایرانی را دریافت اما مشخص نیست آن‌ها برآورد درستی از نتایج فاجعه‌بار تصمیمات خود داشته‌اند یا خیر.

یکی از آخرین اظهارنظرهای مقامات جمهوری اسلامی در این مورد، سخنان دکتر «رضا ملک‌زاده»، معاون وزیر بهداشت در گفتگو با صداوسیما در ۲۳اسفند۱۳۹۸است. راستی‌آزمایی بخش نخست همین گفتگو که مربوط به زمان شناسایی ویروس کرونا در ایران و دلیل تاخیر در شناسایی آن است نشان می‌دهد که معاون وزارت بهداشت، آگاهانه دروغ می‌گوید و می‌کوشد مخاطب را گمراه کند.

دکتر ملک‌زاده در ابتدای این گفتگو می‌گوید: «من فکر می‌کنم این ویروس از قبل وارد ایران شده بود، اما چون هم‌زمان اپیدمی آنفلوانزا هم در کشور داشتیم، خیلی از این‌ها تصور می‌شد آنفلوانزای «اچ‌۱ان‌۱» است و به همین علت، تصور این بود که آنفلوانزا هست و چین هم اعلام نکرده بود و قطعا ما هم باید هشیارانه‌تر عمل می‌کردیم. فکر می‌کنم قدری تاخیر در اعلام داشتیم به دلیل این‌که اطلاع نداشتیم و فکر نمی‌کردیم این باشد.» همین ادعای بی‌اطلاعی از بیماری را همچون دلیل تاخیر در شناسایی آن دکتر «ایرج حریرچی»، معاون دیگر وزیر بهداشت یکروز بعد تکرار کرد.

فارغ از اذعان دکتر ملک‌زاده به این واقعیت که ویروس کرونا پیش از ۳۰ بهمن که نخستین ابتلا به آن در ایران گزارش شد وارد کشور شده است؛ هم ادعای اپیدمیک بودن آنفلوانزا در آن تاریخ، هم اشتباه گرفتن کرونا آن با اچ۱ان۱ و هم عدم‌ اطلاع‌رسانی چین درباره کرونا در آن مقطع خلاف واقع است.

نخست این‌که ۱۱دی۱۳۹۸، هم‌زمان با اعلام رسمی شناسایی ویروس جدید بیماری‌زا در چین، «کیانوش جهانپور»، رییس روابط عمومی و اطلاع‌رسانی وزارت بهداشت می‌گوید آن‌ها بیماری آنفلوانزا را مهار کرده و موارد مراجعه، بستری و مرگ بر اثر این ویروس کاهش یافته است و میزان بروز به کمتر از یک‌دهم هفته‌های قبل از آن رسیده است.

ایرج حریرچی هم ۵اسفند۱۳۹۸ در گفتگو با تلویزیون گفته بود امسال در ایران، ۱۳ هزار مبتلابه آنفلوانزا و ۱۰۸ نفر فوتی بر اثر آن داشتهاند. این رقم با توجه به آمار متوسط مرگومیر سالانه در ایران که بیش از ۲۵۰ هزار نفر است و آمار ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی و سرطا‌ن‌ها که بیشتر از بیماری‌های تنفسی است، نمی‌تواند اپیدمی به حساب بیایید.

به گفته دکتر «هیوا»، از پزشکان شاغل در ایران، اچ۱ان۱، کیت تشخیصی دارد و طبیعتا با نمونه‌برداری از بیماران مشکوک، پزشکان به‌آسانی می‌توانستند تشخیص دهند بیماران موردنظر به آنفلوانزا مبتلا نیستند و با بیماری جدیدی مواجه هستند: «داروهای همه انواع شناخته‌شده آنفلوانزا هم در دسترس است و طبیعتا عدم پاسخ دارویی و نشانه‌های بالینی متفاوت همچون سی‌تی‌اسکن ریه هم می‌توانست به همین نتیجه ختم شود.»

اما علاوه بر همه این‌ها؛ مسئولان درمانی، بهداشتی و پزشکان ایرانی براساس اطلاعات منتشرشده از سوی سازمان بهداشت جهانی، وزارت بهداشت چین و مقالات منتشرشده در ژورنال‌های علمی، دست‌کم از ۵۰ روز پیش از اعلام مشاهده نخستین نمونه کرونا در ایران، از بروز یک بیماری جدید مطلع بوده‌اند.

مقامات چینی که از اواخر آذر ۱۳۹۸ با بیماری ناشناخته‌ای مواجه شده بودند، ۱۰دی۱۳۹۸ وجود ویروس ناشناخته جدید را به‌صورت رسمی به سازمانبهداشت جهانی اعلام کردند. پنج روز بعد، ۱۵ دی، دست‌کم در یک نشریه سراسری داخل ایران و یک وبسایت فارسی زبان داخلی، نخستین خبرها در مورد عامل بیماری‌زای جدید به زبان فارسی منتشر شد. یک روز بعد هم، ۱۶ دی، در بسیاری از رسانه‌های جهانی درباره عامل بیماری‌زای جدید در چین گزارش و مطلبمنتشر شد. درنهایت، مقامات چینی ۱۷دی۱۳۹۸، به‌صورت رسمی شناسایی ویروس جدید کرونا را اعلام کردند.

دکتر هیوا می‌گوید با استناد به همین داده‌ها می‌توان گفت مقامات وزارت بهداشت ایران به‌طور طبیعی از ۱۰دی۱۳۹۸ از بروز بیماری جدید مطلع شده بودند: «ببینید این‌ها در بدبینانه‌ترین حالت، ۱۵ دی در روزنامه همشهری درباره‌اش خوانده‌اند و درنهایت ۱۷ دی هم، درباره ویروس عامل بیماری‌ جدید مطلع شده‌اند و می‌توانستند مواردی از ابتلا را که نتیجه آزمایش‌ها نشان می‌داد آنفلوانزا نیستند و به داروهای آنفلوانزا جواب نمی‌دهد، به‌عنوان نمونه احتمالی بیماری ناشناخته جدید طبقه‌بندی کنند و درباره‌اش اطلاع‌رسانی کنند.»

۲۲دی۱۳۹۸ نخستین مورد مرگ یک بیمار شناسایی‌شده مبتلابه ویروس کرونا در چین ثبت شد. در همین روز، مقامات پزشکی چین، نقشه ژنتیکی ویروسجدید را هم منتشر کردند که نتیجه آن شروع تلاش‌ها برای ساخت کیت‌های آزمایشگاهی تست ویروس برای شناسایی مبتلایان بود. همان روز، سازمان بهداشت جهانی در بیانیه‌ای درباره ویروس جدید به علایم رایج درمبتلایان هم پرداخت و به تب، تنگی نفس و التهاب شدید هر دو ریه بیمار اشاره کرد.

دکتر ملک‌زاده در ادامه گفتگویش با تلویزیون ایرانمی‌گوید: «وقتی در چین دیر اعلام می‌شود، این ویروس وارد ایران می‌شود و در این مدت به‌عنوان آنفلوانزا در نظر گرفته می‌شود. این بیماری تنفسی به‌خصوص در قم و در برخی شهرهای دیگر داشتیم و همه آن‌ها را به حساب آنفلوانزا گذاشتیم تا موقعی که نزدیک به پیک شدیم و چین هم اعلام کرد و تست‌ها و کیت‌های آن وارد ایران شد توانستیم اعلام کنیم.»

دکتر هیوا می‌گوید دکتر ملک‌زاده آشکارا خاک در چشم حقیقت می‌پاشد چون از ۲۲ دی که علایم تشخیصی این بیماری به‌صورت رسمی منتشر شد، مقامات درمانی ایران می‌دانستند باید دنبال چه باشند: «وزارت ۳۰ بهمن اطلاع‌رسانی کرده و پروتکل تشخیصی را تغییر داد اما برخلاف حرف دکتر ملک‌زاده این زمانی نیست که چین اعلام کرد و کیت‌ها وارد کشور شد. اگر این‌ها کارشان را درست انجام داده بودند نه از ۳۰ بهمن که از ۲۲ دی هر پزشکی با دیدن همین علایم و نتایج آزمایش‌ها و روند درمان، می‌توانست موضوع را به وزارت بهداشت منتقل کرده و آن‌ها هم از سازمان بهداشت جهانی یا کشور چین که به‌صورت گسترده‌ای درگیر آن بود، برای شناسایی دقیق‌تر آن کمک بگیرند.»

 ۲۳دی۱۳۹۸، نخستین مورد از ابتلا به ویروس کرونا خارج از چین، در کشور تایلند دیده شد. یک روز بعد، ۲۴ دی، هم‌زمان با یافتن دومین مورد ابتلا خارج ازچین، در ژاپن، مقامات بهداشتی چین برای نخستینبار اعلام کردند احتمال مسری بودن ویروس جدید و انتقال آن از انسان به انسان منتفی نیست. ۲۶ دی مقامات چینی این بار به صورتی روشن‌تر هشدار دادند که بیماری ناشی از ویروس کرونای جدید میتواند مسری باشد.

به گفته دکتر هیوا، از روزی که احتمال مسری بودن ویروس کرونا تایید شد، ادامه سکوت، سهل‌انگاری و یا پنهان‌کاری مقامات درمانی و مسئولان وزارت بهداشت هیچ معنایی ندارد جز کمک به آلودگی بیشتر مردم: «دکتر محمد مولایی که اصرار او برای گرفتن تست کرونا از برادرش موجب آشکار شدن آلودگی ویروسی در ایران و اذعان وزارت بهداشت به فوت دو بیمار به علت این بیماری در ۳۰ بهمن شد از علایم بالینی برادرش می‌گوید که همان علایمی است که بیش از یک ماه پیش از آن از سوی سازمان بهداشت جهانی به‌عنوان علایم رایج ابتلا به ویروس کرونا منتشر شده بود.»

دکتر «محمد مولایی» در گفتگویی با کانال خبرامتداد گفته است که رییس بخش آی‌سی‌یوی بیمارستان کامکار قم که برادرش آنجا بستری بوده در تاریخ ۲۵ بهمن به او گفته است که در یک ماه اخیر، یعنی از اواخر دی‌ماه، بیمارانی با همان علایم و تشابه کامل در سی‌تی‌اسکن ریه با برادر او در آی‌سی‌یو بستری شده و با هر سطح از درمان نهایتا فوت کرده‌اند.

دکتر هیوا می‌گوید این شهادت دکتر مولایی ازآن‌رو که آشکار می‌کند از اواخر دی ۱۳۹۸، بیماران مبتلابه ویروس کرونا، دست‌کم در بیمارستان کامکار قم، بستری بوده‌اند و فوت کرده‌اند بسیار مهم است: «ببینید همین صحبت‌ها نشان می‌دهد آنچه دکتر ملک‌پور و سایر مدیران وزارت بهداشت می‌گویند دروغ محض است و با سهل‌انگاری یا پنهان‌کاری عامدانه عملا مرتکب جنایت شده‌اند.»

به باور دکتر هیوا مقامات درمانی کشور باید محاکمه و مجازات شوند چون تا اواخر دی، هم نشانه‌ها و علایم بالینی ابتلا به ویروس کرونا برای جامعه پزشکی شناخته شده بود و هم با آشکار شدن ساختار ژنتیکی ویروس، کیت‌های تشخیصی کرونا تولید شده بود: «اگر واقعا عمدی در کار نباشد، پزشکان در بیمارستان کامکار می‌توانستند به‌آسانی احتمال ابتلای بیماران بستری‌شده در بخش آی‌سی‌یوی کامکار به ویروس کرونا را حتی بدون کیت تشخیصی و صرفا براساس سی‌تی‌اسکن ریه تشخیص دهند و اعلام خطر کنند. این البته وظیفه وزارت بهداشت است با تغییر پروتکل و اطلاع‌رسانی به‌موقع مانع این فاجعه می‌شد.»

۲۶ دی، یک انستیتوی ویروس‌شناسی در آلمان خبر داد موفق به توسعه نخستین تست آزمایشگاهی تستکرونا شده و کار ارسال نمونه‌ها به شرکت‌های متقاضی را شروع کرده‌اند. یک روز بعد، ۲۷ دی، علاوه بر نشانه‌های بالینی آلودگی به ویروس کرونا که پیش‌تر سازمان بهداشت جهانی برشمرده بود به سرفههای خشک درکنار سایر نشانهها همچون احتمال ابتلا افزوده شد.

از ۲۹ دی و هم‌زمان با شناسایی تعداد بیشتری از مبتلایان در چین، مقامات بهداشتی این کشور تایید کردند ویروس کرونای جدید مسری است و از انسان به انسان منتقل می‌شود. هم‌زمان با این تحولات، برخی از کشورها ازجمله امریکا اعلام کردند که مسافران رسیده از مناطق آلوده در چین را در فرودگاهها معاینه میکنندتا موارد مبتلا را شناسایی و قرنطینه کنند.

دکتر ملک‌زاده در ادامه همان گفتگوی تلویزیونیمی‌گوید: «واقعا این‌که یک تست تشخیصی داشته باشیم برای این بیماری وجود ندارد حتی تستی که الان وجود دارد در برخی موارد بااینکه طرف بیماری را دارد نشان نمی‌دهد و منفی است. حتی تا ۵۰ درصد در چین دیده‌شده که این تست نشان نمی‌دهد و الان یکی از بهترین راه‌های تشخیصی همان سی‌تی‌اسکن ریه است که دقیق‌تر می‌تواند بیان کند.»

این ادعای دکتر ملک‌زاده که «واقعا تستی وجود ندارد و تستی که الان وجود دارد» این تصور را به ذهن مخاطب متبادر می‌کند که در آن تاریخ که وزارت بهداشت کم‌کاری کرده، تستی در کار نبوده است که ادعایی دروغی است. ۳۰دی۱۳۹۸، نخستین نمونه‌های کیتهایآزمایشگاهی تست کرونا از سوی شرکت‌هایی در آلمان و چین تولید شده و برای شناسایی مبتلایان از آن استفاده شد.

چند روز بعد هم، ۴بهمن۱۳۹۸، دکتر «مهدی گویا»، رییس مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت در نخستین اظهارنظر یک مقام رسمی در مورد کرونا، درگفتگویی تایید میکند که برای تهیه کیت تشخیصی اقدام شده است و آن‌ها از هر لحاظ برای مقابله با بیماری آماده هستند.

۳۰ دی همچنین، نخستین مورد مبتلابه ویروس در کرهجنوبی هم دیده شد. در روزها و هفته‌های بعد، به‌تدریج آلودگی به ویروس کرونا به تعدادی از کشورهای دیگر هم کشیده شد. ازجمله ۱ بهمن نخستین فرد آلوده بهویروس کرونا در امریکا شناسایی شد.

۴بهمن۱۳۹۸، نخستین راهنمای رعایت نکاتبهداشتی برای کم کردن ریسک آلودگی به ویروس منتشر شد. در این راهنما به مواردی همچون شستن مرتب دست‌ها، استفاده از مواد ضدعفونی‌کننده و خودداری از لمس صورت با دست‌های آلوده اشاره شده بود.

یک روز بعد، ۵ بهمن، وزارت بهداشت ایران در نخستیناطلاعیهاش درباره ویروس کرونا می‌گوید هیچ مورد مشکوکی از ابتلا به کرونا در کشور مشاهده نشده است: «در تمام پایانه‌های مرزی به‌ویژه فرودگاه‌ها و بنادر بین‌المللی، پایگاه‌های مراقبت‌های بهداشتی مرزی با حضور تیم‌های متشکل از کارشناسان و متخصصان بهداشت و مبارزه با بیماری‌ها فعال‌اند و با تجهیزات مناسب هرگونه مورد مشکوک ورودی به کشور را تحت غربالگری و مراقبت‌های لازم قرار می‌دهند.»

۶ بهمن، مقامات بهداشتی به شناختی تازه و بسیار مهم از ویروس کرونا رسیدند و اعلام کردند افراد آلوده به این ویروس ممکن است تا ۱۴ روز هیچ علامتی از بیماری نشان ندهند اما ناقل ویروس و بیمار کردن دیگرانباشند. 

۸ بهمن، دکتر «حسین کولیوند»، رییس سازمان اورژانس کشور از تشکیل تیم‌های واکنش سریع در تهران و کلان‌شهرها برای مقابله سریع با کرونا و رسیدگی به موارد مشکوک خبر داد. همین روز دکتر «کیانوش جهان‌پور»، مدیر روابط عمومی وزارت بهداشت گفت: «نتایج قطعی آزمایشگاهی حاکی است موارد معدود مشکوک ارجاع شده، مبتلابه ویروس کرونا جدید نبوده‌اند.» این در حالی است که در آن مقطع، دست‌کم در بیمارستان کامکار قم، به گفته مدیر آیسییوی آنبیمارستان، موارد مشکوک در آی‌سی‌یو هر روز می‌مردند بی‌آنکه از آن‌ها آزمایشی گرفته شود و علایم بالینی که حاکی از ابتلای آنان به ویروس کرونا بود در نظر گرفته شود.

تا ۹بهمن۱۳۹۸، با افزایش شمار مبتلایان در چین به بیش از ۹ هزار نفر و شمار کشته‌ها به ۲۱۳ نفر و تایید ابتلای دست‌کم ۱۱۸ نفر به ویروس کرونا در ۲۲ کشوردیگر، خطوط هوایی بسیاری از کشورها پروازهای خود به چین را متوقف کردند. نتیجه این سیاست ملغی شدن نزدیک به ۱۰ هزار پرواز به مقصد چین یا از مبدا چین تا ۹ بهمن بود. ازجمله کشورهایی که پروازهای خود به چین را ملغی و متوقف کردند می‌توان به امریکا، کانادا، بریتانیا، بیشتر کشورهای اتحادیه اروپا، قطر، مالزی، هندوستان اشاره کرد.

یک روز بعد، ۱۰ بهمن، سازمان بهداشت جهانی با اشاره به‌سرعت گسترش ویروس کرونا در میان کشورهای مختلف، وضعیت «اضطرار سلامت عمومی بینالمللی»در جهان را اعلام کرد.

۱۳بهمن۱۳۹۸، فیلیپین نخستین مورد مرگ یک فرد مبتلابه ویروس کرونا خارج از مرزهای چین را اعلام کرد. هم‌زمان شمار کشورهایی که پرواز هواپیماهای خود به چین را متوقف یا محدود کردند و یا پذیرش مسافر و توریست چینی را ممنوع کردند افزایش قابل‌ملاحظه‌ای یافت. از میان لیست جدید این کشورها می‌توان به ترکیه، مصر، استرالیا، اندونزی، اسرائیل، کنیا، نیوزیلند، عمان، ویتنام، تانزانیا، تایوان، کره جنوبی، سنگاپور، ژاپن، فیلیپین و … اشاره کرد.

در همین روز، ۱۳ بهمن، خبری درباره حضور یک بیمار مبتلابه کرونا در هتل اسپیناس تهران و اطلاع مقامات بهداشتی از این موضوع در فضای مجازی منتشر شد.بنا بر این خبر، به دلیل مشاهده یک شهروند چینی با علایم ابتلا به ویروس کرونا در اتاق ۵۰۷ این هتل، این طبقه از هتل قرنطینه شده است. شهروند چینی با حضور تیم واکنش سریع اورژانس از هتل به مراکز درمانی منتقل شده است.

دکتر ملک‌زاده در گفتگوی تلویزیونی خود، در پاسخ به پرسش از زمان بستن مرزهای هوایی می‌گوید بنا به ملاحظاتی درخواست وزارت بهداشت خیلی جدی گرفته نشده است: «وزارت بهداشت چندین جلسه این را در دولت مطرح کرد، واقعا نتوانستیم به‌موقع از این حمایت برخوردار شویم که مرزها را به‌طور کامل ببندیم … و از همه مهم‌تر آن زمانی که چین اعلام نکرده بود و به‌طور عادی رفت‌وآمد داشتیم. آن دوره به‌خصوص خیلی باعث شد در قم یک‌باره این بیماری اوج بگیرد.»

دکتر ملک‌پور در مورد اصرار و خواست وزارت بهداشت برای لغو پروازها هم واقعیت را نمی‌گوید، مرور مواضع وزارت بهداشت نشان می‌دهد که از نخستین موضع رسمی یک مقام این وزارتخانه در مورد ویروس کرونا در ۴ بهمن تا ۱۱ بهمن هیچ خبری دراین‌باره منتشر نمی‌شود. ۱۱ بهمن، «کیانوش جهان‌پور»، مدیر روابط عمومی وزارت بهداشت اعلام کرد که این وزارتخانه در نامهای به«اسحاق جهانگیری»، معاون اول رییس‌جمهور خواستار توقف همه پروازهای تجاری و گردشگری ایران-چین شده است.

دکتر هیوا هم معتقد است نمی‌توان ادعای جدی بودن وزارت بهداشت در این زمینه را پذیرفت: «طبیعتا اگر وزارت بهداشت در این زمینه جدی بود، نشانه‌های آشکار وجود ویروس در کشور را جدی می‌گرفت و می‌توانست با اطلاع‌رسانی در مورد آن، دولت را ناچار کند سیاست درستی اتخاذ کند.»

دکتر هیوا اضافه می‌کند ادامه صحبت‌های دکتر ملک‌زاده هم نادرست است. اگر صحبتهای دکتر محمد مولاییرا مبنا بگیریم علایم اولین بیماران کووید ۱۹ در ایران، اواخر دی ۱۳۹۸ در بیمارستان کامکار قم دیده شده است: «با توجه به این‌که بیمار ممکن است دو هفته هیچ علامتی نداشته باشد، یعنی اولین مبتلابه ویروس کرونا یا بیمار صفر ایران احتمالا اواسط دی‌ماه وارد ایران شده و این حدودا زمانی است که چین به‌طور رسمی شناسایی ویروس جدید کرونا را اعلام کرده است و به‌این‌ترتیب در اساس حرف دکتر ملک‌زاده دروغ است که می‌گوید زمانی که چین اعلام نکرده بود و به‌طور عادی رفت‌وآمد داشتیم این بیماری در قم اوج گرفته است.»

در تمام این مدت، توام با برخی اقدامات احتیاطی که وزارت بهداشت برای آنچه «شناسایی موارد مشکوک به کرونا» می‌خواند همچون نصب دوربینهای حرارتی در فرودگاه امام برای کنترل درجه دمای بدن مسافران، مقامات وزارتخانه در تمام سطوح مشاهده ویروس کرونا در ایران و ابتلا به آن را تکذیب میکنند. دکتر هیوا معتقد است نصب آن دوربین‌ها تنها اقدامی نمایشی بود: «در آن مقطع مشخص شده بود که مبتلایان می‌توانند تا ۱۴ روز بدون هیچ علامتی ناقل باشند. به‌این‌ترتیب هر کسی که از چین وارد می‌شد می‌توانست بالقوه آلوده باشد اما چون در دوره نهفته بیماری است هیچ علامتی نشان ندهد.»

اما به باور دکتر هیوا، مساله فقط در سطح وزارت هم باقی نماند، هرچند آن‌ها مسئول تغییر پروتکل‌های درمانی هستند، اما طبعا روسای دانشگاه‌های علوم‌پزشکی استان‌ها هم با سکوت و یا سهل‌انگاری خود به سیاست انکار کمک کردند: «رییس دانشگاه علوم‌پزشکی قم که در بیمارستان حوزه ماموریتش بیش از بیست روز است کسانی با علایم ابتلا به ویروس کرونا می‌میرند، ۱۹ بهمن میگویدتاکنون هیچ موردی از ابتلا به ویروس کرونا در استان قم دیده نشده است.»

هرچند به نظر می‌رسد رییس دانشگاه علوم پزشکی تنها صحبت‌های وزیر را تایید کرده است چون در همان روز وزیر ضمن اعلام توقف پروازهای ایران به چین و بالعکس، از تحت نظر داشتن موارد مشکوک به کرونا در استان‌های مختلف و قرنطینه دانشجویانی که از ووهان به ایران برگشته بودند خبر داد. ادعایی که خیلی زود با ادامه پروازهای هواپیمایی ماهان به چین، بی‌اعتبار شد.

تکذیب‌ و انکار مشاهده ویروس کرونا در ایران و اصرار بر پاک بودن ایران به همین ترتیب تا چهارشنبه ۳۰ بهمن ادامه می‌یابد. ۲۲ بهمن وزیر بهداشت رسیدن ویروس کرونا به ایران را انکار کرد. ۲۳ بهمن، مدیر روابط عمومی وزارت بهداشت فوت یک بیمار بر اثر کرونا را تکذیب کرد.

۲۷ بهمن، همین مدیر روابط عمومی، خبر صدور نامه معاونت درمان وزارت بهداشت به رییس‌جمهور در خصوص ابتلای تعدادی از ایرانیان به کرونا، ضمن تایید موارد مشکوک اعلام کرد تست همه موارد منفی بوده و کسی مبتلا نیست. ۲۸ بهمن، روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی قم در اطلاعیه‌ای خبر مرگ دو بیمار بر اثر کرونا را تکذیب می‌کند و می‌گوید مرگ آن بیماران ربطی به کرونا نداشته است. ۲۹ بهمن همین خبر بی‌ارتباط بودن مرگ این دو نفر با مساله کرونا تکرار می‌شود تا درنهایت ۳۰ بهمن در اثر فشار دکتر محمدمولایی که برادر یکی از درگذشتگان است و اصرار او بر افشاگری، تست کرونا از پیکر برادرش گرفته شده و ابتلای او و درگذشته دیگر به کرونا اعلام میشود. 

روز بعد، اول اسفند، سد انکار شکسته می‌شود و کیانوش جهان‌پور، ريیس روابط عمومی وزارت بهداشت به‌یک‌باره خبر ابتلای ۳ نفر در قم و اراک، احتمال ابتلای دو نفر در بابل را اعلام می‌کند. همان روز، دکتر محمد مولایی هم در گفتگویی می‌گوید او ده‌ها نفر با علایم مشابه برادر او که تست کرونایش مثبت اعلام شده، در همان بیمارستان کامکار قم فوت کردهاند.

و روزهای بعد، آمار مبتلایان و قربانیان در قم به‌تدریج بالا می‌رود و هم‌زمان در مقابل درخواست قرنطینه قم مقاومت می‌شود؛ اما مقامات سیاسی و بهداشتی ایران همچنان اصرار می‌کنند که پنهان‌کاری در این مورد صورت نگرفته است. اما علاوه بر تمام شواهد پیش‌گفته، دست‌کم دو داده مهم دیگر تایید می‌کنند آنچه رخ داده است نه صرفا نتیجه سهل‌انگاری و ناکارآمدی دستگاه اجرایی و بهداشتی کشور که نتیجه سیاستی آگاهانه برای مخفی نگاه داشتن رسیدن ویروس کرونا به ایران بوده است.

۱۵ اسفند، «نریمان پناهی»، یکی از مداحانی که در دیدار دست‌بوسی ۲۶ بهمن مداحان با سید «علی خامنه‌ای» حضور داشته است، در ویدیویی گفت محافظان خامنه‌ای به مداحان حاضر در آن دیدار اجازه نداده‌اند برای دست‌بوسی به رهبر جمهوری اسلامی نزدیک شوند و توضیح داد این اقدامی پیشگیرانه و برای محافظت از خامنه‌ای بوده است. به‌این‌ترتیب، با توجه به سابقه این مجالس و برقرار بودن رسم دست‌بوسی در آن، آشکار می‌شود، مقامات جمهوری اسلامی، از وجود ویروس کرونا در ایران آگاه بوده‌اند و نگرانی از ابتلای یکی از حاضران، موجب شده اجازه نزدیک شدن آن‌ها به خامنه‌ای داده نشود.

پنجشنبه ۲۲ اسفند، روزنامه «واشنگتن‌پست» گزارشیتحقیقی منتشر کرد که نشان می‌داد در آرامستان بهشت معصومه قم، دو گودال با عرض چهار متر و به طول یک زمین فوتبال با سرعتی غیرمعمول حفر شده است. واشنگتن‌پست در همان گزارش نوشته است با «بررسی‌های تخصصی، دریافت و تحلیل ویدیوها و نیز روایت‌های رسمی» به این جمع‌بندی رسیده است که این گودال‌ها را برای دفن دسته‌جمعی قربانیان ویروس کرونا در شهر قم آماده کرده‌اند. گودال‌هایی که تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهد روز اول اسفند آماده شده‌اند. آمادگی که نشان می‌دهد مقامات حکومتی از شیوع گسترده ویروس آگاه بوده و خود را برای تلفات در حجم زیاد آماده کرده‌اند. شاهدی دیگر بر این‌که ادعای بی‌اطلاعی مقامات جمهوری اسلامی از وجود ویروس تا ۳۰ بهمن ادعایی کذب است.

۴۰ روز انکار از ۲۰ دی تا ۳۰ بهمن برای مهاجرت مرگ کافی بود، زمانی بسیار پیش از آن‌که اعلام شود.

بیان نامه خانواده ها و همرزمان کنشگران سیاسی بیانیه ۱۴ تن برای کناره گیری علی خامنه ای

بیان نامه خانواده ها و همرزمان کنشگران سیاسی بیانیه ۱۴ تن برای کناره گیری علی خامنه ای و گذار از جمهوری اسلامی و تدوین قانون اساسی نوین بر پایه منشورهای حقوق بشر و تشکیل حکومت سکولار دموکرات

مردم شریف ایران؛

زندانیان مرتبط با بیانیه ۱۴ تن؛ کمال جعفری یزدی، هاشم خواستار، عبدالرسول مرتضوی، محمد مهدوی‌فر، رضا مهرگان، محمد نوری‌زاد، عباس واحدیان شاهرودی، محمدحسین سپهری و فاطمه سپهری، در تابستان ۱۳۹۸، به این نتیجه رسیدند که وقت آن رسیده تا با کنار گذاردن تمایلات مصلحت‌جویانه و با صراحت تمام، پای به میدان گذارده و با درخواست تغییر بنیادین قانون اساسی و عزل رهبر جمهوری اسلامی، پیش‌گام این حرکت ملی باشند. از زمان بازداشت، ۲۰ مرداد ۹۸ تا کنون، قریب ۸ ماه می‌گذرد و در این مدت، این عزیزان انواع شکنجه‌های جسمی و روانی همچون حبس در سلول انفرادی، توهین و ناسزا، ضرب و شتم و محرومیت از تماس با خانواده‌هایشان را تحمل کرده‌اند، چرا که امید و آرزوی آزادی و سربلندی ایران و مردم ایران، سختی و مشقت این دوران را بر آنها هموار کرده است. مسئولین زندان، اصل تفکیک زندانیان براساس جرائم‌شان را رعایت نمی‌کنند و این زندانیان سیاسی را در میان بندهای زندان جابه‌جا می‌کنند و پیش از انتقال آنها به بندهای جدید، از عوامل‌شان در میان زندانیان می‌خواهند که اسباب آزار و اذیت زندانیان سیاسی را فراهم کنند که باعث ضرب و شتم و به خطر افتادن جان‌شان شده است.
سال ۹۸ روبه پایان است اما همراه با تجربه‌های تلخ بیش از ۱۵۰۰ کشته‌شدگان آبان ماه، ساقط کردن هواپیمای
مسافربری به همراه ۱۷۶ سرنشین و اپیدمی ویروس کرونا که تاکنون جان بیش از ۲۰۰۰ ایرانی را گرفته است. در روزهای اخیر، رئیس سازمان زندان‌های کشور از اعطای مرخصی به ۷۰ هزار نفر از زندانیان، به دلیل شیوع کرونا، خبر داده بود. اما به گفته جاوید رحمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل، جمهوری اسلامی تنها زندانیانی را آزاد می‌کند که حکم‌شان کمتر از پنج سال زندان است و در نتیجه کسانی که به “اقدام علیه امنیت ملی” متهم و احکام خارج از عرف و قانون گرفته‌اند، مشمول این تصمیم نمی‌شوند. بدین ترتیب در عمل، زندانیان سیاسی یا کسانی که طی ناآرامی‌های آبان ۹۸ بازداشت شده‌اند، در زندان خواهند ماند. در شرایط کنونی شیوع ویروس کرونا، ما، خانواده‌های زندانیان سیاسی و جمعی از طرفداران بیانیه ۱۴، به شدت نگران وضعیت عزیزان‌مان هستیم. بر مسئولین ذیربط است که هرچه سریعتر زمینه آزادی زندانیان سیاسی را فراهم کنند، پیش از آنکه اتفاق ناگواری رخ دهد.
۲۵ اسفند ۱۳۹۸

خانواده سیدهاشم خواستار
خانواده محمد نوری زاد
خانواده واحدیان شاهرودی
خانواده سپهری
زرتشت احمدی راغب
مرتضی قاسمی
هوریه فرج زاده طارانی
نرگس منصوری
مجید رضائی
کامبیز نوروز زاده
هاشم امینی
امیرعلی مرادی
پویا جگروند
رضا حضرتی
رضا رئیسی
رضا آیلور
بهنام ابراهیم زاده
روزبه اکرادی کرماشانی
محمد مظفری
کیومرث مظفری
آذین ساداتی
ممدو بابایی
شبنم شجری زاده
بابک صفری
شاپرک شجری زاده
مریم عینی
حسین موسوی
فرزین رضائی روشن
امیر بزرگمهر
حوری خانپور
اسدالله فخیمی
امید وحید
حیدرعلی ستوده
فائقه ملک محمدی
بهزاد همایونی
مجید قاضی پور
علی صادقی شهمیرزادی
محمدحسین آقاسی
فرزاد رشیدی
حجت عسکری
رضا حامی
رسول کاظمی
پورنگ سرمدی تهرانی
علی خردگرا
جواد خادمی
شاپرک معدلی
عشرت بستجانی
زهرا رفیعی
نیکو نیکوکار
راحله راحمی پور
منوچهر بختیاری

اعتراضات آبان؛ فاطمه کهن زاده به ۱۸ ماه حبس و ۵۰ ضربه شلاق محکوم شد / سند

فاطمه کهن زاده از شهروندان بازداشت شده در جریان مراسم چهلم پویا بختیاری، یکی از جان باختگان اعتراضات آبان ماه، توسط دادگاه انقلاب کرج به تحمل یک سال حبس تعزیری محکوم شد. خانم کهن زاده از بابت مجازات تکمیلی نیز به انجام دو سال خدمات نظافتی در یکی از بیمارستان‌های شهر کرج محکوم شده است. وی همچنین توسط دادگاه کیفری دو کرج از بابت اتهاماخلال در نظم عمومیبه شش ماه حبس و ۵۰ ضربه شلاق تعلیقی محکوم شده است.

ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، فاطمه کهن زاده از شهروندان بازداشت شده در جریان مراسم چهلم پویا بختیاری، یکی از جان باختگان اعتراضات آبان ماه، توسط دادگاه‌ انقلاب و دادگاه کیفری دو کرج به حبس و شلاق محکوم شد.

بر اساس این حکم که در تاریخ ۵ اسفندماه ۱۳۹۸ توسط شعبه ۱ دادگاه انقلاب کرج صادر و طی روزهای اخیر در زندان کچوئی کرج به وی ابلاغ شده است، فاطمه کهن زاده از بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام به نفع گروه‌های معاند» به تحمل یک سال حبس تعزیری محکوم شده است. وی علاوه بر این به عنوان مجازات تکمیلی به دو سال خدمات نظافتی در یکی از ببیمارستان‌های شهر به مدت پنج روز در هفته و هر روز به مدت چهار ساعت محکوم شده است.

دادگاه در خصوص اتهام «توهین به آیت الله خمینی” نیز رای بر برائت وی صادر کرده است.

خانم کهن زاده همچنین در بخش دیگر پرونده که حکم آن در تاریخ ۱۱ اسفندماه ۹۸ توسط شعبه ۱۱۰ کیفری دو شهرستان کرج به ریاست قاضی مهدی رنجگری صادر و به وی ابلاغ شده است، از بابت اتهام «اخلال در نظم و آسایش عمومی» به شش ماه حبس و ۵۰ ضربه شلاق محکوم شده است. این حکم به دلیل عدم سابقه کیفری به مدت ۲ سال به حالت تعلیق در آمده است.

فاطمه کهن زاده روز پنج‌شنبه ۵ دی ماه امسال در جریان مراسم چهلم پویا بختیاری، یکی از جان باختگان اعتراضات آبان ماه، توسط نیروهای امنیتی در بهشت سکینه کرج بازداشت و به بازداشتگاه نیروی انتظامی منتقل شد. وی نهایتا پس از پایان مراحل بازجویی به زندان کچوئی کرج منتقل شده بود.

در این مدت برخلاف تعیین قرار وثیقه چندین باره و تامین آن توسط خانواده وی، دادگاه از آزادی این شهروند ممانعت به عمل می آورده است.

جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات فاطمه کهن زاده در تاریخ ۳ اسفندماه در شعبه ۱ دادگاه انقلاب کرج برگزار شده و خانم کهن زاده با دستبند و پابند به جلسه دادگاه منتقل شده بود.

فاطمه کهن زاده، فرزند محمدعلی متاهل و دارای دو فرزند است.

گزارشی از آخرین وضعیت عباس فتحیه در زندان لنگرود قم

عباس فتحیه، زندانی عقیدتی دوران محکومیت خود را در زندان لنگرود شهر قم سپری می‌کند. آقای فتحیه در شهریورماه سال ۹۷ به دلیل هواداری از یک جریان مذهبی مرتبط با موضوع “مهدویت” در شهر قم بازداشت و مدتی بعد توسط دادگاه ویژه روحانیت این شهر به تحمل ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، عباس فتحیه، زندانی عقیدتی دوران محکومیت خود را در زندان لنگرود شهر قم سپری می‌کند.

این شهروند زندانی شهریورماه سال ۹۷ به دلیل ارتباط با جریان یمانی توسط نیروهای امنیتی در قم بازداشت شد. وی مدتی بعد توسط شعبه ۵ دادگاه ویژه روحانیت قم به ریاست قاضی بهرامی از بابت اتهامات “اقدام علیه امنیت ملی از طریق تشکیل جمعیت غیرقانونی و تبلیغ علیه نظام” به تحمل ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شده بود.

آقای فتحیه پیشتر نیز در پرونده‌ای جداگانه از بابت اتهاماتی ازجمله “فعالیت تبلیغ علیه نظام ” به ۴ سال حبس تعزیری و ۲ سال تبعید محکوم شده بود.

لازم به ذکر است که عباس فتحیه از مشکلات ریوی نیز رنج می‌برد.

 دستگاه امنیتی حکومت ایران و به طور خاص وزارت اطلاعات دارای بخش‌هایی برای مقابله با ادیان، عرفان‌ها و جمعیت‌های فکری-دینی است که در چارچوب پذیرش فکری ایدئولوژی حکومت ایران نیستند.

هر ساله افراد زیادی به صرف ارتباط با امام غایب شیعیان بازداشت می‌شوند. این موارد در حدی گسترده است که در سال‌های اولیه‌ی دهه‌ی هشتاد فردی به نام “محمود جابری” به صرف ادعای خدایی در زندان اوین اعدام شد.

Zainab Ismaili, One of Mothers of Kurdish Peace and Reconciliation was Arrested in Dehgolan

Zainab Ismaili, one of Mothers of Kurdish Peace and Reconciliation was arrested by Dehgolan Intelligence Bureau and taken to Sanandaj Detention Center.

According to the Kurdish Human Rights Network, on Thursday, February 27th, 2020, Zainab Ismaili, one of Mothers of Kurdish Peace and Reconciliation arrested by Dehgolan Intelligence Bureau and taken to its Detention Center in Sanandaj.

Security forces during the arrest searched her house and seized some of her personal belongings.

An informed source said: “Dai Zeinab was taken to the Dehgolan Intelligence Office after being detained and from there to the security agency’s detention center in Sanandaj. She had no contact with her family during these two days. “

Ms. Ismaili is the mother of Mohammad Amiri, a member of the People’s Defense Units in Kobani, who lost his life in fighting with ISIS in 2014.

Mothers of Kurdish Peace and Reconciliation Group was created by some of the mothers of political prisoners who were executed.  The goal of this group is to bring peace and justice.

شهاب صیاحی، شاعر و از اهالی حمیدیه با تامین وثیقه از زندان شیبان آزاد شد

شهاب صیاحی، شاعر و از اهالی حمیدیه که توسط نیروهای اداره اطلاعات در اوایل بهمن ماه، بازداشت شده بود با تامین وثیقه به صورت موقت از زندان مرکزی اهواز (شیبان) آزاد شد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، روز یک شنبه ۲۵ اسفند ماه ۱۳۹۸، شهاب صیاحی، شاعر و از اهالی حمیدیه با تامین وثیقه و به صورت موقت از زندان مرکزی اهواز ( شیبان) آزاد شد.

آقای صیاحی، روز دوشنبه ۷ بهمن توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود.

از دلایل دقیق بازداشت و اتهامات مطروحه در رابطه با این شهروند عرب، تا این لحظه اطلاعاتی در دست نیست، اما گفته می‌شود که بازداشت او در رابطه با سرودن اشعار حماسی در تجمعات و شبکه‌های اجتماعی بوده است.

آقای صیاحی پیش‌ازاین به همراه پنج شهروند اهل حمیدیه در تاریخ ۱۱ مردادماه ۱۳۹۷، توسط ماموان امنیتی بازداشت‌شده بود.

شهاب صیاحی در تاریخ ۱۲ مردادماه سال گذشته از بازداشتگاه اداره اطلاعات حمیدیه  به همراه علی صیاحی، امیر صیاحی، عباس سواعدی، ماهر منبوهی و مالک منبوهی به زندان مرکزی اهواز (شیبان) منتقل‌شده و در تاریخ ۲۱ مردادماه هرکدام با تأمین وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی به‌صورت موقت از این زندان آزاد شده بودند.

تبرئه چهار فعال کارگری سیمان کارون مسجد سلیمان از اتهامات منتسبه

روز دوشنبه ۲۶ اسفند ماه ۱۳۹۸, شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری ۲ شهرستان مسجد سلیمان, با صدور دادنامه ای “امین حاتمی”، “پیمان سلیمانی”، “خرم آقابیگی” و “فرشاد خدادادیان طاغونک”, چهار تن از فعالان کارگری شاغل در کارخانه سیمان مسجد سلیمان را از بابت موارد اتهامی تبرئه کرد. جلسه دادرسی بر پرونده این فعالان کارگری اواسط بهمن ماه سال جاری برگزار شده بود. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از ایلنا, روز دوشنبه ۲۶ اسفند ماه ۱۳۹۸, “امین حاتمی”، “پیمان سلیمانی”، “خرم آقابیگی” و “فرشاد خدادادیان طاغونک”, چهار تن از فعالان کارگری شاغل در کارخانه سیمان مسجد سلیمان, که پیش از این توسط شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری ۲ این شهرستان از بابت اتهامات مرتبط با شکایت کارفرمای این کارخانه از این کارگران به علت برگزاری تجمع اعتراضی آنها در بهمن و اسفند ماه سال ۱۳۹۵ مورد محاکمه قرار گرفته بودند از مجموع اتهامات تبرئه شدند. حکم صادره روز گذشته به این شهروندان ابلاغ شد. 

این فعالان کارگری پیش از این نیز در جریان رسیدگی به پرونده شکایت کارفرما، یک بار در سال ۱۳۹۶ و بار دیگر در ۱۳۹۷ حکم تبرئه گرفته بودند. با این حال مجدداً با اعتراض وکیل کارفرما نسبت به نتیجه احکام صادره، مجدداً پرونده به جریان افتاده بود.

براساس اعلام این ۴ فعال کارگری پیش از اعلام نتیجه دادرسی: “در پی شکایت کارفرما با اتهام تلاش برای توقف تولید و اعتصاب با این پرونده درگیر بودیم و هر بار در پی حکم تبرئه به علت شکایت کارفرما پرونده مجددا به اجرا درمی‌آمد و مسئله کاملاً فرسایشی شده و ما امیدوار هستیم این بار قاضی پرونده در صورت اعتراض کارفرما، آن‌را نپذیرد”.

لازم به ذکر است, در تاریخ ۱۶ بهمن ماه ۱۳۹۸, جلسه دادرسی بر پرونده “فرشاد خدادادیان طاغونک”، “خرم آقابیگی” و “امین حاتمی”, سه تن از فعالان کارگری شاغل در کارخانه سیمان کارون واقع در مسجد سلیمان توسط شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری این شهرستان از بابت اتهامات مرتبط با شکایت کارفرمای این کارخانه از این کارگران به علت برگزاری تجمع اعتراضی آنها در بهمن و اسفند ماه سال ۱۳۹۵ به عدم دریافت مطالبات معوقه این کارگران برگزار شده بود. 

در جریان تجمعات اعتراضی که در بهمن و اسفند ماه سال ۱۳۹۵ از سوی کارگران مجتمع سیمان مسجد سلیمان برگزار شده بود برای چهار تن از کارگران بنامهای “فرشاد خدادادیان”، “خرم آقابیگی”، “پیمان سلیمانی” و “امین حاتمی” از سوی مراجع قضائی پرونده تشکیل شده بود که ۳ نفر از این افراد از سوی شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری ۲ مسجد سلیمان با توجه به شکایت کارفرما برای حضور در جلسه دادرسی احضار شدند.

پرونده این کارگران در حالی در شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری ۲ مسجدسلیمان با شکایت کارفرما ارجاع داده شده که پیش از این کارگران نظر کارشناس دادگستری تبرئه کارگران بوده است، با اینحال کارفرما مجدداً به این حکم نیز اعتراض زده است و پرونده همچنان مفتوح است.

پیش از این و در تاریخ ۱۲ آبان ماه ۱۳۹۸,  این ۳ فعال کارگری, با توجه به ابلاغیه دریافتی از سوی شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری ۲ این شهرستان به تاریخ رسیدگی ۲۷ آبان ماه سالجاری احضار شده بودند. این کارگران پیش از این نیز از سوی مراجع قضائی مورد احضار قرار گرفته بودند. 

همچنین ارسلان غمگینمدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی خوزستاندر تاریخ ۱۲ آبان ماه ۱۳۹۸ اعلام کرده بود: “این کارگران۴ نفر بودند که ۱ نفر از آنها بازنشسته شده است. یک نفر دیگر از آنها اتمام قرارداد شده و رفته است. یک نفر دیگر هنوز در کارگاه مشغول به کار است”.

دادگاه تجدید نظر: افزایش محکومیت مژگان کاووسی, فعال فرهنگی به ۷۶ ماه حبس تعزیری

روز دوشنبه ۲۶ اسفند ماه ۱۳۹۸, شعبه ۲۸ دادگاه تجدید نظر استان مازندران, با صدور دادنامه ای مژگان کاووسی, نویسنده و فعال فرهنگی اهل کردستان را در مجموع به تحمل ۷۶ ماه حبس تعزیری محکوم کرد. این فعال فرهنگی در مرحله بدوی توسط دادگاه انقلاب شهرستان نوشهر در مجموع به تحمل ۶۹ ماه حبس تعزیری محکوم شده بود. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, روز دوشنبه ۲۶ اسفند ماه ۱۳۹۸, مژگان کاووسی, نویسنده و فعال فرهنگی, که در حله بدوی توسط دادگاه انقلاب نوشهر از بایت اتهامات فعالیت تبلیغی علیه نظام, عضویت در گروههای مخالف نظام و تحریک مردم به برهم زدن نظم و امنیت کشور به تحمل ۶۹ماه حبس تعزیری محکوم شده بود پس از اعلام اعتراض از سوی مژگان کاووسی و ارجاع پرونده به شعبه ۲۸ دادگاه تجدید نظر استان مازندران مجموع محکومیت حبس وی به ۷۶ ماه افزایش پیدا کرد. با اعمال ماده ۱۳۴ از قانون مجازات اسلامی مجازات اشد از بابت اتهام “تشویق شهروندان به برگزاری تجمعات اعتراضی جهت برهم زدن نظم و امنیت کشور به تحمل ۳۶ ماه حبس تعزیری” اجرائی می باشد. 

براساس دادنامه صادره از سوی شعبه ۲۸ دادگاه تجدید نظر استان مازندران: “مژگان کاووسی از بابت اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام به تحمل ۷ ماه حبس تعزیری, تشویق شهروندان به برگزاری تجمعات اعتراضی جهت برهم زدن نظم و امنیت کشور به تحمل ۳۶ ماه حبس تعزیری و همچنین از بابت اتهام عضویت در گروههای معاند نظام هم به تحمل ۳۳ ماه حبس تعزیری محکوم شد”.

بنقل از یک منبع مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران ضمن اعلام این خبر گفت: “دلیل افزایش محکومیت مژگان کاووسی از ۶۹ ماه حبس تعزیری به ۷۶ ماه حبس تعزیری از این بابت بود که دادستان عمومی و انقلاب نوشهر را مبنی بر مکفی نبودن حکم صادره در مرحله بدوی بر علیه مژگان کاووسی بوده است”. 

لازم به ذکر است, در تاریخ ۳ دی ماه ۱۳۹۸, مژگان کاووسی, توسط شعبه ۱ دادگاه انقلاب نوشهر از بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام به تحمل ۶ ماه حبس تعزیری”, از بابت اتهام “تحریک مردم به برهم زدن نظم عمومی به دلیل نوشتن جمله ۳ کلمه ای “سکوت خیانت است”، در کپشن صفحه اینستاگرام شخصی خود” به تحمل ۲ سال و ۶ ماه حبس تعزیری” و همچنین از بابت اتهام “عضویت در گروههای معاند نظام هم به تحمل ۲ سال و ۹ ماه حبس تعزیری” محکوم شده بود. 

مژگان کاووسی, در تاریخ ۲۷ آبان ماه ۱۳۹۸, در پی یورش ماموران اطلاعات سپاه به منزل پدری وی در شهر نوشهر بازداشت و به بازداشتگاه این ارگان امنیتی در شهرستان ساری منتقل شده بود و پس از اتمام مراحل بازجوئی و تفهیم اتهام در تاریخ ۱۶ آذر ماه ۱۳۹۸, به زندان شهرستان نوشهر منتقل شد و نهایتا با تودیع قرار وثیقه ای به مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان بطور موقت و تا اتمام مراحل دادرسی از بازداشت آزاد شد.

محکومیت یک شهروند ساکن شهرستان خوی به تحمل حبس تعزیری

روز دوشنبه ۲۶ اسفند ماه ۱۳۹۸, دادگاه انقلاب شهرستان خوی از توابع استان آذربایجان غربی که پیش از این جبار دودکانلو, شهروند ساکن این شهرستان را مورد محاکمه قرار بود وی را به تحمل ۱ سال حبس تعزیری محکوم کرد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان, روز دوشنبه ۲۶ اسفند ماه ۱۳۹۸, جبار دودکانلو, فرزند کاووس, شهروند ساکن شهرستان خوی و دانشجوی دانشگاه آزاد در این شهرستان واقع شده در استان آذربایجان غربی, از سوی دادگاه انقلاب خوی از بابت اتهام “عضویت در یکی از احزاب کورد مخالف نظام” به تحمل ۱ سال حبس تعزیری محکوم شد. 

لازم به ذکر است, جبار دودکانلو, در تاریخ ۲۸ تیر ماه ۱۳۹۸, توسط نیروهای امنیتی در شهرستان خوی به دلیل “همراه داشتن جا سوییچی منقش به پرچم کردستان عراق” بازداشت شده بود و با آغاز مراحل بازجوئی و تحقیق این شهروند از بابت اتهام “عضویت در یکی از احزاب کورد مخالف نظام” مورد بازجوییهای تکمیلی و تفهیم اتهام قرار گرفته بود. نهایتا در تاریخ ۱۸ مردادماه ۱۳۹۸,  پس از طی مراحل بازجوئی و تکمیل پرونده برای ارجاع به دادگاه با تودیع وثیقه‌ ای به مبلغ ۱۱۰ میلیون تومان بطور موقت و تا اتمام مراحل دادرسی آزاد شد.

دو فعال مذهبی اهل سنت با تودیع قرار وثیقه بطور موقت از زندان بندرعباس آزاد شدند

روز دوشنبه ۲۶ اسفند ماه ۱۳۹۸, حافظ عبدالحی آرامش و سعید آرامش, دو تن از فعالان مذهبی اهل سنت, ساکن شهرستان بندرعباس, با تودیع قرار وثیقه و تا ابلاغ حکم نهایی دادگاه تجدیدنظر از بازداشت آزاد شدند.  این ۲ شهروند در مرحله بدوی توسط دادگاه انقلاب بندرعباس هر یک به تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکوم شدند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از کمپین فعالین بلوچ, روز دوشنبه ۲۶ اسفند ماه ۱۳۹۸, سعید آرامش و حافظ عبدالحی آرامش, دو تن از فعالان مذهبی اهل سنت که پس از این و در حله بدوی توسط دادگاه انقلاب شهرستان  بندرعباس واقع در استان هرمزگان هر یک به تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکوم شدند هر یک با تودیع قرار های وثیقه ای به مبلغ ۲۰۰ میلیون تومان بطور موقت تا ابلاغ حکم نهایی دادگاه از بازداشت آزاد شدند. 

براساس این گزارش, این ۲ فعال مذهبی اهل سنت و از فارغ التحصیلان مدرسه علوم دینی منبع العلوم کوه ون با تودیع قرار وثیقه و با توجه به شیوع ویروس کرونا در کشور هر یک با تودیع قرارهای وثیقه ای به مبلغ ۲۰۰ میلیون تومان از زندان مرکزی بندرعباس آزاد شدند. 

لازم به ذکر است,  در تاریخ ۱۲ بهمن ماه ۱۳۹۸, سعید آرامش و حافظ عبدالحی آرامش, دو شهروند سنی مذهب و از اهالی شهرستان سرباز ساکن شهرستان بندرعباس که پیشتر توسط دادگاه انقلاب بندرعباس مورد محاکمه قرار گرفته بودند هر یک به تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکوم شدند.

هر ۲ نفر این شهروندان اهل سنت، در خردادماه ۱۳۹۷ به اتهام انجام مناسک مذهبی « برگزاری نماز تراویح در ماه رمضان » در شهرستان جاسک بازداشت شده بودند. 

تراویح به نمازهایی گفته می‌شود که اهل سنت در شب‌های ماه رمضان به صورت جماعت می‌خوانند و از آنجا که شیعیان نماز تراویح بصورت جماعت را بدعتی در اسلام می‌دانند، نیروهای امنیتی در چند سال اخیر نسبت به برگزاری این نوع نماز در ماه رمضان برخورد امنیتی داشته‌اند.

Design a site like this with WordPress.com
Get started